Carole Scotta

Scenarist, Producer

Carole Scotta is scenarist en producer.
Er zijn 28 films en 1 serie gevonden.

La fille de Brest

2016 | Drama, Biografie

Frankrijk 2016. Drama van Emmanuelle Bercot. Met o.a. Sidse Babett Knudsen, Benoît Magimel, Charlotte Laemmel en Isabelle De Hertogh.

In een ziekenhuis in Brest ontdekt een longarts (Knudsen uit de Deense serie Borgen) een verband tussen een aantal sterfgevallen en een medicijn dat al dertig jaar op de markt is. Wanneer ze dit openbaar wil maken, wordt ze hevig tegengewerkt door de farmaceutische industrie. Dit op feiten gebaseerde drama wordt wel 'de Franse Erin Brockovich' genoemd, maar mist de pit van die Hollywoodfilm. Het op zichzelf belangwekkende verhaal wordt droog en schetsmatig verteld, wat de film doet aanvoelen als een matig interessant college.

The Young Pope

2016 | Drama

2016. Drama van Paolo Sorrentino. Met o.a. Jude Law, Diane Keaton, Silvio Orlando, James Cromwell en Javier Cámara.

In een ziekenhuis in Brest ontdekt een longarts (Knudsen uit de Deense serie Borgen) een verband tussen een aantal sterfgevallen en een medicijn dat al dertig jaar op de markt is. Wanneer ze dit openbaar wil maken, wordt ze hevig tegengewerkt door de farmaceutische industrie. Dit op feiten gebaseerde drama wordt wel 'de Franse Erin Brockovich' genoemd, maar mist de pit van die Hollywoodfilm. Het op zichzelf belangwekkende verhaal wordt droog en schetsmatig verteld, wat de film doet aanvoelen als een matig interessant college.

Voyage en Chine

2015 | Drama

Frankrijk 2015. Drama van Zoltan Mayer. Met o.a. Yolande Moreau, Jingjing Qu, Dong Fu Lin en Ling Zi Liu.

Een jobstijding bereikt Liliane en echtgenoot Richard: hun naar China geëmigreerde zoon Christophe heeft bij een ongeluk het leven gelaten. Daarop vertrekt de diepbedroefde Liliane solo naar de provincie Sichuan om hem te begraven. Thematisch verwant met het Vlaamse drama 82 dagen in april, is dit regiedebuut van cameraman Mayer beduidend minder Tarkovskiaans. Lilianes rouwproces gaat welhaast op in haar reis door Vraagtekenland. Moreau is hier de stille kracht, maar ook een kleurrijke slinger Chinese personages maakt deze fraai geschoten film over afscheid en loutering het bekijken waard.

Foxfire

2012 | Misdaad

Frankrijk 2012. Misdaad van Laurent Cantet. Met o.a. Raven Adamson, Katie Coseni, Madeleine Bisson, Claire Mazerolle en Paige Moyles.

Na slechte ervaringen met mannen, begint een groep jonge meiden in het Amerika van de jaren vijftig een eigen bende. Dit op initiatief van gifkikker Legs (nieuwkomer Raven Adamson, de ontdekking van de film), die weet hoe je intimiderende, molesterende, lanterfantende jongens en mannen moet aanpakken: keihard en meedogenloos. Foxfire wil zo veel kwijt over zo veel verschillende zaken - politieke bewegingen, feminisme in de jaren vijftig, armoede, huiselijk geweld, ontluikende liefde, groepsdynamiek, leiderschap, en nog zo wat - dat de film nergens echt een punt weet te maken.

Pauline détective

2012 | Komedie, Misdaad, Mysterie

Frankrijk/België 2012. Komedie van Marc Fitoussi. Met o.a. Sandrine Kiberlain, Audrey Lamy, Claudio Santamaria, Antoine Chappey en Anne Benoît.

Wanneer veertigster Pauline, werkzaam bij misdaadmagazine Nouveau Détective, kort voor de zomervakantie wordt gedumpt, is ze ontdaan. Zus en zwager inviteren haar ter troosting naar een luxehotel aan de Rivièra. Daar bijt Pauline zich koppig vast in een veronderstelde moordzaak. Fitoussi's geestige retro-whodunit neemt allerzonnigst een loopje met de logica. Voor Kiberlain-aanbidders is Pauline een festival van ooh's en aah's: nooit was de sproetenkoningin mooier, eleganter, aandoenlijker. Zelden ook klonk haar unieke dictie fruitiger. Bonus: lumineuze fotografie, fijne cocktailmuziekjes, pretrol van Lamy als narcistische zus.

Coco avant Chanel

2009 | Biografie, Drama

Frankrijk/België 2009. Biografie van Anne Fontaine. Met o.a. Audrey Tautou, Benoît Poelvoorde, Alessandro Nivola, Marie Gillain en Emmanuelle Devos.

Biopic over de vroege jaren van Coco Chanel (Tautou). Als arm weesmeisje begon ze als naaister, en raakte via een baantje in een revue in contact met de gefortuneerde Étienne Balsan (Poelvoorde). Hij is haar opstapje naar de mondaine wereld van de Parijse high society. Daar valt ze op met haar eigenzinnige smaak in kleding. Bijzonder smaakvolle vertelling, stijlvol en elegant als de modeontwerpster zelf. Tautou zet een prachtige rol neer, ze lijkt zelfs op Coco, ze speelt een vrouw die zowel kwetsbaar als sterk is. Een César voor het kostuumontwerp van Catherine Leterrier.

Notre univers impitoyable

2008 | Komedie

Frankrijk 2008. Komedie van Léa Fazer. Met o.a. Alice Taglioni, Jocelyn Quivrin, Thierry Lhermitte, Scali Delpeyrat en Pascale Arbillot.

In de tweede film van de Zwitserse Fazer bakkeleien twee collega-advocaten van hetzelfde kantoor om de positie van directeurspartner - de crux is nu, dat Margot (Taglioni) en Victor (Quivrin) een stel zijn. Hoe de strijd in deze yuppenkomedie verloopt, krijgen we te zien vanuit de twee tegengestelde vertelperspectieven der verliefde kemphanen. Wandelende postordercatalogusadvertenties Taglioni en Quivrin zitten strak in het (mantel)pak(je), maar de show wordt uiteraard gestolen door Lhermitte. Met een sardonische twinkeling in de ogen speelt hij de firmabaas. Film zegt - vooral onbedoeld - iets over bedenkelijke hedendaagse carrièreverdwazing.

Entre les murs

2008 | Drama

Frankrijk 2008. Drama van Laurent Cantet. Met o.a. François Bégaudeau, Agame Malembo-Emene, Angélica Sancio en Arthur Fogel.

In de zeer multiculturele klas van een Parijse middelbare school riskeren de leerlingen een scherpe opmerking als ze iets doms of vervelends zeggen, maar ook hun leraar, de tegen de stroom in nog steeds idealistische François Marin, krijgt het voor zijn kiezen wanneer hij zijn woorden ongelukkig kiest. IJzersterk, fascinerend drama over de psychologische oorlogsvoering tussen leerlingen en het docentenkorps. Naar de semiautobiografische roman van hoofdrolspeler Bégaudeau. De amateurcast vertolkt zo ongeveer zichzelf. Kreeg veel nominaties en prijzen, waaronder in Cannes: de eerste Gouden Palm voor een Franse film sinds 1987.

La vie d'artiste

2007 | Komedie

Frankrijk 2007. Komedie van Marc Fitoussi. Met o.a. Sandrine Kiberlain, Denis Podalydès, Émilie Dequenne en Valérie Benguigui.

Talent is relatief, mazzel essentieel en middelmaat de norm. Voilà de wrede waarheid van Fitoussi's eerste lange speelfilm, waarin actrice Alice (Kiberlain), schrijver Bertrand (Podalydès) en zangeres Cora (Dequenne) zich in Parijs met flutbaantjes in leven houden. Bertrand heeft als literatuurleraar een vaste stek, maar vrolijker wordt hij er niet van. Dat wordt de toeschouwer wel van dit pijnlijk geestige en toch nooit cynische inkijkje in het ploeterbestaan van drie hardnekkig dromende aspirant-artiesten. Fruitige bijrollen (Aure Atika, Maria Schneider, Jean-Pierre Kalfon) verhogen het kijkplezier nog eens en de scène met Bertrands signeersessie is onbetaalbaar.

Vers le sud

2005 | Drama

Frankrijk/Canada 2005. Drama van Laurent Cantet. Met o.a. Charlotte Rampling, Karen Young, Louise Portal en Ménothy Cesar.

Intelligent geregisseerd drama over drie vrouwen die aan het einde van de jaren zeventig in Haïti seks kopen bij lokale jonge mannen. De paradijselijke beelden contrasteren met de pijn en het verdriet die na de onvermijdelijke cultuurbotsing loskomen. De grote kwaliteit van Vers le sud bestaat eruit dat de grote thema's nergens nadrukkeljik worden gepresenteerd.

Backstage

2005 | Drama, Muziek

Frankrijk 2005. Drama van Emmanuelle Bercot. Met o.a. Emmanuelle Seigner, Isild Le Besco, Noémie Lvovsky, Valéry Zeitoun en Édith Le Merdy.

Half droom, half nachtmerrie: de 16-jarige Lucie krijgt thuis een verrassingsoptreden van haar idool Lauren Waks, als publiciteitsstunt die door tv-camera's wordt vastgelegd. De verbijsterde Lucie kan geen woord uitbrengen. Maar het geeft haar daarna een ingang bij de onbenaderbare zangeres. Na het sterke begin houdt Backstage het niveau niet de hele tijd vol; maar blijft het een interessante film over de ongemakkelijke relatie tussen fan en idool. Een afstand die maar beter bewaard kan blijven. Met een indrukwekkende Emmanuelle Seigner als Lauren en de wat al te vaak met wijdopen ogen starende Isild Le Besco als Lucie.

Les revenants

2004 | Drama

Frankrijk 2004. Drama van Robin Campillo. Met o.a. Frédéric Pierrot, Jonathan Zaccaï, Géraldine Pailhas en Victor Garrivier.

Wat mogen wij ons toch gelukkig prijzen met Franse cinema. In welke andere filmindustrie kunnen doden bedacht worden die uit hun graven rijzen en rustig terugkeren naar hun oude leventjes? Wie anders dan een Fransman zou zich serieus toeleggen op het weergeven van de psychologische impact die een dergelijke zombie-invasie zou hebben op de inwoners van een klein stadje? De zombie die in Amerikaanse films is ontstaan, bleek, bebloed en agressief, krijgt geen kans van scenarist-regisseur Robin Campillo. Zijn teruggekeerden zijn 'haast zondags gekleed', zo noemt hij het in een interview. Ze zien er niet gewond, ziek of bemodderd uit - juist vlekkeloos zoals op een foto of in de herinnering van de achterblijvers. Geïnspireerd door Amerikaanse sf uit de jaren vijftig, toont Campillo een wereldfenomeen in een beperkte omgeving. Isham en Véronique zijn blij met de terugkeer van hun zoontje, de burgemeester verwelkomt zijn vrouw. Rachel kan zich er eerst niet toe zetten haar dode man Mathieu op te zoeken in het opvangcentrum, maar later ontmoeten zij elkaar toch en spreekt Mathieu banale woorden, die in deze omstandigheden verontrustend zijn, zoals: 'Waar gaan we eten?'

Qui a tué Bambi?

2003 | Thriller

Frankrijk 2003. Thriller van Gilles Marchand. Met o.a. Sophie Quinton, Laurent Lucas, Catherine Jacob, Yasmine Belmadi en Michèle Moretti.

Er gebeuren vreemde dingen in een ziekenhuis in Frankrijk, medicijnen verdwijnen en patiënten overlijden onverwachts. Leerling-verpleegster Isabelle, bijgenaamd Bambi, denkt dat een van de chirurgen, dr Philipp, de schuldige is en besluit op zoek te gaan naar bewijzen. Ze brengt hierdoor echter haar eigen leven in gevaar.

Le Pornographe

2001 |

Canada/Frankrijk 2001. Bertrand Bonello. Met o.a. André Marcon, Thibault de Montalembert, Dominique Blanc, Jérémie Renier en Jean-Pierre Léaud.

Er gebeuren vreemde dingen in een ziekenhuis in Frankrijk, medicijnen verdwijnen en patiënten overlijden onverwachts. Leerling-verpleegster Isabelle, bijgenaamd Bambi, denkt dat een van de chirurgen, dr Philipp, de schuldige is en besluit op zoek te gaan naar bewijzen. Ze brengt hierdoor echter haar eigen leven in gevaar.

Abril Despedaçado

2001 | Drama, Actiefilm

Frankrijk/Brazilië/Zwitserland 2001. Drama van Walter Salles. Met o.a. Jose Dumont, Rita Assemany, Luiz Carlos Vasconcelos, Ravi Ramos Lacerda en Flavia Marco Antonio.

Fraai gestileerde film over strijdende families en bloedwraak. Net als in Central do Brasil, goed voor twee Oscarnominaties en bijna zestig andere filmprijzen, kiest regisseur Salles in Behind the Sun voor het vertelperspectief van een kleine jongen. Opnieuw is het een effectieve vertelwijze, gesteund door sterk spel en gevat in oogstrelend camerawerk, met gloedvolle tinten. Het eenvoudige verhaal slaat echter dood op platte symboliek en behaagzieke mooifilmerij. Regisseur Salles baseerde zijn film op 'Een breuk in april' van Ismail Kadare, maar hij nam alleen het thema van de bloedwraak over en zette het verhaal verder volledig naar zijn hand.

Passion of Mind

2000 | Romantisch drama, Mysterie

Verenigde Staten 2000. Romantisch drama van Alain Berliner. Met o.a. Demi Moore, Stellan Skarsgård, William Fichtner, Peter Riegert en Joss Ackland.

Schrijver Ronald Bass, die met zijn script voor Rain Man nog een Oscar won, kon Passion of Mind geen richting geven. Erg jammer, want de opzet is intrigerend en Moore krijgt de kans gevoeliger kanten van zichzelf te tonen in de altijd wonderschone kaders van cameraman Eduardo Serra. Als Marie (Moore) slaapt in Frankrijk, wordt Marty (ook Moore) wakker in Amerika. De beleving van haar dubbelleven wordt Marie/Marty teveel, zodat ze psychiaters inschakelt.

Ressources humaines

1999 | Drama

Frankrijk 1999. Drama van Laurent Cantet. Met o.a. Jalil Lespert, Jean-Claude Vallod, Chantal Barré, Véronique De Pandelaère en Michel Begnez.

Aanstormend scenarist-regisseur Cantet werd de golden boy van Frankrijk door dit fijnzinnige drama over werk. Lespert speelt Frank, wiens vader al dertig jaar als arbeider in een metaalfabriek werkt. Frank komt ook bij het bedrijf werken, maar dan als management trainee. Hierdoor komen vader en zoon recht tegenover elkaar te staan. Ressources humaines biedt sterk menselijk drama in een realistisch neergezet werkklimaat, koel gefilmd door Matthieu Poirot-Delpech. De acteurs, uitgezonderd Lespert, schijnen geselecteerd te zijn bij arbeidsbureaus in de buurt.

Peau neuve

1999 | Komedie

Frankrijk 1999. Komedie van Emilie Deleuze. Met o.a. Samuel Le Bihan, Marcial Di Fonzo Bo, Catherina Vinatier, Claire Nebout en Fabien Lucciarini.

Alain (Le Bihan) is begin dertig. Pascale is zijn aantrekkelijke en liefhebbende vrouw (Vinatier) en ze hebben een kind. Alain verdient zijn brood met het testen van videospellen, een job, waarop menigeen stinkend jaloers is. Ondanks de verrassingen van het werk - elk spel is immers anders -ondergaat Alain dit leven als een routine, waarop hij uitgekeken raakt. Hij zegt zijn baan op en gaat naar het arbeidsbureau, waar hij heel welwillend ontvangen wordt door Isabelle (Nebout), die hem aanraadt een cursus te volgen om machinist te worden op grondverzettingswerktuigen, zoals grote bulldozers en graafmachines, omdat je daarvoor met een joystick moet werken. Alain gaat naar de Corr[KA2]eze in het midden van Frankrijk voor een cursus van ruim vier maanden. Pascale is ongelukkig door zijn afwezigheid. Op de cursus leert Alain Manu (Di Fonzo Bo), een ongelukkige volwassene met een jongensgezicht, die zo graag wil, maar niet slaagt om met al die grote machines om te gaan. Alain trekt zich zijn lot aan en gaat hem helpen. Niets is dan meer als ervoor. Deze op het festival van Cannes met een juryprijs bekroonde film is de eersteling van filosofen-dochter Emilie Deleuze, die het scenario schreef met Laurent Guyot en Guy Laurent. De film is een curiosum, maar brengt een boodschap dat je moet durven je leven te veranderen. De rolverdeling is charmant en geeft behoorlijk spel weg. Het camerawerk is van Antoine Héberlé. Dolby.

Emporte-moi

1999 | Drama

Frankrijk/Canada/Zwitserland 1999. Drama van Léa Pool. Met o.a. Karine Vanasse, Pascale Bussières, Miki Manojlovic, Alexandre Mérineau en Charlotte Christeler.

Het is 1963. De dertienjarige Hanna (Vanasse) is 13 en woont in Montréal. Ze heeft een moeilijke leeftijd, ze is geen meisje meer maar ook nog geen vrouw. Hanna heeft veel ruzie met haar ouders. Duidelijk is wel dat ze veel van haar kwakkelende, hardwerkende moeder (Bussières) houdt. Meer moeite heeft ze met haar vader (Manojlovic), overlevende van de holocaust en miskend schrijver. Haar broer Paul (Mérineau) is haar enige houvast. Op een middag ziet Hanna in de bioscoop de Godard-film 'Vivre Sa Vie'. Gefascineerd door het motto van de film; leef je leven zoals het komt, blijft het Hanna bezighouden, echter vergetend dat er ook grenzen zijn. Langzaamaan neemt Hanna het motto over. Samen met haar broer en vriendin Laura, die ze al bij de film zag en later op een feestje ontmoet, ontdekt ze haar ambivalente sexuele gevoelens. Op een bepaald moment wordt haar duidelijk dat het motto van de Godard-film iets anders inhoudt. Namelijk dat je vrij bent om te leven als je wilt, maar dat daarbij de verantwoordelijkheid komt om het goed te doen en dat je die verantwoordelijkheid ook zelf moet dragen. Een bijzondere film met een steengoede rol van Karine Vanasse.

The Hole

1998 | Drama, Experimenteel

Taiwan 1998. Drama van Tsai Ming-liang. Met o.a. Kuei-Mei Yang, Tien Miao, Hsiang-Chu Lin, Lin Kun-huei en Lu Li-chin.

VV.

The Book Of Life

1998 | Experimenteel, Thriller, Komedie

Verenigde Staten/Frankrijk 1998. Experimenteel van Hal Hartley. Met o.a. Martin Donovan, P.J. Harvey, Dave Simonds, Miho Nikaido en Thomas Jay Ryan.

Geheel in stijl benadert Hal Hartley het einde der tijden met ironie en zwarte humor. Jezus (Donovan) keert op 31 december 1999 terug naar aarde - New York om precies te zijn - in gezelschap van zijn vriendin Maria Magdalena (de strak in leren pak gestoken rockzangeres PJ Harvey). Hij is er in opdracht van zijn Pa, die genoeg heeft van de mensheid. De zegels van het Boek der Levenden moeten worden verbroken, het is tijd voor de Apocalyps. Jezus moet met het Boek (handig vastgelegd op de harddisk van een PowerBook) naar het advocatenkantoor Armageddon, Armageddon, en Jehosophat, dat de zaken van zijn Vader behartigt. Maar Jezus toont zich een rebel. Hartley koos voor The Book of Life een opvallende visuele stijl, die iets weg heeft de Dogma-films. In de hand gehouden camera, beverig en soms onscherp beeld, en veelvuldig gebruik van de primaire kleuren. Het duurt even voor je er aan gewend bent, maar daarna draagt het zeker bij aan de sfeer van de film.

Quelque chose d'organique

1998 | Drama

Canada/Frankrijk 1998. Drama van Bertrand Bonello. Met o.a. Romane Bohringer, Laurent Lucas, Charlotte Laurier, David DiSalvio en Stephen James Smith.

Paul (Lucas) is dertig en uit Griekenland naar Canada ge[KA3]emigreerd. Zijn vader is 76 en is illegaal het land binnen gekomen en verblijft nu in het souterrain van het huis. Paul is al vijf jaar getrouwd met de 23-jarige Marguerite (Bohringer), die uit Frankrijk is. Paul was al eerder getrouwd en heeft een zoontje dat ongeneeslijk ziek is. Paul werkt in de dierentuin als nachtwaker. Hij neemt af en toe dieren mee om zijn kind overdag te vermaken. Marguerite slijt het grootste deel van de tijd in huis. Paul en Marguerite houden zielsveel van elkaar, maar als de film rustig voortgaat merkt de kijker dat zij ieder een totaal verschillende visie en voorstelling hebben van hun relatie. Geleidelijk aan wordt hun verhouding uiterst complex. Het originele regiedebuut van Bonello die zijn eigen scenario schreef, is een zeldzaam literaire film die het moet hebben van het spel van de talentvolle Bohringer en Lucas. Op een of andere manier komt alles niet echt van de grond en is de rolprent uitsluitend weggelegd voor een geduldige kijker die de moeite neemt als een voyeur het vreemde lege leven van Paul en Marguerite te volgen. Het camerawerk is van Josée Deshaies. Een typische film voor vertoning in een filmschuur. Dolby.

Mi primera noche

1998 | Komedie

Spanje 1998. Komedie van Miguel Albaladejo. Met o.a. Carlos Fuentes, Leonor Watling, Mariola Fuentes, Juanjo Martinez en Emilio Guttiérez Caba.

31 december, de laatste nacht van het jaar 1899. De hoogzwangere Paloma (Watling) en haar man Manuel (Martinez) hadden zich deze nacht zeker anders voorgesteld. De avond moest beginnen met een etentje bij Manuels ouders, maar onderweg valt de auto die Manuel geleend had van een vriend in panne. Paloma`s vader Antonio (Caba) wou zijn dochter verrassen, maar zijn auto wordt in een duistere wijk van de stad gestolen door Johnny (C.Fuentes). Terwijl Paloma en Manuel met een bereidwillige chauffeur hulp gaan zoeken, rijdt Johnny voorbij de verlaten wagen van Manuel en neemt aan dat deze gestolen werd. Hij laat hem door een vriend in veiligheid brengen. Een knotsgekke, chaotische tragi-komedie waarin alle stukjes van de puzzel uiteindelijk op haast miraculeuze manier samenvallen. De personages zouden zo uit een strip kunnen komen en logica in hun belevenissen hoef je ook niet te zoeken, maar toch blijf je haast met open mond naar de film kijken. Een klein juweeltje, geschreven door Albaladejo en Elvira Lindo. Korrelige fotografie van Alfonso Suez Aldoza. Gemaakt voor de ARTE-reeks 2000 As Seen By.

Meia noite

1998 | Drama

Brazilië 1998. Drama van Walter Salles en Daniela Thomas. Met o.a. Fernanda Torres, Luis Carlos Vasconcellos, Carlos Vereza, Mateus Nachtergaele en Nelson Sargento.

Jo[KA6]ao (Vasconcellos) heeft weinig zin om de eeuw te be[KA3]eindigen terwijl hij achter de tralies zit. Als zijn oude celgenoot sterft zorgt hij voor een schermutseling. Met de hulp van een corrupte cipier kan hij ontsnappen, maar de prijs die hij hiervoor moet betalen is hoog: hij moet zijn beste vriend Francesco (Nachtergaele) liquideren. Op deze laatste dag van het millenium wacht ook lerares Maria (Torres) een onaangename verrassing: ze wordt gedumpt door haar vriend Pedro (Vereza). Zonder hem wil ze niet leven en ze trekt naar het dak van een torengebouw met de bedoeling er af te springen. João voert zijn opdracht uit, maar beseft te laat dat het een valstrik was. Hij vlucht en komt per toeval op hetzelfde dak terecht als Maria. Knap psychologisch drama dat twee mensen, die niets met elkaar gemeen hebben, op een ongewone manier samenbrengt. Hun lot ziet er alles behalve rooskleurig uit, terwijl de rest van de stad in een feestroes verzonken is. Knap spel van de twee hoofdacteurs en een schitterend scenario van Daniela Thomas, Walter Salles, João Emanuel Carneiro en José De Orrianho. Fotografie van Walter Carvalho. Gemaakt in de ARTE-reeks 2000 As Seen By. Dolby Stereo.

Life on Earth

1998 | Drama

Mali/Frankrijk/Mauritanië 1998. Drama van Abderrahmane Sissako. Met o.a. Abderrahmane Sissako, Nana Baby, Mohamed Sissako, Bourama Coulibaby en Keita Bina Gaoussou.

Op de vooravond van het jaar 2000 keert Dramane (Sissako), een Mauritaanse cineast die in Frankrijk leeft, terug naar zijn geboortedorpje Sokolo in Mali. Hij wil zijn vader bezoeken en tevens een film draaien over het leven op aarde. Getooid in Afrikaanse gewaden fietst hij door de straten en door de velden. Hij ontmoet Nana (Baby), een meisje dat ook op doorreis is. Hij wordt op haar verliefd. Een beeld van een ons haast onbekende cultuur, waar tijd op een heel andere manier beleefd wordt en de mensen op een compleet andere manier leven. Het feit dat we een nieuw millennium betreden raakt hun koude kleren. Sissako maakt gebruik van zijn kennis van zowel de Franse als de Malinese cultuur om de twee parallel naast elkaar te zetten en het is aan de toeschouwer om uit te maken welke de meest ideale levenswijze is. Een poëtische, fascinerende reis, waarbij wereldburger Sissako zich dan eens van zijn kritische kant, dan weer van zijn ironische kant laat zien. Het is in elk geval een feest van kleuren, want kleuren zijn uiterst belangrijk voor het volk dat hij centraal stelt in zijn film. Hij schreef zelf het scenario. De prachtige fotografie is van Jacques Besse. Gemaakt in de ARTE- reeks 2000 As Seen By.

Le mur

1998 |

België 1998. Alain Berliner. Met o.a. Daniel Hanssens, Pascale Bal, Mil Seghers, Michael Pas en Peter Michel.

27 uur voordat het op 31 december 1999 middernacht is, komt de taalstrijd in Belgi[KA3]e tot een ongekend hoogtepunt. Precies op de taalgrens baat de Franstalige Albert (Hanssens) een frietkot uit. Hij bakt ze op Waals gebied en dient ze op aan de Vlaamse kant. Meegelokt door Stijn (Pas) naar een feestje ontmoet hij Wendy (Bal), de vrouw die hij steeds in zijn dromen ziet. Terwijl hij zich voor het eerst sinds jaren amuseert, gebeuren er vreemde dingen op zijn plein. De volgende ochtend als de gehele Belgische hoofdstad nog in een diepe slaap verkeert, is alleen Albert is wakker en hij ontdekt dat Brussel door een muur in tweeën is gedeeld. Deze muur loopt door zijn frituur. Als iedereen ontwaakt is, staat hij aan de Vlaamse kant van de afscheiding en heeft hij geen visum. Hij is een opgejaagde illegale vreemdeling in een vijandig land. Knappe, symbolisch zwaar geladen satire op de gewestelijke problemen in België. De film is perfect tweetalig en gaat uit van de stelling dat er allang een muur bestaat in de verhoudingen tussen de Vlamingen en de Walen. Slechts een beetje wederzijds begrip is nodig om alle problemen op te lossen. Het intelligente, bewust naïeve scenario is van Berliner en Nathalie Haspeslagh. Fotografie is van Yves Cape. Gemaakt voor de ARTE in de reeks 2000 As Seen By.

Ma vie en rose

1997 | Drama, Komedie

België/Frankrijk/Verenigd Koninkrijk 1997. Drama van Alain Berliner. Met o.a. Georges Du Fresne, Michèle Laroque, Jean-Philippe Écoffey, Hélène Vincent en Daniel Hanssens.

De zevenjarige Ludovic (Du Fresne) snapt niet waarom hij een jongen is, want hij was veel liever een meisje geweest. Hij kleedt en gedraagt zich daarom vaak als een meisje. Dit past niet bij de bekrompen kleinburgerlijke normen van zijn buurt, waardoor uiteindelijk iedereen het gezin behandelt als paria's. Vader verliest zijn werk en de sfeer thuis wordt grimmig. Je zou denken dat het om loodzware kost gaat, maar regisseur Berliner benadert het gegeven op een frisse, poëtische en genre-vernieuwende manier. Het drama van Ludovic wordt echter teveel benadrukt (achtereenvolgens bekeken door de ogen van Ludovic, zijn vader en zijn moeder), waardoor het niet helemaal geslaagd genoemd mag worden.

Les sanguinaires

1997 |

Frankrijk 1997. Laurent Cantet. Met o.a. Frédéric Pierrot, Catherine Baugué, Djallil Lespert, Marc Adjadj en Nathalie Bensard.

Eind december 1999 nadert. Om aan de heersende hysterie voor de laatste jaarwisseling van het millennium te ontkomen nodigt Fran[KA10]cois (Pierrot) een aantal vrienden uit naar Sanguinaire, een verlaten eiland in de Middellandse Zee, waarop zich enkel een kasteel en een vuurtoren bevindt. Ze slaan voldoende voorraad eten en drank in en laten de krankzinnige wereld achter zich. Geen tv, geen telefoon, geen radio. Het pure leven, dat door de beschaving haast verloren is gegaan. Aanvankelijk is het best leuk, maar na enkele dagen beginnen de eerste tekenen van verveling zich te tonen, zeker als het gezelschap in de verte het feestgewoel hoort. Een diepzinnige meditatie over isolatie, beschaving en vriendschap. In de drukte van alledag wil je soms niets liever dan de stress volledig de rug toe te keren, maar de hedendaagse mens is nog minder bestand tegen de rust en de eenzaamheid. Boeiende dialogen en een onverwachte climax maken dit een uitstekende filmervaring. Cantet schreef het scenario samen met Gilles Marchand. Achter de camera stonden Pierre Milon en Catherine Pujol.

Das Frankfurter Kreuz

1997 | Drama

Frankrijk/Duitsland 1997. Drama van Romuald Karmakar. Met o.a. Michael Degen, Manfred Zapatka, Jochen Nickel, Kajsa Reingardt en Ulrich von Dofschütz.

31 december 1999. Voor Walter (Degen), uitbater van de kroeg annex winkel Das Frankfurter Kreuz, is het een dag als alle anderen. Ook zijn stamgasten hebben weinig redenen tot feestvieren. Ze praten honderduit met Walter over politiek en hun persoonlijke problemen. Harry (Zapatka) heeft er genoeg van en wil zich verhangen. Herr Faltermann (von Dofsch[KA3]utz) wordt op de zenuwen gewerkt door zijn vrouw en de werkloze Manni (Nickel) zit financiëel aan de grond. De komt van een nieuw millenium verandert niets aan hun problemen. Troosteloze praatfilm met weinig opbeurende toekomstvisies. Gesprekken als deze hoor je dagelijks in de kroeg op de hoek, maar hier staan ze in scherp contrast met de feeststemming buiten, waardoor je als kijker nog meer gedeprimeerd wordt. De goede acteerprestaties kunnen het artificiële en theatrale van het geheel niet verdoezelen. Karmakar en Michael Farin baseerden het scenario op het luisterspel Für eine Mark und Acht van Jörg Fauser. Sombere fotografie van Fred Schuler.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Carole Scotta op televisie komt.

Reageer