Sylvie Herbert

Acteur

Sylvie Herbert is acteur.
Er zijn 19 films gevonden.

Monsieur Ibrahim et les fleurs du Coran

2003 | Komedie, Drama

Frankrijk/Turkije 2003. Komedie van François Dupeyron. Met o.a. Omar Sharif, Pierre Boulanger, Gilbert Melki, Lola Naymark en Anne Suarez.

Zo 'ziek' was grootheid Omar Sharif (Lawrence of Arabia) van zijn goedbetaalde bijrolletje in 'slechte film' 13th Warrior (1999), dat hij stopte met acteren totdat een schitterende film zich zou aandienen. Dat werd Monsieur Ibrahim et les fleurs du Coran. En Sharif speelt gelijk een van zijn beste rollen ooit, als de oude islamitische kruidenier Ibrahim. Meneer Ibrahim raakt bevriend met de jonge jood Momo (Boulanger), die genegeerd wordt door zijn verdrietige vader (Melki). Momo kan de vervang-vader wel gebruiken, die fijne dingen zegt als 'Traagheid, dat is het geheim van het geluk'. En Ibrahim komt weer eens achter zijn toonbank vandaan.

Le battement d'ailes du papillon

2000 | Komedie

Frankrijk 2000. Komedie van Laurent Firode. Met o.a. Audrey Tautou, Faudel, Eric Feldman, Eric Savin en Lysiane Meis.

De gedachte die achter deze film ligt, is dat een vlinder boven de Atlantische Oceaan een orkaan kan veroorzaken boven de Stille Oceaan (en omgekeerd). Met andere woorden regisseur Firode heeft met een aaneenschakeling van gebeurtenissen en diverse personages een film gemaakt die tot een climax komt zonder een echt hecht verhaal. Normaal gesproken gaat zo`n vlieger niet op, maar in dit geval is het Firode best gelukt dankzij de hoofdpersonages van Ir[KA2]ene (Tautou), die in de metro te horen krijgt dat d[KA1]it de dag is waarop ze de grote liefde zal ontmoeten - het is Youn[KA2]es (Faudel), die op dezelfde dag jarig is en praktisch naast haar zit, maar de wagon uitstapt en de andere kant opgaat. Vervolgens spelen zich allerlei gebeurtenissen af, waardoor het tweetal bij elkaar komt. Ook de bijrollen, die hier bijna even belangrijk zijn als de hoofdrollen, schenken de kijker voldoening als hij kennis maakt met hun dagelijkse, gewone leven. Voordat je het weet, is de tijd voorbij. De muziek van Peter Chase ondersteunt het geheel op een efficiënte wijze. Tautou zou een jaar later heel bekend worden als Amélie in de fantastische hit LE FABULEUX DESTIN D'AMÉLIE POULAIN. Faudel is van huis uit een begenadigd zanger en in Frankrijk populair; hij speelt hier zijn eerste filmrol en doet het goed. Het scenario is van regisseur Firode. Het camerawerk is van Jean-René Duveau.

Maigret : Meurtres dans un jardin potager

1999 | Misdaad

Frankrijk/België 1999. Misdaad van Edwin Baily. Met o.a. Bruno Cremer, Geneviève Fontanel, Michèle Simonnet, Rémy Kirch en Christophe Kourotchkine.

Het lijk van een oude zwerver wordt gevonden in een moestuintje. De bezitters van het lapje grond, twee bejaarde zusters, hebben niet meer tegen elkaar gesproken sinds 1924 toen een man verliefd werd op een van hen, maar met de andere zuster trouwde omdat die de erfgenaam was. De man verdween later spoorloos. Hun huis is sedert deze onverkwikkelijke gebeurtenis door een muur in twee[KA3]en gedeeld en ieder heeft een eigen opgang. Commissaire Maigret (Cremer) wordt naar de vindplaats geroepen om poolshoogte te nemen. Hij stelt een onderzoek in en voelt ook de familie van de zusters aan de tand en het wordt algauw duidelijk dat de bejaarde dames de sleutel tot het mysterie in handen hebben. Uitstekend scenario van Pierre Granier-Deferre en Dominique Roulet, gebaseerd op Georges Simenons novelle Le deuil de Fonsine, in 1950 verschenen in de bundel Maigret et les petits cochons sans queue. Schitterende kroniek over blinde haat die twee zussen jarenlang tegenover elkaar koesteren en die slechts door de dood bijgelegd kan worden.

Les enfants du siècle

1999 | Drama, Historische film, Biografie

Frankrijk 1999. Drama van Diane Kurys. Met o.a. Juliette Binoche, Benoît Magimel, Stefano Dionisi, Robin Renucci en Karin Viard.

Toen de barones Amandine Aurore Lucile Dudevant, geboren Dupin, 29 jaar was en twee kinderen had, liet zij haar man in de steek en ging naar Parijs. Dat was in het jaar 1833. Ze had literaire aspiraties, rookte sigaren en droeg een broek - revolutionair voor haar tijd. Haar romans keerden zich tegen de burgerlijke moraal en gingen over maatschappelijke vraagstukken. Ze noemde zich George Sand (Binoche) en had twee hartstochtelijke relaties, die de geschiedenis zijn ingegaan als de romances van de eeuw. De eerste was met de Franse schrijver Alfred de Musset (Magimel) die zes jaar jonger was, en de tweede was met de componist Frédéric Chopin. Beide mannen vertegenwoordigden als geen ander, ieder op zijn gebied, de romantische stroming in de kunst. De film van Kurys gaat over die eerste grote liefde met de veel begaafdere De Musset, die onder haar kracht geleden heeft. Hij werd slechts 47 jaar en zij 72. Het stel gaat naar Venetië, waar ze hun hoogte- en dieptepunten beleven. Het is altijd een groot genoegen om naar Binoche te kijken, want zij is een der grote actrices van haar tijdperk en speelt ongewild Magimel een beetje van het scherm. Helaas is het scenario van Murray Head, François-Olivier Rousseau en regisseuse Kurys te praterig en duurt de film minstens een half uur te lang. De bijrollen zijn goed; de decors en de kostuums zijn zo mooi, dat ze aandacht moeiteloos afleiden als de film te toneelmatig wordt. Het camerawerk van Vilko Filac is uitstekend.

Qui mange qui ?

1997 | Romantiek

Frankrijk 1997. Romantiek van Dominique Tabuteau. Met o.a. Catherine Jacob, Roger Mirmont, Julien Guiomar, Ludwig Stanislas Loison-Robert en Anna Gaylor.

Rose (Jacob) is controleur van de eetwareninspectie. Haar relatie is juist afgesprongen en ze gaat medogenloos te werk in haar nazicht op hygi[KA3]ene van restaurants en winkels. In het restaurant van Martial (Mirmont) gaat ze zo hatelijk te werk dat deze zijn hoop op het verkrijgen van een ster wel kan laten varen. Martials oom Ren[KA1]e (Guiomar) is een ouwe bajesklant en hij weet van aanpakken. Hij drogeert Rose en deponeert haar op een vuilnisbelt. Op slag is ze haar geloofwaardigheid kwijt. Rose is woedend. Romantische komedie waarin veel te veel getaterd wordt. De film bevat alle denkbare clich[KA1]es, bij elkaar geraapt om een niet-denkend publiek te verstrooien. Wat tederheid, wat humor, wat liefde, gekruid met een vleugje suspense en een paar tranen van ontroering. Dit alles gemixt tot een gemakkelijk drinkbare cocktail door scenaristen Natalie Carter en Dominique Roulet, naar een origineel (?) gegeven van Catherine Jacob. Fotografie is van Vincent Jeannot.

Le roi en son moulin

1997 | Romantiek, Oorlogsfilm, Historische film

Frankrijk 1997. Romantiek van Jacob Berger. Met o.a. Jean-Marc Thibault, Vincent Winterhalter, Noémie Kocher, Sylvie Herbert en Françoise Pinkwasser.

Een klein dorpje in Noord Frankrijk, 14 juli 1914. De feestelijke roes van de nationale feestdag wordt gruwelijk afgebroken door het oorlogsgeweld. Vijf jaar later keert Jean (Winterhalter) terug. Zowel hij als zijn vroegere verloofde Pauline (Kocher) zijn totaal veranderd. Hij leeft met zijn oorlogsherinneringen. Zij kan het feit niet verwerken dat haar broer gesneuveld is. Ze trouwen omdat Pauline`s vader Baptiste (Thibault), een molenaar, dit wenst, maar zij kan hem onmogelijk haar liefde geven. De schaduw van de oorlog verwoest ook na beëindiging hiervan nog steeds diverse levens. Twee mensen verliezen elkaar, zoeken elkaar en zullen elkaar uiteindelijk vinden. Een film vol menselijke emoties, getekend door een gemeenschappelijk verleden. Dank zij de schitterende acteerprestaties blijft de film boeien tot het einde. Aaron Barzman baseerde het scenario op de gelijknamige roman van Gilbert Bordes. Mooie fotografie van Cyril Lathus.

Le dernier été

1997 | Drama, Biografie, Oorlogsfilm

Duitsland/Frankrijk 1997. Drama van Claude Goretta. Met o.a. Jacques Villeret, Catherine Frot, Jean Davy, Hanns Zischler en Jean Dautremay.

Georges Mandel (Villeret) is een toegewijde Franse journalist en deput[KA1]e (kamerlid) uit de Gironde (Bordeaux en omgeving) die er omstreeks 1935 in slaagt om als jood Minister van Posterijen te worden. Hij maakt zich niet erg geliefd omdat hij het postwezen reorganiseert van een log bureaucratisch apparaat naar een publieksvriendelijke dienstverlening. Hij strijdt tegen het opkomende fascisme, maar ondanks de bescherming die hij heeft van Georges Clemenceau, wordt hij enorm tegengewerkt in het parlement. Bij het uitbreken van WO II (1939-44) kan hij niet op een voorkeursbehandeling rekenen, al wilde Churchill de `Allereerste Franse verzetsstrijder` tegen Hitler in 1940 naar Engeland halen. Mandel wilde echter zijn land ter plekke blijven dienen. Zo werd hij het eerste kamerlid dat door de met de nazi`s collaborerende fascistische Vichy-regering van P[KA1]etain gearresteerd werd. Aangrijpend drama waarin de mens belangrijker is dan het aanstormende, gruwelijke oorlogsgeweld. Villeret schittert in zijn vertolking van de legendarische politicus die in juli 1944 (één maand voor de bevrijding door generaal De Gaulle) op laffe wijze door de militie van Vichy vermoord werd. Knap uitgewerkt scenario van Jean-Michel Gaillard die zich baseerde op de biografische roman Georges Mandel: le Moine de la Politique van Nicolas Sarkozy, voormalige Minister van Begroting en de derde man in de Gaulistische partij, RPR. Het camerawerk is van Dominique Brenguier.

L'enfant des Terres Blondes

1997 | Drama, Oorlogsfilm

Frankrijk/Zwitserland 1997. Drama van Edouard Niermans. Met o.a. Jean Yanne, Veronika Varga, Lucie Barret, Julien Rivière en Hervé Pierre.

In 1944 vallen enkele Duitsers binnen in een schuur waar H[KA1]el[KA2]ene (Varga) en Mathieu (Citti) in het stro liggen. Mathieu wordt genadeloos afgemaakt en H[KA1]el[KA2]ene verkracht. Tien jaar later wordt de tienjarige Vincent (Rivi[KA2]ere) uit het weeshuis gehaald door Gustave (Pierre), de pachter van Terres Blondes, die op het punt staat te trouwen met H[KA1]el[KA2]ene, die na haar oorlogservaren stom is achtergebleven. Het weerzien van moeder en zoon is niet bepaald hartelijk. Ook in het dorp laaien haatgevoelens weer op, want Vincent is voor hen het symbool van de gehate nazi`s. Op school wordt de jongen gepest. De enige waarmee hij vriendschap sluit is het kleindochtertje van C[KA1]elestin (Yanne), de burgemeester, een oude norse man die Gustave en Hélène niet bepaald op handen draagt. Ondertussen sterft de eigenares van Terres Blondes en Gustave dreigt zijn land te verliezen als hij niet over de brug komt met de aankoopsom. Een drama van onverdraagzaamheid en onbegrip, gesitueerd in het landelijke zuid-west Frankrijk. Het lijkt misschien allemaal wat overdreven nu, maar wie de naweeën van WOII kent zal best in het verhaal kunnen geloven. De acteurs leveren goed werk af, vooral de kleine Rivière als Vincent. Niermans, Béatrice Rubinstein en Alain Le Henry baseerden het scenario op de roman van Christian Signol. Fotografie is van Bruno Privat.

Julie Lescaut : Cellules mortelles

1997 | Misdaad

Zwitserland/Frankrijk 1997. Misdaad van Charlotte Brandstrom. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouf, Renaud Marx, Alexis Desseaux en Jean-Paul Rouve.

Bij een ontsnappingspoging in de gevangenis wordt een vrouwelijke cipier koelbloedig afgeslacht. De moordenares wordt op haar beurt gedood en haar gezellin wordt door Julie Lescaut (Genest) en haar medewerkers gegrepen. Ondanks het feit dat de bewakers represailles vrezen wordt de vrouw toch terug achter slot en grendel geplaatst. De volgende ochtend wordt ze dood in haar cel aangetroffen, zonder zichtbare tekens van geweld. Toeval of moord? Voor Julie geen eenvoudige opdracht want een politie- onderzoek in de gevangenis kan een oorlog ontketenen. Bij momenten gaat het erg spannend aan toe in deze aflevering die zich grotendeels in de gevangenis afspeelt. De sfeer van onbehagen wordt goed op de kijker overgebracht en zoals steeds wordt een geslaagd evenwicht gevonden in het tonen van het politiewerk en het privé-leven van de commissaris. Het scenario is van Paul Irrtum en Alexis Lecaye. Voor de fotografie werd beroep gedaan op Jean-Claude Larrieu. Stereo.

Une leçon particulière

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Yves Boisset. Met o.a. Roland Giraud, Clotilde Courau, Julien Rivière, Gabrielle Forest en Jean-Pol Dubois.

Nicolas (Rivi[KA2]ere), twaalf jaar, woont in een voorstad ten noorden van Parijs, samen met zijn moeder, een kuisvrouw, en zijn zuster, een kassierster. Veel geld hebben ze niet en hun leven loopt niet over een leien dakje. Zonder sociale controle of familiale verplichtingen vormt Nicolas samen met enkele vriendjes een bende die in Parijs kruimeldiefstallen pleegt. De jongen wordt in school ondergebracht in de afdeling met psychisch moeilijke leerlingen. Er komt een nieuwe leerkracht, Julie Larr[KA2]ere (Courau). Deze tracht Nicolas, die zeer verstandig is, te motiveren om zijn studies ernstig te nemen. Op een luchtige toon brengt Boisset ons een delikaat probleem over het leven in de voorstad en losgeslagen kinderen die wet noch gebod respecteren. De komische noot in dit eigenlijk intrieste drama maakt dat de film nog harder overkomt. Een knap gestructureerd scenario van Guy Lagorce, Guillaume Lagorce en Boisset. Nihilistische fotografie van Dominique Chapuis.

Mélanie

1996 | Drama

Frankrijk/België 1996. Drama van Emmanuel Finkiel. Met o.a. Michel Duchaussoy, Pascale Roberts, Marie Matheron, Marion Ducamp en Alexis Tomassian.

M[KA1]elanie (Ducamp) is dertien. Ze woont met haar zeventien-jarige broer Patrick (Tomassian) bij haar alleenstaande moeder Florence (Matheron) die een antiekwinkeltje heeft. Ze is een teer, maar vrolijk meisje dat erg aan haar moeder gehecht is. Ze is een redelijke leerling op school. Op een dag komt mamma haar niet van school halen en thuis is ze ook niet. Haar grootouders (Duchaussoy en Roberts) zeggen dat ze in het ziekenhuis ligt, maar later komt Mélanie achter de waarheid als haar broer zich verspreekt en die is hard: haar moeder is aangehouden en zit in de gevangenis. Alles, waarin ze geloofde, is nu kapot. Een integer drama over de gevolgen van de arrestatie van een moeder op een gevoelig kind dat groot wordt. Mélanie, schitterend gespeeld door de jonge Ducamp maakt een veranderingsproces door in enkele uren, waarover ze onder normale omstandigheden jaren gedaan zou hebben. Bij gevolg is ze totaal uit het lood geslagen. Knap uitgewerkt scenario van Paul Irrtum. Sombere fotografie van Hans Meier.

Le secret de Julia

1996 | Mysterie, Romantiek, Drama

Frankrijk 1996. Mysterie van Philomène Esposito. Met o.a. Julien Guiomar, Chantal Lauby, Etienne Chicot, Agathe De la Fontaine en Jenny Clève.

Het platteland van Frankrijk, 1946. Vier maanden geleden verdween de man van Julia (Lauby) onder mysterieuze omstandigheden. Sindsdien staat Julia alleen voor de opvoeding van haar dochters L[KA1]eone (De la Fontaine) en Anna (Martel). Op een dag verschijnt Jean (Chicot), een oude vriend van Auguste (Guiomar), Julia's vader. Met lede ogen moet Léone toezien hoe deze vreemde man bij hen intrekt zonder dat er ook maar iemand bezwaar tegen heeft. Léone, die niet kan aanvaarden dat haar moeder haar vader bedriegt, eist een verklaring voor de verdwijning van deze laatste. Erg literair drama met oneindig veel dialogen, maar toch zit het sterk in elkaar. De jonge De la Fontaine is de revelatie van de film. Zij brengt haar uiterst moeilijke rol met de juiste dramatiek. De acteerprestaties liggen over de hele lijn op een zeer goed niveau en de sfeer op het na- oorlogse Franse platteland wordt met gevoel voor detail weergegeven. Esposito en Patrick Laurent baseerden hun scenario op de roman Le retour de Jean van Jacques Mazeau. Mooie fotografie van Emmanuel Machuel.

For ever Mozart

1996 | Oorlogsfilm

Duitsland/Frankrijk/Zwitserland 1996. Oorlogsfilm van Jean-Luc Godard. Met o.a. Madeleine Assas, Bérangère Allaux, Ghalya Lacroix, Vicky Messika en Frédéric Pierrot.

Vier gegevens die op elkaar volgen en in elkaar haken: een theatergroep probeert in Sarajevo het stuk van Alfred de Musset [KL]On ne badine pas avec l`amour[KLE] ([KL]De liefde is geen spelletje[KLE]) op te voeren, maar de burgeroorlog in Bosni[KA3]e verhindert dat er een voorstelling wordt gegeven (de hoofdrollen worden gevangen genomen en gefolterd). Het strijdgewoel veroorzaakt chaos, niet alleen aan onze grenzen, maar ook ter plaatse bij het draaien van een film met de titel Le Bolero Fatal en in de Europese concertzaal aldaar tijdens een uitvoering van een muziekstuk van Mozart. Het schouwtoneel en het strijdtoneel symboliseren in de hand houden en uit de hand laten lopen. Een satire over het absurde van de oorlog, waarmee iedereen vroeger of later geconfronteerd wordt. De onverschilligheid van de mensen wordt tot uitdrukking gebracht door de beleefd luisterende concertbezoekers. Een typische Godard-film, die weer eens het probleem van de schepping, die de schepping vernietigt, aan de orde stelt. Tegen de achtergrond van de schitterende beelden van Christophe Pollock, Katell Djian en Ferizzi die nog lange tijd op het netvlies blijven nabranden en in het geheugen worden gegrift, worden we getracteerd op bijtende humor en horen we vreemde, poëtische en uitdagende uitspraken.

Un jour avant l'aube

1994 | Oorlogsfilm

Frankrijk 1994. Oorlogsfilm van Jacques Ertaud. Met o.a. Jean-Pierre Bouvier, Xavier Deluc, Maurice Barrier, Yan Epstein en Pierre-Octave Arrighi.

Engeland, juni 1944. Meer dan vierhonderd Fransen hebben zich vrijwillig gemeld om deel uit te maken van de S.A.S. (Special Air Service). Ze volgen een training in een militaire basis. De officieren Deluc en Epstein worden samen met een tien andere soldaten boven Bretagne gedropt. Zij hebben als missie de opmars van de Duitse legers te saboteren tijdens de invasie in Normandië. De film werd gemaakt als eerbetoon aan de dikwijls miskende heldendaden van de Franse para's in een beslissende eindfase van WO II. Het scenario van Bruno Tardon en Ertaud, naar een verhaal van Georges Caitucoli, is net iets te chauvinistisch en te Frans om internationaal aan te slaan. Een dergelijke hulde mag niet ontsporen in een verheerlijking. Fotografie van Jean-Claude Hugon.

La colline aux mille enfants

1994 | Oorlogsfilm

Frankrijk/Nederland/Zwitserland 1994. Oorlogsfilm van Jean-Louis Lorenzi. Met o.a. Manfred Andrae, Dora Doll, François Gamard, Jean-François Garreaud en Ghislaine Gil.

Herfst 1941. Jonge joodse vluchtelingen proberen in het dorpje Les Cévennes onder te duiken en zo te ontkomen aan deportatie door de nazi's naar een concentratiekamp, waarvan ze weten dat ze nimmer zullen terugkeren.

Goupi Mains-Rouges

1993 | Misdaad, Film noir

Zwitserland/Frankrijk 1993. Misdaad van Claude Goretta. Met o.a. Maurice Barrier, Jean-Philippe Écoffey, Séverine Vincent, Josiane Lévëque en Sylvie Herbert.

Na jarenlange afwezigheid keert Goupi (Ecoffey) terug naar zijn geboortedorp, waar zijn ouders hem willen koppelen aan een nicht, S[KA1]everine Vincent. Hij wordt uiterst koel ontvangen door zijn oom Mains-Rouges (Barrier), die duidelijk zijn neef uit Parijs op de proef wil stellen. De terugkeer van Goupi valt samen met de diefstal van een aanzienlijke som geld. Getrouwe remake van de klassieker uit 1942 van Jacques Becker. Goretta, die ook het scenario schreef dat gebaseerd is op de roman van Pierre Véry, slaagt er niet in dezelfde zwoele en verderfelijke sfeer te benaderen. Redelijk spel van de hoofdacteurs. Achter de camera stond Dominique Brenguier.

Mariage mortel

1990 | Misdaad

Frankrijk 1990. Misdaad van Marc Rivière. Met o.a. Jean-Claude Brialy, Sylvie Joly, Jean-Claude Drouot, Olivia Brunaux en Rufus.

Het verhaal van de rivaliteit tussen twee typisch Franse families : de boerderij van de Louviers en het landhuis van de Graucourt. Loopt uit op de vergiftiging van de jonge en leuke Delphine Graucourt (Samo[KA3]el), die vastbesloten was te trouwen met Antoine Louvier (Gatel). Een officier van de gendarmerie Eric Ferbac (Brialy) zet de problemen op een rij. Het scenario en de dialogen zijn van de romancier Alain Demouzon, een expert in detectives die in de provincie spelen, deze keer in Bretagne. Goed spel en schitterende beelden.

Le toubib

1979 | Drama, Oorlogsfilm

Frankrijk 1979. Drama van Pierre Granier-Deferre. Met o.a. Alain Delon, Véronique Jannot, Bernard Giraudeau, Francine Bergé en Michel Auclair.

Na een mislukt huwelijk leidt een verbitterde chirurg tijdens WO III een front-hospitaal. Een jonge verpleegster, Harmonie (Jannot) heeft ondanks alle gruwelen hoop voor de toekomst bewaard en geeft hem ook weer vertrouwen tot ze het slachtoffer wordt van gifgassen. Een lofwaardige poging van Delon - tevens producent - om van zijn succesformule af te wijken, maar de film blijkt in zijn uitwerking een doorsnee doktersromance die door het decor van een toekomstige oorlog alleen pretentieuzer wordt gemaakt. Het scenario is van regisseur Granier-Deferre en Pascal Jardin naar een roman van Jean Freustié. Het camerawerk is van Claude Renoir.

La File de Prague avec un sac très lourd

1978 | Drama

Frankrijk 1978. Drama van Danielle Jaeggi. Met o.a. Thérèse Liotard, Michal Bat-Adam, Daniel Mesguich, Daniel Langlet en Michel Bardinet.

Een Tsjechisch meisje arriveert in Parijs met films, bandopnames en teksten die in haar land verboden zijn. Ze probeert de media te interesseren, maar die blijven onverschillig. Ze begint een relatie met Pierre, een Franse jongen, maar als ze hoort dat haar vriend, de maker van de clandestiene films, in Praag is gearresteerd besluit ze naar Tsjechoslowakije terug te keren. Deze sobere, thematisch interessante film blijft helaas iets te tam om echt te overtuigen en spendeert ook teveel tijd aan de oppervlakkig uitgewerkte relatie tussen het meisje en Pierre ten nadele van de originelere en meer belangrijke media-problematiek.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Sylvie Herbert op televisie komt.

Reageer