Eric Prat

Acteur

Eric Prat is acteur.
Er zijn 32 films gevonden.

La bicyclette bleue

2000 | Oorlogsfilm, Romantiek

Duitsland/Italië/België/Frankrijk/Zwitserland 2000. Oorlogsfilm van Thierry Binisti. Met o.a. Laetitia Casta, Georges Corraface, Silvia De Santis, Virgile Bayle en François Marthouret.

De duurste Franse tv-film tot op dit ogenblik is een prestigieus project over de belevenissen van een jonge vrouw tijdens WO II (1939-44). L[KA1]ea Delmas (Casta) groeit op tussen de wijnakkers, het familiebezit in het landelijke Montillac in de Bordelais. Deel 1 begint op het moment dat L[KA1]ea, de benjamin van het gezin, achttien wordt. Van haar vader Pierre (Marthouret) krijgt ze een blauwe fiets. Kort daarop breekt de oorlog uit. L[KA1]ea is heimelijk verliefd op Laurent D`Argilat (Bayle). Ze gaat met haar vader en twee tantes naar Parijs. Daar ziet ze Laurent opnieuw, maar die is inmiddels getrouwd met Camille (De Santis), haar beste vriendin. In deel 2 helpt L[KA1]ea Camille bij de geboorte van haar zoon. Ze neemt ze allebei mee naar Montillac. Enkele dagen later wordt het domein opge[KA3]eist door de Duitse bezetter. Pierre gaat in het verzet. L[KA1]ea`s oudste zus Fran[KA10]coise (Boutefeu) zet de familie voor schut door ervoor uit te komen dat ze een verhouding heeft met Otto Kramer (Sammel), een Duitse officier. Het laatste deel start met Léa die het levenloze lichaam van haar vader vindt. Hij werd door de bezetter vermoord. Léa is enkele weken in de war en wordt uit haar roes gewekt als ze bezoek krijgt van Laurent die toevallig in de buurt is. Léa gaat naar Parijs om Françoise op te zoeken die een kind heeft van Otto. Met haar filmdebuut weet topmannequin model Casta zeker te overtuigen in een moeilijke rol. Helaas wordt het omlaag gehaald door ellenlange dialogen en een traag tempo. De driedelige miniserie zou gebaat zijn met een inkorting. Xavier Maurel, Lorraine Lévy, Jean-Loup Dabadie en Claude Pinoteau bewerkten de romancyclus La bicyclette bleue, 101, Avenue Henri Martin en Le diable en rit encore tot een gelijkmatig scenario, maar een Franse GONE WITH THE WIND is het zeker niet geworden. Fraai camerawerk van Dominique Bouilleret. Stereo.

Les Acteurs

1999 | Drama

Verenigde Staten 1999. Drama van Bertrand Blier. Met o.a. Pierre Arditi, Josiane Balasko, Jean-Paul Belmondo, François Berléand en Dominique Blanc.

In deze bijna plotloze film die aaneengeregen is met min of meer in elkaar overgaande episoden krijgen een keur van Franse acteurs en actrices de kans zichzelf te spelen, te parodiëren of andere te imiteren in scène's uit bekende of beroemde films. Wie niet op de hoogte is met de Franse cinema, ontgaat veel. Wie denkt dat hij flink wat af te lachen krijgt, wordt teleurgesteld omdat de spelers eindeloos lang over hun vak, hun angsten voor de toekomst en andere zaken praten. Sommige fragmenten duren veel te lang en herhalen zich. Toch moet gesteld worden dat de rolverdeling zijn uiterste best gedaan heeft, waardoor er hele boeiende stukken in de film zitten. Soms staat de fijnzinnige humor op een hoog niveau. Kortom een film voor echte cinefielen met een gedegen kennis van de Franse film. Het scenario is van regisseur Blier. Het camerawerk is van François Catonné. Hoe je het wendt of keert, het resultaat is een originele en verbluffende Blier.

Hygiene de L'Assassin

1999 | Thriller

Frankrijk 1999. Thriller van François Ruggieri. Met o.a. Jean Yanne, Barbara Schulz, Sophie Broustal, Catherine Hiegel en Eric Prat.

Nina de Kerle (Schulz), een jonge journaliste, lukt het om een interview te mogen afnemen van de oude Pr[KA1]etextat Tach (Yanne), een Nobelprijswinnaar voor de literatuur, die op sterven zou liggen. Tach blijkt een vrouwenhater te zijn, die zegt dat mannen het zwakke geslacht moeten afmaken zodra ze beginnen te menstrueren. De dag na Nina`s interview blijkt Tach dood te zijn. Nina wordt gezocht voor moord. Dat lijkt eenvoudig, maar de film is gemonteerd in door elkaar lopende gebeurtenissen: Tach die tegenover een vrouw komt, Nina als vrouw die zich bewijzen wil, en de politie aangevoerd door een vrouw, die probeert Nina vast te nagelen. Hoewel deze aanpak verwarrend werkt en de kijker er moeite mee heeft, beklijft de film in de herinnering en moet de kijker toegeven dat het clever in elkaar zit. Hoewel hier en daar onnodige sfeermakers in de vorm van reclamefilmpjes en irritante muziek de film ontsieren, is het debuut van regisseur Ruggieri, die het scenario naar de roman van Am[KA1]elie Nothomb schreef, toch behoorlijk indrukwekkend. Deze film is een typische sleeper, die door beperkte distributie lang onbekend blijft om daarna (jaren later) ontdekt te worden, maar daar hebben de makers op korte termijn heel weinig aan. Het camerawerk is van Alex Lamarque.

Die Sekretärin des Weihnachtsmanns

1999 | Drama, Familiefilm

Duitsland/Frankrijk 1999. Drama van Dagmar Damek. Met o.a. Marianne Sägebrecht, Roland Giraud, Eric Prat, Thylda Bares en Birgit Doll.

Als de film begint, zien we een gezette vrouw in het historische centrum van een Frans stadje bijna een trap om ver lopen, waarop een man staat, die aan de gevelklok van een horlogezaak prutst. Het is de ongetrouwde Marl[KA2]ene (S[KA3]agebrecht) die het snoepwinkeltje van haar overleden moeder heeft opgedoekt, nadat zij haar tien jaar verpleegd had. Vlak voor de kerst wordt er weer eens gestaakt (typisch Frans) bij de post. Marl[KA2]ene, die op het brievencentrum van het postkantoor de post aan de kerstman sorteert, besluit zich over twee espistels te ontfermen. Eentje is van een zekere S[KA1]ebastien die om een olifant vraagt en werk voor zijn vader. De andere is van C[KA1]eline Rivi[KA2]ere (Bares), een verkeers- slachtoffertje. Ze ligt met een lelijke beenbreuk in het ziekenhuis en bij het ongeluk heeft ze haar moeder verloren. Ze moet weer leren lopen, maar weigert dit te doen totdat haar vader haar komt. Daarom moet de kerstman moet haar vader zoeken en hem vragen haar af te halen, want ze wil niet in een kindertehuis terecht komen. Marl[KA2]ene legt haar een bezoekje af en stelt zich voor als de secretaresse van de kerstman. C[KA1]eline gaat alvast proberen te lopen. Ze wil graag helpen, maar ontdekt dat niemand haar vader kent. Ze heeft intussen een grote olifant van papier en karton gemaakt. S[KA1]ebastien Roche (Giraud) blijkt echter helemaal geen kind te zijn: hij is een werkloze uurwerkmaker met de safari en olifanten als hobby; hij stuurt ieder jaar voor de grap een brief aan de kerstman. Ze besluiten om samen de olifant aan C[KA1]eline te brengen, maar het kind denkt dat de secretaresse van de kerstman is teruggekomen met haar eigen vader. De strenge hoofdzuster, die denkt dat Marl[KA2]ene van de kinderbescherming is, vindt dat het de hoogste tijd is geworden voor C[KA1]eline`s vader dat hij verantwoording op gaat nemen... Zo wordt het voor C[KA1]line een hele gelukkige kerst, maar eerst krijgt zij nog een forse teleurstelling te verwerken, ontvlucht het ziekenhuis en moet de voogdij voor de rechtbank worden behandeld - gelukkig sjoemelt de vrouwelijke rechter in C[KA1]eline`s belang. Ook de eenzame Marl[KA2]ene blijft niet meer alleen en `vader` Sebastien krijgt werk [KA21]en een gezin. Na de succesvolle samenwerking tussen de Franse en de Duitse regionale tv een tweede film met S[KA3]agebrecht in de hoofdrol en wederom bij de post. Opgenomen in Colmar in de Elzas aan de voet van de Vogezen, niet ver van de Duitse grens. Het suikerzoete, aarzelende scenario, dat soms bij het belachelijke af is (de losse moraal van Céline's welgestelde moeder, de illegale immigrant die in de verzegelde woning woont, de woedeuitbarstingen van Marlène, de seksuele frustraties van de oudere benedenbuur en moeders minnaar), van Françoise Dorner voor dit toch wel heel wat wat mindere Sägebracht-vehikel is te Frans en veel te weinig film. Uitstekend camerawerk van Michael Epp.

Anne Le Guen : Un poids lourd sur la conscience

1999 | Drama

Frankrijk 1999. Drama van Alain Wermus. Met o.a. Fanny Cottençon, Patrick Raynal, Maxime Mansion, Nathalie Krebs en Paul Allio.

Na verkeersongeval waarbij scholier het leven laat wordt stadsbestuur van Mareuil-en-Artois verweten niets ondernomen te hebben om verkeersveiligheid in stadscentrum te bevorderen. Moeilijke momenten voor gemeenteraadslid Le Guen (Cottençon) die door oppositie wordt aangevallen omdat zij een half jaar eerder belast werd verkeer van zware vrachtwagens in stadscentrum te reglmenteren. Karikaturale voorstelling van de feiten. Léa Drucker, die rolletje speelt van meisje Louise, is niet de dochter maar het nichtje van tv-superster Michel Drucker...

On a très peu d'amis

1998 | Komedie

Frankrijk 1998. Komedie van Sylvain Monod. Met o.a. Michel Vuillermoz, Mathieu Amalric, Yvon Back, Dominique Reymond en Stéphane Butet.

Een aardige illustratie van het spreekwoord `wie een kuil graaft voor een ander, valt er zelf in`. Twee vrienden, Ivan (Amalric) en Serge (Vuillermoz), zijn op weg naar Aurillac om Ivans zus Maryse (Reymond) en een vriend Maxence (Back) een bezoekje te brengen. Onderweg worden ze verrast door een gewonde man, die gewapend is. Het is een zekere Richard (Butet) en hij dwingt het tweetal om hem mee te nemen. Ze moeten later zijn tas die vol met geld zit, begraven. Ze brengen Richard naar Maryse en hij maakt kennis met Maxence. Richard vraagt hen zijn vrouw op te sporen en haar de tas te geven. Kort daarop gaat Richard de pijp uit. Maxence haalt zijn maîtresse Evelyne over om zich uit te geven voor de vrouw van Richard. Zij haalt inderdaad de tas op, maar laat Maxence barsten. Maxence is woedend en gaat naar zijn vrienden met wie hij de avond doorbrengt dankzij enkele bankbiljetten die zijn maten tevoren al uit de tas hadden gehaald. De debuutfilm van Monod begint als een roadmovie, maar eindigt als een stichtelijke komedie. Het scenario van Nathalie Donnini, Philippe Rebbot, Gérald Sibleyras en regisseur Monod zit best goed in elkaar en wordt versterkt door leuk dialoog, maar helaas kan dit in zijn eentje de film niet dragen omdat de regie niet sterk genoeg is en de film pit mist. Hoewel er hele aardige momenten zijn, raakt het tandem Vuillermoz- Almaric ver voor de finish buiten adem. Het camerawerk is van Olivier Gueneau.

La justice de Marion : Les filles de Vincennes

1998 | Drama, Misdaad

België/Frankrijk 1998. Drama van Thierry Binisti. Met o.a. Mireille Darc, Féodor Atkine, François Dunoyer, Emilie Ohana en Loïc Corbery.

In een nachtclub wordt op de toiletten het lijk gevonden van een prostitu[KA1]ee, die stierf aan een overdosis. In de bar zit haar vriendin Charlotte (Serina), die haar de drugs bezorgde. Ze wordt onmiddellijk gearresteerd. Advocate Marion (Darc) is bereid de verdediging van het meisje op zich te nemen, zeker nu ze te weten komt dat Charlotte de zus is van Franck (Quiring), de vriend van haar dochter Zo[KA3]e (Ohana). Charlotte wordt veroordeeld tot een week gevangenisstraf. Indien ze belooft een ontwenningskuur te volgen mag ze dan vrij. Een klassiek verhaaltje dat we al tientallen keren gezien hebben. Darc is uitstekend zoals steeds, maar het materiaal dat ze in handen kreeg voor deze eerste aflevering van een nieuwe reeks, valt wat magertjes uit. De clichés stapelen zich op van scène tot scène. Onderhoudend, maar niet erg memorabel. Gabriel Aghion bedacht het personage en schreef het scenario samen met Renaud Bertrand. Fotografie is van Dominique Bouilleret.

Anne Le Guen : Le mystère de la crypte

1998 | Mysterie, Drama

Frankrijk 1998. Mysterie van Alain Wermus. Met o.a. Fanny Cottençon, Patrick Raynal, Véronique Silver, Claude Aufaure en Hugues Biucher.

Tijdens bouw van kindercr[KA2]eche in Mareuil-en-Artois worden overblijfselen van crypte uit twaalfde eeuw blootgelegd. Bij nader onderzoek van de crypte wordt er een lijk gevonden dat volgens de wetsdokter dateert uit 1943. Dit alles leidt tot aardig wat gehakketak tussen plaatselijke politici met Anne Le Guen (Cotten[KA10]con), voorstander van op te richten kindercr[KA2]eche, en opposanten. Met enige charme schuiven een aantal verhalen in elkaar over verleden en heden, liefde en zaken, en een zekere tederheid tussen de burgemeester, Charles (Raynal), en Anne Le Guen.

Pour mon fils

1997 | Drama

Frankrijk 1997. Drama van Michaëla Watteaux. Met o.a. Véronique Jannot, Bruno Wolkowitch, Kevin Aïdoud, Marion Ducamp en Sophie Barjac.

Carole (Jannot) en St[KA1]ephane Lef[KA2]evre (Wolkowitch) leiden een druk, maar gelukkig bestaan. Ze hebben twee kinderen, tiener Sabine (Ducamp) en Bastien (Aïdoud), die de kleinste is. Carole ziet ineens dat Bastien onder de blauwe plekken zit als hij thuiskomt. Bastien beweert dat hij van de trap gevallen is, maar volgens de dokter gaat het om mishandeling. Bastien weigert iets te zeggen en volgens zijn juf op school is iedereen dol op hem. Carole kan daarom moeilijk aannemen dat hij op school geslagen is. Zij begint bange vermoedens te krijgen dat haar man Stéphane weleens de dader zou kunnen zijn. Als ze op een avond thuis komt, is Bastien zo hard aangepakt dat hij in het ziekenhuis moet worden opgenomen. Een onthutsend en triest verhaal over kindermishandeling binnen het gezin en de oorzaak ervan maakt de kijker nog meer van streek. Goed gespeeld en ongetwijfeld gemaakt met de beste bedoelingen maar dat komt nogal gekunsteld over en er blijven heel veel vragen onbeantwoord. Nicole Jamet schreef het scenario dat door Mario Barroso gefilmd werd. Stereo.

La bastide blanche

1997 | Drama

Frankrijk 1997. Drama van Miguel Courtois. Met o.a. Bernard Le Coq, Julien Guiomar, Léa Bosco, Virgile Baye en Eric Prat.

Op het einde van de negentiende eeuw is ijs kostbaarder dan goud. In Signes, een dorpje in de Haute Provence, is Am[KA1]ed[KA1]ee Giraud (Guiomar) de onbetwiste ijskoning. Hij leidt zijn firma `La bastide blanche` met autoriteit en volgens de oude tradities. Hij wordt geconfronteerd met Jean Roumisse (Le Coq), een concurrent zonder scrupules, die alle andere ijsfabrieken reeds werkloos maakte. Am[KA1]ed[KA1]ee rekent in deze ijsoorlog op de hulp van zijn zoon Justin (Bayle), die zojuist zeven jaar militaire dienst erop heeft zitten. Maar Justin wordt achtervolgd door gendarmes en bovendien is hij enkel ge[KA3]interesseerd in het terugzien van zijn jeugdliefde Magali (Bosco) die tijdens zijn zeven jaar afwezigheid opgroeide tot het mooiste meisje van de streek. Maar ook Roumisse stelt belang in het meisje. Knap gefilmde streekroman over de laatste grote ijstyconen, vermengd met een geschiedenis van liefde en jaloezie. De acteurs leveren geloofwaardige personages af en het kader waarin alles zich ontrolt is op zijn minst erg origineel. Claude Brami baseerde zijn scenario op de roman van Jean-Michel Thibaux, die zich inspireerde op zijn familiegeschiedenis. Mooie fotografie van Philippe Pavans de Ceccatty. Oorspronkelijk uitgezonden in twee delen.

Anne Le Guen : Fatalité

1997 | Drama

Frankrijk 1997. Drama van Stéphane Kurc. Met o.a. Fanny Cottençon, Patrick Raynal, Wojtek Pszoniak, Dominique Sarrazin en Bruno Slagmulder.

Onder de oogluikende toelating van Burgemeester Charles Dubois (Raynal) wordt een circustent opgebouwd op het marktplein. Schepen Anne Le Guen (Cotten[KA10]con) weigert echter de autorisatie te tekenen daar ze haar twijfels heeft over het naleven van de veiligheidsvoorschriften. Een ruzie binnen een schepencollege is blijkbaar ook al voldoende stof om een film rond op te bouwen. Deze is dan ook even vlot en even boeiend als de door-de-weekse vergaderingen van dit college, waarbij zowat de helft van de aanwezigen met de ogen dicht (en snurkend) de debatten volgt. Geen opmerkingen over de acteerprestaties. De acteurs maken, ondanks de levenloze regie, nog het beste van wat er te maken is van het zwakke scenario van Isabel Sebastian. Het camerawerk is van Gérard Vigneron.

Sans mentir

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Joyce Buñuel. Met o.a. Robin Renucci, Maria de Medeiros, Xavier Rothmann, Eric Prat en Cécile Auclert.

Philippe is een charmante zakenman. Alles wat hij begint lijkt te lukken. Hij heeft echter een groot gebrek: hij is verschrikkelijk gierig. Dit brengt hem ertoe een doortrapte leugen te vertellen aan de makelaarster, de knappe Brigitte (De Medeiros), om het appartement dat hij absoluut wil huren - maar aan een lagere prijs - te bemachtigen. Hij zegt haar dat zijn zoontje aan de overkant gehospitaliseerd is. Brigitte raakt in zijn ban en verlaagt de huurprijs. Maar ze komt hem nog bezoeken. Een klein niemendalletje dat echter een leuke ontspanningsfilm wordt door de spontane vertolkingen van de hoofdrollen. Het wordt een onweerstaanbare liefdestango met het duo Renucci/De Medeiros. Emmanuelle Bernheim, Serge Bramly en Bruno Dega baseerden hun scenario op een origineel verhaal van Bernheim en Isabelle Mergault. Fotografie van Charlie Gaëta.

Parole d'enfants

1996 |

Frankrijk 1996. Miguel Courtois. Met o.a. Jean-François Garreaud, Olivia Brunaux, Anaïs Jeanneret, Eric Prat en Françoise Pinkwasser.

Tijdens een feestje betrapt Pierre een van zijn twee dochters met een jongen. Hij is het daar niet mee eens en stopt het feestje abrupt. Vervolgens vertellen zijn dochters aan een leraar dat ze door hun vader worden misbruikt. Tijdens ondervragingen geven zij echter toe dat ze uit wraak hebben gelogen. Een vrouwelijke onderzoeksrechter bijt zich ondanks deze bekentenis vast in de affaire. Vanaf dan nemen de gebeurtenissen een verrassende wending

Les arnaqueuses

1996 | Misdaad

Frankrijk 1996. Misdaad van Thierry Binisti. Met o.a. Elise Tielrooy, Tania Da Costa, Jean-Marie Winling, François Dunoyer en David Lowe.

Een gereputeerde kunsthandelaar wordt ervan verdacht valse schilderijen echt te verklaren om deze op die manier aan fabelachtige prijzen te verkopen. De man is ongrijpbaar en de commissaris van een alternatieve politiedienst roept de hulp in van twee notoire oplichtsters Lune (Da Costa) en Shula (Tielrooy) om de man te ontmaskeren. De meisjes staan juist op het punt om op het jacht van een rijke vriend naar de Bahama's te vertrekken en voelen niet veel voor uitstel, maar ze worden voor de keus gesteld: meewerken of voor tien jaar achter de tralies gaan. De eerste aflevering van een politiereeks met twee ondeugende heldinnen waarvan we nog wel meer zullen horen. Het is allemaal wel erg voorspelbaar, maar het duo vormt een aantrekkelijk stel en dat helpt. Claude Cauwet en Nicole Jamet schreven het routinescenario dat door Dominique Bouilleret van mooie plaatjes voorzien werd.

Anne Le Guen : Du fil à retordre

1996 | Drama

Frankrijk 1996. Drama van Stéphane Kurc. Met o.a. Fanny Cottençon, Patrick Raynal, Dominique Sarrazin, Olivier Granier en Léa Drucker.

Anne Le Guen (Cotten[KA10]con) is schepen en eerste adjoint van de burgemeester in een provinciestadje in het departement Nord. Wanneer een lokale weefspinnerij bedreigd wordt met sluiting breekt er een spontane staking los. Zij onderzoekt het dossier. Zo ontdekt ze dat de zaakvoerder, die beschuldigd wordt van wanbeheer, een jeugdvriend is van de burgemeester (Raynal) en vanuit de prefectuur wordt druk uitgeoefend om de fabriek zo vlug mogelijk te ontzetten. Gelijktijdig breekt er in een nabijgelegen rusthuis een hongerstaking uit, daar het eten van een minderwaardige kwaliteit is. Eerste aflevering van een reeks met sociale inslag of hoe een schepen zich inzet om de bevolking te helpen, in plaats van de politiek te laten primeren. Cottençon speelt haar rol ontwapenend. Marie Guilmineau, Philippe Le Dem en Frédéric Krivine schreven het scenario. Achter de camera stond Roberto Venturi. Formaat 16/9. Nicam Stereo.

Anne Le Guen : Les raisons de la colère

1995 | Drama

Frankrijk 1995. Drama van Stéphane Kurc. Met o.a. Fanny Cottençon, Patrick Raynal, Dominique Sarrazin, Bruno Slagmulder en Paul Allio.

Cottençon speelt de titelpersonage, Anne Le Guen. Zij is locoburgermeester van een Franse stad. In een bepaalde wijk, waar veel werklozen en immigranten wonen, heerst grote sociale spanning. Anne heeft zich zeer ingespannen om er een cultureel jongeren centrum gevestigd te krijgen, ondanks de lankmoedige houding van de gemeenteraadsleden, die de politieke meerderheid vormen. Op de dag van de officiële opening loopt een eenvoudige tasjesroof uit de hand. Daarop verbiedt de prefect de opening. Anne maakt zich sterk op het centrum toch te laten opengaan omdat een geweldsexplosie onder de sociaal achtergestelde jongeren op ieder moment kan uitbreken. Ze ontdekt daarbij en passant ook nog even dat de burgermeester gesjoemeld heeft met de funderingen van het gebouw. Eigentijdse Franse tv- film, waarvoor je sociale problematiek in dat land wel wel moet kennen, hoewel dergelijke problemen zich in andere vormen ook in zich op eigen boedem voordoen. Het scenario is van Marie- Françoise Sepulchre en de fotgrafie werd verzorgd door Roberto Venturi.

Target of Suspicion

1994 | Mysterie, Misdaad, Thriller

Verenigde Staten/Frankrijk 1994. Mysterie van Bob Swaim. Met o.a. Tim Matheson, Lysette Anthony, Alain Saint Alix, Noémie Kocher en Ronald Guttman.

Nick Matthews (Matheson) is een na[KA3]ieve Amerikaanse geleerde die min of meer bij toeval een heel populair parfum ontwikkelt. Hij gaat naar Parijs om de Europese distributie ervan te begeleiden en heeft daar een korte en onschuldige ontmoeting met model Julie Dormoy (Kocher), die later wordt aangerand en vermoord, waarbij Matthews de belangrijkste verdachte is.

Notre homme

1994 | Drama, Romantiek

Frankrijk 1994. Drama van Elisabeth Rappeneau. Met o.a. André Dussollier, Marie-France Pisier, Charlotte Kady, Emélie Pick en Jacques Sereys.

Dussollier is een van de meest briljante chirurgen van zijn tijd. Hij slaagt er zelfs in om patiënten die door zijn collega's zo goed als opgegeven zijn toch nog aan de beterhand te krijgen. Zijn privé-leven is echter een chaos. Hij kan het versieren niet laten en op een ochtend wordt hem de deur gewezen door vrouwlief Pisier die het beu is om bedrogen te worden. Dit lijkt een keerpunt in zijn succesvolle loopbaan, want haast gelijktijdig krijgt hij in het hospitaal te horen dat hij naast een verwachte promotie grijpt. Alledaagse doktersromance waarin geen enkele cliché vergeten wordt. De uitstekende acteurs spelen braafjes hun rol zonder veel ambitie. En dat we uiteindelijk in de goedkope sentimentaliteit terechtkomen is nogal wiedes. Hou je zakdoek klaar. De roman van Louis Gardel werd bewerkt door Mireille Lanteri. Fotografie van Jean-Pierre Aliphat. Formaat 16/9. Nicam stereo.

Maigret se défend

1993 | Misdaad, Thriller

Frankrijk/België/Zwitserland 1993. Misdaad van Andrzej Kostenko. Met o.a. Bruno Cremer, Agnès Soral, Claude Faraldo, Eric Prat en Anne Bellec.

Maigret wordt door de Minister van Binnenlandse Zaken verzocht zijn ontslag in te dienen omdat hij geprobeerd zou hebben een meisje uit de hoogste kringen te verleiden. Maigret weigert, maar probeert ondertussen zelf uit te zoeken wie dit complot tegen hem heeft opgezet. Naar de gelijknamige, in 1964 verschenen roman van Georges Simenon.

Maigret et les témoins récalcitrants

1993 | Misdaad, Thriller

Frankrijk/België/Zwitserland 1993. Misdaad van Michel Sibra. Met o.a. Bruno Cremer, Jean-Claude Frissung, Eric Prat, Marc Duret en Denise Chalem.

De directeur van een verouderde en niet erg rendabele koekjesfabriek wordt vermoord aangetroffen op zijn kamer in het pension van de familie Ivry. Commissaris Maigret (Cremer) wordt maar koeltjes ontvangen door Armand (Pajot), de broer van het slachtoffer. In het huis heerst een vreemde, haast irreële sfeer. Niemand houdt zich met het stoffelijke overschot bezig, iedereen houdt zijn mond en gedraagt zich verdacht defensief. Aanvankelijk wijst een en ander erop dat diefstal de oorzaak van de misdaad zou zijn. Maigret komt er uiteindelijk achter wie er belang bij had om een bijna failliete oude baas te bestelen. Naar het gelijknamige, niet eerder verfilmde boek van Georges Simenon uit 1959. Het scenario is van Christian Rullier, die ook de dialogen schreef en regisseur Sibra.

Maigret et l'homme du banc

1993 | Misdaad, Mysterie, Thriller

België/Frankrijk/Zwitserland 1993. Misdaad van Etienne Périer. Met o.a. Bruno Cremer, Marie Dubois, Andréa Ferréol, Julie Jézéquel en Eric Prat.

In een doodlopend straatje wordt het lijk van een man gevonden, die met een mes is vermoord. Inspecteur Maigret (Cremer), belast met de zaak, probeert de laatste levensjaren van het slachtoffer te reconstrueren en stuit daarbij op de ene verrassing na de andere. De man had zijn vrouw (Dubois), die hem verweet dat hij slechts magazijnbediende was, niet durven vertellen dat hij was ontslagen. Hij bezocht voortdurend zijn ex-collega's en leende enorme bedragen van hen. Terwijl zijn vrouw dacht dat hij aan het werk was, zat hij dagenlang op een bank op de boulevard Saint-Martin te praten met een geheimzinnige, clowneske man. Sterke rolbezetting doet het gelijknamige, in 1953 verschenen boek van Georges Simenon beslist eer aan. Behendige weergave van de typische Simenon-sfeer. Scenario van Jean-Pierre Sinapi.

La patience de Maigret

1993 | Misdaad, Thriller

Frankrijk/België/Zwitserland 1993. Misdaad van Andrzej Kostenko. Met o.a. Bruno Cremer, Agnès Soral, Claude Faraldo, Eric Prat en Vincent Martin.

Commissaris Maigret (Cremer) tracht al jaren een bende juwelendieven te ontmaskeren. Hij is van mening dat een beruchte gangster (Faraldo) bij de zaak betrokken is. Deze leidt echter een teruggetrokken leven in zijn appartement en zijn enige contact met de buitenwereld verloopt via de ex-prostituee Aline (Soral). Ondanks permanente politiebewaking wordt de crimineel vermoord en Maigret is ervan overtuigd dat de twee zaken met elkaar te maken hebben. Naar de gelijknamige, in 1965 verschenen roman van Georges Simenon. Cremer zorgt voor een traditionele Maigret en Soral als het ex-hoertje past goed binnen het kader van de film.

La cité de la peur

1993 | Horror, Komedie

Frankrijk 1993. Horror van Alain Berbérian. Met o.a. Chantal Lauby, Alain Chabat, Dominique Farrugia, Sam Karmann en Gérard Darmon.

Tijdens het Festival van Cannes doet Lauby die hoofd van de persafdeling is, vergeefse moeite om mond tot mond reclame aan de gang te krijgen over [KL]RED IS DEAD[KLE], een horrorfilmpje gemaakt zonder geld. Ze krijgt onverhoopte publiciteit als een maniak de filmoperateurs vermoordt net zoals dat in die film gebeurt. Lauby laat geen kans voorbij gaan en trommelt onmiddellijk hoofdrolspeler Farrugia op uit Parijs, een `kind` van dertig dat gaat braken om te laten zien dat hij blij is. Wie op zoek is naar `good taste`, zit hier duidelijk verkeerd. De film (om dit onding maar een naam te geven) werd opgebouwd rond de tv-ploeg [KL]Les Nuls[KLE] (die officieel tekende voor het scenario) en dat is het enige dat erover te zeggen valt. Een ronduit beschamend schouwspel, dat in werkelijkheid geschreven (?) zou zijn door Dominique Farrugia, Chantal Lauby en Alain Chabat. In beeld gebracht door Laurent Dailland.

Une époque formidable

1991 | Komedie, Drama

Frankrijk 1991. Komedie van Gérard Jugnot. Met o.a. Gérard Jugnot, Richard Bohringer, Victoria Abril, Ticky Holgado en Chick Ortega.

Regisseur Jugnot zelf in de hoofdrol als een stafemployé van een matrassenfabriek, die van de ene dag op de andere ontslagen wordt. Hij durft thuis niets te vertellen en in plaats daarvan komt hij met kleine geschenken aanzeilen. Het water stijgt hem echter aan de lippen en hij duikt onder bij een kleurrijk stelletje thuisloze clochards. Ondanks de grauwe, realistische achtergrond van het verhaal, een originele, onderhoudende en leuke film over kameraadschap, tederheid en klein menselijk leed. Goed spel, overtuigend gebracht met een voorspelbaar, maar toch wat onwerkelijk happy-end. Het scenario is van Philippe Lopes-Curval en regisseur Jugnot. Fotografie van Gérard De Battista.

La comtesse de Charny

1991 | Romantiek, Historische film

Frankrijk 1991. Romantiek van Marion Sarraut. Met o.a. Anne Jacquemin, Isabelle Guiard, Eric Prat, Benoît Valles en Alain Payen.

Een bewerking van de dikke roman van Alexandre Dumas (1852- 1855) waarin we Joseph Balsamo als held terugzien, die al in andere romans van deze schrijver voorkwam. Was eveneens al het onderwerp van verschillende films onder diverse andere titels. Het is ondoenlijk de vele verwikkelingen samen te vatten, die zich afspelen van 1770 tot aan de Franse revolutie. Onder meer Lodewijk de Zestiende en Marie-Antoinette komen voor in deze ridderroman in achttiende-eeuwse stijl. Zeer ongelijkmatig, wat bijna niet te vermijden is, maar over het geheel genomen toch

Julie Lescaut

1991 | Misdaad, Thriller

Frankrijk 1991. Misdaad van Caroline Huppert en Marion Sarraut. Met o.a. Véronique Genest, Jérôme Angier, Blanchette Brunoy, Eric Prat en Mouss Diouf.

Genest (Julie Lescaut) wordt eindelijk bevorderd tot commissaris van politie in een voorstad, waar veel fabrieken staan en dat voornamelijk bewoond wordt door migranten. Nog voordat ze aan de mensen heeft kunnen wennen, krijgt ze een belangrijke zaak in de schoot geworpen: de ontvoering van een kind. Omdat ze zelf moeder is, is ze vastbesloten de zaak op te lossen. Routineuze politiefilm die echter opvalt omdat hij aandacht besteedt aan de moeilijkheden die de politie ondervindt in een wijk met verschillende culturen. Erg veel schokkends heeft het scenario van Alexis Lecaye en Michèle Letellier, naar een roman van Lecaye niet te bieden. Film uit blik voor massaconsumptie, gefotografeerd door Jean Monsigny.

Imogène inaugure les chrysanthèmes

1991 | Komedie

Frankrijk 1991. Komedie van Thierry Chabert. Met o.a. Dominique Lavanant, Jean Benguigui, Riton Liebman, Pierre Maguelon en Eric Prat.

Zoals steeds weer krijgt speciale agente Imog[KA2]ene Le Dantec (Lavanant) haar opdracht op de meest ingenieus bedachte manier en ook ditmaal wordt ze weer afgeluisterd door enkele ongure elementen. Van Kolonel Bourelon (Alane) krijgt ze haar instructies: ze moet Bob Flambard (Guérin) opzoeken, een ex- officier van de Franse Geheime Dienst, die het vijandelijk kamp verkozen heeft. Hij is echter bereid enkele bijzonder belangrijke documenten te bezorgen, maar het is van het grootste belang dat hun ontmoeting geheim gehouden wordt. Het spreekt vanzelf dat Imogène met open ogen in de hinderlaag loopt. Na het lezen van deze korte aanloop van de film is het niet meer nodig om dit onding verder te bekijken. Hoe langer deze idiote reeks loopt hoe minder de kwaliteit. Het infantiele van het hele project is ergerlijk om aan te zien. Om in een grote bocht omheen te lopen. Wat moet doorgaan voor een scenario werd op papier gezet door Olivier Douyère. Achter de camera stond Jean Monsigny.

Ascension express

1991 | Drama, Avonturenfilm

Frankrijk/Zwitserland 1991. Drama van Nicolas Ribowski. Met o.a. Antoine Duléry, Samuel Labarthe, Eric Prat, Jean-Noël Brouté en Pierre-Marie Escourrou.

Vijf Parijse kaderleden worden door hun firma op een overlevingsstage gezonden in de woeste bergen. Labarthe, een van hen, voelt zich op zijn gemak in de natuur wat niet gezegd kan worden van zijn metgezellen. Zijn enthousiasme koelt echter af wanneer blijkt dat zijn ex-vriendin Hofmann aan het groepje werd toegevoegd. Verknochte stadsmensen moeten overleven in de bergen. Niet bepaald een origineel onderwerp, dat al dikwijls heel wat beter behandeld werd. Op bepaalde momenten wel spannend, maar de expeditieleden blijven veel te beschaafd. Het verhaal van Patrick Dewolf werd bewerkt door Philippe Le Guay, Pierre Colin-Thibert en Jean-Claude Islert. De Ardèche werd mooie gefotografeerd door Jacques Boumendil.

Tatie Danielle

1990 | Komedie

Frankrijk 1990. Komedie van Étienne Chatiliez. Met o.a. Tsilla Chelton, Catherine Jacob, Isabelle Nanty, Neige Dolsky en Eric Prat.

Tweede film van de Franse cineast Étienne Chatiliez is een zwarte komedie over de oude tante Danielle (glansrol van de 71-jarige actrice Tsilla Chelton) die na de dood van haar huishoudster intrekt bij haar achterneef en zijn gezin in Parijs. Veel plezier hebben ze daar niet van de nieuwe 'logee': Danielle maakt jong en oud in haar omgeving methodisch het leven zuur. Wat moet ze anders? Lief zijn voor de kinderen? Dat boeit niet. Pas als de wanhopige familie naar Kreta afreist om even van tante af te zijn, krijgt ze haar trekken thuis.

Promis...Juré!

1987 | Familiefilm, Komedie, Oorlogsfilm

Frankrijk 1987. Familiefilm van Jacques Monnet. Met o.a. Michel Morin, Roland Giraud, Christine Pascal, Stéphanie Legros en Marie Constant.

De dwaze streken van twee vlegels gedurende WO II in een kleine provinciestad. Een modieus onderwerp in de periode 1980- 90, waarmee regisseurs vanaf Louis Malle tot Jean-Pierre Denis (en talloze anderen) zich hebben beziggehouden. Monnet heeft gekozen voor een benadering vanuit het gezichtspunt van een realistische en zelfs naturalistische komedie. Maar zonder veel succes. Zijn film stelt niet veel voor vergeleken met AU REVOIR LES ENFANTS. Scenario en regie zijn onsamenhangend en vaak ook nietszeggend, terwijl de jonge acteurs - die goed spel leveren - lichamelijk en geestelijk lelijk zijn vergeleken met het jonge volkje dat Malle voor zijn film selecteerde. Verder is alles positief aan deze film. Scenario van de regisseur en Gérard Carré.

Scout toujours

1985 | Komedie, Drama

Frankrijk 1985. Komedie van Gérard Jugnot. Met o.a. Gérard Jugnot, Jean-Claude Leguay, Jean Rougerie, Jean-Paul Comart en Agnès Blanchot.

Een groep idioten probeert hun tijdelijke hopman gek te maken. Het vindt immers plaats bij de padvinders (voor de ongelovigen zij gezegd dat de film nogal duistere bedoelingen heeft). Zulke padvinders zijn er gewoon niet in het echt. Er is niet eens sprake van subversie van de regisseur-schrijver- scenarioschrijver-vertolker omdat de film getuigt van een zeldzame poverheid op alle gebieden. Een waardeloze verzameling van grove, afgezaagde, duistere en vuile moppen. Scenario van regisseur Jugnot, Pierre Geller en Christian Biegalski. Camerawerk van Gérard De Battista.

Family Rock

1981 | Avonturenfilm, Komedie

Frankrijk 1981. Avonturenfilm van José Pinheiro. Met o.a. Christophe Malavoy, Sylvie Orcier, Camille Robert, Serge Merle en Rudolph Monori.

Christophe, Charlie en hun beide kinderen hebben een kleine manege en reizen ermee van dorp naar dorp. De plaatselijke bevolking accepteert hen niet en beschouwt ze eigenlijk als zwervers. Deze moeilijkheden maken echter de relatie hechter. Een sympathieke, maar trage film die de werkelijkheid verloren doet gaan in de pittoreske achtergrond. Het geheel lijkt onvoltooid maar authentiek en oprecht.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Eric Prat op televisie komt.

Reageer