Max Vialle

Acteur

Max Vialle is acteur.
Er zijn 16 films gevonden.

Hot Chocolate

1992 | Romantiek, Komedie, Experimenteel

Frankrijk/Verenigde Staten 1992. Romantiek van Josée Dayan. Met o.a. Bo Derek, Robert Hays, François Marthouret, Patricia Millardet en Vincent Cassel.

Doorzichtige romantische klucht over Texaanse zakenvrouw Derek die in Frankrijk een fabriek wil kopen, waar chocolade truffels gemaakt worden. De eigenaar Marthouret is een vriendelijke maar excentrieke vent en zijn chauffeur Hays een vrouwenjager, die in Derek een nieuwe prooi ziet. Het scenario van Ginny Cerrella en Maryedith Burrell is flauw en heeft slechts sporadisch een komische inval. Het enige personage dat belangstelling kan wekken is Hesseman, die een kostelijke John Huston-persiflage ten beste geeft als Derek's vader. Derek zelf bewijst nogmaals van alle acteertalent gespeend te zijn. Gemaakt voor de bioscoop; verdwenen na enkele voorstellingen wegens begrijpelijk gebrek aan belangstelling en verbannen naar tv- en videocircuit. Scenario van Ginny Cerella en Maryedith Burrell. Fotografie van Jean- Pierre Aliphat.

Ma vie est un enfer

1991 | Komedie, Fantasy, Horror

Frankrijk 1991. Komedie van Josiane Balasko. Met o.a. Josiane Balasko, Daniel Auteuil, Richard Berry, Michael Lonsdale en Catherine Samie.

Niet al te grappig amusement over een muurbloem van 35 (Balasko), die een Faustiaans pact met een afgezant van de duivel Auteuil sluit en daarvoor in ruil het schitterende voorkomen van Forde krijgt. Algauw verbiedt de Aartsengel Gabriel (Londsdale) deze overeenkomst, maar als Balasko Auteuil enige weken op het rechte pad houdt, mag zij haar fraaie wensvorm behouden. Berry (in werkelijkheid haar zwager) is de psychiater, haar geile buurman wordt gespeeld door Benguigui. Balasko's echtgenoot Philippe en dochtertje Marilou zijn even te zien in piepkleine rolletjes. Niet verstoken van dure speciale effecten, en raspende muziek van de trendy Les Ritas Mitsouko, blijft het Franse lol à la de meester van de ongein, Claude Zidi. Scenario van hoodrolspeelster-regisseuse Balasko en fotografie van Dominique Chapuis.

C'est quoi ces petits boulots?

1991 | Familiefilm, Komedie

Frankrijk/Italië 1991. Familiefilm van Gian Luigi Polidoro. Met o.a. Marlène Jobert, Jean-Claude Brialy, Alessandra Casella, Claudia Muzzi en Davide Bechini.

Het leven van vader Brialy en moeder Jobert is sinds onheuglijke tijden druk en jachtig. Zij probeert een goede moeder te zijn èn te werken aan haar carrière als schrijfster. Ondertussen wordt ze zelfs grootmoeder. Hij zit met problemen. Zijn firma heeft van een uitgebreide belastingcontrole. Hun achttien-jarige dochter Muzzi staat voor haar eindexamen. Ze heeft zich nooit druk gemaakt over haar schoolwerk, maar hoe meer de eindfase in zicht komt, hoe meer ze in paniek raakt. Ze spant zich in tot het uiterste en slaagt. Haar ouders denken dat ze nu haar leven zal beteren, maar dan komt ze met het bericht dat ze van plan is samen te gaan wonen met een getatoeëerde zeeman, die een schip heeft bij een van de Caraïbische eilanden. Bitterzoet verhaal over de lotgevallen van een doodgewone familie die geconfronteerd wordt met zakelijke problemen en met kinderen op en voorbij de drempel van de volwassenheid. Scenarioschrijfster Nicole de Buron neemt alle tijd om haar personages uit te tekenen en hen in allerlei situaties te brengen. Af en toe veel te langdradig. Goed spel van beide hoofdrolspelers en hun kinderen. Jacques Renoir schilderde er de beelden bij. Oorspronkelijk uitgezonden in vier delen.

Jean-Roch Coignet

1989 | Historische film, Oorlogsfilm

Frankrijk 1989. Historische film van Claude-Jean Bonnardot. Met o.a. Henri Lambert, Pierre Santini, François Dyrek en Max Vialle.

Een heldendicht over de belevenissen van genoemde Coignet die in 1799, ten tijde van de revolutionaire strijd als vrijwilliger vertrok. Een tijdsreconstructie die met weinig middelen moest worden uitgevoerd. Daardoor is het resultaat niet altijd even geloofwaardig, terwijl de personages nauwelijks zijn uitgediept. Verwar deze tv-schrijver niet met de veels te vroeg uit het zicht verdwenen filmer Jean-Claude Bonnardot (1923-1981).

Pause café, pause tendresse 5 : Les verres cassés

1988 | Drama

Frankrijk 1988. Drama van Charles Bitsch. Met o.a. Véronique Jannot, Bernard Le Coq, Alexis Nitzer, Laura Favalli en Gregory Graziani.

Marie (Favali) is de oudste van een gezin met drie kinderen. Haar vader drinkt omdat hij de verantwoordelijkheid voor de dood van zijn vrouw wil vergeten. Het meisje draagt moedig de last van het gezin op haar schouders. Jo[KA3]elle Calvet (Jannot) die hen moet volgen beseft maar al te best dat Marie haar jeugd vergooit. Moet ze maatregelen treffen? De gesel van een verscheurd gezin en de vloek van de alcohol. Heel wat problemen voor onze moedige sociale werkster die het zich tot taak stelt om deze adolescente te redden. Het kon niet uitblijven. De makers van deze reeks moesten toch eens de over-sentimentele toer opgaan. Geen zakdoek blijft droog bij dit verscheurende drama, dat je pakt of dat je kompleet koud laat. Georges Coulonger putte weer inspiratie voor het scenario uit zijn roman, terwijl Jean-Paul Schwartz het fotografeerde.

Les Keufs

1987 | Komedie

Frankrijk 1987. Komedie van Josiane Balasko. Met o.a. Josiane Balasko, Isaach De Bankolé, Farida Khelfa, Jean-Maria Marion en Jean-Pierre Léaud.

De nieuwe politieagenten zijn jong en lijken meer op boeven dan op handhavers van orde en gezag. Meer een opeenvolging van sketches - die soms grappig zijn - dan voorzien van een sterk plot. Een vrouwelijke agent heeft tijdens de uitoefening van haar beroep in Parijs een liefdesaffaire met een inspecteur (van het zwarte ras) van een andere politietak. De regisseuse heeft naast het thema racisme verontrustende politiepraktijken aan willen roeren, maar heeft teveel hooi op de vork genomen. Alles blijft nogal onnatuurlijk en uiteindelijk weinig overtuigend, maar soms amusant.

Réveillon chez Bob

1984 | Komedie

Frankrijk 1984. Komedie van Denys Granier-Deferre. Met o.a. Jean Rochefort, Guy Bedos, Agnès Soral, Michel Galabru en Mireille Darc.

Gescheiden tekenaar Louis Alban (Rochefort) krijgt een brief van zijn zoon Jérémie die klaagt over het gewelddadig gedrag van zijn stiefvader. Alban en enkele vrienden zwerven rond in de buitenwijken van Parijs alwaar zij van feest naar feest trekken en soms de weg kwijtraken na kennismakingen met 'schilderachtige' karaktertypes uit allerlei landen. Het blijkt ook Kerstavond te zijn en de zoon had het hele verhaal verzonnen alleen om zijn vader te kunnen zien bij die gelegenheid! Het scenario is onsamenhangend en vele opnames doen niets goeds aan het verhaal. Verre van het gebruikelijke niveau van Pierre Granier-Deferre, maar wel aardig en het fotografische werk van Alain Derobe is bijzonder goed.

Tout le monde peut se tromper

1981 | Komedie, Drama

Frankrijk 1981. Komedie van Jean Couturier. Met o.a. Fanny Cottençon, Francis Perrin, Bernard Le Coq, Christophe Bourseiller en Daniel Desmars.

In deze zwarte komedie volgt de ene begrafenis op de andere, want iedereen is het mikpunt van vergissingen. Enkele innemende scènes verdrinken in groots effectbejag. Afgezaagde grappen en een uitzonderlijk klungelige enscenering. De acteurs doen erg hun best, maar Cottençon in de hoofdrol is onvoorstelbaar beroerd. Onbeduidend. Scenario van Marianne Lewis-Schreiber.

Les Filles de Grenoble

1981 | Erotiek, Misdaad

Frankrijk 1981. Erotiek van Joël Le Moign. Met o.a. Zoé Chauveau, André Dussollier, Steeve Kalfa, Patrick Lafani en Serge Martina.

Bewerking van de roman van Paul Lefèvre rond een affaire die destijds de tongen danig in beweging bracht. Souteneurs hadden in de buurt van Moirans hun prostituées mishandeld. Voor Joël Le Moign een voorwendsel om een film vol corruptie, geweld, seks en sadisme te maken en voyeurs aan hun trekken te laten komen.

La Derelitte

1981 | Drama, Romantiek, Mysterie

Frankrijk 1981. Drama van Jean-Pierre Igoux. Met o.a. Bulle Ogier, Daniel Olbrychski, Gérard Blain, Jean-François Balmer en Denis Manuel.

Getrouwe bewerking van het boek van Véra Feyder dat werkelijkheid, verbeelding, fantasie, hartstocht en waanzin weet te combineren. Igoux is er niet helemaal in geslaagd deze melange geloofwaardig over te brengen. Niettemin een ambitieus debuut dat ondanks de leemtes een groot talent toont.

Rendez-moi ma peau

1980 | Komedie

Frankrijk 1980. Komedie van Patrick Schulmann. Met o.a. Erik Colin, Bee Michelin, Jean-Luc Bideau, Alain Flick en Myriam Mezières.

Een onbekwame heks laat een tv-reparateur en een jonge bourgeoise elkaars gedaante aannemen, waarbij ze alleen hun eigen stem mogen behouden. Zij kan zonder de hulp van een goeroe- achtige meestermagi[KA3]er de situatie niet herstellen. Deze sarcastische komedie heeft te veel doelwitten (die bovendien in verregaande overdrijving te gemakkelijk gekozen zijn) om tot een evenwichtig resultaat te komen. De gedaanteverwisseling is aanleiding voor een satire op rolpatronen en resulteert in onderling beter begrip, maar de charletannerie in allerlei vakgebieden en modieuze mystiek resulteren in kinderachtige flauwiteiten, die wèl in vlot tempo worden opgedist.

Psy

1980 | Komedie

Frankrijk 1980. Komedie van Philippe de Broca. Met o.a. Patrick Dewaere, Anny Duperey, Jean-François Stévenin, Michel Creton en Jennifer.

Een psychotherapeut leidt groepssessies op het platteland, waar zich onverwachts kennissen van vroeger - voortvluchtige dieven - aandienen. Het contact met de gangsters blijkt voor de patiënten weldadiger dan de 'zachte aanpak' die de held tenslotte laat varen, waarna hij door krachtdadig optreden het respect van zijn vriendin herwint. De ongelukkige combinatie van de scherpe satiricus Lauzier als scenarioschrijver - naar eigen stripverhaal - en de op romantischer humor gerichte regie van De Broca, levert een muffe komedie op, omdat de stereotiepe personages niet op een absurdistisch, ander niveau worden getild. Dewaere vult een onmogelijke rol in met bekkentrekkerij, maar Duperey bewaart haar ironische allure.

Un sac de billes

1975 | Familiefilm, Oorlogsfilm

Frankrijk 1975. Familiefilm van Jacques Doillon. Met o.a. Paul Eric Schulmann, Richard Constantini, Joseph Goldenberg, Reine Bartève en Michel Robin.

Joodse jongetjes worden in Parijs van 1941 niet-begrijpend geconfronteerd met het anti-semitisme (de jongste ruilt zijn gele ster in voor een zak knikkers) tot hun ouders hen voor het toenemend gevaar laten vluchten naar de vrije zone. Trouw aan de autobiografische roman van Joseph Joffo door Denis Ferraris en regisseur Doillon tot scenario bewerkt, legt het ongewone talent van Doillon aan conventionele banden, maar door zijn aandachtige kinderregie krijgt het verhaal toch alle tragische humor en spanning.

Je suis Pierre Rivière

1975 | Drama

Frankrijk 1975. Drama van Christine Lipinska. Met o.a. Jacques Spiesser, Isabelle Huppert, Michel Robin, Francis Huster en Thérèse Quentin.

Een jonge religieuze boer vermoordt in een opwelling zijn moeder, broer en zuster. Hij wordt ter dood veroordeeld, krijgt gratie en hangt zich uit schuldbesef op in zijn cel. De al te sobere regie maakt de film soms dor, ondanks goed spel van Spiesser. Over dezelfde historische gebeurtenis (1835) maakte René Allio gelijktijdig een andere film, MOI, PIERRE RIVIERE...

La valse du collier

1972 | Avonturenfilm, Misdaad, Historische film

België 1972. Avonturenfilm van Jean-Louis Colmant en Teff Erhat. Met o.a. Max Vialle, Janine Vila, Etienne Samson, Paul Roland en Georges Aubrey.

Een nieuw avontuur van de `Engelen der nacht`, losjes ge[KA3]inspireerd op de roman [KL]Les myst[KA2]eres de Londres[KLE] (1844) van Paul F[KA1]eval P[KA2]ere (1816-87). Het gaat om een collier dat van de koningin van Engeland is gestolen. De rolverdeling die bestaat uit bijrolspelers afkomstig van de schouwburg, doet zijn best maar kan er niet meer van maken dan het zwakke scenario toelaat.

Les anges de la nuit

1968 | Drama, Mysterie, Avonturenfilm, Misdaad, Historische film

België 1968. Drama van Teff Erhat en Jean-Louis Colmant. Met o.a. Max Vialle, Etienne Samson, Paul Roland, Georges Aubrey en Georges Jamin.

Londen 1847. Sir Stanley (Samson) krijgt carte blanche om de misdadige bende, bekend als `de gezellen van de nacht`, uit te schakelen, ook al is zijn dienst onderbemand. Ondertussen bereidt zijn baas Lord Trevor (Billen) de verloving voor van zijn dochter Mary (Saurel) met de markies Rio Santo (Vialle). Stanley vertrouwt Rio Santo voor geen meter. En hij heeft volkomen gelijk, want niemand beseft dat de markies een anarchist is die de samenleving wil destabilizeren om het bewind van Koningin Victoria omver te werpen. Hiervoor schakelt hij `de gezellen van de nacht` in, want zijn vertrouweling Sir Moore (Roland) is niemand minder dan de mysterieuze gemaskerde leider van deze bende. Traag en verschrikkelijk theatraal gespeeld misdaadavontuur dat de tand des tijds niet heeft doorstaan. Het is weinig waarschijnlijk dat het gemiddelde publiek van vandaag de moed nog zal opbrengen dit verhaal van corruptie, verraad en misdaad in de hoge Britse kringen in de helft van de 19e eeuw te volgen tot het einde. Je kan beter de roman lezen die aan de basis ligt van deze reeks, Les mystères de Londres van Paul Féval. Deze klassieker van de Franse literatuur werd geadapteerd door Nathan Grigorieff. Volledig opgenomen in de RTB-studio's door Louis Demey en Bob Sentroul. Oorspronkelijk uitgezonden in zeven delen, met als ondertitels: 1. LES DEMONS DE LA NUIT, 2. LA FILLE DU REVENANT, 3. LA VALSE DU COLLIER, 4. LES ATOUTS DU DOCTEUR MOORE, 5. ÉCHEC AU MARQUIS, 6. LE SERMENT DE FERGUS O'BRIEN en 7. LE GIBEL DE NEWGATE.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Max Vialle op televisie komt.

Reageer