Netflix-tips: Halloween

De 15 beste horrorfilms op Netflix

In aanloop naar Halloween tipt de redactie van VPRO Cinema de allerbeste horrorfilms op Netflix. Met onvergetelijke klassiekers, angstaanjagende arthouse en onbekende pareltjes.

Apostle

De zus van Thomas Richardson (Dan Stevens) wordt begin twintigste eeuw ontvoerd door een geheimzinnige cultus, er wordt losgeld geëist. Thomas mengt zich onder de volgers van hun leider (Michael Sheen) en reist af naar een gehucht in landelijk Wales om z'n zus te bevrijden. Scenarist/regisseur Gareth Evans maakte eerder de bejubelde, uitzinnige actiefilm The Raid, maar begint hier rustig. Hij neemt de tijd om een beklemmend beeld van een hechte gemeenschap van gelovigen neer te zetten. En dan vloeit het eerste bloed, en werkt hij langzaam toe naar een - wel heel erg - gruwelijke finale. Sfeervol, spannend, extreem bloederig.

Bone Tomahawk

In een slaperig prairiestadje wordt Samantha (Lili Simmons) ontvoerd door ‘Troglodytes’, enge kannibalen uit de heuvels. Haar man Arthur (Patrick Wilson) trekt er met sheriff Hunt (Kurt Russel) en nog twee metgezellen op uit om haar te vinden. Debuterend regisseur Zahler houdt de mythische - en zeer bloeddorstige - kannibalen zo lang mogelijk uit beeld en bouwt de spanning op door te focussen op de (sterke) dialogen. Het resultaat is een verrassend geslaagde mix van horror en western.

The Cabin in the Woods

Geheel volgens de clichés van het genre gaat een vijftal studenten naar een verlaten hutje in het bos om afgeslacht te worden. Maar daarna gaat deze inventieve, vaak hilarische film een geheel eigen kant op. Postmoderne horrorpastiche (of is het een ode?) uit de koker van Joss Whedon, de man van de cultseries Buffy the Vampire Slayer en Firefly. Doorgeschoven naar collega/vriend Drew Goddard, omdat Whedon zelf druk bezig was met de regie van de big-budget comicfilm The Avengers. Whedon en Goddard schreven het script samen, in een hotelkamer, in drie dagen.

Cargo

Ambitieuze variatie op het zombiegenre over gezin (man, vrouw, baby’tje), dat in de Australische outback uit de greep probeert te blijven van de geïnfecteerden (ze worden in de film nooit zombies genoemd). Terwijl de witte Australiërs onderling weinig solidariteit vertonen, trekken de Aboriginals juist naar elkaar toe. Co-regisseur Yolanda Ramke schreef ook het scenario, wat wellicht verklaart waarom de nadruk in Cargo meer op uiteenvallende relaties ligt, dan op vleesetende ondoden. Martin Freeman (The Office, Sherlock) is weer fantastisch als Andy, een gewone burger in een ongewone situatie.

Christine

Liefdesverhaal tussen de sukkelige Arnie (Keith Gordon) en Christine (een auto, een Plymouth Fury uit 1958 om precies te zijn). Probleem is dat de rood-witte, fraai gestroomlijnde en uitbundig verchroomde grande dame geen andere vrouw naast zich duldt. Ze is 'real sensitive' en wil absolute toewijding. Het wordt griezelig wanneer Arnie zijn nieuwe liefde niet meer onder controle heeft en Christine mensen begint dood te rijden. Regisseur John Carpenter bouwt de spanning goed op en het soms bloedige geweld is zorgvuldig gedoseerd en altijd relevant. Naar het gelijknamige boek van Stephen King.

Dead Snow

Een groepje dronken, hippe, seksbeluste Noorse medicijnstudenten raakt tijdens een bergvakantie in de sneeuw slaags met een peloton vliegensvlugge nazi-zombies. Inderdaad, nazi-zombies. Tommy Wirkola's Dead Snow - briljante slagzin Ein, zwei, die - is een liefdevolle ode aan griezelklassiekers als Night of the Living Dead en The Evil Dead met veel ruimte voor inventief hak- en snijwerk, gillende blondines en onverwoestbare ondoden. Opzet en uitvoering zijn tiptop en de Noorse bergen met de afgelegen berghut vormen een perfect desolaat decor.

Don’t Breathe

Drie jonge dieven besluiten een blinde oude man te beroven die volgens geruchten een miljoen dollar heeft verstopt in zijn huis. Eenmaal binnen blijkt de oude man echter een stuk minder fragiel dan ze hoopten. Een wanhopige ontsnapping uit het huis van de man volgt. Met deze simpele opzet weet regisseur Fede Alvarez  – mede door slim camera- en geluidswerk – enorme spanning op te bouwen, waarbij elke stilte dodelijk voelt. Vervolgens zit je als kijker al snel bijna net zo verlegen om adem als de hoofdpersonen.

The Fly

Wetenschapper Seth Brundle (Jeff Goldblum) wordt langzaam een vlieg als een gedurfd experiment van hem mislukt. Deze remake uit 1986 is wat minder subtiel dan Kurt Neumanns klassieke horrorfilm uit 1958, maar regisseur David Cronenbergs kennelijk onophoudelijke fascinatie met mens-machine integratie (zie verder oa ExistenZ en Crash) slaat goed over. We zien bloederige special effects, lichamelijk verval en de oncontroleerbare experimenteerdrift van de wetenschap. Een overtuigende Geena Davis is de journaliste die verliefd wordt op Brundle en slechts lijdzaam kan toezien. Een Oscar werd toegekend voor de indrukwekkende make-up die Goldblum verandert in een eng monster.

Gerald's Game

Om hun uitgedoofde seksleven weer wat pit te geven, gaan Jessie en Gerald naar hun afgelegen zomerhuisje. Ze nemen spannende lingerie en viagra mee. En, op Geralds verzoek, ook handboeien. Maar terwijl Jessie vastgeketend ligt op het bed, overlijdt Gerald aan een hartinfarct. Het sleuteltje ligt buiten bereik. En ze begint ook nog te hallucineren. Spannende, intelligente en effectieve horror, waarin de akeligste scènes niet de bloederigste zijn. Carla Gugino is uitstekend als damsel in distress, Bruce Greenwood is ook prima als haar hufterige echtgenoot. Gebaseerd op een verhaal van Stephen King.

I Am the Pretty Thing That Lives in the House

De 31-jarige, tikje nerveuze Lily wordt ingehuurd als inwonend verpleegster bij Iris Blum, een oude dame die vroeger veel succes had met haar griezelromans. Al snel beginnen haar in het oude huis vreemde dingen op te vallen. En waarom noemt de oude vrouw haar steeds Polly? Sfeervolle, subtiele horrorfilm, waarin veel nét niet wordt uitgelegd door de bloemrijke voice-over. Obligate jump scares zijn gelukkig grotendeels afwezig. Ruth Wilson (Locke) is prima als de verpleegster, Paula Prentiss (The Stepford Wives, 1975) is ook heel goed. Fraai camerawerk van Julie Kirkwood. Maar het tempo ligt laag, zeer laag.

It Comes at Night

In een postapocalyptische wereld, waarin blootstelling aan een virus leidt tot een gruwelijke dood, leeft een gezin. Vader, moeder en tienerzoon wonen diep in het bos, in een vrijwel volledig met plastic afgeplakt landhuis. Zoals altijd komt de dreiging van buitenaf, maar regisseur Trey Edward Shults (die ook het scenario schreef) richt zich in deze fantastische horrorfilm meer op de psychologische effecten die het continu leven met die dreiging hebben op het drietal in het huis. Met name op tienerzoon Travis.

The Thing

In deze sterke horrorfilm van John 'Halloween' Carpenter proberen wetenschappers op Antarctica korte metten te maken met een vers ontdooid ruimtewezen, een Ding dat voortdurend van gedaante verandert. Als blijkt dat het wezen ook de gedaante van de collega's aan kan nemen, groeit, niet onbegrijpelijk, het onderlinge wantrouwen. Kurt Russell (Breakdown) speelt een van zijn betere rollen in deze duistere remake van het door Carpenter zeer bewonderde The Thing from Another World (1951) van Howard Hawks. Fraaie, nauwelijks gedateerde special effects. Ennio Morricone componeerde de angstaanjagende score.

Under the Shadow

Eind jaren tachtig. De Teheraanse Shideh heeft het niet makkelijk. De oorlog tussen Iran en Irak heeft haar woonwijk bereikt, haar man moet weg naar het front, ze mag haar studie medicijnen niet afmaken omdat ze ooit politiek actief was, en de relatie met haar dochter Dorsa laat ook te wensen over. En alsof dat nog niet genoeg is beginnen ook geruchten over djinns, kwaadaardige geesten, de kop op te steken. Zeer sterke, intelligente en griezelige horror levert en passant stevige kritiek op politiek-religieus fanatisme. BAFTA voor het beste debuut.

You're Next

Puike genrefilm waarin een groep gemaskerde indringers een gezellig familiediner ter ere van een huwelijksjubileum verzieken. Niet geremd door enige gêne serveert regisseur Adam Wingard (Blair Witch, 2016) een ‘home invasion slasher’ vol smerigheid die gegarandeerd de honger van de doorgewinterde horror-fanaat stilt. Komt wat traag op gang, maar als de kop er af is houdt You're Next niet meer op met bloeden en bijlen zwaaien.

III: The Ritual

Surrealistisch debuut van de Russische filmmaker Pavel Khvaleev over de zusjes Ayia en Mirra, die woonachtig zijn in een klein stadje dat wordt geteisterd door een onbekende infectieziekte. Wanneer Mirra ziek wordt en in isolatie moet worden gehouden, probeert Ayia haar bewustzijn binnen te dringen en de oorzaak van de infectie te vinden. Geen pure horror, maar een bovennatuurlijk mysterie waarin traditionele suspense en schrikmomenten aan de kant worden geschoven voor visuele schoonheid en originaliteit. Dankzij de indrukwekkende postproductie is niet te zien dat Khvaleev de film met een zeer beperkt budget maakte.

Speel mee met de VPRO Cinema horrorbingo!

Organiseer je een horrormarathon voor Halloween? Speel dan mee met de enige echte VPRO Cinema horrorbingo!

Je kan de vier bingokaarten hier als .zip downloaden.
Of download de kaarten hieronder afzonderlijk: