Alessandro Pesci

Cameraman

Alessandro Pesci is cameraman.
Er zijn 9 films gevonden.

Habemus Papam

2011 | Komedie, Drama

Italië/Frankrijk 2011. Komedie van Nanni Moretti. Met o.a. Michel Piccoli, Nanni Moretti, Jerzy Stuhr, Renato Scarpa en Margherita Buy.

Wanneer kardinaal Melville wordt verkozen tot nieuwe paus raakt hij in ernstige paniek. Een toppsychiater (Moretti) moet uitkomst bieden. Anoniem in de straten van Rome heeft Melville vervolgens de tijd van zijn leven en herinnert hij zich wat hij ooit wilde worden: acteur. Warmbloedige film zoals we dat gewend zijn van Moretti (La stanza del figlio) heeft een fraaie hoofdrol van de 86-jarige, energieke Piccoli, is licht van toon en houdt toch het instituut Vaticaan overeind. In Cannes genomineerd voor een Gouden Palm.

Caos calmo

2008 | Drama, Romantiek

Italië/Verenigd Koninkrijk 2008. Drama van Antonio Luigi Grimaldi. Met o.a. Nanni Moretti, Valeria Golino, Isabella Ferrari, Alessandro Gassman en Silvio Orlando.

Na de dood van zijn vrouw kan internationaal zakenman Pietro (Moretti) zich tot niets anders zetten dan hele dagen doorbrengen op een bankje voor de school van zijn tienjarige dochter. Op het festival van Berlijn voor de Gouden Beer genomineerd drama is bij vlagen sterk door de acteurs - hoewel je wel van komiek Moretti moet houden, die in zijn eigen La stanza del figlio (2001) ook al een in rouw ondergedompelde man speelde. Moretti schreef mee aan het script, dat werd gebaseerd op de roman van Sandro Veronesi.

Il dolce e l'amaro

2007 | Drama

Italië 2007. Drama van Andrea Porporati. Met o.a. Donatella Finocchiaro, Luigi Lo Cascio en Tony Gambino.

Misdaaddrama van Andrea Porporati over Siciliaan die sneller rijst in de ranken van de maffia dan hem lief is

La parola amore esiste

1998 | Romantiek

Frankrijk/Italië 1998. Romantiek van Mimmo Calopresti. Met o.a. Fabrizio Bentivoglio, Marina Confalone, Emanuela Macchniz, Giovanna Giuliani en Mimmo Calopresti.

Angela (Bruni Tedeschi) uit Rome is dertig. Ze hoeft niet te werken, woont in een comfortabel appartement en ze laat zich leiden door haar grillen. Zo raakt haar tijd verdeeld tussen verstorende psychoanalyses, gestoorde vriendinnen en haar ongestoorde moeder. Ze laat haar lot bepalen door de numerologie en witte vlakken; vooral dat laatste maakt het leven voor haar behoorlijk ingewikkeld. Als ze de praktijk van haar psychiater verlaat, ziet ze Marco (Bentivoglio), een zo pas gescheiden celloleraar van veertig met een motor. Angela staat onmiddellijk in vuur en vlam en heeft nu een doel voor ogen. Ze bestookt Marco met anonieme, zeer kunstzinnige liefdesbrieven en gedichten, maar Marco denkt dat ze afkomstig zijn van een van zijn onbezonnen leerlingen. Angela ontmoet Marco via een list, maar de munt valt niet, waarop zij zich in een psychiatrische inrichting verbergt. Zij is niet meer opgewassen tegen het leven. Daar leert zij Sara (Confalone) kennen, die haar steun en toeverlaat wordt. Ondertussen heeft Marco de juiste conclusie getrokken en is op zoek naar Angela. Het toeval brengt hen in de bevredigende finale bij elkaar. Klinkt best goed, de film is niet te lang en de aantrekkelijke hoofdrollen zijn geloofwaardig, maar er zijn Franse films die dit soort portretten veel beter schilderen; de dialogen zijn te gezwollen en er valt nauwelijks iets te lachen. Jammer, het had dus beter gekund, maar de rolprent is toch een aardig alternatief voor gelijksoortige comedies uit Hollywood - zeker als je voor een keer iets anders wil. Depardieu die aanvankelijk als een van de medeproducenten zou optreden, speelt een hele kleine rol als advocaat. Het scenario is van regisseur Calopresti, Francesco Bruni en Heidrun Schleef in samenwerking met Doriana Leondeff. Het camerawerk is van Alessandro Pesci.

La seconda volta

1996 | Drama, Komedie

Italië/Frankrijk 1996. Drama van Mimmo Calopresti. Met o.a. Nanni Moretti, Valeria Milillo, Roberto De Francesco, Marina Confalone en Simona Caramelli.

Alberto Sajevo (Moretti), professor in Turijn, ontmoet per toeval Lisa Venturi (Bruni-Tedeschi), de vrouw die twaalf jaar ervoor gepoogd had hem te doden. Hij herkent haar onmiddellijk, zij niet. Zij wil haar verleden als terroriste vergeten en doet zich voor als administratief medewerkster op een kantoor. Hij is echter vastbesloten uit te zoeken waarom ze juist op hem een aanslag pleegde. Hij probeert haar als een onbekende het hof te maken, waarop zij pretendeert het te geloven, maar als Alberto de waarheid boven tafel brengt, geeft ze haar halve vrijheid op en trekt zij zich terug in haar cel. Ze bevindt zich in een eindeloos conflict en zucht onder de zware last van haar jeugdzonden, waarvan zij toen de consequenties niet kon overzien. Alberto koestert nog immer een wrok en begrijpt niet waarom de beweging van toen zo kon dwalen. Toch is er tussen beiden een band ontstaan en heeft bij hen een verandering teweeg gebracht die ze niet goed kunnen verklaren, maar waardoor ze zich verplicht voelen met elkaar te blijven communiceren. Het scenario van Calopresti, Heidrun Schleef en Franceso Bruni is intelligent, geloofwaardig en weigert een gemakkelijke oplossing te kiezen. Het spel is behoorlijk goed en Calopresti's regiedebuut is lovenswaardig. Wie plaats en tijd van deze Italiaanse turbulente tijden uit de jaren 1970 niet kent, begrijpt van de film heel weinig en heeft de neiging hem vaag te vinden en meent dat de film met twee sterren minder gewaardeerd had moeten worden. Het camerawerk van Alessandro Pesci is dik in orde - daarover zijn alle partijen het eens.

La mia generazione

1996 | Drama

Italië 1996. Drama van Wilma Labate. Met o.a. Silvio Orlando, Claudio Amendola, Francesca Neri, Vincenzo Peluso en Francesa Neri.

Italië 1983: politiek gevangene Braccio, die tot dertig jaar cel is veroordeeld wegens terrorisme, wordt overgebracht naar een andere gevangenis waar een ontmoeting met zijn geliefde in het vooruitzicht is gesteld. Met hem in de gepantserde auto bevinden zich een harde crimineel en een vriendelijke bewaker, die Braccio ertoe beweegt over zijn verleden te praten. Te laat ontdekt Braccio dat de reis slechts is bedoeld om hem tot bekentenissen en het verraad van zijn maten te dwingen. Regisseur Wilma Labate maakte gebruik van de ervaringen van twee voormalig terroristen, wat haar speelfilmdebuut geloofwaardigheid verleent. Het door uitstekende acteurs gedragen verhaal speelt zich afwisselend af in de claustrofobische omgeving van de auto en bij Braccio's vriendinnetje, dat verward en vol verlangen uitziet naar zijn komst. Daardoor ontwikkelt La mia generazione zich tot een intense karakterstudie verpakt in een drama dat langzaam maar zeker tot zijn bitter einde komt.

Il cielo è sempre più blu

1995 | Drama

Italië 1995. Drama van Antonio Luigi Grimaldi. Met o.a. Asia Argento, Luca Barbareschi, Margherita Buy, Gigio Alberti en Sergio Rubini.

Kaleidoscopisch portret van het leven in Rome. Een jogger bespiedt 's morgens vroeg vanaf zijn dakterras het ontwakende Rome. Een Chinees restaurant wordt overvallen door gangsters; een zakenman keert met zijn flirterige nichtje terug na een trouwerij buiten de stad; een glimlachende verkeersagente deelt een bon uit aan een dubbelgeparkeer-e taxichauffeur. Dood, zelfmoord, ontrouw en liefde passeren in dit filmische portret van een metropool. De meeste rollen worden gespeeld door regisseurs en medewerkers van de Italiaanse film.

Un'altra vita

1992 | Drama

Italië 1992. Drama van Carlo Mazzacurati. Met o.a. Silvio Orlando, Adrianna Bierdrzynska, Claudio Amendola, Giorgio Tirabassi en Antonello Fassari.

Saverio (Orlando), een jonge, gescheiden tandarts, krijgt het Russische meisje Alia (Biedrzynska) in zijn stoel. Als hij met zijn behandeling klaar is, verdwijnt Alia op mysterieuze wijze. Saverio, gefascineerd, gaat haar zoeken en vindt haar terug. Maar na een hete nacht is Alia opnieuw verdwenen. De verliefde tandarts gaat weer naar haar op zoek. Hij maakt kennis met een vriend van haar, die hem op het goede spoor zet. Het gaat over eenzaamheid in de grote stad. Een film om over na te denken. Het scenario is van Franco Bernini en de regisseur. Het camerawerk is van Alessandro Pesci.

Il portaborse

1991 | Drama

Italië/Frankrijk 1991. Drama van Daniele Luchetti. Met o.a. Nanni Moretti, Silvio Orlando, Giulio Brogi, Angela Finocchiaro en Anne Roussel.

Dit interessante en onthullende verhaal dat de werkelijkheid van de Italiaanse politiek dicht nadert, gaat over een omkoopbare minister. Zijn assistent komt in opstand omdat de algehele corruptie in de regering hem doet walgen. De assistent doceerde latijn aan de universiteit en schreef verhalen om in zijn levensonderhoud te voorzien. Het familiegoed vergt echter voortdurend herstelwerkzaamheden, die een beroep doen op zijn financiële vermogens, waardoor hij de functie van assistent van het parlementslid wel moest accepteren. Geleidelijk ontdekt hij hoe corrupt en hoe afschuwelijk het politieke apparaat is, waarin hij verstrikt zit. Spel en regie zijn goed in deze wat linkse film die de duistere kant van het Italiaanse politieke systeem voor het voetlicht haalt. Regisseur Luchetti schreef met Sandro Petraglia en Stefano Rulli het scenario. Alescandro Pesci stond achter de camera.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Alessandro Pesci op televisie komt.

Reageer