Suzanne Flon

Acteur

Suzanne Flon is acteur.
Er zijn 51 films gevonden.

La fleur du mal

2003 | Drama, Thriller

Frankrijk 2003. Drama van Claude Chabrol. Met o.a. Nathalie Baye, Benoît Magimel, Mélanie Doutey, Bernard Le Coq en Suzanne Flon.

Meesterchroniqueur Chabrol (1930) laat in zijn vijftigste speelfilm zijn obsessie met het morele failliet van de gegoede burgerij opnieuw de vrije loop, aan de hand van moord, overspel, incest en politieke smeerlapperij. Chabrols La fleur du mal opent in een ruim, comfortabel huis waar de dwalende camera tot stilstand komt bij een lijk. De volgende scène toont de thuiskomst na enkele jaren in de VS van François (Magimel) bij vader, stiefmoeder en verleidelijke stiefzus (Mélanie Doutey). Chabrol laat op geraffineerde wijze zien hoe de aanvankelijk speelse omgang tussen de familieleden uitmondt in een uitputtingsslag wanneer zij langzaam de controle over de relatie(s) verliezen.

Le miroir d'Alice

2002 | Drama

Frankrijk 2002. Drama van Marc Rivière. Met o.a. Suzanne Flon, Bruno Todeschini en Sophie Broustal.

Meesterchroniqueur Chabrol (1930) laat in zijn vijftigste speelfilm zijn obsessie met het morele failliet van de gegoede burgerij opnieuw de vrije loop, aan de hand van moord, overspel, incest en politieke smeerlapperij. Chabrols La fleur du mal opent in een ruim, comfortabel huis waar de dwalende camera tot stilstand komt bij een lijk. De volgende scène toont de thuiskomst na enkele jaren in de VS van François (Magimel) bij vader, stiefmoeder en verleidelijke stiefzus (Mélanie Doutey). Chabrol laat op geraffineerde wijze zien hoe de aanvankelijk speelse omgang tussen de familieleden uitmondt in een uitputtingsslag wanneer zij langzaam de controle over de relatie(s) verliezen.

Un crime au Paradis

2001 | Komedie

Frankrijk 2001. Komedie van Jean Becker. Met o.a. Jacques Villeret, Josiane Balasko, André Dussollier, Suzanne Flon en Daniel Prévost.

In een interview zei scriptschrijver-regisseur Becker (Les enfants du marais) dat hij nogmaals wilde aantonen dat Jacques Villeret - met wie hij vaker werkte - een van de beste (komische) acteurs van Frankrijk is. Dat lukte met Un crime au Paradis, en op het nippertje, want Villeret stierf enkele films later. De zwarte komedie is gebaseerd op La poison (1951), maar de hoofdpersoon is minder cynisch, en dat beviel Villeret volgens eigen zeggen zeer. Jojo woont op de aftandse boerderij 'Paradis', met zijn helse vrouw Lulu, die hij haat. Een slim gestructureerd gesprek met een topadvocaat (Dussollier) licht Jojo in over moord zonder zware consequenties.

Je suis né d'une cigogne

1999 | Drama, Misdaad

Frankrijk 1999. Drama van Tony Gatlif. Met o.a. Romain Duris, Rona Hartner, Ouassini Embarek, Christine Pignet en Marc Nouyrigat.

Otto (Duris) verkoopt kranten in de trein om een grijpstuiver te verdienen. Daar zit het kapstertje Louna (Hartner). Hun blikken kruisen. Later zien ze elkaar terug in een protestmars. Ze zijn beiden have-nots, die vinden dat ze meer zouden moeten verdienen, maar de maatschappij laat het niet toe. Dan krijgt Otto van Ali (Embarek) een pistool. Aanvankelijk aarzelt hij om met het vuurwapen om te gaan, maar als Louna betrapt wordt op een winkeldiefstal, merkt hij hoeveel macht er vanuit gaat. Samen met Ali gaat het drietal op een rooftocht door het land... Het scenario van regisseur Gatlif, die zich sterk gemaakt heeft met verdienstelijke films over zigeuners, gaat over een drietal maatschappelijke verschoppelingen, die in feite losers zijn. Een BONNY AND CLYDE is het niet geworden. Het camerawerk is van Claude Garnier en Eric Guichard.

Les enfants du marais

1998 | Komedie

Frankrijk 1998. Komedie van Jean Becker. Met o.a. Jacques Villeret, Jacques Gamblin, André Dussollier, Michel Serrault en Isabelle Carré.

Riton (Villeret) en Garris (Gamblin) wonen bij een moerassig meer. Riton heeft drie kinderen uit een gestrand huwelijk. Hij is liever lui dan moe en hij drinkt zijn verdriet graag weg met een glas rode wijn. Garris is een vriendelijke vent die Riton regelmatig op sleeptouw neemt om een grijpstuiver te verdienen met kleine jobs zoals het zoeken van slakken, het vangen van kikkers of het plukken van lelietjes van dale als de eerste mei nadert. Twee maten uit de stad, Amed[KA1]ee (Dussollier) en P[KA1]ep[KA1]e (Serrault), komen regelmatig op bezoek. We krijgen een reeks onsamenhangende fragmenten te zien die met een dun verhaallijntje aan elkaar gelijmd zijn. Becker roept bij de kijker nogal nadrukkelijk het verlangen op naar een tijdperk, dat nooit bestaan heeft. Het lijkt wel een verhaal van een opa die zijn kleinkinderen vertelt over lang vervlogen, betere tijden, terwijl wij dondersgoed weten dat het niet waar is. Het spel valt tegen en uitsluitend Gamblin is geloofwaardig. Villeret beperkt zich tot zijn eeuwige potsenmakerij. Het resultaat is oubollige cinema waarop niemand zit te wachten. Het scenario is van Sébastien Japrisot naar de roman van Georges Montforez. Het camerawerk van Jean-Marie Dreujou bevat mooie natuuropnames. Panavision. Dolby Stereo.

Voyage ê Rome

1992 | Komedie

Frankrijk 1992. Komedie van Michel Lengliney. Met o.a. François Périer, Gérard Jugnot en Suzanne Flon.

Riton (Villeret) en Garris (Gamblin) wonen bij een moerassig meer. Riton heeft drie kinderen uit een gestrand huwelijk. Hij is liever lui dan moe en hij drinkt zijn verdriet graag weg met een glas rode wijn. Garris is een vriendelijke vent die Riton regelmatig op sleeptouw neemt om een grijpstuiver te verdienen met kleine jobs zoals het zoeken van slakken, het vangen van kikkers of het plukken van lelietjes van dale als de eerste mei nadert. Twee maten uit de stad, Amed[KA1]ee (Dussollier) en P[KA1]ep[KA1]e (Serrault), komen regelmatig op bezoek. We krijgen een reeks onsamenhangende fragmenten te zien die met een dun verhaallijntje aan elkaar gelijmd zijn. Becker roept bij de kijker nogal nadrukkelijk het verlangen op naar een tijdperk, dat nooit bestaan heeft. Het lijkt wel een verhaal van een opa die zijn kleinkinderen vertelt over lang vervlogen, betere tijden, terwijl wij dondersgoed weten dat het niet waar is. Het spel valt tegen en uitsluitend Gamblin is geloofwaardig. Villeret beperkt zich tot zijn eeuwige potsenmakerij. Het resultaat is oubollige cinema waarop niemand zit te wachten. Het scenario is van Sébastien Japrisot naar de roman van Georges Montforez. Het camerawerk van Jean-Marie Dreujou bevat mooie natuuropnames. Panavision. Dolby Stereo.

Voyage à Rome

1992 | Komedie

Frankrijk 1992. Komedie van Michel Lengliney. Met o.a. Gérard Jugnot, Suzanne Flon, François Périer, Cécile Paoli en Lucrezia.

Voor de moeder van Thierry (Jugnot) geldt voor echtscheiding geen bepaalde leeftijd. Op haar zeventigste besluit zij de echtelijke sponde te verlaten. Ze heeft echter nog nooit gereisd. Haar zoon, een veertiger die ook op het punt staat te scheiden, tracht haar dit uit het hoofd te praten. Als hij merkt dat zij het meent, neemt hij haar mee naar Rome... om de Paus te zien. Lengliney verfilmde een verrukkelijke, eerste reis van moeder en zoon. Hierdoor krijgen ze opnieuw de gelegenheid elkaar te leren kennen. Hoewel in de film een paar grappige en emotionele momenten zitten, bevat het scenario (van Isabelle Mergault en J.C. Islert en Lengliney) zwakke punten. Als Lengliney eenmaal zijn personages naar Rome heeft gebracht, weet hij niet meer hoe het verder moet. Gevolg: de film maakt pas op de plaats. Maar Jugnot en Flon ontroeren in hun respectievelijke rollen. De fotografie is van André Neau.

1996

1991 | Misdaad

Frankrijk 1991. Misdaad van Marcel Bluwal. Met o.a. Bernard-Pierre Donnadieu, Victor Garrivier, André Dussollier, Suzanne Flon en Danièle Lebrun.

Een groep terroristen bedreigt de nieuwe president van Frankrijk en zijn partijgenoten. E[KA1]en van hen reist van Marseille naar Parijs om een academicus te vermoorden die al lang met de president bevriend is. We bevinden ons overigens in het jaar 1996 en hebben dan ook te maken met een (oh zo hedendaagse!) vooruitblik. Dankzij de beperkte financiële middelen wordt niets nieuws gepresenteerd. Eerlijke bewerking van een detective- roman uit de série noire van uitgeverij Gallimard, die niet uitblinkt door originaliteit. Behoorlijk acteerwerk.

Le noeud de vipéres

1990 | Drama

Frankrijk 1990. Drama van Jacques Trébouta. Met o.a. Pierre Dux, Suzanne Flon, Michel Peyrelon, Nelly Borgeaud en Sabine Haudepin.

Dux ervaart dat zijn vrouw Flon geen enkele belangstelling voor hem aan de dag legt. Langzaam maar zeker begint hij haar intens te haten. Naar een roman van François Mauriac. Het dialoog werd geschreven door Jean Chatenet.

Gaspard et Robinson

1990 | Avonturenfilm, Komedie

Frankrijk 1990. Avonturenfilm van Tony Gatlif. Met o.a. Gérard Darmon, Vincent Lindon, Suzanne Flon, Bénédicte Loyen en Charlotte Girault.

Twee onafscheidelijke vrienden, Gaspard (Darmon) en Robinson (Lindon), knappen een strandhuis op om er een caf[KA1]e van te maken. Ondanks een moeilijke jeugd heeft de een, Robinson, een zonnig karakter, en doet al het mogelijke om zijn vriend Gaspard, die depressief is na het vertrek van zijn vrouw, er moreel weer bovenop te helpen. Op een dag ontmoeten zij een verwaarloosd omaatje (Flon), nemen haar met zich mee naar huis en adopteren haar vervolgens. Een heel eenvoudig thema, voorzien van een aanpak waarin de rake typeringen, waardoor deze cineast (een trotse zigeuner!) zich kenmerkt, niet ontbreken. Hij weet zijn altijd min of meer marginale, maar boeiende en sympathieke (RUE DU DEPART) karakters op een warme en menselijke wijze neer te zetten. Het onbeduidende scenario (Gatlif en Marie- Th[KA1]er[KA2]ese Rudel) brengt enkele langdradige momenten met zich mee, maar het voortreffelijke spel van de drie hoofdpersonen (een film met weinig personages en met weinig geld gemaakt) compenseert dit zeker weer. Vooral Flon, als een net zo ongewone grootmoeder als LA VIEILLE DAME INDIGNE van René Allio, valt op. Dominique Chapuis deed de fotografie.

La vouivre

1988 | Komedie

Frankrijk 1988. Komedie van Georges Wilson. Met o.a. Lambert Wilson, Jean Carmet, Suzanne Flon, Jacques Dufilho en Macha Méril.

Een mislukte bewerking van de roman van Marcel Aymé. De fantasie-dimensie is Wilson blijkbaar volkomen ontgaan. Dat blijkt al uit het feit dat hij zijn zoon Lambert de hoofdrol heeft gegeven. Deze speelt op een nauwelijks overtuigende manier de rol van Arsène Muselier. Wilsons regieopvatting lijkt te bestaan uit het registreren van decors waar af en toe een acteur langsschuift. Aymé's werk wordt hier verkracht. Carmet is goed in de rol van lyrische en dromerige dronkelap. Dat is echter niet genoeg om de film te redden.

En toute innocence

1988 | Drama, Film noir, Thriller

Frankrijk 1988. Drama van Alain Jessua. Met o.a. Michel Serrault, Nathalie Baye, François Dunoyer, Suzanne Flon en Philippe Caroit.

Deze bewerking van de roman [KL]Suicide [KA2]a l`aimable[KLE] van Andr[KA1]e Lay verschaft de satiricus en moralist Jessua de gelegenheid een milieuschildering te maken van een familie uit de bourgeoisie. Het gaat om echt addergebroed, dat doet denken aan Chabrol`s DOCTEUR POPAUL. Serrault past niet in zijn rol en het scenario (van Dominique Roulet, Luc Beraud en Jessua) stagneert langdurig voordat er weer eens wat schot in komt; onherstelbare zwakke plekken in een dergelijk Hitchcock-thema.

Noyade interdite

1987 | Film noir, Misdaad, Thriller

Italië/Frankrijk 1987. Film noir van Pierre Granier-Deferre en Denys Granier-Deferre. Met o.a. Philippe Noiret, Guy Marchand, Elizabeth Bourgine, Anne Roussel en Gabrielle Lazure.

Bewerking van een roman in de stijl van de série noire geschreven door Andrew Coburn, Widow's Walk. Op een kwade morgen vindt de mooi-ogende Roussel het lijk van de echtgenoot van de licht hysterische Ferréol op het strand aan de Atlantische kust. Inspecteur Noiret komt uit Bordeaux afgereisd om het geval te onderzoeken. Later komt inspecteur Marchand op de proppen, die Noiret gaat tegenwerken. Een duel tussen de politiemannen is het gevolg. Soms is de mysterieuze intrige verwarrend. De sfeer komt echter in de buurt van Chabrol en Simenon. Het verontrustende klimaat bekoort, hoewel de regisseur het te serieus heeft aangepakt. Het geheel blijft een beetje koud. Goede spelprestaties van de acteurs. Pierre Granier- Deferre en Dominique Roulet schreven het scenario. Camerawerk van Charles van Damme.

Diary of a Mad Old Man

1987 | Drama

België/Nederland/Frankrijk 1987. Drama van Lili Rademakers. Met o.a. Ralph Michael, Beatie Edney, Suzanne Flon, Dora van der Groen en Derek de Lint.

Vrije bewerking van de gelijknamige roman van Tanizaki; de maakster voegt bepaalde gebeurtenissen toe en laat andere weg. Naar de geest echter een trouwe bewerking, want we vinden hier wel degelijk het fluwelen en geheime wereldje van deze Japanse romanschrijver terug, meester in het weglaten en de suggestie. In feite hoefde de regisseuse - van wie dit na het vreemde MENUET de tweede speelfilm is - slechts het boek in de vorm van projectietekeningen uit te werken. Een zeer opwindende film die een lange overpeinzing bij het verlangen en de dood in de persoon van een oude man is. Lijkt op het thema in PROVIDENCE van Alain Resnais. Ook bekend als JOURNAL D'UN VIEUX FOU.

L'été meurtrier

1983 | Film noir, Thriller

Frankrijk 1983. Film noir van Jean Becker. Met o.a. Isabelle Adjani, Alain Souchon, Maria Machado, Michel Galabru en Suzanne Flon.

In deze broeierige noir-tragedie, geschreven door cultauteur/co-scenarist Sébastien Japrisot (alias Jean-Baptiste Rossi; 1931-2003), is Adjani vrijgeviger met haar fysiek dan ooit. Ze excelleert als de verleidster Eliane, bijgenaamd 'Elle', die met haar Duitse moeder en invalide stiefvader in de lente van 1976 verhuist naar een dorp in de Franse Alpen. Dat met de jonge schone een zeer getroebleerde wraakengel is gearriveerd, vermoedt geen dorpeling. Ook niet de beminnelijke garagehouder-brandweerman Florimond, alias Pin Pon (chansonnier Souchon), op wie 'Elle' duidelijk haar zinnen heeft gezet. Met de compositie van het complexe, provocerende personage oogstte Adjani na Possession haar tweede César.

Quartet

1981 | Drama, Komedie

Verenigd Koninkrijk/Frankrijk 1981. Drama van James Ivory. Met o.a. Alan Bates, Maggie Smith, Isabelle Adjani, Anthony Higgins en Suzanne Flon.

De jonge vrouw van een gearresteerde Poolse kunstdief wordt in het Montparnasse rond 1920 verzorgd door een rijk Brits echtpaar. Ze wordt de afhankelijke minnares van de man met medeweten van diens echtgenote - die zo haar huwelijk intact houdt - tot de Pool uit de gevangenis komt. Deze intelligente bewerking van een herontdekte roman van Jean Rhys geeft een zorgvuldig en stijlvol gereconstrueerd beeld van de internationale boh[KA2]eme in Parijs, maar is net te weinig bevlogen. Vooral omdat Bates zijn rol op z`n sloffen speelt en zijn fatale fascinatie niet waarmaakt. Zijn tegenspeelsters - vooral Adjani (ze werd hiervoor gelouwerd in Cannes) - zijn schitterend. Scenario van Ruth Prawer Jhabvala. Camerawerk van Pierre Lhomme. De fraaie decors zijn Jean-Jacques Caziot en de schitterende kostuums zijn van Judy Moorcroft.

Les Heritiers: Silencio

1977 | Mysterie

Frankrijk 1977. Mysterie van Roger Pigaut. Met o.a. Henri Marteau en Suzanne Flon.

Deze door de producenten genegeerde filmregisseur doet sinds 1977 klusjes voor de tv. Deze film maakt deel uit van de reeks Les Heritiers, bestaande uit zes delen, die elk over een bizarre erfeniszaak gaan. In deze aflevering krijgt een vroegere bediende, die leeft van de verkoop van zijn groenten, onverwachts een erfenis. Dat gaat niet zomaar. Er is duidelijk met weinig geld gefilmd. Een vindingrijk plot, een bekoorlijk landelijk sfeertje en hetzelfde geldt voor de personages. Het uiteindelijke resultaat is geen grootse film maar toch een succesje binnen het genre.

Black Out

1977 | Drama

Frankrijk 1977. Drama van Philippe Mordacq. Met o.a. Françoise Arnoul, Laurence Vincendon, Edward Meeks, Pierre Fabien en Philippe Castelli.

Op het eiland Jersey tracht een schrijver een roman te schrijven. Gezien het feit dat hij echter zwaar aan de alcohol is, gooit hij onophoudelijk werkelijkheid en fantasie door elkaar en kan het onmogelijk nog uit elkaar houden. Een moeilijk thema waaraan deze regisseur, waarvan sedertdien niets meer is vernomen, zijn hoofd heeft gestoten. Hij slaagt er niet in vat op de materie te krijgen. Niemand begrijpt er dan ook iets van, zeker de kijker niet. Typisch een film die werd opgenomen door een dronken Hitchkock. Blijft over de bekoring die uitgaat van het eiland Jersey.

Monsieur Klein

1976 | Oorlogsfilm, Drama

Frankrijk/Italië 1976. Oorlogsfilm van Joseph Losey. Met o.a. Alain Delon, Jeanne Moreau, Francine Bergé, Juliet Berto en Jean Bouise.

De ­Parijse antiekhandelaar Klein (Delon) koopt begin WO II - voor een veel te lage prijs - kunstwerken aan van joden die Frankrijk willen ontvluchten. Maar dan krijgt hij plots een tijdschrift op de deurmat dat alleen aan joden wordt toegestuurd, en moet Klein (zichzelf) zien te bewijzen dat er sprake is van een persoonsverwisseling. De taalbarrière bij de eerste Franse film van Losey leidt tot een aantal minder geslaagde spelprestaties, met als belangrijkste gunstige uitzondering de ingehouden geplaagde rol van Delon (die de film ook produceerde).

Monsieur Albert

1976 | Drama, Misdaad

Frankrijk 1976. Drama van Jacques Renard. Met o.a. Philippe Noiret, Dominique Labourier, Patrick Chesnais, Suzanne Flon en Catherine Lachens.

Een kleine oplichter heeft zich ge[KA3]installeerd in een noordelijk mijnplaatsje. Hij dringt zich tussen een mede- oudstrijder uit Algerije en een ongehuwde moeder in. Het besef van zijn eigen middelmatigheid na de zoveelste mislukking maakt hem tijdens een carnavalsoptocht tot moordenaar. Een zowel door het milieu als de personages ongewoon regiedebuut waarin Noirets goedmoedige imago in het absolute tegendeel wordt omgekeerd (zodat het publiek afknapte of wegbleef). Niettemin is hij verontrustend overtuigend, terwijl ook de andere acteurs zich authentiek integreren in de plaatselijke bevolking. Niet geheel evenwichtig in de combinatie van volkse vrolijkheid als verpakking van uitzichtloze verveling met morsige kleine privédrama's. Toch opmerkelijk omdat in de film níét op de personages wordt neergekeken.

Comme un boomerang

1976 | Misdaad, Thriller, Drama

Italië/Frankrijk 1976. Misdaad van José Giovanni. Met o.a. Alain Delon, Carla Gravina, Charles Vanel, Louis Julien en Suzanne Flon.

De zoon van een ondernemer schiet onder invloed van drugs, per ongeluk een politieman neer. De pers rakelt het misdadig verleden op van zijn vader die - omdat de jongen tegen die vooroordelen kansloos lijkt - weer buiten de wet treedt om hem uit de gevangenis te bevrijden. De film gaat boeiend en treffend van start, maar het scenario - waaraan Delon meeschreef - wordt allengs steeds onwaarschijnlijker en melodramatischer zodat ook goed acteren geen overtuigingskracht geeft.

Docteur Françoise Gailland

1975 | Drama

Frankrijk 1975. Drama van Jean-Louis Bertucelli. Met o.a. Annie Girardot, Jean-Pierre Cassel, François Périer, Isabelle Huppert en Suzanne Flon.

Een vrouwelijke ziekenhuisarts (Girardot) heeft tussen werk, gezin, echtgenoot en minnaar voor niemand tijd, tot ze bij zichzelf kanker (als gevolg van roken) constateert en een verbeten strijd tegen haar ziekte aangaat. Hierdoor komt haar gezin tot bezinning. Hoewel gebaseerd op ware gebeurtenissen lijkt de film een al te rooskleurige smartlap die Girardot ruime gelegenheid biedt haar dappere-glimlach-tussen-tranen-door te etaleren. Het scenario is van André G. Brunelin en regisseur Bertucelli naar de roman van Noëlle Loriot. Het camerawerk is van Claude Renoir. Eastmancolor, Mono.

Un amour de pluie

1974 | Komedie, Romantiek

Italië/Duitsland/Frankrijk 1974. Komedie van Jean-Claude Brialy. Met o.a. Romy Schneider, Nino Castelnuovo, Suzanne Flon, Bénédicte Bucher en Mehdi El Glaoui.

Moeder en vijftien-jarige dochter beleven beiden kortstondige verliefdheden tijdens een vakantie zonder vader. Kitscherig, glad plaatjesboek.

Capitaine Blomet

1974 | Komedie

Frankrijk 1974. Komedie van Andrée Feix. Met o.a. Gaby Sylvia, Fernand Cravey, Colette Fleuriot, Suzanne Flon en Jean Meyer.

Verfilming van een haast vergeten stuk van Emile Bergerat. Geheel voor het theater zonder ook maar enig belang voor de film. Dankzij het talent van enige acteurs voor gehele schipbreuk behoed.

Le silencieux

1973 | Thriller

Frankrijk/Italië 1973. Thriller van Claude Pinoteau. Met o.a. Lino Ventura, Lea Massari, Suzanne Flon, Leo Genn en Robert Hardy.

Lino Ventura is goed op dreef als de Sovjetrussische natuurkundige Haliakov die tijdens een wetenschappelijk uitstapje in Londen wordt gekidnapt door de Britse geheime dienst MI5. Of hij maar even wat namen wil noemen van Britse spionnen; als dat geregeld is, is hij weer vrij man. Maar Haliakov heeft een geschiedenis. Eigenlijk heet hij Clément Tibère; hij is Fransman van geboorte en werd ooit door de Sovjets ontvoerd en in een natuurkundig laboratorium te werk gesteld. Als de MI5 hem vrijlaat, is de KGB vast nog niet met hem klaar. Le silencieux is de debuutfilm van toenmalig regie-assistent Claude Pinoteau die vaker samenwerkte met Ventura, onder andere in films als La septième cible en La gifle.

Les Volets clos

1972 | Komedie, Romantiek

Frankrijk 1972. Komedie van Jean-Claude Brialy. Met o.a. Marie Bell, Jacques Charrier, Cathérine Rouvel, Suzanne Flon en Ginette Leclerc.

Een jonge zeeman duikt als deserteur voorlopig onder in Bretons havenbordeel, in werkelijkheid een smoes om gratis en langdurig van hun gastvrijheid te profiteren. Brialy geeft een reeks oude actrices come-back rollen, maar de potsierlijke make- up en kleding doen de film eruit zien als een travestietenshow in plaats van een nostalgische sfeertekening à la Max Ophüls.

Teresa

1970 | Drama

Frankrijk 1970. Drama van Gérard Vergez. Met o.a. Suzanne Flon, Anne Doat en Robert Rimbaud.

Een gescheiden vrouw probeert haar eenzaamheid te vullen door een studente op kamers te nemen die alle - deels gefantaseerde en geïdealiseerde - verhalen over haar huwelijk en echtgenoot moet aanhoren. Onbewust bereidt ze het meisje voor op verliefdheid op de ex-man wanneer deze op bezoek komt. Natalia Ginzburgs toneelstuk L'Inserzione biedt een glansrol van de hoofdrolspeelster - in Nederland Kitty Courbois - en ook Flon is indrukwekkend in deze verfilming, die echter nauwelijks van de theaterdialoog loskomt.

Aussi loin que l'amour

1970 | Romantiek

Frankrijk 1970. Romantiek van Frédéric Rossif. Met o.a. Michel Duchaussoy, Francine Racette, Suzanne Flon, Stéphane Audran en Marcel Dalio.

Een vreemde montagefilm met als leidraad een verliefd koppeltje, waarvan zij een eenzame jonge vrouw is en hij een ornitholoog.Ze trekken samen naar zee, observeren vogels, vertellen verhalen en ontmoeten mensen. Dan ontdekt het meisje per toeval dat haar geliefde al getrouwd is. De ongetwijfeld diepere bedoelingen van deze film verdrinken in melige dialogen, vervelende zonsondergangen en soms leuke gastoptredens van Franse bekende koppen tot en met Chabrol. Het eindresultaat is onsamenhangend, hol en weinig enerverend.

La Chasse royale

1969 | Drama

Servië en Montenegro/Frankrijk 1969. Drama van François Leterrier. Met o.a. Sami Frey, Claude Brasseur, Ludmila Mikaël, Suzanne Flon en Jean Champion.

Een jongeman laat zich door zijn vriend van zijn liefdesverdriet afleiden door met hem op jacht te gaan. Een jonge vrouw die in een kasteel in de bossen woont, verwijt hem wreedheid jegens de dieren, waarna er conflicten in het jachtgezelschap ontstaan en er een gewapend treffen met stropers komt. Tenslotte vertrekt hij samen met het meisje. Deze symbolische fabel, waarin de jacht vergeleken wordt met de veroveringsdrang in de liefde, en de prooi verwisselbaar is (stropers i.p.v. wild), kreeg een curieuze, tegendraadse vormgeving, met een dynamische handeling, statische fotografie en enscenering. Ook daardoor is de film wel interessant maar nauwelijks meeslepend.

Sous le signe du taureau

1968 | Drama

Frankrijk 1968. Drama van Gilles Grangier. Met o.a. Jean Gabin, Suzanne Flon, Michel Auclair, Colette Déréal en Franca Valery.

Na een mislukte raketlancering zegt zijn omgeving opeens aan de uitvinder het vertrouwen op - opdrachtgevers, financiers, naaste en aangetrouwde verwanten - en tolereert ook zijn gedrag niet meer, waar ze vroeger mokkend in berustten. Een interessant uitgangspunt kreeg een vlakke scenario-uitwerking en ongeïnspireerde regie waardoor de sterke rolbezetting ook ver beneden haar eigen maat blijft.

Le franciscain de Bourges

1968 | Biografie, Oorlogsfilm

Frankrijk 1968. Biografie van Claude Autant-Lara. Met o.a. Hardy Krüger, Jean-Pierre Dorat, Gérard Berner, Jean Desailly en Suzanne Flon.

Een franciscaner monnik die als verpleger in het Duitse leger is ingelijfd, verzorgt met grote toewijding de slachtoffers van Gestapo-martelingen, waardoor hij voortdurend zijn eigen leven in de waagschaal stelt. Het Franse ziekenhuis wil hem ook na de bevrijding behouden, maar hij verkiest de religieuze orde. Hoewel de film gebaseerd is op herinneringen van een door de franciscaan verzorgde verzetsman, mist de rolprent authenticiteit waardoor de uitvoerige martelscènes als ongezonde sensatie overkomen. Krüger maakt het simpele godsvertrouwen van zijn titelrol waar, maar de film laat hem in de steek. Scenario van Jean Aurenche en Pierre Bost naar de roman van Marc Toledano.

Tante Zita

1967 | Drama, Komedie

Frankrijk 1967. Drama van Robert Enrico. Met o.a. Joanna Shimkus, Suzanne Flon, Katina Paxinou, José-Maria Flotats en Bernard Fresson.

Een meisje woont met haar moeder in bij een oud-tante die een langdurig sterfbed heeft. Op een nacht ontsnapt ze aan de depressie en vermoeidheid van de verzorging door uit te gaan met leeftijdgenoten. Ze beleeft haar eerste liefdeservaringen met een Spaanse gastarbeider en met een bassist en bij haar thuiskomst blijkt de tante gestorven. Een oorspronkelijke film over het proces van volwassen worden, voornamelijk gesitueerd in onbekend nachtelijk Parijs. De charme van Shimkus helpt de handeling over tempoverzwakkingen heen.

Si j'étais un espion

1967 | Drama

Frankrijk 1967. Drama van Bertrand Blier. Met o.a. Bernard Blier, Bruno Cremer, Suzanne Flon, Patricia Scott en Claude Piéplu.

Een arts die de angstverhalen van een patiënt aan overspannenheid toeschreef, merkt dat een spionage-organisatie hem inderdaad opjaagt. Hij wordt zelf geïntimideerd en een killer installeert zich bij hem, met wie hij ondanks alles een zekere vriendschap opbouwt. Dit boeiend speelfilmdebuut van Blier jr. legt vooral het accent op de psychologie en Kafkaïaanse beklemming. De oor de titel gewekte verwachting van een actiefilm kwam niet uit, met als gevolg een onterechte flop bij de première.

Le soleil des voyous

1967 | Misdaad, Thriller

Frankrijk/Duitsland 1967. Misdaad van Jean Delannoy. Met o.a. Jean Gabin, Robert Stack, Suzanne Flon, Margaret Lee en Walter Giller.

Een voormalige gangster verveelt zich als eigenaar van een bar en een pension op het Franse platteland en besluit samen met een oude vriend nog één grote slag te slaan.

Jeff

1966 | Misdaad, Thriller

Frankrijk/Italië 1966. Misdaad van Jean Herman. Met o.a. Alain Delon, Mireille Darc, Frédéric de Pasquale, Georges Rouquier en Suzanne Flon.

Een bendeleider gaat in Nederland de buit van een juwelenroof verkopen en komt niet meer terug. De bendeleden denken verraden te zijn en martelen zijn vriendin. Eén bendelid gelooft in de onschuld van zijn baas en gaat met de vriendin in Nederland op onderzoek uit. Dit bekwaam scenario kreeg een middelmatige regie en een voorspelbare rol van Delon als de jonge gangster. De eerste film met Darc en Delon.

The Train

1964 | Oorlogsfilm, Actiefilm, Thriller

Verenigde Staten/Frankrijk/Italië 1964. Oorlogsfilm van John Frankenheimer. Met o.a. Burt Lancaster, Paul Scofield, Jeanne Moreau, Suzanne Flon en Michel Simon.

In briljant zwart-wit gefotografeerde avonturen- annex WO II-film van actiespecialist John Frankenheimer (The French Connection II) kan bogen op een prima cast. Paul Scofield is in een van z'n spaarzame filmrollen een fanatieke, in Vaires (Fr) gestationeerde Oberst die verantwoordelijk is voor het transport van geroofde kunstschatten richting Heimat. Als het aan loc-machinist Michel Simon en stationschef Burt Lancaster ligt haalt zijn trein de Frans-Duitse grens niet eens. Jeanne Moreau steelt de show. Als quasi-kwetsbare hotelhoudster biedt ze Lancaster onderdak. 'Waarom zijn mannen toch zo dom,' vraagt ze zich af. 'Waarom moeten ze per se de held uithangen. Voor de vrouwen zit er niks anders op dan thuis te zitten en angstig af te wachten.' Intussen zet ze wel haar eigen leven op het spel.

La Porteuse de pain

1963 | Drama, Romantiek

Frankrijk/Italië 1963. Drama van Maurice Cloche. Met o.a. Suzanne Flon, Philippe Noiret, Jean Rochefort, Jeanne Valérie en Pierre Massimi.

Een arrivist vermoordt zijn werkgever en schuift de schuld op zijn maîtresse. Na 20 jaar celstraf begint ze een nieuw leven als broodbezorgster, terwijl de moordenaar onder een valse naam een rijke industrieel is geworden. De dochter van hem en de heldin is verliefd op de zoon van zijn vroegere slachtoffer. Een chanteur wroet in het verleden. Dit befaamde melodrama - twee keer eerder verfilmd - kreeg een stijlvolle fotografie en een gepaste zwartwit-vertolking van sterke acteurs, die plezier in hun rollen hebben zonder in parodie te vervallen. Hierdoor wordt hun genoegen door de toeschouwer gedeeld.

Château en Suède

1963 | Komedie

Frankrijk/Italië 1963. Komedie van Roger Vadim. Met o.a. Monica Vitti, Curd Jürgens, Jean-Claude Brialy, Jean-Louis Trintignant en Suzanne Flon.

Een naïeve neef bezoekt zijn familie in een afgelegen kasteel, wordt verliefd op de kasteelvrouwe en ontdekt dat de eerste vrouw van de heer des huizes nog leeft en opgesloten wordt gehouden. Françoise Sagans eerste toneelstuk is weinig meer dan een verzameling excentrieke personages die in de film wat ongelukkig voor hun rollen gekozen zijn, waaronder de als comédienne nog onderontwikkelde Vitti en de humorloze Jürgens. De verve van andere spelers gaat verloren in de barokke vormgeving van Vadim.

Un singe en hiver

1962 | Drama, Komedie

Frankrijk 1962. Drama van Henri Verneuil. Met o.a. Jean Gabin, Jean-Paul Belmondo, Suzanne Flon, Gabrielle Dorziat en Paul Frankeur.

De boegbeelden van twee filmgeneraties staan tegenover elkaar in deze geestige nostalgie-trip. Jean Gabin (1904-1976), in de jaren dertig de ster van films als Pépé le Moko en Quai des Brumes, speelt een herbergier die gezworen heeft nooit meer te drinken. Hij breekt zijn gelofte met een jongeman gespeeld door de jonge hond van de Nouvelle Vague-beweging, Jean-Paul Belmondo (À bout de souffle). Het tweetal zet het gedurende een nacht vol weemoed op een drinken van jewelste. Twee verschillende mensen, met eigen redenen voor deze uitspatting, vinden elkaar in de drank. De twee acteurs raakten overigens ook goed bevriend.

Mourir à Madrid

1962 | Documentaire, Oorlogsfilm

Frankrijk 1962. Documentaire van Frédéric Rossif. Met o.a. Suzanne Flon, Germaine Montero, Pierre Vaneck, Roger Mollien en Jean Vilar.

De tweede historische montagefilm van deze regisseur (1922- 1990), die dit genre weliswaar goed beheerst maar niet altijd even objectief is. Dit toonbeeld van knip- en plakwerk vertelt op knappe wijze (tekst van Madeleine Chapsal) over de Spaanse burgeroorlog (1936-1939), die een omwenteling in de wereldgeschiedenis aanduidde en de tragedie van Guernica, het optreden van de 'Vijfde Colonne', systematische moordpartijen en een hevige botsing tussen de verschillende ideologieën met zich meebracht. Een zeer sterke tekst, even sterke beelden en indrukwekkende momenten. Werd een klassieker binnen het filmgenre.

Le procès

1962 | Drama, Komedie

Frankrijk/Italië/Duitsland 1962. Drama van Orson Welles. Met o.a. Anthony Perkins, Jeanne Moreau, Romy Schneider, Orson Welles en Elsa Martinelli.

Een kantoorklerk krijgt te horen dat hem een proces te wachten staat, maar waarvan hij beschuldigd wordt, blijft in het midden. Vergeefs probeert hij te ontdekken wat zijn misdaad is, wat hem niet verhindert zich schuldig te voelen. Intussen nadert de dag van zijn executie, terwijl het proces nog van start moet gaan. Welles reisde heel Europa af om locaties te vinden die hij filmisch kon samenvoegen tot een nachtmerrie-achtig labyrint, het labyrint van de bureaucratie. De barokke effecten van Welles' film doen wellicht geen recht aan Kafka's sobere verteltoon, maar de krachtige, bijna expressionistische beeldtaal maken The Trial tot een belevenis.

Tu ne tueras point

1961 | Drama

YU/Frankrijk 1961. Drama van Claude Autant-Lara. Met o.a. Laurent Terzieff, Suzanne Flon, Horst Frank, Mica Orlovic en Marian Lovric.

Een pacifist weigert de dienstplicht en verwerpt ook de aangeboden mogelijkheid tot afkeuring op medische gronden, zodat hij tot celstraf wordt veroordeeld, terwijl een Duitse priester, die als soldaat een Franse partizaan heeft gedood, wordt vrijgesproken omdat hij alleen zijn plicht heeft gedaan. Dit is een film tegen de Franse wet op dienstweigering (waarbij de hechtenis even lang verlengd kan worden, als de weigering wordt volgehouden). De film werd in Frankrijk voor vertoning verboden en moest worden opgenomen in Joegoslavi[KA3]e (met helaas bar slecht spelende co-produktie-acteurs. Het parallel-proces met de Duitser is al te nadrukkelijk van ironie, hoewel de bevel-is-bevel-overtuiging van een integere eenvoud is.

Thou Shalt Not Kill

1961 |

1961. Claude Autant-Lara. Met o.a. Suzanne Flon, Laurent Terzieff en Horst Frank.

Een pacifist weigert de dienstplicht en verwerpt ook de aangeboden mogelijkheid tot afkeuring op medische gronden, zodat hij tot celstraf wordt veroordeeld, terwijl een Duitse priester, die als soldaat een Franse partizaan heeft gedood, wordt vrijgesproken omdat hij alleen zijn plicht heeft gedaan. Dit is een film tegen de Franse wet op dienstweigering (waarbij de hechtenis even lang verlengd kan worden, als de weigering wordt volgehouden). De film werd in Frankrijk voor vertoning verboden en moest worden opgenomen in Joegoslavi[KA3]e (met helaas bar slecht spelende co-produktie-acteurs. Het parallel-proces met de Duitser is al te nadrukkelijk van ironie, hoewel de bevel-is-bevel-overtuiging van een integere eenvoud is.

Les amours célèbres

1961 | Romantiek

Frankrijk 1961. Romantiek van Michel Boisrond. Met o.a. Brigitte Bardot, Alain Delon, Jean-Claude Brialy, Pierre Brasseur en Suzanne Flon.

Deze luxueuze verfilming van romantische stripverhalen biedt gelegenheid tot 'sterren kijken'. Twee van de vier episoden brengen een overbekende pikanterie: een hertog snoept Lodewijk XIV een favoriete af; rivaliteit tussen actrices om roem en rijke aanbidders betekent een kans voor een slimme debutante. Bardot en Delon als tragische Agnès Bernauer en haar prins zijn onbedoeld veel komischer. De acteer-intensiteit van Signoret als de ouder wordende courtisane, die haar geliefde aan zich wil binden door hem met vitriool blind te maken, is een betere film waardig. Scenario van France Roche.

Mr. Arkadin

1955 | Thriller

Verenigd Koninkrijk/Frankrijk/Spanje 1955. Thriller van Orson Welles. Met o.a. Orson Welles, Paola Mori, Robert Arden, Michael Redgrave en Patricia Medina.

Melancholiek, behoorlijk onsamenhangend - dat zou door budgetbeknottingen gekomen zijn - drama over (wederom) een machtige, excentrieke financier die zich niets weet te herinneren van de periode vóór 1927. Hij geeft een jonge Amerikaanse verslaggever de opdracht een vertrouwelijk rapport samen te stellen uit getuigenissen van vriend en vijand zodat zijn verleden gestalte krijgt. De ondervraagden worden echter naderhand dood aangetroffen. Scenario van Welles. De fotografie is van Paul Bourgoin. Hertiteld: CONFIDENTIAL REPORT.

Procès au Vatican

1952 | Drama, Historische film

Frankrijk 1952. Drama van André Haguet. Met o.a. France Descaut, Jean Debucourt, Suzanne Flon, Valentine Tessier en Albert Dinan.

Lang nà haar jeugdige dood weet een karmelietes door haar voorspraak haar klooster in Lisieux op miraculeuze wijze te vrijwaren voor oorlogsgeweld. Na een proces in het Vaticaan wordt Theresia van Lisuieux heilig verklaard. De sobere, maar toneelmatige en al te plechtstatige film, met een doorleefde hoofdrol van Descaut, is niet altijd overtuigend, maar biedt een interessant kijkje in kerkelijke procedures.

Moulin Rouge

1952 | Drama, Biografie

Verenigd Koninkrijk/Verenigde Staten 1952. Drama van John Huston. Met o.a. Christopher Lee, José Ferrer, Zsa Zsa Gabor, Suzanne Flon en Eric Pohlmann.

Deze meesterlijke film gaat over het leven van de begaafde Henri de Toulouse-Lautrec die leefde van 1864 tot 1901. Hij was schilder en graficus, die vooral het Parijse nachtleven heeft vastgelegd in ontroerende portretten. Door een val van een paard in zijn jeugd kreeg hij een definitieve groeistoornis, waaraan hij een klein gedrongen postuur met een misvormde voet had overgehouden. Regisseur Huston weet de sfeer van Montmartre, zijn bonte personages, alsmede Lautrecs vertekende visie op het menselijke bestaan briljant te treffen. Prachtige rollen en een uitmuntende titelsong. Oscars voor de Beste Vormgeving en de Beste Kostuums; vier nominaties in andere categorieën.

La Cage aux filles

1950 | Drama

Frankrijk 1950. Drama van Maurice Cloche. Met o.a. Danièle Delorme, Suzanne Flon, Louise Lagrange, Noël Roquevert en Jean-Marc Thibault.

Een meisje ontvlucht een liefdeloos gezin. Ze gaat naar Parijs, komt in een tuchtschool en na haar ontsnapping komt ze in de vrouwengevangenis terecht. De zorgzame opvang van een vrouwelijke cipier helpt haar weer op het rechte pad en aan een brave echtgenoot. Dit uit smartlappige clichés opgebouwde reclasseringsdrama krijgt enige overtuigingskracht door het spel van Delorme en Flon, maar niet genoeg om de film van voorspelbaarheid op alle onderdelen te redden.

Suzanne et ses brigands

1949 | Komedie, Misdaad

Frankrijk 1949. Komedie van Yves Ciampi. Met o.a. Suzanne Flon, Marie Leduc, Catherine Damet, René Dary en Spinelly.

Een warhoofdige advocate wil heel graag haar echtgenoot, een politie-inspecteur, een handje helpen bij het vestigen van zijn naam. Vervolgens gaat zij bij een aantal moordzaken en diefstallen op z`n zachtst gezegd een beetje merkwaardig te werk. Een beminnelijke komedie, waaraan het grappige optreden van Suzanne Flon een belangrijke bijdrage levert. Een van de weinige films van Yves Ciampi (1921-1982) die de tand des tijds heeft doorstaan. Ook bekend als LE JOUR ET LA NUIT.

Rendez-vouz avec la chance

1949 | Drama, Komedie

Frankrijk 1949. Drama van Emile E. Reinert. Met o.a. Henri Guisol, Danièle Delorme, Suzanne Flon, Jean Brochard en Pierre Louis.

Een in zijn huwelijk ietwat teleurgestelde kantoorbediende begint door zijn ontmoeting met een jong meisje van nieuw geluk te dromen, maar heeft uiteindelijk niet de moed om radicaal met zijn plichten te breken, zodat hij zich schikt in zijn situatie. Een vooral wat betreft het scenario innemende tragi-komedie die wat al te zeer in mineur is gefilmd om de aandacht echt gaande te houden, waardoor de gevoeligheid - vooral in het spel van Delorme - soms averechts werkt.

Dernier Amour

1949 | Drama, Romantiek

Frankrijk 1949. Drama van Jean Stelli. Met o.a. Annabella, Suzanne Flon, Jeanne Moreau, Yvette Etiévant en Arlette Merry.

Verfilming van een roman van Georges Ohnet, waarmee gezelschappen menig avondje plezierig doorbrachten bij het haardvuur. Dit verhaal over jaloezie en zelfmoord (niet geslaagd) is somber in zijn totale banaliteit in een wereld gemaakt van cliché's en conventies. We moeten opmerken dat de filmbewerking minder zot dan de roman is dankzij het spel.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Suzanne Flon op televisie komt.

Reageer