Serge Moati

Regisseur, Acteur, Scenarist, Producer, Auteur

Serge Moati is regisseur, acteur, scenarist, producer en auteur.
Er zijn 35 films gevonden.

L'ombre d'un flic

2011 | Thriller, Misdaad

Frankrijk 2011. Thriller van David Delrieux. Met o.a. Aurélien Recoing, Natalia Dontcheva, Coralie Revel en Pascal Demolon.

Narcoticarechercheur Julien Ortéguy (Recoing), nog steeds rouwend om zijn gestorven dochter, wordt onverwacht overgeplaatst van de zuidwestelijke provinciestad Libourne naar Parijs. Daar stuit hij in zijn nieuwe werkkring op een muur van onwil: zijn team accepteert hem niet als vervanger van de door gangsters vermoorde vrijbuiter Bianco. Met bescheiden middelen gedraaide televisiepolicier haalt dividend uit het sleetse genreverhaal en de grauwe grotestadslocaties. De karaktervolle en onderkoeld acterende Recoing (ook op dreef in het duistere Demain dès l'aube) draagt de soms pittige thriller met gemak.

Je vous ai compris: De Gaulle 1958-1962

2010 | Historische film, Drama

Frankrijk 2010. Historische film van Serge Moati. Met o.a. Patrick Chesnais, Hubert Saint-Macary, Pierre-Alain Chapuis, Jacques Brunet en Mathias Mlekuz.

Op 4 juni 1958 sprak Charles de Gaulle, amper enkele dagen president van Frankrijk, vanaf een regeringsgebouwbalkon in Algiers de verzamelde Pieds-Noirs toe. Zijn multi-interpretabele zinnetje 'Ik heb u begrepen' ging later gelden als De Gaulles verraad aan de Pieds-Noirs, de Franse kolonisten in zijn oude achterban. Vlakke doch accurate telefilm chroniqueert de presidentiële zigzagkoers door een politiek mijnenveld (inclusief mislukte moordaanslag op zijn persoon) naar een onafhankelijk Algerije. Dat Chesnais voor geen meter op de staatsman lijkt, staat een waardige vertolking niet in de weg.

Changer la vie, Mitterrand 81-83

2010 | Documentaire

Frankrijk 2010. Documentaire van Serge Moati. Met o.a. Philippe Magnan, Erik Caravaca en Daniel Russo.

Derde gedramatiseerde kroniek van journalisten Serge Moati, Christophe Barbier en Hugues Nancy over politieke ontwikkelingen die zij zelf van nabij meemaakten. In mei 1981 wordt François Mitterrand de linkse president in het rechtse Élysée. Wat aanvankelijk niemand weet, is dat de socialist al aan prostaatkanker lijdt. Hij heeft daarom haast om zijn omvangrijke en revolutionaire verkiezingsprogramma te realiseren. Met grote detailkennis toont deze tv-film hoe een taaie idealist in economisch deprimerende tijden de verroeste Franse samenleving tracht te hervormen. Titel refereert aan oud Parti Socialiste-verkiezingsprogramma en campagnelied.

Villa Jasmin

2009 | Drama

Frankrijk 2009. Drama van Férid Boughedir. Met o.a. Arnaud Giovaninetti, Elsa Mollien, Clément Sibony en Judith Davis.

De joodse Serge werd geboren in het Tunesische La Goulette, waarvan hij zich weinig herinnert, op de eeuwige jasmijngeur na die in de lucht hing. Toen zijn beide ouders op jonge leeftijd overleden, verhuisde hij naar Frankrijk. Wanneer Serge zelf een kind verwacht, keert hij met zijn vrouw terug naar Tunesië om zijn roots te ontdekken. Voor de kijker levert dat geen schokkende verrassingen op, maar wel een boeiende geschiedenisles over Frankrijk en Noord-Afrika rond de Tweede Wereldoorlog. En mooie plaatjes.

Capitaines des ténèbres

2005 | Drama, Historische film

Frankrijk 2005. Drama van Serge Moati. Met o.a. Manuel Blanc, Patrick Mille, Clément Sibony en Richard Bohringer.

Al jaren buitelden Frankrijk en Engeland over elkaar heen op het Afrikaanse continent om zo veel mogelijk land te kapen. In 1898 heeft Frankrijk het Tsjaadmeer op het oog, om eerder veroverde gebieden met elkaar te verbinden. Entrez kapiteins Paul Voulet (Blanc) en Julien Chanoine (Mille). Ze hebben gesoigneerde snorren en knappe uniformen, dat is het probleem niet. Voor eigen glorie beginnen ze samen met wat andere militairen een reeks plunder- en moordpartijen die zelfs de Franse overheid te ver gaat. Capitaines des ténèbres is fictie, maar regisseur Moati baseerde zijn boek en tv-film op feiten - en die worden indrukwekkend onverhuld opgediend.

La parenthèse interdite

2004 | Drama, Romantiek

Frankrijk 2004. Drama van David Delrieux. Met o.a. Camille Japy, Nathalie Boutefeu, Julien Boisselier en Didier Bezace.

Is het een verhaal over zieke kinderen of over liefde? vroeg een journalist aan regisseur Delrieux. 'La parenthèse interdite is een film over moeilijke liefde in een wereld van kinderen van wie men de ziekte niet begrijpt,' antwoordde Delrieux. Christian (Boisselier) komt Virginie (Boutefeu) tegen in het ziekenhuis waar hun beide kindjes met zware ziektes liggen. Er ontstaat een liefde die niet alleen verboden is (Christian is getrouwd), maar ook pijnlijk, omdat een van de kindjes het niet zal overleven. Delrieux kent kinderziekenhuizen goed van binnenuit en ontroert zonder te overdrijven.

Par amour

2003 | Drama

Frankrijk 2003. Drama van Alain Tasma. Met o.a. Dimitri Storoge, Firmine Richard, Marthe Keller, Catherine Arditi en Sara Martins.

Nicole Doucet (Keller) is een chefkok die alles opgeofferd heeft voor sterren. Haar zoon, die onder meer een drugsprobleem heeft, komt na een maand afwezigheid thuis. Hij is nu getrouwd en zegt veranderd te zijn. Of dat zo is mag Nicole overdenken in de gevangenis, waar ze op verdenking van moord op haar schoondochter terechtkomt. De Zwitserse Keller (Marathon Man) speelt op haar oude dag weer subliem. 6,6 Miljoen Fransen keken naar haar tijdens de première-uitzending van Par amour.

Agathe

2003 | Mysterie, Thriller

Zwitserland 2003. Mysterie van Anne Deluz. Met o.a. Florence Pernel, Gilles Tschudi, Sévérine Bujard en Maxime Kathari.

Mathieu is twaalf jaar en woont bij zijn moeder Agathe, een arts. Zijn vader is overleden toen hij nog geen twee jaar oud was. Sinds zijn vader er niet meer is, is hij ieder jaar op de sterfdag van zijn vader zeer zwijgzaam en teruggetrokken. Zijn moeder weet niet beter en laat hem maar. Dit jaar is het echter anders. Na een geschiedenisles krijgen Mathieu en zijn klasgenoten de opdracht een stamboom van hun familie te maken. Door deze opdracht komt Mathieu erachter dat er een trend zit in de sterfdata van de mannen uit zijn familie. Ze sterven allemaal vroegtijdig en Mathieu is ervan overtuigd dat hem hetzelfde lot is bezegeld, het zal spoedig zijn tijd zijn. Hij weet dit zelfs tot op de dag nauwkeurig uit te rekenen. Agathe is bezorgd om haar zoon en stuurt hem naar een psycholoog. Op een dag loopt Mathieu op het trottoir en wordt ineens geschept door een auto.

Les complices

1999 | Drama

Frankrijk 1999. Drama van Serge Moati. Met o.a. Eva Darlan, Sophie Broustal en Bernard Verley.

Mathieu is twaalf jaar en woont bij zijn moeder Agathe, een arts. Zijn vader is overleden toen hij nog geen twee jaar oud was. Sinds zijn vader er niet meer is, is hij ieder jaar op de sterfdag van zijn vader zeer zwijgzaam en teruggetrokken. Zijn moeder weet niet beter en laat hem maar. Dit jaar is het echter anders. Na een geschiedenisles krijgen Mathieu en zijn klasgenoten de opdracht een stamboom van hun familie te maken. Door deze opdracht komt Mathieu erachter dat er een trend zit in de sterfdata van de mannen uit zijn familie. Ze sterven allemaal vroegtijdig en Mathieu is ervan overtuigd dat hem hetzelfde lot is bezegeld, het zal spoedig zijn tijd zijn. Hij weet dit zelfs tot op de dag nauwkeurig uit te rekenen. Agathe is bezorgd om haar zoon en stuurt hem naar een psycholoog. Op een dag loopt Mathieu op het trottoir en wordt ineens geschept door een auto.

Maximum vital

1998 | Drama

Frankrijk/België 1998. Drama van François Rossini. Met o.a. Pierre Kreitmann, Fabienne Babe, Daniel Briquet, Camille Japy en Claudine Baschet.

De ouders van de twaalfjarige J[KA1]er[KA1]emie (Kreitmann), Lucie (Japy) en Paul (Briquet), leven al enkele jaren gescheiden. De jongen woont bij zijn moeder in een flat in Belleville, maar gaat geregeld logeren bij zijn vader, die hertrouwd is met Claire (Babe) en die nog twee andere kinderen hebben. De jongen is dolgraag bij zijn vader, die bezeten is van vliegtuigen en waar hij allerlei drieste avonturen beleeft, maar geniet evenveel van de kalmte bij zijn moeder. De vakantie is haast ten einde en Jérémie ziet al met tegenzin de tijd naderen dat hij terug naar het college moet. Maar dan wordt zijn vader getroffen door een hersenbloeding en komt in coma te liggen. Gevoelig portret van een jongen van gescheiden ouders, die eensklaps geconfronteerd wordt met de ziekte van zijn vader, die hem voor het eerst bewust maakt van zijn eigen sterfelijkheid. Sentimentaliteit kon niet steeds vermeden worden, maar dank zij de ontroerende vertolking van de jonge Kreitmann blijf je toch geboeid kijken, met natte ogen en een krop in de keel. Regisseur Rossini schreef zelf het scenario. Voor de fotografie werd beroep gedaan op Norbert Marfaing-Sintes. Stereo.

L'été de Mathieu

1998 | Komedie, Familiefilm

Frankrijk/België 1998. Komedie van Sylvie Durepaire. Met o.a. Louis Kreitman, Didier Bienaimé, Isabelle Habiague, Léa Coquin en Hannah Cailloux.

De tien-jarige Mathieu (Kreitman) woont met zijn vader (Bienaim[KA1]e), begrafenisondernemer en weduwnaar, in een kleine badplaats. De zomer is net begonnen en Mathieu verheugt zich over het weerzien van zijn vriendjes die de grote vakantie hier komen doorbrengen. Zijn plezier wordt bedorven als hij ontdekt dat Catherine (Habiague), de moeder van zijn gezworen vijand Romain (Cousin), zijn vader wil verleiden en zwanger wil worden zodat ze met hem kan trouwen. Een ramp die Mathieu moet zien te voorkomen. Hij wil Catherine ongemerkt de pil geven, maar dan beginnen de problemen pas goed. Een frisse, ontspannende kijk van een kind op de wereld van de volwassenen. Het spontane spel van de kinderen maakt de film al de moeite waard. Voor hen was het duidelijk een spel en de filmcamera waren ze al vlug vergeten. Helaas verstoren de volwassenen met zinloze dialogen de actie. Het originele scenario is van Francis Ryck en Marina Edo. Het camerawerk is van Jean-Louis Sonzogni. Stereo.

Le feu sous la glace

1997 | Romantiek

Frankrijk 1997. Romantiek van Françoise Decaux-Thomelet. Met o.a. Philippine Leroy-Beaulieu, François Levantal, Rufus, Valérie Bonneton en Pierre-Olivier Mornas.

Pierre Autrac (Levantal), een vermaard journalist, wordt ervan verdacht een interview te hebben vervalst. In afwachting dat hij van alle blaam gezuiverd zal worden aanvaardt hij een baantje als cultureel redacteur van een regionale provinciekrant. Hij is de alleenstaande vader van een dochtertje en daar hij dikwijls weg moet doet hij beroep op Eve (Bonneton), een jonge, levenslustige babysit. In het appartementsgebouw waar hij zijn intrek neemt maakt hij kennis met Constantine Duparc (Leroy- Beaulieu), zijn onaangename, verwende, antipathieke buurvrouw en haar norse vader Albert (Rufus). Op een winteravond treft hij Constantine aan aan de rand van een plattelandsweg. Ze heeft autopech en gaat tegen haar zin met hem mee. Wat verder begeeft ook zijn wagen het en in de storm vluchten ze in een leegstaande villa, waar ze elkaar beter leren kennen. Gevolg: hij komt te laat op een afspraak voor een interview met een bekende thrillerauteur. Een sentimentele komedie over het krijgen van een tweede kans, zowel in het privéleven als professioneel en de moeilijke geboorte van een liefdesrelatie. Het verhaaltje verliest dikwijls ritme en soms lijkt het alsof de acteurs niet meer weten waar het met hun personage heen moet. Niet bepaald vervelend, maar evenmin erg interessant. Decaux-Thomelet schreef het scenario samen met Nathalie Steinberg en François Bonaventura. Fotografie is van Hans Meier.

La petite maman

1997 | Komedie, Sportfilm, Familiefilm

België/Frankrijk 1997. Komedie van Patrice Martineau. Met o.a. Clothilde De Bayser, Simon Abkarian, Salomé Stévenin, Maria Riva en Eva Ionesco.

De twaalf-jarige Mathilde (Stévenin) is de oudste van een gezin met zes kinderen. Met de jaren is zij als het ware een tweede moeder geworden binnen het gezin. Op een dag wordt het meisje in het zwembad aangesproken door de trainer. Hij heeft gemerkt dat zij duidelijk talent heeft en zou haar graag in zijn ploeg opnemen. Mathilde staat voor een verscheurend dilemma. Ze wil dolgraag meezwemmen, maar beseft dat de zware last die haar thuis wordt opgelegd teveel van haar energie opslorpt. Vertwijfeld besluit ze in het geheim toch te gaan trainen. Een geslaagde jeugdfilm die bewijst dat kinderen, mits ze over een dosis doorzettingsvermogen beschikken, kunnen bereiken wat ze willen, ook al lijkt het een volwassene veel te zwaar wat ze op hun schouders genomen hebben. De jonge Stévenin zet een hartveroverend personage neer. Valérie Bonnier, Paul Gueu en Carole Giaccobi schreven het scenario dat door Dominique Gentil in beelden werd omgezet.

Un mois de reflexion

1996 |

1996. Serge Moati. Met o.a. Alexandre Kazan, Antoine Duléry en Catherine Arditi.

De twaalf-jarige Mathilde (Stévenin) is de oudste van een gezin met zes kinderen. Met de jaren is zij als het ware een tweede moeder geworden binnen het gezin. Op een dag wordt het meisje in het zwembad aangesproken door de trainer. Hij heeft gemerkt dat zij duidelijk talent heeft en zou haar graag in zijn ploeg opnemen. Mathilde staat voor een verscheurend dilemma. Ze wil dolgraag meezwemmen, maar beseft dat de zware last die haar thuis wordt opgelegd teveel van haar energie opslorpt. Vertwijfeld besluit ze in het geheim toch te gaan trainen. Een geslaagde jeugdfilm die bewijst dat kinderen, mits ze over een dosis doorzettingsvermogen beschikken, kunnen bereiken wat ze willen, ook al lijkt het een volwassene veel te zwaar wat ze op hun schouders genomen hebben. De jonge Stévenin zet een hartveroverend personage neer. Valérie Bonnier, Paul Gueu en Carole Giaccobi schreven het scenario dat door Dominique Gentil in beelden werd omgezet.

Tendre piège

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Serge Moati. Met o.a. Marie-Christine Barrault, Patachou, Alexandra Kazan, Antoine Duléry en Rufus.

Acht dagen nadat Kazan en Duléry elkaar ontmoet hebben, vraagt hij haar ten huwelijk. Patachou, de oma van Kazan, is in de wolken en wil een groots verlovingsfeest organiseren. Duléry wil daar eerst niet van weten, maar geeft toch toe. Tijdens het feest verneemt Kazan dat haar moeder Barrault, na dertig jaar huwelijk, besloten heeft haar man Moreau te ver- laten. Verder is er de aanwezigheid van Chabrol, een ex-vriendje van Kazan, die Duléry meer dan jaloers maakt. De ouders van laatstgenoemde, Rufus en Arditi, vragen zich na een tijdje af wat zij op het feest eigenlijk zijn komen zoeken. Frisse, sentimentele komedie, geschreven door Pierre Colin-Thibert en Jean-Claude Islert. Enkele langdradigheden worden goedgemaakt door foutloze vertolkingen met als blikvangers Rufus en Arditi als een naief maar innemend plattelandsstel. Muziek van Jean- Marie Sénia.

Sapho

1996 | Drama, Komedie

België/Frankrijk 1996. Drama van Serge Moati. Met o.a. Mireille Darc, Arnaud Giovaninetti, Pierre Meyrand, Mathieu Delarive en Paul Barge.

Parijs in de jaren 1920. Jean Gaussin (Giovaninetti), een student van het platteland, arriveert in Parijs waar hij de nodige adelbrieven wil verdienen om evenals zijn vader consul te worden. Hij komt terecht in het bruisende artistenleven waar de vrije liefde gepredikt wordt. Tijdens een gemaskerd bal in de ateliers van de beroemde kunstschilder Dechelette (Barge) ontmoet hij de voluptueuze Sapho (Darc), een gezocht model. Ze worden tot elkaar aangetrokken, maar voor de gewone jongen wordt het duel tussen de losse zeden van dit wereldje en zijn eigen mondaine milieu teveel. Remake van Georges Farrels film uit 1970 doet de klassieker van Alphonse Daudet veel meer eer aan. De verdorven sfeer wordt hier niet enkel getekend door een opeenvolging van bedscènes, maar zit in alle handelingen van de personages, met als gevolg dat het scenario van Pierre Dumayet een beetje afstandelijk blijft. Darc in de tweeledige rol van Sapho en Fanny is mooi en overtuigend, wat meer is dan kan gezegd worden van haar timide partner Giovaninetti. Regisseur Moati is ook even te zien als de minnaar van Fanny. Nostalgische fotografie van Dominique Brabant. Nicam Stereo.

Mélanie

1996 | Drama

Frankrijk/België 1996. Drama van Emmanuel Finkiel. Met o.a. Michel Duchaussoy, Pascale Roberts, Marie Matheron, Marion Ducamp en Alexis Tomassian.

M[KA1]elanie (Ducamp) is dertien. Ze woont met haar zeventien-jarige broer Patrick (Tomassian) bij haar alleenstaande moeder Florence (Matheron) die een antiekwinkeltje heeft. Ze is een teer, maar vrolijk meisje dat erg aan haar moeder gehecht is. Ze is een redelijke leerling op school. Op een dag komt mamma haar niet van school halen en thuis is ze ook niet. Haar grootouders (Duchaussoy en Roberts) zeggen dat ze in het ziekenhuis ligt, maar later komt Mélanie achter de waarheid als haar broer zich verspreekt en die is hard: haar moeder is aangehouden en zit in de gevangenis. Alles, waarin ze geloofde, is nu kapot. Een integer drama over de gevolgen van de arrestatie van een moeder op een gevoelig kind dat groot wordt. Mélanie, schitterend gespeeld door de jonge Ducamp maakt een veranderingsproces door in enkele uren, waarover ze onder normale omstandigheden jaren gedaan zou hebben. Bij gevolg is ze totaal uit het lood geslagen. Knap uitgewerkt scenario van Paul Irrtum. Sombere fotografie van Hans Meier.

Les enfants d'abord : Le Mexique

1996 | Documentaire, Drama

Frankrijk 1996. Documentaire van Serge Moati.

Mexico, een land waar de religieuze waarden nog steeds hoog in het vaandel gedragen worden, waar de jaarlijkse processie van de Maagd het hoogtepunt is voor de mensen in het kleine dorpje Coatecas Atlas, waar voornamelijk zapotisten wonen van indiaanse origine. Maar de kinderen leven hier in haast primitieve omstandigheden, groeien op op de straat, vormen bendes en schrikken niet terug voor moord. Zij zijn hiervan niet de schuldigen, maar hun ouders, die de kinderen aan hun lot overlaten. Ze kunnen stelen en bedriegen lang voordat ze kunnen schrijven en lezen (als ze die kunst al ooit leren beheersen). Op amper honderd kilometer van het superbeschaafde Amerika leven kinderen in mensonwaardige omstandigheden. Moati schreef het scenario en liet de commentaar inspreken door Paul Chevillard. Liliane Lifchitz monteerde het niet erg opwekkende materiaal dat gefilmd werd door Nicolas Moscara. Gemaakt in opdracht van UNICEF.

Les enfants d'abord : Le Cambodge

1996 | Documentaire, Drama, Oorlogsfilm

Frankrijk 1996. Documentaire van Serge Moati.

Cambodja is een land dat al tientallen jaren verscheurd wordt door diverse oorlogen. Deze bloedige strijd laat frustrerende lidtekens na op de fragiele geesten van opgroeiende kinderen. Vele van deze kinderen worden reeds voor de oorlogsvoering ingezet. Ze worden brutaal weggetrokken uit de schoot van hun familie en gedropt in een universum van geweld en dood. Moati praat met de kinderen en hun ouders, waar ze al dan niet gescheiden van leven. Het is een schrijnend portret van een verloren jeugd in een ontwikkelingsland dat in verregaande vorm van ontbinding is. Moati schreef het scenario en de commentaar wordt ingesproken door Paul Chevillard. Sylvie Millet stond in voor de montage en Eric Pittard filmde de dikwijls pijnlijke beelden. Gemaakt in opdracht van UNICEF.

Les enfants d'abord : L'Inde

1996 | Documentaire, Drama

Frankrijk 1996. Documentaire van Frédéric Compain.

Een van de meest opvallende vooroordelen in Indië is de discriminatie van de meisjes, haast onzichtbaar, maar pijnlijk aanwezig. Taboes verbieden om hierover te praten en door de meeste meisjes wordt dit aangevoeld als een noodlot dat niet door woorden veranderd kan worden. Een meisje uithuwelijken is een kostbare zaak, terwijl haar ouders er zo goed als zeker van zijn dat ze hun dochter nooit meer zullen terugzien. De huwelijksschat komt volledig ten goede aan de echtgenoot. Een dochter krijgen wordt als een vloek beschouwd en ze krijgen dan ook veel minder onderricht dan hun broers. De makers van deze documentaire veroordelen deze levenswijze, maar veel meer kunnen ze niet ondernemen. Indië is duidelijk nog een ontwikkelingsgebied wat betreft gelijke rechten voor man en vrouw. Compain schreef scenario en commentaar samen met Marianne Niermans. Ze wordt ingesproken door Nicolas Baulieu. Yves Demoy tekende voor de montage. Achter de camera werd plaatsgenomen door Jean-Marc La Rocca.

Les enfants d'abord : Enfants d'Ethiopie

1996 | Documentaire, Drama

Frankrijk 1996. Documentaire van Joël Calmettes.

Het is al vele jaren onrustig in Ethiopië. Er waren de stigmatische hongersnoden van 1968, 1973, 1984 en 1993. Daarnaast werd het land bijna twintig jaar verscheurd door een bloedige vrijheidsstrijd. Dit alles tekende uiteraard de jeugd van Ethiopië en zij dragen er de erfenis van. Nochtans zijn zij het die binnen afzienbare tijd de fakkel moeten overnemen en ervoor zorgen dat hun kinderen een beter tijdperk kunnen beleven. De documentaire toont beelden van bitterheid, van haat en ellende, maar toch blijft de hoop dat dit alles kan veranderen er toch doorklinken. De jongeren die in beeld gebracht worden dragen duidelijk de lidtekens van hun woelige geschiedenis en uit hun woorden blijkt weinig lof voor de mensen die hen regeren. Maar zullen zij het beter doen? Calmettes en Moati schreven het scenario. Voor de montage werd beroep gedaan op Yan Kassile en Philippe Kinderf. De beelden zijn van Philippe Dorelli.

Une page d'amour

1995 | Drama, Historische film

Frankrijk 1995. Drama van Serge Moati. Met o.a. Miou-Miou, Jacques Perrin, Félicité Chaton, Grace de Capitani en François Berléand.

Rond 1865 woont de weduwe H[KA1]el[KA2]ene (Miou-Miou) met haar dochter Jeanne (Chaton), die elf is, in een bescheiden etagewoning. Jeanne hangt aan haar moeder en zou er niet aan moeten denken dat iemand anders, in casu een man, te veel aandacht aan haar zou besteden. Als H[KA1]el[KA2]ene `s nachts last krijgt van hevige buikkrampen wordt hun buurman Docteur Derberle (Perrin) erbij geroepen. Hij verstoort de betrekkelijke rust van het tweetal en van hun teruggetrokken bestaan. Een vrij getrouwe, bekorte bewerking van de roman van Emile Zola over een hartstochtige driehoeksverhouding, waarin een tiener de eerste viool speelt. Het spel is sereen en de aankleding van de film (decors en kostuums) is schitterend, maar het scenario van Pierre Dumayet is oppervlakkig en gaat niet in op de sociale context van Zola. Het camerawerk van André Néau is mooi. 16:9.

Un hiver de tourmente

1995 | Drama

Canada/Frankrijk/België 1995. Drama van Bernard Favre. Met o.a. Thierry Fontineau, Marie-France Monette, Audrey Laurin, Alexandre Merineau en Geneviève Rioux.

Sinds ze drie is woont de Franse Marie Marchand (Monette) met haar ouders in een klein stadje nabij Montr[KA1]eal. Op haar vijftiende wordt haar moeder door kanker geveld, een verlies dat ze moeilijk kan verwerken. Met haar vader Pierre (Fortineau), die een druk leven heeft als hoofdredacteur van een plaatselijke krant, kan ze onmogelijk over haar emoties praten. De enige die een begrijpend oor heeft is haar vriend Antoine (Merineau). Pierre wil echter niet dat zijn dochter omgang heeft met Antoine. Maar dan slaat het noodlot toe en Marie wordt zwanger. Voor de tweede keer in enkele weken neemt haar leven een drastische ommekeer. Het leven gezien door de ogen van een opgroeiend meisje, dat door de omstandigheden geen kind meer is, maar dat zich toch nog niet kan voegen in de wereld van de volwassenen. Monette speelt haar moeilijke rol op overtuigende wijze, maar het scenario van Marcel Beaulieu, Nicole Houle en Carole Giacobbi, gebaseerd op de romantrilogie Marie Tempête van Dominique Demers, vertoont enkele moeilijk te volgen hiaten. Een film die je moet bekijken met jonge volwassenen om er daarna over te discussiëren.

Une femme dans la tourmente

1994 | Drama

Portugal/Frankrijk 1994. Drama van Serge Moati. Met o.a. Miou-Miou, Jeanne Herry-Leclerc, Maxime Leroux, Hubert Saint-Macary en Inès De Medeiros.

Miou-Miou wordt benoemd tot consul van Frankrijk in Porto Natale, waar ze arriveert in gezelschap van haar zestienjarige dochter Herry-Leclerc. Al vlug stelt ze vast dat de verkiezingen die weldra uitgeschreven zullen worden slechts een schijnvertoning zijn die het dictatoriale regime moet ondersteunen. Haar dochter, die niet ongevoelig is voor de charmes van de geadopteerde zoon van Leroux, cultureel raadgever van het consulaat, begint, samen met de jongeman, samen te zweren tegen het regime. Spannend gemaakte aanklacht tegen de Latijns- Amerikaanse dictators die nog steeds de plak zwaaien, meestal met steun van Amerika. Uitstekende vertolking van de jonge Herry- Leclerc. De eindscènes zijn zeer indrukwekkend. Moati, Emmanuelle Sardou en Philippe Dussau schreven het scenario. Zwierig gefotogafeerd in Lissabon door Roger Dorieux. Formaat 16/9.

Le garçon qui ne dormait pas

1994 | Drama

Frankrijk 1994. Drama van Michaël Perrotta. Met o.a. Elizabeth Bourgine, Serge Moati, Aurélien Wiik, Emmanuelle Devos en Farah Bernard.

De elf-jarige Wiik groeit op in een instelling voor verlaten kinderen. Elk weekend brengt hij door bij een opvangfamilie. Vader Moati en moeder Bourgine beschouwen dit als een daad van menselijkheid, terwijl hun zoontje graag een grotere broer wil hebben. Op een dag duikt een tante van Wiik op. De jongen raakt in verwarring. Hij heeft het erg naar zijn zin bij het pleeggezin, maar vraagt zich af of het bij zijn tante niet beter zou zijn. Hij besluit haar te gaan opzoeken. Op een tedere, niet overdreven sentimentele manier, wordt hier het probleem aangesneden van verlaten kinderen. Het dilemma van de jongen wordt realistisch en aangrijpend uitgebeeld. Prachtige vertolking van de jonge Wiik. Pascale Breton schreef het scenario, dat in filmbeelden vertaald werd door Jean-Claude Saillier.

La grande fille

1994 | Komedie, Drama

Frankrijk 1994. Komedie van Jean-Paul Salomé. Met o.a. Zabou Breitman, Christian Charmetant, Michel Robin, Julie Voisin en Xavier Rothmann.

Mathilde (Zabou), een zevenendertig jarige werkloze architecte betrekt met haar gezin een luxueus appartement in de betere wijk van de voorstad. Alles lijkt koek en ei te zijn in dit wereldje, maar Mathilde verliest langzamerhand haar greep op het leven en vlucht weg in de alcohol. Zonder dat ze het echt beseft kan ze niet meer leven zonder drank en de enige die dit lijkt op te merken is haar dertien-jarig dochtertje Marion (Voisin). Haar man Fran[KA10]cois (Charmetant), is geoloog en brengt veel tijd door in het buitenland. Zijn lange afwezigheden zorgen voor nog meer onstabiliteit in het leven van Mathilde en als hij thuis is merkt François de wanhoop van zijn vrouw niet eens op. Een gezin staat op het punt in elkaar te storten en dit alles wordt gezien vanuit het standpunt van Marion, die met heel wat vragen blijft zitten die ze niet begrijpt. Een interessant perspectief om dit probleem te benaderen, maar de opbouw van het verhaal is niet altijd even logisch. Zabou levert een goede prestatie, maar de jonge Voisin is toch moeiteloos de ster van de film. Achter de camera werd plaatsgenomen door Jacques Guérin.

Des feux mal éteints

1994 | Oorlogsfilm, Actiefilm

Frankrijk 1994. Oorlogsfilm van Serge Moati. Met o.a. Manuel Blanc, Maria de Medeiros, Emmanuel Salinger, Hélène Vincent en Rufus.

J[KA1]er[KA4]ome (Blanc) heeft een opleiding genoten als journalist en wordt tegen het einde van de Algerijnse vrijheidsoorlog opgeroepen voor actieve dienst. Hij wordt ingedeeld bij de gemuilkorfde redactie van een krant voor de strijdkrachten. Het akkoord van Evian is getekend, maar de OAS begint met zijn verzet en de tactiek van de verschroeide aarde. Van een vriend die al in Algerije zit, ontvangt J[KA1]er[KA4]ome een lijst met namen van gevaarlijke rechtse personen. Vlak voor zijn inscheping wordt hij neergeknuppeld en ontfutselen zijn belagers hem de lijst. De vriend wordt vermoord en J[KA1]er[KA4]ome sluit vriendschap met diens mooie vriendin Tweedy Bird (De Medeiros) en raakt in Algerije bekneld in het strijdgewoel. Met vaart gefilmd stukje gescheidenis over Frankrijks Algerijnse verleden en erfenis. Wie daar niet goed mee op de hoogte is, geniet veel minder van deze rolprent. Naar het boek van Philippe Labro uit 1967 dat door Jean-Jacques Zilberman, Didier Decoin en regisseur Moati tot scenario werd bewerkt. Het puike camerawerk was in handen van Jacques Guerin en Georges Orset. De titel is afkomstig van een gedicht van de 19e eeuwse dichter Apollinaire en is bijna veertig jaar na het beëindigen van de Algerijnse oorlog helaas nog maar al te waar.

Août 44, ici Cognacq-Jay

1994 | Drama, Oorlogsfilm

Frankrijk 1994. Drama van Laurent Heynemann. Met o.a. Mathieu Carrière, Roland Blanche, Jeanne Marine, Julian Benedikt en Alain Fromager.

Tussen mei 1943 en augustus 1944 zendt de Duitse bezetter zes uur per dag tv-programma`s uit vanaf de experimentele [KL]F[KLE]ernsehsender [KL]P[KLE]aris, ge[KA3]installeerd in een oud muziektheater in de Rue Cognacq-Jay in het zevende arrondissement. De uitzendingen vanuit bezet Parijs zijn bestemd voor gewonde Duitse soldaten in de plaatselijke ziekenhuizen. Op 23 augustus, twee dagen voor de bevrijding van Parijs, staan de Amerikaanse troepen aan de poorten van de stad. De directeur van de zender Kurt Heyzmann (Carri[KA2]ere) beseft dat het Duitse leger verslagen is. Hij wil nog een laatste, perfecte uitzending de ether in laten gaan. Kleischter (Benedikt), een fanatieke Gestapo-officier komt roet in het eten gooien omdat hij nog even een snelle genadeloze jacht wil ondernemen op joden, verzetslieden en anderen, die niet met de vijand wilden collaboreren. De technici stellen echter alles in het werk om te voorkomen dat hun tv-zender de geschiedenis in zal gaan als een amateuristische bedoening. Interessant relaas met een voelbare sfeer van een oorlog, die op zijn einde loopt. De gebeurtenissen zijn op authentieke feiten gebaseerd en vormen een stukje mediageschiedenis. Het scenario is van Pierre Fabre en Thierry Bourcy naar het boek Cognacq-Jay 1940 - La télévision française sous l'occupation van Thierry Kubler en Emmanuel Lemieux. Het camerawerk is van Jacques Guérin.

Le piège

1990 | Drama, Oorlogsfilm

Frankrijk 1990. Drama van Serge Moati. Met o.a. André Dussollier, Grace De Capitani, Pierre Dux, Michel Aumont en Jean Desailly.

In de herfst van 1940 reizen Parijzenaars Joseph Bridet (Dussolier), journalist, en zijn vrouw Yolande (De Capitani) naar Lyon, dat in het niet bezette deel van Frankrijk ligt, en dat met de nazi`s collaboreert. Bridet wil Engeland bereiken om zich bij generaal de Gaulle te voegen. Door dubbelspel hoopt hij in Vichy met de hulp van zijn hooggeplaatste `vriend` Basson (Aumont), een verlofpas te krijgen voor Marokko, dat ook bij Vichy-Frankrijk hoorde. Daar kan hij een plaats krijgen op een vliegtuig voor Londen. Zijn te minzame, onzekere houding wekt de argwaan van zijn vijanden, die hem in de val laten lopen. Typische Franse zienswijze over de oorlogstijd (1939-44), zwakjes uitgevoerd met onwaarschijnlijke situaties. Het scenario is van Jean-Claude Grumberg naar de roman van Emmanuel Bove. Het sfeervolle camerawerk is van Charlie Gaëta en is ondergedompeld in sombere tinten.

Sentiments: L'été de tous les chagrins

1989 | Drama

Frankrijk 1989. Drama van Serge Moati. Met o.a. Carol Stycen, Daniel Gélin, Micky Sébastian, Serge Avedikian en Jacques Spiesser.

Fran[KA10]cois is elf jaar en woont met zijn ouders in Algerije. In de zomer van 1961 kondigt een beroemde magi[KA3]er het einde van de wereld aan, en zijn voorspelling komt in de krant. De volwassenen nemen het niet serieus, maar Fran[KA10]cois ziet al allerlei voorboden van de ramp, en sluit zich op in een fantasiewereld, te meer daar zijn ouders enkele dagen weg zijn en zij volgens hem niet zullen terugkeren. Maakt deel uit van de serie [KL]Sentiments[KLE], een titel die het ergste doet vrezen. Gelukkig maakt deze ex-filmregisseur (NUIT D'OR) er geen sentimenteel verhaaltje van, wat met een dergelijk thema wel had gekund. In plaats daarvan geeft een uitstekende psychopathologische beschrijving van de hoofdpersoon, indringend gespeeld door Styczen. bekend als L'ETE DE TOUS LES CHAGRINS.

Olympe de nos amours

1989 | Historische film

Frankrijk 1989. Historische film van Serge Moati. Met o.a. Marie-France Pisier, Pascale Rocard, Gérard Klein, Edouard Hastings en Frédéric Pellegeay.

Op het landgoed van de Chapellières worden in 1760 twee jongetjes geboren, beide voorbestemd om priester te worden. Hun leven zal echter heel anders worden, want de Franse Revolutie nadert. Een verfilming van de roman Les Chapellières van Pierre Péan, die de psychologische kwaliteiten van dit gevoelige en indringende werk weet over te brengen. Serge Moati, wiens enige bioscoopfilm het vreemde NUIT D'OR was, beschouwt televisie als een medium met evenveel mogelijkheden op het creative vlak als de film.

La croisade des enfants

1987 | Drama, Historische film

Frankrijk 1987. Drama van Serge Moati. Met o.a. Simon Duprez, Marie Fugain, Robert Hossein en Jean-Claude Drouot.

De gevoelige en levendig vertelde geschiedenis van deze verbazingwekkende (en rampzalige) kinderkruistocht uit 1212, op bedreven wijze en met de beschikking over maar weinig geld in elkaar gezet. Deze komt niet voor bij de acht kruistochten, die doorgaans in de geschiedenisboeken worden beschreven, maar is via de overlevering aan het nageslacht doorgegeven. Zij die niet onderweg doodgaan, worden tenslotte als slaven aan de Moslims verkocht. Dat het verhaal toch sterk doet denken aan een legende, is van weinig belang. Daarentegen heeft deze film- en televisiemaker op realistische en krachtige wijze de harde sfeer en de ellende van de betreffende eeuw beschreven. Als bioscoopfilm zou het een meesterwerk kunnen zijn geworden, maar dan ook met een heel ander budget!

T'es grand et puis t'oublies

1981 | Drama, Familiefilm

België/Frankrijk 1981. Drama van Serge Moati. Met o.a. David Benassayag, Romain Bouteille, Elizabeth Wiener, Raymond Bussières en Denise Chalem.

Juli 1965. Het tien-jarige in Frankrijk wonende Tunesische weesjongetje Henri (Benassayag) is erg ongelukkig. Zijn zuster stuurt hem voor een maand naar een vakantiekamp. Aanvankelijk krijgt hij weinig contact met de andere kinderen. Om toch maar aanvaard te worden en beschaamd over het feit dat hij een wees is, speldt hij zijn kameraden op de mouw dat hij het zoontje is van de bekende wielrenner Raymond Poulidor. Maar mede door deze leugen zal de kloof tussen hem en de andere kinderen nog groter worden. Gevoelig drama over de angsten en zorgen van een weeskind dat zich uitgesloten voelt uit de gemeenschap. De jonge Benassayag torst op bewonderingswaardige wijze de zware hoofdrol op zijn frele schouders. De opgeroepen emoties komen levensecht over en de dialogen tussen de kinderen klinken zeer realistisch. Heel wat kinderen zullen hun eigen angst herkennen in de belevenissen van Henri. Het scenario is van regisseur Moati zelf. Achter de camera nam Girard de Battista plaats.

Nuit d'or

1976 | Misdaad

Duitsland/Frankrijk 1976. Misdaad van Serge Moati. Met o.a. Klaus Kinski, Jean-Luc Bideau, Bernard Blier, Marie Dubois en Anny Duperey.

Een buitenstaander die de corrupte respectabiliteit van een bourgeoisfamilie verstoorde is door hen met medewerking van de commissaris van politie uitgeschakeld en wordt doodgewaand. Hij komt terug om wraak te nemen en probeert hen met het kidnappen van een nichtje vergeefs te chanteren. Door een ongeladen revolver op de commissaris te richten, provoceert hij zijn eigen dood (en de postume afrekening). De begaafde tv-regisseur Moatie weet in zijn speelfilmdebuut door de camerastandpunten een modern architectonisch aanzien van de expressionistische decors te geven, waarbij de acteurs zich in hun spelstijl knap aanpassen. Het scenario is echter al te schetsmatig voor gewicht van deze effecten, waardoor het resultaat onnodig pretentieus lijkt.

Le sagouin

1972 | Drama

Frankrijk 1972. Drama van Serge Moati. Met o.a. Gilles Laurent, Malka Ribowska, Henri Virlojeux, Muse Dalbray en Michel Vitold.

Een bewerking voor de tv van een verhaal van Fran[KA10]cois Mauriac over een jongen die weinig liefde krijgt, omdat zijn moeder tegeleurgesteld is over het huwelijk en walgt van het leven. Een film met alle ingredi[KA3]enten voor een klassieker: opgenomen op locatie in Saint-Morillon (Bordelais) met een zeldzaam gebruik van de camera; gevoelig, sfeervol en huiveringwekkend goed spel van de jonge Laurent als Guillou. De tamelijk hardvochtige schildering van de wereld der volwassenen toont dat de regisseur zijn vak goed beheerst en dat het resultaat tijdloos is.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Serge Moati op televisie komt.

Reageer