Jean Yanne

Regisseur, Acteur, Scenarist, Producer, Componist

Jean Yanne is regisseur, acteur, scenarist, producer en componist.
Er zijn 85 films gevonden.

Une preuve d'amour

2003 | Drama

Frankrijk 2003. Drama van Bernard Stora. Met o.a. Jean Yanne, Eric Elmosnino, Anouk Grinberg en Jean-Paul Roussillon.

Mondaine Parijse verpleegster Cathie (Grinberg) raakt tijdens haar werk in de provincie verzeild in een rumoerige boerenmanifestatie waar ze contact maakt met woeste boer Sébastien (Elmosnino). Na een enerverende vlucht voor de oproerpolitie brengt de man met haar de nacht door. Cathie vermoedt diepgang maar blijft bij haar leest, totdat de man dagen later dronken voor haar deur staat en ze hem naar zijn huis moet begeleiden. En ziedaar, de hoeve blijkt vol met boeken! Une preuve d'amour is een fraai romantisch drama waarin de kloof tussen stad en land wordt overbrugd door passie en gedicht door intellect.

Le champ dolent, le roman de la terre

2002 |

Frankrijk 2002. Hervé Baslé. Met o.a. Paul Crauchet, Yolande Moreau en Jean Yanne.

Mondaine Parijse verpleegster Cathie (Grinberg) raakt tijdens haar werk in de provincie verzeild in een rumoerige boerenmanifestatie waar ze contact maakt met woeste boer Sébastien (Elmosnino). Na een enerverende vlucht voor de oproerpolitie brengt de man met haar de nacht door. Cathie vermoedt diepgang maar blijft bij haar leest, totdat de man dagen later dronken voor haar deur staat en ze hem naar zijn huis moet begeleiden. En ziedaar, de hoeve blijkt vol met boeken! Une preuve d'amour is een fraai romantisch drama waarin de kloof tussen stad en land wordt overbrugd door passie en gedicht door intellect.

Le champ dolent

2002 |

Frankrijk 2002. Hervé Baslé. Met o.a. Paul Crauchet, Yolande Moreau en Jean Yanne.

Mondaine Parijse verpleegster Cathie (Grinberg) raakt tijdens haar werk in de provincie verzeild in een rumoerige boerenmanifestatie waar ze contact maakt met woeste boer Sébastien (Elmosnino). Na een enerverende vlucht voor de oproerpolitie brengt de man met haar de nacht door. Cathie vermoedt diepgang maar blijft bij haar leest, totdat de man dagen later dronken voor haar deur staat en ze hem naar zijn huis moet begeleiden. En ziedaar, de hoeve blijkt vol met boeken! Une preuve d'amour is een fraai romantisch drama waarin de kloof tussen stad en land wordt overbrugd door passie en gedicht door intellect.

Adolphe

2002 | Drama, Historische film

Frankrijk 2002. Drama van Benoît Jacquot. Met o.a. Isabelle Adjani, Stanislas Merhar, Jean Yanne, Romain Duris en Jean-Louis Richard.

Drama van Jacquot waarin een vrouw (Adjani) verliefd wordt op een jongere man. Zij besluit zelfs haar kinderen voor hem te verlaten.

Le pacte des loups

2001 | Mysterie, Horror, Historische film, Thriller, Actiefilm

Frankrijk 2001. Mysterie van Christophe Gans. Met o.a. Samuel Le Bihan, Mark Dacascos, Émilie Dequenne, Vincent Cassel en Monica Bellucci.

Halverwege de achttiende eeuw was de Auvergne in Frankrijk in de ban van een monsterlijk dier dat uiteindelijk zo'n honderd slachtoffers maakte. 'La bête de Gévaudan', was het een wolf? Christophe Gans maakte een lekker vet, fraai ogend horrormysterie met martial arts elementen, waarin Grégoire de Fronsac (Samuel Le Bihan) koninklijke opdracht krijgt het beest op te sporen. Hij wordt vergezeld door een zwijgende Canadese Indiaan (martial arts kampioen Mark Dacascos). Veel mist, bevallige boezems en snelle gevechten. Vincent Cassel speelt een lokale bewoner met één arm die met zilveren kogels schiet. Let op een bijrol van Johan Leysen.

Le temps perdu

2000 |

België/Frankrijk 2000. Frédéric Roullier-Gall. Met o.a. Bruno Todeschini, Emmanuelle Devos en Jean Yanne.

Halverwege de achttiende eeuw was de Auvergne in Frankrijk in de ban van een monsterlijk dier dat uiteindelijk zo'n honderd slachtoffers maakte. 'La bête de Gévaudan', was het een wolf? Christophe Gans maakte een lekker vet, fraai ogend horrormysterie met martial arts elementen, waarin Grégoire de Fronsac (Samuel Le Bihan) koninklijke opdracht krijgt het beest op te sporen. Hij wordt vergezeld door een zwijgende Canadese Indiaan (martial arts kampioen Mark Dacascos). Veel mist, bevallige boezems en snelle gevechten. Vincent Cassel speelt een lokale bewoner met één arm die met zilveren kogels schiet. Let op een bijrol van Johan Leysen.

Les Acteurs

1999 | Drama

Verenigde Staten 1999. Drama van Bertrand Blier. Met o.a. Pierre Arditi, Josiane Balasko, Jean-Paul Belmondo, François Berléand en Dominique Blanc.

In deze bijna plotloze film die aaneengeregen is met min of meer in elkaar overgaande episoden krijgen een keur van Franse acteurs en actrices de kans zichzelf te spelen, te parodiëren of andere te imiteren in scène's uit bekende of beroemde films. Wie niet op de hoogte is met de Franse cinema, ontgaat veel. Wie denkt dat hij flink wat af te lachen krijgt, wordt teleurgesteld omdat de spelers eindeloos lang over hun vak, hun angsten voor de toekomst en andere zaken praten. Sommige fragmenten duren veel te lang en herhalen zich. Toch moet gesteld worden dat de rolverdeling zijn uiterste best gedaan heeft, waardoor er hele boeiende stukken in de film zitten. Soms staat de fijnzinnige humor op een hoog niveau. Kortom een film voor echte cinefielen met een gedegen kennis van de Franse film. Het scenario is van regisseur Blier. Het camerawerk is van François Catonné. Hoe je het wendt of keert, het resultaat is een originele en verbluffende Blier.

Je règle mon pas sur le pas de mon père

1999 | Drama

Frankrijk 1999. Drama van Rémi Waterhouse. Met o.a. Jean Yanne, Guillaume Canet, Laurence Côte, Yves Rénier en Philippe Laudenbach.

Azijnhumor ligt Waterhouse, auteur van de door Patrice Leconte verfilmde vileine roman Ridicule, wel. Zijn regiebuut is een aangenaam stekelige roadmovie waarin Sauveur (Canet) er na zijn moeders overlijden achterkomt dat zijn vader de reizende oplichter Bertrand (Yanne) is. Pa heeft geen boodschap aan zoonlief, maar de laatste laat het er niet bij zitten. Je règle..., dat herinnert aan Lecontes geweldige Tandem (1987), bevat twee omzwervingen voor de prijs van één: die door hedendaags Frankrijk en door een vader-zoonrelatie te elfder ure. Fijne bijrol van de intense Côte.

Hygiene de L'Assassin

1999 | Thriller

Frankrijk 1999. Thriller van François Ruggieri. Met o.a. Jean Yanne, Barbara Schulz, Sophie Broustal, Catherine Hiegel en Eric Prat.

Nina de Kerle (Schulz), een jonge journaliste, lukt het om een interview te mogen afnemen van de oude Pr[KA1]etextat Tach (Yanne), een Nobelprijswinnaar voor de literatuur, die op sterven zou liggen. Tach blijkt een vrouwenhater te zijn, die zegt dat mannen het zwakke geslacht moeten afmaken zodra ze beginnen te menstrueren. De dag na Nina`s interview blijkt Tach dood te zijn. Nina wordt gezocht voor moord. Dat lijkt eenvoudig, maar de film is gemonteerd in door elkaar lopende gebeurtenissen: Tach die tegenover een vrouw komt, Nina als vrouw die zich bewijzen wil, en de politie aangevoerd door een vrouw, die probeert Nina vast te nagelen. Hoewel deze aanpak verwarrend werkt en de kijker er moeite mee heeft, beklijft de film in de herinnering en moet de kijker toegeven dat het clever in elkaar zit. Hoewel hier en daar onnodige sfeermakers in de vorm van reclamefilmpjes en irritante muziek de film ontsieren, is het debuut van regisseur Ruggieri, die het scenario naar de roman van Am[KA1]elie Nothomb schreef, toch behoorlijk indrukwekkend. Deze film is een typische sleeper, die door beperkte distributie lang onbekend blijft om daarna (jaren later) ontdekt te worden, maar daar hebben de makers op korte termijn heel weinig aan. Het camerawerk is van Alex Lamarque.

Belle Maman

1999 | Romantiek, Komedie

Frankrijk 1999. Romantiek van Gabriel Aghion. Met o.a. Catherine Deneuve, Vincent Lindon, Mathilde Seigner, Line Renaud en Stéphane Audran.

Knappe S[KA1]ev[KA1]erine (Seigner) trouwt met Antoine (Lindon). Zij is al zwanger van hem, maar Antoine kan met zijn ogen niet van zijn schoonmoeder L[KA1]ea (Deneuve) afblijven. Op zijn trouwdag wordt hij verliefd op haar en zij blijkt ook niet ongevoelig voor haar schoonzoon. Sévérine die al haar hele leven geleden heeft onder het dominerende karakter van haar moeder, is tegen deze situatie dan ook niet opgewassen. Naarmate Antoine meer van haar verwijderd raakt, zoekt zij nieuwe liefdespaden. Een tamelijk vermakelijke relatiekomedie, die volledig gedomineerd wordt door een als vanouds schitterende Deneuve. Regisseur Aghion die het scenario samen met Danièle Thompson schreef, wekt de indruk steeds weer de grenzen van het fatsoen te willen overschrijden met platvloerse, seksistische grappen en situaties. Hij doorbreekt moeiteloos een aantal taboes zonder echter het publiek te choqueren. Een leuk niemendalletje vol onverwachte wendingen. Het camerawerk is van Romain Winding. Dolby Stereo.

Le radeau de la Méduse

1998 | Historische film

Frankrijk 1998. Historische film van Iradj Azimi. Met o.a. Jean Yanne, Daniel Mesguich, Laurent Terzieff, Rufus en Jean Desailly.

De reconstructie van de weinig heldhaftige schipbreuk van de M[KA1]edusa, een marinefregat dat in 1816 in Rochefort met ongeveer 150 kolonisten en de nieuwe gouverneur uitvoer naar Senegal. Gezagvoerder Chaumareys (Yanne) is eigenwijs en zeer autoritair, maar vooral een onkundige zeevaarder, waardoor het schip op een zandbank vastloopt. De passagiers kunnen in vijf reddingssloepen plaatsnemen, maar voor de overige bemanning die uit 140 zeesoldaten bestaat en onder bevel van luitenant ter zee Coudein (Mesguich) staat, is geen plaats. Ze worden gesleept op een snel ge[KA3]improviseerd vlot, zonder water en proviand totdat Chaumareys opdracht geeft de lijnen los te snijden onder belofte dat hij hen ten spoedigste zal komen ophalen. Twee weken later waren er nog veertien overlevenden. Een zware storm had hen overvallen. Nu breekt er een schandaal uit. Chaumareys wordt veroordeeld en de schilder G[KA1]ericault (Terzieff) maakt een schilderij, waarop de verschrikkingen staan afgebeeld gebaseerd op het relaas van een drietal overlevenden. Regisseur Azimi die uit Iran afkomstig is, schreef zijn eigen scenario, maar beschikte over heel weinig middelen. Hij heeft met een bepaalde onmacht deze film over een schandelijke periode uit de Franse geschiedenis gemaakt. De rolprent is gesitueerd tijdens de honderd dagen van koning Lodewijk de Achttiende, die het eerste Napoleontische tijdperk opvolgde. De scène's op het vlot laten heel effectief zien hoe er geleden werd en hoe de waanzin kon uitbreken. In die fragmenten is de rolverdeling voor een keertje niet theatraal en doorbreekt de sleur van Azimi's schoolse aanpak. Het camerawerk van Walter Vanden Ende, Pierre Dupouey en Ricardo Aronovitch is helaas te weinig spectaculair voor een dergelijke film. Azimi begon aan zijn film in 1987, maar de wervelstorm Hugo vernietigde de decors voor de buitenopnames. In 1990 was de film gereed, maar er was geen distributeur die hem wilde kopiëren en uitbrengen. In 1994 was het Franse ministerie van cultuur bereid subsidie te verlenen, maar voordat het zover was, dat de film in vijftien theaters mocht uitkomen, waren er nog eens vier jaar verstreken. Lang heeft hij niet in de bioscopen gedraaid, want hij kwam algauw terecht in de open zee, waar hij net zoals zijn onderwerp weinig glorieus schipbreuk leed.

Tenue correcte exigée

1997 | Komedie

Frankrijk 1997. Komedie van Philippe Lioret. Met o.a. Jacques Gamblin, Elsa Zylberstein, Zabou Breitman, Jean Yanne en Daniel Prévost.

De elite komt bijeen voor de jaarlijkse avond van het World Business Forum in het chique hotel Charles VII. Buiten bevindt zich Richard Poulenc (Gamblin), een dakloze zwerver met een hond. Hij heeft geprobeerd het hotel binnen te komen, maar is er uitgesmeten. Hij heeft jarenlang een uitkering genoten. Aangezien hij niet officieel gescheiden is van zijn vrouw Catherine (Zabou), die multi-miljonaire is geworden, dreigt hem gevangenisstraf als hij het geld niet terugstort. Hij wil van Catherine, die binnen is, scheiden, tegen een prijs natuurlijk. De directeur (Yanne) van de Charles VII is druk in de weer met de ontvangst van zijn dure gasten. De lagere klasse is echter ook vertegenwoordigd; de rusteloze conciërge (Prévost), een call-girl (Zylberstein), een nerveuze taxichauffeur met losse knuisten (Soualem), een maître d'hotel die alles observeert, en een Amerikaanse bodyguard. Een verwarrende koldereske vertoning van Jan Klaassen, waarin de betrekkelijkheid van het standsverschil op de korrel wordt genomen. Er wordt verschrikkelijk druk gedaan, maar het is uiteindelijk 'veel drukte om niets', zoals Shakespeare al zei. De film zit vol karikaturen, maar deze zijn allesbehalve leuk. Maker van reclamefilmpjes Lioret schreef zelf het idiote scenario en achter de camera stond Catherine Cabrol.

La belle vie !

1997 | Komedie

Frankrijk 1997. Komedie van Gérard Marx. Met o.a. Jean Yanne, Danielle Evenou, Paulette Dubost, Christian Rauth en Vanessa Devraine.

Julius (Yanne) en zijn bonte familie leeft vredig aan het strand in de Camargue, ver weg van deurwaarders, belastingscontroleurs en andere parasieten van de samenleving. Aan hun onbekommerd, clandestien bestaan dreigt een einde te komen als Denise Gazan (Liotard), een verpauperde kasteelvrouw, en haar sluwe bankier van het verdwijnen van een bouwtoelating willen profiteren om een jachthaven aan te leggen, waardoor de strandhutjes tegen de vlakte moeten. Een idiote boulevard-komedie die zelfs niet gered kan worden door het aanstekelige spel van Yanne. De dialogen zijn ondermaats en de situaties voorhistorisch. Bestaat uit twee delen: LE JOUR OÙ TOUT EST ARRIVÉ, waarin de perikelen uit de doeken gedaan worden met Denise Gazan en LA VIE DE CHÂTEAU waarin Julius rijk geworden is, zijn intrek neemt in het kasteel van Gazan en ontdekt dat geld niet gelukkig maakt. Voor wie het nog niet wist. Ontgoochelend scenario van Tito Topin. Gefilmd in Portugal door Michel Mandero. Zo heeft de filmploeg toch nog een leuke vakantie gehad.

L'enfant des Terres Blondes

1997 | Drama, Oorlogsfilm

Frankrijk/Zwitserland 1997. Drama van Edouard Niermans. Met o.a. Jean Yanne, Veronika Varga, Lucie Barret, Julien Rivière en Hervé Pierre.

In 1944 vallen enkele Duitsers binnen in een schuur waar H[KA1]el[KA2]ene (Varga) en Mathieu (Citti) in het stro liggen. Mathieu wordt genadeloos afgemaakt en H[KA1]el[KA2]ene verkracht. Tien jaar later wordt de tienjarige Vincent (Rivi[KA2]ere) uit het weeshuis gehaald door Gustave (Pierre), de pachter van Terres Blondes, die op het punt staat te trouwen met H[KA1]el[KA2]ene, die na haar oorlogservaren stom is achtergebleven. Het weerzien van moeder en zoon is niet bepaald hartelijk. Ook in het dorp laaien haatgevoelens weer op, want Vincent is voor hen het symbool van de gehate nazi`s. Op school wordt de jongen gepest. De enige waarmee hij vriendschap sluit is het kleindochtertje van C[KA1]elestin (Yanne), de burgemeester, een oude norse man die Gustave en Hélène niet bepaald op handen draagt. Ondertussen sterft de eigenares van Terres Blondes en Gustave dreigt zijn land te verliezen als hij niet over de brug komt met de aankoopsom. Een drama van onverdraagzaamheid en onbegrip, gesitueerd in het landelijke zuid-west Frankrijk. Het lijkt misschien allemaal wat overdreven nu, maar wie de naweeën van WOII kent zal best in het verhaal kunnen geloven. De acteurs leveren goed werk af, vooral de kleine Rivière als Vincent. Niermans, Béatrice Rubinstein en Alain Le Henry baseerden het scenario op de roman van Christian Signol. Fotografie is van Bruno Privat.

Les enfants de salaud

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Tonie Marshall. Met o.a. Claudia Cardinale, Jean Yanne, Molly Ringwald, Danielle Darrieux en François Cluzet.

Smakelijke zedenkomedie over drie (half)zusters en een (half)broer die elkaar pas (echt) leren kennen na arrestatie en voorgeleiding van hun criminele vader (Yanne). Suzanne (Anemone) is beslist de opvliegendste van het toch al temperamentvolle stel: een van de felste meningsverschillen wordt door haar krachtig afgesloten met het plaatsen van een keukenmes in de eerste de beste deurpost. De ongeremd hilarische begrafenisscene aan het slot van de film wordt breed uitgemeten en stijlvast gelardeerd met beelden in slow motion.

Le cheval de cœur

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Charlotte Brandstrom. Met o.a. Jean Yanne, Bernard Fresson, Guillaume Canet, Hélène de Fougerolles en Isabel Otero.

De vroegere stalknecht Michel Rousseau (Canet) heeft zich diep in de schulden gestoken door de paardenfokkerij die hij beheert voor de familie Lacari[KA2]ere, die een tijdlang in Zuid- Amerika verblijven, uit te breiden. Vriend des huizes Bakoulian (Yanne) en trainer Jock (Fresson) zoeken een oplossing om de jongen uit de moeilijkheden te helpen. Dan verschijnt een malafide paardenhandelaar die, voor rekening van een Ierse fokker, het beste renpaard uit de stal wil kopen. Dank zij het acteursduel tussen giganten Yanne en Fresson blijft dit een boeiende filmervaring, want het scenario van Sylvie Simon naar een idee van Tito Topin, is erg oppervlakkig en oversentimenteel. Paardenliefhebbers mogen de film niet missen. Knappe fotografie van Willy Kurant. Nicam Stereo.

Fallait pas ! ...

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Gérard Jugnot. Met o.a. Gérard Jugnot, François Morel, Jean Yanne, Martin Lamotte en Thierry Lhermitte.

Directielid Bernard Leroy (Jugnot) is niet bepaald dynamisch. Hij deed er onverstandig aan een survival-stage in de bergen te aanvaarden, temeer hij op het punt staat te trouwen met de dochter van de prefect. Na zijn commando-taak verricht te hebben, achtervolgt hem genadeloos de tegenslag. Op een verlaten weg in de sneeuw krijgt hij pech met zijn auto. In de hoop hulp te krijgen, klopt hij op de deur van een ge[KA3]isoleerde chalet, dat toevallig in de buurt lag. Zo raakt hij betrokken bij de voorbereidingen voor de Dag des Oordeels, in casu de collectieve zelfmoord, georganiseerd door Magic (Yanne), de goeroe van een sekte. Alleen S[KA1]ebastien (Morel) wil het tijdelijke niet met het eeuwige verwisselen. Samen gaan ze er vandoor, maar dan krijgt Bernard in de gaten welk stuk ongeluk hij heeft aangetrokken. Een alles behalve subtiele aanval op sekten en hun behoefte om af en toe gezamenlijk deze wereld te verlaten. Wie Jugnot een beetje kent, weet allang dat het uiterst flauwe, weinig subtiele loltrapperij wordt. Daarvan kom je beslist niet bedrogen uit. Een scenario vol grove grappen die zelfs een blinde ziet aankomen en die vervolgens zeer overdreven en zeer nadrukkelijk uitgewerkt worden. Geschreven door Jugnot en Philippe Lopes Curval. De camera was in handen van Gérard De Battista.

Désiré

1996 | Komedie, Drama

Frankrijk 1996. Komedie van Bernard Murat. Met o.a. Jean-Paul Belmondo, Fanny Ardant, Claude Rich, Béatrice Dalle en Dominique Lavant.

D[KA1]esir[KA1]e (Belmondo) is een grijzende butler, die zich bij zijn vorige baan uit de voeten had moeten maken omdat hij buiten zijn boekje gegaan was door een relatie aan te gaan met zijn aantrekkelijke ma[KA4]itresse. Hij wordt in dienst genomen door Monsieur Montignac (Rich), minister van de posterijen, telefoon en telegrafie en zweert zijn nieuwe meester heilig nooit meer in een dergelijke fout te vervallen. Montignac wil voor de zomer naar de chique Normandische badplaats Deauville met zijn ma[KA4]itresse, Odette (Ardant). Eenmaal ter plekke begint bijna iedereen last te krijgen van erotische dromen en mompelt Odette in haar slaap de naam van D[KA1]esir[KA1]e tot grote ontsteltenis en ergernis van Montignac. Als Montignac wegens een regeringscrisis naar Parijs geroepen wordt, wordt de verleiding om woord te houden voor D[KA1]esi[KA1]e wel heel groot - om erger te voorkomen, smeert hij hem. Door Daniel Toscan du Plantier (wiens vrouw onder mysterieuze, nimmer opgehelderde omstandigheden in Ierland vermoord werd) mooi geproduceerde herverfilming naar de gelijknamige film van Sacha Guitry uit 1937 (met Guitry in de hoofdrol). Regisseur Murat bewerkte Guitry's oorspronkelijke scenario naar een eigentijdse versie, hetgeen heel goed gelukt is. De oorspronkelijke film is eigenlijk een toneelstuk en deze versie steunt daarom ook enorm op dialoog, wat voor flamboyante hoofdrol Belmondo en medehoofdrol Ardant, die beiden op een ruime toneelervaringen kunnen bogen, geen enkele hinderpaal is. De fotografie van Ricardo Aronvich is optimaal en doet de kijker af en toe vergeten dat hij met een toneelmatige film te maken heeft. Dalle als het dienstmeisje is enigszins asynchroon, maar lekker sexy in haar grofheid. De zeer fraaie kostuums van Dominique Borg verdienen een speciale vermelding. Zou op de persoonlijke complexen van Guitry geënt zijn, wat voor zijn tijd heel aannemelijk is. Voor liefhebbers.

Des nouvelles du bon Dieu

1996 | Komedie

Portugal/Zwitserland/Frankrijk 1996. Komedie van Didier Le Pêcheur. Met o.a. Marie Trintignant, Maria De Meideros, Jean Yanne, Michel Vuillermoz en Christian Charmetant.

Schrijver Alessandro Battavia is trouw aan de tragische held van zijn laatste roman en rijdt zich te pletter tegen een muur. Zijn lezers, zijn fans en het grote publiek zijn geschokt. De mening begint post te vatten dat hij de opstandige romanfiguur was in de reeks van een ander. Zijn weduwe Karenina (De Medeiros) is ontroostbaar en doet talloze zelfmoordpogingen, maar wordt bijna altijd gered door dezelfde brandweerman (Brillant). Taxichauffeuse Evangile (Trintignant) en haar broer Nord (Charmentant) horen van het nieuws en beginnen te denken dat ook zij romanfiguren zijn, die gemanipuleerd worden. Ze menen dat ze onkwetsbaar zijn en ongestraft hun gang kunnen gaan. Ze doen dat ook: ze rijden opzettelijk iemand aan en plegen een overval. Zij komen ook in opstand - net zoals Battavia - tegen hun schepper; ze denken dat die niemand minder is dan onze lieve heer, en wensen met hem in contact te komen. En waar kun je dit niet beter doen dan op een brug met zelfmoordenaars? Zo ontmoeten ze Karenina. Het debuut van Le Pêcheur, die 37 jaar is, is zeer beslist origineel. Het is de verfilming van zijn eigen roman, waarvoor hij met Artus De Penguern het scenario schreef. De rolprent, die eigenlijk heel bizar is, heeft een buitengewoon vlot tempo en wordt gesierd door uitstekende spelprestaties, vooral van Trintignant. Het camerawerk is van Gérard Simon. Een aanrader voor kijkers, die eens iets anders willen.

Beaumarchais l'insolent

1996 | Biografie, Avonturenfilm, Historische film, Komedie

Frankrijk 1996. Biografie van Edouard Molinaro. Met o.a. Fabrice Luchini, Manuel Blanc, Sandrine Kiberlain, Michel Aumont en Michel Serrault.

Het turbulente leven van de Parijse societyschrik, entrepreneur en schrijver Pierre-Augustin Caron de Beaumarchais (1732-1799) is een schelmenroman tjokvol woordduels, valkuilen en rake pointes. Luchini, in cinema en theater dé pleitbezorger der klassieke Franse letteren, was dan ook de ideale keuze voor de titelrol in deze even 'talige' als dynamische filmbiografie. Met veel zin voor theater werkt de aristocraat annex revolutionair zich steeds in de nesten, om zich daar telkens toch ook weer uit te redden. Scenario wortelt in toneelstuk van Sacha Guitry, zelf een romaneske figuur die taalvirtuositeit niet vreemd was. Schatkamer van knipogen en leuke bijrollen.

Mo'

1995 | Sciencefiction, Film noir

Frankrijk 1995. Sciencefiction van Yves-Noël François. Met o.a. Jean-Marc Barr, Jean Yanne, Gunilla Karlzen, Karla Niguzen en Christine Pignet.

Barr, een privé-detective uit L.A., krijgt de opdracht van een Europese studio om een populair acteur te zoeken, die spoorloos verdwenen is. Om de een of andere reden willen ze er de politie liever niet bij betrekken. De zaak wordt bijzonder bizar wanneer niemand enige informatie kwijt wil en de acteur nog met moeite herinnerd wordt. Dan ontmoet hij een blonde stoot die zijn hoofd helemaal op hol doet slaan. Wat heeft zij met de zaak te maken? Een ironische film noir die zich afspeelt in de nabije toekomst. Alle conventies van het genre worden op een rijtje gezet, maar Barr is geen Bogart en Karlzen geen Bacall. En vooral, regisseur/scenarist François is geen Huston of Hawks en dat is aan het hele opzet duidelijk te merken. Geen opwindende vernieuwing, zelfs geen gelukte openlijke hulde aan het genre. Flauw en voorspelbaar, dat wel. Fotografie van Carlo Varini.

Le hussard sur le toit

1995 | Historische film, Avonturenfilm, Drama, Romantiek

Frankrijk 1995. Historische film van Jean-Paul Rappeneau. Met o.a. Olivier Martinez, Juliette Binoche, Pierre Arditi, François Cluzet en Gérard Depardieu.

Ten tijde van de release de duurste film ooit gemaakt in Frankrijk, dit historische melodrama van Cyrano de Bergerac-regisseur Rappeneau. De film speelt zich af in 1832. Napoleon is van het toneel en er heerst een machtsvacuüm in Frankrijk, dat bovendien geteisterd wordt door verschrikkelijke cholera-epidemieën. Dit is het decor van een onmogelijke liefdesgeschiedenis tussen een Italiaanse avonturier (Martinez) en een getrouwde Franse adellijke dame (Binoche). Mooie mensen, fraaie kostuums, prachtige landschappen, aangrijpende beelden van de cholera-patiënten en -slachtoffers, maar Martinez slaagt er niet in om de film een ziel te geven.

L'année du certif

1995 | Familiefilm, Komedie

Frankrijk 1995. Familiefilm van Jacques Renard. Met o.a. Jacques Bonnafé, Mireille Perrier, Jean Yanne, Felix Briaud en Michèle Moretti.

Cévennes, juli 1934. Naar jaarlijkse traditie zullen twee dorpen uit de streek hun verdienstelijkste leerlingen inzetten voor de prijs der cantons. Ditmaal zijn beiden ervan overtuigd de meest geschikte kandidaat voor de eerste prijs in hun rangen te hebben. Wat normaal een goedmoedige competitie is wordt dit keer een grimmige strijd waarbij niet steeds eerlijk gespeeld wordt. Moraliserende jeugdfilm die wil duidelijk maken dat het niet om de knikkers gaat, maar om het spel. En: eerlijk duurt het langst. Over het algemeen onderhoudend en goed gespeeld, vooral door de jonge Briaud, een schlemiel met een brilletje dat ieders hart zal stelen en Yanne als de grootvader. Geschreven door Philippe Madral, naar een roman van Michel Jeuri. Fotografie van Gérard Vigneron.

L'amour en prime

1995 | Komedie, Romantiek

Venezuela/Frankrijk 1995. Komedie van Patrick Volson. Met o.a. Stéphane Freiss, Florence Pernel, Jean Yanne, Eva Darlan en Jean-Claude Bouillon.

Pernel is verpleegster in een hospitaal. Haar droom wordt werkelijkheid wanneer ze een weekend wint in Santa Monica met haar lievelingsheld Freiss. Samen met Freiss, producer Yanne en een fotograaf arriveren ze op het vliegveld juist op het moment dat een anti-maffia rechter op het nippertje aan een aanslag is ontsnapt. De ploeg neemt in Santa Monica de intrek in hetzelfde hotel als de moordenaar. Op aandringen van Yanne moet Freiss de romantische held spelen die Pernel versiert. Doorzichtige romantische komedie met humor, liefde, avontuur en een handvol gangsters. Erg opwindend is het allemaal niet en de humor is maar dun gezaaid. Gérard Bitton en Michel Munz schreven het scenario. Fotografie van Johnny Semeco. Formaat 16/9. Nicam Stereo.

L'amour en prime

1995 |

1995. Jean-Claude Nachon en Angélique. Met o.a. Jean Yanne, Florence Pernel en Stéphane Freiss.

Pernel is verpleegster in een hospitaal. Haar droom wordt werkelijkheid wanneer ze een weekend wint in Santa Monica met haar lievelingsheld Freiss. Samen met Freiss, producer Yanne en een fotograaf arriveren ze op het vliegveld juist op het moment dat een anti-maffia rechter op het nippertje aan een aanslag is ontsnapt. De ploeg neemt in Santa Monica de intrek in hetzelfde hotel als de moordenaar. Op aandringen van Yanne moet Freiss de romantische held spelen die Pernel versiert. Doorzichtige romantische komedie met humor, liefde, avontuur en een handvol gangsters. Erg opwindend is het allemaal niet en de humor is maar dun gezaaid. Gérard Bitton en Michel Munz schreven het scenario. Fotografie van Johnny Semeco. Formaat 16/9. Nicam Stereo.

Enfants de salaud

1995 | Komedie

Frankrijk/België/Zwitserland 1995. Komedie van Tonie Marshall. Met o.a. Anémone, Nathalie Baye, François Cluzet, Molly Ringwald en Jean Yanne.

Drie halfzusters en een halfbroer weten niet van elkaars bestaan af. Ze groeiden op bij hun resp. moeder of resp. grootouders. Ze werden allen door hun vader Julius Mandenne (Yanne) erkend, maar die verdween om nooit meer iets van zich te laten horen. De tijd vliegt voorbij tot op een kwade dag hun vader in Brussel terecht moet staan wegens een gruwelijke moord.

Regarde les hommes tomber

1994 | Misdaad, Drama, Film noir

Frankrijk 1994. Misdaad van Jacques Audiard. Met o.a. Jean-Louis Trintignant, Jean Yanne, Mathieu Kassovitz, Bulle Ogier en Christine Pascal.

Psychologische thriller met aanstormend talent Mathieu Kassovitz, nestor Jean-Louis Trintignant en eminence de l'humour Jean Yanne. Samen bevolken ze een spitsvondig gelaagd verhaal rond grijze vertegenwoordiger Simon (Yanne) die een comateuze vriend wil wreken, humeurige sjacheraar Marx (Trintignant) en Marx' schoothondje Johnny (Kassovitz). Op de achtergrond speelt de whodunnit, maar de kracht van Audiards met een César bekroonde speelfilmdebuut ligt in de ontwikkeling van de personages. Die kunnen ieder met hun persoonlijke bravoure dito mislukkingen moeilijk rijmen met hun ideaalbeeld van een echte man. Acteergeweld van het allerhoogste niveau.

Maigret et l'écluse no.1

1994 | Misdaad

Frankrijk/België/Zwitserland 1994. Misdaad van Olivier Schatzky. Met o.a. Bruno Cremer, Jean Yanne, Georges Staquet, Jean-Claude Frissung en Eric Berger.

Yanne speelt hier, in een van zijn zeldzame tv-optredens, de rijk geworden schipper Ducrau, die wordt gemolesteerd en in een kanaal belandt. Hij brengt het er levend af maar heeft zijn belager niet herkend. Maigret (Cremer) gaat op onderzoek. Aan het begin van het verhaal is er, in goede Simenon-traditie, een groot aantal verdachten: Yanne's ouwe gabber (Staquet), zijn bloedeigen wereldvreemde zoon, zijn schoonzoon, die op zijn fortuin uit is, zijn echtgenote, die zijn jarenlange ontrouw wel eens zou willen wreken etc. Gebaseerd op de Maigret-roman 'L'ecluse No 1' (Maigret en het Gulden Vlies) uit 1933 door Christian Rullier bewerkt. Traag, maar met mooie vasthoudendheid en met een Cremer in optima forma.

Profil bas

1993 | Misdaad, Thriller

Frankrijk 1993. Misdaad van Claude Zidi. Met o.a. Patrick Bruel, Sandra Speichert, Didier Bezace, Jean Yanne en Jacques Rosny.

Op zijn dertigste is Bruel zijn baan als inspecteur in de voorstad beu. Vooruitzichten op een verdere carrière zijn er niet en zijn ambitie is hij kwijt. Zijn baas geeft hem de opdracht om de gangen na te gaan van een kleine van drugshandel verdachte straatmisdadiger. Hij gaat zonder veel enthousiasme aan de slag. Een vermoeide politieman moet in actie komen. Spanning en romantiek vormen de hoofdingrediënten van deze detective van Zidi, die duidelijk van zijn imago als kluchtenmaker af wil. Geen al te denderend scenario van Zidi, Didier Kaminka en Simon Michael. Fotografie van François Catonné.

Au Beau Rivage

1993 | Komedie

Frankrijk 1993. Komedie van Serge Korber. Met o.a. Jean Yanne, Geneviève Fontanel, Jean Gaven, François-Eric Gendron en Cécile Palas.

Au Beau Rivage is een uitspanning aan de oevers van de Seine. De gouden dagen zijn voorbij, er komen nog slechts een paar vaste stamgasten over de vloer bij Yanne, de rondborstige waard. Dagelijks hangen ze aan de toog. Yanne kan zich hier niet bij neerleggen, hij wordt er agressief van. Wanneer men op een dag discussieert over de herinrichting van zijn zaak wordt hij razend en na een heroïsch gevecht eindigt hij in de gevangenis. Ontroerende geschiedenis van een man die zijn eigen teloorgang niet kan verkroppen en terugvecht tegen een ongenadig lot. Yanne is schitterend in zijn rol, maar het spel van de overige personages vertoont weinig diepte. Het scenario van Thomas Korber en René Fallet is gebaseerd op een roman van Fallet en is een goede mengeling van melodrama en komedie.

Pétain

1992 | Oorlogsfilm, Biografie

Frankrijk 1992. Oorlogsfilm van Jean Marboeuf. Met o.a. Jacques Dufilho, Jean Yanne, Jean-Claude Dreyfus, Jean-Pierre Cassel en Christian Charmetant.

Deze film gaat over een zwarte bladzijde in de moderne Franse geschiedenis met als middelpunt de maarschalk (uit de titel) tijdens WO II. Nadat de nazi's Frankrijk waren binnengevallen in 1940, capituleerden de Fransen onder leiding van Pétain. In ruil daarvoor bleef er van het Zuid-Oostelijke deel een stuk autonoom Frankrijk over. Pétain en zijn trawanten maakten van Vichy de nieuwe regeringshoofdstad. Veel tegenstand van de Fransen was er in het algemeen niet, want met een zekere onverschilligheid liet men deze rechtse rakkers hun gang gaan. Op administratief niveau werd er op een enkele rechter en prefect na, heftig met Pétain meegewerkt. Het verzet was klein. De nieuwe elite ontwikkelde zich geleidelijk aan tot een bende fascisten, die het hun Duitse meesters overijverig naar de zin maakten met razzia's, arrestaties, doorgangskampen e.d. Voor de Fransen een controversionele film over een historische periode waaraan ze niet al te graag herinnerd worden. Ondanks het feit dat er behoorlijk gespeeld wordt, het scenario van Alain Riou, Jean-Pierre Marchand en regisseur Marboeuf is, gebaseerd op de biografie van de respectabele historicus Marc Ferro, deed de film niet veel in Frankrijk. Geen wonder in een land waar ex-president Mitterand regelmatig een krans legde op het graf van de maarschalk en waar sommige collaborateurs van het Vichy-regime nooit gestraft zijn; dat is evenwel betreurenswaardig. Buiten Frankrijk is de belangstelling - heel begrijpelijk - gering. Het budget van twintig miljoen gulden kwam maar moeizaam bijeen; pas toen staatsomroep France 2 en betaal-tv Canal + diep in de buidel tastten, kwamen de financiën rond. De fotografie was in handen van Dominique Bouilleret.

Le bal des casse-pieds

1992 | Komedie

Frankrijk 1992. Komedie van Yves Robert. Met o.a. Jean Rochefort, Jean Carmet, Miou-Miou, Jacques Villeret en Guy Bedos.

Het lijkt erop dat de filmer een vervolg op het amusante en geenszins verouderde LES CASSE-PIEDS (1948) van Jean Dr[KA1]eville heeft willen maken, met als gangmaker de fascinerende No[KA3]el-No[KA3]el. Het resultaat is vlees noch vis want met het inconsequente scenario (van de regisseur en Jean- Loup Dabadie), dat nogal eens in herhalingen vervalt, is slordig omgesprongen. Soms valt er even te lachen maar de vele mogelijkheden van het thema - het dagelijks bestaan wordt immers voortdurend verstoord door lastige, domme en middelmatige figuren, met name door achterlijke ambtenaren - werden helaas niet ten volle benut. Een speciale vermelding voor Lemercier die op treffende wijze verbijstert. Camerawerk van Robert Alazraki.

La Sévillane

1992 | Komedie

België/Frankrijk 1992. Komedie van Jean-Philippe Toussaint. Met o.a. Tom Novembre, Muriel Perrier, Jean-Claude Adelin, Jean Yanne en Alexandre von Sivers.

Toussaints tweede film. Deze verfilming van zijn roman L'Appareil-photo gaat over de ontmoeting tussen iemand die rijlessen gaat nemen en een rijschoolhoudster. Toussaint plaatst de ledigheid en de zinloosheid van wat zich tussen de dagelijkse handelingen in afspeelt op de voorgrond, en zo drijft hij, met veel humor en fantasie, zijn onderwerp door tot de verveling. Door zijn overdreven, haast obsessionele zorg voor het decor, is een film ontstaan die langzaamaan zijn ongewone kracht verliest. De acteurs zijn perfect, en niemand mag Yannes recept voor augurken of gevulde kool missen. Camerawerk van Jean- François Robin.

Indochine

1992 | Romantisch drama, Oorlogsfilm

Frankrijk 1992. Romantisch drama van Régis Wargnier. Met o.a. Catherine Deneuve, Vincent Perez, Linh Dan Pham, Jean Yanne en Dominique Blanc.

Vanwege zijn Oscar voor Beste Buitenlandse Film en La Deneuve wordt deze peperdure productie nogal eens voor een epic in David Lean-stijl aangezien. Vergeet het maar. Het driestuiverromannetje over de alleenstaande rubberplantage-eigenaresse Eliane (Deneuve) die in het Indochina van de jaren dertig stoïcijns haar eigen gang gaat werd door vier luie scenaristen én een ongecrediteerde scriptdokter bij elkaar geharkt. Regisseur Wargnier verving vervolgens ieder potentieel stukje finesse door pathos en rekte de boel tot geeuwens toe uit. Ook de luxueuze fotografie en art direction kunnen de algehele drakerigheid van dit filmblik gebakken lucht niet doen vergeten.

Fausto

1992 |

Frankrijk 1992. Rémi Duchemin. Met o.a. Jean Yanne, Ken Higelin, Arthur H., Marianne Groves en François Hautesserre.

Duchemin, de vroegere assistent van Ferreri en Pinoteau, heeft een bitterzoete kroniek gekozen als onderwerp voor zijn eerste lange speelfilm. Rond 1960 wordt Fausto, een wees van Italiaanse komaf, aangenomen als leerling bij een norse maar ruimhartige joodse kleermaker Mietek (Yanne), die hem het vak leert. Fausto (Higelin) blijkt een getalenteerde modeontwerper. De kleermaker vindt in hem de zoon die hij nooit heeft gehad. Een verrukkelijk verhaal, vol mooie sentimenten, knipogen naar het leven en lichte humor, geschikter voor tv dan voor het witte doek. Yanne is groots als de kleermaker. Tevens veelbelovend jong talent, zoals de zoons van de zanger Higelin (Ken en Arthur H.). Scenario van regisseur Duchemin en Richard Morgiève naar de roman van de laatstgenoemde. Camerawerk van Yves Lafaye.

Madame Bovary

1991 | Drama

Frankrijk 1991. Drama van Claude Chabrol. Met o.a. Isabelle Huppert, Christophe Malavoy, Jean Yanne, Jean-François Balmer en Lucas Belvaux.

Naar de beroemde roman van Gustave Flaubert uit 1856. Het bevat een satire op het saaie provinciale leven, het gevecht tegen domheid (belichaamd door de apotheker Homais, degene die uiteindelijk wint), een tot in de puntjes uitgewerkte reconstructie van een tijdperk en een geografische plek (de boerderij van de vader van Emma en het dagelijks leven in Yonville en Rouen).

Les secrets professionels du Dr. Apfelglück

1991 | Komedie

Frankrijk 1991. Komedie van Hervé Palud, Alessandro Capone, Mathias Ledoux, Stéphane Clavier en Thierry Lhermitte. Met o.a. Thierry Lhermitte, Christian Clavier, Josiane Balasko, Gérard Jugnot en Michel Blanc.

Vijf z.g. komische noten over de patie[KA3]enten van de dokter uit de titel, waarom nauwelijks te lachen valt. In de eerste sketch stopt vrachtwagenchauffeur Villeret, die op weg is naar psychiater Apfelgl[KA3]uck (Llhermitte) bij een herberg: waard Holgado heeft slechts [KA1]e[KA1]en oog, waardin Nadeau is exhibitioniste en samen mishandelen zij hun 75-jarige dienster Bayard. Het tweede verhaaltje gaat over de rondborstige Zabou, die bij een tv-quiz de vragen mag voorlezen. Quizmaster Chabat hoopt dat hij zijn grove racistische kandidaat Gireaud (hij spuwt, boert en laat winden) kan laten verliezen, maar wordt er zelf gek van. Het derde verhaaltje speelt in een filmstudio in Rome, waar een medewerker op de set moeite heeft met het uitblazen van een kaars; de spelers, crew en de regisseur gaan allen uit hun dak; in het vierde verhaaltje wordt door een groepje een kinderachtig gezelschapsspel gespeeld, waarbij je geen 'ja' of 'nee' mag zeggen; dokter Llhermitte stijgt op naar de hemel, terwijl de deelnemrs fouten maken en in gevaarlijke situaties belanden. Ten slotte gelooft Jugnot dat er een bril bestaat waarmee hij dwars door de kleren van zijn medemens kan kijken. Het geheel dat geregisseerd is door vijf verschillende regisseurs, wordt bijeen gehouden in de wachtkamer van dokter Lhermitte, die samen met Philippe Bruneau het scenario schreef. De fotografie was in handen van Jean-Jacques Tarbes, Roberto Girometti, Claude Agostini en Gérard Sterin. Over het algemeen mag gesteld worden, dat hier talent verknoeid is; maar ook geldt: eigen schuld, dikke bult, want het is veel te veel een onderonsje van een competente, maar zelfingenomen cast die nieuw talent niet velen kan. Pauvre France...

Palace

1989 | Komedie, Erotiek

Frankrijk 1989. Komedie van Jean-Michel Ribes. Met o.a. Pierre Arditi, Michel Blanc, Jean Carmet, Darry Cowl en Eva Darlan.

Dit gedrocht bestaat uit een aantal scenes waartussen de titel het enige verband vormt, aangezien ze zich in een etablissement met een aantal zeer gevarieerde en vooral seksueel provocerende attracties afspelen. De totale afwezigheid van een scenario kan niet goedgemaakt worden door de acteurs, die te goed zijn voor deze logge en vulgaire komedie. De auteur komt uit de wereld van het toneel of, om precies te zijn, het kleinkunsttheater, maar niets van wat hij op het witte doek of de TV geproduceerd heeft voegt ook maar iets aan zijn toneelwerk, dat hem terecht beroemd gemaakt heeft, toe. Daar komt dan nog eens de verschrikkelijk vlakke regie bij, waardoor de film meer weg heeft van een soort revue, waarin iedereen drie korte optredens doet om vervolgens weer te verdwijnen. Meer verbijsterend dan

Oviri

1987 | Biografie

Denemarken/Frankrijk 1987. Biografie van Henning Carlsen. Met o.a. Donald Sutherland, Max von Sydow, Jean Yanne, Luis Rego en Fanny Bastien.

In 1893 keert Gaugin terug uit Tahiti om een tentoonstelling in Parijs te houden. Helaas boekt hij daarbij geen succes. Ook in zijn privé-leven heeft hij geen geluk. Hij woont niet meer bij zijn vrouw en kinderen, en zijn geliefde laat hem in de steek. Hij besluit zich met zijn nieuwe minnares en een aantal vrienden terug te trekken op het Bretonse platteland. Gedesillusioneerd keert hij echter weer terug naar de stad. Daar staat hem niets dan armoede te wachten, en hij ziet zich gedwongen de kunstwerken van zijn geliefde vriend Vincent van Gogh te verkopen om terug te kunnen keren naar Tahiti

Fucking Fernand

1987 | Oorlogsfilm, Drama

Frankrijk 1987. Oorlogsfilm van Gérard Mordillat. Met o.a. Thierry Lhermitte, Jean Yanne, Marie Laforêt, Martin Lamotte en Charlotte Valandrey.

Bewerking van de gelijknamige roman van Walter Lewino waarin tegen de achtergrond van de Duitse bezetting in Frankrijk, een schatrijke blinde de liefde wil leren kennen samen met een criminele slager die ontsnapt is uit de gevangenis. Het is vreselijk en met een verwoestende humor... Met een mise-en- scène die de roman min of meer reduceert tot een soort werktekening. Conclusie: je kunt beter het boek lezen. Scenario van regisseur Mordillat, Jean Aurenche en Véra Belmont.

Cayenne-Palace

1987 | Avonturenfilm, Actiefilm

Frankrijk 1987. Avonturenfilm van Alain Maline. Met o.a. Richard Berry, Jean Yanne, Xavier Deluc, Olivia Brunaux en Anna Karina.

Conflicten tussen avonturiers en ingenieurs in Guyana waar men de vrouw zoekt. Een vreselijk banaal scenario, maar de film kan nog door de beugel door het spel van Yanne en Karina. Een schildering van een vreemd land met een ontzettend heet klimaat, vochtig en regenachtig (de titel lijkt ironisch bedoeld), waar de Indianen gewapend met pijl en boog rondrennen en het ruimtelijk centrum van Kourou (een beetje te veel aanwezig, maar hij is het die de film gesponsored heeft zoals men in het moderne Frans zegt). Een echte avonturenfilm, zoals men er maar weinig ziet.

Attention Bandits

1987 | Komedie

Frankrijk 1987. Komedie van Claude Lelouch. Met o.a. Jean Yanne, Marie-Sophie L., Patrick Bruel, Charles Gérard en Corinne Marchand.

Een `kleine` Lelouch zonder enorme ambities en zonder veel middelen gemaakt, die erg doet denken aan SMIC, SMAC, SMOC, LE VOYOU of LA BONNE ANNEE. Maar dat zijn precies zijn meest verteerbare films. De heldendaden van deze twee ellendelingen brengen zowel een glimlach als (soms) ontroering teweeg, hoewel deze film eerder komisch dan tragisch is. Een vertelling met scènes zonder groot onderling verband. Amusement dat dan ook met het omdraaien van elke cent tot stand kwam. Maar ditmaal is het tenminste niet te mooi gemaakt, waar zijn 'grootse' films verzanden in de stijl van Elle en Paris-Match. Er zijn ook versies van 103m. Het scenario is van Lelouch. Het camerawerk is van Jean-Yves Le Mener.

Le Paltoquet

1986 | Thriller, Misdaad

Frankrijk 1986. Thriller van Michel Deville. Met o.a. Thuy An Luu, Fanny Ardant, Daniel Auteuil, Richard Bohringer en Philippe Léotard.

Er is een misdaad gepleegd en zeven verdachten worden ondervraagd door een treurige inspecteur in een sinister caf[KA1]e precies als in het hier verfilmde boek [KL]On a tu[KA1]e pendant l`escale[KLE] van Franz-Rudolph Falk (1945). Een beklemmende film met een opmerkelijke acteursregie, maar met helaas een magere intrige. Deville gaat wel erg ver in het analyseren van de karakters en hun gedrag waardoor de film af en toe irriteert. Het camerawerk is van Max Pantera.

Liberté, Egalité, Choucroute

1985 |

Duitsland/Frankrijk/Italië 1985. Jean Yanne. Met o.a. Jean Poiret, Ursula Andress, Michel Serrault, Jean Yanne en Daniel Prévost.

Onder het mom van een historische fabel (de kalief van Bagdad en zijn vizier brengen een bezoek aan Parijs in 1789 om guillotines te kopen!) heeft Jean Yanne een scherpe satire gemaakt op het socialistische bewind van Mitterand. De socialisten, de immigranten en de buitenlanders worden allen afgekraakt, en dat nog wel door een cineast die niets meer te maken wil hebben met kortzichtigheid, die demagogisch is en zowel in het goed als in het kwade gelooft. Gezien tegen de huidige Franse achtergrond is de maker wel moedig geweest, maar het geheel is grof, niet bepaald komisch, middelmatig gefilmd en meer in de trant van cabaret.

Le Téléphone sonne toujours deux fois

1984 | Komedie, Misdaad

Frankrijk 1984. Komedie van Jean-Pierre Vergne. Met o.a. Didier Bourdon, Seymour Brussel, Bernard Campan, Pascal Légitimus en Smaïm.

Een sadist doodt zijn (altijd vrouwelijke) slachtoffers door hen de telefoonschijf op het voorhoofd in te prenten. Van het [KA1]e[KA1]en komt het ander en uiteindelijk wordt de dader aangehouden: het is niemand minder dan de psychiater die tevens dierenschilder om de hoek is! Het heeft niets te maken met LE FACTEUR SONNE TOUJOURS DEUX FOIS (ook bekend als THE POSTMAN ALWAYS RINGS TWICE!) waarvan de titel verdraaid gebruikt is, omdat het hier gaat om een parodie. Goed bedoeld, maar iedereen lijkt hier zijn eigen act te willen opvoeren, ondanks het scenario en de leiding van de regisseur. Waar blijft de producer?

Papy fait de la résistance

1983 | Oorlogsfilm, Komedie

Frankrijk 1983. Oorlogsfilm van Jean-Marie Poiré. Met o.a. Michel Galabru, Christian Clavier, Gérard Jugnot, Jacques Villeret en Jean-Claude Brialy.

Een uit beroemde musici bestaande familie krijgt tijdens WO II een nazi-hoofdkwartier op haar landgoed. Meer uit eigenbelang dan uit patriottisme gaat de familie in het verzet, maar de heldhaftige reputatie is dertig jaar later nog goed voor een talk-show op de tv. Een aaneenschakeling van leuke fragmenten - Villeret levert als Hitlers zingende halfbroer een gave parodie op Julio Iglesias - en minder leuke, met veel plezier in een hoog tempo gespeeld door een groot aantal prominenten.

Hanna K.

1983 | Drama

Frankrijk/Israël 1983. Drama van Costa-Gavras. Met o.a. Jill Clayburgh, Jean Yanne, Gabriel Byrne, Mohamed Bakri en David Clennon.

De Joodse Amerikaanse advocaat Hanna Kaufman (Clayburgh) moet in Jeruzalem een Palestijn verdedigen (Mohammad Bakri) die wordt beschuldigd van terrorisme nadat het leger hem heeft opgepakt in bezet gebied. De man beweert dat hij enkel wilde terugkeren naar zijn geconfisqueerde huis. Hanna ziet wel wat in zijn verhaal, en jaagt daarmee het Israëlische establishment in de gordijnen. Activist Costa-Gavras liet alle finesse varen en fabriceerde een tenenkrommend eenzijdig pamfletdrama, waarin de Israëliërs worden neergezet als starre malloten en Palestijnen als eervolle patriotten. Treffend tijdsbeeld, afleidend belerend verhaal.

Deux heures moins le quart avant Jesus Christ

1982 | Komedie

Frankrijk 1982. Komedie van Jean Yanne. Met o.a. Michel Serrault, Jean Yanne, Coluche, Mimi Coutelier en Françoise Fabian.

Julius Caesar heeft tijdens een vakantie in Noord-Afrika een geheim rendez-vous met Cleopatra, terwijl vakbondsleider Ben Hur een manifestatie leidt tegen de energiecrisis en de Purperen Brigades aanslagen organiseren. De zouteloze anarchistische humor werkt helemaal niet buiten Frankrijk, waar alle in de handeling opduikende tv-presentatoren onbekend zijn. Het spektakel is lamlendig, de aankleding foeilelijk en Serraults Caesar als relnicht is een aanfluiting voor zijn talent. Andere topacteurs weten evenmin wat ze met hun rol aanmoeten, zelfs (regisseur/schrijver/componist) Yanne niet.

Deux Heures Moins Le Quart Avant Je

1982 | Komedie

Frankrijk 1982. Komedie van Jean Yanne. Met o.a. Jean Yanne en Michel Constantin.

Julius Caesar heeft tijdens een vakantie in Noord-Afrika een geheim rendez-vous met Cleopatra, terwijl vakbondsleider Ben Hur een manifestatie leidt tegen de energiecrisis en de Purperen Brigades aanslagen organiseren. De zouteloze anarchistische humor werkt helemaal niet buiten Frankrijk, waar alle in de handeling opduikende tv-presentatoren onbekend zijn. Het spektakel is lamlendig, de aankleding foeilelijk en Serraults Caesar als relnicht is een aanfluiting voor zijn talent. Andere topacteurs weten evenmin wat ze met hun rol aanmoeten, zelfs (regisseur/schrijver/componist) Yanne niet.

Asphalte

1980 | Drama

Frankrijk 1980. Drama van Denis Amar. Met o.a. Jean Yanne, Carole Laure, Jean-Pierre Marielle, Georges Wilson en Philippe Ogouz.

Op 31 juli vertrekt een groot gedeelte van de Franse bevolking met vakantie. Als die datum ook nog op zaterdag valt, zijn files, botsingen en ongelukken op de autoweg met een zeer grote frequentie, onvermijdelijk. Op zo'n zaterdag gaat een jonge vrouw per auto naar haar getrouwde minnaar, 1000 km verder. Na WEEKEND van Godard en L'INGORGO van Comencini valt er nauwelijks nog iets aan de verkeerswaanzin toe te voegen en de film heeft zo'n willekeurig verspringende selectie van mensen onderweg, melodramatische incidenten en bizarre symboliek, dat de interesse ver vóór het abrupte einde definitief ondermijnd is.

Je te tiens, tu me tiens par la barbichette

1978 | Musical, Drama

Frankrijk 1978. Musical van Jean Yanne. Met o.a. Jean Yanne, Mimi Coutelier, Micheline Presle, Jean-Pierre Cassel en Michel Duchaussoy.

Een inspecteur en zijn vrouwelijke collega worden aangewezen om de ontvoering van een populaire tv-presentator op te lossen. De tv organiseert een speciaal programma om losgeld van de kijkers te krijgen, maar de opbrengst verdwijnt in de zak van de omroepdirecteur, want de ontvoering was een stunt om de kijkcijfers op te vijzelen. Ondertussen wordt de agente ontdekt als disco-ster. Deze satire op de omroepwereld is best amusant, maar Yanne haalt zoveel overhoop - gastoptredens van David Carradine, Village People en Richie Family - dat hij zelf zijn doelen uit het oog verliest.

Moi, fleur bleu

1977 | Komedie

Frankrijk 1977. Komedie van Eric Le Hung. Met o.a. Jodie Foster, Jean Yanne, Sydne Rome, Bernard Giraudeau en Lila Kedrova.

Achter zijn norse voorkomen is een vrachtrijder een sentimenteel man die hevig verliefd wordt op een Amerikaans fotomodel en zich verantwoordelijk voelt voor haar al even vrijgevochten, jongere zusje. Toch zal ze haar maagdelijkheid verliezen bij een jonge vriend van haar beschermer en hierover een schoolopstel maken. De goed gekozen acteurs wegen op tegen het rommelig scenario dat kluchteffecten afwisselt met een weinig diepgaande psychologische observatie. De Franse versie is te verkiezen boven de Engelse, door de verbazende flair waarmee Foster Franse schuttingtaal hanteert.

La raison d'état

1977 | Thriller

Italië/Frankrijk 1977. Thriller van André Cayatte. Met o.a. Jean Yanne, Monica Vitti, Michel Bouquet, François Périer en Jean-Claude Bouillon.

De Franse wapenindustrie krijgt een grote order van een Afrikaanse staat die bedreigd wordt door een naburig land. Met dit land zijn ook al clandestien onderhandelingen gaande over wapenleveranties. Een geleerde krijgt hier lucht van en schakelt zijn assistente in om bij de coördinator gegevens over de wapensmokkel los te krijgen en het schandaal in de openbaarheid te brengen. Onthullingen over malversaties binnen de op twee na machtigste militaire industrieën ter wereld worden helaas opgeklopt met melodramatische privé-intriges. Voor wie daar doorheen kan kijken, toch een beklemmende film met toespelingen op het Frankrijk anno 1977. Goed geacteerd bovendien. Twintig jaar later nog steeds actueel. Scenario van regisseur Cayatte, Jean Curtelin en Jean-Marie Guillaume. Camerawerk van Armando Nannuzzi.

L' Imprécateur

1977 | Thriller, Drama

Frankrijk 1977. Thriller van Jean-Louis Bertucelli. Met o.a. Jean-Pierre Marielle, Jean Yanne, Michel Piccoli, Jean-Claude Brialy en Michael Lonsdale.

Een multinationale onderneming wordt in beroering gebracht door de zelfmoord van de directeur marketing en een reeks anonieme beschuldigingen. De adjunct-directeur human relations wordt met het onderzoek belast en ontdekt dat de schuldige werkzaam moet zijn in de onderneming, die letterlijk op weinig solide fundamenten is gebouwd. Deze ambitieus opgezette sociaal-politieke satire schiet zijn doel voorbij door grote vaagheid en nogal melige humor. De sjabloonachtige rollen geven de ster-acteurs weinig kansen.

Armaguedon

1976 | Drama, Thriller

Frankrijk/Italië 1976. Drama van Alain Jessua. Met o.a. Alain Delon, Jean Yanne, Renato Salvatori, Michel Duchaussoy en Michel Creton.

In eenzaamheid en armoede levende man krijgt door grote erfenis gelegenheid om wraak te nemen op maatschappij en bedreigt geleerden en politici door heel Europa. Politiecommissaris roept hulp in van psychiater om hem te pakken. Gespannen psychologische thriller waarin gestoorde man met mentaal gehandicapte handlanger internationale paniek weet te zaaien in een wanhoopsschreeuw om aandacht. Angstaanjagende en aandoenlijke rol van Yanne. Producent Delon gaf zichzelf tweede-plansrol als psychiater. Naar de gelijknamige roman van David Lippincott.

Chobizenesse

1975 | Misdaad

Frankrijk 1975. Misdaad van Jean Yanne. Met o.a. Jean Yanne, Robert Hirsch, Catherine Rouvel, Liliane Montevecchi en Paul Le Person.

Directeur van revuetheater wordt met faillissement bedreigd sinds zijn ster en geliefde serieus toneel verkiest. Pogingen om financiering uit wapenindustrie te krijgen voor militaristische show eindigen ook in flop, maar ontdekking van geniale, maar miskende componist en heroriëntatie van revue op porno en travestie lijken resultaat te hebben. Satire op showbiz is voor de hand liggend en mist lichtheid en fantasie in uitwerking, heeft bovendien reactionaire ondertoon. Amusante rol van Hirsch als de componist.

Touche pas à la femme blanche

1974 | Western

Italië/Frankrijk 1974. Western van Marco Ferreri. Met o.a. Catherine Deneuve, Marcello Mastroianni, Michel Piccoli, Philippe Noiret en Bertrand Tavernier.

Ferreri liet in een bouwput van de gesloopte Hallen de slag bij Little Big Horn naspelen met Mastroianni als Generaal Custer. Een bijtend commentaar op Amerikaans imperialisme komt door de cartoonachtige benadering niet geheel over, maar de acteurs hebben aanstekelijk plezier in hun absurde rollen. Scenario van Ferreri en Rafaël Azcona. Camerawerk van Etienne Becker.

Les Chinois A Paris

1974 | Komedie

Frankrijk 1974. Komedie van Jean Yanne. Met o.a. Jean Yanne en Bernard Blier.

Ferreri liet in een bouwput van de gesloopte Hallen de slag bij Little Big Horn naspelen met Mastroianni als Generaal Custer. Een bijtend commentaar op Amerikaans imperialisme komt door de cartoonachtige benadering niet geheel over, maar de acteurs hebben aanstekelijk plezier in hun absurde rollen. Scenario van Ferreri en Rafaël Azcona. Camerawerk van Etienne Becker.

Les Chinois à Paris

1973 | Komedie

Frankrijk 1973. Komedie van Jean Yanne. Met o.a. Jean Yanne, Michel Serrault, Bernard Blier, Nicole Calfan en Macha Méril.

De Chinezen hebben Europa veroverd. Franse opportunist maakt van situatie gebruik om grootindustrieel van riksja's te worden, maar draagt vervolgens bij aan weer aan de macht helpen van Franse regering en trekt daar weer profijt van. Het bijeenbrengen van al het Chinees horeca-personeel van Parijs levert verrassende massascènes op, maar film is onduidelijk in verhaalsverloop, strekking en doelwit van satire. Geslaagde gags naast flauwe, grove en racistische grappen. Bij première dreigend politiek schandaal is film echter niet waard.

Tout le monde il est beau, tout le monde il est gentil

1972 | Komedie, Drama

Italië/Frankrijk 1972. Komedie van Jean Yanne. Met o.a. Jean Yanne, Bernard Blier, Marina Vlady, Michel Serrault en Jacqueline Danno.

Regiedebuut van acteur-agent provocateur Jean Yanne (alias Jean Gouyé; 1933-2003), met de maker zelf als radioreporter die de wanpraktijken van collegae belachelijk maakt. In de hatelijke satire op media en journalistiek zit heel wat venijn dat de maker tijdens zijn eigen tropenjaren bij krant en radio had opgespaard. 'Un vrai film français pas cher', beloofde indertijd de trailer sarcastisch. Inderdaad: met plezier schopt non-conformist Yanne, die graag de botte bijl contra bourgeois gezapigheid hanteerde, tegen meer dan één heilig huisje. Leuke muziek van Michel Magne en een bijrol van Léo Ferré-tekstschrijver Jean-Roger Caussimon als pastoor.

Nous ne vieillirons pas ensemble

1972 | Drama, Romantiek

Italië/Frankrijk 1972. Drama van Maurice Pialat. Met o.a. Marlène Jobert, Jean Yanne, Jacques Galland, Christine Fabréga en Maurice Risch.

Jean (Yanne), een documentairefilmer, getrouwd, heeft al zes jaar een relatie met een andere vrouw Catherine (Jobert) zonder verdere consequenties. Als hij haar meeneemt op een reportage en zijn professionele ergernis op haar verhaalt tekenen de eerste scheuren in de verhouding zich af zonder kans op herstel. Een autobiografisch liefdesdrama in kleine details geobserveerd, met een heftige emotionaliteit, tot het pijnlijke toe. Het gegeven van dertien in een dozijn leidde echter tot een uitzonderlijke film. Yanne werd gelauwerd op het festival van Cannes als Beste Acteur. Het scenario is regisseur Pialat naar diens roman. Het camerawerk is van Luciano Tovoli. Eastmancolor, Mono.

Moi y en a vouloir des sous

1972 |

Frankrijk 1972. Jean Yanne. Met o.a. Jean Yanne, Bernard Blier, Michel Serrault, Nicole Calfan en Fernand Ledoux.

Een financieel adviseur komt in conflict met zijn werkgever en sluit zich aan bij vakbondsacties, waarbij hij aangeeft hoe het kapitalisme met eigen middelen te bestrijden. Eigen baat neemt hierbij ook weer de overhand. De satire verliest haar doeltreffendheid in een reeks flauwe grappen en acteursnummers.

Le Saut de l'ange

1971 | Misdaad, Avonturenfilm

Italië/Frankrijk 1971. Misdaad van Yves Boisset. Met o.a. Jean Yanne, Senta Berger, Sterling Hayden, Raymond Pellegrin en Giancarlo Sbragia.

Een Corsicaanse clan verzet zich tegen de kandidatuur van een corrupte aannemer bij de gemeenteverkiezingen in Marseille. Diens tegenacties veroorzaken de dood van het dochtertje van een familielid dat zich uit de misdaad had teruggetrokken, maar zich nu wil wreken. Deze dynamisch gemaakte misdaadfilm heeft toespelingen op politieke en economische corruptie, die buiten Frankrijk weinig duidelijk zijn, zodat hij dan alleen maar werkzaam is als onderhoudend avontuur. Het scenario is van Claude Veillot naar de gelijknamige roman van Bernard-Paul Lallier. Het camerawerk is van Jean Boffety en François De Roubaix.

Laisse aller... c'est une valse

1971 | Komedie, Misdaad

Italië/Frankrijk 1971. Komedie van Georges Lautner. Met o.a. Jean Yanne, Mireille Darc, Bernard Blier, Michel Constantin en Nanni Loy.

Een uit de gevangenis ontslagen inbreker wordt zowel door gangsters als door een politiecommissaris opgejaagd, die willen weten waar hij de poet van zijn laatste kraak heeft gelaten. Het parodistische scenario van Bertrand Blier kreeg van de regie minder scherpte dan mogelijk was, maar wordt met vaart en verve gespeeld. Het scenario is van Joel Blasberg. Het camerawerk is van Maurice Fellous.

This Man Must Die

1970 |

1970. Claude Chabrol. Met o.a. Marc Dinapoli, Lorraine Rainer, Caroline Cellier, Michel Duchaussoy en Jean Yanne.

Een uit de gevangenis ontslagen inbreker wordt zowel door gangsters als door een politiecommissaris opgejaagd, die willen weten waar hij de poet van zijn laatste kraak heeft gelaten. Het parodistische scenario van Bertrand Blier kreeg van de regie minder scherpte dan mogelijk was, maar wordt met vaart en verve gespeeld. Het scenario is van Joel Blasberg. Het camerawerk is van Maurice Fellous.

Le boucher

1970 | Thriller, Misdaad, Romantiek, Drama, Experimenteel

Frankrijk/Italië 1970. Thriller van Claude Chabrol. Met o.a. Stéphane Audran, Jean Yanne, Antonio Passalia, Roger Rudel en William Guérault.

Geliefde onderwijzeres Helene (Audran) raakt in haar ingeslapen Franse provinciestadje verwikkeld in een platonische vriendschap met lokale slager Popaul (Yanne). De stroeve galanterie slaat om in een psychologische uitputtingsslag als Helene begint te vermoeden dat de eenvoudige slager wellicht verantwoordelijk is voor de gruwelijke dood van enkele vrouwen. Le boucher is een topstuk uit de hoogtijdagen van maatschappijcriticus Chabrol (La femme infidèle) omdat de film de schone schijn van het kleinburgerlijk bestaan haarfijn ontleedt. Het raffinement schuilt in de suggestieve cameravoering, in het non-verbale acteerwerk, in de afgemeten pianoklanken: een oordeel blijft uit, maar Chabrols boodschap is bitter als gal.

Fantasia chez les ploucs

1970 | Komedie, Misdaad

Frankrijk/Italië 1970. Komedie van Gérard Pirès. Met o.a. Lino Ventura, Mireille Darc, Jean Yanne, Jacques Dufilho en Nanni Loy.

Bij clandestiene drankstoker duiken een bookmaker met eigenwijs zoontje, een godsdienstwaanzinnige, een juwelendief met zijn vriendin en een gangsterbende op. De verwikkelingen en slachtoffers stapelen zich op. Burleske misdaadkomedie - naar roman van Charles Williams - kreeg rumoerige vormgeving in hoog tempo, waaraan de acteurs zich met aanstekelijk plezier overgeven.

Etes-vous fiancée à un marin grec ou à un pilote de ligne?

1970 | Komedie

Frankrijk 1970. Komedie van Jean Aurel. Met o.a. Jean Yanne, Françoise Fabian, Nicole Calfan, Francis Blanche en Armando Francioli.

Regeringsambtenaar is ook in zijn privé-leven in een sleur terechtgekomen, waarbij zelfs slippertjes geprogrammeerd zijn, als nieuwe secretaresse perspectief op een fleuriger bestaan biedt. Plotselinge zelfstandigheid van echtgenote en bemoeienis van kinderen doen hem echter naar status quo terugkeren. Yanne schreef zelf het scenario met agressieve humor zonder diepte, waardoor zijn provocaties - soms - wel leuk zijn, maar zeker niet doen meeleven. Sympathie gaat dan ook geheel uit naar Fabian wat voldoende reden is om film te zien.

Que la bête meure

1969 | Thriller, Misdaad

Frankrijk/Italië 1969. Thriller van Claude Chabrol. Met o.a. Michel Duchaussoy, Jean Yanne, Caroline Cellier, Maurice Pialat en Anouk Ferjac.

Wanneer de negenjarige zoon van weduwnaar Charles (Duchaussoy), een kinderboekenschrijver, wordt doodgereden en de politie de dader niet kan vinden, zweert hij wraak. Met wat detectivewerk komt hij op het spoor van een actrice die vermoedelijk in de auto zat. Op den duur raakt Charles ervan overtuigd dat de dader haar zwager moet zijn, een bruut (geweldig gespeeld door Yanne) die door zijn hele ­familie wordt gehaat. In een van zijn fascinerendste films keert nouvelle vague-grondlegger Chabrol de clichés van de wraakfilm binnenstebuiten, om vragen op te roepen over recht en onrecht en de menselijke natuur.

Un dröle de colonel

1968 | Komedie

Frankrijk 1968. Komedie van Jean Girault. Met o.a. Pascale Roberts, Jean Lefebvre en Jean Yanne.

Wanneer de negenjarige zoon van weduwnaar Charles (Duchaussoy), een kinderboekenschrijver, wordt doodgereden en de politie de dader niet kan vinden, zweert hij wraak. Met wat detectivewerk komt hij op het spoor van een actrice die vermoedelijk in de auto zat. Op den duur raakt Charles ervan overtuigd dat de dader haar zwager moet zijn, een bruut (geweldig gespeeld door Yanne) die door zijn hele ­familie wordt gehaat. In een van zijn fascinerendste films keert nouvelle vague-grondlegger Chabrol de clichés van de wraakfilm binnenstebuiten, om vragen op te roepen over recht en onrecht en de menselijke natuur.

Un drôle de colonel

1968 | Komedie, Misdaad, Erotiek

Frankrijk 1968. Komedie van Jean Girault. Met o.a. Jean Yanne, Jean Lefebvre, Pascale Roberts, Maria Pacôme en Michel Galabru.

Britse gangsters willen een stripteasedanseres inschakelen bij hun inbraken, maar merken dat een mysterieuze concurrent hen steeds voor is. Ze willen hem voor één keer voor zijn, door een legerkolonel en diens Hindoestaanse bediende - die ze van een Indiase diamant willen beroven - te gijzelen. Door vervolgens in de huid van de kolonel en diens bediende te kruipen willen ze hun rivaal ontmaskeren en uitschakelen. De mogelijkheden voor een onderhoudende misdaadkomedie werden verwaarloosd ter wille van vermoeiende leukdoenerij, waarmee de Fransen het 'typisch Britse' op de hak proberen te nemen. Scenario van de regisseur en Jacques Vilfrid. Camerawerk van Willy Gricha.

Erotissimo

1968 |

Italië/Frankrijk 1968. Gérard Pirès. Met o.a. Annie Girardot, Jean Yanne, Francis Blanche, Dominique Maurin en Didi Perego.

Zakenman heeft problemen met belasting en daardoor weinig aandacht voor zijn vrouw. Door media en reclame meent zij dat ze erotisch niet meer bij de tijd is en probeert die voorbeelden na te doen. Satire mist doel omdat film zelf geheel in stijl van commercial is gemaakt en jachtig geacteerd. Leuke rol van Blanche als belastinginspecteur.

Ces messieurs de la famille

1968 | Komedie

Frankrijk 1968. Komedie van Raoul André. Met o.a. Michel Serrault, Francis Blanche, Darry Cowl, Jean Poiret en Annie Cordy.

Deze dijenkletser gaat over verkoopmanager Gabriel Pelletier (Serrault), die Eric W. Strumberger (Blanche), een belangrijke Amerikaanse cli[KA3]ent onderdak verlenen moet. Er staan grote commerci[KA3]ele belangen op het spel. Mr. Strumberger is afkomstig uit het puriteinste gedeelte van Amerika en hij moet het juiste beeld krijgen van de ideale Franse familie Doorsnee. De ellende begint echter meteen goed: Madame Pelletier (Carr[KA2]ere) wordt door een misverstand opgepikt als tippelaarster; dochter Nicole (Gael) komt schijnbaar dronken thuis van een feestje, zoon Richard (Tribout) wordt van school gestuurd wegens het organiseren van illegale weddenschappen en monsieur Pelletier`s zwager Bernard (Poiret) zit met een lijk in de armen... Leutige boulevardklucht waarvan je de grappen al mijlen ver van te voren ziet aankomen, die nu gereduceerd is tot een nostalgische belevenis om de - vaak nog jonge - acteurs van toen aan het werk te zien. Het scenario is van Jacques Dreux en de beelden zijn van Didier Tarot.

Week-end

1967 | Drama

Frankrijk/Italië 1967. Drama van Jean-Luc Godard. Met o.a. Mireille Darc, Jean Yanne, Jean-Pierre Kalfon, Valérie Lagrange en Jean-Pierre Léaud.

Een jaar voordat mei '68 de kussens van De Gaulle hardhandig opschudde, nam enfant terrible Godard zijn voorschot op de tweede Franse revolutie. Stedelingen Corinne (Darc) en Roland (Yanne) worden op een rit richting platteland geconfronteerd met monsterfiles, chaos, moord en hun catastrofehuwelijk. 'Drôle de jeu/C'est la vie' ('Eigenaardig spel/Zo is het leven') dichtte Jean-Luc in '67 strijdbaar over het onderwerp 'cinema'. Week-end is niets anders dan zijn in anarchistische beelden vervatte schotschrift tegen bourgeois mores, de zieke consumptiemaatschappij en filmconventies.

The Viscount

1967 |

1967. Maurice Cloche. Met o.a. Jean Yanne, Edmond O'Brien, Kerwin Mathews, Yvelle Lebon en Jane Fleming.

Een jaar voordat mei '68 de kussens van De Gaulle hardhandig opschudde, nam enfant terrible Godard zijn voorschot op de tweede Franse revolutie. Stedelingen Corinne (Darc) en Roland (Yanne) worden op een rit richting platteland geconfronteerd met monsterfiles, chaos, moord en hun catastrofehuwelijk. 'Drôle de jeu/C'est la vie' ('Eigenaardig spel/Zo is het leven') dichtte Jean-Luc in '67 strijdbaar over het onderwerp 'cinema'. Week-end is niets anders dan zijn in anarchistische beelden vervatte schotschrift tegen bourgeois mores, de zieke consumptiemaatschappij en filmconventies.

Le Vicomte règle ses comptes

1966 | Avonturenfilm, Misdaad

Italië/Frankrijk/Spanje 1966. Avonturenfilm van Maurice Cloche. Met o.a. Kerwin Matthews, Sylvia Sorrente, Jean Yanne, Fernando Rey en Folco Lulli.

Een inspecteur van een verzekeringsmaatschappij moet een onderzoek instellen naar een bankroof en ontdekt dat twee concurrerende bendes, ook met drugssmokkel bezig, daarbij betrokken zijn. Deze matige actiefilm verspilt de talenten van Yanne, Rey en Lulli en geeft het verhaal zelfs geen schijn van aannemelijkheid. Naar een roman van Jean Bruce.

Le Saint prend l'affût

1966 | Mysterie, Komedie

Italië/Frankrijk 1966. Mysterie van Christian-Jaque. Met o.a. Danièle Evenou, Jess Hahn, Darío Moreno, Jean Marais en Jean Yanne.

De Saint reist de halve wereld rond om een schat op te sporen die hij gelukkig vindt binnen de voorziene tijdsduur. Vervelend.

La Ligne de démarcation

1966 | Drama, Oorlogsfilm

Frankrijk 1966. Drama van Claude Chabrol. Met o.a. Jean Seberg, Maurice Ronet, Daniel Gélin, Stéphane Audran en Jacques Perrin.

De demarcatielijn loopt over een brug die een bezet dorp in de Jura van de vrije zone scheidt. Een aantal dorpelingen onderneemt verzetsacties door stiekeme overtochten. Onder hen is de Britse vrouw van een kasteelheer die zelf in de nederlaag berust en zich afzijdig houdt tot de wreedheden van de Duitsers hem ook bij het verzet doen aansluiten. Een `broodfilm` voor Chabrol in een succesloze periode die zich meer plichtsgetrouw dan ge[KA3]inspireerd van zijn opdracht kwijt, maar toch nog ironische kanttekeningen bij heldendom en patriottisme plaatst. De memoires van een kolonel (Colonel Rémy) waarvan het scenario is afgeleid, zijn later bewerkt tot een tv-serie.

La Ligne De Demarcation

1966 | Oorlogsfilm

Frankrijk 1966. Oorlogsfilm van Claude Chabrol. Met o.a. Stéphane Audran, Jean Yanne en Jean Seberg.

De demarcatielijn loopt over een brug die een bezet dorp in de Jura van de vrije zone scheidt. Een aantal dorpelingen onderneemt verzetsacties door stiekeme overtochten. Onder hen is de Britse vrouw van een kasteelheer die zelf in de nederlaag berust en zich afzijdig houdt tot de wreedheden van de Duitsers hem ook bij het verzet doen aansluiten. Een `broodfilm` voor Chabrol in een succesloze periode die zich meer plichtsgetrouw dan ge[KA3]inspireerd van zijn opdracht kwijt, maar toch nog ironische kanttekeningen bij heldendom en patriottisme plaatst. De memoires van een kolonel (Colonel Rémy) waarvan het scenario is afgeleid, zijn later bewerkt tot een tv-serie.

Bang bang

1966 | Komedie

Italië/Frankrijk 1966. Komedie van Serge Piollet. Met o.a. Sheila, Brett Halsey, Jean Yanne, Franco Fabrizi en Guy Lux.

Een film, gemaakt voor en rond Sheila, toen zij nog aan de top van de hitparades stond, alvorens in de vergetelheid te geraken. Een onschuldige komedie, in elkaar gezet door Albert Simonin (die zich niet te veel heeft uitgesloofd), waarin een middelbare scholiere een detectivebureau erft, plus wat daarop volgt. De wil is er wel, maar hoewel zij innemend is, acteert de actrice-zangeres als een kip zonder kop, zijn haar chansons zwak en getuigt de onbekende cineast, die verder ook weinig inbreng had, van geen enkele persoonlijkheid. Wat overblijft zijn de reuze grappige teksten van Albert Simonin, die soms iets van de geest van ZAZIE DANS LE METRO uitstralen. Ook de overige acteurs zijn het niet helemaal.

Monnaie de singe

1965 | Misdaad, Komedie

Italië/Spanje/Frankrijk 1965. Misdaad van Yves Robert. Met o.a. Robert Hirsch, Sylva Koscina, Alberto Closas, Jean-Pierre Marielle en Jean Yanne.

Een straattekenaar laat zich door een baron strikken om diens villa te decoreren, maar deze blijkt een valsemunter en laat hem een matrijs voor een biljet van 500 francs graveren. De tekenaar wordt gearresteerd in plaats van de opdrachtgever, die een reeks pogingen onderneemt om hem uit de gevangenis te bevrijden. De onderhoudende ontsnappingskomedie wordt op den duur door de steeds opnieuw mislukkende bevrijdingsacties ietwat eentonig en de co-produktie-acteurs Closas en Koscina weten de juiste komedietoon niet te treffen. Een amusante rol van Comédie Française-acteur Hirsch als wereldvreemde tekenaar.

Dis-moi qui tuer

1965 | Komedie, Misdaad

Frankrijk 1965. Komedie van Etienne Périer. Met o.a. Michèle Morgan, Paul Hubschmid, Fiona Lewis, Darío Moreno en Jean Yanne.

Voortvluchtige misdadiger duikt onder in een verlaten hotel waar zich in de kelder groep jongeren heeft geïnstalleerd. Hij krijgt lucht van een schat op bodem van Middellandse Zee, maar niet alleen de jongeren willen die te pakken zien te krijgen, ook excentrieke vrouw die hem van Parijs naar Cote d'Azur is gevolgd. In de loop van haar carrière bleek Morgan mogelijkheden als comédienne te bezitten, waarvan weinig gebruik werd gemaakt. Toch al tamelijk flauw scenario over bestolen dieven biedt haar echter rol waarin ze in ander al te dol uiterste vervalt en vermoeiend aanstellerig is.

La vie à l'envers

1964 | Drama

Frankrijk 1964. Drama van Alain Jessua. Met o.a. Charles Denner, Anna Gaylor, Guy Saint-Jean, Nicole Gueden en Jean Yanne.

Jacques Valin (Denner), een dertiger met een ongecompliceerd privé- en beroepsleven ontdekt een diepe bevrediging in feitelijk en psychisch isolement waarin hij voorwerpen net zo lang observeert totdat hij ze niet meer ziet. Hij vervreemdt van zijn omgeving en verliest het tijdsbesef met een fataal gevolg voor zijn beroep en huwelijk. Een kamer in een psychiatrische inrichting waar hij alleen is met een bandrecorder maakt hem volmaakt gelukkig. De film verplaatst zich in de visie van de hoofdpersoon zonder hem als 'geval' te benoemen of te analyseren. De meditatiemode sindsdien maakt het verhaal minder opmerkelijk dan destijds, maar de suggestiviteit van de beelden en verinnerlijkt en ietwat ironisch spel van Denner houden de aandacht vast. De film bwerd bekroond op het festival van Venetië met een aanmoedigingsprijs voor debutanten. Het scenario is van regisseur Jessua. Het camerawerk is van Jacques Robin. Mono.

L' Amour à la chaîne

1964 | Drama, Erotiek

Frankrijk 1964. Drama van Claude de Givray. Met o.a. Valeria Ciangottini, Perrette Pradier, Jean Yanne, Jean-Marie Fertey en Jacques Destoop.

Een jonge vrouw stort zich uit onvrede over haar saaie levensomstandigheden in de prostitutie, waar zij getuige is van mensonterende toestanden. Gelouterd keert zij dit milieu tenslotte de rug toe. De film dient zich aan als een ontmaskerende documentaire, maar verzuimt niet om allerhande gegevens, die het `lekker doen` (handel in meisjes, bordelen, bloot, geweld), tot op de bodem te exploiteren. Een oninteressant en bedenkelijk werkje.

L'affaire Seznec

-1 |

Frankrijk. Yves Boisset. Met o.a. Jean Yanne, Nathalie Roussel en Christophe Malavoy.

Een jonge vrouw stort zich uit onvrede over haar saaie levensomstandigheden in de prostitutie, waar zij getuige is van mensonterende toestanden. Gelouterd keert zij dit milieu tenslotte de rug toe. De film dient zich aan als een ontmaskerende documentaire, maar verzuimt niet om allerhande gegevens, die het `lekker doen` (handel in meisjes, bordelen, bloot, geweld), tot op de bodem te exploiteren. Een oninteressant en bedenkelijk werkje.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Jean Yanne op televisie komt.

Reageer