Philippe Verro

Producer

Philippe Verro is producer.
Er zijn 7 films gevonden.

Anibal

1999 | Drama

Frankrijk/Duitsland 1999. Drama van Pierre Boutron. Met o.a. Angelo Rosso-Aiguire, Enguerran Demeulenaere, Roger Hanin, Michel Duchaussoy en Bernhard Schir.

De tien-jarige Edgar (Demeulenaere) is de enige zoon van de welgestelde Lucas (Duchaussoy) en Lolly Saumane (G[KA1]elinas). Hij heeft maar een passie: plantkunde. De wereld van bloemen en planten is zijn geheime wereld waartoe hij alleen toegang heeft en die een vervanging is voor de ontbrekende affectie van zijn ouders. Maar dan komt er een indringer in Edgars wereldje: zijn ouders hebben besloten Anibal (Rosso-Aiguire), een vijfjarig Peruviaantje, te adopteren. Edgar is helemaal niet van plan deze nieuwkomer in zijn wereld toe te laten. Aangrijpend portret van een eenzaam, opgroeiend jongetje dat eensklaps geconfronteerd wordt met iemand die de 'veiligheid' van zijn persoonlijk universum in gevaar brengt. De twee jonge hoofdacteurs geven een verbluffend staaltje acteerkunst weer en enkel al voor hun prestatie is het de moeite om deze film te bekijken. Het verhaal is niet bepaald origineel en balanceert meermaals op het gevaarlijk randje van de goedkope sentimentaliteit, maar de twee jongeren slagen erin om de plot aanvaardbaar te houden. Regisseur Boutron bewerkte de gelijknamige roman van Anne Bragance tot scenario. Fotografie is van Dominique Brabant. Stereo.

Nora

1998 | Drama

Frankrijk/Duitsland 1998. Drama van Edouard Molinaro. Met o.a. Jean-Michel Dupuis, Leslie Malton, Julia Maraval, Jacques Perrin en Andreas Elsholz.

Sinds de dood van zijn echtgenote leeft de veertig-jarige leraar Antoine (Dupuis) alleen. Hij heeft een latrelatie met Charlotte (Malton), maar wil zich nog niet binden. Op een dag komt een man die van hem een kamer huurt zijn hulp inroepen. Het appartementsgebouw waar hij met zijn dertienjarige dochter Nora (Maraval) woont is onteigend en hij weet niet waar naartoe. Antoine kan de man niet helpen. Eens buiten pleegt deze zelfmoord. Antoine voelt wroeging en besluit Nora in huis te nemen. Het meisje, dat opgegroeid is in een marginaal milieu, maakt hem het leven niet gemakkelijk en het lijkt alsof hij geen vat op haar krijgt. Opmerkelijk menselijk drama over een man van middelbare leeftijd die eensklaps de verantwoordelijkheid krijgt over een tienermeisje dat zich niet naar zijn wensen wil plooien en dat bovendien elke gelegenheid te baat neemt om hem te pesten. De jonge Maraval leeft zich uitstekend in haar moeilijke rol in en alleen reeds voor haar prestatie is de film de moeite waard. Molinaro en Nicolas Bréhal baseerden hun scenario op de roman Watch And Ward van Henry James. Fotografie is van Michael Epp.

Le cocu magnifique

1998 | Romantiek

Duitsland/Frankrijk 1998. Romantiek van Pierre Boutron. Met o.a. Isabelle Carré, Sagamore Stévenin, Yves Pignot, Sebastian Koch en Philippe Morier-Genoud.

Eind jaren 1930. Bruno (St[KA1]evenin) komt weer thuis na zijn legerdienst. Zijn vrouw Stella (Carr[KA1]e) wacht hem vol liefde op. Eindelijk kunnen ze ten volle van elkaar genieten. Bruno pronkt met zijn beeldmooie vrouw en merkt met trots hoe andere mannen hem benijden. Maar hoe kan hij er zeker van zijn dat ze hem niet bedriegt? Bestaat echte trouw wel? Langzaam maar zeker wordt Bruno verteerd door een ziekelijke jaloezie. Als zijn legermakker Petrus (Krüger, Jr.) hen komt bezoeken duwt hij Stella praktisch in diens armen. Zo moet hij tenminste niet meer in onzekerheid leven. Tweede filmversie van het populaire toneelstuk van de Frans-Belgische schrijver Fernand Crommelynck en superieur aan deze uit 1947. Carré is een schitterende Stella, de speelbal van de liefde, die er toch in slaagt de mannen in haar leven om de vinger te winden. De plot komt nu wel ouderwets over, maar regisseur Boutron, die samen met Bertrand Poirot-Delpech het scenario schreef, weet er een nostalgisch boerendrama van te maken dat zeker over de nodige charme beschikt. Mooie fotografie van André Neau.

Soleil

1997 | Oorlogsfilm

Italië/Frankrijk/Duitsland 1997. Oorlogsfilm van Roger Hanin. Met o.a. Sophia Loren, Philippe Noiret, Roger Hanin, Marianne Sägebrecht en Nicolas Olczyk.

Door de fascistische regering van Vichy veranderde er ook heel wat in de Franse departementen overzee. Zo mochten bijv. in Algerije joden geen ambtenaar meer zijn en moesten hun kinderen van school, ondanks het feit dat de Duitse bezetter van een deel van het Franse vasteland nog veraf was. Deze film gaat over de jeugdherinneringen van regisseur Hanin, die van joodse afkomst is en in 1925 in Algerije geboren is. Hanin`s salon-communistische oordeel over Vichy moet men met een korrel zout nemen, al is hij natuurlijk volkomen gerechtigd zijn eigen kijk op de geschiedenis te geven. Meyer Levy (Olczyk) is dertien en heeft drie jongere zussen en een oudere broer. Meyer kan goed leren, zit graag op school, maar wordt er bij het uitbreken van de oorlog vanaf gekinkeld. Hij maakt mee hoe zijn vader (Noiret) zonder werk raakt en naar Parijs gaat, waar hij onder een valse naam bij de post een bescheiden baantje heeft. Zijn moeder Titine (Loren) moet zien rond te komen en het hele gezin te eten geven. Ondertussen groeit Meyer op en wordt volwassen (hij doet zijn eerste liefdeservaring op bij een hoer in de kasba). Meyer geeft veel om zijn moeder en tegen het einde van de film komt zijn vader - gelukkig - terug. Olzcyk speelt zijn rol op een geweldige manier, terwijl Loren met haar geringere rol, een statige en waardige vrouw neerzet. Wellicht is deze in Marokko (Algerije was ten tijde van de productie uitgesloten) gedraaide film hier en daar aan de sentimentele kant, maar is en blijft een boeiend tijdsdocument in de trant van Henri Verneuil's MAYRIG, John Boorman's HOPE AND GLORY of Louis Malle's AU REVOIR LES ENFANTS. Vijfde film van Hanin als regisseur en Christine Gouze-Renal, die de film produceerde is zijn vrouw. Uitstekend camerawerk van Robert Alazraki.

Maître Da Costa : Meurtre sur rendez-vous

1996 | Thriller, Drama

Frankrijk/Duitsland 1996. Thriller van Nicolas Ribowski. Met o.a. Roger Hanin, Eleonore Weisgerber, Barbara Rudnik, Pierre Malet en Michel Creton.

Twee mannen Patrick Merlo (Creton) en Alex Patche (Steve Suissa) maken een afspraak met advocaat Julien Da Costa (Hanin). Merlo wil zijn raad inwinnen i.v.m. een moord. Als Da Costa vraagt wanneer de moord gebeurd is, antwoord Merlo doodleuk dat ze nu gepleegd wordt en prompt schiet hij zijn compagnon een kogel door het hoofd. Da Costa`s assistent Antoine Weber (Malet) denkt dat het leven van zijn baas in gevaar is en overmeestert de moordenaar. Wat is de bedoeling van deze niet bepaald alledaagse enscenering? Het lijkt een uitstekend uitgangspunt voor een spannend mysterie, maar wat je te zien krijgt is een routine advocatenfilm met een Hanin die duidelijk denkt dat hij in de NAVARRO-serie zit. De film staat bol van de clichés en zelfs Hanin slaagt er niet in om de aandacht van de kijker vast te houden. Frédéric en Patrice Dard baseerden het scenario op een verhaal van Frédédic. Voor de fotografie werd beroep gedaan op Jacques Boumendil. Stereo.

Maître Da Costa : Le doigt de Dieu

1996 | Misdaad, Drama

Duitsland/Frankrijk 1996. Misdaad van Bob Swaim. Met o.a. Roger Hanin, Christoph Waltz, Constance Engelbrecht, Myriem Roussel en Xavier Maly.

Meester Julien Da Costa (Hanin) werkt gelijktijdig aan twee zaken: Marina Todd (Engelbrecht), beschuldigd van moord op haar minnaar en Blaise Besot (Maly), die terechtstaat wegens moord op zijn zwager. Tot grote verbazing van Da Costa blijkt dat, bij nader onderzoek, beide zaken met elkaar verband houden. Dan krijgt de advocaat beroepsproblemen: hij kan Marina onschuldig laten verklaren voor de haar ten laste gelegde misdaad, maar dan wordt ze betrokken bij twee andere gevallen die nog zwaarder doorwegen. Een advocaat met een professioneel dilemma. Hanin beheerst weer de scène in een grootse vertolking als verdediger die af en toe de wet wel eens in zijn voordeel durft om te buigen. Spannend maar weinig origineel scenario van Frédéric en Patrice Dard, naar een verhaal van Frédéric. Fotografie van Bernard Zitzermann.

La dernière fête

1996 | Historische film

Duitsland/Frankrijk 1996. Historische film van Pierre Granier-Deferre en Denys Granier-Deferre. Met o.a. Charlotte Rampling, Stéphane Freiss, Manfred Andrae, Thomas Kretschmann en Célia Granier-Deferre.

De markiezin, Madame De Prie (Rampling) was jarenlang de favoriete minnares van de Franse regent. Bij zijn aantreden laat Lodewijk XV haar echter resoluut verbannen uit het slot van Versailles. Ze is genoodzaakt zich terug te trekken op haar kasteel in Courbe-Épine. Daar smeedt ze plannen om haar machtspositie te heroveren. Een spel van macht en corruptie aan het Franse hof, terwijl het land geleidelijk afstevent op de revolutie. Ondanks de schitterende decors en dito kostuums en het zeer behoorlijke spel van de hoofdrollen blijft het geheel erg oppervlakkig. Het scenario van Madeleine Chapsal en Granier- Deferre evenaart op geen enkel punt de symboliek en dubbele bodems van de novelle van Stefan Zweig die in het Frans is verschenen onder de titel Histoire d'une échéance waarop de film gebaseerd is. Het resultaat lijkt op LIAISONS DANGEREUSES, maar met het niveau van treinlektuur. Mooie fotografie van Robert Alazraki.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Philippe Verro op televisie komt.

Reageer