Denise Robert

Regisseur, Acteur, Producer

Denise Robert is regisseur, acteur en producer.
Er zijn 9 films gevonden.

Le sens de l'humour

2011 | Komedie

Canada 2011. Komedie van Émile Gaudreault. Met o.a. Anne Dorval, Benoît Brière en Michel Côté.

Al naar gelang uw gevoel voor humor is deze Québec-farce soms grappig of consequent onleuk. In het laatste geval halveert u het aantal sterren. Rondreizende komedianten Luc en Marco viseren tijdens hun voorstelling telkens één argeloze toeschouwer voor een stevig afzeiknummer. Op een kwade dag is dat dorpskok Roger, tevens seriemoordenaar. Roger ontvoert de leukebroeken en dreigt hen met akelig verfijnd marteltuig. Dan doet het duo hun kwelgeest een idioot voorstel: vrijlating in ruil voor humorles. Acteur Houde (Luc) is gediplomeerd humorist.

De père en flic

2009 | Komedie, Actiefilm

Canada 2009. Komedie van Émile Gaudreault. Met o.a. Michel Côté, Louis-José Houde, Rémy Girard, Caroline Dhavernas en Robin Aubert.

Een vader-zoon-conflictverhaal als grootste Frans-Canadese bioscoopsucces ooit? Ziedaar De père en flic ('Van vader op smeris', taalgrapje afgeleid van 'de père en fils': van vader op zoon). In deze vlotte actiekomedie, goed voor elf miljoen Canada-dollars recordopbrengst, moeten politieagenten Jacques en Marc een collega uit de klauwen van een motorbende bevrijden. Obstakeltje: J en M zijn vader en zoon en kunnen elkaar niet uitstaan. In een bijrol als psycholoog duikt acteur/scenarist/regisseur Robin Aubert op, maker van het zonderlinge, David Lynch-achtige mysterie Saints-Martyrs-des-Damnés.

Ma vie en cinémascope

2004 | Biografie, Drama, Muziek

Canada 2004. Biografie van Denise Filiatrault. Met o.a. Pascale Bussières, Serge Postigo, Denis Bernard en Michel Barrette.

Het gedramatiseerde verhaal van Alys Robi, de in 1928 in Québec als Alice Robitaille geboren zangeres die in de jaren veertig in Canada en ver daarbuiten erg populair was. Haar leven kreeg in 1948 een tragische cesure toen ze na een auto-ongeluk de draad kwijtraakte, in een inrichting belandde en een lobotomie onderging. Hoe ze die periode en haar moeizame herstart erna beleefde, beschreef Robi in enkele autobiografieën, de basis voor deze film. Filmmaakster Filiatrault (jaargang 1931) heeft er zelf een leven in de cinema opzitten.

Mambo Italiano

2003 | Komedie

Canada 2003. Komedie van Émile Gaudreault. Met o.a. Luke Kirby, Ginette Reno, Johnny Griffin en Paul Sorvino.

Als het Italiaans-Canadese echtpaar Barberini van zoonlief Angelo hoort dat hij homoseksueel is, zijn pa en ma de wanhoop nabij. Even gloort er hoop, als Angelo wordt gedumpt door zijn vriend, politieagent Nino. De macho kiest toch voor een vrouw. 'Really Cool', zegt Nino. 'Moet je ook doen.' Maar Angelo is niet te 'genezen', wat zijn ouders ook proberen. De trotse Italianen zullen met het idee moeten leren leven. Mambo Italiano is een makkelijke inhaker op het succes van My Big Fat Greek Wedding, met een uitbundige tekening van het Italiaanse milieu. De moraal is dubieus, er wordt geacteerd op de automatische piloot (met name door beroeps-Italiaan Paul Sorvino). Leuk wil het allemaal niet worden.

Les invasions barbares

2003 | Drama, Komedie

Canada/Frankrijk 2003. Drama van Denys Arcand. Met o.a. Rémy Girard, Stéphane Rousseau, Marie-Josée Croze, Marina Hands en Dorothée Berryman.

In Le déclin de l'empire américain (1986) schetste regisseur Arcand de dynamiek tussen acht politiek en seksueel geëngageerde Canadese mannen en vrouwen. In Les invasions barbares pakt Arcand de draad op aan het sterfbed van een van hen (Girard), inmiddels een vijftiger. Geflankeerd door al dan niet weerbarstige vrienden en familieleden maakt Rémy de balans op, een exercitie die via sarcasme en agressie uitmondt in ontvankelijkheid en liefde. Een ontroerend, lyrisch en toegankelijk kunststuk. Gouden Palmen voor het scenario en voor Croze, Oscar voor beste buitenlandse film.

À mort la mort !

1999 | Drama

Frankrijk 1999. Drama van Romain Goupil. Met o.a. Romain Goupil, Marianne Denicourt, Anne Alvaro, Christine Murillo en Dominique Frot.

In 1982 werd regisseur Goupil beloond met de Gouden Camera op het filmfestival van Cannes voor zijn film MOURIR [KA2]A TRENTE ANS over een lid van de meibeweging van 1968 die later zelfmoord pleegde. In dit soortement vervolg speelt hij de rijke 47-jarige uitgever Thomas, die zijn tijd verdeelt tussen zijn demonstrerende kameraden van toen die inmiddels gevallen zijn en in ziekenhuizen en/of op kerkhoven liggen, zijn aantrekkelijke ma[KA4]itresse Florence (Alvaro) en zijn begrijpende, lieve en charmante vrouw Hermeline (Denicourt). Je moet die turbulente tijd hebben meegemaakt en op de Parijse barricaden hebben gestaan om de film te waarderen en de keur aan soixantehuitards te herkennen. Een buitenstaander komt niet verder dan Daniel Cohn- Bendit, Rote Danny, Europees parlementslid en lid van de gemeenteraad van Frankfort, of een krantenlezer die Le Monde inkijkt, herkent misschien de querulante, weinig sympathieke en vooral arrogante Edwy Plenel, tegenwoordig hoofdredacteur en ooit de journalist wiens telefoon door eerste minister Eduard Balladur werd afgetapt. Verder is de film een en al navelstaarderij, veel oppervlakkig gepraat over politiek, zelfmoord, AIDS, en drugsgebruik. Flink wat bloot valt er wel te zien omdat het nu eenmaal bij de cultuur van die tijd paste: de seksuele bevrijding. De film begint veelbelovend op een kerkhof, maar we krijgen algauw door dat Thomas een oninteressante lul is. Het scenario is van regisseur-hoofdrol Goupil naar zijn gelijknamige roman. Het camerawerk is van William Lubtchansky.

Sortez des rangs

1996 |

Frankrijk 1996. Denise Robert. Met o.a. Josiane Lévêque, Stanislas Crevillén en Laure Duthilleul.

In 1982 werd regisseur Goupil beloond met de Gouden Camera op het filmfestival van Cannes voor zijn film MOURIR [KA2]A TRENTE ANS over een lid van de meibeweging van 1968 die later zelfmoord pleegde. In dit soortement vervolg speelt hij de rijke 47-jarige uitgever Thomas, die zijn tijd verdeelt tussen zijn demonstrerende kameraden van toen die inmiddels gevallen zijn en in ziekenhuizen en/of op kerkhoven liggen, zijn aantrekkelijke ma[KA4]itresse Florence (Alvaro) en zijn begrijpende, lieve en charmante vrouw Hermeline (Denicourt). Je moet die turbulente tijd hebben meegemaakt en op de Parijse barricaden hebben gestaan om de film te waarderen en de keur aan soixantehuitards te herkennen. Een buitenstaander komt niet verder dan Daniel Cohn- Bendit, Rote Danny, Europees parlementslid en lid van de gemeenteraad van Frankfort, of een krantenlezer die Le Monde inkijkt, herkent misschien de querulante, weinig sympathieke en vooral arrogante Edwy Plenel, tegenwoordig hoofdredacteur en ooit de journalist wiens telefoon door eerste minister Eduard Balladur werd afgetapt. Verder is de film een en al navelstaarderij, veel oppervlakkig gepraat over politiek, zelfmoord, AIDS, en drugsgebruik. Flink wat bloot valt er wel te zien omdat het nu eenmaal bij de cultuur van die tijd paste: de seksuele bevrijding. De film begint veelbelovend op een kerkhof, maar we krijgen algauw door dat Thomas een oninteressante lul is. Het scenario is van regisseur-hoofdrol Goupil naar zijn gelijknamige roman. Het camerawerk is van William Lubtchansky.

Le Confessionnal

1995 | Thriller, Drama

Verenigd Koninkrijk/Canada/Frankrijk 1995. Thriller van Robert Lepage. Met o.a. Lothaire Bluteau, Patrick Goyette, Kristin Scott Thomas, Jean-Louis Millette en Richard Frechette.

1952. Alfred Hitchock en zijn crew arriveren in Quebec om er I CONFESS op te nemen. De hele stad is in rep en roer, want het is een grote eer dat de Master of Suspense er een film wil draaien. In 1989 komt Pierre Lamontagne (Bluteau) vanuit China naar de stad voor de begrafenis van zijn vader. Hij zoekt zijn stiefbroer Marc (Goyette) op, die in 1952 als onecht kind ter wereld kwam en wiens moeder (Rachel, ze maar net was zestien) zelfmoord pleegde. Ze besluiten om de echte vader van Marc op te sporen. De film wordt voortdurend heen en weer geslingerd tussen 1952 en 1989 en naarmate het verhaal zich ontplooit, begrijpt de kijker waarom. De visueel verbluffende stijl van de film dient eigenlijk om de leegte van het geheel te verdoezelen. Het scenario van Lepage intrigeert en boeit, maar kan toch niet helemaal overtuigen. Burrage speelt Alfredf Hitchcock. Fotografie van Alain Dostie.

À corps perdu

1988 | Drama

Canada/Zwitserland 1988. Drama van Léa Pool. Met o.a. Matthias Habich, Johanne-Marie Tremblay en Michel Voïta.

Pierre Kurwenal (Habich) is een fotojournalist, die door zijn werk getraumatiseerd is geraakt. In Nicaragua heeft hij gruwelijke taferelen op de gevoelige plaat vastgelegd. En als hij terug wil keren naar zijn geliefden, hij onderhoudt een driehoeksrelatie met vriendin Sarah (Tremblay) en vriend David (Voïta), blijken die met zijn tweeën verder te zijn gegaan. Hij gaat de straat op, neemt foto's, heeft een kortstondige relatie en komt uiteindelijk weer tot zichzelf. Sterk psychologisch drama naar een met de prestigieuze Prix Concourt bekroonde roman van Yves Navarre.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Denise Robert op televisie komt.

Reageer