Christiane Graziani

Producer

Christiane Graziani is producer.
Er zijn 4 films gevonden.

Jazz Collection: Bud Powell, l'exil intérieur

1999 | Documentaire, Biografie, Muziek

Frankrijk 1999. Documentaire van Robert Mugnerot. Met o.a. Freddy Jone, Frances Barnes, Dizzy Gillespie, Laurent De Wilde en Jackie McLean.

Bud Powell werd in 1924 geboren in Harlem als zoon van een musicus. Zijn vader moedigde de jongen aan toen hij piano wou leren spelen. Hij was zo goed dat hij op zijn achttiende reeds geëngageerd werd in het orkest van Duke Ellington. Als be- bop pianist kende hij een gigantische populariteit, maar kon in Amerika haast niet meer aan de bak toen drugs en alcohol hem onbetrouwbaar maakten. Hij vertoonde tevens een autistisch gedrag en werd meermaals opgenomen in psychiatrische instellingen. In 1959 vestigde hij zich in Parijs. Deze traumatische periode in zijn leven werd tevens zijn meest succesvolle. In 1964 werd tbc bij hem vastgesteld en collega's van hem organiseerden een benefiet-concert zodat hij terug naar de States kon gaan, waar hij in 1966 overleed. Hij werd amper 42 jaar maar toch beïnvloedde hij een hele generatie pianisten van Horace Silver over McCoy Tyner tot Chick Corea. Een boeiend document geschreven door Mugnerot. Benoît Ufferte stond in voor de montage van nieuw materiaal en de zeldzame filmopnamen met Powell. Fotografie is van Michel Bart en Jérôme Pavloski.

Barbara, je chante ma vie

1999 | Documentaire, Biografie, Muziek

België/Frankrijk 1999. Documentaire van Philippe Kohly. Met o.a. Jean-Claude Brialy, Marie Chaix, Jo Dekmine, Sophie Makhno en Georges Moustaki.

Diepgravende documentaire over de `zangeres in het zwart`, Barbara, die in juni 1930 te Parijs geboren werd als Monique Serf. Nadat ze met haar familie als joden ondergedoken had gezeten, trok ze na de oorlog naar Belgi[KA3]e. Daar trad ze op in cabarets te Brussel en Charleroi als Barbara Brodsky. Haar grote voorbeeld was Edith Piaf. Na de dood van haar vader in 1959 vestigde ze zich terug in Parijs. Ze legde haar bittere herinneringen aan haar vader vast in het lied `Nantes`, dat tevens de geboorte inluidde van Barbara, de zangeres die een sensatie werd toen ze in 1963, gesteund door Georges Brassens, optrad in de Bobino. Ze werd goede maatjes met Jacques Brel, die haar zelfs aanzette haar filmdebuut te maken in zijn film FRANZ (1971). Het portret van een vrouw die heel haar leven gevochten heeft tegen haar eigen onzekerheid. Op de soundtrack krijgen we al haar bekende nummers te horen. Een knap document over een moedige vrouw die wist wat ze wou en weigerde compromissen te sluiten. Ze stierf in november 1997. Kohly schreef het scenario. Claude Hermann sprak de commentaar in. Montage is van Claudine Dupont. Frank Dhelens stond achter de camera. Stereo.

Reflections : New York - Paris

1998 | Documentaire, Muziek

Frankrijk 1998. Documentaire van Jérôme De Missolz en Eric Sandrin. Met o.a. Max Roach, André Hodeir, Johnny Griffin, Kenny Barron en Steve Lacy.

De negers zijn de vaderlandslozen van Amerika. Hun gemeenschappelijk verleden ligt in de muziek. Muziek studeren lag buiten hun mogelijkheden, dus waren ze verplicht zelf instrumenten te ontdekken, ze te leren bespelen en een eigen stijl te ontwikkelen. Begin 20e eeuw lieten ze zich opmerken met een geheel eigen muzikale expressie: de jazz. Gospel, blues, ragtime, be-bop, verschillende namen, maar onmiskenbaar hun eigen sound. In de jaren 1930 brachten de Amerikaanse negers de jazz naar Parijs. Hier vonden ze de mensen die hun muziek begrepen. Musici als Sidney Bechet en Josephine Baker werden de vertegenwoordigers van de jazz in Europa. De film onderzoekt de wisselwerking tussen New York en Parijs en de invloed van deze migratie op de muziek. De gidsen zijn de Amerikaanse percussionist Max Roach en de Franse pianist André Hodeir. Vooral jazz-liefhebbers zullen enorm geboeid worden door deze verhelderende documentaire, geschreven door De Missolz en Sandrin. Deze laatste stond in voor de montage, terwijl De Missolz tevens de fotografie voor zijn rekening nam.

Cannes... les 400 coups

1997 | Documentaire

Duitsland/Frankrijk/Zwitserland 1997. Documentaire van Gilles Nadeau. Met o.a. Georges Cravenne, Louisette Fargette, Roger Vadim, Claudia Cardinale en Henri Alekan.

Een overzicht van vijftig jaar Festival van Cannes, beginnende met de valse start in 1939, om dan over te schakelen op het echte eerste festival van 20 september tot en met 5 oktober 1946. De vele documentaire beelden met beroemde vedetten van destijds die langs de Croisette paraderen worden afgewisseld met interviews met de groten van vandaag. Er wordt natuurlijk aandacht besteed aan het afgebroken festival van 1968, dat als gevolg had dat nevenmanifestaties als [KL]La quainzaine des r[KA1]ealisateurs[KLE] en [KL]La semaine de la critique[KLE] het levenslicht zagen. Tevens worden fragmenten getoond uit films die hun loopbaan startten in Cannes, evenals beelden van enkele prijsuitreikingen. Het geheel zit eerder rommelig in elkaar en werd duidelijk vlug gemonteerd (door Martine Evin) om de concurrenten voor te zijn. Michel Pascal en Nadeau schreven het scenario. Pascal stond tevens in voor de commentaar en de interviews. Achter de camera stonden Jean-Claude Lemercier, Jacques Pamart en Gorka Sistiaga.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Christiane Graziani op televisie komt.

Reageer