John Rothman

Acteur

John Rothman is acteur.
Er zijn 11 films gevonden.

Say It Isn't So

2001 | Komedie, Romantiek

Verenigde Staten 2001. Komedie van James B. Rogers. Met o.a. Chris Klein, Heather Graham, Orlando Jones, Sally Field en Richard Jenkins.

Er is een hoop resultaat te peuren uit een scenario over een jongeman die ontdekt dat hij is gebaard door dezelfde vrouw als zijn vriendin. De makers van Say It Isn't So gooiden het over de meest schunnige boeg met een schier oneindige reeks, vervelend lang uitgerekte grappen over incest in ruraal Amerika, opgediend door fraai ogende, maar hopeloos inadequate komedianten. James B. Rogers debuteerde als regisseur nadat hij tien jaar lang fungeerde als assistent-regisseur voor onder meer There's Something About Mary en American Pie. De gebroeders Farrelly die erom bekend staan onbekommerd en adequaat de grenzen van de onderbroekenlol te verkennen, produceerden de film maar hielden zich duidelijk op afstand.

Mary and Rhoda

2000 | Drama, Komedie

Verenigde Staten 2000. Drama van Barnet Kellman. Met o.a. Valerie Harper, Joie Lenz, Marisa Ryan, Elon Gold en Christine Ebersole.

Mary (Tyler Moore) en Rhoda (Harper), twee hoofdpersonages uit de beroemde jaren zeventig serie The Mary Tyler Moore Show, komen na vele jaren van verwijdering weer bij elkaar in deze tv-film. De vroegere vriendinnen hebben meer gemeen dan gedacht. Ze verloren beiden hun echtgenoot, krijgen als 'vrouwen op zekere leeftijd' moeite met een baan vinden en hebben ieder een opstandige dochter. Voor wie niet bekend is met The Mary Tyler Moore Show, is Mary and Rhoda een rustige, aangename komedie. Voor wie fan was van de serie kan het flink tegenvallen (het is immers niet de show en in een compleet ander tijdperk), maar het kan ook inspirerend zijn om Mary en Rhoda weer in levenden lijve te aanschouwen.

Dinner Rush

2000 | Komedie, Drama

Verenigde Staten 2000. Komedie van Bob Giraldi. Met o.a. Danny Aiello, Edoardo Ballerini, Vivian Wu, Michael McGlone en Kirk Acevedo.

Bookmaker Louis Cropa (Aiello) is de gelukkige en gefortuneerde bezitter van Gigino Trattoria, een traditioneel Italiaans restaurant in de artistieke wijk Tribeca in New York. Sedert zijn zoon Udo (Ballerini) nouvelle cuisine op de borden schept, loopt de zaak als een trein, maar Louis zelf vindt het niet te eten. Hij heeft daarom een zwak voor zijn jongere zoon Duncan (Acevedo), die ook in de keuken staat en pa de spaghetti serveert in de stijl van `mamma`. Udo zeurt Louis de kop stijf om hem partner in de zaak te maken (met vijftig procent), en Duncan steekt door zijn speelzucht diep in de schulden bij de maffia in de Bronx. Die komen daarom naar de zaak om aan te schuiven en Louis te verklaren dat ze voor de helft willen deelnemen. Ondertussen is Jennifer Freely (Bernhard) onaangekondigd binnengekomen; zij is de grootste, lastigste fijnproefster van de stad, die haar bevindingen neerschrijft in een veelgelezen column. Tussen al die hete vuren een aantal subplotjes die vari[KA3]eren van de uiterst kritische gerant Nicole Chan (Wu), die iedere gang aan een nauwkeurige inspectie onderwerpt voordat hij doormag; een politieman, die met zijn vrouw is komen dineren, evenals kunstcriticus Fitzgerald (Margolis), die zich onheus uitlaat over de muurschilderingen, die van de hand blijken te zijn van de ober Marti (Phoenix). Een film met de nodige humor, lekker eten en een bloedige afloop in de stijl van Robert Altman`s schoolmakende SHORT CUTS (1993), maar lang zo goed niet. Het spel is heel behoorlijk en je verveelt je niet, maar de gebeurtenissen blijven aan de oppervlakte en bevatten nogal wat clich[KA1]es. Ballerini heeft talent en is de moeite waard om te volgen in ander werk, mits hij de juiste rol krijgt. Tweede grote bioscoopfilm na zeventien jaar (HIDING OUT, een regelrechte flop) van Giraldi, die in de tussentijd videoclips draaide, waaronder de beroemde Beat It van Michael Jackson. Financieel zal deze film geen groot geld hebben opgeleverd: iets meer dan een miljoen dollar aan de bioscoopkassa in een drietal landen. Het scenario is van Brian Kalata en Rick Shaughnessy. Het camerawerk is van Tim Ives.

Rear Window

1998 | Thriller

Verenigde Staten 1998. Thriller van Jeff Bleckner. Met o.a. Christopher Reeve, Daryl Hannah, Robert Forster, Ruben Santiago-Hudson en Anne Twomey.

'We've become a race of peeping Toms,' lispelde James Stewart in 1954 in Hitchcocks Rear window, dé klassieker op het gebied van voyeurisme en de aanverwante morele complexiteit. In de hightech versie van Bleckner is het de rolstoelgebonden Christopher 'Superman' Reeve - in zijn eerste rol sinds zijn valpartij in 1995 - die zijn buurman een moord ziet plegen en vriendin Claudia (Hannah) en de politie moet zien te overtuigen. Op zichzelf een degelijk uitgewerkte exercitie maar gezien als remake volstrekt onder de maat en overbodig.

Hostile Waters

1997 | Thriller

Verenigde Staten/Duitsland/Verenigd Koninkrijk/Frankrijk 1997. Thriller van David Drury. Met o.a. Rutger Hauer, Martin Sheen, Colm Feore, Rob Campbell en Harris Yulin.

De makers van Hostile Waters claimen dat het Hunt for Red October-achtige verhaal rond een nucleaire onderzeeër tijdens de Koude Oorlog echt is gebeurd. En nog wel vlak voor de besprekingen tussen Gorbatsjov en Reagan over duikboot-problemen. Hauer speelt de kapitein van een Sovjetonderzeeër anno 1983, die botst op een Amerikaans exemplaar. Er is brand bij de Russen, wat het afschieten van op Amerika gerichte projectielen kan veroorzaken. Ondertussen twijfelt de Amerikaanse kapitein (Sheen) of hij de Russen aan flarden zal schieten. Goed en spannend (voor een tv-film).

Copycat

1995 | Thriller, Misdaad

Verenigde Staten 1995. Thriller van Jon Amiel. Met o.a. Sigourney Weaver, Holly Hunter, Dermot Mulroney, William McNamara en J.E. Freeman.

Een copycat is een na-aper. In de film Copycat wordt San Francisco geteisterd door iemand die met dodelijke precisie het werk van beruchte seriemoordenaars na-aapt. Detective M.J. - Holly Hunter met haar heerlijk slepende zuidelijke tongval - schakelt de hulp in van Helen (Weaver), een expert die getraumatiseerd thuis zit na een aanvaring met een moordzuchtige psychoot. De na-aapmoordenaar is blij met de erkenning en probeert de dames te integreren in zijn werk. De lat lag hoog na The Silence of the Lambs (1991) en Se7en (1995). Copycat slaagde glorieus dankzij het sublieme samenspel van Hunter en Weaver.

Where The Rivers Flow North

1993 | Drama

Verenigde Staten 1993. Drama van Jay Craven. Met o.a. Rip Torn, Tantoo Cardinal, Bill Raymond, Michael J. Fox en Treat Williams.

Kingdom County, Vermont 1927. Een firma, waarvan Fox de manager is, wil een grote dam bouwen en daarom wordt de grond van een bayou onteigend. Slechts [KA1]e[KA1]en man (Torn) weigert zijn land dat hij volgens zijn contract levenslang mag pachten, af te staan. Ondanks de grote bedragen die hem worden aangeboden, blijft hij onvermurwbaar. Houthandelaar Torn verzet zich uit alle macht tegen de autoriteiten. Iedereen denkt dat hij om principiële redenen dwarsligt, maar er is nog een ander motief. Op Fox na, die totaal niet in de rol van 'zware jongen' past, spelen de overige acteurs bijzonder sterk. Het drama doet echter nogal onwerkelijk aan ondanks de goede sfeerschepping. Het scenario van Craven en Don Bredes is te wankel om het allemaal geloofwaardig te maken. Naar de roman van Howard Frank Mosher. Mooie fotografie van Paul Ryan. Dolby Stereo.

The Pickle

1993 | Komedie

Verenigde Staten 1993. Komedie van Paul Mazursky. Met o.a. Danny Aiello, Dyan Cannon, Clothilde Courau, Shelley Winters en Barry Miller.

Na drie regelrechte flops en een gedwongen vakantie in Europa krijgt de bekende regisseur Aiello een kans op een come back met een film over een vliegende... augurk. Hij maakt het onding tegen beter weten in en een dag voor de première is hij op van de zenuwen, ervan overtuigd dat deze film zijn zwanezang wordt. Interessante autobiografische overpeinzing van Mazursky.

Separate But Equal

1991 | Drama

Verenigde Staten 1991. Drama van George Stevens Jr. en George Stevens jr. Met o.a. Sidney Poitier, Burt Lancaster, Richard Kiley, John McMartin en Graham Beckel.

Het levensverhaal van Thurgood Marshall die in 1954 een belangrijke rol speelde in de Amerikaanse strijd om gelijke burgerrechten voor kleurlingen. Poitier, in zijn eerste tv-rol sinds 1956 (A Man is 10 Feet Tall) is flink op dreef maar te oud voor het personage van de Newyorkse advocaat Marshall. Lancaster is welbespraakt als Davis, Marshall's tegenstander en Kiley steelt de show als de opperrechter Earl Warren.

The Boost

1988 | Drama

Verenigde Staten 1988. Drama van Harold Becker. Met o.a. James Woods, Sean Young, John Kapelos, Steven Hill en Kelle Kerr.

Een nerveuze topverkoper (Woods) tracht evenals zijn knappe vrouw (Young) aan de bak te komen in New York, maar dat gaat met wisselend succes. Een vriendelijke zakenman (Hill) doet hem op een dag een interessant voorstel: als Woods zijn medewerking verleent aan een zaak van belastingvrije investeringen in L.A., kan hij snel rijk worden. De naïeve Woods gaat op het aanbod in en in korte tijd behoren hij en Young tot de gerespecteerde zakenlui van de stad. Echter aan hun luxe leventje komt algauw een eind, wanneer de mazen in het belastingnet gedicht worden. Het stel zoekt hun toevlucht in drugs. Na een lange omweg besef je dat de aanklacht tegen het drugsgebruik het hoofdthema is van deze chaotische en onpersoonlijke rolprent. Ondanks de lovenswaardige prestaties van de hoofdrollen is de film niet boeiend. Darryl Ponicsan baseerde zijn zwakke scenario op de roman Ludes van Benjamin Stein. De fotografie is van Howard Atherton. Dolby Stereo.

Stardust Memories

1980 | Drama, Komedie, Experimenteel

Verenigde Staten 1980. Drama van Woody Allen. Met o.a. Woody Allen, Charlotte Rampling, Jessica Harper, Marie-Christine Barrault en Tony Roberts.

Beroemd filmmaker Allen wordt uitgenodigd om in het Stardust Hotel een retrospectief van zijn oeuvre bij te wonen. Hij bevindt zich in een emotionele depressie en maakt een balans op van zijn liefdesleven, waarin Barrault, Harper en Rampling een grote rol spelen. In zijn meest felliniaanse film portretteert Allen op satirische wijze enkele vrouwen in zijn persoonlijke visuele stijl. De film is minder grappig dan zijn voorgaande, maar is duidelijk autobiografisch geïnspireerd. Tussen Diane Keaton en Mia Farrow door, beleefde hij een chaotische periode van amoureuze emoties, die hij in dit scenario van zich af heeft geschreven. De muzikale soundtrack bestaat uit een reeks nostalgische songs. In een voorbijrijdende trein is een glimp van Sharon Stone te zien. Sublieme zwart-witfotografie van Gordon Willis.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer John Rothman op televisie komt.

Reageer