nieuwe site?

Sylvie Joly

Acteur

Sylvie Joly is acteur.
Er zijn 18 films gevonden.

Ça ira mieux demain

2000 | Komedie

Frankrijk 2000. Komedie van Jeanne Labrune. Met o.a. Nathalie Baye, Jeanne Balibar, Jean-Pierre Darroussin, Danielle Darrieux en Isabelle Carré.

Celliste Marie (Carr[KA1]e) beschuldigt een man van diefstal van haar portemonnaie in de Parijse metro. Zij is met haar vriendin Annie (Guillemin) onderweg. Marie`s moeder Elisabeth (Balibar) gaat verhuizen, en weet niet wat ze met een ladenkast moet doen, die al heel lang in de familie is. Sophie (Baye) is niet meer zeker van zichzelf; haar man Xavier (Darroussin) weet niet welk beroep hij moet kiezen: psychotherapeut of bottenkraker; hij oefent ze beide uit, onder verschillende namen, maar in dezelfde praktijk. Hij gaat in zijn eentje in een bistro eten en ontmoet zijn oude vriend Franck (Bezace), een binnenhuisarchitect, die van zijn vrouw C[KA1]eline (Besançon) minder vet zou moeten eten. Sophie ontmoet Elisabeth en raakt in gesprek over de ladenkast die eerst in plastic gewikkeld moet worden voordat hij in de kelder kan. Is het wel of niet goed voor het hout; iedereen doet zijn zegje. Er gebeurt van alles en zo maken we kennis met de belangrijkste personages van de film. We volgen een week lang hoe het met hen gaat. Sommigen hebben geluk, anderen hebben pech. Veel gebeurtenissen zijn ronduit grappig, andere voorvallen zijn minder humoristisch, afhankelijk van de spelprestaties. Baye is heel goed als weifelaarster, die naar seks verlangt, en Balibar komt heel sympathiek en geloofwaardig over. Veterane Darrieux is goed op dreef als vrouw die alles over gordijnstoffen weet. Ondanks het originele scenario van regisseuse Labrune had de film veel grappiger kunnen zijn. Het einde is abrupt, maar laat de deur wagenwijd open voor een vervolg. Wie de film op tv kan zien, moet hem beslist niet overslaan - hij is leuk genoeg. Het camerawerk is van Jean-Claude Thibaut.

Les frères Sœur

2000 | Komedie

Frankrijk 2000. Komedie van Frédéric Jardin. Met o.a. José Garcia, Denis Podalydès, Jackie Berroyer, Edouard Baer en Alexandra London.

De gebroeders Jacques (Podalyd[KA2]es) en Charlie (Garcia) hebben al een zekere leeftijd bereikt zonder al te veel succes. Jacques heeft nu een heel dik scenario (ruim 450 pagina`s) geschreven. Het is de bedoeling dat Charlie de film gaat regisseren, maar de producenten die ze benaderen, willen er niet aan beginnen. Op een party, waarvoor zij niet werden uitgenodigd, krijgen ze de kans om producent Francis France (Berroyer) op de videoband vast te leggen als hij zijn vrouw Marion (Nanty) bedriegt. Jacques en Charlie chanteren Francis om de film te produceren, maar Francis stuurt Darius (St[KA1]evenin) op het stel af om de band in te pikken. Darius is echter een grote klungel. Ondertussen hebben de twee broers Blaise (Baer), de vaste scenarioschrijver van Francis ontvoerd, en dwingen hem het draaiboek van Jacques bij te punten. Blaise is echter aan de heroïne verslaafd en dat stelt hen weer voor andere problemen. Het scenario is van regisseur Jardin, Adouard Baer en Fabrice Roger-Lacan, en ze hebben er aardig de vaart in gehouden. Hoewel de spelprestaties heel aanvaardbaar zijn, is de film oer- Frans en buiten zijn grenzen nauwelijks relevant. Het camerawerk is van Laurent Machuel.

Ça n'empêche pas les sentiments

1998 | Komedie

Frankrijk 1998. Komedie van Jean-Pierre Jackson. Met o.a. Philippe Chevallier, Régis Laspalès, Cécile Bois, Jackie Berroyer en Luis Rego.

F[KA1]elix (Chevallier) heeft de deurwaarder, die door zijn vrouw is gestuurd, op zijn hielen. Samen met Raoul (Laspal[KA2]es), die net van zijn vrouw af is, zitten ze in de wijnhandel. Ze hebben Bretagne als verkoopgebied. De zaken willen niet vlotten en hun baas Damberlot (Maddedu) overweegt hen aan de dijk te zetten. Ze hebben geluk, want op dat moment ontmoeten ze [KA1]Eliane (Bois) en de verkopen gaan met sprongen omhoog. Het trio krijgt echter algauw onenigheid. Damberlot reist ze achterna en ontslaat ze in de populaire badplaats La Baule, zodat hij zich aan de zijde van [KA1]Eliane kan scharen. Raoul en F[KA1]elix houden zich nu bezig met het begrafeniswezen en gaan weer de weg op. Uiteraard ontmoeten ze [KA1]Eliane weer, die Damberlot had laten barsten. Ze maken het onderling weer goed en storten zich in verdere en nieuwe avonturen. Het komische duo Chevalier- Laspal[KA2]es heeft samen met regisseur Jackson en Jean-Jacques Peroni het scenario geschreven en zij zijn de drijvende krachten achter deze satire. De dialogen zijn snerpend en dat is het werk van de provocerende Jackson, die heel lang in Frankrijk de distributeur van Russ Meyer was, de ongekroonde koning van de Amerikaanse seksfilm uit de jaren 1960-70. Hij buit heel handig de clich[KA1]es uit en wordt daarbij flink geholpen door de uitstekende bijrollen. Helaas zijn de personages net een beetje teveel d[KA1]ej[KA2]a vu, vooral in dit soort Franse kluchten, zodat je je niet echt kapot lacht. Het camerawerk is van Nara Keo Kosal, die in Vannes in Bretagne in een hele grote montagehal voor auto`s (vijfduizend vierkante meter) de gehele film draaide.

Les couloirs du temps: Les visiteurs 2

1998 | Komedie, Sciencefiction

Frankrijk 1998. Komedie van Jean-Marie Poiré. Met o.a. Jean Reno, Christian Clavier, Muriel Robin, Marie-Anne Chazel en Christian Bujeau.

In middeleeuws Frankrijk wordt ridder Godefroy bestolen door zijn knecht Jacqouille, die er met de juwelen van zijn bruid vandoor gaat. Godefroy zet de achtervolging in, een tocht die hem leidt tot in de 20ste eeuw.

La mort du chinois

1998 | Komedie, Actiefilm

Frankrijk 1998. Komedie van Jean-Louis Benoît. Met o.a. José Garcia, Denis Podalydès, Isabelle Carré, François Berléand en Frnaçois Morel.

Michel (Garcia) is schrijver van kinderboeken. Hij laat in zijn verhalen dieren de heldenrol spelen. Hij is ontroostbaar als zijn vriendin hem in de steek heeft gelaten voor een Chinees. Michel is al zijn inspiratie kwijt. Zijn vriend G[KA1]erard (Podalyd[KA2]es) doet vruchteloze pogingen om hem enige afleiding te bezorgen. Ook de lieve Lise (Carr[KA1]e) lukt het niet om Michel zijn oude vriendin te laten vergeten. Hij wordt verteerd door het verlangen om wraak te nemen op de Chinees. Na een forse slok en heel wat drugs die Lise hem had bezorgd, probeert hij in een benevelde toestand en midden in een delirium tremens aan inspecteur Chevalot (Berléand) het geval uit te leggen. Alles eindigt ermee dat hij het vliegtuig naar Hong Kong neemt om zijn vriendin en de Chinees op te sporen. Dit komische en verbijsterende avontuur vermengt het gesloten wereldje van een schrijver met een steeds idioter wordende geschiedenis die groter is dan zijn eigen fantasie. Het meest geslaagde stuk van de film is het gesprek tussen de schrijver en de inspecteur van politie, dat de kijker zowel op een dwaalspoor brengt als dat het te gek is. Helaas begint al dat verbijsterende gedoe van de hoofdrol Garcia je na een tijdje te vervelen ondanks diens sublieme spel. Het camerawerk is van Dominique Chapuis.

Mira la magnifique

1997 | Komedie, Fantasy

Frankrijk 1997. Komedie van Agnès Delarive. Met o.a. Jean-Claude Dreyfus, Johanna Coco, Philippe Korsand, Sotigui Kouyaté en Félicité Wouassi.

Mira (Coco), een tienjarig Antilliaans meisje, woont met haar moeder in een voorstad van Parijs. Op een dag, terwijl ze rolschaatst met haar vriendin, valt ze. Ze wordt opgenomen in het ziekenhuis. Wanneer ze ontwaakt blijkt ze over een helderziende gave te beschikken. Als ze iemand aanraakt weet ze alles over die persoon. Ze geeft met veel succes consultaties, zeer tot ongenoegen van haar buur N`Golok (Kouyate), een valse waarzegger. Mira trekt de aandacht van de speciale politiediensten, in de persoon van kolonel Grumeau (Khorsand), die in het meisje een nieuwe Mata Hari ziet. Maar ook de minder eerlijke Victor Zaoul (Dreyfus) wil haar gebruiken voor zijn illegale zaakjes en ontvoert het meisje. Ontspannend avontuur over een meisje met paranormale gaven en de personen die er misbruik van willen maken. Het wat gerokken verhaal wordt leuk gemaakt door de enthousiaste vertolking van de kleine Coco. Geschikt tijdverdrijf voor de ganse familie zonder veel pretenties gemaakt. Jean-Pierre Pozzi en Joshua Saoh baseerden het scenario op een verhaal van Pozzi en Cilvy Aupin.

Le censeur du lycée d'Epinal

1997 | Komedie

Frankrijk 1997. Komedie van Marc Rivière. Met o.a. Jean-François Balmer, Patrick Chesnais, Laure Duthilleul, Sylvie Joly en Anne Roumanoff.

Jean Denamur gaat door het leven zoals hij reeds zesendertig jaar lang de weg naar het Hoch-lyceum neemt: rechtdoor, zonder fantasie en eentonig. Hij is nu onderdirecteur van het lyceum van Epinal waar hij ooit als leerling begon en waar hij later leraar werd. Zijn leven neemt echter een drastische wending wanneer hij zijn levenslustige jeugdvriend Julien Dessales (Chesnais) weer ontmoet. Eensklaps kan hij weer lachen, van het leven genieten, tot grote jaloezie van zijn vrouw Marianne (Duthilleul). Op een avond besluiten ze, lachend als adolescenten, hun derde vriend, Francis Delorme (Bouclet) te verrassen met een bezoek. Francis is echter elk gevoel voor humor verloren. De reacties van drie mannen in volle midlife-crisis. Elk van hen reageert er anders op en de boodschap is dan ook dat je best van elk moment kunt genieten. Een frisse en tedere komedie waaraan regisseur/ scenarist Rivière jaren gewerkt heeft. De spitse dialogen worden aan een hoog ritme afgevuurd door een uitstekende cast. Eindelijk nog eens een Franse film die explodeert als een vuurwerk. Fotografie van Alain Levent.

Chienne de vie

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Bernard Uzan. Met o.a. Jacques Weber, Marie Laforêt, Bernard Menez, Pierre Aknine en Bruno Lochet.

Op een nacht krijgt de succesvolle en gerespecteerde acteur Daniel Rousseau (Weber) een telefoontje van zijn ex-vrouw Fran[KA10]coise (Laforet). Haar rondreizende toneelgezelschap zit zonder hoofdacteur en ze vraagt hem om in te springen. Niet bepaald enthousiast stemt hij uiteindelijk toe. Vanaf dat moment verandert zijn leven in een ware nachtmerrie. De film geeft een prima beeld van de problemen en genoegens van acteurs op tournee. Het komische aspect is er soms wat bijgesleurd en de grappen zijn niet steeds even fris. Weber en Laforet spelen echter op de toppen van hun talent. Spijtig dat ze niet al te best geholpen worden door het zwakke scenario van Olga Vincent, Eric Rognard, Jean-Pierre Alessandri en Brigitte Thomas. Fotografie van Eric Peckre. Nicam Stereo.

Les misérables

1995 | Drama

Frankrijk 1995. Drama van Claude Lelouch. Met o.a. Jean-Paul Belmondo, Michel Boujenah, Alessandra Martines, Salomé Lelouch en Annie Girardot.

Lelouch die zijn eigen scenario schreef, verplaatste het epoque-verhaal van Victor Hugo naar de 20e eeuw. Belmondo speelt met verve een drievoudige rol: de chauffeur Henri Fortin die vlak na de eeuwwisseling in 1900 ten onrechte wordt veroordeeld, diens analfabete zoon Roger en verweerde Jean Valjean. De actie gaat dan naar de jaren 1930 en WO II (1939-45).

Mariage mortel

1990 | Misdaad

Frankrijk 1990. Misdaad van Marc Rivière. Met o.a. Jean-Claude Brialy, Sylvie Joly, Jean-Claude Drouot, Olivia Brunaux en Rufus.

Het verhaal van de rivaliteit tussen twee typisch Franse families : de boerderij van de Louviers en het landhuis van de Graucourt. Loopt uit op de vergiftiging van de jonge en leuke Delphine Graucourt (Samo[KA3]el), die vastbesloten was te trouwen met Antoine Louvier (Gatel). Een officier van de gendarmerie Eric Ferbac (Brialy) zet de problemen op een rij. Het scenario en de dialogen zijn van de romancier Alain Demouzon, een expert in detectives die in de provincie spelen, deze keer in Bretagne. Goed spel en schitterende beelden.

Les femmes

1990 | Komedie

Frankrijk 1990. Komedie van Christian Morin en Jean Poiret. Met o.a. Guy Bedos, Muriel Robin, Sylvie Joly, Raymond Devos en Zouc.

Een rondedans voor tv door de wereld van de grote Franse komieken van gisteren en vandaag met, hoewel niet scherp omlijnd, de vrouwen als algemeen thema. Onevenwichtig, zoals dit soort projecten altijd zijn, maar de kijker kan even lekker genieten van met name Devos, Morin, Poiret en Popeck, en bovendien de bijtende schetsen van Cabu.

Palace

1989 | Komedie, Erotiek

Frankrijk 1989. Komedie van Jean-Michel Ribes. Met o.a. Pierre Arditi, Michel Blanc, Jean Carmet, Darry Cowl en Eva Darlan.

Dit gedrocht bestaat uit een aantal scenes waartussen de titel het enige verband vormt, aangezien ze zich in een etablissement met een aantal zeer gevarieerde en vooral seksueel provocerende attracties afspelen. De totale afwezigheid van een scenario kan niet goedgemaakt worden door de acteurs, die te goed zijn voor deze logge en vulgaire komedie. De auteur komt uit de wereld van het toneel of, om precies te zijn, het kleinkunsttheater, maar niets van wat hij op het witte doek of de TV geproduceerd heeft voegt ook maar iets aan zijn toneelwerk, dat hem terecht beroemd gemaakt heeft, toe. Daar komt dan nog eens de verschrikkelijk vlakke regie bij, waardoor de film meer weg heeft van een soort revue, waarin iedereen drie korte optredens doet om vervolgens weer te verdwijnen. Meer verbijsterend dan

Les Saisons du plaisir

1988 | Komedie

Frankrijk 1988. Komedie van Jean-Pierre Mocky. Met o.a. Charles Vanel, Denise Grey, Jacqueline Maillan, Bernadette Lafont en Jean-Luc Bideau.

Een honderdjarige president-directeur (Vanel) laat in zijn kasteel zijn belangrijkste plaatsvervangers bijeenkomen voor de jaarlijkse seminar. Dit thema dient als voorwendsel, zoals vaak bij de onverbeterlijke Mocky, om een mooie verzameling verwrongen, seksueel geobsedeerde, perverse, streberige, hebzuchtige en belachelijke figuren neer te zetten. Mocky gaat er nooit keihard tegenaan en dat valt te betreuren want zijn marionetten worden soms zo onuitstaanbaar dat alleen de intense uitgelaten vrolijkheid van de marionettenspeler hen redt terwijl de toeschouwer bevrijdend kan lachen!

Le miraculé

1987 | Komedie, Drama

Frankrijk 1987. Komedie van Jean-Pierre Mocky. Met o.a. Michel Serrault, Jean Poiret, Jeanne Moreau, Sylvie Joly en Roland Blanche.

Zonder noemenswaardig budget gedraaide farce van agent provocateur Mocky. Waarin stomme verzekeringsagent Roland Fox-Terrier (Serrault) de slinkse scharrelaar-ballonverkoper Papu (Poiret) op de bedevaartskermis Lourdes tracht te betrappen op verlammingssimulatie. Bezaaid met Mockyaans bizarre personages – daaronder ex-prostituee ‘La Major’ gespeeld door Moreau – stootte deze boosaardige komedie bourgeois Frankrijk enigszins voor het vroom-paapse hoofd. Indertijd door de regisseur zelf per geestige bioscooptrailer aangekondigd. Coscenarist was cinefiel-filmhistoricus Jean-Claude Romer, medegrondlegger van het mythische genrefilmperiodiek Midi-minuit Fantastique. Laatste film waarin het gouden duo Serrault-Poiret samen speelde.

Agent Trouble

1987 | Thriller, Misdaad

Frankrijk 1987. Thriller van Jean-Pierre Mocky. Met o.a. Catherine Deneuve, Richard Bohringer, Tom Novembre, Pierre Arditi en Dominique Lavanant.

Deze 26ste film van Jean-Pierre Mocky geeft een getrouwe weergave van de roman [KL]The Man who loved Zoos[KLE] van Malcolm Bosse. Het verhaal gaat over een tante die de moord op haar neef gaat wreken. De toon is op het eerste gezicht ijzig humoristisch, maar de neef, een charmante jongen, heeft de vijftig passagiers van een bus beroofd die hij dood aantrof in een sneeuwstorm. De film is een hommage aan Hitchcock (met name door de muziek). Er moet wel een toontje lager gezongen worden tegenover de virtuositeit van de 'meester.'

L'ami de Vincent

1983 | Drama, Komedie

Frankrijk 1983. Drama van Pierre Granier-Deferre. Met o.a. Philippe Noiret, Jean Rochefort, Jane Birkin, Fanny Cottençon en Marie Dubois.

Een als rokkenjager te boek staande trompettist van een revue-orkest wordt getroffen door een wraakactie vanwege een vroegere geliefde. Hij vraagt de met hem bevriende dirigent uit te vinden welke vrouw uit zijn verleden erachter kan zitten. De wie-is-de-dader-structuur is vooral de aanleiding voor een indirecte nadere verkenning van de relatie tussen de twee mannen, maar deze gaat niet erg diep en biedt weinig verrassingen. De gastrollen die door een aantal top-actrices worden gespeeld, bieden staaltjes van bravoure-acteren, maar nauwelijks meer dan dat. Fabian, als de stabiele dirigentenechtgenote, maakt het meest indruk.

Un chien dans un jeu de quilles

1982 | Komedie

Frankrijk 1982. Komedie van Bernard Guillou. Met o.a. Pierre Richard, Jean Carmet, Julien Guiomar, Béatrice Camurat en Hélène Surgère.

De Parijse psycholoog Pierre Cohen (Richard) keert terug naar zijn Bretonse geboortedorp om zijn broer Joseph (Carmet) die bedreigd wordt met de onteigening van zijn boerderij, bij te staan. De komiek Richard produceerde zelf deze plattelandskomedie in een welkome en geslaagde afwijking van zijn verstrooide stuntelaarsimago. Hij kreeg goed tegenspel van Carmet en vooral van Camuret, als resp. zijn broer en schoonzus Françoise. Het scenario van Claude Gallot en regisseur Guillou vermijdt de gebruikelijke vulgaire pastorale humor, maar de regie had meer flair kunnen hebben. Niettemin was de desinteresse van het Franse bioscooppubliek toentertijd onverdiend en onverklaarbaar. Het camerawerk is van Claude Agostini.

Nous maigrirons ensemble

1979 | Komedie

Frankrijk 1979. Komedie van Michel Vocoret. Met o.a. Peter Ustinov, Bernadette Lafont, Catherine Alric, Sylvie Joly en Jacques Jouanneau.

Een filmregisseur van 120 kilo krijgt van zijn producent te horen dat hij moet afvallen omdat het risico voor zijn gezondheid zijn filmprojecten onverzekerbaar maakt. Aangemoedigd door zijn vrouw volgt hij een serie van vermageringsdiëten en - oefeningen tot hij een meisje ontmoet met een voorkeur voor dikkerds. Het uiterst magere scenario over zwaarlijvigheid bereikt alleen de beoogde satire bij seances van Weight Watchers. De vruchteloze inzet van Ustinov en Lafont om iets van hun rollen te maken wordt ronduit gênant.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Sylvie Joly op televisie komt.

Reageer