Safy Boutella

Acteur, Componist

Safy Boutella is acteur en componist.
Er zijn 12 films gevonden.

Pas si simple

2010 | Drama

Frankrijk 2010. Drama van Rachida Krim. Met o.a. Razika Nayis, Ouassini Embarek, Fejria Deliba, Tewfik Jallab en Naïma Triboulet.

Wanneer de in Frankrijk opgegroeide Nadia klaar is met haar opleiding vinden haar Marokkaanse ouders het tijd voor een huwelijk. Nadia kiest in Marokko voor de ongeletterde boer Samir, maar eenmaal getrouwd besluit ze toch terug te keren naar Parijs. Samir, verliefd en bereid tot persoonlijke offers, gaat mee. Tamelijk luchtig, voor televisie gemaakt drama van regisseuse Krim (1955), die zich met films als Permis d'aimer en Sous les pieds des femmes al eerder verdiepte in het leven van migranten uit de Maghreb.

Permis d'aimer

2005 | Drama, Romantiek

Frankrijk 2005. Drama van Rachida Krim. Met o.a. Fejria Deliba, Charles Berling, Sofia Boutella en Farida Rahouadj.

Malika (Deliba) is een 40-jarige weduwe van Algerijnse afkomst die haar dochter (danseres, model en beginnend actrice Boutella) heeft opgevoed met de notie dat ze alleen mag trouwen met een Algerijn. Moeder Malika’s cultuur is haar houvast maar de grond verdwijnt onder haar voeten als ze tijdens haar kantinewerk verliefd wordt op Fransoos Jean (Berling). Tot overmaat van ramp staat dochterlief op het punt te trouwen met een ‘geschikte’ kandidaat. Permis d’aimer maakt invoelbaar hoe het is om langzaam te ontwortelen en vervolgens te worstelen met de plotselinge lichtvoetigheid. Een tedere film over dwingende moraal, verstikkende heimwee en bevrijdende liefde.

Little Senegal

2001 | Drama

Duitsland/Algerije/Frankrijk 2001. Drama van Rachid Bouchareb. Met o.a. Sotigui Kouyaté, Sharon Hope, Roschdy Zem, Karim Koussein Traoré en Adetoro Makinde.

Senegalese man gaat naar Amerika op zoek naar het slavenverleden van zijn voorvaderen. Zo belandt hij uiteindelijk in New York.

Le gone du Chaâba

1998 | Komedie, Drama, Familiefilm

Frankrijk 1998. Komedie van Christophe Ruggia. Met o.a. Bouzid Negnoug, Nabil Ghalem, Galamelah Laggra, Kenza Bouanika en Kherredine Ennasri.

Naar de gelijknamige roman van Azouz Begag. Film en boek gaan over de jeugd van Omar (gone betekent in het Arabisch gosertje of jongetje). Hij is negen jaar en woont met zijn ouders, broers en zusjes in Châba, een afgetrapte sociale wijk in een troosteloze voorstad van Lyon, de tweede stad van Frankrijk. We zijn in de jaren 1960 en we volgen 21 gezinnen, die uit Algerije zijn gekomen. Onder hen bevinden zich zwartwerkers - de oom van Omar heeft een clandestiene slagerij -er zijn lieden, die 't liefst zouden willen terugkeren naar hun vaderland, en een stel dat zich realiseert dat ze de maatschappelijke ladder kunnen bestijgen als ze naar school gaan. De vader van Omar is zo iemand, want hij kan niet lezen en schrijven. Hij wil als eenvoudige arbeider - hij is metselaar -best vooruit komen en daarom vindt hij dat zijn zoon moet proberen beter te worden dan al die Fransen om hem heen, zodat hij later niet de kost hoeft te verdienen met zijn blote handen. Je krijgt de indruk dat regisseur Ruggia een globaal scenario heeft geschreven en bij het draaien van de film aardig geïmproviseerd heeft. Zijn speelfilmdebuut is een prachtig stuk sociaal drama. Soms is het grappig, dan weer is het ontroerend en er wordt een spiegel van een brok uit de Franse geschiedenis voorgehouden: de bittere erfenis van de glorieuze jaren 1930 toen een Frans overzees departement als een kolonie werd leeg gezogen. Het beeld dat Ruggia schetst is met grote omzichtigheid gedaan; het is vooral liefdevol. Tegelijkertijd is hij niet uit geweest op voyeurisme als hij alle narigheid van het dagelijkse bestaan laat zien en een generatie uitbeeldt, die tussen twee culturen vermorzeld dreigt te worden. Het camerawerk van Domique Chapuis heeft de decors als het ware leven ingeblazen. Negnoug die Omar speelt, is spontaan, echt en geloofwaardig. De wraak der gerechtigheid!

C'est l'homme de ma vie!

1997 | Romantiek

Frankrijk 1997. Romantiek van Pierre Lary. Met o.a. Véronique Jannot, Philippe Caroit, Patrick Catalifo, Nicole Jamet en Patricia Malvoisin.

Martine (Jannot) en St[KA1]ephane (Caroit) vormen een gelukkig echtpaar tot op de dag dat St[KA1]ephane ten onrechte ontslagen wordt. Ondanks de liefde van Martine stort de man zich in een diepe depressie. Na achttien maanden werkloosheid verdwijnt St[KA1]ephane spoorloos. Martine tracht hem te vinden, maar tevergeefs. Ze zoekt en vindt troost bij Jean-Pierre (Catalifo), een ex-collega van Stéphane. Deze bekent dat hij smoorverliefd is op haar. Na een tijdje geeft Martine toe, maar dan vindt ze per toeval Stéphane terug. Voorspelbaar romantisch drama dat niet veel sensationeels te bieden heeft. De emoties, van personages zowel als van het publiek, worden heftig gemanipuleerd. De acteurs doen hun best maar met het banale scenario van Lary, Huguette Debaisieux, Chantal De Rudder en Nicole Jamet is niet erg veel aan te vangen. Achter de camera stond Pascal Ridao. Stereo.

Salut cousin !

1996 | Komedie, Drama

Algerije/België/Luxemburg/Frankrijk 1996. Komedie van Merzak Allouache. Met o.a. Gad Elmaleh, Messaoud Hattau, Magaly Berdy, Ann-Gisel Glass en Jean Benguigui.

De jonge, na[KA3]ieve Algerijn Alilo (Elmaleh) komt voor het eerst van zijn leven in Parijs. Hij vindt onderdak bij zijn neef Mok (Hattou), een rapper en een beur (een Algerijn die na de onafhankelijkheid van Algerije met de Fransen zijn land verlaten moest, te vergelijken met de Ambonezen in Nederland) van de tweede generatie. Deze kijkt neer op de zachtmoedige, gemakkelijk te overbluffen bezoeker uit Noord-Afrika. De ontmoeting van de twee neven is meer dan een confrontatie tussen twee culturen. Het zijn twee werelden, die door meer feiten gescheiden zijn dan de Middellandse Zee. Hieraan wordt een smokkelzaak toegevoegd: Alilo moet een koffer met vervalste designerkleding oppikken en afleveren bij zijn opdrachtgevers in Algiers. Hij raakt echter het adres kwijt, waar hij de koffer moet opvissen en samen met Mok gaat hij op zoek in de Lichtstad. Een komedie met een lach en (soms meer) een traan. Op een luchtige toon heeft Allouache, die het scenario samen met Caroline Thivel schreef, zijn verhaal doorspekt met kleine verwijzingen naar de betreurenswaardige, levensgevaarlijke situatie in Algerije. Een fabel met een meer dan ernstige ondergrond. Het camerawerk is van Pierre Aïm en Georges Diane.

D'amour et d'eau salée

1996 | Romantiek

Frankrijk 1996. Romantiek van Edwin Baily. Met o.a. Eric Berger, Nozha Khouadra, Virgile Bayle, Alain Teulil en Sophie D'Aulan.

Zijn hele leven ligt overhoop de dag dat de onderstationschef van Tourcoing, Patrick (Berger) de Algerijnse zangeres Yasmina (Khouadra), die op een verkeerde trein stapte, helpt om op haar bestemming te geraken. Hij is ervan overtuigd dat het meisje uit zijn leven gestapt is, maar zuiver toevallig ontmoet hij haar weer in Parijs. Amper van deze schok bekomen krijgt Yasmine bericht dat ze het land moet verlaten. Een romance met hindernissen tussen een gewone Franse jongen en een Algerijns meisje van de wereld. Een lichtvoetig verteld verhaal met ernstige ondertoon. De regie van Baily is echter niet sprankelend genoeg en het scenario van Baily en Pierre Flament mist het ritme om de film echt te doen aanslaan. Blijft er een gezellige boulevard-komedie over die leuk is om zien maar weinig of geen indruk nalaat. Achter de camera nam Pierre-Laurent Chenieux plaats.

L'instit : Aimer par cœur

1995 | Drama

Frankrijk/Zwitserland 1995. Drama van Pierre Lary. Met o.a. Gérard Klein, Laurence Masliah, Vincent Winterhalter, Betty Krestinsky en Marina Rodriguez-Tomé.

Onze leraar Klein die altijd invalt voor een ander, wordt ditmaal naar Hyères gezonden. Ze zijn daar drukdoende de een middeleeuwse feest voor te bereiden. Hij logeert bij Winterhalter en Masliah. Wanneer hun zoontje met tranen in de ogen aan Klein vraagt of het waar is dat zijn vader gaat sterven, is hij erg onthutst. Zijn vader blijkt inderdaad AIDS te hebben. Natuurlijk mag deze eigentijdse aandoening niet ontbreken in deze supersentimentele reeks. Je mag echter niet verwachten dat het als een echt probleem behandeld wordt. Het belangrijkste is de reactie van het kind op de ziekte van zijn vader en dat is dan weer voldoende voor enkele natte zakdoeken. Lary schreef het scenario samen met Pierre Pauquet, Christophe Martet en Didier Cohen. Bernard Noisette stond achter de camera.

Poussières de vie

1994 | Drama

Algerije/Hongkong SAR van China/Frankrijk 1994. Drama van Rachid Bouchareb. Met o.a. Daniel Guyant, Gilles Chitlaphone, Jéhan Pagès, Eric Nguyen en Léon Outtrabady.

Deze goedgemaakte film gaat over een weinig bekend drama uit het tijdperk dat volgde op de be[KA3]eindiging van de Vietnamoorlog in 1975. In de straten van Saigon (en andere grote steden) zwierven vele 'onwettige' kinderen van zwarte en blanke Amerikaanse GI's. Misprijzend werden ze Amerasians genoemd.

Automne: Octobre à Alger

1992 | Drama

Frankrijk/Algerije 1992. Drama van Malik Lakhdar-Hamina. Met o.a. Malik Lakhdar-Hamina, Nina Koriz, Merwan Lakhdar-Hamina, Mustapha El-Anka en François Bourcier.

Deze meervoudige bekroonde film over een succesvolle popzanger in Algerije is door de werkelijkheid op bittere wijze ingehaald. Debuterend regisseur/scenarist/hoofdrolspeler Lakhdar- Hamina onderhoudt zijn talrijke bloedverwanten, w.o. een werkschuwe fundamentalistische broer, die liever bidt dan zijn handen vuilmaakt, met de inkomsten van zijn platen en concerten. Een gewaagde videoclip doet hem in ongenade vallen bij de autoriteiten. Zijn levensstijl, populariteit en zijn verlichte echtgenote die journaliste is, wekken afgunst en vooral ongenoegen bij de fundamentalisten. Hij weet toch voor elkaar te krijgen dat hij een concert mag organiseren. Als het zover is, breekt de broodoproer onder jonge Algerijnen in 1988 uit. De demonstrerende jeugd wordt bloedig uiteengeslagen door de politie en het popconcert wordt afgelast. De film, die geen partij kiest, laat over het corrupte en verziekte socialistische regime (de FLN) dat koste wat het kost aan de macht hangt en de religieuze fanatici, die iedereen die maar westers lijkt, intellectueel, progressief of democratisch is, vermoordt zonder voor een van beide partijen te kiezen. In 1994 werd een populaire rockzanger in Algerije koelbloedig vermoord.

Cheb

1991 | Drama

Frankrijk/Algerije 1991. Drama van Rachid Bouchareb. Met o.a. Mourad Bounaas, Pierre-Loup Rajot, Nozha Khouadra, Nadji Beida en Mohamed Nacef.

De negentien-jarige Merwan Kechida (Bounaas) woont sinds zijn eerste levensjaar in Frankrijk. Helaas bezit hij nog steeds de Algerijnse nationaliteit, en wordt uitgewezen. Van de ene op de andere dag bevindt hij zich in Algerije. Een pijnlijke confrontatie, want hij kent noch de taal noch de zeden en gewoonten. Zijn paspoort wordt meteen in beslag genomen, en hij wordt naar het Zuiden overgebracht om zijn militaire dienstplicht te vervullen, wat een zware beproeving zal zijn. Met zijn eerste speelfilm BATON ROUGE (1985) viel deze in 1953 geboren filmer al op. Hij maakt ruimschoots gebruik van zowel biografische als autobiografische gegevens, en het is duidelijk te merken dat hij de gevoelens in zijn film echt beleefd heeft. Op subtiele en genuanceerde wijze behandelt hij het actuele thema van de confrontatie tussen twee beschavingen. Eveneens lukt het hem er in visueel opzicht een gedicht van te maken, mede dankzij de beelden van Yousef Sahraoui.

Layla

1989 | Drama

Tunesië/Frankrijk 1989. Drama van Taieb Louhichi. Met o.a. Safy Boutella, Anca Nicola, Tarik Akan, Fatma Ben Saidane en Mouna Noureddine.

Een buitenissige, dromerige prent over een dichter uit de twaalfde eeuw, die in een liefdeslied het lichaam beschrijft van de vrouw die hij bemint (Layla). Uiteraard weigert haar vader na zo'n schandelijke onthulling en openbare vernedering iedere vorm van onderhandeling over een huwelijk van zijn dochter met de verliefde poëet. Layla wordt door haar vaders houding te gronde gericht, terwijl de dichter in het uitgestrekte woestijngebied steeds een grotere roem verwerft. Naar analogie van DHIL AL ARDH uit 1982. Gebaseerd op de gelijknamige roman van André Miquel. Camerawerk van Ramon Suarez. Meervoudig bekroond.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Safy Boutella op televisie komt.

Reageer