Luc Gentil

Acteur

Luc Gentil is acteur.
Er zijn 11 films gevonden.

Victoire ou la douleur des femmes : 1967

2000 | Drama

Frankrijk 2000. Drama van Nadine Trintignant. Met o.a. Marie Trintignant, Marina Vlady, Sabine Haudepin, Jean-Michel Fete en Yves Lambrecht.

In 1967 barst de strijd voor de vrije verkoop van de anticonceptiepil in volle hevigheid los. Victoire (Trintignant) betoont zich een voorstander van deze wet. Van actrice Anouk Aim[KA1]ee (die zichzelf speelt), die juist terugkeert van het Filmfestival van Moskou, verneemt ze dat Nicolas (Fete) nog steeds leeft en zich in Moskou bevindt. Nadat hij in Duitsland gevangen genomen werd door Russische soldaten heeft hij tien jaar ellende en ontbering gekend in de Goelag. Nadien werd hij onder huisarrest geplaatst in een Siberisch dorpje. Nu tracht hij wanhopig een uitreisvisum te bemachtigen om terug te keren naar Parijs. Via haar contacten slaagt Victoire erin hem dit visum te bezorgen, maar de man die ze in haar armen verwelkomt is gebroken en uitgeleefd. Slot van de trilogie over de vrouwenstrijd in Frankrijk tussen 1939 en 1970. Ook al wordt hier vooral aandacht besteed aan de terugkeer van Nicolas, toch blijft het duidelijk een film van, over en voor vrouwen. Het peil van zowel bewerking als van acteren staat op hoog niveau. Ook voor dit laatste deel werd de roman van Gilbert Schlögel bewerkt door Yves Belaubre, Évelyne Pisier, Éva Darlan en Marie & Nadine Trintignant. Fotografie was ook nu weer van Patrick Blossier. Stereo.

C'est pas ma faute

1999 | Komedie, Familiefilm, Drama

Frankrijk 1999. Komedie van Jacques Monnet en Jacques Monet. Met o.a. Gautier Kusnierek, Jérôme Hardelay, Giulia Demont, Eugénie Gendron en Arielle Dombasle.

Martin (Kusnierek) mag ook dit jaar wee mee met de ouders van zijn vriend Vincent (Hardelay) op vakantie aan zee. Het vast honk is hotel Nautilus. In de buurt staat een oude boom met een hut erin, waar zij heel wat aangename avonturen beleefd hebben met andere kinderen die er ook altijd tijdens de zomer zijn. Dit jaar ontdekken Vincent en Martin dat kinderen uit een naburig vakantiekamp 'hun' boomhut hebben bezet. Ze bedenken een plan om de kinderen die er niet horen te verdrijven, maar daarbij komt Martin tussen de wal en het schip terecht. Bovendien wil de eigenaar van het hotel de boom laten kappen. De vakantie dreigt bijna in het water te vallen, maar het loopt gelukkig nog goed af. Vrolijke film, die voor de gehele familie bedoeld is, maar door het tamelijk kinderachtige scenario van Jean-Patrick Benes en Laurent Molinaro eigenlijk alleen maar de hele prille jeugd kan bekoren. Lhermitte was een der producenten, en Frankrijks belangrijkste commerciële omroep TF1 de belangrijkste financier in ruil voor uitzendrechten. Was nog even in de bioscoop te zien binnen de landsgrenzen. Het camerawerk van Bruno de Keyser is dik in orde, beter dan de regie en het spel. Veel moeite voor weinig. Dolby Digital.

Une semaine au salon

1997 | Komedie

Frankrijk 1997. Komedie van Dominique Baron. Met o.a. Etienne Chicot, Bernard Crombey, Julie Jezequel, Julien Cafaro en Franck Jazedé.

Ondanks hevige rugklachten moet varkenskweker Gilbert Veliart (Chicot) voor een week naar het landbouwsalon in Parijs. Hij schrijft zijn beesten regelmatig in voor wedstrijden en deze op het Parijse salon is wel zowat de belangrijkste. Zijn vrouw is dood en zijn kinderen zijn het huis uit, dus moet hij zijn boerderij wel overlaten in de handen van een stagiaire. Juist op het moment dat hij aankomt zijn er acties tegen de 'rilettes' en vermits dat een van zijn belangrijkste producten is verzet hij zich tegen de negatieve publiciteit. Hij maakt van de gelegenheid ook gebruik om zijn dochter, schoonzoon en kleinkinderen te gaan bezoeken en al zijn ze bezorgd om de gezondheidstoestand van papa, toch lijken ze het idee dat hij zich binnen een afzienbare toekomst bij hen zal vestigen niet toe te juichen. De belangrijkste stunt van deze film is het feit dat hij gedraaid werd op het landbouwsalon zelf, met als gevolg dat de duizenden figuranten zich er niet steeds bewust waren dat ze in een film 'meespeelden'. Het verhaal is eerder doorzichtig en weinig origineel en loopt verloren in eindeloze dialogen. Agnès en Claire Aziza schreven het scenario. Fotografie van Hugues De Haeck.

Julie Lescaut : Mort d'un petit soldat

1997 | Misdaad

Frankrijk/Zwitserland 1997. Misdaad van Charlotte Brandstrom. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouf, Renaud Marx, Alexis Desseaux en Jean-Paul Rouve.

Een geheimzinnig, gemaskerd commando overvalt het politiecommissariaat in Clairi[KA2]eres. Ze doden een clochard die in een reflex het masker een van hen aftrok. Het enige dat ze meenemen is een partij administratieve documenten zonder veel belang. Deze actie roept bij commissaris Julie Lescaut (Genest) herinneringen op aan een gelijkaardige inbraak, enkele dagen geleden, waarbij de dieven een aantal telefoontoestellen vernietigden. Kort daarop wordt een jonge militair gedood in een naburige kazerne. Volgens Julie is dit alles het werk van dezelfde bende. Een onderhoudende politiefilm zonder veel pretenties, niet slecht maar evenmin opvallend goed. Wat wel opvalt is dat het personage van Babou (Serré), de jongste dochter van Julie, steeds meer belang krijgt in het geheel. Eric Kristy en Natalie David-Weill schreven het scenario dat door Jean-Claude Larrieu gefilmd werd.

Le cheval de cœur

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Charlotte Brandstrom. Met o.a. Jean Yanne, Bernard Fresson, Guillaume Canet, Hélène de Fougerolles en Isabel Otero.

De vroegere stalknecht Michel Rousseau (Canet) heeft zich diep in de schulden gestoken door de paardenfokkerij die hij beheert voor de familie Lacari[KA2]ere, die een tijdlang in Zuid- Amerika verblijven, uit te breiden. Vriend des huizes Bakoulian (Yanne) en trainer Jock (Fresson) zoeken een oplossing om de jongen uit de moeilijkheden te helpen. Dan verschijnt een malafide paardenhandelaar die, voor rekening van een Ierse fokker, het beste renpaard uit de stal wil kopen. Dank zij het acteursduel tussen giganten Yanne en Fresson blijft dit een boeiende filmervaring, want het scenario van Sylvie Simon naar een idee van Tito Topin, is erg oppervlakkig en oversentimenteel. Paardenliefhebbers mogen de film niet missen. Knappe fotografie van Willy Kurant. Nicam Stereo.

Delphine : 1 Yvan : 0

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Dominique Farrugia. Met o.a. Julie Gayet, Serge Hazanavicius, Alain Chabat, Dominique Farrugia en Lionel Abelanski.

Yvan (Hazanavicius) spreekt Japans en laat toeristen uit het land van de rijzende zon de beroemde bezienswaardigheden van Parijs zien. Zijn vriendin Delphine (Gayet) is correctrice op een grote uitgeverij. Het stel wordt een jaar lang gevolgd door een cameraploeg en we maken in de vorm van reality-tv hun volslagen oninteressante bestaan (een regenachtige vakantie, familiebezoek, etc.) mee. Het blijkt dat Yvan evenveel over heeft voor twee kameraden, Thierry (Abelanski) en Serge (regisseur Farrugia), als voor Delphine. Eén keertje springt Yvan uit de band als hij een nachtje vreemd gaat, waarop Delphine hem de deur uit zet. Voor de rest van de film zien we hoe Yvan haast wanhopige pogingen onderneemt om het weer goed te maken met Delphine. Aan het eind van het jaar wordt de balans opgemaakt, alsof we te maken hebben met sportuitslagen. Het scenario is van debuterend regisseur Farrugia en hoofdrol Hazanavicius, die elkaar kennen uit de theatergroep Les nuls. Het camerawerk is van Pascal Gennesseaux. Deze ongeloofwaardige en supersaaie film is van nul en generlei waarde, maar een ster van waardering voor Gayet en de productie.

Farce noire

1995 | Misdaad, Komedie

Frankrijk 1995. Misdaad van Olivier Panchot. Met o.a. Jean-Louis Richard, Françoise Brion, Luc Gentil, Antoine Carillon en Mireille Herbstmeyer.

Herv[KA1]e (Richard) leeft alleen, afgezonderd, zonder zich met iemand te bemoeien. Ooit was hij gelukkig getrouwd en had hij een mooie baan. Maar dan is hij die job eensklaps kwijt en vanaf dat ogenblik voelt hij hoe de relatie met zijn vrouw (Brion) verkoelt. Ze lijkt hem te minachten en laat geen gelegenheid voorbij gaan om hem te vernederen. Hij kan dit niet langer verdragen en denkt aan zelfmoord. Op het laatste moment bedenkt hij zich echter. Het is toch beter haar te laten verdwijnen! Vraag is enkel: hoe? Gruwelijk satirische fabel over een man die alles in het leven kwijt is. Het verhaal wordt in flash-back verteld zodat het geheel voorzien kon worden van huiveringwekkende koele commentaar van die man die moord doet voorkomen alsof het de meest normale gang van zaken is. Knap scenario geschreven door Panchot zelf samen met zijn broer Cyrille. De afstandelijkheid van het vertellen zal zeker niet in ieders smaak vallen. Achter de camera nam Jérôme Israël plaats. Meermaals bekroond op festivals van korte films.

Saint-Exupéry: La dernière mission

1994 | Drama, Biografie

Duitsland/Frankrijk 1994. Drama van Robert Enrico. Met o.a. Bernard Giraudeau, Maria de Medeiros, Jean-Paul Comart, Frédéric van den Driessche en Jean-Marie Winling.

De film speelt zich af op 30 en 31 juli 1944, de twee laatste dagen van het leven van Antoine de Saint-Exup[KA1]ery, schrijver van onder meer [KL]De kleine prins[KLE]. De auteur (gespeeld door Giraudeau) is een fervent piloot, gelegerd op een basis op Corsica. Zijn kapitein probeert hem over te halen te stoppen met vliegen, maar daar wil hij niets van horen. De kapitein wordt op het matje geroepen door een officier die getuige was van de smeekbede. Dan volgt een overzicht van de staat van dienst van De Saint-Exupéry, die als piloot bij het leger kwam in 1939. Een gevoelige hulde aan een van Frankrijks meest invloedrijke schrijvers van de twintigste eeuw. Schitterende vertolking van Giraudeau in de titelrol. Ook zijn er oude archiefopnamen te zien. Het intelligente scenario werd geschreven door Enrico en Marcel Jullian. Cyril Lathus fungeerde als fotograaf.

Les danseurs du Mozambique

1993 | Mysterie, Komedie

Frankrijk/Canada 1993. Mysterie van Philippe Lefebvre. Met o.a. Erin Gray, Thierry Lhermitte, Jacques François, Marc De Jonge en Anne Letourneau.

Gray, een bekende Engelse schrijfster van politieromans, brengt enkele dagen door in Frankrijk. Ze is op zoek naar rust en anonimiteit en wil haar jongste roman afwerken. Van die rust komt echter niet veel terecht, daarvoor zorgt een aantal vreemde, luidruchtige gasten. Onder hen Lhermitte, eigenaar van een van de twee beeldjes, 'de dansers van Mozambique' genoemd. Hij vertelt haar de legende dat de beeldjes slechts geluk brengen als ze bij elkaar zijn. Eenmaal gescheiden zijn ze verantwoordelijk voor dood en tegenslag. Het tweede beeldje zal in het hotel openbaar verkocht worden en Lhermitte wil het kost wat kost bemachtigen. Lauwe komedie die begint als een spirituele satire met snedige dialogen en eindigt in een banale boulevard-komedie zonder stijl. Aan het scenario werkten Lefèbvre, Lionel E. Siegel, Donald Martin, Richard Oleksiak en Guy Mullally. François Lartigue stond in voor de fotografie. Gefilmd in 1991.

J'aime pas qu'on m'aime

1993 | Drama

Frankrijk 1993. Drama van Stéphane Kurc. Met o.a. Wojtek Pszoniak, Caroline Lenglet, Gilles Segal, Firmine Richard en Jean-Luc Porraz.

Ook al behoort de elf-jarige Lenglet tot een der rijkste families van Frankrijk, toch is ze maar een 'arm' meisje met meer plichten dan rechten. Als haar ouders bij een vliegtuigongeval om het leven komen, wordt haar situatie nog erger. De dubieuze Porraz, de vroegere vertrouwensman van haar ouders, wordt benoemd als haar voogd. Ze blijft echter niet bij de pakken zitten. Ze gaat met haar vriend Maslov en de familienotaris op zoek naar haar nog enig overgebleven familielid, Pszoniak. Gevoelig verhaal van een meisje dat op zoek is naar de ware welstand des levens, want hoeveel geld ze ook moge hebben, vriendschap en geluk kent ze niet. Door Pszoniak verandert haar kijk op het leven. Daniel Goldenberg baseerde zijn scenario op zijn roman Le Zaïdé. De camera werd bemand door Cyril Lathus.

Imogène : 3615 Bise Marine

1991 | Misdaad, Komedie

Frankrijk 1991. Misdaad van Jean-Daniel Verhaeghe. Met o.a. Dominique Lavanant, Jean Benguigui, Riton Liebman, Louba Guertchikoff en Pierre Maguelon.

Imog[KA2]ene (Lavanant) stormt het gemeentehuis binnen om het huwelijk te verhinderen van agent Trouillet (Benguigui), op wie zij verliefd is, met een roodharige schone. Razend loopt de bruid buiten en een seconde later vinden ze haar terug met een dolk in de borst. Dit alles blijkt opgezet spel te zijn geweest om een maniak te klissen die via het computernetwerk roodharige Bretoense meisjes opzoekt om hen vervolgens te vermoorden. Imog[KA2]ene beantwoordt helemaal aan het patroon van de slachtoffers, dus stelt de Directeur (Maguelon) voor dat ze als lokaas dient. Imog[KA2]ene neemt dit aan op voorwaarde dat zij het onderzoek mag leiden. Tot verbazing van elke kijker is dit een aflevering van deze reeks die iets beter is dan de anderen. Op een bepaald moment wordt er zelfs geacteerd en is er iets van spanning te bespeuren. Zelfs Benguigui als de eeuwige Trouillet is een beetje minder onuitstaanbaar en dom. Niet dat we met hoogstaand filmwerk te maken hebben, maar het is een aflevering die kan bekeken worden. Mich[KA2]ele Letellier schreef het scenario. Fotografie is van Roland Dantigny. Soms wordt deze aflevering aangekondigd als IMOGENE 3615 BIGORNEAU (Bise Marine).

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Luc Gentil op televisie komt.

Reageer