Haar aanwezigheid wordt op prijs gesteld, in het bijzonder door Elena Oranskaia. Oranskaia werkte lange tijd voor het Russische reisbureau Sputnik, waar ze werkte volgens de strikte leer van de Russiche inlichtingendienst KGB. Propaganda werd niet alleen verpakt in de journalistiek maar ook in de cultuur van een land. Volgens haar is er geen sprake van kunst of cultuur: ‘dat ís juist de propagenda.’
Ze vervolgt: ’In het Westen wordt de omvang en de manier waarop propagenda wordt toegepast in Rusland eigenlijk nauwelijks begrepen. Het zit niet alleen in media, maar ook juist in kunst en cultuur. Dat is volgens het leerboek van de KGB zelfs een hoofdmiddel. Sophia maar ook Jelle hebben beide heel goed begrepen hoe propaganda in elkaar steekt zoals ik het ken.’
De bezoekster valt op door haar felle reactie op een eerdere vraag uit het publiek. Wanneer een bezoeker opmerkt dat ‘álle Slavische volken eigenlijk allemaal anders denken dan westerse culturen’, staat ze abrupt op om haar van repliek te dienen. Door de enorme verscheidenheid aan volken in Oost-europa zijn ze absoluut niet over één kam te scheren antwoordt ze, wat nadrukkelijk wordt bevestigd door Jelle en Sophia die vanachter de tafel de situatie bijna verontwaardigd gadeslaan. De wodka is bij nader inzien toch niet nodig.
