Serge Franklin

Componist

Serge Franklin is componist.
Er zijn 61 films gevonden.

Désobéir - Aristides de Sousa Mendes

2009 | Historische film, Drama, Oorlogsfilm

Frankrijk 2009. Historische film van Joël Santoni. Met o.a. Bernard Le Coq, Roger Souza, Nanou Garcia en Frédéric Quiring.

Tegen de duistere massa Franse collaborateurs tijdens WO II steekt het silhouet van Aristides de Sousa Mendes do Amaral e Abranches (1885-1954) schril af. In 1939 en 1940 negeert de bejaarde Portugese diplomaat, voor het neutrale Salazar-regime consul te Bordeaux, hardnekkig uitdrukkelijke bevelen om geen visa aan 'statenlozen' te verstrekken. 30.000 personen, daaronder 12.000 Joden, redt hij aldus van arrestatie en concentratiekamp. Routinier Santoni's gecomprimeerde tv-film toont een humanist pur sang. Zijn insubordinatie kostte de aristocraat overigens gezondheid, carrière en fortuin.

Les soeurs Robin

2006 | Drama

Frankrijk 2006. Drama van Jacques Renard. Met o.a. Line Renaud, Danièle Lebrun, Stéphanie Fatout en Arthur Vaughan-Whitehead.

Uit de rijkelijk voorhanden Franse regioliteratuur viste regisseur Renard een mooie roman van Yves Viollier. De twee Robin-zussen uit de titel, Aminthe (Lebrun) en Marie (Renaud), zijn allebei halverwege de zeventig en leven, kibbelend en voortmodderend, in hun ouderlijk huis voornamelijk met hun herinneringen. Al jong verloren ze hun ouders, de liefde passeerde hen, de jaren verstreken. Vertrekken of tot het einde blijven, dat is de kwestie. Weliswaar zijn de oude besjes in de roman nóg rijper en vinniger, maar veteranes Renaud en Lebrun geven de tv-adaptatie pit.

Les enfants du miracle

2002 | Drama

Frankrijk 2002. Drama van Sébastien Grall. Met o.a. Judith Henry, Michel Vuillermoz, Bernard Le Coq, Anne Canovas en Christine Citti.

Nadat in 1978 in Engeland de eerste reageerbuisbaby is geboren, gloort in de hele wereld hoop voor steriele mensen met kinderwensen. In Parijs gaan bioloog Bardet (Vuillermoz) en gynaecoloog Daumier (Le Coq) aan de slag met drie proefpersonen. Lola (Broustal), Véronique (Citti) en Sylvie (Henry) zijn de gelukkigen, maar de technieken staan nog in de kinderschoenen en garanderen geen succes. Tv-film Les enfants du miracle is gebaseerd op de ervaringen van René Frydman, die de eerste in vitro fertilisatie-baby van Frankrijk 'ontwikkelde'. De toon is helder, bijna wetenschappelijk, en niet overgeromantiseerd.

Die Reise

2002 | Oorlogsfilm

Duitsland/Zwitserland 2002. Oorlogsfilm van Pierre Koralnik. Met o.a. Johanna Wokalek, Agnieszka Piwowarska, Aleksandra Ciezart en Monika Markiewicz.

Polen 1942. Eva (Wokalek) is achttien jaar oud; haar zus Irena (Piwowarska) is twintig. Ze zijn joods. Om te ontsnappen aan de wisse dood in een concentratiekamp zegt hun vader dat ze zich moeten melden voor de arbeidsinzet in Duitsland. Eva noemt zich voortaan Katarzyna en Irena verandert in Elzbieta. Ze hebben valse identiteitspapieren en ze zijn 'katholiek'. Ze worden eerst te werk gesteld in een fabriek in het Roergebied, later in een wijngaard aan de Rijn en tenslotte eindigen ze op een raderboot aan de Zwitserse grens. Een van hen is blond, maar de ander is een donkere brunette en vreest als jodin te worden ontmaskerd. Zullen ze elkaar kunnen blijven steunen? Het wordt een moeizame tocht om te overleven. Koralnik's film is een nuchter relaas zonder franje en valse romantiek. Hij beschrijft op een boeiende wijze het lot van miljoenen buitenlandse dwangarbeiders die de Duitse oorlogsindustrie op gang moesten houden zonder dat ze er op een fatsoenlijke wijze voor gehonoreerd werden, een menswaardig onderkomen kregen en fatsoenlijk gevoed werden. Terwijl de nazi's net zoals hun niet foute landgenoten tijdig hun pensioenen ontvingen, werden dwangarbeiders pas vijftig jaar later betaald met schamele eenmalige uitkeringen, die in geen enkele verhouding stonden tot het verrichte werk en de daarop betrekking hebbende pensioenrechten. Het scenario is van Christoph Busch naar de autobiografische roman van Ida Fink die het meemaakte. Het camerawerk is van Grzegorz Kedzierski.

Parents à mi-temps : Chassés croisés

1999 | Komedie

Frankrijk 1999. Komedie van Caroline Huppert. Met o.a. Robin Renucci, Charlotte de Turckheim, François-Eric Gendron, Alicia Alonso en Léopoldine Serré.

De tienjarige No[KA1]emie (Serr[KA1]e) bezit duidelijk het talent om een sterdanseres te worden van het ballet. Ze lijdt echter onder het feit dat haar ouders uit elkaar zijn, met als gevolg dat ze de ene week bij mama Alice (De Turckheim) doorbrengt en haar vriend Patrick (Gendron) om de volgende bij papa Paul (Renucci) en diens vriendin In[KA2]es (Alonso) te verblijven. Om de druk op het meisje te verminderen besluiten de twee koppels bijeen te gaan wonen, elk aan hun kant van een appartement. Maar ook daarmee neemt Noémie geen genoegen. Het liefst zou ze hebben dat alles weer was zoals toen mama en papa nog bij elkaar waren. Een vertederend portret van een klein meisje dat haar wereld in elkaar ziet storten door de scheiding van haar ouders, maar dat zich niet bij de toestand wil neerleggen. De kleine Serré is een ware hartedief, maar ze kan niet verhinderen dat het geheel uitloopt op een nogal goedkope boulevard-komedie, met een lach en een traan, maar zonder de minste diepgang. Marie-France Colombani en Gilles Chenaille schreven het scenario. Fotografie is van Elisabeth Prouvost.

Marie Fransson : S'il vous plaît

1999 | Drama

Frankrijk 1999. Drama van Christiane Spièro. Met o.a. Alicia Alonso, Annie Girardot, Alberto Gimigniani, Rebecca Potok en Nino Gauzy.

Marie Fransson (Alonso) verzorgt de oude Georgette Carrel (Girardot), die zojuist een hersenbloeding gehad heeft. De dokter geeft haar nog maar enkele dagen te leven en Georgette`s dochter Nadine (Simonnet) wil dat haar moeder thuis kan sterven. Georgette`s kleinzoon J[KA1]er[KA4]ome (Leray) kan het lijden van zijn grootmoeder niet aan zien. De volgende ochtend blijkt Georgette overleden te zijn. Marie vermoedt dat Jérôme haar een overdosis insuline heeft toegediend, maar ze besluit te zwijgen. De politie stelt haar onder verdenking van poging tot moord. Een film die pleit om het euthanasiedebat in volle openlijkheid te voeren. Is het humaan om terminale zieken onmenselijke pijnen te laten doorstaan alvorens ze sterven? Een uitstekend gegeven wordt hier gebracht in onvervalste driestuivers-stijl, wat de zuiverheid van de boodschap verschrikkelijk aantast. Alonso doet moeite om van haar personage een eerlijk en onkreukbaar wezen te maken, maar het scenario van Anne Giafferi werkt haar intenties doorlopend tegen. Fotografie is van Roger Dorieux.

La canne de mon père

1999 | Drama

België/Frankrijk 1999. Drama van Jacques Renard. Met o.a. Fanny Cottençon, Bernard Le Coq, Christian Drillaud, Yves Pignot en Roger Dumas.

Charles Bertroux (Le Coq) was soldaat tijdens de Grote Oorlog, waarin hij zwaar gewond werd, en was lid van de weerstand tijdens WO II. Hij gebruikt een stok om te stappen, om te argumenteren en om te bevelen. Zijn troepen beperken zich nu, in 1947, tot de dorpelingen die hem respecteren en tot zijn acht kinderen die hem blindelings moeten gehoorzamen. Hij is erg zachtaardig, maar kan zich tevens tiranniek opstellen t.o.v. zijn vrouw C[KA1]ecile (Cottençon) en de kinderen. Om eten op tafel te krijgen houdt hij zich met allerlei onverkwikkelijke zaakjes bezig, maar er is niemand die hem dit kwalijk neemt. Een zeer gevoelige, tedere familiekroniek op het Franse platteland kort na WO II. Erg veel gebeurt er niet in de film, maar toch houden de personages de belangstelling van de kijker vast. Drama en humor worden op uiterst evenwichtige wijze door elkaar verweven. Er worden mensen getoond die je vertederen, waarmee je graag kennis zou maken. Cottençon en Le Coq geven op onnavolgbare wijze gestalte aan deze mensen, maar ook de kinderen zijn stuk voor stuk hartebrekers. Louis Bériot en regisseur Renard baseerden het scenario op de gelijknamige, autobiografische roman van Bériot. Sfeervolle fotografie van Philippe Van Leeuw.

Quand un ange passe...

1998 | Drama

België/Frankrijk 1998. Drama van Bertrand Van Effenterre. Met o.a. Alexia Portal, Caroline Tresca d'Indy, Marc Duret, Annie Sinigalia en François Marthouret.

Het is winter in het Parijs van 1998. Haast bij toeval ontdekt Martine (Tresca d`Indy) dat haar dochter Julie (Moraly) zwanger is en een abortus overweegt. Door dit voorval denkt ze met weemoed terug aan haar eigen jeugd, dertig jaar geleden, in het tumultueuze jaar 1968. Martine (nu gespeeld door Portal) is de dochter van een hoge stadsambtenaar. Ze loopt school in een privé-instelling voor jonge meisjes. Ze is vastbesloten haar diploma te halen en ze weigert dan ook zich met jongens en liefdesrelaties in te laten. Een tedere kijk op het opgroeiingsproces van meisjes in twee totaal verschillende tijden, met compleet andere zeden en gewoontes. Toch moeten zowel in het verleden als in het heden dezelfde emoties overwonnen worden. De twee actrices die de rol delen van Martine hebben duidelijk naar elkaar gekeken, want soms denk je echt dat de film samengesteld is uit opnamen die met een tussentijd van dertig jaar gefilmd werden. De sfeer van het Parijs van 1968 wordt knap weergegeven. Stéphane Denis, Serge Meynard, Claire Alexandrakis en regisseur Van Effenterre baseerden het scenario op de roman Les événements de 67 van Stéphane Denis. Fotografie is van Robert Alazraki.

Papa est monté au ciel

1998 | Komedie, Fantasy, Familiefilm

Frankrijk/België 1998. Komedie van Jacques Renard. Met o.a. Luce Mouchel, Aurélia Petit, Madeleine Marion, Elisabeth Legillon en Sylviane Goudal.

Papa is overleden. Het leven van zijn drie dochters, Roseline (Cl[KA1]ement), Francine (Mouchel) en Corinne (Petit), verandert hierdoor grondig. Om hun verdriet te verwerken trachten ze elk een droom te verwezenlijken. De een tracht de verschillende vaders van haar kinderen bijeen te brengen, de ander trakteert zich op een vorstelijk snoepreisje, terwijl de derde op zoek gaat naar een knappe kerel. Hun omgeving kijkt met verbaasde ogen toe. Maar dan, op een dag nadat ze zich hebben laten gaan in hun geheime passies, krijgen ze een teken uit de hemel. Een ongewone dramatische komedie die handelt over de persoonlijke verwerking van rouw. Ondanks het trieste gegeven werd het een luchtige film waarin drie jonge vrouwen op een heel persoonlijke manier reageren op deze breuk in hun dagelijkse sleur. De drie actrices spelen het spel op ludieke wijze en slagen erin de kijker met een goed gevoel achter te laten. Met spijt in het hart dat ze uit zijn leven verdwijnen na het zien van de film, want zij zijn personen die durven te realiseren waar anderen enkel van dromen. Regisseur Renard en Philippe Minyana schreven het geestige, maar toch ernstige, scenario. Jacques Bouquin stond achter de camera. Stereo.

Marie Fransson : Un silence si lourd

1998 | Drama

Frankrijk 1998. Drama van Jean-Pierre Prévost. Met o.a. Alicia Alonso, Pascale Roberts, Alberto Gimignani, Emmanuelle Meyssignac en François Toumarkine.

De 34-jarige Marie Fransson (Alonso) is, sinds de dood van haar man, een alleenstaande moeder met een acht-jarig zoontje, Thomas (Gauzy). Ze werkt als thuisverpleegster. Op een dag is ze bij Mireille Bouvier (De la Rochefoucauld), aan wie ze een inspuiting moet toedienen, getuige als het zoontje van haar patiënte geld steelt uit de brieventas van zijn vader. Ze ontdekt dat de jongen op school door enkele nozems afgeperst wordt. Deze schrikken er niet voor terug om de jongen af te ranselen. Ze besluit hier een einde aan te stellen, zeker nadat de jongen bijna onder een auto terecht gekomen is. De start van een nieuwe Franse tv-reeks rond een thuisverpleegster. Al is de film best onderhoudend toch slaagt hij er niet helemaal in om te overtuigen. Scenariste Claire Woloniewicz, die het personage tevens bedacht, tracht de kijker te doen inleven in het fysiek zware leven van deze dienstverleners, die tevens de sociale toestand van hun patiënten trachten te analyseren. Achter de camera stond Jean-Pierre Plichon.

Les jours heureux

1998 | Romantiek

Frankrijk/België 1998. Romantiek van Luc Béraud. Met o.a. Guy Marchand, Cylia Malki, Eva Darlan, Thomas Jouannet en Chantal Banlier.

G[KA1]erard Delmas, vijftig, werkt in Bordeaux voor een Hongaarse firma. Als de directie besluit haar Franse afdeling te sluiten krijgt hij een aanzienlijke vergoeding. Samen met zijn vrouw Fran[KA10]coise (Darlan) wil hij zijn intrek nemen in een huisje op het eiland R[KA1]e, waarvan Fran[KA10]coise al zo lang droomt. G[KA1]erard wil eerst wat tot rust komen, maar Fran[KA10]coise, die haar tijd niet ijdel wil doorbrengen, besluit haar zuster te helpen bij de uitbating van haar restaurant. Laurent (Jouannet), G[KA1]erards neef, vraagt zijn oom om wat te letten op zijn vrouw Nathalie (Malki), die zich verveelt en in niets meer zin heeft. Na een tijdje begint Nathalie zich echter aangetrokken te voelen tot Gérard. Een wat melancholische romantische komedie die vooral overeind blijft dank zij de gevoelige vertolking van Marchand als de oudere werkloze die geniet van de belangstelling van een jongere vrouw. Een kleine Franse film die echter optimale ontspanning kan bieden. Claudine Vergnes en Jean-Louis Benoît schreven het luchtige scenario. Fotografie is van Bernard Malaisy.

L'instit : Le trésor de l'anse du bout

1998 | Drama

Zwitserland/Frankrijk/België 1998. Drama van Igaal Niddam. Met o.a. Gérard Klein, Mélisse Germé, Nina Gibert, Vanille Atier en Jean-Michel Ensfelder.

Voor zijn nieuwe opdracht moet interim-leraar Victor Novak (Klein) naar de Antillen. Hier ontmoet hij Laetitia Leonce (Germ[KA1]e), een twaalfjarig halfbloed meisje dat net haar moeder verloren is. Ze wordt goed opgevangen door haar stiefbroer Michel (Ensfelder) en -zuster Carole (Atier), terwijl ze vertroeteld wordt door haar grootmoeder Man Leonce (Gibert). Ze is apetrots als Victor haar verhaaltje heeft uitgekozen om als toneelstuk op school op te voeren. Maar Michel, die ijvert voor de onafhankelijkheid van de Franse Antillen en een haat koestert voor alle blanken, weigert haar de toelating om aan de voorstelling mee te werken. Het meisje is zo ontgoocheld dat ze zelfmoord wil plegen, om bij haar moeder te zijn. Weer heeft instit Novak heel wat werk om het leven in deze kleine gemeenschap weer in goede banen te leiden, maar we weten al uit vorige afleveringen dat hij een uitstekende diplomaat is voor wie geen enkele moeilijkheid onoverkomelijk is. Haal de zakdoeken maar al boven. Pierre Pauquet schreef het scenario dat in beelden omgezet werd door Jacky Mahrer. Voor de liefhebbers.

Une mère comme on n'en fait plus

1997 | Komedie, Drama

Frankrijk/Roemenië 1997. Komedie van Jacques Renard. Met o.a. Annie Cordy, Artus De Renguern, Nathalie Boutefeu, Charlotte Maury en Cécile Vassort.

Met zijn 35 jaar kan Laurent Lapierre (De Penguern) terugblikken op een geslaagde carri[KA2]ere. Niet enkel heeft hij zijn kleine bedrijfje met succes uitgebouwd en gaat hij weldra een fabriek openen in Portugal, maar hij werd tevens verkozen tot `patroon van het jaar`. Hij woont nog steeds bij zijn moeder, Simone (Cordy), die ondanks de positie van haar zoon steeds een eenvoudige arbeidersvrouw is gebleven. Ze vindt echter dat het tijd wordt dat zoonlief aan trouwen gaat denken, maar dan verneemt ze dat hij een deel van zijn personeel wil ontslaan. Dit leidt tot een kortsluiting tussen Laurent, zijn sociaal voelende moeder en zijn arbeiders. Pijnlijke hedendaagse realiteit verwerkt in een vertederende tragiekomedie die vooral tot leven komt dank zij een schitterende Cordy als een alles behalve alledaagse moeder. De andere acteurs hebben soms moeite om de vitale actrice bij te benen. Claude Cauwet schreef het scenario en Doru Mitran stond achter de camera. Gefilmd in Roemenië. Stereo.

Une femme d'action

1997 | Drama

Frankrijk 1997. Drama van Didier Albert. Met o.a. Line Renaud, Daniel Gélin, François-Eric Gendron, Cécile Auclert en Jean-Francois Garreaud.

De energieke zestigjarige Colette Valier (Renaud) leeft in Franse province en stelt op zekere dag vast dat de beleggingen van haar inmiddels overleden man waardeloos zijn en dat ze financieel aan de grond zit. Ze trekt in bij haar dochter V[KA1]eronique (Auclert) in Parijs en zoekt opnieuw contact met Charles (Gelin), met wie ze een nauwe band had toen zij twintig was. Zij hoopt dat hij haar en haar kinderen en kleinkinderen zal helpen in haar strijd tegen haar financieel onheil. Aantrekkelijk verhaal, geschreven door Evelyne Grandjean. Strijd van kleine David tegen grote Goliath verloopt niet steeds evenwichtig maar komt geloofwaardig over. Alle eer gaat naar populaire zangeres Renaud als perfecte oma.

Trois saisons

1997 | Romantiek

Frankrijk 1997. Romantiek van Edwin Baily. Met o.a. Marina Golovine, Guy Marchand, Frédéric Pierrot, Julie-Anne Roth en Fred Bianconi.

Lama, Corsica 1943. Op de avond van zijn huwelijk met Flora (Golovine) verkiest Jeannot (Bianconi) om naar Bastia te trekken om de Amerikanen te steunen die hun invasie begonnen zijn. Een jaar later zijn de Amerikanen in Lama, maar Jeannot heeft de rangen van de partizanen vervoegd in hun strijd tegen het fascisme. Flora ontmoet Frankie (Geczy), een knappe G.I.. Ze begint met hem een relatie ondanks het feit dat ze haar hele familie tegen krijgt. Zelfs haar vriend Batti (Pierrot) kan haar niet op andere gedachten brengen en haar vader, Archange (Marchand), wil Frankie doden. Daarna volgen we haar liefdesperikelen in de jaren 1950 en ten slotte zijn we getuige van haar begrafenis in Bastia in 1996. Drie dramatische periodes uit het leven van een vrouw die steeds op zoek was naar liefde. Golovine beheerst probleemloos de hele film met een doorleefde, emotionele vertolking. De sfeer van de drie uiteenlopende periodes waarin de film zich afspeelt wordt met veel gevoel juist geschilderd. Bernard Renucci en Baily schreven het goed gestructureerde scenario. Cameraman Jean-Bernard Aurouet maakt dankbaar gebruik van het betoverende kader dat Corsica te bieden heeft.

Ni vue, ni connue

1997 | Drama

Frankrijk 1997. Drama van Pierre Lary. Met o.a. Mireille Darc, Christophe Odent, Jean-Marie Winling, Jean-Paul Muel en Hugues Boucher.

Nicole, alias Anne, alias Claudia, alias Caroline, alias Brigitte (Darc) leidt al een dertigtal jaar een avontuurlijk leven via illegale zaakjes. Net wanneer zij na lange tijd haar zoon Herv[KA1]e (Boucher) weer wil opzoeken wordt die ongewild bij een gevecht tussen huurmoordenaars en politie betrokken en gedood. Nicole blijft achter met zevenjarig kleinzoontje (Gauzy) dat zij met hand en tand gaat beschermen. Indianenverhaalachtig scenario van Huguette Debaisieux, Pierre Pauquet en regisseur Lary waarin Darc de kans krijgt alle registers via kameleonistische personnage-vermommingen open te trekken.

Mirage noir

1997 | Drama

Frankrijk 1997. Drama van Sébastien Grall. Met o.a. Catherine Wilkening, Aladin Reibel, Andréa Ferréol, Bruno Raffaelli en Christian Moro.

Jack Maubert (Reibel) is commandant bij de Franse luchtmacht. Hij heeft een onberispelijke staat van dienst en wordt geliefd door zijn manschappen. Zijn vrouw Christine (Wilkening) lijdt aan een erge vorm van depressie en zakt steeds dieper weg door de pillen die ze te slikken krijgt. Op een dag zegt ze dat ze wil scheiden. Gezien haar toestand zal hun dochtertje M[KA1]elanie (Steinling) zonder twijfel aan Jack toegewezen worden. Hier wil Christine's moeder Monique een stokje voor steken. In haar wanhoop beschuldigt ze Jack ervan een incestueuze verhouding te hebben met zijn dochter. Deze verklaring heeft grote invloed op zijn beroepsleven. Gevoelig drama over een eerbiedwaardig man die zijn reputatie eensklaps, onterecht, te grabbel gegooid ziet. Reibel speelt zijn personage met veel emotie zonder echter over de schreef te gaan. Wilkening benadrukt haar rol soms wel wat teveel, maar Ferréol steelt de show als de tang van een moeder. Geen hoogvlieger, wel degelijke ontspanning met een actueel onderwerp, geschreven door Jean-Marie Auclair en Alain Riondet. Fotografie van Richard Andry.

Le prince des imposteurs

1997 | Drama, Historische film

Frankrijk/Tsjechië 1997. Drama van Jean-Pierre Prévost. Met o.a. Michel Piccoli, Thierry Fortineau, Bulle Ogier, Sabina Laurinova en Jiri Holy.

1866. Professor Michel Chasles (Piccoli) is een illustere mathematicus en een van de briljantste geesten van zijn tijd. Hij leeft samen met Jeanne (Ogier), de vrouw die voor zowat alles in zijn leven zorgt. Hij heeft een grote passie: het verzamelen van authentieke geschriften. Op een dag ontmoet hij Denis Vrain- Lucas, een doodgewone notarisklerk, die beweert in het bezit te zijn van documenten afkomstig van Lodewijk XVI. In zijn enthousiasme koopt Chasles de hele collectie zonder de authenticiteit ervan na te gaan. Verzorgd kammerspiel met uitstekende vertolkingen. Het geheel is erg koel en afstandelijk door een literaire aanpak, waardoor de beelden zeer mooi ogen, maar waarmee het moeilijk is voor de kijker om zich te identificeren. Technisch is er weinig op aan te merken, maar een beetje humor had het scenario van Michel De Decker, Françoise Bourdin en regisseur Prévost wat lichter kunnen maken. Knappe fotografie van Emil Sirotek.

Chercheur d'héritiers : Hélène ou Eugénie ?

1997 | Drama

Frankrijk 1997. Drama van Olivier Langlois. Met o.a. Philippe Volter, Catherine Jacob, Gaëlle Dill, Bernadette Lafont en Kathie Kriegel.

Een rijke industrieel komt om het leven bij een auto-ongeval. De erfenis lijkt een eenvoudige zaak. Er is enkel V[KA1]eronique (Jacob), de weduwe. Tijdens de begrafenis verschijnt er echter eensklaps een jongedame die beweert Eug[KA1]enie (Dill) te zijn, de dochter van de overledene. Niemand die iets van haar bestaan afwist. V[KA1]eronique schakelt Lo[KA3]ic Janvier (Volter) in, een expert in erfeniszaken. Lo[KA3]ic begint zijn onderzoek bij C[KA1]edric (Renaud), een jonge bokser, de vriend van Eugénie. Deze leerde het meisje twee jaar voordien kennen. Ze werd opgevoed door haar moeder, die ondertussen overleden is. Waar kan Loïc zich vergewissen van de echtheid van de verklaringen van het meisje? Een psychologisch drama dat de moeilijkheden toont om iemands afkomst te onderzoeken. De film geeft de kans om de technieken te leren kennen van een minder bekend beroep: de erfenisonderzoeker. Een interessant gegeven dat duchtig ontsierd wordt door een waterval aan dialogen. Daniel Riche en regisseur Langlois schreven het scenario. Achter de camera werd plaatsgenomen door Richard Andry.

Cassidi et Cassidi : Le prix de la liberté

1997 | Misdaad

Frankrijk 1997. Misdaad van Joël Santoni. Met o.a. Elizabeth Bourgine, Patrick Catalifo, Catherine Rouvel, Bruno Raffaelli en Cécile Auclert.

Pilot van Franse policier-serie, gesitueerd in Franse Midi, met een zus en broer als blikvangers. De zus, Laura Cassidi (Bourgine) is een 30-jarige politiecommissaris, de broer, Paul Cassidi (Catalifo) belandde in de bajes voor deelname aan bankoverval. In dit eerste verhaal, geschreven door Bruno Tardon, Viviane Zingg en Joël Santoni, kan Paul vervroegd vrijkomen indien hij een delicate opdracht vervult voor de Franse geheime diensten. Laura probeert Paul ervan te overtuigen die kans niet te verknoeien. Verraad, complotten, valstrikken en een vleugje suspens vormen de ingrediënten van pilootfilm met veel te alledaagse en voorspelbare plot. Rouvel speelt Rose, de moeder van onwaarschijnlijk duo.

Cassidi et Cassidi : Le démon de midi

1997 | Misdaad

Frankrijk 1997. Misdaad van Joël Santoni. Met o.a. Elizabeth Bourgine, Patrick Catalifo, Catherine Rouvel, Bruno Raffaelli en Cécile Auclert.

De baas van vrouwelijke agente Laura Cassidi (Bourgine), voor wie zij een grote achting heeft, wordt beschuldigd van souteneurschap en op non-actief geplaatst. Laura is ervan overtuigd dat hier valse bewijzen aan het gerecht doorgespeeld werden en besluit op eigen houtje een onderzoek in te stellen. Ze roept de hulp in van haar broer Paul die zijn contacten heeft in de onderwereld en wiens vriendin een ex-prostitu[KA1]ee is die nog onbelemmerd toegang heeft tot het milieu. Maar Paul is niet akkoord met de manier waarop zijn zus tot overhaaste besluiten komt. Speciaal voor de liefhebbers die maar niet genoeg kunnen krijgen van dit soort derderangs politiefilms, ditmaal opgeluisterd door een erg sexy Bourgine. Voor de rest hebben we alles al wel een paar honderd keer gezien in vroegere en (soms) betere films. Bruno Tardon bewerkte zijn eigen verhaal tot scenario, samen met Viviane Zingg en regisseur Santoni. Voor de fotografie zorgde Serge Palatsi.

Noces cruelles

1996 | Thriller

Frankrijk 1996. Thriller van Bertrand Van Effenterre. Met o.a. Annie Girardot, Mathilde May, François-Régis Marchasson, Ann-Gisel Glass en Philippe Volter.

May is halsoverkop getrouwd met een dynamische zakenman. Ze krijgen echter niet de tijd om van hun geluk te genieten, want diezelfde avond wordt de kersverse echtgenoot vermoord. Tijdens het onderzoek beseft de jonge vrouw dat ze eigenlijk niets weet over het verleden van haar man. Ze hoopt dat schoonmama Girardot een tipje van de sluier zal oplichten, maar die heeft het moeilijk om over haar zoon te praten. Een jonge vrouw duikt in het verleden van haar overleden man en wordt geconfronteerd met de meest onverwachte zaken. Goed gespeelde, maar bepaald niet originele, suspensfilm die als 'tijdverdrijver' nog best te pruimen is. Victor Haïm en van Effenterre schreven het scenario. Cameraman was Pierre-Laurent Chenieux. Formaat 16/9.

Madame le proviseur : Bob et Samantha

1996 | Drama

Frankrijk 1996. Drama van Bertrand Van Effenterre. Met o.a. Danièle Delorme, Daniel Gélin, Annick Blancheteau, Gérard Lartigau en Alexia Portal.

Het Paul Eluard-lyceum in Blailly, op een zestigtal kilometer van Parijs, staat op stelten. De ouders van een aan drugs verslaafde jongen hebben een klacht ingediend tegen de directeur. Valentine Rougon (Delorme) wordt ter plaatse gestuurd en moet tijdelijk de functies waarnemen van de gesanctioneerde directeur. De leraren, die het volste vertrouwen in hem hebben, staken en de leerlingen dreigen een opstand te ontketenen. Drugs op school is een internationaal probleem en de aanpak in deze film is eerder oppervlakkig en brengt geen enkele oplossing. De knappe vertolking van Delorme en G[KA1]elin, evenals die van de jongeren Portal en De Van (als Samantha en Bob), geven dit scenario van Frédéric Lasaygues, Hervé Hamon en Van Effenterre, naar de romans van Marguerite Gentzbittel, een meerwaarde. Fotografie van Francis Junek. Stereo. Gemiddeld.

Le groom

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Paul Racer. Met o.a. Renaud Menager, Thérèse Léotard, Jean-Pierre Bisson, Claude Piéplu en Mallaury Nataf.

Alexandre (Menager) is herstellende nadat hij werd overvallen door een lawine. Dan blijkt echter dat hij aan een volledige amnesie lijdt. Hij herkent niet eens zijn vrouw Elise (L[KA1]eotard) en beseft evenmin dat hun zoon de catastofe niet overleefde. Om hem weer bij zinnen te brengen volgt ze de raad op van de dokter en ze neemt hem mee naar het [KL]Grand Hotel[KLE] aan de kust, waar ze destijds hun wittebroodsweken doorbrachten. De piccolo Julien (Bisson) maakt ook juist een moeilijke tijd door. Zijn vader zit in de gevangenis en dat ligt hem zwaar op de maag. Bovendien is zijn zuster onhandelbaar geworden. Menselijke tragedies bij de vleet en toch wordt alles op luchtige toon gebracht. De jonge Bisson steelt moeiteloos elke scène waarin hij zit en zijn naïeve psychologische overpeinzingen maken hem de meester van de situatie. Bernard Granger en Eric Kristy baseerden hun scenario op een roman van Jacques Zelde. Fotografie van Martial Thury en Noël Véry. Stereo.

La Ferme du Crocodile

1996 | Avonturenfilm

Frankrijk 1996. Avonturenfilm van Didier Albert. Met o.a. Mathilda May, Gérard Darmon, Bernadette Lafont, Christian Vadim en Raymond Gér[KA5]ome.

Sandrine Gossier (May) moet, tot groot ongenoegen van haar zoontje, voor haar werk naar Afrika, waar ze in opdracht van haar makelaarskantoor een lap grond moet kopen om er een hotel-casino op te bouwen. Via een plaatselijk contact werd het eigendom van Serge Maillard, de Ferme du Crocodile, getipt als uiterst geschikt. Deze laatste weigert echter halsstarrig te verkopen en bovendien is hij erg charmant en een goede vriend van de president. De kansen van Sandrine om te lukken zijn bijzonder klein. Een romantisch avontuur in het exotische kader van een Afrikaans land. Niet veel zaaks in zichzelf, maar lekker ontspannend. De acteurs spelen allen hun rolletje met plezier. Het scenario is van de hand van Daniel Saint Hamont, naar een idee van Henri de Turenne en Akli Tadjer. Mooie fotografie van Serge Palatsi en Rod Stewart. Nicam Stereo.

L'instit : Le réveil

1996 | Drama

Frankrijk 1996. Drama van Pierre Koralnik. Met o.a. Gérard Klein, Pascale Rocard, Roger Mirmont, Caroline Gasser en Nicolas Scellier.

De kleine Martin Rollier (Scellier) is met zijn verrekijker getuige van een ruzie op een boot, even buiten de kust van het Lemanmeer. De ruzie kent een dodelijke afloop en in paniek vluchtend wordt Martin aangereden. Zes maanden later arriveert interim-prof Victor Novak (Klein) in het stadje. Hij werd ingedeeld in het schooltje van gehandicapte kinderen en kinderen die het slachtoffer werden van een ongeval en zich niet meer konden aanpassen. Hij voelt zich aangetrokken tot de kleine Martin die zich, sinds het voorval, volledig in zichzelf heeft teruggetrokken. Weer een kolfje naar de hand van onze tijdelijke leerkracht, die genadeloos alle traansluizen hulpeloos maakt. De liefhebbers zullen ongetwijfeld weer genieten, terwijl mensen die toch iets meer verlangen van een avondje tv zich zullen blauw ergeren aan zoveel sentimentele onzin. Het scenario voor onderhavige aflevering is van de hand van Didier Cohen en Sylvie Simon. De prachtige lokatie-decors werden in beeld gebracht door Jacques Mahrer. In België uitgezonden als TEMPS MORT.

Une femme dans la tempête

1995 | Drama, Misdaad

Frankrijk 1995. Drama van Bertrand Van Effenterre. Met o.a. Véronique Jannot, François Dunoyer, Philippe Volter, Jean-Claude Leguay en Carine Noury.

Om vijf uur `s ochtends wordt burgemeester Catherine (Jannot) uit haar bed gehaald door de hoofdcommissaris van politie. Hij vraagt haar met spoed naar de chemische fabriek te komen. Hij wordt bezet gehouden door drie jonge zigeuners, die zich gebarricadeerd hebben in een opslagruimte. Ze dreigen het hele zaakje de lucht in te laten vliegen als de schuldigen van een verkeersongeval niet binnen 24 uur worden opgepakt, waarbij een jonge zigeunerin zwaar gewond werd. De jonge snaken hebben niets te verliezen, terwijl Catherine voor de schier onmogelijke taak staat om de verkeerszondaars te pakken. Een race tegen de tijd, die routineus in beeld gebracht werd. Het scenario van Alain Krief, Paul Berthier, Vivian Zingg, Christian Biegalski en Eric Kristy over vooroordeel, racisme en stedelijk geweld staat bol van de clichés. Het camerawerk is van Yorgos Arvanitis.

Terrain glissant

1995 | Misdaad, Drama

Frankrijk 1995. Misdaad van Joyce Buñuel. Met o.a. Bernadette Lafont, Isabel Otero, Jean-Claude Adelin, Niels Dubost en Adélaïde Présas.

Otero gaat samen met haar dochtertje, haar vriendinnetje, haar nieuwe vriend Adelin en enkele vriendinnen op vakantie naar de Normandische kust. Ze wil van deze vakantie gebruik maken om in alle rust aan een project te werken. Adelin ontdekt echter dat de burgemeester van het stadje waar ze vertoeven twee mysterieuze 'ongelukken' in de doofpot tracht te stoppen. Twee tieners werden namelijk verkracht en vermoord, waarschijnlijk door een krankzinnige. Onderhoudende tijdsdoder die zo een beetje het midden houdt tussen een sentimenteel drama en een niet al te spannende thriller. Goed vertolkt door vooral Lafont als Otero's zakenpartner en vriendin en Sagebrecht. Het scenario van Buñuel en Elisabeth Rappeneau, naar een verhaal van Buñuel, is weinig origineel. Mooie fotografie van Martial Thury.

Le juge est une femme : Le secret de Marion

1995 | Misdaad, Sportfilm

Frankrijk 1995. Misdaad van Didier Albert. Met o.a. Florence Pernel, Richard Berry, Anne Richard, Frédéric Diefenthal en Arsène Jiroyan.

Topatlete Marion (Richard) dient een klacht in wegens verkrachting door twee atletiekkampioenen. Die beweren echter dat Marion hen heeft uitgedaagd en dat er verder niets is gebeurd. Onderzoeksrechter Florence Larrieu (Pernel) wordt met de zaak belast. Ze maakt kennis met Jacquin (Berry), een zakenman zonder scrupules die de belangrijkste sponsor van de atletiekclub is. Jacquin zet Marion onder druk om de aanklacht in te trekken. Een misdaadfilm waarin meer gepraat dan gehandeld wordt. Door het trage tempo gaat de kijker zich vervelen en verliest zijn belangstelling. Het scenario is van Daniel Saint-Hamont naar een verhaal van Sophie Deschamps, die zich liet inspireren door de waargebeurde en ophefmakende verkrachtingszaak van atlete Catherine Moyon De Baecque in 1991. Het camerawerk is van Jean- Bernard Aurouet. Aflevering 3 van het eerste seizoen, nummer 3 van 32.

La veuve de l'architect

1995 | Komedie

Frankrijk/België 1995. Komedie van Philippe Monnier. Met o.a. Michèle Morgan, Jacques François, Olivier Sitruk, Tania Gabarski en Fares Boudidit.

Het begint allemaal met een reportage op de tv. Een journalist klaagt de wantoestanden aan in de randstad en beweert dat de onlusten die er heersen, te wijten zijn aan het verval en het monsterachtige uiterlijk van de woonblokken. De welgestelde Morgan ziet de reportage in haar luxueuze appartement aan de Avenue Foch en ze is ontdaan. Haar overleden man, van wie ze nog steeds zielsveel houdt, heeft die wijk indertijd ontworpen. Tot ontsteltenis van haar butler wil ze haar steentje bijdragen om de sociale onrust in dat stadsgedeelte te kalmeren. Erg idealistische, maar nogal naïeve benadering van een probleem dat inherent is aan bijna elke moderne grote stad. Maar Morgan slaagt er toch in waardigheid te geven aan haar personage en het scenario van Jean-Luc Seigle, Catherine Hertault en Monnier wat op te waarderen. Willy Stassen stond aan de camera.

L'année du certif

1995 | Familiefilm, Komedie

Frankrijk 1995. Familiefilm van Jacques Renard. Met o.a. Jacques Bonnafé, Mireille Perrier, Jean Yanne, Felix Briaud en Michèle Moretti.

Cévennes, juli 1934. Naar jaarlijkse traditie zullen twee dorpen uit de streek hun verdienstelijkste leerlingen inzetten voor de prijs der cantons. Ditmaal zijn beiden ervan overtuigd de meest geschikte kandidaat voor de eerste prijs in hun rangen te hebben. Wat normaal een goedmoedige competitie is wordt dit keer een grimmige strijd waarbij niet steeds eerlijk gespeeld wordt. Moraliserende jeugdfilm die wil duidelijk maken dat het niet om de knikkers gaat, maar om het spel. En: eerlijk duurt het langst. Over het algemeen onderhoudend en goed gespeeld, vooral door de jonge Briaud, een schlemiel met een brilletje dat ieders hart zal stelen en Yanne als de grootvader. Geschreven door Philippe Madral, naar een roman van Michel Jeuri. Fotografie van Gérard Vigneron.

Barrage sur l'Orénoque

1995 | Avonturenfilm, Drama

Venezuela/Frankrijk 1995. Avonturenfilm van Juan Luis Buñuel. Met o.a. Elizabeth Bourgine, Georges Corraface, Catherine Jacob, Anne-Marie Pisani en Luna Sentz.

Na de plotselinge dood van haar echtgenoot aanvaardt Dominique Vallorie (Bourgine) de leiding over diens opdracht, een dam bouwen op de Orinoco in Venezuela, van hem over te nemen. Ter plaatse merkt ze al vlug dat het heel wat moeilijker zal gaan dan ze dacht. Niet enkel is de Amerikaanse concurrentie bijzonder sterk, maar bovendien voelt ze zich bedreigd. Was de dood van haar man wel degelijk een ongeval of was het moord? Er ontwikkeld zich een liefdesrelatie tussen haar en Pablo (Corraface) wanneer ze ontdekt dat ze zwanger is van haar overleden man. Een verhaal dat niet zou misstaan in een romantisch blad voor overrijpe bakvissen, maar dat schitterend (en met een gigantisch budget) in beeld gebracht werd. De acteurs leven zich goed in hun rol in maar worden tegengewerkt door het scenario van Patrick Meadeb, Margarita Cadenas en Georges Desmouceaux, naar een verhaal van Cadenas en Meadeb. Oogstrelende fotografie van Armand Marco. Oorspronkelijk uitgezonden in twee delen. Nicam Stereo.

Une petite fille particulière

1994 | Drama

Canada/Frankrijk 1994. Drama van Jean-Pierre Prévost. Met o.a. Alexandra Vandernoot, Jacques Perrin, Monique Spaziani, Geneviève Morin-Dupont en André Melançon.

Vandernoot is een jonge Française die in Montréal woont. Op een dag verandert haar hele leven. Eerst hoort ze dat het vliegtuig waarin haar moeder naar Canada kwam in volle vlucht is neergestort. Later blijkt dat het loterij-briefje dat zij van haar moeder kreeg voor haar vertrek, de hoofdprijs gewonnen heeft: zestig miljoen Franse frank. Maar dit nieuwe fortuin heeft voor haar een bijzonder bittere bijsmaak. Overtrokken drama dat filosofeert over de zin van het leven en de plaats van het geluk. De uitmuntende vertolking van de Belgische actrice Vandernoot redt het niet bepaald overtuigende scenario van Pierre Billon van de complete ondergang. In beeld gebracht door Daniel Jobin.

Passé sous silence

1994 | Drama

Frankrijk/Zwitserland 1994. Drama van Igaal Niddam. Met o.a. Marie-Sophie L. Berthier, Marie Matheron, Carlo Brandt, Aurore Clément en Jean-Claude Dreyfus.

C[KA1]ecile Arnoux (L. Berthier) wordt opgeroepen om zitting te nemen in een jury. Ze zal moeten oordelen over een vrouw die ervan verdacht wordt haar minnaar te hebben vermoord. De eerste confrontatie zorgt voor een schok. De verdachte was haar boezemvriendin toen ze allebei dertien waren. De vriendin doet niet de minste moeite zich te verdedigen, dus gaat ex-Madame Lelouch zelf op zoek naar haar motieven, zeer tot ongenoegen van echtgenoot S[KA1]ebastien Arnoux (Brandt). Alledaags drama over vriendschap en plichtsbesef, waarbij de moordzaak slechts een neventhema is. De acteurs leveren oppervlakkig werk. Het niet bepaald originele scenario is van de hand van Christian Biegalski, Bénédicte Popper, Joëlle Goron en Niddam. Claude Egger stond achter de camera.

Le fou de la tour

1994 | Thriller

Frankrijk 1994. Thriller van Luc Béraud. Met o.a. Marc Citti, Christine Citti, Stanislas Crevillen, Denis Podalydès en Brigitte Chamarande.

Gus (Marc Citti) zit opgesloten in de psychiatrische instelling van Toulouse. Hij wordt beschouwd als een gevaarlijk element. Met de hulp van zijn zuster Sonia (Christine Citti) kan hij ontsnappen. Samen vluchten ze naar Parijs. Het is augustus en de stad is verlaten. Ze nemen hun intrek in een appartement van haar baas op de negentiende verdieping van een torengebouw. Doordeweekse thriller rond een jonge onvoorspelbare, psychisch gestoorde kerel. Je hebt het allemaal al zo dikwijls - en meestal beter - gezien in Amerikaanse weekend films. Dominique Roulet baseerde het scenario op de roman La tour d'angoisse van Jean-Pierre Bastid en Michel Martens. Fotografie van Jean-Claude Aumont. Formaat 16/9.

L'île aux mômes

1994 | Drama, Avonturenfilm, Familiefilm

Frankrijk 1994. Drama van Caroline Huppert. Met o.a. Christophe Malavoy, Philippine Leroy-Beaulieu, Jérémie Semonin, Raoul Billerey en Dimitri Rougeul.

Op de terugweg van een vakantieverblijf in Bretagne kiezen drie kinderen het hazepad. Uitgeput en uitgehongerd verschuilen zij zich in het schip van beeldhouwer Eric (Malavoy). Als hij de verstekelingen vindt, is zijn eerste impuls hen bij de gendarmerie af te zetten. Maar ze kunnen niet meteen terug naar het vasteland en hij gaat zich aan het trio hechten. Eric besluit het drietal nog maar te laten blijven op zijn eilandje in de golf van Morbihan. Intussen zoekt Florence (Leroy-Beaulieu), de begeleidster van de kinderen, naar het drietal. Zou er nog iets moois opbloeien tussen haar en Eric? Een verhaaltje, dat te mooi is om waar te zijn, en dat zich afspeelt tegen fraaie, natuurlijke decors. De film werd in 1992 gedraaid maar werd pas twee jaar later voor het eerst uitgezonden. Het scenario is van Gina Biutti, Bernard Granger, Adder Isker en Caroline Huppert. Het camerawerk is van Robert Alazraki.

Fall From Grace

1994 | Oorlogsfilm, Drama

Verenigde Staten/Frankrijk/Verenigd Koninkrijk 1994. Oorlogsfilm van Waris Hussein. Met o.a. James Fox, Michael York, Patsy Kensit, Richard Anconina en Tara Fitzgerald.

Tv-film over D-Day naar de roman van Larry Collins over de geallieerde spionne Catherine Pradier (Tara Fitzgerald), codenaam Denis. Ze wordt erop uit gestuurd om het Duitse opperbevel te misleiden over de invasie, maar haar liefde voor een Franse dubbelspion bemoeilijkt haar taak. Ze wordt gevangen genomen, gemarteld en ondervraagd door nazi-officier Stromelburg (York).

Couchettes express

1994 | Komedie

Frankrijk 1994. Komedie van Luc Béraud. Met o.a. Jacques Gamblin, Bernard Haller, Isabelle Renauld, Marc Citti en Gunilla Karlzen.

Gamblin is steward op de slaaptrein Parijs/Venetië. Hij moet kaartjes en identiteitsbewijzen van de reizigers in 'zijn' wagon ophalen. Op zekere dag vraagt een passagier, Haller, om bescherming. Hij lijdt aan een nog onbekende ziekte en hij is niet alleen op de vlucht voor geleerden die hem als proefkonijn willen gebruiken, maar ook voor Bonke, een handelaar in menselijke organen. Een misdaadkomedie met dramatische ondertoon. De film is een poging van alles over te brengen, maar slaagt bijna nergens in. Het rommelige scenario is van Béraud en Bernard Stora, die zich lieten inspireren door de roman La Maldonne des Sleepings van Tonino Benacquista. Alleen een talent als Haller weet de film enkele geslaagde momenten mee te geven. Camerawerk van Alain Levent.

Tout le monde n'a pas eu la chance d'avoir des parents communistes

1993 | Drama, Komedie

Frankrijk 1993. Drama van Jean-Jacques Zilbermann. Met o.a. Josiane Balasko, Maurice Bénichou, Victor Neznanov, Jean-François Dérec en Catherine Hiegel.

Ex-postbode en -filmoperateur Zilbermann heeft gevoel voor nostalgie en kwaliteit: in 1987 kocht hij het Parijse Max Linder Panorama en maakte er het elegantste filmtheater van de stad van. Zijn warme debuutregie beleefde er uiteraard zijn première. In het arbeiders-Parijs van 1958 bepaalt de herinnering aan haar bevrijding uit Auschwitz door de Russen het leven van Irène (Balasko): alles wat communistisch is, idealiseert ze. Dat wringt. Wanneer ze drie zangers van het Rode-Legerkoor over de vloer krijgt, komen de zaken in Irènes gezin op scherp te staan. Grappig en aandoenlijk, met Balasko in een glansrol.

Les saigneurs

1993 | Thriller

Frankrijk/Zwitserland 1993. Thriller van Yvan Butler. Met o.a. Véronique Jannot, Claude Giraud, Claire Falisse, Jim Adhiumas en Santha Leng.

De veertig-jarige Fran[KA10]caise H[KA1]el[KA2]ene (Jannot) besluit naar Cambodja te gaan om zich bij haar echtgenoot te vervoegen. Aangekomen op diens rubberplantage blijkt hij net vermoord te zijn. Volgens de politie werd hij het slachtoffer van een gewone inbreker. De opzichter Plessis (Giraud) verneemt dat reeds meer leden van diens familie omgebracht werden. Na een mislukte zelfmoordpoging besluit H[KA1]el[KA2]ene samen met Plessis de zaak tot op het bot uit te zoeken. Ze slaan de waarschuwing van een arbeider, dat ze zich op levensgevaarlijke paden begeven, in de wind. Het wordt hen al vlug duidelijk dat de Rode Khmer bij de zaak betrokken is. Een indringend beeld van een land dat in terreur leeft voor een politiek monster. Langs de ene kant verneem je veel over het werk op een plantage ('saigneurs' zijn de mannen die het sap trekken uit de rubberplanten en deze dus doen 'bloeden'), terwijl je langs de andere kant een spannende politieke thriller te zien krijgt. Goed uitgewerkt scenario van Christine Miller en Jean-Luc Seigle, met de medewerking van Butler. Fotografie is van Denis Jutzeler.

Les démoniaques

1993 | Thriller

Duitsland/Zwitserland/Frankrijk/Italië 1993. Thriller van Pierre Koralnik. Met o.a. Ángela Molina, Aurore Clément, Jean-Philippe Écoffey, Jan Rouiller en Teco Celio.

Op hun huwelijksdag redden Ecoffey en Molina een jonge vrouw van de verdrinkingsdood in het meer vlakbij hun prachtige landhuis. Al snel blijkt deze vrouw Clément geen onbekende te zijn voor Molina. Waar hebben ze elkaar vroeger ontmoet en waarom doen ze zo geheimzinnig over het verleden? Een spannende thriller naar de roman Celle qui n'était plus van het specialisten-duo Boileau-Narcejac. Een lugubere sfeer die fijngevoelige kijkers koude rillingen over de rug doet lopen. Koralnik en Philippe Madral bewerkten de roman op zeer filmische wijze. Uitstekend spel van beide hoofdrolspeelsters. Ook al werd het geen LES DIABOLIQUES, toch kunnen deze demonische vrouwen de nachtrust verstoren. Indrukwekkende slotbeelden. Fotografie van Pavel Korinek en voor de muziek zorgde Serge Franklin.

Le chasseur de la nuit

1993 | Familiefilm, Avonturenfilm

Frankrijk 1993. Familiefilm van Jacques Renard. Met o.a. Cécile Bois, Annie Noël, François Chattot, Maryvonne Schiltz en Marie Desgrange.

Frans plattelandsdrama, gesitueerd rond het bergmassief van Auvergne in 1918. Twee adolescenten, Bois en Carré De Malberg, hoeden er hun schapen. Sinds hun kinderjaren zijn ze onafscheidelijk. Ze worden overvallen door een verschrikkelijk onweer en schuilen in de oude boerderij van de Chasseur de la nuit, de nachtjager. Volgens de overlevering moet dat leiden tot onheil. Herderinnetje Bois maakt zich erna terecht zorgen over hun toekomst. Haar vriendje moet weldra naar de grote stad om een vak te leren. Dan is er ook Chattot, de vader van het meisje, die helemaal niet van plan is de straatarme Carré De Malberg als toekomstige schoonzoon te accepteren. Indrukwekkende verfilming van de gelijknamige roman van Henri Pourrat, bekroond met de Prix 1994 van het Comité International pour la diffusion des arts et lettres au cinéma. Scenario van Jacques Santamaria. Camerawerk van Romain Winding.

Impasse meurtrière

1993 | Drama, Film noir

Frankrijk/Italië/Zwitserland 1993. Drama van Yvan Butler. Met o.a. Isabelle Ferrari, Jacques Penot, Jonathan Silvera, Sévérine Bujard en Jan Rouiller.

Penot is de zoon van een bekende uitgever. Hij is gehuwd met de Italiaanse vertaalster Ferrari, maar niet gelukkig. Hij zal weldra de uitgeverij van zijn vader overnemen, maar de auteurs verkiezen nog steeds te onderhandelen met papa. Bovendien heeft zijn vrouw mysterieuze afspraakjes waar ze hem niets over vertelt. De afdaling in de hel van een moorddadige jaloezie kan beginnen. Melodramatische thriller over gebrek aan communicatie wat grote gevolgen kan hebben. Goede sfeerschildering, maar de regie is nogal routineus en biedt weinig verrassingen. Het scenario van Sylvain Saada en Eric Emmanuel Schmitt is gebaseerd op de roman No Escape van Joseph Haynes maar mist de gespierde razernij die de roman naar een onvergetelijke climax leidt. Fotografie van Jacky Mahrer.

Princesse Alexandra

1991 | Historische film, Drama

Frankrijk 1991. Historische film van Denis Amar. Met o.a. Anne Roussel, Matthias Habich, Rüdiger Vogler, Andrea Occhipinti en Maxime Leroux.

Groots opgezette romantische saga naar de roman Le coeur en fuite van Linda La Rosa, gesitueerd in het Oostenrijk van 1869. Roussel is de titelpersonage, het nichtje van keizer Franz- Joseph. Zij is uitgekeken op haar huwelijksleven en verdraagt haar tirannieke man Habich niet langer, net zomin als de verplichtingen die hun sociale status met zich meebrengt. Ze ontvlucht kasteel en rijkdom en begeeft zich met haar twee kinderen naar Parijs. Onder een andere naam vindt ze onderdak in een volkswijk en een baantje als borduurster. Graaf Occhipinti wordt verliefd op haar, en zonder te weten wie zij is introduceert hij haar opnieuw in de hogere kringen. De oorlog van 1870 breekt uit en Habich komt Roussel op het spoor. Hij ontvoert hun zoon en gaat in de clinch met Occhipinti. Uiteindelijk heeft Roussel de moed Habich het hoofd te bieden. Melodramatische toestanden maar op behoorlijk peil gebracht door de tv-aanpassing en de dialogen van Félicien Marceau van de Académie Française. Camerawerk van André Neau.

La Vénus à Lulu

1991 | Komedie

Frankrijk 1991. Komedie van Daniel Losset. Met o.a. Caroline Laurence, Paul Crauchet, Alain Mottet, Maxime Boidron en Charles-Henri Lorieux.

Een Fin die met zijn caravan op vakantie is in Frankrijk stopt aan de kant van de weg om een wiel te verwisselen. Ondertussen slaapwandelt zijn vrouw door de achterdeur naar buiten om in haar blootje door het platteland te zwerven. Haar man heeft niets gezien en vertrekt weer. Een jongetje ontdekt Lulu-Venus (Laurence), die niets van de situatie begrijpt. De rest van de film wordt moeizaam opgevuld met zeer Franse humor (helaas!). Je kunt nu eenmaal geen film opbouwen rond een enkel ideetje, hoe origineel ook. Banale en moeizame regie, terwijl Crauchet slecht gekozen is voor de rol van een boer uit de diepe binnenlanden van Frankrijk. Ongeloofwaardig dus. Het scenario is van regisseur Losset. Het camerawerk van Dominique Brabant bevat mooie beelden (en dat slaat niet alleen op hoofdrol Laurence).

Mariage blues

1990 | Komedie

Frankrijk 1990. Komedie van Patrick Jamain. Met o.a. Valérie Rojan, Florent Pagny, Patrick Bruel, Dominique Frot en Jacques Richard.

Zij is twintig jaar en trekt als stuntvrouw langs de kleine provinciesteden om daar haar kunsten met auto's te laten zien. Hij is even oud en verbouwt in zijn atelier auto's uit de jaren 1960-1970. Tussen hen in hangt de belofte van een baby. Waar ze ook wat aan gaan doen. Goed verpakt, knetterend, sympatiek en zo oppervlakkig dat men zich er een uur na het zien van deze televisiefilm al niets meer van herinnert.

Ah! mon beau château

1990 | Misdaad

Frankrijk 1990. Misdaad van Roger Pigaut. Met o.a. Jacques Debary, Caroline Silhol, Marc Adjadj en Denise Gence.

Een onderzoek van commissaris Cabrol (Debary) naar aanleiding van een misdaad, gepleegd in een groot hotel, en dat daarna naar een eigenaardig kasteel voert. Verre van de beste film uit de reeks, maar waar is dat het om een bewerking van een roman van Alain Demouzon gaat, die daarin blijk geeft van zijn gebruikelijke sarcasme en zijn vermogen om weinig alledaagse personages te cre[KA3]eren. Pigaut, die na een talentvolle doch moeizame carri[KA2]ere als cineast (LE CERF-VOLANT DU BOUT DU MONDE) zijn toevlucht zocht tot de tv, voegt er verder zijn kwaliteiten van subtiel psycholoog en strak verteller aan toe.

Tenue de soirée de rigueur

1988 | Komedie

Frankrijk 1988. Komedie van Patrick Jamain. Met o.a. Yves Rénier, Daniel Colas, Annie Sinigalia, Gabriel Cattand en Carine Barone.

Twee professionele gokkers lopen allerlei clandestiene goktenten af. Onderwijl dromen ze ervan hun talenten te kunnen ontplooien aan de speeltafels van Monte Carlo, Macao en Las Vegas. De film ziet er goed uit, maar het scenario stelt absoluut niets voor en de personages zijn onbenullig.

Bonne espérance

1988 | Drama

Luxemburg/Duitsland/Zuid-Afrika/Canada/Italië/Frankrijk/Verenigd Koninkrijk 1988. Drama van Philippe Monnier en Pierre Lary. Met o.a. Jean-Pierre Bouvier, Meryl Stoltenkamp, Constanze Engelbrecht, Trish Downing en Agnès Soral.

Een bewerking van een bestseller van Luanshya Greer door Jean-Louis Curtis over een Zuidafrikaanse familie, die van de Franse hugenoten afstamt, in de periode 1820 tot 1880. Er is niet op de middelen bezuinigd en de drie schrijvers zijn er min of meer in geslaagd het feit dat het om een internationale produktie gaat te verdoezelen. Het resultaat is een weelderige, langdradige, niet steeds even boeiende feuilleton die weinig persoonlijks heeft maar knap in elkaar zit. Naast het goede camerawerk is de informatie over het ontstaan van het uitzonderlijke socio-politieke systeem in dit land de moeite waard.

Dernier été à Tanger

1987 | Avonturenfilm, Mysterie, Thriller

Frankrijk/Italië 1987. Avonturenfilm van Alexandre Arcady. Met o.a. Thierry Lhermitte, Valeria Golino, Vincent Lindon, Roger Hanin en Jacques Villeret.

Bewerking van de roman [KL]The Devil is Due[KLE] van William O`Farrell. Een avontuurlijke geschiedenis: een detective tegen zijn zin in Tanger, een stad die alle soorten handel gunstig gezind is (gedomineerd door [KA1]e[KA1]en familie) beleeft gedurende de zomer van 1956 zijn avonturen. Van een specialist in dit genre (COUP DE SIROCCO, LE GRAND PARDON). Geen revolutionaire film, maar best aardig, omdat hij op vakkundige wijze in elkaar is gezet. Scenario van regisseur Arcady, Alain Le Henry en Tito Topin. Camerawerk van Robert Alazraki.

Le rire de Caïn

1986 | Drama

Frankrijk 1986. Drama van Marcel Moussy. Met o.a. Catherine Spaak, André Falcon, Johan Rougeul, Erica Sulkowski en Christophe Bonnarens.

Een trouwe, zorgvuldige en toegewijde bewerking van de roman van José-André Lacour maar talent kwam er niet aan te pas. Over het geleidelijke uit elkaar groeien en uiteenvallen van een familie van kasteelheren. Wat het wel interessant maakt, is dat het in de eerste persoon wordt verteld door een van de broers, die dus partijdig is. Knap gebruik van de afgesloten ruimte. Bevredigend spel.

Châteauroux District

1986 | Avonturenfilm, Romantiek

Frankrijk 1986. Avonturenfilm van Philippe Charigot. Met o.a. Nathalie Nell, Guy Marchand, Anaïs Jeanneret, Edward Meeks en Jérôme Anger.

Als ze twintig is ontdekt Carole het geheim van haar geboorte: ze is de natuurlijke dochter van een Amerikaanse soldaat. De soldaten veranderden het leven van de bewoners van Châteauroux na de oorlog tot hun vertrek in 1963. De eerste film van Charigot, opgedragen aan de producent Georges de Beauregard, zijn schoonvader. Charigot beheerst dit moeilijke filmgenre, door de Amerikaanse film beïnvloed en waarin veel gebruik wordt gemaakt van flashbacks, vrij goed. Hij herschept op een overtuigende manier de sfeer in een klein stadje dat opeens overvallen wordt door vreemdelingen. Er zweeft een vage nostalgische sfeer door de film.

Le Voyage à Paimpol

1985 | Komedie

Frankrijk 1985. Komedie van John Berry. Met o.a. Myriam Boyer, Michel Boujenah, Jean-François Garreaud en Dora Doll.

Een getrouwe bewerking van de roman van Dorothée Letessier. Berry is een mythe op zich: hij heeft met Brecht en Welles samengewerkt, is een slachtoffer van het McCarthyisme, en hoewel hij al lang in Frankrijk werkt is hij daar slecht bekend. Dit is een kroniek van het alledaagse leven, aantrekkelijk dankzij de grappige benadering van ernstige zaken zoals de vergankelijkheid van het leven en de bijbehorende ontgoocheling.

Hold-Up

1985 | Komedie, Misdaad

Frankrijk/Canada 1985. Komedie van Alexandre Arcady. Met o.a. Jean-Paul Belmondo, Kim Cattrall, Guy Marchand, Jean-Pierre Marielle en Jacques Villeret.

Een als clown verklede gangster overvalt in Montreal een bank en neemt alle klanten en de directeur in gijzeling. De politie omsingelt het hele gebouw maar met de hulp van twee maten die zich onder de klanten bevinden en een goed uitgewerkt plan lukt het hem het land na een turbulente achtervolging met een buit van 2,3 miljoen Canadese dollar te verlaten.

Le Rapt

1984 | Drama

Zwitserland 1984. Drama van Pierre Koralnik. Met o.a. Daniela Silvero, Heinz Bennent, Teco Celio, Élisabeth Kaza en Marcel Robert.

De terugkeer naar zijn vaderland van een televisieregisseur, die normaal in Parijs werkt. Een uiterst armzalige terugkeer, want hij heeft gesteld: `LE RAPT is een melodrama`. Welnu zo gezegd, zo gedaan. Die arme Ramuz (acteur uit RAPT 1933) zal zich in zijn graf omdraaien! Heeft geen bestaansrecht naast de film van Dimitri Kirsanoff, getiteld RAPT (1933). Niet helemaal waardeloos want de acteurs doen hun best, maar wie Ramuz waardeert, zal met een aardig schuldgevoel zitten.

Côté coeur, côté jardin

1984 | Drama

Frankrijk 1984. Drama van Bertrand Van Effenterre. Met o.a. Bérangère Bonvoisin, Julie Jézéquel, Jean-François Stévenin, Jean-Jacques Biraud en Robin Renucci.

Een vrouw uit Parijs maakt een moeilijke tijd door en trekt zich terug in een dorpje op het platteland waar zij relaties aanknoopt met diverse personen. Na een onopgeloste (en onoplosbare) moord besluit zij terug te keren naar Parijs. Het scenario is nogal loom, maar dat is om de sfeer van ontgoocheling te benadrukken; een goed portret van deze wereld in 't klein. Helaas is niet iedereen Antonioni; het geheel is geaffecteerd, de moord is eigenlijk teveel van het goede en de twee vrouwelijke hoofdrolspeelsters spelen niet bijster goed. De film is boeiend maar een mislukking.

Le grand carnaval

1983 | Drama, Komedie, Oorlogsfilm

Frankrijk 1983. Drama van Alexandre Arcady. Met o.a. Philippe Noiret, Roger Hanin, Peter Riegert, Gérard Darmon en Macha Méril.

Tegen de achtergrond van de invasie in Noord-Afrika door de geallieerden wordt het leven in een Algerijns stadje getoond en de vriendschap tussen de Algerijnse kroegbaas en de koloniale burgemeester, die tenslotte ontdekken halfbroers te zijn. De combinatie van sentimentele komedie en epische historische reconstructie (de invasie en de andere spectaculaire scènes werden geregisseerd door Luc Besson) werkt niet door de zwakke dramaturgie. De kleurrijk gespeelde rollen en de verzorgde vormgeving houden, ondanks de overmatige lengte, de aandacht vast.

Le grand pardon

1981 | Misdaad, Thriller

Frankrijk 1981. Misdaad van Alexandre Arcady. Met o.a. Roger Hanin, Jean-Louis Trintignant, Richard Berry, Anny Duperey en Bernard Giraudeau.

Het hoofd van een maffia-familie raakt met een concurrent in een strijd gewikkeld over de aankoop van een casino. Hij schakelt de mededinger uit, maar geeft zich aanvankelijk geen rekenschap van een verrader in zijn eigen gelederen. Hij breekt de wetten van Jom Kippoer door op deze Grote Verzoendag de intrigant zelf te executeren. Terwijl hij zijn gevangenisstraf uitzit, draagt hij alle verantwoordelijkheid over aan zijn zoon. Deze Franse variant op THE GODFATHER vervangt het katholieke traditionalisme en familiebesef door een joods milieu, maar dat blijft een oppervlakkig vernisje voor een onderhoudende, maar conventionele misdaadfilm. Wel voortreffelijke acteerprestaties. Scenario van de regisseur, Daniel Saint-Hamont en Alain Le Henry. Camerawerk van Bernard Zitzermann.

Le coup de sirocco

1979 | Drama

Frankrijk 1979. Drama van Alexandre Arcady. Met o.a. Roger Hanin, Marthe Villalonga, Jacques Duby, Michel Auclair en Patrick Bruel.

Albert Narboni is gelukkig met zijn bestaan in Oran, waar hij met vrouw en zoon woont en waar hij zijn kruidenierszaak bestiert. Maar dan breekt in 1954 de Algerijnse Onafhankelijkheidsoorlog uit, en gaat deze pied-noir met zijn gezin terug naar het land van zijn voorouders, eerst naar Marseille, later naar Parijs. Ze zullen dus moeten inburgeren. Redelijk interessant drama met grappige momenten over een stuk geschiedenis waar in Frankrijk niet graag aan teruggedacht wordt. Verteld vanuit het perspectief van de zoon. Filmdebuut van zanger/hartenbreker Patrick Bruel.

La Légion saute sur Kolwezi

1979 | Oorlogsfilm

Frankrijk 1979. Oorlogsfilm van Raoul Coutard. Met o.a. Giuliano Gemma, Bruno Cremer, Mimsy Farmer, Laurent Mallet en Jacques Perrin.

Europeanen in Za[KA3]ire worden gegijzeld door rebellen uit Zambia en Angola. Vanuit Kinshasa en Parijs worden bevrijdingsacties gedirigeerd. Cameraman Coutard maakte ruim een jaar na de gebeurtenissen deze film die politiek te voorzichtig blijft en daardoor bedenkelijk overkomt en als zuivere actiefilm ook te wensen overlaat. (Jean Seberg pleegde tijdens de opnamen zelfmoord en werd vervangen door Farmer).

Le mandarin

1968 |

Frankrijk 1968. Patrick Jamain. Met o.a. Charles Vanel, Françoise Fabian, Pierre Santini, Marcel Bozzuffi en Madeleine Ozeray.

Voor de eerste keer in zijn briljante en al tientallen jaren durende carrière wordt een politicus tijdens een verkiezing niet meteen in de eerste ronde gekozen, zodat hij zijn familie vraagt om hem te helpen de tweede ronde te winnen. Het portret van een despoot en tevens een tamelijk spottende kijk op de wereld van de politiek. Het succes van deze tv-film is grotendeels te danken aan de acteurs in het algemeen en Vanel in het bijzonder. De acteur Bozzufi heeft tevens meegeschreven aan het scenario.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Serge Franklin op televisie komt.

Reageer