Marie Laforêt

1939 Acteur

Marie Laforêt (1939) is acteur.
Er zijn 40 films gevonden.

Il deserto di fuoco

1997 | Avonturenfilm, Drama

Duitsland/Italië/Frankrijk 1997. Avonturenfilm van Enzo G. Castellari. Met o.a. Anthony Delon, Claudia Cardinale, Mandala Tayde, Mathieu Carrière en Christopher Buchholz.

De geoloog Duvivier komt tijdens een expeditie in de Sahara om het leven. Zijn kleine zoon René wordt kort daarop gevonden door de leider van het emiraat Belem, Tafud. Omdat Tafud zelf geen zoon heeft, voedt hij de jongen als kroonprins op en noemt hem Ben. Tafuds dochter Amina en Ben worden verliefd op elkaar. Als Ben te horen krijgt dat hij een vondeling was, verlaat hij stiekem het paleis om zijn moeder te zoeken. Hij vindt haar in Monte Carlo

Heroïnes

1997 | Familiefilm, Musical

Frankrijk 1997. Familiefilm van Gérard Krawczyk. Met o.a. Virginie Ledoyen, Maïdi Roth, Marc Duret, Saïd Taghmaoui en Serge Reggiani.

Johanna (Ledoyen) en Jeanne (Roth) zijn twee vriendinnen die samen in de band Les Sir[KA2]enes zitten. Ze nemen iedere gelegenheid te baat om op te kunnen treden ondanks hun totaal verschillende karakters. Jeanne is introvert en romantisch, terwijl Johanna extrovert en sensueel is. Een talentenjacht in Toulouse bombardeert hen tot een succes, dankzij de geluidstechnicus: Johanna staat op het podium en play-backt de liedjes, die Jeanne achter de coulissen zingt. Het ene concert volgt op het andere, maar het ongelijk verdeelde succes tussen beide heldinnen veroorzaakt een onverdraaglijke spanning. Beslist geen slechte, maar eerder een temperamentvolle muziekfilm voor- en over tieners, die zwak inzet maar dan vaart krijgt. De muziek van Roth ligt lekker in het gehoor en Ledoyen is mooi en ontwapenend. De film toont aan dat de (Franse) popwereld zeer oppervlakkig is en dat is overigens een frappante gelijkenis met de werkelijkheid, ook buiten het land van oorsprong (van deze film). Dit alles gekoppeld aan een aanvaardbaar happy-end. Deze rolprent is een pluim op de hoed van de conservatieve Franse film van eind jaren 1990 die gekenmerkt werd door een grote artistieke malaise, het gebrek aan innovatie en nieuw talent. Krawczyk en Alain Layrac baseerden hun scenario zeer vrij op de roman Play Back van Didier Daeninckx. Het camerawerk is van Laurent Dialland. Dolby Stereo.

C'est la tangente que je préfère

1997 | Komedie

Frankrijk/België 1997. Komedie van Charlotte Silvera. Met o.a. Julie Delarme, Georges Corraface, Marie-Christine Barrault, Christophe Malavoy en Agnès Soral.

De vijftienjarige Sabine, uit een paupergezin in Lille, heeft een wiskundepassie. Haar lerares stimuleert haar om mee te doen aan een Europese bollebozenwedstrijd in Brussel. Dan ontmoet ze Jiri, een Tsjechische veertiger, en alles wordt anders. Delarme, met het fysiek van een piepjonge Bardot, sprankelt in dit even waarachtige als intieme fijnproeversdrama over een zelfredzaam buitenbeentje op groot avontuur. Fantasievol scenario, speelse enscenering en Sabines vertellersstem doen bijzonder Truffautesk aan, het algehele naturel verraadt Silvera's documentairewortels. Agnès Soral en Christophe Malavoy spelen Sabines chronisch armlastige ouders. Met Nederlandse ondertiteling.

Tykho Moon

1996 | Fantasy

Frankrijk/Duitsland 1996. Fantasy van Enki Bilal. Met o.a. Julie Delpy, Richard Bohringer, Michel Piccoli, Marie Laforêt en Jean-Louis Trintignant.

Dictator MacBee (Piccoli) regeert met ijzeren hand over een chaotisch Parijs dat bedekt is met een grijze stoflaag en dat van de rest van het land afgescheiden is door een hoge betonnen muur. Toch blijkt de macht van MacBee niet zo onaantastbaar. Iemand is bezig zijn familie uit te moorden. Dan bereikt hem het bericht dat Tykho Moon (Leysen) nog in leven is. Tykho was twintig jaar geleden de enige persoon, waarvan de organen niet door het lichaam van de tiran werden afgestoten. Met de cellen van Tykho Moon kon MacBee het verouderingsproces tegenhouden. Toen Tykho Moon op de vlucht sloeg voor MacBee, is hij zijn geheugen kwijt geraakt. Hij leeft nu in de catacomben onder de stad. Hij maakt kennis met Lena (Delphy), een raadselachtige jonge vrouw die voor MacBee werkt. Een sfeervolle, maar oersaaie reis naar het totalitaire, post-apocalyptische stripwereldje van Bilal, dat we reeds kennen uit zijn vorige film BUNKER PALACE HOTEL. Toch is deze film warmer en optimistischer dan de voorgaande, maar het intrigerende heeft wel plaats gemaakt voor verveling. Hij schreef het scenario samen met Dan Franck. Stijlvol gefilmd door Eric Gautier. Dolby Stereo.

Chienne de vie

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Bernard Uzan. Met o.a. Jacques Weber, Marie Laforêt, Bernard Menez, Pierre Aknine en Bruno Lochet.

Op een nacht krijgt de succesvolle en gerespecteerde acteur Daniel Rousseau (Weber) een telefoontje van zijn ex-vrouw Fran[KA10]coise (Laforet). Haar rondreizende toneelgezelschap zit zonder hoofdacteur en ze vraagt hem om in te springen. Niet bepaald enthousiast stemt hij uiteindelijk toe. Vanaf dat moment verandert zijn leven in een ware nachtmerrie. De film geeft een prima beeld van de problemen en genoegens van acteurs op tournee. Het komische aspect is er soms wat bijgesleurd en de grappen zijn niet steeds even fris. Weber en Laforet spelen echter op de toppen van hun talent. Spijtig dat ze niet al te best geholpen worden door het zwakke scenario van Olga Vincent, Eric Rognard, Jean-Pierre Alessandri en Brigitte Thomas. Fotografie van Eric Peckre. Nicam Stereo.

Dis-moi oui...

1995 | Komedie

Frankrijk 1995. Komedie van Alexandre Arcady. Met o.a. Jean-Hugues Anglade, Julia Maraval, Claude Rich, Valérie Kaprisky en Patrick Braoudé.

Kinderarts dokter St[KA1]ephane Villiers (Anglade) is de benijdenswaardigste vrijgezel van Bordeaux. Hij is rond de dertig, succesvol en werkt in de chique priv[KA1]ekliniek van zijn vader, professor Villiers (Rich). Ooit zal dat alles aan hem toebehoren. Het leven in de stad aan de Gironde is mooi, iedereen bezit de nieuwste electronische speelgoedjes, luxe terreinwagens en fraaie appartementen. Tussen het rokkenjagen en het wagen van een gokje in een illegale speelhol, is er ook nog wat werk. Op een avond wordt St[KA1]ephane geconfronteerd met een meisje op zijn stoep, Eva (Maraval). Hij denkt dat het een scholiere is die de bus of de trein gemist heeft, maar het verleidelijke wichtje vertelt hem dat ze thuis mishandeld wordt. Hij wil haar wel voor de nacht onderdak verlenen, maar hij raakt niet meer van haar af. Om een lang verhaal kort te maken: ze lijdt aan een bijzondere hersentumor, die dokter Villiers moet verhelpen. Een dergelijke operatie is nog nooit uitgevoerd! De afloop laat zich raden. De kwaal is overigens authentiek, maar verder is de film volslagen ongeloofwaardig en het scenario van Olivier Dazat, Antoine Lacomblez en Arcady is ronduit slecht en oppervlakkig. Positief aan deze idiote, stroperige film zijn de volgende zaken die de waardering bepaald hebben: hunkerende ziekenhuispsychologe Nathalie, is lief, mooi en echt; Laforêt als moeder van Eva stelt haar oude fans niet teleur; de beelden van Robert Alazraki geven je zin om eens tijdens een vakantie Bordeaux te bezoeken en last, but not least, de muziek van Philippe Sarde beantwoordt aan de verwachtingen. Dolby-geluid.

Tutti gli uomini di Sara

1993 | Mysterie, Thriller

Italië 1993. Mysterie van Giampaolo Tescari. Met o.a. Nancy Brilli, Giulio Scarpati, Marie Laforêt, Antonella Fattori en Silvio Vannucci.

Sara (Brilli) is een jonge advokate, die over een maand gaat trouwen, maar vreemde telefoontjes begint te krijgen van een persoon die haar bedreigt. De maniak is goed geïnformeerd en weet veel strikt persoonlijke dingen over haar, die alleen haar ex-vrienden en vroegere verloofdes kunnen weten. De stem aan de telefoon bedreigt haar met jaloerse boodschappen, de dood en het ruïneren van haar huwelijk. Om erachter te komen wie haar belaagt, gaat Sara terug in haar verleden en ontmoet alle mannen in haar leven opnieuw. Prima suspense, opgebouwd door debuterend regisseur Tescari, maar over het geheel genomen een middelmatige film. Scenario van Silvia Napolitano.

A che punto e la notte

1993 | Thriller, Drama

Frankrijk/Duitsland/Oostenrijk/Verenigd Koninkrijk/Italië/Zwitserland 1993. Thriller van Nanni Loy. Met o.a. Marcello Mastroianni, Angela Finocchiaro, Marie Laforêt, Emmanuelle Riva en Max von Sydow.

Een priester sterft bij de explosie van een kaars in Turijn. Commissaris Mastroianni moet onderzoeken wie baat had bij de dood van deze radicale priester. Velen hadden een motief, want heel wat mensen hadden redenen te over om de man te vrezen. Een aanslag van de maffia kan echter ook niet uitgesloten worden, zeker niet wanneer wat later een politieman vermoord wordt. In zijn doodstrijd kon hij nog het woord TOPOS op het windscherm van de auto schrijven. Wat is de betekenis van dat woord en zijn beide moorden met elkaar verbonden? Redelijk goed uitgewerkte thriller die zich zowel in de maffiawereld als in religieuze kringen beweegt. Mits een serieuze inkorting had het zelfs een uitstekende politiefilm kunnen worden. Loy, Franco Marotta en Laura Toscano baseerden hun scenario op een boek van het duo Fruttero/Lucentini, in Duitsland verschenen als Wie weit ist der Nacht. Fotografie van Claudio Cirillo. Wordt vertoond in twee delen.

Un cane sciolto 3

1992 | Misdaad

Italië/Frankrijk 1992. Misdaad van Giorgio Capitani. Met o.a. Sergio Castellitto, Nancy Brilli, Carlo Cartier, Michael Lonsdale en Marie Laforêt.

Voor de Italiaanse kust wordt het lichaam gevonden van aannemer Aldo Rodani. Het mysterie van zijn dood verdeelt de publieke opinie en er wordt een onderzoek ingesteld onder leiding van officier van justitie De Santis (Castellitto). Aan boord van Rodani`s jacht waren toen hij stierf maar drie mensen: de kapitein, een matroos en H[KA1]el[KA2]ene (Laforet), de vriendin van de aannemer. Deze laatste is de hoofdverdachte voor De Santis en de vrouwelijke rechercheur Claudia Baldazzi (Brilli). Het blijkt een ingewikkelde zaak. Over de hele linie goed gespeeld.

Una fredda mattina di Maggio

1990 | Drama, Biografie

Italië 1990. Drama van Vittorio Sindoni. Met o.a. Sergio Castellitto, Roberto de Francesco, Leonardo Ferrantini, Alessandra Acciai en Francesco Bonelli.

Het verhaal van Ruggero Manni, een jonge journalist, die geobsedeerd wordt door informatie en terrorisme. Hij heeft snel een schitterende carrière opgebouwd en wordt beschouwd als de voorman van de journalistenvakbond. Er doet ook een proletariër mee op zoek naar een identiteit en een zinvol bestaan. De samenleving negeert hem echter en daarom sluit hij zich aan bij een terroristische groepering. Zowel de journalist als de proletariër komen tragisch aan hun eind. Vrije maar niet waarheidsgetrouwe vertelling naar het leven van journalist Walter Tobagi, die in mei 1980 gedood werd door terroristen.

Présumé dangereux

1990 | Actiefilm, Misdaad, Thriller

Italië/Frankrijk 1990. Actiefilm van Georges Lautner. Met o.a. Francis Perrin, Marie Laforêt, Michael Brandon, Robert Mitchum en Sophie Duez.

Derde avontuur van Tom Lepski naar de verhalen van James Hadley Chase. Lepski (Brandon) moet fysicus Prof. Mitchum begeleiden van Nice naar San Francisco, waar hij een symposium moet geven over een door hem ontwikkeld systeem waarmee satellieten onderschept kunnen worden. Mitchum ontdekt echter het overspel van zijn vrouw, doodt zijn rivaal en belandt achter de tralies. Internationaal wapenhandelaar en spion Adorf tracht met hem in contact te komen om hem zijn geheim te ontfutselen en dan aan de meest biedende te verkopen. Maar Lepski is hem te slim af. Het zeer domme scenario van Gilles Lambert, Alec Medieff, Sergio Gobbi en Bob Megginson, zou Chase doen blozen van schaamte. Mitchum loopt er duidelijk onzeker bij zonder dat hij weet wat van hem verwacht wordt. Lautner op zijn slechtst. Blijft: de knappe fotografie van Yves Rodallec. Gevolgd door WANT TO STAY ALIVE?

L'Avaro

1990 |

Frankrijk/Spanje/Italië 1990. Tonino Cervi. Met o.a. Alberto Sordi, Laura Antonelli, Marie Laforêt, Valerie Allain en Lucia Bosé.

Gebaseerd op het klassieke 17e eeuwse toneelstuk van Molière met een goede internationale rolbezetting en een goede produktie-kwaliteit over de verachtelijke vrek van Arpagone die de fout maakte een kardinaal geld te lenen. Met veel humor en goed spel.

La folle journée ou le mariage de Figaro

1989 | Komedie

Frankrijk 1989. Komedie van Roger Coggio. Met o.a. Fanny Cottençon, Roger Coggio, Marie Laforêt, Claude Giraud en Line Renaud.

Een bewerking van het beroemde stuk van Beaumarchais ter gelegenheid van het tweede eeuwfeest van de Franse Revolutie. Roger Coggio, die ervoor heeft gekozen zichzelf weg te cijferen ten behoeve van het werkstuk, maakte een serieuze en opgelegde film met weinig vindingrijkheid op het gebied van de enscenering. Bovendien lijkt de film soms wat lang te duren en worden bepaalde steeds terugkerende komische effecten op den duur irritant, zoals met name het gestotter van Carel. Mooie decors van Thierry Leproust en goede originele muziek met dezelfde sarcastische ondertoon als in het stuk.

La bugiarda

1989 | Romantiek, Erotiek

Italië 1989. Romantiek van Franco Giraldi. Met o.a. Francesca Dellera, Daniel Olbrychski, Marie Laforêt, Maurizio Danadoni en Mario Soldati.

Een herverfilming voor de tv van de film van Luigi Comencini. Speelt zich af in het Rome van de jaren vijftig. Een mooie jonge vrouw die nog bij haar moeder woont, heeft twee geliefden: een getrouwde aristocraat en een jongeman van eenvoudige afkomst, haar latere echtgenoot. Ze leeft met een leugen, maar zal de waarheid uiteindelijk onder ogen moeten zien. Dellera is verrukkelijk om naar te kijken, met of zonder kleren. Olbrychski is geloofwaardig in zijn rol. Er zijn ook versies die 200m duren, al naar gelang er de schaar in is gezet. Naar een blijspel van Diego Fabbri.

Sale destin!

1987 | Komedie, Misdaad

Frankrijk 1987. Komedie van Sylvain Madigan. Met o.a. Victor Lanoux, Pauline Lafont, Marie Laforêt, Jacques Penot en Michel Aumont.

Niet voor niets heeft Madigan Chabrol een rolletje gegeven in zijn eerste lange speelfilm: hij bedient zich van dezelfde wrede, sarcastische spot. In deze film zijn een hoop niet echt gekke, maar wel bizarre mensen te zien, die met elkaar ruziën, elkaar kwetsen, beminnen en afmaken. Mensen bovendien, zonder verleden en zonder toekomst. Madigan bewijst eveneens met deze film dat hij geen scenarist is. Zijn onsamenhangende film blijft een zwakke poging, met hier en daar zeer grappige scènes. Vergeefse moeite van een veelbelovend talent.

La Piovra 3

1987 | Misdaad

Italië 1987. Misdaad van Luigi Perelli. Met o.a. Michele Placido, Giuliana de Sio, Alain Cuny, Francisco Rabal en Marie Laforêt.

Deze tv-film gaat over de strijd van commissaris Cattani met de georganiseerde misdaad in Milaan. De thema's zijn in dit derde deel wapensmokkel en witte- boordencriminaliteit. Goed spel en snelle actie maken de film de moeite van het zien waard. Engelse titel: THE OCTOPUS 3.

Il est génial Papy !

1987 | Komedie, Familiefilm

Frankrijk 1987. Komedie van Michel Drach. Met o.a. Guy Bedos, Marie Laforêt en Fabien Chombart.

Drach gaat niet door voor een vrolijkerd: serieus, zwaar, demonstratief en demagogisch over moeilijke onderwerpen, maar hij houdt wel van het leven. Dit onschuldige niemendalletje is klaarblijkelijk bedacht voor de feesten tijdens de jaarwisseling; naar het stuk [KL]Grand-P[KA2]ere[KLE] van de boulevard-schrijver Remo Forlani. Het resultaat is een slappe, psychologisch verkeerde en dwaze klucht, maar wat wil je ook van Bedos. Alleen het jongetje Chombart (twaalf jaar) is soms te pruimen.

Fucking Fernand

1987 | Oorlogsfilm, Drama

Frankrijk 1987. Oorlogsfilm van Gérard Mordillat. Met o.a. Thierry Lhermitte, Jean Yanne, Marie Laforêt, Martin Lamotte en Charlotte Valandrey.

Bewerking van de gelijknamige roman van Walter Lewino waarin tegen de achtergrond van de Duitse bezetting in Frankrijk, een schatrijke blinde de liefde wil leren kennen samen met een criminele slager die ontsnapt is uit de gevangenis. Het is vreselijk en met een verwoestende humor... Met een mise-en- scène die de roman min of meer reduceert tot een soort werktekening. Conclusie: je kunt beter het boek lezen. Scenario van regisseur Mordillat, Jean Aurenche en Véra Belmont.

Tangos, l'exil de Gardel

1985 | Komedie

Frankrijk/Argentinië 1985. Komedie van Fernando E. Solanas. Met o.a. Marie Laforêt, Philippe Léotard, Miguel Angel Sola, Marina Vlady en Fernando E. Solanas.

Argentijnse bannelingen proberen een `tangedie` (muzikale show) in Parijs op te zetten en worden daarbij geholpen door Franse vrienden. Een twintigjarige Argentijnse en haar vriendin vertellen het verhaal met muzikale intermezzo's. Gelukkige hoogtepunten worden getoond, maar rampzalige dieptepunten worden niet uit de weg gegaan. Het geheel is een mengelmoes van diverse artistieke stijlen. Die zijn niet allemaal gelijk maar dat maakt het alleen maar origineler omdat een 'tangedie' een combinatie is van tango, komedie en tragedie. En dit zijn dus ook de ingrediënten van deze film. Scenario van regisseur Solanas.

Tangos, el exilio de Gardel

1985 | Drama, Muziek

Frankrijk/Argentinië 1985. Drama van Fernando E. Solanas. Met o.a. Miquel Angel Sola, Philippe Léotard en Marie Laforêt.

Na de militaire coupe van 1976 zijn veel Argentijnse kunstenaars en intellectuelen verbannen. In Parijs studeert een dansgroep een stuk in, dat door de schrijver in Argentinië nog voltooid moet worden. Dit maakt de Franse regisseur erg nerveus, terwijl de Argentijnen hun land en hun familieleden missen.

Le pactole

1985 | Komedie, Thriller

Frankrijk 1985. Komedie van Jean-Pierre Mocky. Met o.a. Richard Bohringer, Pauline Lafont, Bernadette Lafont, Marie Laforêt en Roland Blanche.

Een jong stel leidt een probleemloos leven, maar wordt getraumatiseerd door de dood van een collega, die net na haar pensionering overleden is. Zij besluiten van het leven te genieten zolang het nog kan en beroven de plaatselijke supermarkt.

Les morfalous

1984 | Oorlogsfilm, Avonturenfilm, Actiefilm

Frankrijk/Tunesië 1984. Oorlogsfilm van Henri Verneuil. Met o.a. Jean-Paul Belmondo, Jacques Villeret, Michel Constantin, Michel Creton en Marie Laforêt.

Vanaf het moment dat Belmondo al zijn ambities heeft laten varen, lijken al zijn films op elkaar, ongeacht de verschillende regisseurs. De maker van deze film heeft kennelijk veel moeite gedaan om het publiek de zware dialogen van Michel Audiard te laten slikken. Gelukkig is de regisseur van WEEKEND À ZUYDCOTE vakkundig genoeg om deze oorlogsfilm, die het midden houdt tussen gangsterfilm en thriller, met een weinig aanbevelenswaardige held er doorheen te slepen. Verder werkten mee aan het scenario de regisseur, Michel Audiard en Pierre Siniac naar de roman van Siniac. Camerawerk van Edmond Séchan. Speelt in Noord-Afrika tijdens WO II.

Joyeuses Pâques

1984 | Komedie, Drama

Frankrijk 1984. Komedie van Georges Lautner. Met o.a. Jean-Paul Belmondo, Sophie Marceau, Marie Laforêt, Michel Beaune en Rosy Varte.

Terwijl echtgenote Sophie (Lafôret) voor het paasweekeinde de deur uit is, biedt rijke stinkerd Stéphane (Belmondo) jonge blom Julie (Marceau) onderdak. Vanwege een wilde luchtvaartpersoneelstaking staat zijn wederhelft plotsklaps weer op de stoep en Stéphane improviseert een excuus: Julie is de dochter die hij heeft verzwegen. Aldus stapelen zich in dit onbezorgd stukje volksvertier, waarin Bébel stunt zonder dat het scenario er last van heeft, de perikelen op. Naar de Parijse boulevardhit van cabaretveteraan Jean Poiret (1926-1992), auteur van de klassieker La cage aux folles.

Que les gros salaires lèvent le doigt !

1982 |

Frankrijk 1982. Denys Granier-Deferre. Met o.a. Jean Poiret, Daniel Auteuil, Michel Piccoli, Marie Laforêt en Jeanne Lalleman.

Bewerking van de roman [KL]Les B[KA4]etes curieuses[KLE] van Jean Marc Roberts. Een werkgever jaagt vijf van zijn werknemers de WW in door het sadistische spelletje `stoelendans`. Een hachelijk thema, helaas oppervlakkig uitgewerkt. Geen enkele mogelijkheid een pittige satire op het zakenleven te maken wordt uitgebuit. Regie waarbij ieder zijn eigen nummertje afdraait, want de regisseur beperkt zich tot beschrijvingen in plaats van iets te laten zien. Men komt zodoende uit bij een akelige en tamelijk schandelijke film. Sommige acteurs (Piccoli) maken zich er gemakkelijk vanaf, terwijl anderen (Poiret) zich ontzettend uitsloven. Scenario van Jean-Marc Roberts en Yves Stavrides.

Les diplômés du dernier rang

1982 | Komedie

Frankrijk 1982. Komedie van Christian Gion. Met o.a. Michel Galabru, Marie Laforêt, Patrick Bruel, Philippe Manesse en Patrice Minet.

Deze film gaat over de fratsen die de studenten van een priv[KA1]e-instituut voor management in Oxford uithalen. Films over scholen doen het van tijd tot tijd, maar de meeste regisseurs bezondigen zich aan clich[KA1]es en karikaturen. Het is demagogisch en hypocriet: de studenten hekelen hun studie maar ze halen hun examens zonder problemen terwijl d[KA1]e (enige!) docent een complete domkop is. Kortom, de denkwijze uit de tijden van minachting, terwijl de werkelijkheid heel anders is.

Le guignolo

1979 | Komedie, Misdaad, Actiefilm

Frankrijk/Italië 1979. Komedie van Georges Lautner. Met o.a. Jean-Paul Belmondo, Mirella D'Angelo, Carla Romanelli, Michel Galabru en Charles Gérard.

Een internationale kunstdief krijgt in het vliegtuig naar Venetië een koffertje in handen dat een microfilm bevat. Terwijl hij met een bevriende museumsuppoost zijn culturele diefstallen voortzet, zit zowel de Franse geheime dienst als een Arabische bende achter hem aan. Deze brengt ook nog aantrekkelijke dames in het spel. Zo mogelijk absoluut dieptepunt in Belmondo's filmcarrière, waarbij iedere fantasie is uitgeschakeld en alles alleen aanleiding is om hem talloze malen eerder vertoonde stunts en grappen met onuitstaanbare bravoure te laten uitvoeren. Bij deze ergernis dwingt zelfs zijn lenigheid op gevorderde middelbare leeftijd geen respect meer af. Regisseur en medespelers kijken passief toe. Scenario van Jean Herman. Camerawerk van Henri Decae.

Flic ou voyou

1979 | Misdaad, Thriller

Frankrijk 1979. Misdaad van Georges Lautner. Met o.a. Jean-Paul Belmondo, Michel Galabru, Georges Géret, Jean-François Balmer en Charles Gérard.

Nice wordt beheerst door een Corsicaanse gangsterbende die de politiecommissaris ongestraft doodt. Een commissaris van een speciale afdeling van de politie komt een onderzoek instellen, ontdekt dat de inspecteurs van de zedenpolitie connecties met de onderwereld hebben en schakelt hen en de gangsters uit. Belmondo in het voetspoor van Clint Eastwood als politieman die de wet in eigen hand neemt met een nog gewelddadiger methodiek dan de opponenten.

Jack of Diamonds

1967 | Misdaad, Komedie

Duitsland/Verenigde Staten 1967. Misdaad van Don Taylor. Met o.a. George Hamilton, Joseph Cotten, Maurice Evans, Carroll Baker en Zsa Zsa Gabor.

Hamilton steelt als dief-in-de-nacht de juwelen van Baker, Gabor en Palmer, die 'speciale gasten' in deze film zijn. Sla deze film maar over en wacht op TO CATCH A THIEF.

Marie-Chantal contre le Dr. Kha

1965 | Avonturenfilm

Spanje/Frankrijk 1965. Avonturenfilm van Claude Chabrol. Met o.a. Marie Laforêt, Francisco Rabal, Akim Tamiroff, Serge Reggiani en Roger Hanin.

Een snobistische jongedame krijgt tijdens een wintersportvakantie door een opgejaagde dief een bijou toevertrouwd die een voor de hele mensheid gevaarlijk virus bevat. Spionnen van diverse nationaliteit en meester-misdadiger Kha proberen haar de bijou te ontfutselen. Chabrol plaatste de cartoonheldin in een spionageparodie die voor de hand liggende grappen en avonturen afwisselt met meer persoonlijke, dwarse humor en sc[KA2]enes. (De rol van Audran als lesbische spionne loopt vooruit op LES BICHES.) De verbaasde gepikeerdheid van Laforêt wordt eentonig, maar het tegenspel is gevarieerd en kleurrijk, o.a. van Chabrol zelf als omkoopbare barkeeper.

Le soldatesse

1965 | Drama

Frankrijk/YU/Italië 1965. Drama van Valerio Zurlini. Met o.a. Anna Karina, Mario Adorf, Tomas Milian, Marie Laforêt en Lea Massari.

Gebaseerd op een roman van Ugo Pirro. Het speelt zich af in WO II. Enkele jonge Albanese vrouwen gaan, omdat ze nu eenmaal te eten moeten hebben, naar het front en voegen zich bij de Italiaanse troepen. Luitenant Gaetano Martino (Milian) krijgt de moeilijke taak deze ongebruikelijke militaire eenheid naar de Albanese grens, de frontlinie, te begeleiden. Met het verstrijken der dagen vatten de jonge officier en de vrouwen genegenheid, sympathie en begrip voor elkaar op. Karina, Milian en Massari geven geloofwaardige acteerprestaties ten beste.

Cent briques et des tuiles

1965 | Komedie, Misdaad

Frankrijk/Italië 1965. Komedie van Pierre Grimblat. Met o.a. Jean-Claude Brialy, Marie Laforêt, Sophie Daumier, Jean-Pierre Marielle en Michel Serrault.

Een gangster heeft de complete buit van zijn bende vergokt en moet binnen [KA1]e[KA1]en (kerst-)week dit bedrag bij elkaar zien te krijgen. Hij associeert zich met een groep kruimeldieven om een inbraak in een warenhuis te plegen, terwijl een jeugdbende op hetzelfde moment de overval op een naburige winkel heeft beraamd. Deze onderhoudende, maar weinig oorspronkelijke inbraakkomedie evenaart het voorbeeld van I SOLITI IGNOTI niet, maar wordt met vlotte vaart verteld en dankt veel aan de sterke rolbezetting in verrassend tegendraadse rollen.

La Chasse à l'homme

1964 | Komedie, Romantiek

Frankrijk 1964. Komedie van Edouard Molinaro. Met o.a. Françoise Dorléac, Bernadette Lafont, Micheline Presle, Francis Blanche en Noël Roquevert.

Jongeman, die op het punt van trouwen staat, wordt de huwelijkse staat door verhalen van vrienden z[KA1]o tegengemaakt dat hij zijn bruiloft ontvlucht en samen met een makker met vakantie gaat in plaats van op huwelijksreis. Uiteindelijk lopen alle drie toch (weer) in de val. Komedie onderscheidt zich van andere episodefilms door een verbindende lijn in het verhaal, maar afzonderlijke sketches zijn van zeer wisselend gehalte. Aardigste zijn Rich tussen Presle en Deneuve en Brialy met Dorléac. Verdere rolbezetting krijgt in onaangename en niet zeer geestige humor weinig kansen.

Le Rat d'Amérique

1962 | Avonturenfilm

Frankrijk 1962. Avonturenfilm van Jean-Gabriel Albicocco. Met o.a. Charles Aznavour, Marie Laforêt en Franco Fabrizi.

Een berooide Fransman vervoegt zich bij zijn rijke familie in Paraguay die niets van hem wil weten. Uit financiële nood wordt hij wapensmokkelaar voor revolutionairen en moet met zijn geliefde vluchten naar Bolivia en vervolgens naar Chili waar al zijn ondernemingen dramatisch misgaan, tot hij door gokwinst naar Frankrijk kan terugkeren. Het chaotische scenario dat ondanks alle avonturen nooit spannend wordt, is een alibi voor een Zuidamerikaanse reisreportage die door al te gekunstelde fotografie in het prentenboek blijft steken.

A cause, à cause d'une femme

1962 | Komedie

Frankrijk 1962. Komedie van Michel Deville. Met o.a. Jaqcues Charrier, Mylène Demongeot, Helmut Griem, Jill Haworth en Marie Laforêt.

Een charmeur verovert moeiteloos de ene vrouw na de andere, maar wekt zo ook wrok op, wat resulteert in een beschuldiging van misdaad. De vriendinnen verenigen zich om zijn onschuld te bewijzen, terwijl hij zelf hopeloos verliefd wordt op een pasgetrouwde vrouw die hem niet wil. Deze episodische komedie is vooral aanleiding voor een reeks treffende vrouwenportretten; vooral Démongeot bewijst zich als een verrassende comédienne. Melancholieke romantiek van de onbereikbare liefde geeft de luchtigheid een andere dimensie.

Saint-Tropez Blues

1961 | Komedie

Frankrijk/Italië 1961. Komedie van Marcel Moussy. Met o.a. Marie Laforêt, Jacques Higelin, Pierre Michael en Stéphane Audran.

Een studente gaat met haar vriend naar Saint Tropez en wordt geïntroduceerd bij de vakantiehoudende jet set. Een veronderstelde flirt van haar vriend met een rijke toeriste wekt haar jaloezie en daarmee het bewustzijn van haar liefde. Na de verzoening gaan ze een dancing exploiteren. Het uiterst magere verhaaltje in dit regiedebuut van de criticus en scenarioschrijver Moussy is vooral aanleiding voor een ironische milieuschets, die meer scherpte en sjeu had kunnen gebruiken. Laforêt is als actrice nog onvoldoende om de hoofdrol interessant te maken.

Léviathan

1961 | Drama

Frankrijk 1961. Drama van Léonard Keigel. Met o.a. Louis Jourdan, Marie Laforêt, Lilli Palmer, Madeleine Robinson en Georges Wilson.

Een getrouwde leraar wordt verliefd op een lichtzinnig meisje en krijgt ook te maken met de verliefde moeder van een leerling. Een poging om voor zichzelf een nieuw soort leven te forceren loopt tragisch af. Deze zwaar aangezette en pretentieuze verfilming van een Julien Green-roman wordt een oppervlakkig melodrama van gemanipuleerde ledenpoppen. De topbezetting krijgt geen kansen tot doorleefd spel, hoewel Palmer als positieve uitzondering 'tegen de klippen op' acteert.

Les amours célèbres

1961 | Romantiek

Frankrijk 1961. Romantiek van Michel Boisrond. Met o.a. Brigitte Bardot, Alain Delon, Jean-Claude Brialy, Pierre Brasseur en Suzanne Flon.

Deze luxueuze verfilming van romantische stripverhalen biedt gelegenheid tot 'sterren kijken'. Twee van de vier episoden brengen een overbekende pikanterie: een hertog snoept Lodewijk XIV een favoriete af; rivaliteit tussen actrices om roem en rijke aanbidders betekent een kans voor een slimme debutante. Bardot en Delon als tragische Agnès Bernauer en haar prins zijn onbedoeld veel komischer. De acteer-intensiteit van Signoret als de ouder wordende courtisane, die haar geliefde aan zich wil binden door hem met vitriool blind te maken, is een betere film waardig. Scenario van France Roche.

Purple Noon

1960 | Film noir, Experimenteel

1960. Film noir van René Clément. Met o.a. Marie Laforêt, Maurice Ronet, Alain Delon en Frank Latimore.

Deze luxueuze verfilming van romantische stripverhalen biedt gelegenheid tot 'sterren kijken'. Twee van de vier episoden brengen een overbekende pikanterie: een hertog snoept Lodewijk XIV een favoriete af; rivaliteit tussen actrices om roem en rijke aanbidders betekent een kans voor een slimme debutante. Bardot en Delon als tragische Agnès Bernauer en haar prins zijn onbedoeld veel komischer. De acteer-intensiteit van Signoret als de ouder wordende courtisane, die haar geliefde aan zich wil binden door hem met vitriool blind te maken, is een betere film waardig. Scenario van France Roche.

Plein soleil

1960 | Thriller, Misdaad

Frankrijk/Italië 1960. Thriller van René Clément. Met o.a. Alain Delon, Maurice Ronet, Erno Crisa, Marie Laforêt en Frank Latimore.

Patricia Highsmiths The Talented Mr. Ripley als sublieme Franse film noir, door meestercameraman Henri Decaë vastgelegd in zwoele Zuid-Europese zomerplaatjes. Vrije jongen Tom Ripley (Delon) moet de losbollende playboyzoon van een rijke stinkerd terughalen naar de VS, maar het loopt goed fout. Clément toont Ripley als de gevaarlijk intelligente gek met nét dat vernislaagje van charme en verfijning om hem voor normaal en aimabel te laten doorgaan. Chansonnière Laforêt, hier in een bijrol, werd na de film een icoon van het variété française. Remake: The Talented Mr. Ripley (1999; Anthony Minghella).

La Fille aux yeux d'or

1960 | Drama, Erotiek

Frankrijk 1960. Drama van Jean-Gabriel Albicocco. Met o.a. Marie Laforêt, Paul Guers, Françoise Prévost, Françoise Dorléac en Jacques Verlier.

Fotograaf wordt voor het eerst echt verliefd op mysterieuze jonge vrouw die geheim verbergt. Ze blijkt verhouding te hebben met dominante lesbienne, die als pogingen om haar aan held te ontrekken geen succes hebben, de vrouw vermoordt. Verhaal van De Balzac werd door modieuze situering en nadrukkelijke esthetiek van elke opname, zonder meer kitsch die in geen enkel opzicht overtuigt en emotionele of erotische spanning wekt. Filmtitel zou handelsmerk van Lafor[KA4]et blijven (het meisje met de gouden ogen).

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Marie Laforêt op televisie komt.

Reageer