Claude Gensac

Acteur

Claude Gensac is acteur.
Er zijn 29 films gevonden.

Mon cher petit village

2015 | Drama

Frankrijk/Duitsland 2015. Drama van Gabriel Le Bomin. Met o.a. Laurent Stocker, Katja Riemann, Eric Savin en Claude Gensac.

De Parijse ingenieur Antoine Degas reist naar het gehucht Saint-Lassou in de Limousin om 'even' het akkoord over een opslagbunker voor radioactief afval te sluiten. Van een kouwe kermis: de veronderstelde makke burgervader blijkt de standvastige, van origine Duitse burgermoeder-bioboerin Anna Lagrange, allerminst van zinnens om haar eco-idealen te verraden. Anna's verzet contra de troepdump splijt echter de dorpsgemeenschap en zet haar huwelijk onder druk. Geactualiseerde en gefeminiseerde Asterix-tegen-de-Romeinen-thematiek herinnert sterk aan Bill Forsyths prachtige Local Hero uit 1983, maar ontbeert de poëtische tragikomedie.

Les fées du logis

2014 | Komedie

Frankrijk 2014. Komedie van Pascal Forneri. Met o.a. Lucile Marquis en Claude Gensac.

Huishoudsters weten soms meer van hun werkgevers dan deze zouden willen.

Elle s'en va

2013 | Drama

Frankrijk 2013. Drama van Emmanuelle Bercot. Met o.a. Catherine Deneuve, Nemo Schiffman, Gérard Garouste, Camille en Claude Gensac.

Emmanuelle Bercots melancholisch meanderende roadmovie Elle s'en va is een klein eerbetoon aan Catherine Deneuve, die hier geen seconde uit beeld is. Verlaten door haar minnaar en bedreigd door schuldeisers stapt haar personage Bettie op een zondag in de auto en zwerft dagenlang door Frankrijk, ondertussen avonturen belevend met haar opstandige kleinzoon. Maar eigenlijk was Bettie al lang geleden vertrokken en komt ze aan het eind van de film voor het eerst sinds lange tijd echt thuis. Dat is alleen niet in het huis waar ze met haar moeder woont.

Lulu femme nue

2013 | Drama

Frankrijk 2013. Drama van Sólveig Anspach. Met o.a. Karin Viard, Bouli Lanners, Claude Gensac, Pascal Demolon en Nina Meurisse.

Aandoenlijke odyssee van een vrouw die breekt met het binnen de lijntjes kleuren, fraai gedragen door kameleon Viard. Na een gezeept sollicitatiegesprek ontsnapt veertigster Lulu, gehuwde moeder van drie, ad hoc naar een kustplaatsje in de Vendée. Daar ontmoet ze, al snel berooid, mensen die haar de onvermoede kanten des levens tonen. Fruitige bejaardenbijrol van Gensac, Franse-filmlegende dankzij haar optreden als geliefde ('Ma biche!') van Louis de Funès' gendarme Ludovic Cruchot in Le gendarme se marie (1968). Naar de veelbekroonde tweedelige striproman van Étienne Davodeau.

L'immortel

2010 | Actiefilm, Misdaad, Thriller

Frankrijk 2010. Actiefilm van Richard Berry. Met o.a. Jean Reno, Kad Merad, Venantino Venantini, Richard Berry en Marina Foïs.

Misdaadfilm van Richard Berry over maffiabaas in ruste (Jean Reno), die maar niet met rust gelaten wordt.

Absolument Fabuleux

2001 | Komedie

Frankrijk 2001. Komedie van Gabriel Aghion. Met o.a. Josiane Balasko, Nathalie Baye, Marie Gillain, Vincent Elbaz en Claude Gensac.

Als de film begint zien we hoe Eddie (Balasko) en Patsy (Baye) kinderen van hun tijd zijn. Ze deden mee aan de opstand van mei 1968 in Parijs en hebben later in Woodstock 1969 hun beha`s verbrand. Vervolgens dreven ze mee op de golven van `The Mama`s and The Papa`s` die `California Dreamin` zingen. Eddie wordt binnenkort vijftig en ze heeft net zoals Patsy nooit haar vrije levensstijl opgegeven, en verzet zich nog steeds tegen het huwelijk, achter het fornuis staan en kinderen groot brengen. Ze heeft evenwel een dochter van 21, Safrane (Gillain), die nog maagd is, serieus studeert, en hoopt toegelaten te worden op een elite-instituut om verder te studeren. Loopjongen Jonathan (Elbaz) heeft een oogje op Safrane, maar door allerlei grappige misverstanden komt er niets van. Patsy heeft het gemaakt in de modewereld, maar drinkt voortdurend champagne, die zij mengt met designerdrugs en ze slaapt met jongemannen, die de helft van haar leeftijd zijn. Eddie en Patsy zien er nog altijd even opvallend uit en weerspiegelen heel behoudend een tijdperk van dertig jaar geleden. Helaas bevat het scenario nauwelijks een verhaal. Het is een opeenvolging van grappige en minder grappige gebeurtenissen, die in het licht van de huidige maatschappij politiek incorrect zijn. Wie de oorspronkelijke Britse serie kent en tegelijkertijd de Franse humor aanvoelt, loopt wel weg met deze film, ondanks het geschmier en het onhandige, grove spel van Balasko. Gillain is eigenlijk te sexy om zo'n kuise meid te spelen, maar ze is verder alleszins aanvaardbaar. De rol van Elbaz lijkt nergens naar: het is een rollerblade demonstratie. Baye is niet slecht, maar ze had net zo goed in een andere film kunnen zitten. Er zullen mensen zijn die hier niets van begrijpen en de film de rug toekeren. Dat was in eigen land het geval: na een geslaagde promotiecampagne werden er in de eerste week heel wat mensen naar de bioscoop gelokt, maar daarna werd het doodstil en werd de film uit de roulatie genomen. De kostuums van Jean-Paul Gaultier vallen op. Het scenario is van regisseur Aghion, François- Olivier Rousseau, Remi Waterhouse en Pierre Palmade naar de cultserie van de BBC Absolutely Fabulous van Jennifer Saunders en Dawn French. Het camerawerk is van François Catonne. Op de soundtrack songs uit de jaren 1960, o.a. '69, année erotique' en 'Je t'aime moi non plus' van Serge Gainsbourg, gezongen door Jane Birkin. Dolby.

Changement de cap

1998 |

Frankrijk 1998. Patrick Malakian. Met o.a. Denis Braccini, Claude Gensac en Mimie Mathy.

Als de film begint zien we hoe Eddie (Balasko) en Patsy (Baye) kinderen van hun tijd zijn. Ze deden mee aan de opstand van mei 1968 in Parijs en hebben later in Woodstock 1969 hun beha`s verbrand. Vervolgens dreven ze mee op de golven van `The Mama`s and The Papa`s` die `California Dreamin` zingen. Eddie wordt binnenkort vijftig en ze heeft net zoals Patsy nooit haar vrije levensstijl opgegeven, en verzet zich nog steeds tegen het huwelijk, achter het fornuis staan en kinderen groot brengen. Ze heeft evenwel een dochter van 21, Safrane (Gillain), die nog maagd is, serieus studeert, en hoopt toegelaten te worden op een elite-instituut om verder te studeren. Loopjongen Jonathan (Elbaz) heeft een oogje op Safrane, maar door allerlei grappige misverstanden komt er niets van. Patsy heeft het gemaakt in de modewereld, maar drinkt voortdurend champagne, die zij mengt met designerdrugs en ze slaapt met jongemannen, die de helft van haar leeftijd zijn. Eddie en Patsy zien er nog altijd even opvallend uit en weerspiegelen heel behoudend een tijdperk van dertig jaar geleden. Helaas bevat het scenario nauwelijks een verhaal. Het is een opeenvolging van grappige en minder grappige gebeurtenissen, die in het licht van de huidige maatschappij politiek incorrect zijn. Wie de oorspronkelijke Britse serie kent en tegelijkertijd de Franse humor aanvoelt, loopt wel weg met deze film, ondanks het geschmier en het onhandige, grove spel van Balasko. Gillain is eigenlijk te sexy om zo'n kuise meid te spelen, maar ze is verder alleszins aanvaardbaar. De rol van Elbaz lijkt nergens naar: het is een rollerblade demonstratie. Baye is niet slecht, maar ze had net zo goed in een andere film kunnen zitten. Er zullen mensen zijn die hier niets van begrijpen en de film de rug toekeren. Dat was in eigen land het geval: na een geslaagde promotiecampagne werden er in de eerste week heel wat mensen naar de bioscoop gelokt, maar daarna werd het doodstil en werd de film uit de roulatie genomen. De kostuums van Jean-Paul Gaultier vallen op. Het scenario is van regisseur Aghion, François- Olivier Rousseau, Remi Waterhouse en Pierre Palmade naar de cultserie van de BBC Absolutely Fabulous van Jennifer Saunders en Dawn French. Het camerawerk is van François Catonne. Op de soundtrack songs uit de jaren 1960, o.a. '69, année erotique' en 'Je t'aime moi non plus' van Serge Gainsbourg, gezongen door Jane Birkin. Dolby.

Quiproquos

1991 | Komedie

Frankrijk 1991. Komedie van Claude Vital. Met o.a. Bernard Fresson, Claude Gensac, Laure Sabardin, Valérie Rojan en Serge Dupire.

Satire over de politieke gebruiken in de provincie: de louche tegenstander van een (eerlijke) burgemeester die al dertig jaar zijn ambt uitoefent, ontvoert zijn dochter. Hij zal haar gezond en wel terugbezorgen als de burgemeester zich terugtrekt bij de komende verkiezingen. Wordt vrij snel een boulevardkomedie zoals de titel al aangeeft. Wat de satire betreft, die houdt plotseling op: de inspiratie was kennelijk uitgeput. Het hele werk van deze ex-cineast getuigt van een oppervlakkige kundigheid die in dienst is gesteld van absolute onpersoonlijkheid. En voor deze film geldt 'iedereen is mooir, iedereen is aardig' zoals Jean Yanne zou zeggen. Scenario van Louis-Michel Colla en Jean-Claude Massoulier.

Le dindon

1990 | Komedie

Frankrijk 1990. Komedie van Pierre Badel. Met o.a. Robert Lamoureux, Pierre Mondy, Henri Tisot, Yolande Folliot en Nicole Calfan.

Een tv-stuk naar een van de geijkte meesterwerken van Georges Feydeau (1862-1921), oftewel een leuke satire op de bourgeoisie van toen. De regie sluit aan bij die van Jean Meyer en het belang schuilt dus in de constante grapjes, onontwarbare situaties, knappe dialogen en het verrukkelijke spel.

Cloud Waltzing

1987 | Avonturenfilm

Verenigde Staten 1987. Avonturenfilm van Gordon Flemyng. Met o.a. Kathleen Beller, François-Eric Gendron, Paul Maxwell, Theresa Liotard en Claude Gensac.

Tweede tv-film uit de serie [KL]Harlequin Romance Movies[KLE] naar de populaire (boeket-achtige) paperbacks, gefilmd op exotische locaties in Europa met Amerikaanse actrices in de hoofdrol. Dit keer reist een leuke journaliste naar Frankrijk om een eenzame, maar o zo knappe wijnhandelaar te interviewen.

Le gaffeur

1985 | Komedie

Frankrijk 1985. Komedie van Serge Pénard. Met o.a. Jean Lefebvre, Jean Roucas, Denise Grey, Marie Bunel en Claude Gensac.

Enig gekrakeel in een stadje in Normandië tussen de pastoor, zijn net uit de gevangenis ontslagen vriend, de dochter van de dominee en een bende straatjongeren. Het geheel is doorspekt met clichés en slechte karikaturen: een zeer wellustige pastoor, een opzichtig gekleed vrouwmens en een vervelende politieagent. Niet de moeite waard om verder bij stil te staan. Deze klungelige film - die zelfs de zaal van een jeugdhonk niet haalt - is zonder ook maar een schijntje verbeeldingskracht gemaakt. Scenario van regisseur Penard.

Le gendarme et les gendarmettes

1982 | Komedie

Frankrijk 1982. Komedie van Jean Girault en Tony Aboyantz. Met o.a. Louis de Funès, Michel Galabru, Maurice Risch, Claude Gensac en Catherine Serre.

De gendarme-brigade van Saint Tropez krijgt vier aantrekkelijke vrouwelijke stagiaires toegewezen, waardoor de discipline fiks in gevaar komt. Dan verdwijnen de dames een voor een, net op het moment dat de kolonel een inspectiebezoek heeft aangekondigd. Dit zesde deel uit de succes-serie heeft aan de beproefde formule niets anders toe te voegen dan een reeks afgetrapte, seksistische grappen. Deze film, de laatste van zowel regisseur Girault (assistent Tony Aboyantz voltooide de opnamen) als van De Funès, is een onwaardige afsluiting van beider carrières. Scenario van Jean Girault en Jacques Vilfrid. Camerawerk van Jean Boffety.

Les fugitifs

1981 | Misdaad

België 1981. Misdaad van Freddy Charles. Met o.a. Bernard Menez, Erika Maaz, Claude Gensac en Eddie Constantine.

Een EG-functionaris treft bij hem thuis het lijk van een vermoorde vrouw aan. Vanaf dat moment worden hij en zijn vriendin meegesleept in een reeks van avonturen waarin echte en nep- agenten, zwervers en autodieven alsmede zeven miljoen dollar in goudstaven een rol spelen. De televisieregisseur is er niet in geslaagd vat op het scenario te krijgen, zodat de film al gauw zo verwarrend wordt dat niemand er nog een touw aan vast kan knopen.

La soupe aux choux

1981 | Komedie, Sciencefiction

Frankrijk 1981. Komedie van Jean Girault. Met o.a. Louis de Funès, Jean Carmet, Jacques Villeret, Christine Dejoux en Claude Gensac.

La soupe aux choux, koolsoep. Dat is wat oude Franse boeren Claude en Francis bindt (Louis de Funès en Jean Carmet). Beneveld door soep en wijn wordt het stel op een avond bezocht door een buitenaards wezen dat de winderigheid van de heren opmerkte. Het schepsel blijkt uitermate enthousiast over de soep en besluit de heren uitbundig te compenseren. La soupe aux choux, Funès' voorlaatste film, staat in de top tien van menig filmliefhebber en filmmaker vanwege de fabuleuze cast, de verbeelding van het Franse plattelandsleven, de speciale effecten en het wonderlijke scenario.

L'avare

1980 | Komedie

Frankrijk 1980. Komedie van Jean Girault en Louis de Funès. Met o.a. Bernard Menez, Anne Caudry, Michel Galabru, Claude Gensac en Frank David.

Deze klassieke komedie van Molière over gierigheid werd trouw naar de letter verfilmd. Een paar misplaatste filmische grappen nemen de indruk van de langdradigheid niet weg. Het spelen van de titelrol Harpagon betekende voor De Funès de vervulling van zijn jarenlang gekoesterde droom, maar omdat alleen de komische kanten van zijn personage het volle pond krijgen, wordt zijn spel eentonig. Galabru steelt als huismeester de show. Het scenario is van regisseur Girault en Jean Halain. Het camerawerk is van Edmond Richard.

Moi, fleur bleu

1977 | Komedie

Frankrijk 1977. Komedie van Eric Le Hung. Met o.a. Jodie Foster, Jean Yanne, Sydne Rome, Bernard Giraudeau en Lila Kedrova.

Achter zijn norse voorkomen is een vrachtrijder een sentimenteel man die hevig verliefd wordt op een Amerikaans fotomodel en zich verantwoordelijk voelt voor haar al even vrijgevochten, jongere zusje. Toch zal ze haar maagdelijkheid verliezen bij een jonge vriend van haar beschermer en hierover een schoolopstel maken. De goed gekozen acteurs wegen op tegen het rommelig scenario dat kluchteffecten afwisselt met een weinig diepgaande psychologische observatie. De Franse versie is te verkiezen boven de Engelse, door de verbazende flair waarmee Foster Franse schuttingtaal hanteert.

Le chasseur de Chez Maxim's

1976 | Komedie

Frankrijk 1976. Komedie van Claude Vital. Met o.a. Michel Galabru, Jean Lefebvre, Daniel Ceccaldi, Francis Perrin en Claude Gensac.

Een Franse boulevard-komedie met Galabru als uitsmijter bij de chique nightclub Maxim's. Regisseur Vital doet geen enkele moeite de toneeloorsprong van het overigens vrij banale materiaal te verbergen, zodat het vooral Galabru is die met een enthousiaste vertolking het geheel min of meer overeind houdt. Meer min dan meer, helaas.

Jo

1971 | Komedie, Misdaad, Thriller

Frankrijk 1971. Komedie van Jean Girault. Met o.a. Louis de Funès, Claude Gensac, Bernard Blier, Michel Galabru en Guy Tréjean.

Een toneelschrijver wordt gechanteerd met het verleden van zijn vrouw en doodt per ongeluk de chanteur. Zijn pogingen om het lijk te lozen worden keer op keer gedwarsboomd. Dit Amerikaanse toneelstuk - eerder verfilmd als The Gazebo - biedt meer verrassingen dan de gemiddelde De Funès-vehikels, maar de slome regie doet daar weer afbreuk aan. Scenario van Claude Magnier naar het stuk van Alec Coppel. Het camerawerk is van Henri Decae.

Jo

1971 |

Frankrijk 1971. Claude Magnier. Met o.a. Bernard Blier, Claude Gensac en Louis de Funès.

Een toneelschrijver wordt gechanteerd met het verleden van zijn vrouw en doodt per ongeluk de chanteur. Zijn pogingen om het lijk te lozen worden keer op keer gedwarsboomd. Dit Amerikaanse toneelstuk - eerder verfilmd als The Gazebo - biedt meer verrassingen dan de gemiddelde De Funès-vehikels, maar de slome regie doet daar weer afbreuk aan. Scenario van Claude Magnier naar het stuk van Alec Coppel. Het camerawerk is van Henri Decae.

Le gendarme en balade

1970 | Komedie

Frankrijk/Italië 1970. Komedie van Jean Girault. Met o.a. Louis de Funès, Michel Galabru, Jean Lefebvre, Guy Grosso en Michel Modo.

De gendarme op drift (Nederlandse titel) met eeuwige adjudant Galabru en inspecteur De Funès in flauwe situatiekomedie. Nou ja, eeuwig: dit keer wordt de oude politiemacht van St. Tropez op pensioen gestuurd. Vooral de inspecteur is aan de vut toe, want al in de eerste scène blijkt hij aan z'n bureau in slaap te zijn gevallen. Om het geheugen van een van de agenten op te frissen hijsen de mannen zich toch weer in uniform en vallen binnen bij nudisten.

Hibernatus

1969 | Komedie, Fantasy, Sciencefiction

Frankrijk/Italië 1969. Komedie van Edouard Molinaro. Met o.a. Louis de Funès, Michael Lonsdale, Claude Gensac, Bernard Alane en Olivier de Funès.

Na een ietwat uitgelopen winterslaap van zeventig jaar in het Noordpoolijs wordt jong gebleven wetenschapper Fournier (Alane) eind jaren zestig ontdekt en ontdooid. Hij blijkt de overgrootvader van Edmée, echtgenote van heetgebakerde industrieel Hubert de Tartas, maar waant zich nog altijd in 1905. Krankjorume sciencefictionpremisse biedt meesterkomiek De Funès ampel voorzetten tot staccato verbaliteiten, verkleedpartijen en andere kluchtigheden in kleurig CinemaScope. Gensac, comédienne van de millimetertiming en De Funès’ echtgenote in diverse Gendarme-films, geeft uitstekend partij. De Tartas' kapitale residentie staat overigens in Le Vésinet, West-Parijse groenoase der zeer bevoorrechten.

Hibernatus

1969 | Komedie

Frankrijk/Italië 1969. Komedie van Edouard Grignon. Met o.a. Martine Kelly, Claude Gensac en Louis de Funès.

Na een ietwat uitgelopen winterslaap van zeventig jaar in het Noordpoolijs wordt jong gebleven wetenschapper Fournier (Alane) eind jaren zestig ontdekt en ontdooid. Hij blijkt de overgrootvader van Edmée, echtgenote van heetgebakerde industrieel Hubert de Tartas, maar waant zich nog altijd in 1905. Krankjorume sciencefictionpremisse biedt meesterkomiek De Funès ampel voorzetten tot staccato verbaliteiten, verkleedpartijen en andere kluchtigheden in kleurig CinemaScope. Gensac, comédienne van de millimetertiming en De Funès’ echtgenote in diverse Gendarme-films, geeft uitstekend partij. De Tartas' kapitale residentie staat overigens in Le Vésinet, West-Parijse groenoase der zeer bevoorrechten.

Le gendarme se marie

1968 | Komedie

Frankrijk/Italië 1968. Komedie van Jean Girault. Met o.a. Louis de Funès, Geneviève Grad, Claude Gensac, Jean Lefebvre en Michel Galabru.

Tijdens het hoogseizoen jagen de gendarmes van Saint-Tropez in burger op verkeersovertreders. Wanneer Ludovic Cruchot echter ineens oog in oog staat met snelheidsduivel annex kolonelsweduwe Josépha Lefrançois, vonkt het tussen de twee (letterlijk). Derde Gendarme-film is ondanks getroebleerde ontstaansgeschiedenis - opnamechaos vanwege Mei '68, een stuntman liet het leven - wellicht de fruitigste in de succesreeks. Naast de niet-aflatende reeks gags zorgt de chemie tussen De Funès en topcomedienne Gensac (1927-2016) voor onvergetelijke momenten. Onder de vele klassieke scènes is die waarin Cruchot schriftelijk promotie-examen doet.

Oscar

1967 | Komedie

Frankrijk 1967. Komedie van Edouard Molinaro. Met o.a. Louis de Funès, Claude Rich, Claude Gensac, Mario David en Agatha Natanson.

Een zakenman is opgelicht door zijn secretaris die wil trouwen met zijn onwettige dochter, terwijl zijn wettige dochter zwanger is van de chauffeur. Zijn hebzucht strijdt met zijn vadergevoel tijdens één permanente woede-aanval van De Funès, in de verfilming van een toneelklucht die hij ook op de planken speelde. De film houdt een eenheid van tijd en plaats aan, net als het stuk, maar heeft zoveel vaart en vondsten dat hij een der meest geslaagde De Funès-vehikels is.

Les grandes vacances

1967 | Komedie

Italië/Frankrijk 1967. Komedie van Jean Girault. Met o.a. Louis de Funès, Ferdy Mayne, Claude Gensac, Martine Kelly en François Leccia.

Een directeur van een dure jongenskostschool (Funès) stuurt zijn zoon met vakantie naar Schotland, zodat de jongen daar zijn Engels kan ophalen. De zoon ziet echter meer in spelevaren met een jonge Schotse schone. Pa reist hem achterna om hem tot de orde te roepen. De speurtocht eindigt in Gretna Green en dat geeft het happy-end al aan. Louis De Funès in koortsachtige situaties, diverse vermommingen, ettelijke vreemdsoortige voertuigen. Onbekommerde kolder, waarmee de liefhebber zich uitstekend zal vermaken. Een te groot deel van de film moet echter worden gedragen door Olivier, die dit absoluut niet aankan. Jacques Vilfrid schreef met regisseur Girault het scenario.

Les Sultans

1966 | Komedie, Drama

Frankrijk/Italië 1966. Komedie van Jean Delannoy. Met o.a. Gina Lollobrigida, Louis Jourdan, Corinne Marchand, Philippe Noiret en Daniel Gélin.

Een mode-fotografe is de maîtresse van een getrouwde industrieel die niet op een afspraak komt vanwege plotselinge vaderlijke verplichtingen als zijn dochter ook de geliefde van een getrouwde heer van middelbare leeftijd blijkt. De mededeling dat haar amant met een jonge vrouw is gesignaleerd wordt door de fotografe verkeerd opgevat. Deze ironische komedie over de dubbele moraal van vreemdgaande heren wekt de indruk dat Lollobrigida, Jourdan noch de regisseur de humor van de situaties en de dialogen hebben beseft, zodat satirische elementen alleen komen van Marchand en Noiret als het parallelle koppel vreemdgangers.

Journal d'une femme en blanc

1965 | Drama

Frankrijk 1965. Drama van Claude Autant-Lara. Met o.a. Marie-José Nat, Jean Valmont, Paloma Matta, Claude Gensac en Jacques Santi.

Een gynaecologe doet stage in een kraamkliniek en maakt mee hoe jonge vrouw sterft aan miskraam. Zelf wordt ze zwanger van een collega, maar kiest voor abortus. Deze film hield zeker voor de ontstaansperiode een dapper pleidooi voor 'baas in eigen buik', maar doet dat, om een zo groot mogelijk publiek te bereiken, binnen de clichés van de doktersroman. Het spel van de hoofdrolspelers legt de nadruk op de smartlap in plaats van een strijdvaardige overtuigingskracht.

Comment épouser un premier ministre

1964 | Komedie

Frankrijk 1964. Komedie van Michel Boisrond. Met o.a. Jean-Claude Brialy, Pascale Petit, Claude Gensac, Jean Richard en Jacques Charon.

Ouvreuse in de opera krijgt compromitterende liefdesbrief in handen van jong politicus aan vrouw van een van zijn superieuren. Als onvoorzien resultaat van haar chantage maakt hij carrière en weet zij hem zelf te veroveren. Film benut geen van de mogelijkheden van gegeven: als politieke satire halfzacht, als romance zonder vuur, als misverstand-komedie zonder grappen. Opmerkelijke decors overtroeven de acteurs.

La Vie d'un honnête homme

1952 |

Frankrijk 1952. Sacha Guitry. Met o.a. Michel Simon, Marguérite Pierry, Lana Marconi, Laurence Badie en Pauline Carton.

Een oude industrieel neemt de plaats in van zijn aan lager wal geraakte tweelingbroer en doet voorkomen of hij is overleden om te zien wat familie en personeel echt van hem vinden. Deze venijnige dialoogkomedie geeft het talent van Simon alle kansen.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Claude Gensac op televisie komt.

Reageer