Christian Moro

Acteur

Christian Moro is acteur.
Er zijn 7 films gevonden.

Le P'tit Bleu

1999 | Film noir, Muziek

Frankrijk/Zwitserland 1999. Film noir van François Vautier. Met o.a. Etienne Chicot, Roland Blanche, Robert Kramer, Jule Japhet en Luis Rego.

Lucien Lurmel (Chicot) is de uitbater van de Parijse nachtclub `Le P`tit Bleu`. De laatste tijd is hij onredelijk en ongenietbaar. Zijn medewerkers weten echter niet dat de dokter zijn doodsvonnis heeft uitgesproken: hij heeft een terminale kanker. Alvorens te sterven wil hij zijn zaak overgeven. De man die hem er het best voor geschikt lijkt is zijn lijfwacht en zaakvoerder Jacky (Moati). Als hij zijn voornemens bekend maakt aan zijn zakenpartners Jo (Blanche) en Peter (Kramer) zijn deze er niet zo gelukkig mee. De zaak moet in de familie blijven. Dus moet Luciens zoon Marc (Moro) klaargestoomd worden om in de voetsporen van zijn vader te volgen. Deze heeft er echter weinig belangstelling voor. Sfeervolle film noir die zich afspeelt in de onderwereld van het duistere Parijs. Chicot leent zijn geweldige gestalte aan de gekwelde uitbater, wiens connecties met het milieu hem fataal worden. De Amerikaanse regisseur Kramer zet een sterk personage neer als geldschieter en maffia-baas Peter. Het geheel wordt opgeluisterd, zoals het hoort, door een sterke jazz- score. Raphaël Nadjari schreef het knap opgebouwde scenario. De duistere, soms bewust onscherpe, fotografie is van Antoine Heberle.

Joséphine, ange gardien : Une santé d'enfer

1999 | Komedie, Fantasy

België/Frankrijk 1999. Komedie van Henri Helman. Met o.a. Mimie Mathy, Elisabeth Vitali, Eva Mazauric, Gabrielle Forest en Yvon Back.

Engelbewaarster Jos[KA1]ephine (Mathy) arriveert in een textielfabriek waar de werkomstandigheden alles behalve gezond te noemen zijn. De bedrijfsarts Camille Monin (Vitali) stelt bij steeds meer werkneemsters een longziekte vast, maar deze weigeren immer weer verder onderzoek uit angst hun werk te verliezen. Camille is ervan overtuigd dat het oplosmiddel DH4, dat gebruikt wordt om textiel te verven, de oorzaak is. Al jaren voert ze een bittere strijd om dit te laten verbieden, temeer daar ze ervan overtuigd is dat de dood van haar moeder hieraan te wijten is. Maar steeds weer vangt ze bot, niemand wil naar haar luisteren. Tot Joséphine haar hulp aanbiedt tenminste. Een aartsengel werpt zich in de arena van de chemische vergiftiging. Een edele strijd in een warme, humane film met een hartveroverd personage in de hoofdrol. Je neemt enkele onlogische plotwendingen er gerust bij om de onbetaalbare Mathy aan het werk te zien. Als wat meer politiekers zich door zulk een personage zouden laten leiden zou onze wereld er veel mooier uitzien. Marie Hélène Saller en Hélène Woillot schreven het scenario. Fotografie is van Bernard Malaisy. Stereo.

Profession : Profileur - Le silence du scarabée

1998 | Misdaad

Frankrijk 1998. Misdaad van Patrick Dewolf. Met o.a. Pascal Légitimus, Yvon Back, François Berléand, Marie Matheron en Julien Boisselier.

Jaren nadat de Amerikanen via politieseries met hun `profilers` uitpakten, deze Franse pilootfilm rond `profileur` Thomas Berthier (L[KA1]egitimus), bij de politie gespecialiseerd in het opmaken van dader-profielen. Hij onderzoekt de moord op restaurateur Celano (Farcy). Om dader op te sporen mobiliseert wonderknaap Berthier zijn hele ploeg medewerkers: de psycholoog Denard (Back), het informatica-genie Nicolas (de Peretti) en de dynamische roodharige Pimprenelle (Bou[KA1]e). Een smeris, die niet omringd wordt door kepi`s dat oogt nieuw voor Franse policier. Regisseur Dewolf en scenaristen Victor Mayence en Pierre Ponce hebben hun Amerikaanse voorbeelden (vooral PROFILER) goed bestudeerd en zorgen voor aardig uitgebalanceerd mengsel van polar, psychologische analyse, wat humor en tederheid (Berthier is ook vader en liefhebbend echtgenoot). Vrij geloofwaardig.

La femme de l'Italien

1998 | Romantiek

Frankrijk 1998. Romantiek van Michaël Perrotta. Met o.a. Cécile Bois, Claudine Baschet, Beppo Clerici, Christian Moro en Olivier Sitruk.

Claire (Bois) is dolgelukkig wanneer haar man Renato (Moro), die het steeds druk heeft en haar soms wekenlang alleen laat, haar uitnodigt voor een romantisch weekendje in Zuid-Frankrijk. Hier is ook zijn Italiaanse familie die ze niet meer zag sinds hun huwelijk. Vol moed gaat Claire op reis en is ten zeerste ontgoocheld als ze op het station niet opgewacht wordt door Renato, maar door zijn vader Luigi (Clerici). Ze wil onmiddellijk terug vertrekken, maar Renato's familie wil haar niet laten gaan. Ze krijgt een telefoontje van haar man. Deze werd opgehouden door een conventie. Hij legt haar uit dat zijn ouders willen scheiden en vraagt Claire's hulp om dit te verhinderen. Geen eenvoudige klus, want tussen de echtelingen woedt een open oorlog. Een jonge vrouw komt onvoorbereid temidden een verscheurd huwelijk en moet trachten de stukken te lijmen, iets waarvoor zelfs de andere kinderen uit dit huwelijk niet de minste moeite doen. Enkele plezierige momenten en een gevoelige vertolking van Bois schroeven deze romantische relatiekomedie toch nog tot op middelmatige hoogte. Perrotta schreef het scenario samen met Pierre Leyssieux. Fotografie is van Dominique Bringuier, Pascal Berceot, Didier Chaulieu en Michel Dunan.

Mirage noir

1997 | Drama

Frankrijk 1997. Drama van Sébastien Grall. Met o.a. Catherine Wilkening, Aladin Reibel, Andréa Ferréol, Bruno Raffaelli en Christian Moro.

Jack Maubert (Reibel) is commandant bij de Franse luchtmacht. Hij heeft een onberispelijke staat van dienst en wordt geliefd door zijn manschappen. Zijn vrouw Christine (Wilkening) lijdt aan een erge vorm van depressie en zakt steeds dieper weg door de pillen die ze te slikken krijgt. Op een dag zegt ze dat ze wil scheiden. Gezien haar toestand zal hun dochtertje M[KA1]elanie (Steinling) zonder twijfel aan Jack toegewezen worden. Hier wil Christine's moeder Monique een stokje voor steken. In haar wanhoop beschuldigt ze Jack ervan een incestueuze verhouding te hebben met zijn dochter. Deze verklaring heeft grote invloed op zijn beroepsleven. Gevoelig drama over een eerbiedwaardig man die zijn reputatie eensklaps, onterecht, te grabbel gegooid ziet. Reibel speelt zijn personage met veel emotie zonder echter over de schreef te gaan. Wilkening benadrukt haar rol soms wel wat teveel, maar Ferréol steelt de show als de tang van een moeder. Geen hoogvlieger, wel degelijke ontspanning met een actueel onderwerp, geschreven door Jean-Marie Auclair en Alain Riondet. Fotografie van Richard Andry.

Belle époque

1995 | Drama

Frankrijk/Hongarije/Spanje/Duitsland/Verenigd Koninkrijk/Italië/België/Canada 1995. Drama van Gavin Millar. Met o.a. André Dussollier, Kristin Scott Thomas, Benno Fürmann, Isabelle Carré en Yves Jacques.

Parijs rond 1900. Uitvinder/zakenman Dussollier redt, op de trein, Scott-Thomas die door haar geesteszieke man met de dood bedreigd wordt. Hij wordt op haar verliefd maar zij weigert haar zieke man te verlaten. Fürmann, een anarchist, krijgt de opdracht Dussollier te vermoorden. Zijn aanslag mislukt echter en Dussollier vraagt de jongeman voor hem te werken. Enkele maanden later stelt Dussollier zijn nieuwe uitvinding voor: een roltrap, ontworpen door Fürmann, naar een idee van hemzelf. Deze laatste ontmoet Carré, het nichtje van een kunsthandelaar. Nadat hij haar zijn liefde bekend heeft verdwijnt het meisje. De echtgenoot van Scott-Thomas sterft in het hospitaal in een brand die hijzelf veroorzaakt heeft. De weduwe wil echter niet onmiddellijk een nieuwe relatie beginnen. Fürmann verneemt dat de aandeelhouders Dussollier uit de zaak willen zetten en hij raadt hem aan naar Oostende te gaan voor een conferentie. Hier ontmoet hij Carré en vraagt haar ten huwelijk. Ze accepteert. Hiermee drijft hij een wig tussen zichzelf en zowel Scott-Thomas als Fürmann. Romantische avonturen in de hogere klasse begin twintigste eeuw. De tijdssfeer werd uitstekend gerecreëerd en de overvloedige cast werd met zorg geselecteerd. Een 'Euro-pudding' van grote klasse gemaakt naar een nooit verwezenlijkt scenario dat François Truffaut begin jaren 1980, kort voor zijn dood, schreef samen met Jean Gruault. De verbindende teksten worden gesproken door Jeanne Moreau. Prachtige fotografie van William Lubtchansky. Uitgezonden in drie delen. Formaat 16/9. Stereo.

La cité de la peur

1993 | Horror, Komedie

Frankrijk 1993. Horror van Alain Berbérian. Met o.a. Chantal Lauby, Alain Chabat, Dominique Farrugia, Sam Karmann en Gérard Darmon.

Tijdens het Festival van Cannes doet Lauby die hoofd van de persafdeling is, vergeefse moeite om mond tot mond reclame aan de gang te krijgen over [KL]RED IS DEAD[KLE], een horrorfilmpje gemaakt zonder geld. Ze krijgt onverhoopte publiciteit als een maniak de filmoperateurs vermoordt net zoals dat in die film gebeurt. Lauby laat geen kans voorbij gaan en trommelt onmiddellijk hoofdrolspeler Farrugia op uit Parijs, een `kind` van dertig dat gaat braken om te laten zien dat hij blij is. Wie op zoek is naar `good taste`, zit hier duidelijk verkeerd. De film (om dit onding maar een naam te geven) werd opgebouwd rond de tv-ploeg [KL]Les Nuls[KLE] (die officieel tekende voor het scenario) en dat is het enige dat erover te zeggen valt. Een ronduit beschamend schouwspel, dat in werkelijkheid geschreven (?) zou zijn door Dominique Farrugia, Chantal Lauby en Alain Chabat. In beeld gebracht door Laurent Dailland.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Christian Moro op televisie komt.

Reageer