Tania Sourseva

Acteur

Tania Sourseva is acteur.
Er zijn 7 films gevonden.

Jean-Baptiste, homme de cœur : La montagne Noire

1999 | Komedie

Frankrijk 1999. Komedie van Jean-Pierre Vergne. Met o.a. Joël Cantona, Ginette Garcin, Patrick Préjean, Nicky Marbot en Sylvie Ferro.

Ooit was Jean-Baptiste Ibanez (Cantona) een van de grote nationale rugby-spelers. Nu is deze zoon van Spaanse arbeiders de coach van de rugbyploeg van Pardhaillan. Op vier jaar tijd heeft hij zich onmisbaar gemaakt en werd hij de vriend van groot en klein. Hij staat altijd klaar als hij iemand kan helpen. Zijn vriend Nougaret (Marbot) is altijd al een impulsieve, meedogenloze speler geweest. Hierdoor heeft hij menige tegenstander uitgeschakeld. Maar de jongste tijd lijkt het alsof Nougaret zijn agressie op het veld niet meer onder controle kan houden. Jean-Baptiste is ervan overtuigd dat hiervoor een reden moet zijn en zal niet rusten alvorens hij deze gevonden heeft. De vraag laat zich stellen of de kijker die reden ooit te weten zal komen, want het is weinig waarschijnlijk dat hij of zij langer dan een half uur naar deze babbel-onzin zal blijven kijken. Derderangstheater van talentloze amateurs is nog boeiender dan deze would-be sentimentele film over een man met een groot hart. Alain Quercy en Louis Grospierre pleegden het scenario. Fotografie is van Gilles Arnaud.

Le Juste : Sonate pour Juliette

1997 | Drama

Frankrijk 1997. Drama van Franck Apprédéris. Met o.a. Claude Brasseur, Margot Abascal, Jean Franval, Tania Sourseva en Jean-Pierre Moulin.

De ex-politieman, nu priester, Simon (Brasseur) zet zich in voor de kansarme jongeren van Marseille. Van zijn bisschop krijgt hij de toelating om, samen met zijn beschermelingen, een verlaten dorp terug leefbaar te maken om daar de werklozen van Marseille een onderkomen te bieden. Hier ontmoet hij Juliette (Winisky), een vijftienjarige adolescente die, sinds haar ouders de dood vonden in een brand, geen woord meer gesproken heeft. Dan verschijnt Jeanne (Abascal), een violiste die op het punt staat te trouwen. Ze wil haar biologische vader vinden en ze is ervan overtuigd dat dit Simon is. Om alles nog erger te maken blijken de bewoners van een naburig dorp helemaal niet opgezet met de plannen van Simon en laten geen kans voorbijgaan om hem te dwarsbomen. Wat een priester lijden kan! Een resem kunstmatig opgeroepen problemen, gekruid met het nodige goedkope sentiment, is in staat om zelfs een uitstekend acteur als Brasseur voor een onmogelijke taak te stellen. De derde film in de reeks van LE JUSTE en in elk geval een bedroevend dieptepunt. Het scenario dat een lappendeken is van zowat alle bestaande clichés werd neergepend door Sylvie Simon. Yves Dahan zette het op film. Stereo.

Pigeon volé

1995 | Drama

Frankrijk 1995. Drama van Mehdi Charef. Met o.a. Philippe Léotard, Amandine Boyadjian, Christiane Cohendy, Agnès Garreau en Marianne Epin.

Léotard was ooit een succesrijke clown, maar nu hij ouder wordt tracht hij wat geld te verdienen op de markt van Marseille als vuurspuwer. Wanneer hij na een trieste voorstelling zijn boeltje bijeenraapt wordt hij geobserveerd door een kleine jongen, Boyadjian. Deze wijkt niet meer van zijn zijde, ook niet wanneer de oude man zijn zwijgzame metgezel wil afzetten aan de school waarvan het adres in zijn vest genaaid is. Een jongen die nog alles van het leven te verwachten heeft, maar die weinig hoop koestert in de toekomst en een man wiens leven naar zijn einde loopt en die op een rijk verleden kan terugblikken, helpen elkaar aan nieuwe levenslust. Léotard is schitterend in zijn rol en de kleine Boyadjian is hartveroverend. Het scenario van Charef zelf is niet steeds even boeiend, maar laat een goede indruk na. Fotografie van Romain Winding. Formaat 16/9.

Le juste : Un homme debout

1995 | Misdaad

Frankrijk 1995. Misdaad van Franck Apprédéris. Met o.a. Claude Brasseur, Amélie Pick, Jean-Pierre Moulin, Tania Sourseva en Marc Chapiteau.

Na een ernstige professionele blunder die hij niet kan verwerken verlaat Inspecteur Brasseur het politiekorps en trekt zich terug in een Franciscanerklooster. Drie jaar later wordt hij priester gewijd. Sindsdien woont en werkt hij in Marseille, waar hij zich hoofdzakelijk bekommert om de kansarme jongeren. Wanneer zijn werk eindelijk vruchten begint af te werpen duikt een ex- gedetineerde op. Deze onthult voor de jongeren het verleden van Brasseur, met als gevolg dat deze zich van de priester afwenden. Eerste aflevering van een reeks met priester-detective Simon, verpersoonlijkt door Brasseur. Ondanks de poging om sociale kritiek in het verhaal te verwerken blijft het allemaal toch maar aan de oppervlakte. Erg origineel is het scenario van Tito Topin en Sylvie Simon al evenmin. Yves Dahan blikte het in. Formaat 16/9. Nicam Stereo.

Le juste : Les enfants de l'amour

1995 | Drama

Frankrijk 1995. Drama van Franck Apprédéris. Met o.a. Claude Brasseur, Amélie Pick, Jean-Pierre Moulin, Tania Sourseva en Hafid Fedaouche.

Er is weer heel wat werk aan de winkel in dit tweede avontuur van [KL]Le juste[KLE] Simon, ex-politieman u priester in Marseille. Hij ontfermt zich over een dakloze knaap die op heterdaad betrapt werd toen hij enkele doosjes sardienen stal voor zijn zieke moeder. Dan moet hij bemiddelen tussen een Franse jongeman en de Marokkaanse familie van het meisje waarop hij verliefd is en bovendien helpt hij nog de zevenentwintigjarige Camille (Pick) die op zoek is naar haar moeder door wie ze als kind in de steek gelaten werd. Je zou voor heel wat minder reeds een stapeltje zakdoeken natwenen. Hoe Brasseur ook zijn best doet hij kan niet optornen tegen het suikerzoete scenario van Sylvie Simon. Yves Dahan stond achter de camera. Nicam Stereo.

L'avocate : Linge sale en famille

1995 | Misdaad, Drama

Frankrijk 1995. Misdaad van Philippe Lefebvre. Met o.a. Corinne Dacla, Nathalie Cardone, Bernard Freyd, François Marthouret en Agnès Regolo.

Voor het assisenhof van Bouches-du-Rh[KA4]one verdedigt advocate haar cli[KA3]ent Dacla Cardone. De jonge vrouw wordt ervan beschuldigd met voorbedachte rade een oude rijke man vergiftigd te hebben met de medeplichtigheid van diens zoon. Dacla gelooft in de onschuld van haar cli[KA3]ente, temeer wanneer eensklaps Odent verschijnt, de schoonzoon, die het spel van de gerechtigheid komt meespelen. De Franse Perry Mason is weer in volle actie. Alle routine- gegevens worden mooi gemanipuleerd om uiteindelijk tot de `verhelderende` waarheid te komen. Het wordt allemaal mooi voorgesteld, maar je hebt het al zo dikwijls (veel beter) gezien en iets origineel moet je niet verwachten in dit scenario van Jean-Claude Sussfeld, Aude Blanchard en Lefèbvre. Fotografie van Gérard Vigneron. Formaat 16/9.

Les iris de Saint-Paul

1990 | Biografie, Experimenteel

België/Frankrijk 1990. Biografie van Renée d' Arbon. Met o.a. Gilles Segal, Noëlle Vériac, Grégory Knop, Jean Nehr en André Rousselet.

'Een vrijmoedig literair essay, over een thema, dat niet in al z'n facetten aan bod komt', aldus de regisseuse. Dat is nog zacht uitgedrukt! Houdt het maar op een tv-film, gemaakt ter gelegenheid van de honderdjarige sterfdag van de schilder Van Gogh. Afgezien van het soms twijfelachtige en ongezonde karakter van dit soort projecten, moet worden toegegeven dat in een kontekst van zestig zielige minuten een soort van eerste concept het enige haalbare is. De personages, die een paar keer kort opkomen en weer uit beeld verdwijnen, komen nauwelijks tot hun recht. Daarnaast levert Segal een zeer geringe prestatie. Heeft niet de vereiste kwaliteit, die andere produkties wel hadden.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Tania Sourseva op televisie komt.

Reageer