Nathalie Baye

1948 Acteur

Nathalie Baye (1948) is acteur.
Er zijn 64 films gevonden.

Juste la fin du monde

2016 | Drama

Canada/Frankrijk 2016. Drama van Xavier Dolan. Met o.a. Gaspard Ulliel, Léa Seydoux, Vincent Cassel, Marion Cotillard en Nathalie Baye.

Succesvolle toneelschrijver keert na twaalf jaar afwezigheid terug naar zijn geboortedorp om zijn familie te vertellen dat hij zal sterven aan aids. Maar het blijkt nog bijzonder lastig om daarvoor een geschikt moment te vinden. Eigenzinnige bewerking van het gelijknamige toneelstuk van de Franse schrijver Jean-Luc Lagarce (1957-1995) door de jonge Canadese regisseur Dolan, die zijn wereldberoemde Franse acteurs dicht op de huid filmt en de volumeknop regelmatig helemaal open draait. Onverdraaglijk volgens sommigen, aangrijpend en indringend volgens ons.

Préjudice

2015 | Drama

België/Frankrijk/Nederland/Luxemburg 2015. Drama van Antoine Cuypers. Met o.a. Thomas Blanchard, Ariane Labed, Nathalie Baye, Julien Baumgartner en Éric Caravaca.

Wat is er toch aan de hand met de 32-jarige, thuiswonende Cédric, die de geladen sfeer tijdens een feestelijk familiedinertje tot ontploffing brengt? De spanningen lopen langzaam maar zeker op in dit psychologisch familiedrama met licht absurdistische ondertoon en krachtige cast dat filmische verwantschap vertoont met Vinterbergs Festen en Lanthimos' The Lobster. Sterk, schrijnend debuut van de Brusselse regisseur Antoine Cuypers dat ook valt op te vatten als pleidooi voor maatschappelijke onaangepastheid en het recht 'anders' te zijn.

Laurence Anyways

2012 | Drama, Romantiek

Canada/Frankrijk 2012. Drama van Xavier Dolan. Met o.a. Melvil Poupaud, Suzanne Clément, Nathalie Baye, Monia Chokri en Susan Almgren.

In de jaren tachtig gesitueerde lovestory over de in de filmwereld werkende Fred en haar literatuur docerende vriend Laurence, die vrouw wil zijn. Geen goedbedoeld drama over transseksualiteit, maar een breder getrokken pleidooi voor het zien van de persoon achter diens verschijningsvorm. Van Canadees wonderkind Xavier Dolan, die eerder furore maakte met Les amours imaginaires. Hoewel Dolan opnieuw zijn virtuoos gevoel demonstreert voor poëtische sequenties, overspeelt hij hier helaas zijn hand door een overdosis pathetiek.

Les bureaux de Dieu

2008 | Komedie

Frankrijk/België 2008. Komedie van Claire Simon. Met o.a. Anne Alvaro, Nathalie Baye, Michel Boujenah, Rachida Brakni en Isabelle Carré.

Twee uur lang laat Les bureaux de Dieu gesprekken zien tussen medewerksters van het Parijse bureau voor gezinsplanning en hun clientèle: seksueel actieve pubermeisjes, ongewenst zwangere vrouwen, moslims die het maagdenvlies van hun vriendin willen laten controleren. De film doet documentair aan, regisseuse Simon bezocht verschillende van zulke centra en woonde er talloze consultaties bij. De bezoeksters worden door amateurs gespeeld, de consulentes door diva's van de Franse cinema. Wonderlijk hoe het naturel van de amateurs samengaat met de filmgenieke uitstraling van veteranen als Nathalie Baye. Subtiel pleidooi voor zelfbeschikking van de vrouw.

Mon fils à moi

2006 | Drama

Frankrijk/België 2006. Drama van Martial Fougeron. Met o.a. Nathalie Baye, Victor Sévaux, Olivier Gourmet, Marie Kremer en Emmanuelle Riva.

Sterk, bij vlagen ijzingwekkend regiedebuut dat danst op de scheermeslijn tussen onderkoelde psychothriller en drama over het disfunctionele gezin. Julien, fijngevoelige adolescent, wordt meer en meer door zijn overbeschermende moeder (Baye) afgeschermd van de wereld terwijl vader de andere kant op kijkt. Film begint met het omineuze beeld van een ambulance voor het huis waar zich duidelijk een tragedie heeft afgespeeld en volgt dan het spoor terug. Baye laat haar personage op sublieme wijze labieler, killer en angstaanjagender worden naarmate de aktes vorderen.

Le petit lieutenant

2005 | Drama, Misdaad

Frankrijk 2005. Drama van Xavier Beauvois. Met o.a. Nathalie Baye, Jalil Lespert, Roschdy Zem en Antoine Chappey.

Grimmige policier verkiest niet de vaak glamoureus-romantische benadering van weleer, maar ligt duidelijk in de lijn van sociaalrealistische opdoffers als Bertrand Taverniers L.627 en Maurice Pialats Police. Gelittekende politiechef Caro(line) Vaudieu, ogenschijnlijk gewapend tegen terugval in alcoholica, keert terug in actieve Parijse dienst en kiest met Antoine Derouère (Lespert) een onervaren luitenant uit Le Havre als assistent. Natuurwonder Baye won een César voor haar sublieme vertolking van een getroebleerde moeder en carrièrevrouw voorbij de vijftig. Regisseur Beauvois speelt - een niet van sarcasme ontblote keuze - een reactionaire rotzakrechercheur.

Les sentiments

2003 | Romantisch drama

Frankrijk 2003. Romantisch drama van Noémie Lvovsky. Met o.a. Nathalie Baye, Jean-Pierre Bacri en Isabelle Carré.

Arts Jacques (Bacri) en zijn vrouw Carole (Baye) krijgen nieuwe buren: François (Poupaud) gaat de dokterspraktijk overnemen. Terwijl Carole bevriend raakt met Edith (Carré), ontwikkelt ook Jacques gevoelens voor zijn nieuwe buurvrouw. Regisseuse Lvovsky, als actrice te zien in films als haar eigen Camille redouble, snijdt weliswaar ernstige thema's aan (kan iemand van twee mensen tegelijk houden?), maar kiest voor een vrij lichte toon. Prima kwartet hoofdrolspelers in een drama dat werd genomineerd voor vier Césars, waaronder voor beste film.

La fleur du mal

2003 | Drama, Thriller

Frankrijk 2003. Drama van Claude Chabrol. Met o.a. Nathalie Baye, Benoît Magimel, Mélanie Doutey, Bernard Le Coq en Suzanne Flon.

Meesterchroniqueur Chabrol (1930) laat in zijn vijftigste speelfilm zijn obsessie met het morele failliet van de gegoede burgerij opnieuw de vrije loop, aan de hand van moord, overspel, incest en politieke smeerlapperij. Chabrols La fleur du mal opent in een ruim, comfortabel huis waar de dwalende camera tot stilstand komt bij een lijk. De volgende scène toont de thuiskomst na enkele jaren in de VS van François (Magimel) bij vader, stiefmoeder en verleidelijke stiefzus (Mélanie Doutey). Chabrol laat op geraffineerde wijze zien hoe de aanvankelijk speelse omgang tussen de familieleden uitmondt in een uitputtingsslag wanneer zij langzaam de controle over de relatie(s) verliezen.

France Boutique

2003 | Komedie

Frankrijk 2003. Komedie van Tonie Marshall. Met o.a. Karin Viard, François Cluzet, Judith Godrèche en Nathalie Baye.

'Ik houd ontzettend van teleshop-programma's,' zei cineaste Marshall aangaande France Boutique, 'want ze beloven altijd een simpeler leven.' In France Boutique doen de getrouwde Olivier en France samen een teleshopprogramma. De zaken en het huwelijk gaan niet best. Marshall, bekend van filmhuishit Vénus Beauté (Institut), vroeg Cluzet de mannelijke hoofdrol te spelen omdat hij lijkt op een jonge Pierre Bellemare, de man die teleshopping invoerde in Frankrijk. Cluzet en zijn tegenspeelster Viard zijn sterren die nogal wat te bieden hebben aan gelaagdheid en nuance. Het scenario van France Boutique vereist echter niet meer dan simpele (best leuke) parodie en farce.

L'enfant des lumières

2002 |

België/Frankrijk 2002. Daniel Vigne. Met o.a. David Bennent, Jocelyn Quivrin, Nathalie Baye en Sylviane Goudal.

'Ik houd ontzettend van teleshop-programma's,' zei cineaste Marshall aangaande France Boutique, 'want ze beloven altijd een simpeler leven.' In France Boutique doen de getrouwde Olivier en France samen een teleshopprogramma. De zaken en het huwelijk gaan niet best. Marshall, bekend van filmhuishit Vénus Beauté (Institut), vroeg Cluzet de mannelijke hoofdrol te spelen omdat hij lijkt op een jonge Pierre Bellemare, de man die teleshopping invoerde in Frankrijk. Cluzet en zijn tegenspeelster Viard zijn sterren die nogal wat te bieden hebben aan gelaagdheid en nuance. Het scenario van France Boutique vereist echter niet meer dan simpele (best leuke) parodie en farce.

Catch Me If You Can

2002 | Misdaad, Komedie

Verenigde Staten 2002. Misdaad van Steven Spielberg. Met o.a. Leonardo DiCaprio, Tom Hanks, Christopher Walken, Martin Sheen en Nathalie Baye.

Ouderwetse misdaadkomedie met fris geschoren typetjes die elkaar in de jaren zestig bij toerbeurt een poets bakken. DiCaprio speelt de jonge, gewiekste zwendelaar Frank Abagnale. FBI-agent Hanratty (Hanks) probeert hem te vangen maar dat valt nog niet mee. Het volgens de echte Abagnale voor tachtig procent waargebeurde, zeer vermakelijke verhaal werd enigszins overbodig opgetuigd met een doorsnee opgroeidrama, waarbij DiCaprio's personage wat vaal afsteekt tegen het acteergeweld van Walken. Die won een BAFTA en kreeg een Oscarnominatie voor zijn fenomenale vaderrol.

Barnie et ses petites contrariétés

2001 | Komedie, Romantiek, Erotiek

Frankrijk 2001. Komedie van Bruno Chiche. Met o.a. Fabrice Luchini, Nathalie Baye, Marie Gillain, Hugo Speer en Serge Hazanavicius.

Barnie (Luchini) woont in Calais, is getrouwd met Lucie (Baye) en heeft een dochter C[KA1]ecile (Bernier), die op de middelbare school zit. Barnie ontwerpt schepen en werkt in Londen, waar hij met de Eurostar naar toe gaat. Hij heeft een ma[KA4]itresse Margot (Gilain), die vormgeefster is op een reclamebureau, en een minaar Mark (Speer), die veilingmeester is. Barnie geniet met volle teugen van het leven. Als hij 45 wordt, krijgt hij van alledrie hetzelfde cadeau: een ticket met de Ori[KA3]ent Express naar Veneti[KA3]e. Barnie maakt de balans op en kiest voor Lucie, die in zijn afwezigheid lonkt naar Alexandre (Hazanavicius), de geschiedenisleraar van Cécile. Hij besluit de tickets, die hij van Margot en Mark heeft ontvangen, aan hen terug te sturen met een aardig briefje. Hij maakt een foutje: hij verwisselt de enveloppen. Op de stoep staan Mark en Margot, die beweren een stel te zijn. Zo vertrekken ze allemaal naar Venetië. In de eerste plaats een vette klucht over bedrog en misverstanden, maar het pikante van de boulevardkomedie ontbreekt en in de tweede plaats is Luchini als kerel voor alle betrokkenen nauwelijks aantrekkelijk en niet de moeite waard om over te vechten. Het debuut van regisseur Chiche die met Alain Layrac en Fabrice-Roger Lacan het scenario neerpende, is helaas een schot naast de roos. Toch in eigen land een kortstondig succes, voornamelijk vanwege de star-power van de hoofdrollen. Het camerawerk is van Régis Blondeau.

Absolument Fabuleux

2001 | Komedie

Frankrijk 2001. Komedie van Gabriel Aghion. Met o.a. Josiane Balasko, Nathalie Baye, Marie Gillain, Vincent Elbaz en Claude Gensac.

Als de film begint zien we hoe Eddie (Balasko) en Patsy (Baye) kinderen van hun tijd zijn. Ze deden mee aan de opstand van mei 1968 in Parijs en hebben later in Woodstock 1969 hun beha`s verbrand. Vervolgens dreven ze mee op de golven van `The Mama`s and The Papa`s` die `California Dreamin` zingen. Eddie wordt binnenkort vijftig en ze heeft net zoals Patsy nooit haar vrije levensstijl opgegeven, en verzet zich nog steeds tegen het huwelijk, achter het fornuis staan en kinderen groot brengen. Ze heeft evenwel een dochter van 21, Safrane (Gillain), die nog maagd is, serieus studeert, en hoopt toegelaten te worden op een elite-instituut om verder te studeren. Loopjongen Jonathan (Elbaz) heeft een oogje op Safrane, maar door allerlei grappige misverstanden komt er niets van. Patsy heeft het gemaakt in de modewereld, maar drinkt voortdurend champagne, die zij mengt met designerdrugs en ze slaapt met jongemannen, die de helft van haar leeftijd zijn. Eddie en Patsy zien er nog altijd even opvallend uit en weerspiegelen heel behoudend een tijdperk van dertig jaar geleden. Helaas bevat het scenario nauwelijks een verhaal. Het is een opeenvolging van grappige en minder grappige gebeurtenissen, die in het licht van de huidige maatschappij politiek incorrect zijn. Wie de oorspronkelijke Britse serie kent en tegelijkertijd de Franse humor aanvoelt, loopt wel weg met deze film, ondanks het geschmier en het onhandige, grove spel van Balasko. Gillain is eigenlijk te sexy om zo'n kuise meid te spelen, maar ze is verder alleszins aanvaardbaar. De rol van Elbaz lijkt nergens naar: het is een rollerblade demonstratie. Baye is niet slecht, maar ze had net zo goed in een andere film kunnen zitten. Er zullen mensen zijn die hier niets van begrijpen en de film de rug toekeren. Dat was in eigen land het geval: na een geslaagde promotiecampagne werden er in de eerste week heel wat mensen naar de bioscoop gelokt, maar daarna werd het doodstil en werd de film uit de roulatie genomen. De kostuums van Jean-Paul Gaultier vallen op. Het scenario is van regisseur Aghion, François- Olivier Rousseau, Remi Waterhouse en Pierre Palmade naar de cultserie van de BBC Absolutely Fabulous van Jennifer Saunders en Dawn French. Het camerawerk is van François Catonne. Op de soundtrack songs uit de jaren 1960, o.a. '69, année erotique' en 'Je t'aime moi non plus' van Serge Gainsbourg, gezongen door Jane Birkin. Dolby.

Ça ira mieux demain

2000 | Komedie

Frankrijk 2000. Komedie van Jeanne Labrune. Met o.a. Nathalie Baye, Jeanne Balibar, Jean-Pierre Darroussin, Danielle Darrieux en Isabelle Carré.

Celliste Marie (Carr[KA1]e) beschuldigt een man van diefstal van haar portemonnaie in de Parijse metro. Zij is met haar vriendin Annie (Guillemin) onderweg. Marie`s moeder Elisabeth (Balibar) gaat verhuizen, en weet niet wat ze met een ladenkast moet doen, die al heel lang in de familie is. Sophie (Baye) is niet meer zeker van zichzelf; haar man Xavier (Darroussin) weet niet welk beroep hij moet kiezen: psychotherapeut of bottenkraker; hij oefent ze beide uit, onder verschillende namen, maar in dezelfde praktijk. Hij gaat in zijn eentje in een bistro eten en ontmoet zijn oude vriend Franck (Bezace), een binnenhuisarchitect, die van zijn vrouw C[KA1]eline (Besançon) minder vet zou moeten eten. Sophie ontmoet Elisabeth en raakt in gesprek over de ladenkast die eerst in plastic gewikkeld moet worden voordat hij in de kelder kan. Is het wel of niet goed voor het hout; iedereen doet zijn zegje. Er gebeurt van alles en zo maken we kennis met de belangrijkste personages van de film. We volgen een week lang hoe het met hen gaat. Sommigen hebben geluk, anderen hebben pech. Veel gebeurtenissen zijn ronduit grappig, andere voorvallen zijn minder humoristisch, afhankelijk van de spelprestaties. Baye is heel goed als weifelaarster, die naar seks verlangt, en Balibar komt heel sympathiek en geloofwaardig over. Veterane Darrieux is goed op dreef als vrouw die alles over gordijnstoffen weet. Ondanks het originele scenario van regisseuse Labrune had de film veel grappiger kunnen zijn. Het einde is abrupt, maar laat de deur wagenwijd open voor een vervolg. Wie de film op tv kan zien, moet hem beslist niet overslaan - hij is leuk genoeg. Het camerawerk is van Jean-Claude Thibaut.

Selon Matthieu

2000 | Drama, Actiefilm

Frankrijk 2000. Drama van Xavier Beauvois. Met o.a. Nathalie Baye, Benoît Magimel, Antoine Chappey, Fred Ulysse en Jean-Marie Winling.

Francis (Ulysse) en zijn zoons [KA1]Eric (Chappey) en Matthieu (Magimel) werken in dezelfde fabriek in Normandi[KA3]e. Francis rookt een sigaret tijdens het werk en wordt daarom ontslagen. Matthieu is ontsteld dat zijn vader om zo`n futiliteit de zak heeft gekregen, dat hij met [KA1]Eric een staking wil organiseren. [KA1]Eric is pas getrouwd en wil geen risico`s nemen. Ook lukt het Matthieu niet om de arbeiders te mobiliseren. Als Francis de weg oversteekt om zijn werkloosheidsuitkering op te halen wordt hij aangereden door een auto en sterft. Matthieu wil zijn vader wreken en vindt daarvoor een slachtoffer: Claire (Baye), de vrouw van de fabrieksdirecteur, die speelzucht heeft. Hij 'ontmoet' haar aan de speeltafel en knoopt een intieme relatie met haar aan om haar later te ontmaskeren, maar Claire ontdekt wie hij is en wat hij wil. Nu stort de hemel boven Matthieu in. De derde film van Beauvois begint intrigerend ondanks de trage ontwikkeling van het verhaal, maar het scenario van regisseur Beauvois, Cédric Anger en Catherine Breillat is veel te intelectualistisch, bevat te weinig dramatiek om de kijker de boeien en de scènes worden afgeraffeld zonder dat ze voldoening schenken. Baye speelt best goed, maar haar personage is onsympathiek zodat ze de kijker tenslotte koudlaat. Magimel doet enorm zijn best om van de complexe Matthieu een interessant personage te maken, maar dat ontspoort door het ongelukkig gekozen plan om wraak te nemen. De titel is veel te pretentieus en sociale drama's uit het noorden van Frankrijk zijn zo langzamerhand wel bekend. Het camerawerk van Caroline Champetier ziet er mooi uit. Panavision widescreen, Dolby Digital.

Depardieu... le regard des autres

2000 | Documentaire, Biografie

Frankrijk 2000. Documentaire van Catherine Jivora en Pierre-André Boutang. Met o.a. Le Dœuff, Nathalie Baye, Claude Berri, Michel Blanc en Bertrand Blier.

Een collage van diverse interviews, gegeven door een uiteenlopende reeks mensen op even uiteenlopende tijdstippen, over de Franse acteur G[KA1]erard Depardieu (1948). Op die manier trachten de makers een beeld te cre[KA3]eren van de persoon, de mythe, de mens, de acteur, de zakenman, de regisseur, enz., zonder dat Depardieu zelf op de pijnbank gelegd wordt. Helaas wordt het haast een promotiefilm voor hem, want nergens is er een woord kritiek te bespeuren in de soms ellenlange hommages. Het geheel wordt ge[KA3]illustreerd met fragmenten uit zowel zijn theaterwerk, o.a. [KL]Les gar[KA10]cons de la bande[KLE] van Matt Crowley (uit 1968) en [KL]Galapagos[KLE] van Jean Chatenet (uit 1971). Met een fragment uit LES VALSEUSES (1974) belanden we dan bij het serieuze filmwerk. Een documentaire die uitsluitend in de smaak zal vallen van de kritiekloze Depardieu-fans. De regisseurs schreven zelf het scenario en tekenden tevens voor de montage. Fotografie is van Barney Gumble.

Venus Beauté (Institute)

1999 | Komedie, Drama

Frankrijk 1999. Komedie van Tonie Marshall. Met o.a. Audrey Tautou, Mathilde Seigner, Nathalie Baye, Samuel Le Bihan en Bulle Ogier.

Het intrigerende Venus Beauté (Institut) beschrijft het liefdesleven van drie schoonheidsspecialistes: Angèle (Nathalie Baye) gelooft niet meer zo in liefde, Samantha (Mathilde Seigner) wil wel een vriendje minder en Marie (Audrey Tautou) zoekt het bij een zestigjarige. Tonie Marshall (geb. 1951) liet cinema.nl destijds weten hoe verbaasd ze was dat haar film ook bij jongeren zoveel succes had. Meisjes van 20 - niet bepaald haar 'doelgroep' - kwamen haar in tranen vertellen dat ze op Angèle leken. Die tobden ook al over ouder worden, over de angst om je aan iemand te geven; dat was kennelijk niet voorbehouden aan de vrouwen van Marshalls generatie. Venus Beauté (Institut) was goed voor vier Césars.

Une liaison pornographique

1999 | Drama, Erotiek, Romantiek

Frankrijk/Zwitserland/België/Luxemburg 1999. Drama van Frédéric Fonteyne. Met o.a. Nathalie Baye, Sergi López en Paul Pavel.

Een vrouw van in de veertig (Baye, die een European Film Award-nominatie kreeg voor haar rol) zet een advertentie voor een 'pornografische' affaire. Ze wil haar fantasie uitleven, maar verder niets, ze wil zelfs haar naam niet noemen. Een iets jongere man (López) reageert. Vervolgens ontmoeten ze elkaar wekelijks in een hotelkamer. Een fascinerend drama over twee mensen die elkaar in een geheim verbond hebben gevonden, maar terugdeinzen zodra die intimiteit plaatsmaakt voor liefde. Ondertussen wordt er veel geneuzeld en is er van de seks weinig te zien. Dat u dat weet.

Si je t'aime... prends garde à toi

1998 | Drama

Frankrijk 1998. Drama van Jeanne Labrune. Met o.a. Nathalie Baye, Hubert Saint-Macary, Philippe Khorsand, Daniel Duval en Elisabeth Commelin.

Muriel (Baye) is schrijfster van romans en scenario`s. Ze heeft succes, maar niet in de liefde, want haar oudere minnaar heeft haar laten vallen. Als ze in de trein zit en op weg naar huis is, ontmoet ze Samuel (Duval), die haar opsmoest. Als ze uitstapt op haar station, scheiden hun wegen. Samuel, een weinig succesvolle verkoper van vloerbedekking, belt haar op en zegt dat hij langs komt met verse croissants, die ze met een koffie voor ontbijt samen zullen nuttigen. Inderdaad staat hij voor de deur en als hij eenmaal binnen is, wordt onmiddellijk de liefde bedreven en Muriel geniet ervan. Ze geniet nog meer, want ze weet dat zij geestelijk sterker is dan Samuel, die echter een karakter met hele duistere trekken blijkt te hebben. Het duurt echter enige tijd voordat Muriel het in de gaten heeft. Het scenario van regisseuse Labrune windt er geen doekjes om, maar de boodschap die zij heeft willen brengen met de film roept zowel voor mannen als vrouwen vragen op, want ze zegt: 'Ik geloof niet in de gemeenschap tussen twee schepsels'; en ze vervolgt: 'er ontbreekt een schakel. Mijn film is de missing link'. We geloven er geen snars van, maar Baye is heel goed, de scène's zijn niets verhullend en mooi en de hoofdpersonages vormen puzzels, waarover je nog een lange tijd nadenkt.

Paparazzi

1997 | Komedie

Frankrijk 1997. Komedie van Alain Berbérian. Met o.a. Patrick Timsit, Vincent Lindon, Catherine Frot, Nathalie Baye en Isabelle Gélinas.

Michel Verdier (Lindon) is een bikkelharde paparazzo, die zijn job uitvoert met de precisie van een huurmoordenaar. Zonder acht te slaan op de gevolgen tracht hij bekende mensen vast te leggen op het moment dat ze zich in een compromitterende situatie bevinden. Zo neemt hij een slachtoffer tijdens een voetbalwedstrijd op de korrel. Op het moment dat hij de foto maakt, wordt er gescoord. De dag daarop staat in de krant niet enkel de persoon in kwestie, maar ook een juichende supporter, Franck Bordoni (Timsit), een bekrompen beveiligingsmedewerker. Gevolg: Franck wordt ontslagen, want op dat ogenblik had hij op zijn werk moeten zijn. Franck wil zich beklagen op de redactie en vraagt wie de fotograaf D.R. wel is, niet beseffend dat dit Droits R[KA1]eserv[KA1]es (Alle Rechten Voorbehouden) betekent. Michel die hem ontvangt, legt hem dit niet uit, maar neemt hem in dienst als assistent. Zo krijgt Franck een spoedcursus als paparazzo. De film werd geen vlijmscherpe satire op dit soort aasgieren, maar een dynamische komedie over de gedeelde verantwoordelijkheid van de paparazzi, de media, de prominente figuren en het lage publiek dat zich aan sensatie laaft. Enkele Franse beroemdheden zoals Johnny Hallyday, Isabelle Adjani en Patrick Bruel, spelen even zichzelf in de film. Niet helemaal in zijn opzet geslaagd, maar toch een leuke kijk achter de schermen van de genadeloze sensatiefotografen, die na de dood van Prinses Diana door bijna iedereen verguisd werden. Berberian schreef het scenario samen met acteurs Lindon en Timsit en Danièle Thompson, Jean-François Halin en Simon Michael. Fotografie van Vincenzo Marano. Dolby Stereo.

Les enfants de salaud

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Tonie Marshall. Met o.a. Claudia Cardinale, Jean Yanne, Molly Ringwald, Danielle Darrieux en François Cluzet.

Smakelijke zedenkomedie over drie (half)zusters en een (half)broer die elkaar pas (echt) leren kennen na arrestatie en voorgeleiding van hun criminele vader (Yanne). Suzanne (Anemone) is beslist de opvliegendste van het toch al temperamentvolle stel: een van de felste meningsverschillen wordt door haar krachtig afgesloten met het plaatsen van een keukenmes in de eerste de beste deurpost. De ongeremd hilarische begrafenisscene aan het slot van de film wordt breed uitgemeten en stijlvast gelardeerd met beelden in slow motion.

Food Of Love

1996 | Romantiek

Frankrijk/Verenigd Koninkrijk 1996. Romantiek van Stephen Poliakoff. Met o.a. Richard E. Grant, Nathalie Baye, Joe McGann, Juliet Aubrey en Lorcan Cranitch.

Alex (Grant) en zijn studiegenoten hebben elkaar niet meer teruggezien nadat ze de universiteit hadden verlaten. Inmiddels zijn er vijftien jaar verstreken. Alex heeft een re[KA3]unie georganiseerd in het kleine idyllische dorpje waar ze ooit tijdens hun studietijd [KL]Twelfth Night[KLE] van William Shakespeare opvoerden. Het wordt al vlug duidelijk dat Alex, Mich[KA2]ele (Baye), Sam (McGann) en Madeleine (Aubrey) alle redenen hebben om zich een tijdje aan hun dagelijkse sleur te onttrekken. Een kleine film over een kwartet dat de balans van hun korte leven opmaakt en wegvlucht in nostalgische herinneringen aan 'betere' tijden. De personages zitten dramatisch complex in elkaar, maar regisseur/scenarioschrijver Poliakoff slaagt erin alles in goede banen te leiden. Voor cinefiele kijkers die houden van ellenlange, overigens schitterend uitgevoerde, dialogen. Een lust voor oog en oor, maar weinig of geen actie. Het camerawerk is van Wit Debal en Denis Lenoir. Dolby Stereo.

Enfants de salaud

1995 | Komedie

Frankrijk/België/Zwitserland 1995. Komedie van Tonie Marshall. Met o.a. Anémone, Nathalie Baye, François Cluzet, Molly Ringwald en Jean Yanne.

Drie halfzusters en een halfbroer weten niet van elkaars bestaan af. Ze groeiden op bij hun resp. moeder of resp. grootouders. Ze werden allen door hun vader Julius Mandenne (Yanne) erkend, maar die verdween om nooit meer iets van zich te laten horen. De tijd vliegt voorbij tot op een kwade dag hun vader in Brussel terecht moet staan wegens een gruwelijke moord.

La machine

1994 | Sciencefiction, Thriller

Frankrijk/Duitsland 1994. Sciencefiction van François Dupeyron. Met o.a. Gérard Depardieu, Nathalie Baye, Didier Bourdon, Natalie Woerner en Erwan Baynaud.

Psychiater Depardieu heeft een fantastische machine uitgedokterd, waarmee hij delen van het brein van twee personen kan verwisselen. Hij wil in de geest van een psychopaat dringen om uit te zoeken hoe de hersenen van een maniakale moordenaar werken. Zijn keuze valt op Bourdon, een man met een moedercomplex die al drie vrouwen heeft gedood. Mislukt als SF, mislukt als thriller en mislukt als analyse van de psyche van een seriemoordenaar. De acteurs presteren ver beneden de middelmaat, en deze film is hun talent niet waardig. Dupeyron schreef zelf het voorspelbare, onbenullige en stroeve scenario, dat onaf lijkt. Dietrich Lochmann stond achter de camera. Dolby Stereo.

Mensonge

1993 | Drama

Frankrijk 1993. Drama van François Margolin. Met o.a. Nathalie Baye, Didier Sandre, Hélène Lapiower, Marc Citti en Adrien Beau.

Emma komt er tijdens haar zwangerschap achter dat ze seropositief is. Zij is haar echtgenoot, een verslaggever, altijd trouw geweest en moet zichzelf het een en ander gaan afvragen. Na een diepe inzinking besluit ze de waarheid over haar leven en haar relatie uit te zoeken. Margolin, die in zijn eerste lange speelfilm de ellende rond AIDS van de allernegatiefste kant laat zien, heeft het niet goed aangepakt. Met het happy-end dat in de laatste minuut uit de lucht komt vallen, wil hij kennelijk zijn geweten sussen. De rol van gedeprimeerde, jaloerse en hysterische vrouw is niet geschikt om La Baye weer tot leven te wekken.

François Truffaut : Portraits volés

1993 | Documentaire, Biografie

Frankrijk 1993. Documentaire van Serge Toubiana en Michel Pascal. Met o.a. Gérard Depardieu, Eva Truffaut, Claude Chabrol, Jean-Louis Richard en Jean Gruault.

Degelijk portret van de grote regisseur Fran[KA10]cois Truffaut (1932-1984) waarin alle aspecten van zijn talent belicht worden. Vanaf zijn jeugd, waarin hij zich voor het medium film ging interesseren tot en met de eerste stappen als assistent en scenarist. Over zijn grote doorbraak met LES 400 COUPS inclusief de apotheose van de prijsuitreiking op het Festival van Cannes en zijn grote bewondering voor Alfred Hitchcock. De film bevat zeldzame opnamen van Truffaut met de Master of Suspense. Ook het verhaal van zijn alter-ego Antoine Doinel, in de films steeds vertolkt door Jean-Pierre Léaud. Tot slot een resem fragmenten uit zijn bekendste films. Het geheel wordt van commentaar voorzien door een hele reeks bekende namen uit de Franse cinema die allen vrienden waren van - of gewerkt hebben met Truffaut. Pure hulde waardoor de film wellicht kritiekloos lijkt. Toubiana en Pascal schreven het scenario en beeldmateriaal werd bijeengeschoten door Maurice Fellous, Jean-Yves Le Mener en Michel Sourioux.

And the Band Played On

1993 | Drama

Verenigde Staten 1993. Drama van Roger Spottiswoode. Met o.a. Matthew Modine, Alan Alda, Patrick Bauchau, Nathalie Baye en Christian Clemenson.

Gay journalist Randy Shilts gaf een goed gedocumenteerd overzicht van de beginperiode van de aidsepidemie in zijn boek 'And the band played on' (1987), dat met deze televisiefilm een losse bewerking kreeg. Matthew Modine speelt een medisch onderzoeker die er alles aan doet de oorzaak van wat toen nog 'homo kanker' werd genoemd, te ontdekken. Hij krijgt bepaald geen steun van de politiek, geldschieters, de publieke opinie of zelfs de medische wereld. Filmsterren als Richard Gere, Anjelica Huston en Steve Martin gaven met bescheiden optredens morele steun aan deze ontroerende film.

La voix

1992 | Drama

Frankrijk 1992. Drama van Pierre Granier-Deferre. Met o.a. Nathalie Baye, Sami Frey, Laura Morante, Jean-Claude Dreyfus en George Claisee.

Lorraine en Gilles zijn verliefd op elkaar en willen hun leven samen delen. Ze bevinden zich in Rome op het terras van een restaurant, wanneer plotseling een stem opklinkt, afkomstig uit het verleden van Gilles, uit een vroegere hartstocht, die hun tête-à-tête komt verstoren. Jaloezie. Dubbelzinnigheid. Granier-Deferre, die zijn liefde voor de psychologie weer opneemt, maar dan met veel minder lef dan vroeger, maakt van zijn film een theatrale gebeurtenis. Door het trage tempo en de voorspelbare liefdesstrategieën, wordt de film al gauw saai. De enige die deze brave mise-en-scène doorbreekt is Dreyfus, die een voortreffelijke ober neerzet. Scenario van Christine Miller en regisseur Granier-Deferre. Het camerawerk is van Pascal Lebeque.

Un week-end sur deux

1990 | Drama

Frankrijk 1990. Drama van Nicole Garcia. Met o.a. Nathalie Baye, Joachim Serreau, Felice Pasotti, Miki Manojlovic en Gilles Treton.

Gescheiden Camille Valmont (Baye), tot schnabbelende ex-VIP afgezakte actrice, heeft een hoteltombolaklusje in Vichy. Noodgedwongen neemt ze haar twee jonge kinderen mee, die ze om het weekend ziet en voornamelijk als ballast beschouwt. Ter plaatse realiseert de egocentrische veertigster wat ze van carrière, huwelijk en moederschap gebakken heeft en neemt een doldriest besluit. Het onsentimentele scenario voor dit ontroerende regiedebuut van actrice Garcia schenkt natuurtalent Baye een van haar rijkste rollen. De sterrenhemelscène aan het slot is van een fijnzinnige poëzie. Miki Manojlovic speelt de vader die in het geweer komt wanneer Camille er met kroost vantussen gaat.

The Man Inside

1990 | Thriller

Frankrijk/Verenigde Staten 1990. Thriller van Bobby Roth. Met o.a. Jürgen Prochnow, Peter Coyote, Nathalie Baye, Dieter Laser en Monique van der Ven.

Een gedreven Westduitse onderzoeksjournalist infiltreert in een boulevardblad om de daar gehanteerde schaamteloze praktijken aan de kaak te kunnen stellen. Een misser, ondanks de intrigerende vooronderstellingen en de rolbezetting. Het kan zijn dat de makers gewoon te veel hooi op hun vork wilden nemen. Bovendien lijkt het verhaal door de veranderende toestand in de wereld nu al verouderd. Het scenario is van regisseur Roth en Günter Wallraff. Het camerawerk is van Ricardo Aronovich.

La Baule-les Pins

1990 | Drama

Frankrijk 1990. Drama van Diane Kurys. Met o.a. Nathalie Baye, Julie Bataille, Richard Berry, Zabou Breitman en Jean-Pierre Bacri.

De dertienjarige Frédérique en haar zusje Sophie gaan met een nanny in 1958 gedurende de zomer naar zee. Het ziet er naar uit dat hun ouders uit elkaar gaan. De Franse Diane Kurys (Coup de foudre, Sagan) lijkt misschien niet precies te weten waar ze met haar scenario heen wil, maar schetst evengoed door de ogen van een meisje onderweg naar volwassenheid, de bitterzoete herinneringen aan een zomervakantie die het gezin zal veranderen. Nathalie Baye speelt de moeder van de meisjes, die hevig verliefd raakt op een jongere kunstenaar.

Gioco al massacro

1990 | Drama

Italië 1990. Drama van Damiano Damiani. Met o.a. Elliott Gould, Tomas Milian, Nathalie Baye, Eva Robins en Galeazzo Benti.

De film gaat over twee concurrerende filmregisseurs. Theo heeft veel succes en wordt beschouwd als een genie, terwijl Clem een verliezer is, zowel in zijn vak als in het leven. Clem kijkt met nijd en afgunst naar zijn rivaal, die hem Bella, zijn vrouw, ontstolen heeft, en zijn idee voor een film. Theo heeft daar een Oscar mee gewonnen. Tien jaar later ontmoeten zij elkaar in de villa van Theo op Capri, en de spanningen zijn niet van de lucht. De komst van een invloedrijk producent maakt alles nog erger. Goed gespeeld.

Esquisse d'une jeune femme sens dessus dessous

1990 | Komedie

Frankrijk 1990. Komedie van Alain Boudet. Met o.a. Nathalie Baye, Philippe Rouleau, Rudi Coupez en René Féret.

De liefdesperikelen van een jonge vrouw die een relatie heeft met twee zeer uiteenlopende mannen: de een is van het vreselijke type `dynamische jonge manager` (en getrouwd), de ander is een jonge nachtwaker. Uit deze tegenstelling had een interessante film kunnen groeien, maar alles blijft steken in het oppervlakkige en komt inderdaad niet verder dan een schets: er wordt immers niets uitgewerkt.

Richard Berry

1989 | Biografie

België 1989. Biografie van Arlette Vincent. Met o.a. Richard Berry, Lino Ventura, Isabelle Adjani, Nathalie Baye en Philippe Léotard.

Portret van de Franse film- en toneelacteur Richard Berry, vanaf de tijd dat hij naar de toneelschool ging tot en met 1989. In deze film vertelt hij over zijn leven en over de rollen die hij gespeeld heeft: 'Ik beoefen dit vak, waarin je je ongelooflijk alleen voelt, als was het een daad van liefde'. De kijker krijgt tevens tal van fragmenten uit films en toneelstukken te zien, waaronder LES FOURBERIES DE SCAPIN, ANDROMAQUE, LA BALANCE, LA GIFLE en PUTAIN D'HISTOIRE D'AMOUR. Een interessante film, hoewel de regisseuse een aantal overbodige vragen stelt en de montage best wat strakker had gemogen.

En toute innocence

1988 | Drama, Film noir, Thriller

Frankrijk 1988. Drama van Alain Jessua. Met o.a. Michel Serrault, Nathalie Baye, François Dunoyer, Suzanne Flon en Philippe Caroit.

Deze bewerking van de roman [KL]Suicide [KA2]a l`aimable[KLE] van Andr[KA1]e Lay verschaft de satiricus en moralist Jessua de gelegenheid een milieuschildering te maken van een familie uit de bourgeoisie. Het gaat om echt addergebroed, dat doet denken aan Chabrol`s DOCTEUR POPAUL. Serrault past niet in zijn rol en het scenario (van Dominique Roulet, Luc Beraud en Jessua) stagneert langdurig voordat er weer eens wat schot in komt; onherstelbare zwakke plekken in een dergelijk Hitchcock-thema.

De guerre lasse

1987 | Oorlogsfilm, Drama

Frankrijk 1987. Oorlogsfilm van Robert Enrico. Met o.a. Nathalie Baye, Christophe Malavoy, Pierre Arditi, Philippe Clévenot en Jean Bouise.

Wat doe je wanneer rondom je de terreur zichtbaar is van een zelfuitgeroepen afsplitsregering die collaboreert met een misantropenregime dat de wereld in een oorlog heeft gestort? Die gewetenskwestie wordt acuut voor industrieel Charles, tijdens WO II beneden de Vichy-demarcatielijn comfortabel conflictafzijdig. Totdat vieux copain en Résistance-man Jérôme binnenvalt met de mooie en getroebleerde artsenweduwe Alice, en alles uit de manipulatiekast haalt om een Joods gezin te redden. Sterk bezet drama met grijstonen en hartsvalkuilen, ouderwets behoedzaam geënsceneerd door genremeester Enrico (1931-2001).

Beethoven

1987 | Biografie, Drama

Frankrijk/Duitsland 1987. Biografie van Paul Morrissey. Met o.a. Wolfgang Reichmann, Dietmar Prinz, Jane Birkin, Nathalie Baye en Mathieu Carrière.

Deze film wil breken met de mythe dat Beethoven een genie was en belicht de donkere kanten in de biografie van de componist. Centraal staat de problematische relatie van Beethoven met zijn neef en pupil Karl. Goed camerawerk van Hanus Polak.

Lune de miel

1985 | Thriller

Frankrijk 1985. Thriller van Patrick Jamain. Met o.a. Nathalie Baye, John Shea, Richard Berry, Maria Lukowsky en Michel Beaune.

In New York wordt de verloofde van een jonge vrouw aangehouden wegens handel in verdovende middelen. Zij moet, als Française, het land uit tenzij ze met een Amerikaan trouwt. Dit regelt ze via een bemiddelingsbureau. De kersverse echtgenoot blijkt echter een gevaarlijke psychopaat te zijn die zijn eerste vrouw vermoord heeft. Alles laat zich raden tijdens de eerste vijf minuten en de film is verder dus volkomen oninteressant. De onwerkelijke karaktertypes en de al te bekende neonverlichting tijdens de gebruikelijke nachtopnames van New York helpen ook niet. Betreurenswaardig ondanks de prestaties van John Shea. Scenario van de regisseur, Philippe Setbon en R. Geoffrey. Ook bekend als HONEYMOON.

Détective

1985 | Mysterie, Thriller

Frankrijk/Zwitserland 1985. Mysterie van Jean-Luc Godard. Met o.a. Nathalie Baye, Johnny Hallyday, Claude Brasseur, Laurent Terzieff en Jean-Pierre Léaud.

Vermakelijk staaltje plotloze anti-genrecinema door Jean-Luc van de Rebellenclub, filmdeconstructivist sinds 1960. Terwijl in het Parijse Hôtel Concorde Saint Lazare een moordzaak speelt, kruisen de slingerpaden van een dozijn figuren elkander. En ook weer niet. Godards idee van een grotepublieksfilm, een door drie cameramensen briljant gefotografeerd cinefielenfeestje, bruist en ontregelt. Begin '84 gedraaid als Baye-Hallyday-tortelduivenvehikel voor co-producent Alain Sarde in ruil voor de financiering van Je vous salue, Marie, in de nazomer van datzelfde jaar opgenomen. Jean-Pierre Léaud, Laurent Terzieff, Ann-Gisel Glass en piepkuiken Julie Delpy spelen bijrollen. Mede opgedragen aan cultregisseur Edgar G. Ulmer (1904-1972).

Rive droite, rive gauche

1984 | Thriller, Drama

Frankrijk 1984. Thriller van Philippe Labro. Met o.a. Gérard Depardieu, Nathalie Baye, Bernard Fresson, Carole Bouquet en Charlotte de Turckheim.

Jurist Paul (Depardieu) krijgt het aan de stok met een van zijn belangrijke cliënten wanneer hij de zaak openbaar maakt van Sacha (Baye), die door die man is lastiggevallen. Pauls jaloerse vrouw Babée (Bouquet) doet ook nog een duit in het zakje. Matig drama dat zich afspeelt in de betere kringen aan beide kanten van de Seine in Parijs, heeft een prima cast. Depardieu en Baye stonden vaker tegenover elkaar, zoals in La dernière femme en Le retour de Martin Guerre. Bouquet werd genomineerd voor een César voor haar rol.

Notre Histoire

1984 | Drama

Frankrijk 1984. Drama van Bertrand Blier. Met o.a. Alain Delon, Nathalie Baye, Gérard Darmon, Geneviève Fontanel en Jean-Pierre Darroussin.

Een drankzuchtige garagehouder (Delon) zit in de trein en overpeinst zijn leven. Een vrouw (Baye) komt de coupé in. Ze hebben seks en zij verdwijnt weer. Hij gaat achter haar aan. In het niet altijd navolgbare universum van cineast Blier (Buffet froid) is dit het begin van een filmisch commentaar met surrealistische trekjes op burgerlijkheid, liefde en seks. Delon speelt nadrukkelijk iets anders dan de gangster die het Franse publiek voordien van hem kende en werd beloond met een César. Blier kreeg er een voor zijn scenario.

La balance

1982 | Misdaad

Frankrijk 1982. Misdaad van Bob Swaim. Met o.a. Nathalie Baye, Philippe Léotard, Richard Berry, Maurice Ronet en Christophe Malavoy.

Uitzonderlijk harde en gewelddadige film (geregisseerd en geschreven door een Amerikaan), die speelt in Parijse politiekringen. Men probeert een gangsterbaas in de kraag te vatten door een voormalig medeplichtige (L[KA1]eotard) als informant op hem af te sturen. Baye is uitstekend in haar rol van prostitu[KA1]ee die verliefd is op de souteneur, die het slachtoffer zal worden. Winnaar van vele C[KA1]esars (de Franse tegenhanger van de Oscar), onder andere voor de beste film. Scenario van regisseur Swaim, die bij de dialogen geassisteerd werd door M. Fabiani. Camerawerk van Bernard Zitzermann.

J'ai épousé une ombre

1982 | Thriller, Drama

Frankrijk 1982. Thriller van Robin Davis. Met o.a. Nathalie Baye, Francis Huster, Richard Bohringer, Madeleine Robinson en Guy Tréjean.

Een ongehuwde zwangere vrouw wordt na een ontsporing van een trein verward met een verongelukte, pasgetrouwde passagiere. Haar schoonouders, die haar nooit ontmoet hebben, nemen haar liefderijk op. Er ontstaat een romance met de 'zwager' en de jonge 'weduwe', maar de ondeugdelijke vader van het kind duikt weer op en wil haar chanteren. Een bekwame, meer op het psychologisch realisme dan op suspense gerichte verfilming van William Irish' roman, met goede rollen van Baye en Robinson als de schoonmoeder. De film is echter niet altijd geloofwaardig. Scenario van Patrick Laurent en Robin Davis. Eerder werd het boek van Irish verfilmd als NO MAN OF HER OWN.

Une étrange affaire

1981 | Drama, Komedie

Frankrijk 1981. Drama van Pierre Granier-Deferre. Met o.a. Michel Piccoli, Nathalie Baye, Gérard Lanvin, Jean-Pierre Kalfon en Jean-François Balmer.

Met de Prix Louis Delluc bekroond, fascinerend drama over de bijna hypnotische werking van een Svengali-achtige manager op een jonge protégé. Piccoli speelt de raadselachtige Bertrand Malair (let op de achternaam) die in een warenhuis wordt aangesteld om de ingedutte boel op te schudden. Lanvin is reclameman Louis Coline die voor zijn chef-manipulateur huis, haard en zichzelf verloochent. Jean-Pierre Kalfon is Malairs passend akelige handlanger. Somber-profetische blik op de hedendaagse, vaak weinig scrupuleuze managerscultuur. Ambachtsman Granier-Deferre (Le chat, L'Étoile du Nord) overtreft zichzelf met deze psychologisch doordachte, subversieve adaptatie van Jean-Marc Roberts' roman Affaires étrangères.

Le retour de Martin Guerre

1981 | Drama, Historische film

Frankrijk 1981. Drama van Daniel Vigne. Met o.a. Gérard Depardieu, Nathalie Baye, Roger Planchon, Maurice Barrier en Isabelle Sadoyan.

In de 16e eeuw zijn een jongen en een meisje aan elkaar uitgehuwelijkt door hun boerenfamilies. Het huwelijk is geen succes en de echtgenoot verdwijnt om acht jaar later als volwassene zijn erfdeel en gezin weer op te eisen. Ondanks de positieve verklaring van de vrouw ontstaat er twijfel aan zijn identiteit, die tijdens een rechtszaak bewezen moet worden. Dit vernuftig scenario en de overtuigende tijdsreconstructie kregen van de regisseur niet meer dan een bekwame filmvorm, maar het opmerkelijke spel - vooral van Baye en Planchon - houdt de aandacht vast. Het scenario is van regisseur Vigne en Jean-Claude Carrière. Het camerawerk is van André Neau.

L'ombre rouge

1981 | Thriller

Frankrijk 1981. Thriller van Jean-Louis Comolli. Met o.a. Claude Brasseur, Jacques Dutronc, Nathalie Baye, Andréa Ferréol en Maurice Risch.

Een Fransman die verantwoordelijk is voor de wapentoevoer aan de communistische Republikeinen tijdens de Spaanse Burgeroorlog wordt gearresteerd door de Gestapo, maar later geruild tegen een door de Sovjetunie gevangen nazi-agent. Zijn twijfel sindsdien over de exclusieve levering van wapens aan communisten en niet aan andere tegenstanders van Franco maakt hem verdacht in Moskou en resulteert in een persoonlijke tragedie. Het scenario biedt een interessante politiek-historische reconstructie, maar de film blijft aan een stijlvol en sfeervol getekende buitenkant en verwaarloost de complexiteit van de aangestipte conflicten. Het opmerkelijke spel van de hoofdrollen werkt daardoor bijna averechts, omdat het accent nog meer op de particuliere dramatiek komt te liggen.

Beau-père

1981 | Drama

Frankrijk 1981. Drama van Bertrand Blier. Met o.a. Patrick Dewaere, Ariel Besse, Maurice Ronet, Nathalie Baye en Geneviève Mnich.

Na het verongelukken van zijn vriendin blijft een barpianist achter met de 14-jarige dochter van zijn vriendin, die hem verkiest boven haar echte vader, omdat ze hem - op grond van zijn relatie met haar moeder - de aangewezen man vindt om haar in de liefde in te wijden. Ondanks afweer en aarzelingen blijkt hij niet bestand tegen haar logica, tot zijn verliefdheid op een collega-musicienne de situatie ogenschijnlijk weer normaliseert. Deze psychologische komedie wordt door het gevoelige acteren van Dewaere en het natuurlijke spel van de jeugdige Besse, boven het niveau van enkel scabreuze situaties uitgetild, waarbij Blier zijn briljante scenario vorm geeft door een werkzame afstandelijkheid.

Une semaine de vacances

1980 | Drama

Frankrijk 1980. Drama van Bertrand Tavernier. Met o.a. Nathalie Baye, Gérard Lanvin, Michel Galabru, Philippe Noiret en Flore Fitzgerald.

Vedette Nathalie Baye (1948) sprankelt als Laurence, een 31-jarige onderwijzeres die probeert haar prioriteiten op een rijtje te krijgen tijdens een weekje vrijaf van haar scholieren en van haar vrienden en familie. Gevierd cineast Tavernier, een adept van volksrealisme, richtte zich op de persoonlijke overwegingen van de lerares (wat is mijn roeping?) en schetst op de achtergrond subtiel het starre onderwijsklimaat en het veranderende leerlingenbestand. Tavernier betoonde in 1999 opnieuw zijn hart voor de zaak met Ça commence aujourd'hui, een drama over een bevlogen kleuterleraar.

Sauve qui peut (la vie)

1980 | Romantiek, Drama, Experimenteel

Zwitserland/Frankrijk 1980. Romantiek van Jean-Luc Godard. Met o.a. Isabelle Huppert, Jacques Dutronc, Nathalie Baye, Roland Amstutz en Fred Personne.

Deze film heeft een muzikale structuur in vier delen, waarbij onafhankelijk van elkaar de drie hoofdpersonen worden geïntroduceerd. Volgens zijn eigen zeggen 'de tweede eerste film' van Godard blijkt na jaren van video-experimenten en politieke strijdfilms niet een nieuw begin, maar een opnieuw opvatten van eerdere thema's, procedés en collage- technieken.

La Provinciale

1980 | Drama

Frankrijk/Zwitserland 1980. Drama van Claude Goretta. Met o.a. Nathalie Baye, Angela Winkler, Bruno Ganz, Patrick Chesnais en Dominique Paturel.

Een industrieel tekenaarster gaat van de provincie naar Parijs om werk te zoeken, maar merkt dat al haar sollicitaties ook andere 'gunsten' veronderstellen. Ze bewaart haar zelfrespect ten koste van werkeloosheid, in tegenstelling tot een jonge actrice met wie ze vriendschap sluit. De eenvoud van Bayes acteren en Goretta's minitieuze aandacht voor zogenaamde kleurloze mensen wegen niet altjd op tegen de schematische voorspelbaarheid van het scenario, al zijn er en passant treffende en genuanceerde mannenportretten die stikken in hun rolpatroon. Als Bayes tegenpool zet Winkler haar rol veel te zwaar en melodramatisch aan.

Je vais craquer

1980 | Komedie

Frankrijk 1980. Komedie van François Leterrier en François Letterier. Met o.a. Christian Clavier, Nathalie Baye, Maureen Kerwin, Marc Porel en Anémone.

Een geslaagde marketing-specialist en huisvader heeft literaire ambities die worden aangewakkerd door een ontmoeting met een oude vriend die inmiddels filmacteur is. Hij stort zich gretig in het artistieke 'wereldje', maar incasseert de ene afgang na de andere, terwijl er van zijn roman ook niets terecht komt. Cartoonist Gérard Lauzier die kunstluizen en salonrevolutionairen tot doelwit kiest, bedacht het effectief, venijnig scenario dat meer aansluit bij de Italiaanse dan bij de Franse satire-traditie. De regie is al te vlak, maar niet storend, ook niet voor het animo van de acteurs.

La mémoire courte

1979 | Thriller

Frankrijk/België 1979. Thriller van Eduardo de Gregorio. Met o.a. Nathalie Baye, Bulle Ogier, Philippe Léotard, Adrian Brine en Claire Wauthion.

Judith Mesnil (Baye) werkt als tolk voor Unesco. Op een dag wordt haar gevraagd onderzoek te doen naar de schrijver Marcel Jaucourt, om het leven gekomen bij een auto-ongeluk in Argentinië. Ze ontdekt dat hij met een boek bezig was over verborgen nazi's en komt op het spoor van een man die op oorlogsmisdadigers jaagt. Regisseur De Gregorio en scenarist Edgardo Cozarinsky maken het de kijker niet makkelijk door een acteur verschillende personages te laten spelen. Leuk zijn de cameo's van collega-regisseurs Jacques Rivette, Benoît Jacquot, Barbet Schroeder en Frédéric Mitterrand.

La Chambre verte

1979 | Drama

Frankrijk 1979. Drama van François Truffaut. Met o.a. Nathalie Baye, François Truffaut, Patrick Maléon, Jean Dasté en Jane Lobre.

Een journalist van een regionale krant leeft in de jaren twintig volledig in de cultus van zijn jong gestorven vrouw en andere overleden dierbaren. De ontmoeting met een jonge vrouw die op grond van eigen ervaringen zijn gevoelens lijkt te begrijpen, brengt hem bij verdere toenadering in een gewetenscrisis, omdat hij vreest de doden ontrouw te worden met de levenden. Deze zeer persoonlijke, uiterst ingetogen film van Truffaut - naar thema's uit verhalen van Henry James - eist een opperste concentratie: de toeschouwer moet bereid zijn om mee te leven met de innerlijke roerselen van de personages, omdat hij zich anders voornamelijk zal vervelen. Het neutrale acteren van Truffaut zelf is geheel in stijl, maar sluit ook iedere oppervlakkige dramatiek uit.

Mon premier amour

1978 | Drama

Frankrijk 1978. Drama van Elie Chouraqui. Met o.a. Anouk Aimée, Richard Berry, Gabriele Ferzetti, Nathalie Baye en Jacques Villeret.

Een jongeman die hoort dat zijn moeder nog maar enkele maanden te leven heeft, beseft hoe weinig hij zich aan haar gelegen heeft laten liggen en geeft alles op voor haar stervensbegeleiding. Dit lyrisch melodrama wil vooral een verkenning zijn van een liefdesrelatie op de valreep tussen de moeder en de zoon en laat de onmenselijke aftakeling van het ziekteproces buiten beschouwing. Aim[KA1]ee en Berry (de laatste in een opmerkelijk hoofdroldebuut) behoeden de personages voor valse sentimentaliteit, maar de verdoezeling maakt de film toch van een àl te rooskleurige zieligheid.

Monsieur Papa

1977 | Komedie

Frankrijk 1977. Komedie van Philippe Monnier. Met o.a. Claude Brasseur, Julien Reboul, Nathalie Baye, Eva Darlan en Catherine Lachens.

Voorspelbare, sentimentele komedie met Brasseur als een gescheiden man die zich samen met zijn tienjarig zoontje door het huishouden moet zien te slaan. Het ventje krijgt problemen op school en papa wordt uiteraard verliefd op de mooie lerares die komt kijken wat er scheelt. Het is allemaal niet onaardig gedaan, en iedereen is verschrikkelijk sympathiek, maar de hele film blijft voorspelbaar en melig. Scenario Jean-Pierre Poiré naar het boek van Patrick Cavin. Het camerawerk is van Edmond Sechan.

L'homme qui aimait les femmes

1977 | Drama, Komedie

Frankrijk 1977. Drama van François Truffaut. Met o.a. Geneviève Fontanel, Leslie Caron, Nathalie Baye, Sabine Glaser en Valérie Bonnier.

Een ingenieur heeft een wanhopige behoefte aan gezelschap van vrouwen en maakt om de meest uiteenlopende redenen, maar altijd serieus en oprecht, voortdurend jacht op alle categorie[KA3]en, maar vindt nooit de ware. Zijn autobiografische roman wekt de interesse van een redactrice van een uitgeverij. Rondom de ernstige en bijna melancholieke Don Juan - een ongewone en goede rol van Denner - voert Truffaut in soms heel kort bestek een reeks vrouwenportretten op die bijna allemaal even opmerkelijk zijn, al heeft het scenario (van Truffaut, Michel Fermaud en Suzanne Schiffman) wat erg weinig substantie.

Le Plein de super

1976 | Komedie, Drama

Frankrijk 1976. Komedie van Alain Cavalier. Met o.a. Patrick Bouchitey, Etienne Chicot, Bernard Crommbey, Xavier Saint-Macary en Nathalie Baye.

Autoverkoper moet tijdens een vrij weekend een dure Amerikaanse wagen van Lille naar een klant in Cannes brengen en neemt vrienden plus een lifter mee. Na een reeks van avonturen - waarbij één van hen het zoontje bij zijn ex-vrouw ontvoert - komt de auto zwaarbeschadigd op de bestemming aan, maar is de vriendschap solieder dan ooit tevoren. De drie anderen zullen bij de vrouw van de steriele held een kind maken. Opzet tot vrijere filmaanpak, waarbij de vier hoofdrollen zelf het scenario schreven, levert boeiende en spontane momenten op, maar het uiteindelijk resultaat is niet meer dan de optelsom daarvan, zodat de film na afloop onmiddellijk weer vergeten is.

La Communion solennelle

1976 | Horror, Historische film, Komedie

Frankrijk 1976. Horror van René Ferret en René Féret. Met o.a. Myriam Boyer, Nathalie Baye, Monique Mélinand, René Ferret en Marcel Dalio.

Kroniek van drie platte-landsfamilies die een eeuw lang worden gevolgd op communie-feesten die iedereen bijeenbrengen. Vernuftig geconstrueerd scenario laat ruimte voor rake observaties en ironisch spel. Beste momenten doen aan films van Jean Renoir denken. Het camerawerk is van Jean-François Robin.

Un jour de fête

1975 | Musical, Drama

Frankrijk 1975. Musical van Pierre Sisser en Elie Chouraqui. Met o.a. Michel Fugain, Nathalie Baye, Charles Gérard, Didier Kaminka en Michel Beaune.

Een vage geschiedenis over een groep jongeren uit de Parijse banlieue (Chanteloup Les Vignes), die het mikpunt van de haat van een caféhouder vormt. Ze organiseren een gratis kermis, waarop de burgemeester van de gemeente scherp wordt veroordeeld, terwijl de caféhouder een van de jongens van de groep doodt. Pseudo maatschappelijk thema en pseudo volks, en je krijgt de indruk dat men café-chantant à la 'Big Bazar' heeft willen maken. Een nogal slechte regie. En dan wortd er beweerd dat deze film is een komische musical zou zijn. Niet helemaal waardeloos vanwege enkele overtuigende acteurs, en een Baye die overigens helemaal niet thuishoort in deze warboel.

Le Voyage de noces

1975 | Drama

Frankrijk 1975. Drama van Nadine Trintignant. Met o.a. Jean-Louis Trintignant, Stefania Sandrelli, François Marthouret, Serge Marquand en Guy Marchand.

Een vrouw krijgt de indruk dat haar man haar ontrouw is en de gevraagde uitleg ontwijkt. Ze zoekt steun bij een andere man en wekt zo de jaloezie van haar echtgenoot die haar meeneemt op een tweede huwelijksreis om onbelemmerd weer nader tot elkaar te komen. Het vaag gehouden scenario wordt voortreffelijk geacteerd maar is in te mooie decors te mooi gefilmd, terwijl de dialoog de gemeenplaatsen aan elkaar rijgt.

La Dernière femme

1975 | Drama

Frankrijk/Italië 1975. Drama van Marco Ferreri. Met o.a. Gérard Depardieu, Ornella Muti, Zouzou, Michel Piccoli en Renato Salvatori.

Een werkloze ingenieur is met zijn zoontje door zijn feministische vrouw verlaten. Hij wordt verliefd op een verzorgster in de cr[KA2]eche van zijn baby, die in de daaruit volgende verhouding steeds meer groeit in haar moederrol en zich uiteindelijk gaat verzetten tegen de seksualiteit die haar tot een object maakt. De man die zijn bestaansrecht als vader en als minnaar heeft verloren, castreert zichzelf. Indringende tragedie plaatst de personages tegen onpersoonlijke nieuwbouw en maakt aannemelijk dat de hoofdpersoon (met volledige inzet door Depardieu gespeeld) zich alleen nog kan bewijzen door middel van zijn geslacht. Dat hij als fallocraat verzet oproept, maar zelf zijn ergste slachtoffer is, maakt Ferreri's pessimisme over het failliet van de gangbare relatie-structuren genuanceerd en beangstigend overtuigend.

La gueule ouverte

1974 | Drama

Frankrijk 1974. Drama van Maurice Pialat. Met o.a. Hubert Deschamps, Monique Mélinand, Philippe Léotard, Nathalie Baye en Jacques Villeret.

Door een langdurig ziekbed van een kankerpatiënte worden de echtgenoot en de zoon geconfronteerd met hun eigen leefsituatie, die hen wanhopig doen zoeken naar hun vitaliteit, waarbij de zorg om de zieke ogenschijnlijk op de achtergrond raakt. Deze autobiografische film van de regisseur ziet af van iedere sentimentaliteit, maar benadert het sterven klinisch en de reacties van de nabestaanden met minutieuze observatie. Deze indringende film liep in de bioscoop stuk op de afweerreacties van het publiek, maar kreeg een tweede leven op de tv.

La gifle

1974 | Komedie

Frankrijk/Italië 1974. Komedie van Claude Pinoteau. Met o.a. Lino Ventura, Annie Girardot, Isabelle Adjani, Nicole Courcel en Francis Perrin.

Gescheiden aardrijkskundeleraar Jean (Ventura) en zijn opgroeiende dochter Isabelle (Adjani) hebben dezelfde opvliegende aard. Een stevige ruzie eindigt met een klap, waarop Isabelle naar haar moeder Hélène (Girardot) in Engeland vertrekt. Jean, die ook nog ruzie met zijn vriendin heeft, besluit Isabelle achterna te reizen. Ventura en Girardot zijn goed in deze aardige, tikje melancholieke komedie over moeizame familierelaties, maar de belangrijkste trekpleister van de film is Adjani, destijds pas achttien jaar, die een geweldige temperamentvolle meid neerzet en met deze film doorbrak.

La nuit américaine

1973 | Komedie, Drama, Romantiek

Frankrijk/Italië 1973. Komedie van François Truffaut. Met o.a. Jacqueline Bisset, Jean-Pierre Léaud, Nathalie Baye, Jean-Pierre Aumont en Valentina Cortese.

In en om de studio's van Nice probeert een filmregisseur (gespeeld door Truffaut zelf) de opnamen van een melodrama tot een goed einde te brengen, ondanks tegenslagen, de temperamenten van de internationale sterbezetting en intriges en conflicten bij de acteurs en technici. Truffaut houdt zijn liefdesverklaring aan zijn vak luchtig met anekdotes en ironische observaties. En passant geeft hij een inkijkje in het productieproces van een speelfilm. Een prachtige rol van Valentina Cortese als een oudere ster die haar tekst niet kan onthouden. Oscar voor beste buitenlandse film.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Nathalie Baye op televisie komt.

Reageer