Terele Pavez

Acteur

Terele Pavez is acteur.
Er zijn 10 films gevonden.

Las brujas de Zugarramurdi

2013 | Komedie, Horror

Spanje/Frankrijk 2013. Komedie van Álex de la Iglesia. Met o.a. Hugo Silva, Mario Casas, Pepón Nieto, Carolina Bang en Terele Pavez.

Groteske en tactloze horrorkomedie van de hand van cultregisseur Álex de la Iglesia (Balada triste de trompeta), die wederom met veel flair en de nodige smakeloosheid talloze filmgenres door elkaar mixt. De geschifte plot draait om juwelenrovers die op onfortuinlijke wijze hun toevlucht zoeken in een restaurant dat in werkelijkheid een heksenhotel blijkt te zijn. Niet voor tere zieltjes, want nonnen laten hun kruisen zien, een gouden Jezus-figuur slaat erop los en Angela Merkel en Margaret Thatcher worden neergezet als beroemde heksen.

El cruce

2004 | Thriller

Spanje 2004. Thriller van Juan Carlos Claver. Met o.a. Terele Pavez, Lucía Jiménez en Susi Sánchez.

Groteske en tactloze horrorkomedie van de hand van cultregisseur Álex de la Iglesia (Balada triste de trompeta), die wederom met veel flair en de nodige smakeloosheid talloze filmgenres door elkaar mixt. De geschifte plot draait om juwelenrovers die op onfortuinlijke wijze hun toevlucht zoeken in een restaurant dat in werkelijkheid een heksenhotel blijkt te zijn. Niet voor tere zieltjes, want nonnen laten hun kruisen zien, een gouden Jezus-figuur slaat erop los en Angela Merkel en Margaret Thatcher worden neergezet als beroemde heksen.

800 Balas

2002 | Komedie, Western

Spanje 2002. Komedie van Álex de la Iglesia. Met o.a. Sancho Gracia, Ángel de Andrés López, Carmen Maura, Luis Castro en Terele Pavez.

Groteske en tactloze horrorkomedie van de hand van cultregisseur Álex de la Iglesia (Balada triste de trompeta), die wederom met veel flair en de nodige smakeloosheid talloze filmgenres door elkaar mixt. De geschifte plot draait om juwelenrovers die op onfortuinlijke wijze hun toevlucht zoeken in een restaurant dat in werkelijkheid een heksenhotel blijkt te zijn. Niet voor tere zieltjes, want nonnen laten hun kruisen zien, een gouden Jezus-figuur slaat erop los en Angela Merkel en Margaret Thatcher worden neergezet als beroemde heksen.

La comunidad

2000 | Thriller, Komedie

Spanje 2000. Thriller van Álex de la Iglesia. Met o.a. Carmen Maura, Eduardo Atuña, Jesús Bonilla, Paca Gabaldón en Sancho Gracia.

De niet onaantrekkelijke, blonde Julia (Maura), ergens in de veertig, werkt voor een makelaarskantoor en moet aan potenti[KA3]ele kopers dikwijls hele fraaie woningen tonen, waarvan zijzelf alleen maar kan dromen. Haar man Ricardo (Bonilla) is werkloos en hun huwelijk dreigt op de klippen te lopen. In een onopvallende buurt staat al heel lang een appartement leeg in een onaantrekkelijk gebouw. Het is echter heel sfeervol ingericht en Julia besluit met Ricardo op een waterbed hun verwaterde huwelijksbanden eens fors aan te halen. Op dat moment vallen er kakkerlakken naar beneden uit een barst in het plafond. Als Julia een kijkje gaat nemen in de erboven gelegen woning, blijkt daar in het stof en allerlei andere troep het vergane lijk van de bewoner te liggen. Met behulp van de brandweer worden de stoffelijke resten weggehaald en Julia vindt bij toeval de portefeuille van de overledene. Daarin zit de aanwijzing - een soort schatkaart - waar hij driehonderd miljoen peseta`s (ruim twee miljoen euro) verborgen heeft, de winst van de voetbalpool. Er zit echter een forse adder onder het gras: het bedrag bestaat uit verouderde bankbiljetten, die alleen nog maar omgeruild kunnen worden bij de bank van Spanje. Niettemin voelt Julia zich eindelijk in goede doen. Ricardo kan de bons krijgen en zij kan het appartement kopen. Ze merkt echter dat de veertien medebewoners van het gebouw op de hoogte zijn van de hoofdprijs, maar dat zij zich nooit in de woning gewaagd hebben. Ze zijn echter niet van plan Julia als vreemde eend in de bijt de poet te laten krijgen. Ze bedenken allerlei manieren om Julia`s aandacht af te leiden. Zo sturen ze de verleidelijke Cubaan Oswaldo (Perdomo) op haar af, maar Julia is niet van gisteren. Dan wordt er naar ruigere middelen gezocht. Het Hitchcock-achtige scenario van Jorge Guerricaechevarr[KA1]ia en regisseur De la Iglesia is strak, spannend en vol zwarte humor. De eerste helft van de film is sprankelend, maar daarna ontspoort hij. Ten eerste wordt het verhaal voorspelbaar afgewerkt en ten tweede duurt het allemaal veel te lang. Dat is jammer want de spelprestaties zijn goed, vooral van hoofdrol Maura, ooit een van de fetisj actrices van Pedro Almod[KA1]ovar. Sommige personages zijn niet zo origineel zoals Emilio (Guti[KA1]errez Caba), de tamelijk gestoorde voorzitter van de vereniging van eigenaren (la comunidad - de titel) of moederszoontje Charly (Antuña), die Julia onder de douche begluurt. Op een gegeven moment moest Gutiérrez Caba volgens het script hoofdrol Maura een oplawaai verkopen. Nog weken daarna heeft Maura met bloeduitstortingen rondgelopen. De komedie wordt vooral in eigen land hoog gewaardeerd - de film kreeg een keur aan prijzen, maar buiten Spanje wordt hij toch een beetje gezien als een verfilmd stripverhaal met karikaturale figuren. Het camerawerk van Kiko de la Rica ziet er net zoals de vormgeving prachtig uit. Panavision widesscreen, Dolby Digital.

La celestina

1995 |

Spanje 1995. Gerardo Vera. Met o.a. Juan Diego, Terele Pavez en Penélope Cruz.

De niet onaantrekkelijke, blonde Julia (Maura), ergens in de veertig, werkt voor een makelaarskantoor en moet aan potenti[KA3]ele kopers dikwijls hele fraaie woningen tonen, waarvan zijzelf alleen maar kan dromen. Haar man Ricardo (Bonilla) is werkloos en hun huwelijk dreigt op de klippen te lopen. In een onopvallende buurt staat al heel lang een appartement leeg in een onaantrekkelijk gebouw. Het is echter heel sfeervol ingericht en Julia besluit met Ricardo op een waterbed hun verwaterde huwelijksbanden eens fors aan te halen. Op dat moment vallen er kakkerlakken naar beneden uit een barst in het plafond. Als Julia een kijkje gaat nemen in de erboven gelegen woning, blijkt daar in het stof en allerlei andere troep het vergane lijk van de bewoner te liggen. Met behulp van de brandweer worden de stoffelijke resten weggehaald en Julia vindt bij toeval de portefeuille van de overledene. Daarin zit de aanwijzing - een soort schatkaart - waar hij driehonderd miljoen peseta`s (ruim twee miljoen euro) verborgen heeft, de winst van de voetbalpool. Er zit echter een forse adder onder het gras: het bedrag bestaat uit verouderde bankbiljetten, die alleen nog maar omgeruild kunnen worden bij de bank van Spanje. Niettemin voelt Julia zich eindelijk in goede doen. Ricardo kan de bons krijgen en zij kan het appartement kopen. Ze merkt echter dat de veertien medebewoners van het gebouw op de hoogte zijn van de hoofdprijs, maar dat zij zich nooit in de woning gewaagd hebben. Ze zijn echter niet van plan Julia als vreemde eend in de bijt de poet te laten krijgen. Ze bedenken allerlei manieren om Julia`s aandacht af te leiden. Zo sturen ze de verleidelijke Cubaan Oswaldo (Perdomo) op haar af, maar Julia is niet van gisteren. Dan wordt er naar ruigere middelen gezocht. Het Hitchcock-achtige scenario van Jorge Guerricaechevarr[KA1]ia en regisseur De la Iglesia is strak, spannend en vol zwarte humor. De eerste helft van de film is sprankelend, maar daarna ontspoort hij. Ten eerste wordt het verhaal voorspelbaar afgewerkt en ten tweede duurt het allemaal veel te lang. Dat is jammer want de spelprestaties zijn goed, vooral van hoofdrol Maura, ooit een van de fetisj actrices van Pedro Almod[KA1]ovar. Sommige personages zijn niet zo origineel zoals Emilio (Guti[KA1]errez Caba), de tamelijk gestoorde voorzitter van de vereniging van eigenaren (la comunidad - de titel) of moederszoontje Charly (Antuña), die Julia onder de douche begluurt. Op een gegeven moment moest Gutiérrez Caba volgens het script hoofdrol Maura een oplawaai verkopen. Nog weken daarna heeft Maura met bloeduitstortingen rondgelopen. De komedie wordt vooral in eigen land hoog gewaardeerd - de film kreeg een keur aan prijzen, maar buiten Spanje wordt hij toch een beetje gezien als een verfilmd stripverhaal met karikaturale figuren. Het camerawerk van Kiko de la Rica ziet er net zoals de vormgeving prachtig uit. Panavision widesscreen, Dolby Digital.

El día de la bestia

1995 | Horror

Spanje 1995. Horror van Álex de la Iglesia. Met o.a. Jaime Blanch, Gianni Ippoliti, Maria Grazia Cucinotta, Nathalie Sesena en Terele Pavez.

De niet onaantrekkelijke, blonde Julia (Maura), ergens in de veertig, werkt voor een makelaarskantoor en moet aan potenti[KA3]ele kopers dikwijls hele fraaie woningen tonen, waarvan zijzelf alleen maar kan dromen. Haar man Ricardo (Bonilla) is werkloos en hun huwelijk dreigt op de klippen te lopen. In een onopvallende buurt staat al heel lang een appartement leeg in een onaantrekkelijk gebouw. Het is echter heel sfeervol ingericht en Julia besluit met Ricardo op een waterbed hun verwaterde huwelijksbanden eens fors aan te halen. Op dat moment vallen er kakkerlakken naar beneden uit een barst in het plafond. Als Julia een kijkje gaat nemen in de erboven gelegen woning, blijkt daar in het stof en allerlei andere troep het vergane lijk van de bewoner te liggen. Met behulp van de brandweer worden de stoffelijke resten weggehaald en Julia vindt bij toeval de portefeuille van de overledene. Daarin zit de aanwijzing - een soort schatkaart - waar hij driehonderd miljoen peseta`s (ruim twee miljoen euro) verborgen heeft, de winst van de voetbalpool. Er zit echter een forse adder onder het gras: het bedrag bestaat uit verouderde bankbiljetten, die alleen nog maar omgeruild kunnen worden bij de bank van Spanje. Niettemin voelt Julia zich eindelijk in goede doen. Ricardo kan de bons krijgen en zij kan het appartement kopen. Ze merkt echter dat de veertien medebewoners van het gebouw op de hoogte zijn van de hoofdprijs, maar dat zij zich nooit in de woning gewaagd hebben. Ze zijn echter niet van plan Julia als vreemde eend in de bijt de poet te laten krijgen. Ze bedenken allerlei manieren om Julia`s aandacht af te leiden. Zo sturen ze de verleidelijke Cubaan Oswaldo (Perdomo) op haar af, maar Julia is niet van gisteren. Dan wordt er naar ruigere middelen gezocht. Het Hitchcock-achtige scenario van Jorge Guerricaechevarr[KA1]ia en regisseur De la Iglesia is strak, spannend en vol zwarte humor. De eerste helft van de film is sprankelend, maar daarna ontspoort hij. Ten eerste wordt het verhaal voorspelbaar afgewerkt en ten tweede duurt het allemaal veel te lang. Dat is jammer want de spelprestaties zijn goed, vooral van hoofdrol Maura, ooit een van de fetisj actrices van Pedro Almod[KA1]ovar. Sommige personages zijn niet zo origineel zoals Emilio (Guti[KA1]errez Caba), de tamelijk gestoorde voorzitter van de vereniging van eigenaren (la comunidad - de titel) of moederszoontje Charly (Antuña), die Julia onder de douche begluurt. Op een gegeven moment moest Gutiérrez Caba volgens het script hoofdrol Maura een oplawaai verkopen. Nog weken daarna heeft Maura met bloeduitstortingen rondgelopen. De komedie wordt vooral in eigen land hoog gewaardeerd - de film kreeg een keur aan prijzen, maar buiten Spanje wordt hij toch een beetje gezien als een verfilmd stripverhaal met karikaturale figuren. Het camerawerk van Kiko de la Rica ziet er net zoals de vormgeving prachtig uit. Panavision widesscreen, Dolby Digital.

El dia de la bestia

1995 | Horror, Komedie

Spanje 1995. Horror van Álex de la Iglesia. Met o.a. Álex Angulo, Armando De Razza, Santiago Segura, Terele Pavez en Nathalie Seseña.

Na 25 jaar geduldig en intensief bijbelonderzoek ontdekt pater Angel (Angulo) een gecodeerde boodschap die onthult dat de antichrist op kerstavond 1995 geboren zal worden in Madrid. Reden genoeg om bezorgd te zijn, want binnen twee dagen is het zover. Hij gaat naar de hoofdstad, waar hij zich misdadige milieus begeeft, want daar is de kans het grootst de antichrist te vinden. Hij krijgt de hulp van een door de tv bekend geworden parapsycholoog, professor Cavan (De Razza). Een mengeling van kitsch, geweld en zieke humor, volledig in de traditie van De la Iglesia's vorige film, ACCION MUTANTE. In hun scenario brengen De la Iglesia en Jorge Guerricaechevarria een venijnig satirisch beeld van de gore metropool in een vergevorderde staat van ontbinding, een tikkeltje gestoord en zeker niet naar ieders smaak. Het camerawerk is van Flavio Martinez Labiano.

Rumbo Norte

1987 |

Spanje 1987. José Miguel Ganga. Met o.a. Omero Antonutti, Kiti Manver, Terele Pavez en Carlos Zabala.

Een oude vrachtwagenschauffeur met een woelig verleden komt in contact met twee jongelui (jongen en meisje) en samen vervoeren zij flessen met een vrachtwagen. Onderweg ontstaan er spanningen. Het was de bedoeling een drama te maken, gesitueerd in de wereld van een vrachtwagenchauffeur, maar het werd slechts een vervelende film: slecht gesitueerd en nog slechter vertolkt (geen wonder met de onuitstaanbare Antonutti in de hoofdrol)

Mala racha

1981 |

Spanje 1981. José Luis Cuerda. Met o.a. Terele Pavez en Sancho Gracia.

Een oude vrachtwagenschauffeur met een woelig verleden komt in contact met twee jongelui (jongen en meisje) en samen vervoeren zij flessen met een vrachtwagen. Onderweg ontstaan er spanningen. Het was de bedoeling een drama te maken, gesitueerd in de wereld van een vrachtwagenchauffeur, maar het werd slechts een vervelende film: slecht gesitueerd en nog slechter vertolkt (geen wonder met de onuitstaanbare Antonutti in de hoofdrol)

La huella del crimen

-1 |

Spanje. Chumy Chumez. Met o.a. Fernando Guillen, Victoria Abril, Terele Pavez, M. Merinero en Pedro Costa.

Een oude vrachtwagenschauffeur met een woelig verleden komt in contact met twee jongelui (jongen en meisje) en samen vervoeren zij flessen met een vrachtwagen. Onderweg ontstaan er spanningen. Het was de bedoeling een drama te maken, gesitueerd in de wereld van een vrachtwagenchauffeur, maar het werd slechts een vervelende film: slecht gesitueerd en nog slechter vertolkt (geen wonder met de onuitstaanbare Antonutti in de hoofdrol)

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Terele Pavez op televisie komt.

Reageer