Jean-Pierre Gos

Acteur

Jean-Pierre Gos is acteur.
Er zijn 15 films gevonden.

Avanti

2012 | Drama

Zwitserland/België 2012. Drama van Met o.a. Nina Meurisse, Hanna Schygulla, Miou-Miou, Jean-Pierre Gos en Christophe Dimitri Réveille.

Moeder-dochterdrama rond de vraag wie voor wie zorgt, als de dochter worstelt met depressie en de moeder met geheugenverlies. Het blijft gissen, in debuterend regisseur/scenarist Emmanuelle Antille's uitlegschuwe debuutfilm. De Zwitserse maatschappij dicteert opname, voor beide vrouwen, maar dochter Léa (28) verkiest een bescheiden roadtrip om de weerbaarheid van haar moeder, en van haarzelf, te bewijzen. Een goedkoop gedraaide eersteling, die het bij gebrek aan complexe personages moet hebben van de non-verbale onderlinge dynamiek, de charmante locaties rond het meer van Genève, en de veelzeggende flashbacks (in korrelig Super8).

Vidocq

2001 | Mysterie, Horror, Fantasy, Misdaad, Thriller

Frankrijk 2001. Mysterie van Pitof. Met o.a. Gérard Depardieu, Guillaume Canet, Inés Sastre, Edith Scob en Moussa Maaskri.

Fantasievol vermaak over een markant figuur uit de Franse geschiedenis, Eugène François Vidocq (1775-1857). Deze Vidocq bindt de strijd aan met een duivels monster. Het verhaal is niet al te boeiend, het zijn vooral de dromerige belden die indruk maken.

Les destinées sentimentales

2000 | Romantiek

Frankrijk/Zwitserland 2000. Romantiek van Olivier Assayas. Met o.a. Emmanuelle Béart, Charles Berling, Isabelle Huppert, Olivier Perrier en Dominique Reymond.

Groots opgezet kostuumdrama van de regiseur die daarvoor uitsluitend films maakte die zich afspelen in het hedendaagse Parijs.

Jonas et Lila, à demain

1999 | Experimenteel

Zwitserland 1999. Experimenteel van Alain Tanner. Met o.a. Jérôme Robart, Aïssa Maïga, Natalia Dontcheva, Jean-Pierre Gos en Cécile Tanner.

Bijna een kwart eeuw later komt Alain Tanner terug op zijn 'Jonas qui aura 25 en l'an 2000' uit 1976. Het nieuwe millennium is begonnen, Jonas is 25 en woont in Genève samen met zijn jeugdliefde Lila. Hoewel niets meer herinnert aan de tijd en de personages van de eerste film laat Tanner thema's als verzet tegen de gevestigde orde terugkomen in deze poëtische schets van een jong leven.

Tatort - Am Ende der Welt

1998 | Mysterie

Duitsland/Zwitserland 1998. Mysterie van Helmut Förnbacher. Met o.a. Laszlo I. Kish, Ernst C. Sigrist, Charlotte Schwab, Jean-Pierre Gos en Hans Wyprächtiger.

Jonge landmeter, zoon van invloedrijk advocaat, is bij ongeluk in Zwitserse Jura om het leven gekomen. Kommissar Philipp von Burg (Kish, met hippe baseball-cape) en zijn collega Markus Gertsch (Sigrist) van de politie van Bern vermoeden dat de man vermoord werd: als radicale milieu-activist had hij zich bij de boeren van de streek heel wat vijanden gemaakt. De onderzoekers stoten op ongerijmdheden en worden zelf doelwit van een aanslag. Oorspronkelijk in Schwyzerdütsch gesproken, maar netjes in het Duits nagesynchroniseerd. Urs Aebersold schreef het moeilijk verstaanbaar verhaal over milieuzondaars, middeleeuwse sekte- rituelen en een reeks dodelijke 'ongevallen'. Wel spanning gewaarborgd op de alpenweide.

L'enfant et les loups

1998 | Drama, Familiefilm

Zwitserland/Frankrijk 1998. Drama van Pierre-Antoine Hiroz. Met o.a. Christophe Malavoy, Pascale Rocard, Chick Ortega, Marie Sambourg en Clémence Lafleurière.

De tienjarige in Parijs opgegroeide Othilie (Sambourg) wordt door haar vader voor de paasvacantie naar zijn broer Antoine (Malavoy) gezonden, de directeur van een regionaal natuurpark in de bergen. De norse Antoine is niet erg opgetogen met haar komst en laat haar dan ook meestal alleen of in het gezelschap van zijn wereldvreemde medewerker Tambourin (Ortega). Othilie maakt hier kennis met de uitgestrekte natuur en de immense bergen. Voor het eerst sinds decennia worden er terug wolven opgemerkt in de streek. De wolven zaaien meteen paniek onder de bergbewoners, die hen zo vlug mogelijk willen doden. Antoine tracht hen op andere gedachten te brengen en hij krijgt de hulp van dierkundige Jeanne (Rocard). Een poëtische ode aan het wildleven, gezien door de ogen van een stadskind. De film heeft de charme van een eindeloos verhaal, zonder dat hij in de val trapt van een naïeve film over de relatie tussen een kind en wilde roofdieren. Ortega is schitterend als de halfwilde Tambourin die a.h.w. een band heeft met de wolven. De kleine Sambourg zal ieders hart probleemloos stelen. Jean Curtelin, Nathalie Carter en Alexis Salatko baseerden het scenario op een verhaal van François Ducray, Josie Halbwachs en Olivier Marvaud. Mooie natuuropnamen van Denis Jutzeler.

L'instit : Le chemin des étoiles

1997 | Drama

Frankrijk/Zwitserland 1997. Drama van Claudio Tonetti. Met o.a. Gérard Klein, Myriam Boyer, Magali Leris, Kevin Goffette en Antoine Cousin-Mazure.

Het minste dat gezegd kan worden is dat Charlotte (Leris) niet warm verwelkomd wordt in het stille dorpje Saint-Michel, waar ze samen met haar tienjarig zoontje Fred (Goffette) haar intrek neemt. Charlotte heeft juist een gevangenisstraf van twee jaar achter de rug. Fred is de erfgenaam van de boerderij van zijn opa, samen met zijn neef J[KA1]er[KA1]emy (Cousin-Mazure). De twee hebben elkaar nooit ontmoet, maar hun beider moeders haten elkaar vurig. Interim-leraar Victor Novak (Klein) heeft het niet eenvoudig om een jaren oude familievete op te lossen. Het bekende stramien, met de nodige dramatiek en wat tranerig sentiment, tekent ook deze aflevering van de populaire Franse serie. Wie geen vernieuwing verwacht en zich laat lijmen door de routine-elementen zal zeker niet bedrogen uitkomen. Pierre Pauquet, Pierre Lary en Mary Jimenez schreven het scenario. Achter de camera nam Jacky Mahrer plaats.

L'instit : Le chemin des étoiles

1997 | Drama

Zwitserland/Frankrijk 1997. Drama van Claudio Tonetti. Met o.a. Gérard Klein, Myriam Boyer, Magali Leris, Kevin Goffette en Antoine Couzin-Mazure.

In het kader van een reclasseringsprogramma komt Charlotte (Leris) vrij uit de gevangenis. Ze vestigt zich met haar tien- jarige zoontje Fred (Goffette) in Saint-Michel-l`Observatoire, waar Fred een deel van de boerderij van zijn grootvader ge[KA3]erfd heeft. Het andere deel hoort toe aan zijn neefje J[KA1]er[KA1]emy (Cousin-Mazure). Hun komst wekt beroering in het anders zo stille dorpje. Vooral Th[KA1]er[KA2]ese, die een bar uitbaat, vreest dat Fred een slechte invloed zal hebben op de andere kinderen. Fred komt in de klas op de dag dat ook interim- leraar Victor Novak (Klein) er zijn eerste les zal geven. Ook Jérémy zit in dezelfde klas. Het spreekt vanzelf dat Novak zijn best zal doen om de jongen goed op te vangen. Niet bijzonder boeiende aflevering van deze langlopende reeks die weer in de nodige valkuilen van het goedkope sentiment valt. Uit de hele situatie en het schilderachtige decor van het bergdorpje valt heel wat meer te halen dan er in het scenario van Pierre Pauquet, Pierre Lary en Mary Jimenez, naar een verhaal van Philippe Longchamp, zit. Cameraman Jacky Mahrer zet fraaie beelden neer.

Ricky

1995 | Komedie

Zwitserland/Frankrijk 1995. Komedie van Philippe Setbon. Met o.a. Guillaume Depardieu, Jean-François Stévenin, Lola Gans, Elisabeth Vitali en Roland Amstutz.

De vijfenveertigjarige Stévenin durft niet naar huis gaan daar hij ontslagen werd en zijn vrouw dit nieuws niet al te best zal opnemen. Na een nachtje doorzakken in een truckerscafé ontmoet hij Depardieu, die eruitziet als een schooier met een grote bek. Al liftend tracht deze een geheime bestemming te bereiken. Stévenin stelt hem voor met hem mee te rijden, wat de ander schoorvoetend aanvaardt. De jongen vertelt dat hij zijn moeder verloren is en dat hij nu van plan is om zijn vader, die hij voor haar dood aansprakelijk houdt, te vermoorden. Het tedere relaas van de vrienschap tussen een jonge en een oudere man, die geen van beiden de realiteit aankunnen. Zowel Depardieu als Stévenin leven zich uitstekend in hun rol in. Regisseur Setbon is verantwoordelijk voor het met humor doorspekte dramatische scenario en Jean-Pierre Plichon bediende de camera. Formaat 16/9.

Cécile est morte

1994 | Misdaad, Thriller

Frankrijk/België/Zwitserland 1994. Misdaad van Denys de La Patellière. Met o.a. Bruno Cremer, Claude Piéplu, Jean-Claude Frissung, Jean-Pierre Gos en Sophie Caffarel.

Bijna dagelijks komt Caffarel bij inspecteur Maigret (Cremer) klagen over een onbekende die 's nachts haar appartement binnendringt. Op het politiebureau wordt wat lacherig gedaan over de vrouw en haar biechtvader Maigret, tot zij dood wordt aangetroffen. Gebaseerd op het in 1942 gepubliceerde verhaal Cécile est morte in Maigret revient..., dat in 1944, nog tijdens de Duitse bezetting, werd verfilmd door Maurice Tourneur, met Albert Préjean als Maigret. In deze best aardige tv-versie laat Cremer Maigret nogal menselijk overkomen, wat niet kan worden gezegd van al zijn eerdere Maigret-vertolkingen en vermoedelijk te danken is aan De La Patellière.

Goupi Mains-Rouges

1993 | Misdaad, Film noir

Zwitserland/Frankrijk 1993. Misdaad van Claude Goretta. Met o.a. Maurice Barrier, Jean-Philippe Écoffey, Séverine Vincent, Josiane Lévëque en Sylvie Herbert.

Na jarenlange afwezigheid keert Goupi (Ecoffey) terug naar zijn geboortedorp, waar zijn ouders hem willen koppelen aan een nicht, S[KA1]everine Vincent. Hij wordt uiterst koel ontvangen door zijn oom Mains-Rouges (Barrier), die duidelijk zijn neef uit Parijs op de proef wil stellen. De terugkeer van Goupi valt samen met de diefstal van een aanzienlijke som geld. Getrouwe remake van de klassieker uit 1942 van Jacques Becker. Goretta, die ook het scenario schreef dat gebaseerd is op de roman van Pierre Véry, slaagt er niet in dezelfde zwoele en verderfelijke sfeer te benaderen. Redelijk spel van de hoofdacteurs. Achter de camera stond Dominique Brenguier.

Mortelles rencontres

1992 | Thriller

Zwitserland/Frankrijk/Canada 1992. Thriller van Patrick Jamain. Met o.a. Jacques Penot, Teri Austin, Luca Barbareschi, Gioele Dix en Steve Kalfa.

Genève wordt opgeschrikt door een golf van moorden op mooie, jonge vrouwen. Volgens het dagblad La Gazette is er duidelijk een seksueel gestoorde seriemoordenaar aan het werk. De enige overeenkomst tussen de verschillende slachtoffers is dat ze allemaal werkten in nachtclubs. De hoofdredacteur stuurt zijn sterreporter Dix erop af, bijgestaan door nieuwelinge Austin. Onderhoudende thriller met een bekend gegeven dat weinig origineel uitgewerkt werd. Liefhebbers van het genre zullen alles vlug doorhebben. Acteerprestaties zijn redelijk. David Preston en Edith Rey schreven het verhaal dat door Preston en Joëlle Goron tot scenario gekneed werd. Daniel Diot bemande de camera.

Connections

1992 | Thriller

Canada/Italië/Frankrijk/Zwitserland 1992. Thriller van Patrick Jamain. Met o.a. Teri Austin, Luca Barbareschi, Giole Dix, Steve Kalfa en Patrick Lapp.

Austin, sterjournaliste van het boulevardblad Herald, krijgt van haar baas opdracht een serie artikelen te schrijven over een seriemoordenaar die de streek onveilig maakt. De mysterieuze maniak heeft al zes slachtoffers op zijn geweten - mooie, jonge brunettes die voor een escort-service werken. Austin moet haar reportage met zoveel mogelijk pikante details zien te kruiden. Formule-thriller die wel spannende momenten kent maar zeker niet vernieuwend werkt voor het genre. Het spel ligt over het algemeen op een laag peil. Alles wat je verwacht gebeurt ook in dit scenario dat gebaseerd is op een verhaal van David Preston en Edith Rey en door Preston en Joëlle Goron geschreven is. Fotografie van Daniel Diot.

Les mauvais instincts

1991 | Thriller, Mysterie

Zwitserland/Frankrijk 1991. Thriller van Alain Tasma. Met o.a. Stéphane Freiss, Valeria Bruni Tedeschi, Anaïs Jeanneret, Serge Avedikian en Pierre Julien.

Freiss en Bruni-Tedeschi zijn een jaar getrouwd. Hij houdt zielsveel van zijn vrouw, maar toch blijft ze voor hem een waar mysterie. Hij weet niets over haar, heeft nooit haar moeder ontmoet en kent de rol niet die haar beste vriendin in haar leven speelt. Op een avond komt Freiss thuis en treft zijn vrouw volledig versuft aan naast een lijk. Gebaseerd op de uitstekende suspenseroman van Day Keene, Mrs. Homicide, zijn de scenaristen Philippe Triboit en Tasma erin 'geslaagd' een nauwelijks spannende, maar zeer voorspelbare film af te leveren, die bitter weinig ruimte laat voor mysterie. De acteurs presteren matig en geloven duidelijk niet in hun opdracht. Voor het in beeld brengen werd beroep gedaan op Jacky Mahrer.

Le funiculaire des anges

1990 | Drama, Misdaad

Frankrijk 1990. Drama van Roger Gillioz. Met o.a. Bernard Rosselli, Gabrielle Lazure, Sofie Kremen, Denise Virieux en Jean-Pierre Gos.

Een nauwgezette bewerking van een boek van Verne Chute, dat verschenen is in de 'Série Noire' van uitgeverij Gallimard: dat zegt eigenlijk alles over de inhoud. Roselli is een pop- zanger die aan geheugenverlies lijdt en wiens identiteit en duistere verleden als huurling in Afrika worden ontrafeld. Het ritme houdt gelijke tred met de onverwachte wendingen. Innemende en verdachte personages.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Jean-Pierre Gos op televisie komt.

Reageer