Nieuwe mythen rond Bob Dylan in Netflix-documentaire

Rolling Thunder Revue: A Bob Dylan Story by Martin Scorsese

, Rick de Gier

In 1975 trok Bob Dylan met een groep beroemde collega’s in een camper door Amerika. Martin Scorsese maakte er een fantasievolle documentaire over, getiteld Rolling Thunder Revue: A Bob Dylan Story.

‘Wat het grote idee was achter de Rolling Thunder Revue? Weet ik veel. Het ging nergens over. Ik herinner me er niks van, het gebeurde zo lang geleden.’ 

Van Bob Dylan hoeven we geen diepgaande analyses te verwachten over de legendarische tournee die hij in 1975 ondernam, zoveel is meteen helder in de opening van de Netflixdocumentaire Rolling Thunder Revue: A Bob Dylan Story by Martin Scorsese. De Nobelprijswinnaar heeft zichzelf altijd graag in mysteries gehuld, en is duidelijk niet van plan daar op zijn 78ste ineens mee te stoppen.  

Geen probleem: regisseur Martin Scorsese, die in 2005 al een uitgebreide documentaire aan hem wijdde (No Direction Home), weet wel raad met Dylans hang naar raadsels en mythologie. Hij maakte van Rolling Thunder Review een wonderlijke nostalgietrip waarin de geschiedenis wordt aangelengd met wat kleurrijke verzinsels. Op Wikipedia wordt netjes opgesomd wat er in de film allemaal niet klopt, maar het verdient aanbeveling dat pas naderhand te checken (of helemaal niet natuurlijk, en de waarheid lekker in het midden te laten).

Wat hoe dan ook vaststaat is dat Bob Dylan in 1975 met een hele stoet beroemde muzikanten en dichters (onder wie Joan Baez, Joni Mitchell, Allen Ginsberg en Ramblin’ Jack Elliott) door Amerika trok, in een volgepropte camper die hij zelf bestuurde. Er werd opgetreden in bescheiden zaaltjes in middelgrote steden, voor een publiek dat vaak diezelfde middag nog was geronseld op straat. Dylan had zelf een camerateam meegevraagd en verwerkte opnames van de tour in zijn experimentele film Renaldo and Clara (1978), die matig werd ontvangen en nooit officieel buiten de bioscoop is uitgebracht. Het ruwe materiaal is nu door Scorsese opnieuw gemonteerd en aangevuld met recente interviews en andere opnames.  

Het resultaat is eigenlijk nogal een rommeltje, en met bijna tweeënhalf uur aan de lange kant, maar de losse vorm sluit wel heel goed aan bij de inhoud. Het hele punt van de tour was het terugwinnen van een laagdrempeligheid die Dylan op het hoogtepunt van zijn carrière had gemist. De optredens hebben een aanstekelijk spontaan karakter, dat overslaat op de hele film. Het is net of we met Scorsese in Dylans geheugen mogen wroeten, waar toch nog veel meer bijzonders rondspookt dan hij aanvankelijk dacht. Niet allemaal even samenhangend en historisch accuraat, maar zo werken herinneringen nu eenmaal.

Rolling Thunder Revue: A Bob Dylan Story by Martin Scorsese is nu te zien op Netflix

Nooit meer onze Netflix-tips missen?

Schrijf je dan nu hier in voor onze Nieuwsbrief en ontvang wekelijks film- en serietips voor Netflix.