Jacques Seiler

Acteur

Jacques Seiler is acteur.
Er zijn 12 films gevonden.

Balzac

1999 | Drama, Historische film

Frankrijk/Duitsland/Italië 1999. Drama van Josée Dayan. Met o.a. Gérard Depardieu, Jeanne Moreau, Fanny Ardant, Virna Lisi en Katja Riemann.

Prestigieuze en door de Académie Balzac hemelhooggeprezen biopic van Balzac concentreert zich vooral op zijn literaire activiteiten en de vrouwen in zijn leven. De schrijver van 'Eugénie Grandet', 'Le Père Goriot' en 'Le Colonel Chabert' die is begonnen als een mislukte zakenman, houdt van het leven, van luxe, van mooie kleren, en vooral van vrouwen. De 'lastigste' vrouw in zijn leven, is zijn moeder Charlotte-Laure (Jeanne Moreau). Zij beschouwt haar zoon als een nietsnut, een dromer en een mislukkeling. Balzacs eerste liefde, in 1820, is Madame de Berny (gespeeld door de Italiaanse actrice Virna Lisa), die 20 jaar ouder is dan hij. Zij is een soort moederfiguur die hem volop steunt in zijn literaire ambities. Balzac flirt ondertussen ook met de jonge Laure d'Abrantès (Katja Riemann). Maar zijn grote liefde was de getrouwde Poolse gravin Evelyne Hanska (Fanny Ardant). Het scenario van Balzac werd geschreven door Didier Decoin, die eerder tekende voor Le Comte de Monte Cristo en Les Misérables, tv-series waarin hoofdrolspeler Gérard Depardieu ook acte de présence gaf.

J'aimerais pas crever un dimanche

1998 | Komedie

Frankrijk 1998. Komedie van Didier Le Pêcheur. Met o.a. Élodie Bouchez, Jean-Marc Barr, Martin Petitguyot, Patrick Catalifo en Gérard Loussine.

Het lijkenhuis van de stad fungeert als bordeel en een debatingclub. De levenloze, voor dood verklaarde, T[KA1]er[KA1]esa (Bouchez) wordt binnengebracht na een overdosis aan ecstasy op een rave party. Ben (Barr), een der employees met vreemde seksuele voorkeuren, is weg van haar prachtige naakte lichaam, waardoor hij aan zijn drang om de liefde te bedrijven moet toegeven en het ongelooflijke gebeurt: T[KA1]er[KA1]esa wordt tot leven gewekt. Ze is zo dankbaar hiervoor, dat ze er niet over piekert om een aanklacht wegens verkrachting tegen Ben in te dienen. Ze wil meer van Ben weten en hem leren kennen, maar hij is niet gemakkelijk te benaderen, want hij zit erg in over het lot van zijn vriend Nico (F[KA4]ete), AIDS-pati[KA3]ent, die zijn laatste dagen op aarde in een huisje aan een idyllisch meer wil slijten. Om Ben te benaderen moet ze hem volgen naar SM-clubs en meedoen met de subcultuur van het sekswereldje (latex, tepelklemmen, vernederingen, enz.). Het scenario van regisseur Le Pêcheur dat hij met hulp van Arnold Arcandes, Lou Inglebert en Artus de Penguern schreef, is ongemotiveerd hoogdravend, nietszeggend en dodelijk vervelend. De film is onerotisch en het spel van Barr is afstotend. Bouchez die over talent beschikt, is hier verspild. Het camerawerk van Denis Rouden is OK en de technische uitvoering is goed. CineStereo/Dolby Digital.

Hey Stranger

1994 | Drama

België/Duitsland/Frankrijk 1994. Drama van Peter Woditsch. Met o.a. Vincent Rouche, Bénédicte Loyen, Hanna Schygulla, Guy Tréjan en Jacques Seiler.

Mime-kunstenaar Orf (Rouche) in Praag voelt zich zo vrij als een vogeltje als het communisme gereduceerd is tot een boze droom uit het rijk van Kafka. Zijn vriendin Sarka (Loyen) die fotografe is, wil het voorbije en het aardse nog eens vastleggen op de gevoelige laag. Als Orf het landhuis van een rijke oom erft, raakt hij verwikkeld in de alledaagse realiteit van het gesjoemel met kunst tussen Oost en West. In het huis bevindt zich een schat aan erotische kunst, gestolen en verworven in de loop der tijden van de nazi`s en het Rode Leger. Het wordt bewaakt door een voormalige bediende (Hickey). Deze wordt vermoord en de schilderijen verdwijnen. Orf vindt een en ander in Brussel terug, maar merkt dat ook anderen jacht op de kostbaarheden maken. Dan wordt Orf van moord beschuldigd. Met de hulp van een tweetal musicerende dames, Tania (Schygulla) en Gabriel (Van Kessel), slaagt Orf erin de schilderijen opnieuw naar Praag te smokkelen. Verdienstelijk, zij het vaak wat te poëtisch en dromerig regiedebuut van de in Duitsland geboren, in Brussel werkende Woditsch, die zijn bewondering voor Fassbinder niet onder stoelen of banken kan steken. Hij schreef met Sophie Simon het scenario, waarvoor zij in 1993 een prijs kregen. Fotografie van Elfi Mikesch, die dankbaar gebruik maakte van het romantische kader van Praag. Dolby.

Poulet fermier

1993 | Komedie, Misdaad

Frankrijk 1993. Komedie van Philippe Triboit. Met o.a. Annie Cordy, Francis Perrin, Michel Baladi, Christophe Bourseiller en Laurent Gendron.

In een dorpje in het departement Sarthe wordt de corrupte notaris dood aangetroffen op een akker. Er is geen twijfel mogelijk: moord. De gendarmerie stoot op een muur van stilzwijgen van de plaatselijke bevolking, waardoor het onderzoek vastloopt. Er wordt een beroep gedaan op de gerechtelijke politie in Parijs, die een onhandige inspecteur (Perrin) stuurt. Hij is ervan overtuigd de dader snel te vinden, dankzij zijn laptop, waarin hij alle gegevens op een rijtje plaatst. Domme, geforceerde komedie, die echter van de ondergang gered wordt door de schitterende prestaties van Perrin en van Cordy als boerin. Dit duo is gewoonweg uitzinnig en brengt de kijker aan het lachen ondanks het flauwe scenario van Christian Dob naar zijn toneelkluchten Du rififoin dans les labours en Les babas cadres. Het camerawerk is van Alain Levent, die het landschap zuidwestelijk van de Lichtstad op zijn voordeligst laat uitkomen.

Nestor Burma : Un croque-mort nommé Nestor

1992 | Mysterie

Frankrijk/België 1992. Mysterie van Maurice Frydland. Met o.a. Guy Marchand, Jacques Seiler, Cécile Pallas, François Beukelaers en Pierre Tornade.

Voor een keer verlaat de priv[KA1]e-detective Burma (Marchand) zijn vertrouwde Parijs omdat een bankier in Brussel beroep op hem doet. De bankier, gespeeld door Belgische all-round acteur Beukelaers, heeft met name een dochter, Pallas, die geld ontfutseld wordt door haar minnaar, een schofterige Yerles. Burma verveelt zich met deze affaire tot Beukelaers door gemaskerde gangsters wordt overvallen. Toch weer geestige dingen te beleven in een ingewikkeld verhaal van Pierre Uytterhoeven en Christian Watton met Turken, Armeniërs, gangsters en neo-nazi's die elkaar voor de voeten lopen. Het camerawerk is van Francis Junek. Aflevering van het seizoen, nummer van 38.

On peut toujours rêver

1990 | Komedie

Frankrijk 1990. Komedie van Pierre Richard. Met o.a. Pierre Richard, Smaïn, Edith Scob, Géraldine Bourgue en Pierre Palmade.

Een vermoeide Richard speelt een sombere, egoïstische, misanthropische mediamagnaat. Hij heeft nog een gebrek: hij is kleptomaan. Bij een licht vergrijp in een warenhuis betrapt Merzahoui hem op heterdaad, een leerling-kapper van Algerijnse afkomst. Het komt tot een beledigende woordenwisseling en een dreigend handgemeen. Hieruit ontstaat tijdig wederzijds begrip en mediakeizer Richard krijgt weer zin in het leven. Voorspelbare onzinfilm met zwart-wit personages. Scenario van Olivier Dazat en regisseur/hoofdrolspeler Richard. Camerawerk van François Lartigue.

Le jeu avec le feu

1975 | Erotiek, Misdaad

Italië/Frankrijk 1975. Erotiek van Alain Robbe-Grillet. Met o.a. Jean-Louis Trintignant, Philippe Noiret, Anicée Alvina, Agostina Belli en Serge Marquand.

Als filmmaker is de romanschrijver Robbe-Grillet een gekunstelde en verdorven prutser, die onder het voorwendsel van speelsheid pornofilms maakt voor intellectuelen of wie daarvoor doorgaat. Dat wordt bewezen door dit scenario, waarin sprake is van een ontvoering en een bordeel waarin zich allerlei vreemde, wrede en perverse zaken afspelen. Het camerawerk (van Catherine Robbe-Grillet) is vervreemdend en mooi, de verpakking is aantrekkelijk en er wordt goed geacteerd, maar de inhoud is nietszeggend.

Les bidasses s'en vont en guerre

1974 | Komedie, Drama

Duitsland/Italië/Frankrijk 1974. Komedie van Claude Zidi. Met o.a. Gérard Rinaldi, Gérard Filippelli, Jean Sarrus, Paolo Stoppa en Marisa Merlini.

Vier rebelse dienstplichtigen zitten voortdurend in de militaire gevangenis, maar worden als proefkonijn ingezet bij een oefening met nieuw gas. Boeren komen in verzet omdat ze hun akkers niet tot militair kamp willen laten maken. Een soldatenklucht zonder enige smaak, gebouwd rond de zwaar overschatte komische vermogens van Les Charlots. Scenario van regisseur Zidi, Jean Bouchaud en Jean Paul Farré.

Le grand bazar

1973 | Komedie

Frankrijk 1973. Komedie van Claude Zidi. Met o.a. Les Charlots, Michel Galabru, Michel Serrault, Roger Carel en Jacques Seiler.

Een viertal dat door ongedisciplineerd gedrag werkloos is geworden, besluit zich nuttig te maken door een nieuwe supermarkt te saboteren die een bevriende kruidenier met faillissement bedreigt. De goedmoedige komedie moet gedragen worden door een komisch-muzikaal kwartet waarvan de (kortstondige) populariteit achteraf onvoorstelbaar is. De regie houdt het tempo erin wat de flauwe grappen overigens niet leuker maakt, alleen vermoeiender. Scenario van Georges Beller, Michel Fabre en regisseur Zidi.

Les fous du stade

1972 | Komedie

Frankrijk 1972. Komedie van Claude Zidi. Met o.a. Les Charlots, Martine Kelly, Patrick Gilles, Paul Préboist en Gérard Croce.

In de buurt van het vakantieplaatsje van de Charlots worden de Olympische Spelen gehouden. De amoureuze verovering van een van hen verkiest een Duitse atleet. Ze dringen als zogenaamde deelnemers het stadion binnen om het meisje terug te halen en veroorzaken grote chaos en stichten veel verwarring. Tweede Zidi- film met (inmiddels vier) de Charlots is weer opgebouwd als een reeks gags zonder logica en samenhang, maar onderscheidt zich enigszins positief van de soldatenlol van hun andere verhikels. De Olympische achtergrond is overigens weinig spectaculair aangeduid. Scenario van Zidi en Jacques Fansten. De namen van de Charlots zijn: Gérard Rinaldi, Jean Sarrus, Gérard Filipelli en Jean-Guy Fechner.

Qui êtes-vous, Polly Magoo?

1966 |

Frankrijk 1966. William Klein. Met o.a. Dorothy McGowan, Sami Frey, Philippe Noiret, Jean Rochefort en Grayson Hall.

Een succesvolle mannequin, wordt onderwerp van een tv- documentaire, waarin zij als mythe wordt onttroond. Zij wordt bemind door een kroonprins en bedreigd door de koningin-moeder. Ze moet gezicht geven aan een nieuwe, futuristische modelijn. Fotograaf-documentarist Klein wil een satirisch portret geven van de hem welbekende modewereld, maar zoekt het in een stilering en in een effectbejag die even modieus en inhoudsloos zijn als het onderwerp dat hij wil aanpakken. De opzettelijk aangebrachte lelijkheid schiet zijn doel voorbij, zodat enige verademing alleen komt van Noiret en Rochefort als geslaagde karikaturen van tv-makers. Scenario van regisseur Klein. Camerawerk van Jean Boffety.

Les Trois mousquetaires

1961 | Avonturenfilm, Historische film, Romantiek

Frankrijk 1961. Avonturenfilm van Bernard Borderie. Met o.a. Gérard Barray, Georges Descrières, Jacques Toja, Bernard Woringer en Mylène Demongeot.

Deze zoveelste filmversie van het overbekende verhaal van Alexandre Dumas heeft verve en dynamiek in de actiescènes, maar blijft onder de maat in dramatiek en romantiek. Demongeot is een teleurstellende weinig geraffineerde Milady. Het scenario is van regisseur Borderie en Jean-Bernard Luc. Het camerawerk is van Armand Thirard. Ook bekend als LES FERRETS DE LA REINE en LA VENGEANCE DE MILADY.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Jacques Seiler op televisie komt.

Reageer