Laurent Dailland

Cameraman

Laurent Dailland is cameraman.
Er zijn 23 films gevonden.

The History of Love

2016 | Drama, Fantasy, Romantiek

Canada/Roemenië/Verenigde Staten/Frankrijk 2016. Drama van Radu Mihaileanu. Met o.a. Gemma Arterton, Sophie Nélisse, Elliott Gould, Derek Jacobi en Torri Higginson.

The History of Love, de bestseller van Nicole Krauss uit 2005, bevat nogal wat uiteenlopende verhaallijnen - onder meer over een verliefd stel in vooroorlogs Polen, een Joods meisje in hedendaags New York, en een verloren gewaand boek dat alles met elkaar verbindt. Zie dat maar eens tot een heldere film te bewerken. Het team achter deze internationale coproductie doet een moedige poging, maar het resultaat is helaas een rommeltje. De gebeurtenissen zijn soms vergezocht, dan weer onnavolgbaar; de personages neigen naar karikaturen en veel dialogen klinken geconstrueerd.

Papa ou maman

2015 | Komedie, Drama

Frankrijk/België 2015. Komedie van Martin Bourboulon. Met o.a. Laurent Lafitte, Marina Foïs, Alexandre Desrousseaux en Michel Vuillermoz.

Vincent en Florence hebben besloten om in goed overleg te gaan scheiden. Dit lijkt te gaan lukken, totdat ze allebei een goede baan in het buitenland aangeboden krijgen, die zich niet met de zorg voor kinderen laat combineren. Geen van beiden wil de voogdij van de kinderen op zich nemen.

Haute cuisine

2012 | Biografie, Komedie

Frankrijk 2012. Biografie van Christian Vincent. Met o.a. Catherine Frot, Hippolyte Girardot, Jean-Marc Roulot, Arly Jover en Joe Sheridan.

Een adaptatie van het waargebeurde verhaal van Danièle Delpeuche die als privékok onder toenmalig president François Mitterrand diende. Hortense Laborie wordt als kok naar Parijs gehaald omdat ze als geen ander gerechten maakt volgens grootmoeders recept. Haute Cuisine is gemaakt om de liefde voor het koken te vieren. De keuken met z’n eeuwenoude koperen pannenset is het epicentrum van het verhaal. Lekker koken en mooie beelden van gerechten, gelardeerd met een opzettelijk dikke laag nostalgie, dat zijn de ingrediënten van Haute Cuisine.

La ligne droite

2011 | Sportfilm, Drama, Romantiek

Frankrijk 2011. Sportfilm van Régis Wargnier. Met o.a. Rachida Brakni, Cyril Descours, Clémentine Celarié en Thierry Godard.

Atletiekdrama met romcom-elementen, rond een jonge hardloper die na een auto-ongeluk niets meer kan zien, en de voormalige atlete - net ontslagen uit de gevangenis - die zich letterlijk aan hem vastknoopt zodat ze samen weer wedstrijden kunnen rennen. Regisseur en hardloopfanaat Régis Wargnier (1946) maakte in de jaren negentig meesterwerken als Indochine en Est-Ouest, maar heeft daarna geen uitzonderlijk werk geleverd. Behalve voor hardlopers dan, want dit is zijn derde holfilm deze eeuw. Wargnier combineerde in deze La ligne droit zijn liefde voor draven met zijn liefde voor doorwrocht drama, maar in zijn handen slaan de voorliefdes elkaar volledig lam.

L'homme qui voulait vivre sa vie

2010 | Drama

Frankrijk 2010. Drama van Eric Lartigau. Met o.a. Romain Duris, Marina Foïs, Niels Arestrup, Branka Katic en Catherine Deneuve.

Paul Exben (een fantastische Duris) leidt als succesvol advocaat in Parijs een voor de buitenwereld zeer prettig leven. Maar zoals elke film over de Franse bourgeoisie ons leert: het is slechts schone schijn. Een fatale aanvaring met de minnaar van zijn vrouw doet hem naar Montenegro vluchten, waar hij eindelijk ontdekt wat hij al die jaren heeft gemist. Aanvankelijk een warrig en langdradig psychologisch drama, met een overbodig rolletje voor Catherine Deneuve, maar zodra het woestere Balkan-landschap opdoemt komen zowel de film als Paul prachtig tot leven.

Welcome

2009 | Drama

Frankrijk 2009. Drama van Philippe Lioret. Met o.a. Vincent Lindon, Firat Ayverdi, Audrey Dana, Thierry Godard en Olivier Rabourdin.

De jonge Koerd Bilal komt na een lange reis aan in Calais, vanwaar hij denkt over te steken naar Engeland. Hij wil naar Londen, waar zijn vriendinnetje woont. Een eerste poging mislukt en is bijna zijn dood. Dan besluit hij het zwemmend te proberen. Hij krijgt hulp van een lokale zwemleraar. Regisseur Lioret bracht, voorafgaand aan de opnames, acht maanden door in een verzamelplaats voor vluchtelingen in Calais en was daar getuige van het onbarmhartige optreden van de Franse overheid. Hij wilde daarom de mensen achter de nieuwsfeiten laten zien.

Le Concert

2009 | Komedie, Muziek

Roemenië/België/Frankrijk/Italië 2009. Komedie van Radu Mihaileanu. Met o.a. Aleksei Guskov, Mélanie Laurent, Dmitri Nazarov, Valeriy Barinov en François Berléand.

Muzikale komedie van Radu Mihaileanu over in Sovjetdagen gedegradeerde Russische dirigent, die – als de kans zich voordoet – oude stiel weer oppakt.

RRRrrrr!!!

2004 | Komedie

Frankrijk 2004. Komedie van Alain Chabat. Met o.a. Alain Chabat, Maurice Barthelemy, Elise Larnicol, Marina Foïs en Pef Martin Laval.

Franse humor over holbewoners

Astérix & Obélix: Mission Cléopâtre

2002 | Komedie, Familiefilm

Frankrijk/Duitsland 2002. Komedie van Alain Chabat. Met o.a. Gérard Depardieu, Christian Clavier, Monica Bellucci, Alain Chabat en Jamel Debbouze.

De beeldschone Cleopatra (Bellucci) wedt met Caesar (scenarist/regisseur Chabat zelf) dat ze in drie maanden een paleis kan oprichten. Architect Numérobis ziet het niet gebeuren en roept de hulp in van Asterix & Obelix (Clavier en Depardieu) en hun vermaarde brouwer Panoramix. Cleopatra's vaste architect Amonbofis voelt zich gepasseerd en probeert de bouw te saboteren. Een magnifieke en peperdure productie, gebaseerd op de strip Astérix et Cléopâtre, en voorzien van leuke extra's als een dansnummer op 'Walk like an Egyptian'. Vervolg op het kassucces Astérix et Obélix contre César uit 1999.

Aram

2002 | Thriller, Actiefilm, Drama

Frankrijk/Armenië 2002. Thriller van Robert Kechichian. Met o.a. Simon Abkarian, Mathieu Demy, Serge Avedikian en Lubna Azabal.

De thematiek van deze thriller - terrorisme, wraak, het Turks-Armeense conflict - doet een zware politieke lading vermoeden, maar Aram heeft meer gemeen met James Bond en Jason Bourne dan pak 'm beet Paradise Now. Het titelpersonage is een Armeen die in Parijs woont en met zijn broer Lévon een aanslag beraamt op een Turkse generaal. Het gaat mis: Lévon raakt verlamd en Aram vlucht het land uit. Zeven jaar later keert hij terug om zijn broer te wreken en vrede te sluiten met zijn vader. Aram heeft de duistere sfeer en ambigue moraal van een thriller uit de jaren zeventig.

Le goût des autres

2000 | Komedie, Romantiek

Frankrijk 2000. Komedie van Agnès Jaoui. Met o.a. Jean-Pierre Bacri, Anne Alvaro, Alain Chabat, Brigitte Catillon en Gérard Lanvin.

Actrice Agnès Jaoui schreef samen met partner en hoofdrolspeler Bacri haar lichtvoetige regiedebuut. Materieel komt zakenman Castella (Bacri), getrouwd met een interieurontwerpster, niets tekort. Maar dat hij iets mist merkt hij wanneer hij actrice Clara ontmoet, die hem Engels moet leren. Langzaamaan gaat er een nieuwe wereld voor hem open: met zijn eerste Engelse woorden flanst hij zowaar een liefdesgedicht in elkaar. Wordt hij nu een bohémien? Deze lichtvoetige kijk op de midlife crisis en op culturele smaak werd genomineerd voor een Oscar in de categorie beste niet-Engelstalige film. Jaoui speelt zelf een bardame die tevens in de hasjhandel zit.

Est-Ouest

1999 | Drama

Rusland/Bulgarije/Spanje/Frankrijk 1999. Drama van Régis Wargnier. Met o.a. Sandrine Bonnaire, Oleg Menshikov, Catherine Deneuve en Sergey Bodrov Jr..

Na de afloop van WO II in 1945 maakt de Sovjetunie bekend dat de Russen, die de laatste decennia het land verlaten hebben, welkom zijn en indien van toepassing volledige amnestie krijgen, om te helpen bij de wederopbouw. In 1946 gaan dokter Alexe[KA3]i Golovin (Menshikov) en zijn jonge Franse echtgenote Marie (Bonnaire) per schip naar Odessa. Aan boord heerst een feestelijke stemming (wodka en kaviaar), maar de ontscheping is meer dan een koude douche: hij staat gelijk aan de selectie, die tot een jaar geleden gebruikelijk was in de concentratiekampen van de nazi`s, waar gedeporteerden arriveerden in veewagons. De communistische dictator Stalin, een psychopaat, had in zijn paranoia besloten dat onder deze nieuwe immigranten heel veel saboteurs, spionnen en misdadigers moesten zitten die slechts met [KA1]e[KA1]en doel naar zijn sovjetrepubliek waren gekomen: om het met hun terrorisme te vernietigen. Alexe[KA3]i redt zijn huid van de goelag omdat hij arts is; bij een textielspinnerij in de buurt van Kiev is een bedrijfsarts nodig. Marie`s lot als spionne voor het vuurpeloton wordt nog net gered door Alexe[KA3]i en ze krijgt een baantje als costumi[KA2]ere van een theatergezelschap. Het stel, dat een kind heeft, moet met anderen in een appartement ([KA1]e[KA1]en keuken en [KA1]e[KA1]en wc voor alle bewoners) hokken. Marie lijdt zwaar onder de verkeerde beslissing van Alexe[KA3]i om naar zijn geboorteland terug te keren. Het Franse paspoort van Marie wordt ingenomen en wat haar betreft is het vernietigd. Hun huwelijk wordt op de proef gesteld door het moeizame leven in de politiestaat, waarbij iedereen door iedereen beloerd, afgeluisterd of verraden wordt. Alexi[KA3]i duikt in bed met Olga (Dogilova), die de flatbeheerder is en in een kamer tegenover hen huist. De woedende Marie smijt hem de deur uit, waarop hij bij Olga intrekt. Dan leert Marie Sasha (Bodrov, Jr) kennen, die een getalenteerde zwemmer is. Hij heeft zijn motivatie verloren toen zijn grootje verloor die door de geheime dienst zwaar onder druk gezet werd van wege enige loslippige opmerkingen die als anti-communistisch beschouwd zouden kunnen worden. Marie hoopt dat hij weer op een hoog niveau komt, door hem te stimuleren, zodat hij aan Europese wedstrijden kan deelnemen en dat dit voor haar een manier is om te vluchten. Die vluchtweg komt op een hele andere manier als de links geori[KA3]enteerde Franse actrice Gabrielle Develay (Deneuve) komt spelen. Via Bulgarije komt dan de ontsnapping en in het laatste halfuur wordt duidelijk waarom Alexeï besloten had een model sovjetburger te worden. Regisseur Wargnier die beslist niet onzorgvuldig te werk ging, moet gedacht hebben met deze rolprent zijn meesterlijke INDOCHINE te kunnen evenaren. Hij liet daarom het scenario van Louis Gardel en hemzelf bewerken door de Russen Sergei Bodrov en Rustam Ibramgimbekov om het zo authentiek mogelijk te maken. Onder druk van zijn producent Yves Marmion hield Wargnier de speelduur op twee uur hoewel hij meer materiaal had. Meestal is korter beter, maar dat is met deze film niet het geval, want de montage van Herve Schneid is abrupt en springerig. De film zweeft te veel heen en weer tussen een melodrama met politieke kantjes en een love story met weinig spitse of inhoudelijke dialogen. Deneuve, een grande dame du cinéma, heeft een te kleine rol om deze film op een hoog niveau te plaatsen. Het spel van hoofdrollen Bonnaire en Menshikov is uitstekend, maar ze worden dwarsgezeten door voornoemde problematiek. Aan het budget heeft het niet gelegen, want ca. elf miljoen euro is groot naar Franse en Europese maatstaven. Er werd door Laurent Dailland gefilmd in Bulgarije en de Oekraïne. De sfeer van het tijdperk is raak getroffen, maar de film lijkt ook uit die tijd afkomstig te zijn en dat is niet gunstig voor het publiek anno 2000. Genomineerd voor een aantal belangrijke prijzen, w.o. de Oscar als Beste Buitenlandse Film, maar tenslotte alleen maar bekroond op de minder belangrijke festivals met kleine onderscheidingen.

Train de vie

1998 | Oorlogsfilm, Drama, Komedie, Romantiek

Frankrijk/Hongarije/België/Israël/Nederland 1998. Oorlogsfilm van Radu Mihaileanu. Met o.a. Lionel Abelanski, Rufus, Clément Harari, Michel Muller en Johan Leysen.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog verzinnen de leden van een kleine joodse gemeenschap een plan om aan de naderende nazi's te ontkomen: met een oude trein doen ze alsof ze op transport zijn gezet, terwijl ze ondertussen via Rusland naar Palestina willen reizen. Dat betekent dat sommigen van hen zich moeten verkleden als Duitse militairen. Maf gegeven tegen een wrange achtergrond wordt lichtvoetig gebracht door de van oorsprong Roemeense regisseur Mihaileanu, die zelf zijn vaderland ten tijde van het Ceausescu regime ontvluchtte. Let op een rol van de Vlaamse Johan Leysen, die eerder met Mihaileanu Trahir maakte.

Place Vendôme

1998 | Drama, Misdaad, Thriller

Frankrijk 1998. Drama van Nicole Garcia. Met o.a. Catherine Deneuve, Emmanuelle Seigner, Jean-Pierre Bacri, Bernard Fresson en Jacques Dutronc.

Catherine Deneuve speelt een melancholieke en alcoholistische grande dame die na de zelfmoord van haar echtgenoot zeven ruwe diamanten aan de man probeert te brengen. In mooie lange scènes probeert ze de verdachte herkomst van de stenen te achterhalen, en komt ze gaandeweg meer te weten over de levenswandel van haar man en vooral ook over zichzelf. Regisseuse Garcia confronteert haar personages met de schimmige diamanthandel om - zoals ze het zelf formuleerde - 'de effecten te meten van fantasieën en leugens op het leven van alledag'. Deneuve kreeg in Venetië de Gouden Leeuw voor de beste vrouwelijke acteerprestatie.

Parfait amour!

1996 |

Frankrijk 1996. Catherine Breillat. Met o.a. Serge Toubiana, Alain Soral, Laura Saglio, François Renaud en Isabelle Renauld.

Duinkerken, een sobere en mysterieuze havenstad, leent zich voor romantische wandelingen. Een liefde bloeit op tussen Frédérique en Christophe. Hij is 28, zij 37. Ze is een enigszins klassieke en burgerlijke vrouw. In het begin verbaast ze zich over hun liefde, maar uiteindelijk gelooft ze erin. Maar dan krijgt het leven weer de overhand. De waarheden komen boven tafel en plotseling blijkt de man anders te zijn: egoïstisch, gekweld en een beetje op drift. Met andere woorden: een jonge man. Hij zegt er niet langer tegen te kunnen dat zijn leven 'bepaald wordt' op een leeftijd waarop hij zou moeten 'genieten'. Zij lijdt eronder. Desondanks zetten ze hun relatie voort, gepassioneerd en verziekt. Totdat hij haar op een avond vermoordt. De eerste beelden sturen al op een moord aan. De film gaat evenwel niet over een moord, maar over een liefde die eindigt met een moord. Het nieuwsbericht waarop de film is gebaseerd, was voor Catherine Breillat een voorwendsel om haar visie op 'het paar' te geven: een relatie van twee personen die tot elkaar zijn veroordeeld, een universum waarin passie moet uitmonden in moord. De samensmelting tussen man en vrouw is onmogelijk, zo'n liefde kan slechts eindigen in confrontaties en wreedheden. Catherine Breillat: 'Dit nieuwsbericht heeft veel mensen gefascineerd. Waarom? Omdat het onszelf betreft. Als een liefde ontaardt, krijgt de relatie sadomasochistische trekken. Dat kan iedereen overkomen.' (J.D.)

Didier

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Alain Chabat. Met o.a. Alain Chabat, Caroline Cellier, Jean-Pierre Bacri, Pascal Gennesseaux en Laurent Daillant.

Annabelle (Cellier) moet naar het buitenland en laat haar hond Didier bij vriend Costa (Bacri), die problemen heeft met oa zijn verliezende voetbalelftal. Op een goede nacht glijdt er maanlicht over Didier en zie: Didier is een man (Chabat) geworden. Nu kan Didier met hondenbrein en mannenlichaam voetballend zijn baasje helpen. Twee van Frankrijks begaafdste acteurs/scenaristen, Chabat en Bacri (eveneens samen in het recente Le goût des autres) behoeden Didier van de onderbroekenlol. Chabat kreeg de Franse César voor beste debuutfilm. (IdH/VPRO Gids)

Aux Niçois qui mal y pensent

1995 |

Frankrijk 1995. Catherine Breillat. Met o.a. Yvette Wotjan-Boisson, Marie-Jeanne Meillan en Robert Benassayag.

Annabelle (Cellier) moet naar het buitenland en laat haar hond Didier bij vriend Costa (Bacri), die problemen heeft met oa zijn verliezende voetbalelftal. Op een goede nacht glijdt er maanlicht over Didier en zie: Didier is een man (Chabat) geworden. Nu kan Didier met hondenbrein en mannenlichaam voetballend zijn baasje helpen. Twee van Frankrijks begaafdste acteurs/scenaristen, Chabat en Bacri (eveneens samen in het recente Le goût des autres) behoeden Didier van de onderbroekenlol. Chabat kreeg de Franse César voor beste debuutfilm. (IdH/VPRO Gids)

Trahir

1993 |

Zwitserland/Spanje/Roemenië/Frankrijk 1993. Radu Mihaileanu. Met o.a. Johan Leysen, Mireille Perrier, Alexandru Repan, Razvan Vasilescu en Maia Morgenstern.

Beklemmend politiek drama met Nederlandse Leysen in de hoofdrol als regime kritische scribent Vlaicu, die in Roemenië in 1948 de bak indraait. Elf jaar later komt politiek commissaris Repan, een sympathieke en betrouwbare verschijning, met hem praten over zijn benarde omstandigheden. Leysen mag eruit, als hij iedere week een bulletin ondertekent. Meer dan tien jaar in een vochtig hol is genoeg en Leysen stemt - weliswaar met tegenzin - toe. Hij mag publiceren en wordt een gevierd literator. Hij maakt kennis met typiste Perrier, waarvan hij pas veel later ontdekt, dat zij ooit in de gevangenis belandde omdat zij een van zijn geschriften uittikte. Als een dierbare vriend hem vertelt genoeg te hebben van het ondragelijke communisme en het land te willen ontvluchten, wordt die kort erop vermoord. Leysen komt tot de slotsom dat de duistere krachten van zijn vaderland hem geprostitueerd hebben en smeert hem naar Frankrijk. Gedraaid in Roemenië dat zich helaas nog steeds niet aan het staatsvampirisme heeft ontworsteld en volledig in het Frans gesproken. Regisseur Mihaileanu schreef het scenario en brengt in deze goed gespeelde en onderhoudende film een alarmerende boodschap over totalitaire regimes. Laurent Dailland stond achter de camera.

La cité de la peur

1993 | Horror, Komedie

Frankrijk 1993. Horror van Alain Berbérian. Met o.a. Chantal Lauby, Alain Chabat, Dominique Farrugia, Sam Karmann en Gérard Darmon.

Tijdens het Festival van Cannes doet Lauby die hoofd van de persafdeling is, vergeefse moeite om mond tot mond reclame aan de gang te krijgen over [KL]RED IS DEAD[KLE], een horrorfilmpje gemaakt zonder geld. Ze krijgt onverhoopte publiciteit als een maniak de filmoperateurs vermoordt net zoals dat in die film gebeurt. Lauby laat geen kans voorbij gaan en trommelt onmiddellijk hoofdrolspeler Farrugia op uit Parijs, een `kind` van dertig dat gaat braken om te laten zien dat hij blij is. Wie op zoek is naar `good taste`, zit hier duidelijk verkeerd. De film (om dit onding maar een naam te geven) werd opgebouwd rond de tv-ploeg [KL]Les Nuls[KLE] (die officieel tekende voor het scenario) en dat is het enige dat erover te zeggen valt. Een ronduit beschamend schouwspel, dat in werkelijkheid geschreven (?) zou zijn door Dominique Farrugia, Chantal Lauby en Alain Chabat. In beeld gebracht door Laurent Dailland.

Sale comme un ange

1991 | Drama, Romantiek

Frankrijk 1991. Drama van Catherine Breillat. Met o.a. Claude Brasseur, Lio, Nils Tavernier, Roland Amstutz en Claude Jean-Philippe.

Inspecteur van politie Deblache (Brasseur) is boven de vijftig, ongetrouwd en vindt vrouwen eigenlijk maar lastig. Af en toe maakt hij een nummertje met een prostitu[KA1]ee. Hij voelt zich niet fit en denkt dat hij kanker heeft, maar in feite is hij een pessimistische hyperchonder. Zijn jongere collega, de macho Th[KA1]eron (Tavernier), is net getrouwd met Barbara (Lio), maar hij gaat vreemd met iedereen en alles van het vrouwelijke geslacht dat hij op zijn weg tegenkomt. Hoewel Barbara een ijskoude is, voelt Deblache zich tot haar aangetrokken. De inspecteur heeft geen vrienden, behalve een informant, Manoni (Philippe). Langzaam maar zeker krijgt de onderwereld in de gaten wie de verklikker is en de grond wordt tamelijk heet onder de voeten van Manoni. Deblache geeft opdracht aan Th[KA1]eron om bij Manoni in te trekken, zodat hij kan afrekenen met het tuig dat het waagt op te dagen. Deblache besluit Barbara een bezoekje te gaan brengen, nu haar man afwezig is. Deblache overweldigt Barbara die aanvankelijk tegenstribbelt, maar het uiteindelijk lekker vindt en de volgende dag terugkomt om meer. Tweede speelfilm van Breillat die het vak als scenarioschrijfster leerde (uiteraard schreef ze hiervoor het scenario) met openhartige seksscènes, zonder dat het een exploitatiewerkje is geworden. Ze laat op originele wijze zien hoe mannen vrouwen kunnen misprijzen en hoe het zwakke geslacht zich laat pakken - in deze film gaat het over de verhouding tussen een rijpere man en een veel jongere vrouw. Uitstekend spel van alle hoofdrollen. Camerawerk van Laurent Dailland.

Loulou Graffiti

1991 | Komedie

Frankrijk 1991. Komedie van Christian Lejalé. Met o.a. Anémone, Jean Reno, Jan Vancoillie, Jean Benguigui en Patrick Timsit.

Grappig avontuur met veel humor waarin Loulou Graffiti (Vancoillie), een jochie uit een gebroken gezin, probeert een paar te maken van Juliette (An[KA1]emone) een ontwerpster, en Pique-La-Lune (Reno) een dief, twee volkomen verschillende mensen. Grappig scenario van de regisseur. Camerawerk van Laurent Dailland.

36 Fillette

1988 | Komedie, Erotiek

Frankrijk 1988. Komedie van Catherine Breillat. Met o.a. Etienne Chicot, Delphine Zentout, Jean-François Stévenin, Adrienne Bonnet en Olivier Parnière.

Filmactrice Catherine Breillat heeft zelf haar eigen roman op het witte doek gebracht, hoewel het scenario op naam van Olivier Jacquot staat. Het is volgens goed ingelichte bronnen geschreven door Roger Salloch en haar zelf zonder dat bekend wie hoeveel en wat gedaan heeft. Het gaat natuurlijk (!) om een zo getrouw mogelijke verfilming van het oorspronkelijke werk. Deze deels sarcastische deels nostalgische vertelling is ongetwijfeld grotendeels autobiografisch en is zowel bitter als zoet. Het gaat over een jong meisje van veertien jaar die de nachtclubs afloopt om er uiteindelijk slechts 'vuile streken van volwassenen' van dertig tot veertig jaar mee te maken. Komt wat onevenwichtig over met onnodige uitweidingen en herhalingen maar blijft bekoren wegens het authentieke karakter en de gevoelige en innemende stijl van filmen. De muziek is zeer gevariëerd.

Y'a pas le feu!

1985 | Komedie

Frankrijk 1985. Komedie van Richard Balducci. Met o.a. Henri Génès, Hubert Deschamps, Mouss, Philippe Klébert en Basile.

Een burgemeester, die er genoeg van heeft zijn gemeente telkens in brand te zien door toedoen van een pyromaan, besluit een groep vrijwillige brandweermannen te formeren. Achteraf blijkt dat de dader niemand minder is dan het hoofd van de brandweer en hij wordt dan ook gearresteerd, terwijl het huis van de burgemeester in vlammen opgaat. Een onzinnig scenario van producent Dominique Sambourg en Richard Balducci, waarin alle afgezaagde clich[KA1]es van het zogenaamd typisch Franse dorpsleven sinds CLOCHEMERLE (1948) van Pierre Chenal gebruikt zijn. Het camerawerk is van Laurent Dailland.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Laurent Dailland op televisie komt.

Reageer