Max Amyl

Acteur

Max Amyl is acteur.
Er zijn 5 films gevonden.

Ricochets

1988 | Misdaad

Frankrijk 1988. Misdaad van Alain Dhenaut. Met o.a. Yves Rénier, Guy Montagné, Jean-Claude Dauphin, Nelly Benedetti en Jean Amos.

Een zaak van commissaris Moulin. De directeur van een modehuis is in zijn kantoor vermoord. Te lang, met overbodige scènes, maar toch wel vermakelijk en goed gespeeld.

Simone Barbès ou la vertu

1980 | Romantiek, Drama

Frankrijk 1980. Romantiek van Marie-Claude Treilhou. Met o.a. Ingrid Bourgoin, Martine Simonet, Michel Delahaye, Noël Simsolo en Raymond Lefevre.

Simone Barb[KA2]es (Bourgoin), een ouvreuse in een porno- bioscoop, op Montparnasse troost een collega met liefdesverdriet, gaat met een lesbische vriendin naar een vrouwenclub en krijgt in de nacht een lift van een vereenzaamde croupier van middelbare leeftijd uit het casino, maar is te moe om aan zijn toenadering gevolg te geven. Deze met zeer weinig geld gemaakte debuutfilm geeft door minutieuze aandacht de morsige milieus en personages een vanzelfsprekend bestaansrecht zonder moralisme of sensatie. Boeiende observaties wegen ruimschoots op tegen het ontbreken van een echt verhaal. Alle mannenrollen worden gespeeld door filmcritici. Het scenario is van Michel Delahaye (die de rol van de versierder speelt) en regisseuse Treilhou. Het camerawerk is van Jean-Yves Escoffier. Eastmancolor, Mono.

On n'est pas des anges...elles non plus

1980 | Komedie, Romantiek

Frankrijk 1980. Komedie van Michel Lang. Met o.a. Sabine Azéma, Pierre Vernier, Georges Beller, Henri Courseaux en Marie-Catherine Conti.

Een melige, langdradige romantische komedie waarin drie vrienden onbezorgd op vrouwenjacht gaan tot ze ontdekken dat het meisje op wie ze alledrie in stilte verliefd zijn op het verlanglijstje staat van een Italiaanse playboy. Voor zover er aan deze intrige al lol te beleven valt, wordt dat grondig ondergraven door het zeurderige moraliserende ondertoontje van het hypocriete geheel. Scenario van Michel Lang.

C'est pas parce qu'on a rien à dire qu'il faut fermer sa gueule

1974 | Komedie, Misdaad

Frankrijk 1974. Komedie van Jacques Besnard. Met o.a. Bernard Blier, Jean Lefebvre, Michel Serrault, Tsilla Chelton en Marion Game.

Kruimeldieven krijgen lucht van koffer vol geld in kluis op Gare de l'Est die aan toiletten grenst. In reeks snelle vermommingen moeten ze wc constant bezet houden om muur open te breken, maar ze hebben gerekend buiten slimheid van toiletjuffrouw. Idee van acteurs uit café-theatergroep Splendid werkt door één locatie en verkleedpartijen waarschijnlijk beter op toneel en kreeg filmbewerking en rolbezetting in traditioneler kluchttraditie. Spel van Blier en Serrault blijft echter leuk en een geestiger film waard.

Un Cave

1972 | Misdaad, Thriller

Frankrijk 1972. Misdaad van Gilles Grangier. Met o.a. Claude Brasseur, Marthe Keller, André Weber, Henri Carcin en Pierre Tornade.

Kruimeldief belandt in één cel met gangster die hem niet alleen helpt ontsnappen, maar ook vertelt over medeplichtigen voor wier misdaden hij moet opdraaien. Na dood van gangster gebruikt dief die informatie om zich door middel van chantage te verrijken. Met routine gemaakte verfilming van degelijk scenario geeft Brasseur gelegenheid om rol van slimme underdog met humor in te vullen.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Max Amyl op televisie komt.

Reageer