Giovanni Venosta

Componist

Giovanni Venosta is componist.
Er zijn 9 films gevonden.

Cosa voglio di più

2010 | Drama

Italië/Zwitserland 2010. Drama van Silvio Soldini. Met o.a. Alba Rohrwacher, Pierfrancesco Favino, Teresa Saponangelo, Giuseppe Battiston en Fabio Troiano.

Nadat Anna (Rohrwacher) en Domenico (Favino) in een impuls met elkaar hebben geslapen, terwijl ze beide getrouwd zijn, kunnen ze alleen nog maar denken aan hun volgende ontmoeting, als ze de sleur van hun dagelijks leven even vergeten. Maar voor elke nieuwe ontmoeting zullen ze nieuwe leugens moeten verzinnen om aan het thuisfront te vertellen. Cosa voglio di più is een genuanceerd verslag van een klein liefdesdrama. Alledaags en herkenbaar, zonder poeha of groots aangezette emoties en uitstekend geacteerd. Van de regisseur van Pane e tulipani.

Giorni e nuvole

2007 | Drama

Italië/Zwitserland 2007. Drama van Silvio Soldini. Met o.a. Margherita Buy, Antonio Albanese, Giuseppe Battiston en Alba Rohrwacher.

De ochtend na haar afstudeerfeest, Elsa studeerde kunstgeschiedenis als hobby, onthult haar echtgenoot Michele een geheim: hij is al twee maanden werkloos. De financiële zorgen en de geestelijke malaise die werkloosheid met zich meebrengt, eisen al snel hun tol. Regisseur Soldini (Pane e tulipane, 2000) brengt de ontreddering van het welgestelde echtpaar van middelbare leeftijd zonder kunstgrepen in beeld. Hij wordt apathisch, zij vindt de weg terug naar een zinvol bestaan. Een onderhoudende en innemende film, maar omdat het echtpaar nooit werkelijk in nood komt mist de film scherpte.

Estômago

2007 | Drama

Brazilië/Italië 2007. Drama van Marcos Jorge. Met o.a. João Miguel, Fabiula Nascimento, Babu Santana, Carlo Briani en Zeca Cenovicz.

Arme sloeber Raimundo (Miguel) bestelt wat te eten in een eettentje in de sloppenwijk van een grote Braziliaanse stad, maar hij heeft niet voldoende geld. De rekening betaalt hij met afwassen. Dan blijkt dat hij heerlijk kan koken. Veel later. Raimundo arriveert in de gevangenis. Zijn status is onmeetbaar laag. Tot blijkt dat hij kan koken als de beste. Sterke, soms gewelddadige kookfilm, waarin sommige gerechten smakelijk ogen, terwijl je andere voor geen goud zou willen proeven. Goed spel, mooie fotografie. Publieksfavoriet op het festival van Rotterdam.

Agata e la tempesta

2004 | Romantische komedie

Italië/Zwitserland/Verenigd Koninkrijk 2004. Romantische komedie van Silvio Soldini. Met o.a. Licia Maglietta, Giuseppe Battiston, Emilio Solfrizzi en Marina Massironi.

Een romance tussen een jongeman en een boekverkoopster gaat met veel vuurwerk van start. Letterlijk: als de hoofdrolspeelster, steevast gekleed in zomerjurkjes die haar decolleté goed doen uitkomen, langskomt beginnen peertjes te knetteren, slaan stoplichten op tilt en geven computers en broodroosters er de brui aan. Regisseur Soldini maakte vier jaar eerder het bejubelde Pane e tulipani maar haalt dat niveau hier niet. Het magisch-realisme in Agata e la tempesta - genomineerd voor acht Davids, het 'Italiaanse Gouden Kalf' - is een tijdje leuk maar wordt in de loop van de meer dan twee uur speeltijd nogal vermoeiend.

Princesa

2001 | Drama

Italië/Verenigd Koninkrijk/Duitsland/Brazilië/Spanje/Frankrijk 2001. Drama van Henrique Goldman. Met o.a. Ingrid De Souza, Cesare Bocci, Lulu Pecorari, Mauro Pirovano en Biba Lerhue.

In Milaan vindt men de meeste travestieten, die zich prostitueren. Het merendeel is afkomstig uit Brazili[KA3]e. De negentien-jarige Fernanda (De Souza) is van haar hoofd tot haar middel een mooie jonge vrouw en ze reist met haar goede vriend Charlo (Lerhue) naar Itali[KA3]e om met tippelen een operatie te betalen, waardoor ze definitief een vrouw kan worden. Ze komt het land binnen door een `wip` te doen met een douanebeambte die opmerkt dat haar foto niet lijkt en dat haar naam Fernando is (so much for Italian macho`s). In Milaan belandt zij in de callgirl- organisatie van Karin (Pecorari), zelf een transseksueel. Fernanda is wat je zou kunnen noemen een kleine sensatie onder Karins cli[KA3]ent[KA2]ele. Zo ontmoet ze Gianni (Bocci), een jurist die bij een groot concern werkt en getrouwd is. Gianni is ontdaan als hij ontdekt dat Fernanda `niet helemaal` een vrouw is, maar Fernanda weet hem snel te overtuigen en gelukkig te maken. Zo zeer zelfs dat Gianni verliefd wordt, met haar wil samenleven en de seksoperatie wil betalen. Fernanda denkt dat ze nu is aangeland in sprookjesland. Haar ontnuchtering begint als Gianni`s vrouw Lidia (Acciai) haar bezoekt, vertelt dat ze zwanger is en haar smeekt Gianni te laten gaan. De onder druk gezette Fernanda krijgt het nog zwaarder verduren als zij naar de spreekuren moet komen, die vooraf gaan aan de operatie, waardoor ze begint te twijfelen. Hoewel ze er tenslotte mee doorgaat, is de depressie na de operatie groot en haar beeld van de `Amerikaanse` strijkende en stofzuigende, maar gelukkige huisvrouw zonder zorgen volledig verbrijzeld. Regisseur Goldman, die grotendeels met leken werkte, heeft de film in de finale een andere draai gegeven dan de werkelijkheid, waarop hij gebaseerd is. Hij laat de kijker evenwel binnendringen in het travestietenwereldje, dat kennelijk meer in zwang is dan de kring van transseksuelen en hermafrodieten. In De Souza, die nauwelijks ervaring heeft, vond Goldman, wiens prestatie in de richting van Pedro Almod[KA1]ovar komt, een ideale, geloofwaardige hoofdrol. Goed uitgebeeld is o.a. de rivaliteit met Karin, die Fernanda als inkomstenbron beschouwt (meer als agent dan als souteneur) en Gianni, die een emotionele claim op haar legt. Het scenario van Ellis Freeman en regisseuse Goldman is gebaseerd op de autobiografie van Fernanda Farias de Albuquerque, die zij met Maurizio Jannelli schreef. Kort na het verschijnen van het boek werden de filmrechten verkocht. Ze was betrokken bij de totstandkoming van de film, maar pleegde in een laat stadium van de productie, zelfmoord. Het camerawerk is van Guillermo Escalon.

Pane e tulipani

2000 | Romantische komedie, Experimenteel

Zwitserland/Italië 2000. Romantische komedie van Silvio Soldini. Met o.a. Licia Maglietta, Bruno Ganz, Marina Massironi, Giuseppe Battiston en Antonio Catania.

Bitterzoet sprookje over een gedesillusioneerde huisvrouw (uitstekende rol van Maglietta) die langs de snelweg wordt vergeten door haar gezin en op zoek gaat naar haar eigen geluk in Venetië. Ze raakt bevriend met een suïcidale IJslandse ober (Ganz op zijn best), met een holistische schoonheidsspecialiste en met een anarchistische bloemenverkoper. Beneveld door muziek, dans en haar groeiende liefde voor de ober lijkt haar oude leventje een ver verleden. Ondertussen heeft haar man een loodgieter (Battiston) naar Venetië gestuurd om haar op te sporen. Het wonderlijke ensemble van personages, het verfrissende verhaal en de voortreffelijke dosering van poëtische komedie lanceren de film voorbij ieder superlatief.

Le acrobate

1997 | Drama

Zwitserland/Italië 1997. Drama van Silvio Soldini. Met o.a. Valeria Golino, Licia Maglietta, Mira Sardoe, Angela Marraffa en Fabrizio Bentivoglio.

Derde deel van trilogie, in 1990 begonnen met L`ARIA SERENA DELL`OVEST en in 1993 gevolgd door UN`ANIMA DIVISA IN DUE rond personages uit de jaren 1990 die hun leven trachten te veranderen. Centraal in dit drama staat Elena (Maglietta), apothekeres met comfortabel, welgesteld leven. Zij is in de veertig en leeft ergens in Noord-Itali[KA3]e. Zij maakt kennis met oudere, armere vrouw Anita (Sardoc) en zij worden vriendinnen. Maar dan sterft Anita en Elena is weer alleen. Als zij de spullen van Anita opruimt vindt Elena fotootje van klein meisje, ergens in Zuid-Itali[KA3]e. Zij vermoedt dat het kind familie is van Anita en reist naar Taranto. Daar ontmoet Elena Maria (Golino) die in een supermarkt werkt, een gewelddadige echtgenoot heeft en dromerige dochter. Elena en Maria worden tot elkaar aangetrokken en samen reizen zij met Maria's dochter naar de Mont Blanc. Voor de twee vrouwen een ontdekkingsreis naar hun eigen persoonlijkheid. Herinnert wat aan Michelangelo Antonioni maar Soldini's stijl is ijskoud en cerebraal. Ouderwets klinkende, vaak irriterende avant-garde muziek van Giovanni Venosta. Titel verwijst naar standbeeld van drie vrouwelijke acrobates in museum van Taranto.

Tutti gli anni una volta l'anno

1994 | Komedie

Frankrijk/Italië/België 1994. Komedie van Gianfrancesco Lazotti. Met o.a. Giorgio Albertazzi, Paolo Bonacelli, Lando Buzzanca, Carla Cassola en Paolo Ferrari.

Acht mensen, die inmiddels op de leeftijd zijn aangeland dat ze met pensioen gaan of gegaan zijn, zien elkaar eenmaal per jaar, telkens op hetzelfde tijdstip in het restaurant Trastevere in Rome. Een gewoonte, uitgegroeid tot een jaarlijks ritueel dat een traditie is geworden. Een van hen is onlangs overleden en heeft in zijn testament een leegstaand klooster aan hen nagelaten en wenst uitdrukkelijk dat ze er gaan wonen. Dat idee spreekt niemand aan, maar die avond komen alle problemen en frustraties boven water. Zo ontdekt Lorenzo (Albertazzi) door de clown van het gezelschap Raffaele (Rochefort) dat zijn vrouw eigenlijk zeer ongelukkig is; de weelderige Annamaria (Cassola) blijkt eigenlijk overwerkt te zijn en de voorzitter van de jaarclub Giuseppe (Gassman) komt pas als men al aan het dessert is begonnen, en bekent dat hij huisarrest heeft omdat hij verdacht wordt van belastingontduiking. Zo passeert iedereen de revue. Een ouderwetse komedie, eigenlijk meer een toneelstuk, maar prachtige types en een uiterst geslaagd dialoog, waardoor de film een groot festijn is. Het scenario is van regisseur Lazotti en Cecilia Calvi naar een verhaal van Paola Scola. Het camerawerk is van Sebastiano Celeste. Liefhebbers van snelle actie met imponerende speciale effecten moeten beslist niet gaan kijken; voor hen is deze rolprent veel te bescheiden van opzet en aanpak.

Un'anima divisa in due

1993 | Drama

Italië 1993. Drama van Silvio Soldini. Met o.a. Fabrizio Bentivolglio, Mària Bakò, Jessica Forde, Silvia Mocci en Felice Andreasi.

De gescheiden Pietro (Bentivoglio), nachtwaker in een groot warenhuis in Milaan, heeft geen greep op het leven. Zijn kind mag hij alleen in het weekend zien. Door een toeval ontmoet hij Pabe (Bakò), een Hongaars zigeunermeisje. Zij klampen zich aan elkaar vast. Na de eerste ontmoeting gaat hij haar zoeken op plaatsen waar hij haar heeft zien bedelen. Hij redt haar als ze in moeilijkheden komt, volgt haar in een zigeunerkamp en schaakt haar zelfs. Samen gaan ze naar de kust, een wonderlijke reis. Ze weten geen van beiden wat hen te wachten staat en wat ze zoeken in een andere wereld. Een film die tot nadenken stemt over de zin van het leven. Scenario van regisseur Soldini en Roberto Tiraboschi. Camerawerk van Luca Bigazzi.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Giovanni Venosta op televisie komt.

Reageer