Nicolas Altmeyer

Producer

Nicolas Altmeyer is producer.
Er zijn 7 films gevonden.

Dans la maison

2012 | Thriller

Frankrijk 2012. Thriller van François Ozon. Met o.a. Fabrice Luchini, Ernst Umhauer, Emmanuelle Seigner, Kristin Scott Thomas en Yolande Moreau.

Lyceumleraar Germain leest een scherp opstel van leerling Claude over het ogenschijnlijk rimpelloze bourgeois-gezin van een klasgenoot. Aangemoedigd door zijn mentor continueert de Pygmalionpuber zijn observaties en wurmt zich dieper in het gezin. Zijn speciale interesse geldt sensuele moeder Esther (Seigner). Opwindende bewerking van Juan Mayorga's theaterstuk koppelt meta-observaties over literatuur en kunst aan geraffineerd illusionistennummer rond het medium film. Tezelfdertijd cultiveert Ozon onverholen cynisch het voyeurisme en de manipulatie. Belezen theaterdier Luchini piekt als cultuurpessimistische boekenwijsneus met verborgen agenda.

La conquête

2011 | Biografie

Frankrijk 2011. Biografie van Xavier Durringer. Met o.a. Denis Podalydès, Florence Pernel, Bernard Le Coq, Michèle Moretti en Samuel Labarthe.

Drama van Xavier Durringer over de opkomst van de Franse premier Nicolas Sarkozy.

Potiche

2010 | Komedie

Frankrijk 2010. Komedie van François Ozon. Met o.a. Catherine Deneuve, Gérard Depardieu, Fabrice Luchini, Karin Viard en Judith Godrèche.

Bourgeois dametje Suzanne (Deneuve) is de echtgenote van een hoekige paraplufabriekseigenaar (Luchini), die het danig verknalt bij zijn stakende werknemers. Wanneer hij wordt gegijzeld neemt Suzanne de taken over, met hulp van een linkse burgemeester (Depardieu). Lichtvoetige komedie naar een populair toneelstuk speelt zich af in de jaren zeventig en dat zullen we weten ook: de kleuren knallen alle kanten op. Hoogtepuntje in deze film met zeer relaxte rol van Deneuve is een seniorendansje tussen de diva met Depardieu in de disco.

Le premier jour du reste de ta vie

2008 | Drama

Frankrijk 2008. Drama van Rémi Bezançon. Met o.a. Jacques Gamblin, Zabou Breitman, Déborah François, Marc-André Grondin en Roger Dumas.

Twaalf jaar uit het leven van een Frans gezin, vader Robert, moeder Marie-Jeanne en hun drie kinderen, wordt geportretteerd aan de hand van vijf cruciale dagen, telkens verteld vanuit een ander hoofdpersonage. Vijf verschillende én verwante perspectieven op dezelfde familie, die samen een rijk, herkenbaar totaalbeeld vormen. Slepende conflicten komen soms met een grote schok aan het oppervlak. Kinderen gaan het huis uit, kinderen beginnen te roken, een lief meisje varandert in een lastige puber. De uitstekende dialogen, de rake momenten en de subtiele details smeden het vijftal tot een zeer geloofwaardig gezin, dat je zou willen blijven ontmoeten.

Riders

2002 | Thriller, Misdaad

Frankrijk/Canada/Verenigd Koninkrijk 2002. Thriller van Gérard Pirès. Met o.a. Stephen Dorff, Natasha Henstridge, Bruce Payne en Steven Berkoff.

Met zijn eerste Engelstalige film maakte de Franse regisseur Pirès - een protégé van Luc Besson - eigenlijk gewoon een remake van Taxi (1998). Taxi was razend populair, zelfs buiten Frankrijk, maar nogal inhoudsloos. En misschien zat Besson, scenarist, producer en adviseur van die film, regelmatig op de regiestoel, want Riders biedt nog minder diepte. De actiemisdaadfilm gaat over skateboardatleet en dief Slim (Dorff), die samen met zijn acrobatische makkers nog één reeks overvallen wil plegen, om voor altijd de schaapjes op het droge te hebben. De politie (Henstridge) is nabij. Dorff wordt al de beschermheilige van slechte films genoemd en model Henstridge (Species) staat niet bekend om haar acteren.

(G)r[KA2]eve party

1998 | Komedie, Drama

Frankrijk 1998. Komedie van Fabien Onteniente. Met o.a. Daniel Russo, Vincent Elbaz, Bruno Solo, Micheline Presle en Nini Crépon.

Monsieur Jean (Russo) heeft zijn boekhandel in het Quartier Latin van de Franse hoofdstad heel ge[KA3]engageerd L`Armurerie (De Wapensmid) genoemd. Monsieur Jean is zelf een `oudstrijder` van de Mei (19)68-beweging, de studentenoproer die gesteund door de vakbonden, het Franse openbare leven platlegde en Parijs barricadeerde in naam van sociale misstanden. Hij wil - twintig jaar later - als een dag in de meimaand benut wordt als historische mijlpaal om een algemene staking uit te roepen, zijn steentje bijdragen: geen boeken uitstallen en per telefoon oproepen tot een staking van de verspreiding van de dagbladen. Deze gelegenheid wordt in de film te baat genomen om allerlei figuren van bonte pluimage met elkaar oeverloos te laten babbelen en commentaar te geven op de pro`s en contra`s van de toestand, inclusief het niet hebben van een mening: Dan (Elbaz), de humorloze schrijver van sitcoms zonder inspiratie; Ange (Solo), een gestresste hoekman, die de schok van zijn leven krijgt als hij ontdekt dat zijn vriendin naakt poseert voor een herenblad en de eigenaar van de bistro op de hoek en de mooie meid van de straat (Japy). Zo`n typische Franse film over de mei 1968- nostalgie, die een buitenstaander algauw behoorlijk vervelend vindt. Het langdradige scenario is van regisseur Onteniente, medehoofdrol Solo, Manu Booz, Oulage Abour en Thomas Gilou. Het camerawerk is van William Watterlot. De titel is een soort woordspeling: een staking is [KA1]e[KA1]en groot feest (behalve voor de gedupeerden, lijkt het ons).

X,Y

1996 | Komedie

Frankrijk/België 1996. Komedie van Jean-Paul Lilienfeld. Met o.a. Clémentine Célarié, Patrick Braoudé, Jenny Clève, Maurice Chevit en Patricia Malvoisin.

Derde komedie met Braoud[KA1]e over het a.s. ouderschap. Hij speelt de 35-jarige Eric Fleury, die directeur is van een door zijn grootvader opgerichte fabriek, waar op ambachtelijke wijze houten speelgoed wordt gemaakt. Sandrine Rey (C[KA1]elari[KA1]e) staat aan het hoofd van de firma Romance, die gespecialiseerd is in bruidskleding, speelgoed en kindermeubeltjes. Romance doet het veel beter dan Fleury et Fils en Sandrine licht Eric in dat de groep, waarvoor zij werkt de meerderheidsaandelen verworven heeft in Fleury. Eric kan kiezen tussen op de keien landen of een verstandshuwelijk met Sandrine. Zij verlangt hevig naar een baby en vreest dat het binnenkort te laat is. Ze belooft hem teruggave van de aandelen, als ze na twee jaar weer gaan scheiden. Eric kiest eieren voor zijn geld, maar komt erachter dat een kindje maken niet ambachtelijk kan geschieden omdat Sandrine kunstmatige inseminatie in haar kopje heeft. De film manoeuvreert langzaam naar een happy-end, waarbij onderweg gelachen moet worden over het ophouden van de schijn t.o.v. de buitenwereld en de familie, spermabanken, de ijzige Sandrine, de veldslag tussen de seksen, enz. enz. C[KA1]elari[KA1]e is geloofwaardig en goed, maar het scenario (en bijbehorende dialogen) van regisseur Lilienfeld zal buiten Waals België en Frankrijk weinig indruk maken. De fotografie van Michel Cenet is netjes en hij heeft goed gebruik gemaakt van het 20e eeuwse Parijs om de gevoelloze corporate- sfeer van de moderne grote Franse ondernemer vast te leggen. Dolby-geluid.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Nicolas Altmeyer op televisie komt.

Reageer