Nadia Barentin

Acteur

Nadia Barentin is acteur.
Er zijn 32 films gevonden.

Parlez-moi de vous

2012 | Drama

Frankrijk 2012. Drama van Pierre Pinaud. Met o.a. Karin Viard, Nicolas Duvauchelle, Nadia Barentin, Catherine Hosmalin en Patrick Fierry.

Een populaire radiopresentatrice besluit op zoek te gaan naar haar moeder, die ze nog nooit heeft ontmoet.

Procès de famille

2004 | Drama

Frankrijk 2004. Drama van Alain Tasma. Met o.a. Nicolas Gob, Nadia Barentin, Sam Karmann, Isabelle Habiague en Arthur Moncla.

Tv-routinier Tasma (Mata Hari, la vraie histoire, Harkis) verruilt de historische onderwerpen even voor een kleine acteursfilm over een klassiek onderwerp. Vader Michel Anjou (Karmann) is ondubbelzinnig over de artistieke ambities van zoonlief Lucas (Gob): de bar-tabac die het echtpaar Anjou drijft in de Bourgogne wordt door Lucas overgenomen, basta. Dus piept Lucas er tussenuit naar Parijs, waar het hedendaagse bohémienbestaan even anders is dan verwacht. Karakterspeler/regisseur Karmann (À la petite semaine) is een mooi autoritaire pa.

Le père Goriot

2004 | Drama

Frankrijk 2004. Drama van Jean-Daniel Verhaeghe. Met o.a. Tchéky Karyo, Malik Zidi, Charlez Aznavour en Nadia Barentin.

'C'est merveilleux! Mais je ne peux pas le faire.' zei Frankrijks beroemdste scenarioschrijver, Jean-Claude Carrière, toen hij Honoré de Balzacs 'Le père Goriot' mocht aanpassen voor film. Het leek moeilijk alle dingen uit de dikke roman samen te ballen tot anderhalf uur, maar Carrière deed het. Het hoofddecor wordt gevormd door het pension Vauquer, waar meneer Goriot (Aznavour) vertoeft - eens een rijk man vanwege de vermicellihandel tijdens Napoleons Revolutie, nu uitgeknepen door de twee dochters van wie hij zo houdt. Nieuwe gast is de jonge Rastignac (Zidi), die het rijke Parijse leven zoekt en aast op Goriots dochter Delphine (Darel).

Les blessures assassines

2001 | Misdaad, Drama

Frankrijk 2001. Misdaad van Jean-Pierre Denis. Met o.a. Sylvie Testud, Julie-Marie Parmentier, Isabelle Renauld, Dominique Labourier en Jean-Gabriel Nordmann.

In 1932 werd Frankrijk opgeschrikt door een beestachtige dubbele moord, die naderhand heel wat inkt uit de pennen (o.a. Jean-Paul Sartre en Simone de Beauvoir) heeft laten vloeien en inclusief deze rolprent al drie keer verfilmd is - LES ABYSSES (1963) van Nico Papatakis en SISTER MY SISTER (1994) van Nancy Meckler; officieus als LA CER[KA1]EMONIE (1995) van Claude Chabrol en verder tot het toneelstuk [KL]Les bonnes[KLE] bewerkt door Jean Genet, die de rollen omdraaide. De 28-jarige Christine (Testud) en haar 22-jarige zus L[KA1]ea Papin (Parmentier) hebben hun werkgeefster Madame Lancelin (Labourier) en haar dochter Genevi[KA2]eve (Donnio) vermoord. Monsieur Lancelin (Nordmann), een succesvolle advocaat, heeft ervoor gezorgd dat men korte metten maakte met het tweetal en in 1933 werden de zusters Papin na een proces van [KA1]e[KA1]en dag veroordeeld tot de guillotine. De zusters Papin hadden geluk, want de doodstraf voor vrouwen werd automatisch omgezet tot levenslang. Christine stierf na vier jaar in een inrichting. L[KA1]ea overleefde, maar toen ze 88 was en deze film uitkwam, begreep zij na een beroerte niet meer wat er in de buitenwereld gaande was. De meisjes hadden een verschrikkelijke jeugd gehad en werden door hun hardvochtige, wraakzuchtige moeder Cl[KA1]emence (Renauld) uit werken gestuurd om geld te verdienen. Hun zuster Emilia (Guille), ontsnapte de dans en ging het klooster in. Christine had dit ook gewild, maar mocht het niet. Na een reeks van onplezierige werkhuizen, waar zij werden uitgebuit en misbruikt door de heren des huizes, kwam het duo terecht bij de familie Lancelin. Madame was niet ongeschikt tegen hen en bedoelde het goed, en gaf hen de genegenheid die zij in hun jeugd hadden gemist. Als zij echter in een boze bui was, ging zij met een witte handschoen over de meubels, en trok een bedrag af van hun loon als ze bijvoorbeeld een bord hadden gebroken. Het verhaal ging indertijd dat Christine en Léa een incestueuze relatie hadden en dat Madame Lancelin hen daarbij betrapt had. Om ontdekking en schandaal te voorkomen moesten moeder en dochter Lancelin tot zwijgen gebracht worden. Primitief gedacht, maar wel gedaan. Nadat de zusjes hun taak hadden voltooid, wachtten ze op de gendarmerie om hen weg te halen. De verfilming van Denis, die dertien jaar lang niet meer achter de camera had gestaan, is sober en afstandelijk. Hij zet de kijker geen moment op het verkeerde been, manipuleert geen feiten en zoekt geen sensatie. De hoofdrollen Testud en Parmentier zijn bijzonder goed en je voelt als het ware hun lijden. Je moet wel geïnteresseerd zijn in het geval en van een psychologisch drama houden. Het scenario is van regisseur Denis en Michèle Halberstadt naar de roman L'affaire Papin van Paulette Houdyer. Het camerawerk is van Jean-Marc Fabre. De film heeft geen muziekscore en dat strekt de makers tot eer. De vormgeving is mooi en de film die naar Amerika gebracht werd haalde daar nog eens 225.390 dollar op. In Frankrijk kwamen er bijna driehonderdduizend bezoekers - het lijkt veel, maar is weinig voor dit land.

Félix et Lola

2001 | Romantiek, Drama, Komedie

Frankrijk 2001. Romantiek van Patrice Leconte. Met o.a. Charlotte Gainsbourg, Philippe Torreton, Alain Bashung, Philippe Du Janerand en Ahmed Guedayla.

Patrice Leconte, in Nederland met name bekend van grootse kostuumdrama's als Ridicule en La veuve de St. Pierre, gooit het over een heel andere boeg met een bescheiden liefdesverhaal, dat zich vrijwel geheel afspeelt op het kleine, afgeschermde terrein van een kermis. Onder een regenboog aan lichtjes omlijst door schelle kermismuziek zit Lola (Charlotte Gainsbourg) dromerig in een botsautootje en rijdt urenlang haar rondjes. De uitbater van de kermisattractie heet Félix, een knoestige dertiger die alleen in zijn trailer woont en genoegen neemt met zijn zwervend kermisbestaan. Hij wordt verliefd op het zwijgzame, mysterieuze meisje en niet lang nadat ze hebben kennisgemaakt trekt ze bij hem in. Voor het eerst van zijn leven is Félix dolgelukkig, alleen Lola's ex dreigt de idylle te verstoren.

Parents à mi-temps : Chassés croisés

1999 | Komedie

Frankrijk 1999. Komedie van Caroline Huppert. Met o.a. Robin Renucci, Charlotte de Turckheim, François-Eric Gendron, Alicia Alonso en Léopoldine Serré.

De tienjarige No[KA1]emie (Serr[KA1]e) bezit duidelijk het talent om een sterdanseres te worden van het ballet. Ze lijdt echter onder het feit dat haar ouders uit elkaar zijn, met als gevolg dat ze de ene week bij mama Alice (De Turckheim) doorbrengt en haar vriend Patrick (Gendron) om de volgende bij papa Paul (Renucci) en diens vriendin In[KA2]es (Alonso) te verblijven. Om de druk op het meisje te verminderen besluiten de twee koppels bijeen te gaan wonen, elk aan hun kant van een appartement. Maar ook daarmee neemt Noémie geen genoegen. Het liefst zou ze hebben dat alles weer was zoals toen mama en papa nog bij elkaar waren. Een vertederend portret van een klein meisje dat haar wereld in elkaar ziet storten door de scheiding van haar ouders, maar dat zich niet bij de toestand wil neerleggen. De kleine Serré is een ware hartedief, maar ze kan niet verhinderen dat het geheel uitloopt op een nogal goedkope boulevard-komedie, met een lach en een traan, maar zonder de minste diepgang. Marie-France Colombani en Gilles Chenaille schreven het scenario. Fotografie is van Elisabeth Prouvost.

Louis la brocante : Louis et la prison de cristal

1999 | Komedie

Frankrijk 1999. Komedie van Pierre Sisser. Met o.a. Victor Lanoux, Evelyne Buyle, Betty Bomonde, Pierre Forest en Magali Miniac.

Reeds sinds zeven generaties leiden de Montjoies een glasblazerij. Ze hebben een gevestigde reputatie en leveren steeds de beste kwaliteit af. Aan het hoofd van het familiebedrijf staat nu vader Montjoie (Forest). Sinds enkele maanden gaat hem het werk echter niet meer goed af. Hij lijdt aan een ongeneeslijke spierziekte. Het is van het grootste belang dat zijn zoon Claude (Miniac) de zaak overneemt anders moet de glasblazerij gesloten worden. De jonge Claude beschikt echter nog niet over voldoende vakbekwaamheid, maar familievriend Louis Roman (Lanoux) zal hen niet in de steek laten. Voor hem is er een oplossing voor elk probleem. Een handig verpakte driestuiversroman met een lach en een traan voor iedereen. Veel heeft het allemaal niet om het lijf, maar vervelen doe je je al evenmin. Lanoux is een rasacteur en alleen al om hem in zijn rol te zien opgaan loont het de moeite om te kijken. Jean-Paul Demure en Françoise Pasquini schreven het scenario. Fotografie is van Norbert Marfaing-Sintes.

Mes enfants étrangers

1998 | Drama

Frankrijk/België 1998. Drama van Olivier Langlois. Met o.a. Philippine Leroy-Beaulieu, Patrick Catalifo, Joao Anjos, Mara Fernandes en Nadia Barentin.

Parijse tuinarchitecte Pat (Leroy-Beaulieu) verneemt dat haar beide kinderen, die vijf jaar eerder door hun Portugese vader naar Portugal werden ontvoerd, haar terugbezorgd zullen worden. De kinderen, de negen-jarige Paulo (Anjos) en de zes-jarige Elena (Fernandes), praten uitsluitend Portugees en herinneren zich nauwelijks hun moeder. Dat leidt tot melodramatische toestanden want Pat moet haar leven gaan reorganiseren, zoals dat heet. Hamvraag in deze sentimentele draak, geschreven door Karine Mazloumian, is of Pat erin zal slagen de liefde van haar kinderen te herwinnen. Drie keer raden.

Maigret et l'inspecteur Cadavre

1998 | Misdaad

Frankrijk/België 1998. Misdaad van Pierre Joassin. Met o.a. Bruno Cremer, Nade Dieu, Jacques Boudet, Jean-Pierre Moulin en Philippe Bas.

In België krijgt Maigret te maken met een delicate kwestie. De zwager van de kabinetchef wordt ervan verdacht betrokken te zijn geweest bij een moord. Maigret gaat omzichtig te werk, maar stuit al snel op een probleem. Elke keer als hij een spoor gevonden heeft, wordt hij gedwarsboomd door een privé-detective met de bijnaam 'inspecteur Cadavre'

La femme du veuf

1998 | Romantiek

Frankrijk 1998. Romantiek van Michel Favart. Met o.a. Marthe Villalonga, Patrick Fierry, Agathe De Laboulaye, Catherine Aymerie en Romain Redler.

Op een avondcursus ontmoet schoenenverkoopster Anne (De Laboulaye) Vincent (Fierry) terug. Twee jaar geleden kocht zijn vrouw bij haar rode schoenen en dit is haar bijgebleven omdat de vrouw er erg ziek uitzag. Ze is inderdaad intussen overleden. De volgende les is Vincent afwezig. Ge[KA3]intrigeerd gaat ze hem opzoeken. Hij blijkt een boer te zijn en zijn drukke bezigheden verhinderen hem om nog langer les te volgen. Het klikt echter tussen hen en korte tijd later treden ze in het huwelijk. Het is voor het stadsmeisje niet eenvoudig om te wennen aan het boerenleven en bovendien moet ze het nog opnemen tegen haar voorgangster, wiens geest nog steeds rondwaart op het landgoed. Vincents moeder Odette (Villalonga) vergelijkt hen steeds en bovendien begint Vincent te veel interesse te vertonen voor Anne`s achterlijke zuster Jeanne (Aymerie), waardoor ze jaloers wordt. Een degelijk romantisch drama van een stadsmus die eensklaps een boerin moet worden en zich in het proces langs alle kanten geviseerd voelt. De Laboulaye verpersoonlijkt het dilemma van het meisje op aanvaardbare manier. Het einde geeft wel een pathetische nasmaak. Julie Jezequel baseerde het scenario op de roman Une femme empêchée van Henriette Bernier. Fotografie is van Houchang Baharlou.

La Grande Béké

1998 | Drama

Frankrijk 1998. Drama van Alain Maline. Met o.a. Line Renaud, Anthony Delon, Jean-Claude Brialy, Philippe Clay en Sonja Codhant.

Fleur Mase de la Joucquerie (Renaud), in het zonnige Martinique door iedereen bijgenaamd `La Grande B[KA1]ek[KA1]e`, eigenares van een plantage, wil haar landgoed niet overdragen aan haar kinderen, maar aan haar onwettige kleinzoon Marc (gespeeld door Anthony Delon, zoon van Alain Delon). Dat betekent wel dat Marc zich moet plooien naar de normen van de blanke burgerij op de Antillen. Zijn relatie met zwarte journaliste Camilla (de Kermadec) wordt allerminst geaccepteerd. Camilla wordt met substantieel bedrag door Fleur naar Frankrijk gestuurd en onder druk van Fleur trouwt Marc met haar nicht Irina (Codhant). Zakelijk gaat het Marc als nieuwe plantage-baas ook niet voor de wind. Vooral een sinistere St[KA1]ephane Gudschieck (Boissery) speelt bij dit alles een vuile rol. Totaal ongeloofwaardige toestanden, geschreven door Roland Brival en regisseur Maline naar gelijknamig boek van Marie-Reine de Jaham. Tweedelige tv- film wordt gered door enkele ervaren acteurs, mooie in Martinique geschoten beelden en wat naief goed humeur, vooral in het eerste deel.

De gré ou de force

1998 | Drama

Frankrijk 1998. Drama van Fabrice Cazeneuve. Met o.a. Julien Boisselier, Philippe Duclos, Laurent Arnal, Marie Desgranges en Philippe Faure.

Er heerst onrust onder de werknemers van Medic-Hall, een filiaal van de G[KA1]en[KA1]erale Financi[KA2]ere d`Investissement. Daar werken een tiental mensen die gespecialiseerd zijn in de verkoop van medisch materiaal. In het kader van herstructurering wil de directie van G.F.I. deze tak afstoten, maar ze voelen er niets voor om enorme ontslagpremies te betalen. Ze hebben een welomlijnd plan voor ogen: `mobbying`: door morele intimidatie de bedienden dwingen zelf ontslag te nemen. Via doorgedreven controle, voortdurende vernederingen, het opleggen van ondankbare taken en andere pesterijen wordt het leven voor deze mensen een hel. De man die de hele operatie in handen heeft is S[KA1]ebastien Jalabier (Duclos). Een les voor werkgevers om van hun personeel af te geraken zonder dat ze zich zorgen hoeven te maken over vakbondsacties. Ook al is dit fictie, toch is de kans dat dit zich in de realiteit afspeelt alles behalve denkbeeldig. Een pakkende film die sterk vertolkt wordt door een grotendeels onbekende reeks acteurs waardoor het realisme nog sterker benadrukt wordt. Knap scenario van Laurent Chouchan en Sarah Lévy. Fotografie is van Pierre Novion.

Anne Le Guen : L'excursion

1998 | Drama, Misdaad

Frankrijk 1998. Drama van Daniel Janneau. Met o.a. Fanny Cottençon, Patrick Raynal, Dominique Sarrazin, Paul Allio en Léa Drucker.

Tijdens een schoolreisje wordt een bus met leerlingen gekaapt. In stadhuis wordt crisiscentrum opgericht. Terwijl de politie haar werk doet, proberen de burgemeester (Raynal) en Anne Le Guen (Cottençon) de ouders van de vermiste kinderen op te vangen. Simpele plot met gelukkig een Le Guen die zich meer vastberaden toont dan meestal het geval is. Het reilen en zeilen van het stadje Mareuil-en-Artois in beklemmende situatie wordt overtuigend weergegeven.

Un grand cri d'amour

1997 | Komedie

Frankrijk 1997. Komedie van Josiane Balasko. Met o.a. Josiane Balasko, Richard Berry, Daniel Prévost, Daniel Ceccaldi en Claude Langmann.

Jaren geleden werden Hugo Martial (Berry) en Gigi Ortega (Balasko) bewonderd als het stel der dromen; ze stonden samen op het toneel en waren veelvuldig samen in de film te zien en in het werkelijke leven waren ze ook een stel. Nu zijn ze op hun retour. Hugo krijgt soms een rolletje in een tv-film en Gigi heeft juist een ontwenningskuur achter de rug. Hun relatie is inmiddels ook op de klippen gelopen en ze zijn erg verbitterd. Ze weigeren nog samen in dezelfde ruimte te komen, dus van samenwerken is helemaal geen sprake meer. Op aandringen van de directeur van een noodlijdend theatertje moet Hugo`s agent Sylvestre (Ceccaldi) hen proberen samen op de b[KA3]uhne te krijgen en uit hun haat- liefde-verhouding een publicitair slaatje te slaan. Een bitter- zoete komedie die een trefzekere typering geeft van het leven tussen en achter de coulissen. Balasko, die naast de hoofdrol ook nog regie en scenario (naar haar eigen toneelstuk) voor haar rekening nam, noemde haar film een komische WHO'S AFRAID OF VIRGINIA WOOLF en daarmee slaat ze de spijker op de kop. De voortreffelijke acteerprestaties en het hoge tempo waarmee alles op de toeschouwer wordt afgevuurd maken het geheel geloofwaardig en onderhoudend al is de rolprent soms wel wat onevenwichtig. Zowel een satire als een huldebetoon aan het Franse toneel. Achter de camera stond Gérard de Battista. Dolby Stereo.

Rachel et ses amours

1997 | Komedie, Drama

Zwitserland/Frankrijk 1997. Komedie van Jacob Berger. Met o.a. Noémie Kocher, Michel Galabru, Marie-Dominique Dessez, Dominique Guillo en Samuel Hamelet.

In de zomer van 1962 wordt in een calvinistisch dorpje in Zuid-Frankrijk Rachel (Kocher), de kleindochter van burgemeester Josuah Collonges (Galabru), verliefd op de plaatselijke dominee Joseph (Guillo). Geheel volgens de tradities wordt hun verlovingsperiode ingeluid. De komst van de jonge, rijke stedeling Matthieu (Hamelet) brengt de strikte leefregels van deze kleine gemeenschap aan het wankelen. Scenario van Gilles Gérardin naar gelijknamige roman van Charles Exbrayat. Na lichtvoetige start krijgt verhaal dramatische wending. En dat allemaal in naam van geobsedeerde geloofsregels.

Louis la brocante : Louis et les mômes

1997 | Thriller, Drama, Misdaad, Familiefilm

Frankrijk 1997. Thriller van Pierre Sisser. Met o.a. Victor Lanoux, Evelyne Buyle, Betty Bomonde, Yoann Denaive en Rainer Guldener.

Louis Romand (Lanoux) is een allesopkoper die de markten van Noord-Frankrijk afrijdt. Op een dag wordt hem door Alain (Denaive), een tien-jarige jongen, een schilderij aangeboden. Het is een kopie van een Manet, maar Louis betrouwt het zaakje niet. Hij verneemt dat Alain in het weeshuis van een plaatselijke kloostergemeenschap verblijft. Hij brengt de jongen terug naar het klooster, waar Alain de schilderij gevonden heeft op de rommelzolder. Hij wou dit verkopen om geld bijeen te krijgen om zijn broertje in Amerika te laten opereren. Om de jongens te helpen koopt Louis het schilderij van moeder-overste. Zijn dochter Isabelle (Bomonde) ontdekt echter dat het een authentieke Manet is, die destijds door de nazis gestolen werd. Ondertussen is een internationale gangsterbende via een Oostduitse ex-nazi op het spoor gekomen van het schilderij en wil het stelen. De eerste film in deze nieuwe reeks is een spannende thriller, die het menselijk aspect koppelt aan een goed opgebouwde suspense. Lanoux is een schitterende Louis, terwijl Buyle als zijn ex-vrouw zich niet onbetuigd laat. Goede ontspanning voor een winteravond, geschreven door Sisser en André Nevers. De fotografie is van Jean-Claude Hugon.

Louis la Brocante : Louis et Violette

1997 | Komedie

Frankrijk 1997. Komedie van Pierre Sisser. Met o.a. Victor Lanoux, Mélanie Leray, Evelyne Buyle, Betty Bomonde en Dominique Guillo.

Na het overlijden van haar oom dreigt Violette (Leray), een alleenstaande jonge vrouw, haar boekhandel te verliezen. Haar neef Marc (Guillo) wordt ongetwijfeld de eigenaar van het pand en hij wil het verbouwen tot een commerci[KA3]eel centrum. Hij laat opkoper Louis Roman (Lanoux) komen om de inboedel naar waarde te schatten. Onderweg geeft Louis een lift aan Violette en hoort haar triest verhaal aan. Ondertussen ontdekt Marc dat zijn vader kort voor zijn dood de winkel aan zijn nicht heeft overgelaten. Hij speelt onder een hoedje met de notaris om dit gegeven, dat niet in het officiële testament opgenomen werd, te 'vergeten'. Louis ruikt onraad en besluit Violette te helpen. Weinig origineel verhaal dat echter uitstekend vertolkt wordt door de hoofdrolspelers. Je kunt vanzelfsprekend de afloop raden, maar toch blijft het een ontspannende tijdverdrijver, vooral door de spontane vertolking van Lanoux in de titelrol. Sisser schreef het scenario samen met Jacques Rouzet en Claire Alexandrakis. Fotografie van Maurice Girod.

Julie Lescaut : Cellules mortelles

1997 | Misdaad

Zwitserland/Frankrijk 1997. Misdaad van Charlotte Brandstrom. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouf, Renaud Marx, Alexis Desseaux en Jean-Paul Rouve.

Bij een ontsnappingspoging in de gevangenis wordt een vrouwelijke cipier koelbloedig afgeslacht. De moordenares wordt op haar beurt gedood en haar gezellin wordt door Julie Lescaut (Genest) en haar medewerkers gegrepen. Ondanks het feit dat de bewakers represailles vrezen wordt de vrouw toch terug achter slot en grendel geplaatst. De volgende ochtend wordt ze dood in haar cel aangetroffen, zonder zichtbare tekens van geweld. Toeval of moord? Voor Julie geen eenvoudige opdracht want een politie- onderzoek in de gevangenis kan een oorlog ontketenen. Bij momenten gaat het erg spannend aan toe in deze aflevering die zich grotendeels in de gevangenis afspeelt. De sfeer van onbehagen wordt goed op de kijker overgebracht en zoals steeds wordt een geslaagd evenwicht gevonden in het tonen van het politiewerk en het privé-leven van de commissaris. Het scenario is van Paul Irrtum en Alexis Lecaye. Voor de fotografie werd beroep gedaan op Jean-Claude Larrieu. Stereo.

Bébé volé

1997 | Drama

Frankrijk 1997. Drama van Florence Strauss. Met o.a. Christine Boisson, Mélanie Leray, Lilah Dadi, Bernard Ballet en Marc Citti.

Anita (Leray), een twintig-jarige alleenstaande vrouw, wil absoluut een kind. Ettelijke misvallen hebben haar echter al duidelijk gemaakt dat ze de droom om moeder te worden best kan laten varen. Nadat ze in het ziekenhuis weer eens gehoord heeft dat ze het kind dat ze verwacht niet zal houden maakt Anita kennis met Mathilde (Boisson), een veertig-jarige journaliste die zwanger is. Mathilde staat er alleen voor en is verheugd met de belangstelling die de jonge vrouw voor haar koestert. Erg blij is Mathilde niet met het vooruitzicht om in deze omstandigheden moeder te worden, dus groeit er in Anita een idee. Zo gauw Mathilde bevallen is gaat ze er met de baby vandoor. Met veel realisme wordt hier het portret gebracht van twee vrouwen die niets gemeen hebben, maar die elkaar toch vinden. Leray steelt moeiteloos elke scène waarin ze te zien is door de speelse benadering van haar dramatische rol. Catherine Hoffmann schreef het scenario en Carlo Varini was verantwoordelijk voor de fotografie.

Un héros très discret

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Jacques Audiard. Met o.a. Mathieu Kassovitz, Anouk Grinberg, David Fernandes, Sandrine Kiberlain en Jean-Louis Trintignant.

Tragikomische 'biografie' van een charmante charlatan. Schuchtere Albert komt erachter dat z'n hooggeëerde vader geen oorlogsheld was maar een dronkelap (de man stapt even uit z'n martiale schilderij om dat persoonlijk te demonstreren). Eenmaal volwassen blijkt Albert zelf ook geen held want als mama's hoofd wordt kaalgeschoren wegens collaboratie, durft hij niet in te grijpen (dat wordt voor hem gedaan). Nadat hij heeft vastgesteld dat 'de beste levens worden uitgevonden' geeft hij zich uit als verzetsman. Fraaie tragikomedie wordt doorsneden met bedrieglijk echte documentaire-scènes. 'Verteller' Jean-Louis Trintignant speelt de oude Albert.

Mon Amour

1996 | Thriller, Drama

Frankrijk/België 1996. Thriller van Pierre Joassin. Met o.a. Florence Pernel, Robin Renucci, Patrick Catalifo, Nadine Spinoza en Nadia Barentin.

Na drie jaar huwelijk voelt de jonge lerares Marion zich niet meer prettig bij haar bezitterige, jaloerse echtgenoot Richard. Ze verlaat hem en krijgt onderdak bij Antoine, de broer van haar beste vriendin. Buiten zichzelf van jaloezie brengt Richard zijn vrouw bijna om het leven en zij belandt in het ziekenhuis. Iedereen denkt dat Marion een zelfmoordpoging gedaan heeft, behalve Antoine

La guerre des moutons

1996 | Komedie

Verenigd Koninkrijk/Frankrijk 1996. Komedie van Rémy Burkel. Met o.a. Luc Thuillier, Rufus, Philippe Clay, Anne Roussel en Brigitte Bemol.

De Franse schapenfokkers, onder leiding van de vijfendertigjarige Jean Vivier (Thuillier), nemen het niet langer dat de Britten schapen invoeren die veel goedkoper op de markt aangeboden worden dan de Franse. Uiteindelijk komt het tot geweld. De boeren houden een Britse camion tegen, laten de dieren vrij en branden de wagen uit. De Britten zijn niet van plan om dit alles met lede ogen te aanzien. Op komische wijze wordt hier de internationale vrije handel op de korrel genomen in wat lijkt op een hedendaagse Franse western. Goed spel van de hoofdacteurs in een film die eigenlijk meer belooft dan aflevert. Scenario van Brian McGill, Burkel en Jean-Marc Auclair, naar een idee van David Stacey en Joseph Goding. Achter de camera nam Dominique Bouilleret plaats.

L'impossible monsieur papa

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Denys Granier-Deferre. Met o.a. Francis Huster, Evelyne Bouix, Edgar Givry, Pascale Audret en Isabelle Candelier.

Thibaut Clairval (Huster), een veertiger, wordt om economische redenen ontslagen als literair directeur. Woedend verlaat hij zijn kantoor. Amper buiten houdt Audrey Delubac (Bouix), een jonge vrouw, hem staande en biedt hem een eerder ongewone job aan. Ze wil dat hij een kind maakt met haar. Hij zal rijkelijk beloond worden voor zijn bijdrage, maar moet afstand doen van al zijn rechten op het vaderschap. Dit laatste wil ze per notariële akte betekend zien. Een soms verrassend tedere komedie met twee charmante hoofdpersonages. Een kleine film die best ontspannend is voor een avondje lekker relaxen zonder zwaarwichtige problemen. Alain Leblanc schreef het scenario dat door Bernard Malaisy in beeld werd gezet.

Pasteur : Cinq années de rage

1995 | Drama, Biografie

Frankrijk 1995. Drama van Luc Béraud. Met o.a. Bernard Fresson, Nadia Barentin, Bernard Verley, Philippe Clay en Claude Evrard.

Met een meerderheid van slechts [KA1]e[KA1]en stem wordt de beroemde dokter Louis Pasteur (Fresson) gekozen als lid van de prestigieuze Franse academie voor geneeskunde. Hij is nog geen zestig, maar wordt sinds zijn 56ste geplaagd door een verlamming aan [KA1]e[KA1]en kant. Hij is nog steeds een gedreven onderzoeker ondanks de tegenwerking van een afgunstig groepje dat wordt aangevoerd door professor Peter (Verley), een van de grootste chirurgen van die tijd. Een boeiend relaas over de herfsttijd van het leven van Louis Pasteur (1822-95), de man die de microbiologie vormgaf en die een vaccin ontdekte tegen hondsdolheid. Fresson zet een onvergetelijke Pasteur neer. Het scenario is van regisseur Béraud, Michel Jestin en Serge Leroy. Het mag verweten worden soms een beetje sentimenteel te zijn. De medische adviezen zijn van Patrice Debré. 16/9, Nicam Stereo.

Petits arrangements avec les morts

1994 | Drama

Frankrijk 1994. Drama van Pascale Ferran. Met o.a. Didier Sandre, Catherine Ferran, Charles Berling, Sabrina Leurquin en Guillaume Charras.

Drieluik die verhalen aan elkaar verbindt op een strand in Bretagne. Kaleidoscopische film waarvan de bonte puzzelstukjes geleidelijk aan één geheel vormen. Literair scenario en bijbehorend, competent spel van de hoofdrollen. Prachtig camerawerk dat op het filmfestival van Cannes bekroond werd met de gouden camera. Film voor fijnproevers met engelengeduld.

Lise ou l'affabulatrice

1994 | Komedie, Romantiek, Oorlogsfilm

Frankrijk 1994. Komedie van Marcel Bluwal. Met o.a. Florence Darel, Danièle Lebrun, Gisèle Casadesus, Eric Dufay en Sophie Artur.

Wenen 1938. Lise (Darel) is achttien jaar en heeft joodse grootouders. Kort voor de Anschluss gaat ze naar Parijs, waar ze werk vindt als verkoopster in een kledingzaak. Om zich te beschermen tegen toenaderingspogingen van mannen uit haar omgeving verzint ze een fictieve minnaar, een luchtmachtkapitein. Wat begint als een leugentje om bestwil, heeft weldra een verregaande invloed op haar leven. Een lieve, sympathieke, sentimentele dramatische komedie met een schitterende rol van Darel, die moeiteloos de hele film domineert. Mooie decors, fraaie kleding en een sterke sfeer. Het scenario is van regisseur Bluwal en Béatrice Rubinstein naar haar autobiografie. Het camerawerk is van Jean Monsigny. 16/9.

Le sourire

1994 | Drama, Erotiek, Komedie

Frankrijk 1994. Drama van Claude Miller. Met o.a. Jean-Pierre Marielle, Richard Bohringer, Emmanuelle Seigner, Chantal Banlier en Nadia Barentin.

De zestig-jarige neuropsychiater Pierre-Fran[KA10]cois Le Clainche (Marielle) krijgt van zijn arts een waarschuwing: een tweede hartaanval ligt op de loer en zal ongetwijfeld fataal zijn. Dit nieuws deprimeert hem, maar in plaats van luisteren naar de raad het rustig aan te doen, valt hij voor de glimlach van Odile (Seigner), een amper 25-jarige bron van levenslust. Is zijn liefde voor haar zijn redding of wordt het zijn dood? Overbodige en ongeloofwaardige love-story over twee mensen die totaal niet bij elkaar passen. De film mist de gevoeligheid die de vroegere werken van Miller kenmerken, hoewel hij ook deze keer zelf het scenario schreef. Guillaume Schiffman hanteerde de camera. Dolby Stereo.

Le jeune marié

1982 | Komedie

Frankrijk 1982. Komedie van Bernard Stora. Met o.a. Richard Berry, Brigitte Fossey, Zoé Chauveau, Richard Anconina en Daniel Russo.

De jonge metselaar Billy (Berry) trouwt in de Provence met Nina (Chauveau), maar wordt terstond verliefd op Viviane (Fossey), een buurvrouw die door haar man in de steek gelaten is, en die hij naar Parijs volgt. Uiteindelijk gaat hij toch weer naar huis. De film gaat over het dagelijkse leven en begint uitstekend. Jammer genoeg is de eindeloze tocht van Billy door Parijs saai, gaat de humor verloren en vervagen de personages. Scenario van regisseur Stora. Ondanks de langdradigheden mooie fotografie van Aronovich.

Quand tu seras débloqué, fais-moi signe

1981 | Komedie

Frankrijk 1981. Komedie van François Leterrier. Met o.a. Christian Clavier, Anémone, Marie-Anne Chazel, Philippe Léotard en Patrick Fierry.

Een Parijse jongen uit een kleinburgerljk milieu belandt door autopech in een 'milieuvriendelijke' commune. Hij wordt verliefd op één van de 'seksueel bevrijde' meisjes. Hij moet zich eerst van zijn burgerlijke gewoonten bevrijden voor de groep hem als een van de hunnen aanvaardt. Dat lukt niet zo best, net zo min als het met de liefde goed gaat. Na JE VAIS CRAQUER is dit een nieuwe satire op de vormen van modieus snobisme; deze film mist de scherpte van Leterriers vorige film, zodat een boulevard- komedie in een ietwat andere situatie het resultaat is. Alle acteurs spelen hun rollen met een plezierig aandoende animo.

Babas cool, Les

1981 | Komedie

Frankrijk 1981. Komedie van François Leterrier. Met o.a. Christian Clavier, Marie-Anne Chazel, Philippe Léotard, Anémone en Nadia Barentin.

Vage liefdesavonturen in de Provence en in Parijs rond een stelletje en een commune in de stijl van het post-hippie- tijdperk. De vraag is waarom de regisseur van UN ROI SANS DIVERTISSEMENT een scenario dat zo beneden alle peil is, heeft geaccepteerd. Scenario van Philippe Bruneau et Martin Lamotte.

Le rempart des Béguines

1972 | Drama, Erotiek

Frankrijk 1972. Drama van Guy Casaril. Met o.a. Nicole Courcel, Anicée Alvina, Jean Martin, Venantino Venantini en Ginette Leclerc.

Een meisje dat adolescente is, verzet zich tegen de huwelijksplannen van haar vader, een weduwnaar. Ze gaat diens ruim denkende minnares opzoeken. Er ontstaat een lesbische relatie die van de oudere vrouw vooral tactiek is om de afweer van het meisje dat het huwelijk in de weg staat, te ondermijnen. De inzet en suggestieve dubbelzinnigheid van de hoofdrolspeelsters wegen enigzins op tegen de vlakke scenariobewerking (van de schrijfster zelf) en botte regie van de roman van Fran[KA10]coise Mallet-Joris (die eveneens een verfilmd vervolg kreeg met LA CHAMBRE ROUGE). De andere acteurs passen zich bij de regie aan en zijn dus beneden peil. Achter de camera stond Andreas Winding.

Le Soldat Laforêt

1970 | Komedie, Oorlogsfilm

Frankrijk 1970. Komedie van Guy Cavagnac. Met o.a. Roger Van Hool, Catherine Rouvel, Francisco Rabal, Fernand Sardou en Jacques Rispal.

Een Franse soldaat raakt in 1940 los van zijn regiment en zwerft dagenlang doeloos rond door Zuid-Frankrijk. Hij heeft een aantal plezierige en bizarre (mischien alleen gefantaseerde) ontmoetingen, totdat hij op brute wijze wordt geconfronteerd met de realiteit van de door hem bijna vergeten oorlog. Door de fotografie wordt de schijnbare vredigheid van het platteland overtuigend, de acteurs zorgen voor kleurrijke typeringen, maar de dialoog is vaak pretentieus en wezenloos. Een innemende, niet geheel geslaagde film van een debutant die nooit meer een volgende film maakte.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Nadia Barentin op televisie komt.

Reageer