Dominique Besnehard

1954 Acteur, Producer

Dominique Besnehard (1954) is acteur en producer.
Er zijn 21 films gevonden.

Mince alors!

2012 | Komedie

Frankrijk 2012. Komedie van Charlotte de Turckheim. Met o.a. Victoria Abril, Lola Dewaere, Catherine Hosmalin, Mehdi Nebbou en Grégory Fitoussi.

De Nederlandse variant van de Franse kreet Mince alors is zoiets als Verdorie. Plak daar de letterlijke vertaling achter (Dun dan) en je hebt de toon van deze eenvoudige dameskomedie te pakken. Het toneel is een kuuroord voor zwaarlijvigen waar drie vrouwen (Dewaere, Abril en Hosmalin) al dan niet tegen hun zin proberen iets te doen aan hun lijf. Hoe het uitpakt is geen verrassing - de Engelse titel luidt Big is Beautiful - maar een origineel verhaal is dankzij het sprankelende trio helemaal niet nodig.

Avant l'aube

2011 | Drama

Frankrijk/Luxemburg 2011. Drama van Raphaël Jacoulot. Met o.a. Vincent Rottiers, Jean-Pierre Bacri, Sylvie Testud en Ludmila Mikaël.

Ex-bajesklant Frédéric (Rottiers) krijgt nachtportiersbaantje in het Grand Hotel des Aiglons in de besneeuwde Pyreneeën. Op een avond ziet hij hotelier Jacques (Bacri) met diens zoon een auto verbergen. De dag nadien blijkt een gast spoorloos. Wanneer een rechercheur (Testud in een karaktercompositie om te zoenen) haar neus in de affaire steekt, zwijgt Frédéric echter. Scenario rust, zoals in Une étrange affaire of Une affaire de goût, op ambigue relatie tussen hypnotiserende patron en gefascineerde protegé. Regie voegt daaraan suggestieve sfeertekening in imposant landschap toe.

Les misérables

2001 | Drama, Historische film, Actiefilm

Frankrijk/Duitsland/Spanje/Verenigde Staten/Italië/Verenigd Koninkrijk 2001. Drama van Josée Dayan en Lewis Milestone. Met o.a. Gérard Depardieu, John Malkovich, Virginie Ledoyen, Christian Clavier en Enrico LoVerso.

Miniserie in vier delen met mooie hoofdrollen, bewerking van de beroemde gelijknamige roman van Victor Hugo uit 1862. Depardieu kruipt in de huid van Jean Valjean, de ex-gevangene die zijn leven betert, maar desondanks 17 jaar lang door de Franse justitie wordt achtervolgd. Malkovich speelt de rol van Javert en Moreau is een ideale Moeder Innocence.

Ça ira mieux demain

2000 | Komedie

Frankrijk 2000. Komedie van Jeanne Labrune. Met o.a. Nathalie Baye, Jeanne Balibar, Jean-Pierre Darroussin, Danielle Darrieux en Isabelle Carré.

Celliste Marie (Carr[KA1]e) beschuldigt een man van diefstal van haar portemonnaie in de Parijse metro. Zij is met haar vriendin Annie (Guillemin) onderweg. Marie`s moeder Elisabeth (Balibar) gaat verhuizen, en weet niet wat ze met een ladenkast moet doen, die al heel lang in de familie is. Sophie (Baye) is niet meer zeker van zichzelf; haar man Xavier (Darroussin) weet niet welk beroep hij moet kiezen: psychotherapeut of bottenkraker; hij oefent ze beide uit, onder verschillende namen, maar in dezelfde praktijk. Hij gaat in zijn eentje in een bistro eten en ontmoet zijn oude vriend Franck (Bezace), een binnenhuisarchitect, die van zijn vrouw C[KA1]eline (Besançon) minder vet zou moeten eten. Sophie ontmoet Elisabeth en raakt in gesprek over de ladenkast die eerst in plastic gewikkeld moet worden voordat hij in de kelder kan. Is het wel of niet goed voor het hout; iedereen doet zijn zegje. Er gebeurt van alles en zo maken we kennis met de belangrijkste personages van de film. We volgen een week lang hoe het met hen gaat. Sommigen hebben geluk, anderen hebben pech. Veel gebeurtenissen zijn ronduit grappig, andere voorvallen zijn minder humoristisch, afhankelijk van de spelprestaties. Baye is heel goed als weifelaarster, die naar seks verlangt, en Balibar komt heel sympathiek en geloofwaardig over. Veterane Darrieux is goed op dreef als vrouw die alles over gordijnstoffen weet. Ondanks het originele scenario van regisseuse Labrune had de film veel grappiger kunnen zijn. Het einde is abrupt, maar laat de deur wagenwijd open voor een vervolg. Wie de film op tv kan zien, moet hem beslist niet overslaan - hij is leuk genoeg. Het camerawerk is van Jean-Claude Thibaut.

Victoire ou la douleur des femmes : 1967

2000 | Drama

Frankrijk 2000. Drama van Nadine Trintignant. Met o.a. Marie Trintignant, Marina Vlady, Sabine Haudepin, Jean-Michel Fete en Yves Lambrecht.

In 1967 barst de strijd voor de vrije verkoop van de anticonceptiepil in volle hevigheid los. Victoire (Trintignant) betoont zich een voorstander van deze wet. Van actrice Anouk Aim[KA1]ee (die zichzelf speelt), die juist terugkeert van het Filmfestival van Moskou, verneemt ze dat Nicolas (Fete) nog steeds leeft en zich in Moskou bevindt. Nadat hij in Duitsland gevangen genomen werd door Russische soldaten heeft hij tien jaar ellende en ontbering gekend in de Goelag. Nadien werd hij onder huisarrest geplaatst in een Siberisch dorpje. Nu tracht hij wanhopig een uitreisvisum te bemachtigen om terug te keren naar Parijs. Via haar contacten slaagt Victoire erin hem dit visum te bezorgen, maar de man die ze in haar armen verwelkomt is gebroken en uitgeleefd. Slot van de trilogie over de vrouwenstrijd in Frankrijk tussen 1939 en 1970. Ook al wordt hier vooral aandacht besteed aan de terugkeer van Nicolas, toch blijft het duidelijk een film van, over en voor vrouwen. Het peil van zowel bewerking als van acteren staat op hoog niveau. Ook voor dit laatste deel werd de roman van Gilbert Schlögel bewerkt door Yves Belaubre, Évelyne Pisier, Éva Darlan en Marie & Nadine Trintignant. Fotografie was ook nu weer van Patrick Blossier. Stereo.

Meilleur espoir féminin

2000 | Komedie

Frankrijk 2000. Komedie van Gérard Jugnot. Met o.a. Gérard Jugnot, Bérénice Béjo, Antoine Duléry, Sabine Haudepin en Mohamed Hicham.

Yvon Rance (Jugnot) is kapper in Bretagne. Hij is een vakman in hart en nieren en heeft maar [KA1]en[KA1]en wens: dat zijn dochter Laetitia (Bejo) haar eigen zaak opent in Quimper of Laval. Laetitia koestert hele andere ambities. Ze heeft een aardig snuitje en doet een auditie bij regisseur St[KA1]ephane (Duléry) in Parijs. Als pappa Yvon daar achter komt, breekt de hel los. Als Laetitia met zelfmoord dreigt, stemt Yvon toe, maar hij wil haar gage onderhandelen. Hij valt bijna flauw als hij ontdekt dat Laetitia in een paar weken net zoveel verdient als hij in één jaar. Op de set wordt hij te lastig en wordt hij snel weg gebonjourd. Eenmaal terug op honk ontdekt hij dat de sensatiepers Laetitia de achternaam France heeft gegegevn. Nu wordt het de hoogste tijd om in actie te komen. Als gebruikelijk zijn de films van Jugnot heel kluchtig en daar moet je van houden, want het scenario dat hij met Isabelle Mergault schreef, graaft niet erg diep. Bejo is een openbaring en een talent om in de gaten te houden en zij heeft grotendeels de waardering voor deze film bij elkaar verdiend. De bijrollen die door vijftig karakterspelers worden bezet, hebben bijgedragen tot deze waardering. Het camerawerk is van Pascal Gennesseaux.

Le bleu des villes

1999 | Komedie

Frankrijk 1999. Komedie van Stéphane Brizé. Met o.a. Florence Vignon, Mathilde Seigner, Antoine Chappey, Philippe Duquesne en Clotilde Mollet.

De dertig-jarige Solange (Vignon) is parkeerwacht in een tamelijk troosteloos lijkend Tours, de hoofdstad van het departement Indre-et-Loire. Ze deelt boetes uit en moet onheuse bejegingen van geverbaliseerde automobilisten slikken. Haar man Patrick (Chappey) legt overledenen in het mortuarium van het ziekenhuis af en schildert ze op voor de begrafenis. Al zijn vrije tijd besteedt Patrick aan het eigenhandig bouwen van hun bescheiden droom, een eensgezinshuisje. Ondertussen doodt Solange de tijd door een videocamera op een stoel te zetten en de laatste hits in te zingen. Haar stem is niet onaardig, maar over een carri[KA2]ere durft ze niet na te denken. Haar oude schoolvriendin van het lyc[KA1]ee, Myl[KA2]ene (Seigner), presenteert op de tv het weer. Door haar aardige snuitje, haar charmante manieren en haar welluidende babbel is zij een personality in Frankrijk geworden. Ze heeft een boek met haar jeugdherinneringen geschreven en komt het presenteren in haar geboortestad. Zo ontmoeten Solange en Mylène elkaar weer opnieuw en halen over een etentje de vriendschapsbanden weer aan. Dit resulteert erin dat Solange mee gaat naar Parijs om haar droom van een zangcarrière te verwezenlijken. Het wordt niks en op een weinig tactische wijze maakt Mylène Solange duidelijk dat ze geen talent heeft. Solange wordt wanhopig en in haar vertwijfeling doet ze een zelfmoordpoging, maar ze keert weer heelhuids terug in de open armen van Patrick. Het scenario van debuterend regisseur Brizé en medehoofdrol Vignon is tamelijk rechtlijnig, maar het is gekruid met heerlijke, spottende Franse humor. Daarbij komt het voortreffelijke spel van de zeer geloofwaardige hoofdrollen, vooral van Solange die met haar gebaren en gezichtsuitdrukkingen de kijker laat zien wat ze voelt. Het camerawerk is van Jean-Claude Larrieu. Een fijne film die je moet meepakken als hij op de thuisbuis komt.

Balzac

1999 | Drama, Historische film

Frankrijk/Duitsland/Italië 1999. Drama van Josée Dayan. Met o.a. Gérard Depardieu, Jeanne Moreau, Fanny Ardant, Virna Lisi en Katja Riemann.

Prestigieuze en door de Académie Balzac hemelhooggeprezen biopic van Balzac concentreert zich vooral op zijn literaire activiteiten en de vrouwen in zijn leven. De schrijver van 'Eugénie Grandet', 'Le Père Goriot' en 'Le Colonel Chabert' die is begonnen als een mislukte zakenman, houdt van het leven, van luxe, van mooie kleren, en vooral van vrouwen. De 'lastigste' vrouw in zijn leven, is zijn moeder Charlotte-Laure (Jeanne Moreau). Zij beschouwt haar zoon als een nietsnut, een dromer en een mislukkeling. Balzacs eerste liefde, in 1820, is Madame de Berny (gespeeld door de Italiaanse actrice Virna Lisa), die 20 jaar ouder is dan hij. Zij is een soort moederfiguur die hem volop steunt in zijn literaire ambities. Balzac flirt ondertussen ook met de jonge Laure d'Abrantès (Katja Riemann). Maar zijn grote liefde was de getrouwde Poolse gravin Evelyne Hanska (Fanny Ardant). Het scenario van Balzac werd geschreven door Didier Decoin, die eerder tekende voor Le Comte de Monte Cristo en Les Misérables, tv-series waarin hoofdrolspeler Gérard Depardieu ook acte de présence gaf.

Mookie

1998 | Familiefilm, Komedie

Frankrijk 1998. Familiefilm van Hervé Palud. Met o.a. Jacques Villeret, Eric Cantona, Emiliano Suarez, Carla Ortiz en Harry Porter.

In Mexico neemt een missionaris, pater Beno[KA4]it (Villeret), een aapje dat hij langs de weg aantreft, liefderijk op. Hij doopt het Mookie en een jaar later blijkt het een unieke chimpansee te zijn: ze kan praten. Als dit bekend wordt, willen wetenschappers Mookie onderzoeken om er achter te komen hoe zoiets mogelijk is. Pater Beno[KA4]it is hier niet van gediend en neemt de wijk. Hij ontmoet onderweg bokser Antoine Capella (Cantona), die probeert te ontsnappen aan de wraak van de maffia, want hij weigerde een getrukeerd gevecht te verliezen. Het ongebruikelijke trio - de pater, de bokser en de aap -beleeft samen een hachelijk avontuur. Door deze film krijg je de indruk dat de filmindustrie al vijftig jaar stilstaat, want dit is een oubollige en ongenietbare rolprent. Ook het kleine volkje zal er niets aan vinden. Voetballer Cantona speelt de rol van macho, maar hij kan niet acteren. Villeret schmiert er lustig op los en heeft van zijn personage als geestelijke een afgrijselijke karikatuur gemaakt, waaraan je je ergert, zelfs als je niet gelovig bent. Onbegrijpelijk dat Claude Berri dit onding heeft willen produceren, maar vergissen is menselijk. Het scenario is van regisseur Palud, Igor Aptekman en Simon Michael naar een verhaal van Palud en Aptekman. Het camerawerk is van Bernard Lutic. Dolby Stereo.

Heroïnes

1997 | Familiefilm, Musical

Frankrijk 1997. Familiefilm van Gérard Krawczyk. Met o.a. Virginie Ledoyen, Maïdi Roth, Marc Duret, Saïd Taghmaoui en Serge Reggiani.

Johanna (Ledoyen) en Jeanne (Roth) zijn twee vriendinnen die samen in de band Les Sir[KA2]enes zitten. Ze nemen iedere gelegenheid te baat om op te kunnen treden ondanks hun totaal verschillende karakters. Jeanne is introvert en romantisch, terwijl Johanna extrovert en sensueel is. Een talentenjacht in Toulouse bombardeert hen tot een succes, dankzij de geluidstechnicus: Johanna staat op het podium en play-backt de liedjes, die Jeanne achter de coulissen zingt. Het ene concert volgt op het andere, maar het ongelijk verdeelde succes tussen beide heldinnen veroorzaakt een onverdraaglijke spanning. Beslist geen slechte, maar eerder een temperamentvolle muziekfilm voor- en over tieners, die zwak inzet maar dan vaart krijgt. De muziek van Roth ligt lekker in het gehoor en Ledoyen is mooi en ontwapenend. De film toont aan dat de (Franse) popwereld zeer oppervlakkig is en dat is overigens een frappante gelijkenis met de werkelijkheid, ook buiten het land van oorsprong (van deze film). Dit alles gekoppeld aan een aanvaardbaar happy-end. Deze rolprent is een pluim op de hoed van de conservatieve Franse film van eind jaren 1990 die gekenmerkt werd door een grote artistieke malaise, het gebrek aan innovatie en nieuw talent. Krawczyk en Alain Layrac baseerden hun scenario zeer vrij op de roman Play Back van Didier Daeninckx. Het camerawerk is van Laurent Dialland. Dolby Stereo.

Les femmes et les enfants d'abord

1994 | Komedie

Frankrijk/Duitsland/Spanje/Italië 1994. Komedie van Sandra Joxe. Met o.a. Anna Galiéna, Roger Ibanez, Javier Albada, Mapi Galan en Pascal Aubier.

Galiena is 35, gehuwd en moeder van drie kinderen. Twaalf jaar geleden was ze een beloftevolle studente in de schilderkunst, maar ze werd zwanger en trouwde met Atkine, zoon van een rijke familie. Ze liet de schilderkunst varen om zich volledig te wijden aan haar gezin. Maar hun geluk overleefde de jaren niet en ze mist de moed om zelf een andere richting aan haar leven te geven. Als Atkine haar in de steek laat, ziet ze zich gedwongen haar lot in eigen handen te nemen. Prikkelende, poëtische komedie waarin goed gespeeld wordt, maar met een voorspelbaar scenario van Joxe. Galiena steelt moeiteloos de show als een ingedommelde vrouw die plotseling wakker geschud wordt. Fotografie van Emmanuel Machuel.

Mensonge

1993 | Drama

Frankrijk 1993. Drama van François Margolin. Met o.a. Nathalie Baye, Didier Sandre, Hélène Lapiower, Marc Citti en Adrien Beau.

Emma komt er tijdens haar zwangerschap achter dat ze seropositief is. Zij is haar echtgenoot, een verslaggever, altijd trouw geweest en moet zichzelf het een en ander gaan afvragen. Na een diepe inzinking besluit ze de waarheid over haar leven en haar relatie uit te zoeken. Margolin, die in zijn eerste lange speelfilm de ellende rond AIDS van de allernegatiefste kant laat zien, heeft het niet goed aangepakt. Met het happy-end dat in de laatste minuut uit de lucht komt vallen, wil hij kennelijk zijn geweten sussen. De rol van gedeprimeerde, jaloerse en hysterische vrouw is niet geschikt om La Baye weer tot leven te wekken.

La cité de la peur

1993 | Horror, Komedie

Frankrijk 1993. Horror van Alain Berbérian. Met o.a. Chantal Lauby, Alain Chabat, Dominique Farrugia, Sam Karmann en Gérard Darmon.

Tijdens het Festival van Cannes doet Lauby die hoofd van de persafdeling is, vergeefse moeite om mond tot mond reclame aan de gang te krijgen over [KL]RED IS DEAD[KLE], een horrorfilmpje gemaakt zonder geld. Ze krijgt onverhoopte publiciteit als een maniak de filmoperateurs vermoordt net zoals dat in die film gebeurt. Lauby laat geen kans voorbij gaan en trommelt onmiddellijk hoofdrolspeler Farrugia op uit Parijs, een `kind` van dertig dat gaat braken om te laten zien dat hij blij is. Wie op zoek is naar `good taste`, zit hier duidelijk verkeerd. De film (om dit onding maar een naam te geven) werd opgebouwd rond de tv-ploeg [KL]Les Nuls[KLE] (die officieel tekende voor het scenario) en dat is het enige dat erover te zeggen valt. Een ronduit beschamend schouwspel, dat in werkelijkheid geschreven (?) zou zijn door Dominique Farrugia, Chantal Lauby en Alain Chabat. In beeld gebracht door Laurent Dailland.

Colpo di coda

1993 | Thriller

Frankrijk/Duitsland/Italië 1993. Thriller van José Maria Sanchez. Met o.a. Giancarlo Giannini, Stefania Sandrelli, Alessandra Martines, Barbara Sukowa en Jean-Claude Brialy.

Deze politieke thriller speelt zich af op locaties in Normandi[KA3]e, Parijs en Veneti[KA3]e en is gebaseerd op Piero Soria`s gelijknamige roman over Flavio Morselli (Giannini), een professor in de muziek. Deze voormalige Italiaanse terrorist houdt zich al jaren schuil in Parijs. Door de moord op een lid van een groep terroristen, die zich verborgen hield in de lichtstad, valt de aandacht van de Franse geheime dienst op hun voormalige leider Flavio. Deze heeft niets te maken met de moord maar slaat op de vlucht. De leider van een mysterieuze organisatie chanteert Flavio en dwingt hem de voorzitter van de Europese Gemeenschap te vermoorden tijdens vredesbesprekingen over het Midden-Oosten. Daar wil hij niet bij betrokken raken, maar deze bende en de Franse geheime dienst zitten hem op de hielen. Hulp komt van een ex-vriendin, een voormalig terroriste die destijds wat voor hem voelde. Goed gespeeld en geproduceerd. Het scenario is van Graziano Diana, John Howlett en regisseur Sanchez.

Un été glacé

1991 | Thriller, Mysterie, Misdaad

Frankrijk 1991. Thriller van Bernard Giraudeau. Met o.a. Michel Duchaussoy, Roger Dumas, Niels Dubost, Bernard Freyd en Madeleine Cheminat.

In een plaatsje aan de Atlantische Oceaan, waar bij eb de uitgestrekte wadden droogvallen, vol muien, kreken en stroompjes, sterven op de hoger gelegen delen oude dametjes bij de vleet; bij hun stoffelijk overschot wordt een bosje anemonen aangetroffen. Commissaris Dumas gelooft niet aan toeval, maar de plaatselijke anatoom-patholoog toont zich onbezorgd en niet al te ge[KA3]interesseerd. Dumas stelt een onderzoek in. Tweede (tv- )film van Giraudeau naar de psychologische detectiveroman van Philippe Concil, verschenen in de 'serie noire' over de eenzaamheid van ouderen, die daardoor menen dat hun tijd gekomen is. De regisseur schreef zijn eigen script.

Rien que des mensonges

1991 | Drama

Frankrijk/Zwitserland 1991. Drama van Paule Muret. Met o.a. Fanny Ardant, Alain Bashung, Jacques Perrin, Stanislas Carré de Malberg en Alexandra Kazan.

Ardant is de verveelde vrouw van een rijke uitgever (een respectabel beroep dat kennelijk altijd in is) en houdt er een minnaar op na. Ze voelt zich schuldig over haar levensstijl en probeert er (tevergeefs) verandering in te brengen. Een lege, tamelijk plotloze film met Ardant als een levenloze aan- en uitkleedpop. Scenario van Jean-Fran[KA10]cois Goyet en regisseur Muret. Camerawerk van Renato Berta. Gemaakt met geld van de Zwisterse (Franstalige) tv.

Les jupons de la révolution - Marie-Antoinette

1989 | Historische film, Biografie, Erotiek

Frankrijk 1989. Historische film van Caroline Huppert. Met o.a. Emmanuelle Béart, Dominique Besnehard, Laurent Le Doyen en Isabelle Gélinas.

De na[KA3]ieve en jonge Marie-Antoinette (B[KA1]eart) had te laat door dat er een revolutie gaande was, waardoor zij tenslotte haar kop verloor. Pseudogeschiedenis goed in beeld gebracht (met een beetje seks voor het entertainment) zodat het geloofwaardig is, maar hoedt u voor geschiedvervalsing. Een oppervlakkig scenario, niet al te doorwrochte karakters en een regie die zich niet echt onderscheidt. Caroline is de zuster van actrice Isabelle Huppert.

Cent francs l'amour

1986 | Komedie, Erotiek

Frankrijk 1986. Komedie van Jacques Richard. Met o.a. Richard Bohringer, Valérie Steffen, Sabine Delouvrier, Dominique Pinon en Maryse Déol.

Om voor een expositie het noodzakelijke kapitaal bij elkaar te krijgen moet een hongerige fotograaf op de avances van een rijke homoseksuele vriend ingaan. Maar hij vindt uiteindelijk een andere oplossing: optreden in een 'life-show' met de blonde Otie op wie hij verliefd wordt. Het eigenlijke thema van de film is interessant: zich prostitueren om in leven te blijven. Maar hierop wordt oppervlakkig ingegaan en meermalen met een al te grote inschikkelijkheid. Het spel is erg onevenwichtig en de muziek en de liedjes stinken evenzeer.

La Nuit porte jarretelles

1984 | Komedie

Frankrijk 1984. Komedie van Virginie Thévenet. Met o.a. Jézabel Carpi, Ariel Genet, Arielle Dombasle, Caroline Loeb en Jacques de Gunzbourg.

Een 'vrije' vrouw beleeft een bewogen nacht en sleept een 17- jarige jongen mee naar alle 'lustoorden' van het Parijse nachtleven. Tenslotte laat zij hem achter bij een vriend die wel wat voelt voor een homoseksueel avontuurtje. Een totale mislukking met zowel de gebruikelijke clichés als de nieuwste trends eigen aan een elite. Enkele details wekken hoge verwachtingen op, maar tevergeefs. Teleurstellend. Misschien moeten we wachten op een volgende film van betere kwaliteit. Op video uitgebracht als DE NACHT DRAAGT JARRETELLES.

À nos amours

1983 | Drama, Romantiek

Frankrijk 1983. Drama van Maurice Pialat. Met o.a. Sandrine Bonnaire, Maurice Pialat, Evelyne Ker, Anne-Sophie Maillé en Dominique Besnehard.

Pialats in Frankrijk bejubelde en meermalen bekroonde filmsucces gaat over 'de eeuwige triestheid' in een Frans doorsnee gezin, nadat de vader zijn vrouw en twee kinderen in de steek liet. Centraal staat de vijftienjarige Suzanne (Bonnaire) die het verstikkende milieu ontvlucht en relaties aangaat met tal van vriendjes. Met een van hen trouwt ze uiteindelijk, niet omdat ze van hem houdt maar omdat die wat aardiger is dan de rest. Alleen met haar vader, gespeeld door Pialat zelf, heeft Suzanne nog een emotionele band.

Un Etrange voyage

1980 | Drama

Frankrijk 1980. Drama van Alain Cavalier. Met o.a. Jean Rochefort, Camille de Casabianca, Arlette Bonnard, Dominique Besnehard en Patrick Depeyrrat.

Moeder van schilder van middelbare leeftijd verschijnt niet op een logeerafspraak maar blijkt toch uit huis vertrokken te zijn. Politie vindt geen spoor, dus gaat hij haar zelf zoeken, samen met zijn studerende, politiek geëgageerde dochter. Ze volgen te voet het treintraject. De tocht wordt een wederzijdse verkenning tussen vader en dochter, waarbij de verloren gegane communicatie wordt hersteld, maar ook hun mentaliteitskloof duidelijk wordt. Boeiende en door Rochefort en dochter van de regisseur perfect gespeelde psychologische film heeft te beperkte opzet, waardoor het geheel minder indruk achterlaat dan de afzonderlijke scènes.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Dominique Besnehard op televisie komt.

Reageer