Wat veteranen en vluchtelingen gemeen hebben

, Cindy Huijgen

Hoe veilig is het in Nederland? Die vraag stelde schrijfster en antropoloog Roanne van Voorst aan vluchtelingen en veteranen. ‘Uit hun verhalen merk je dat het helemaal niet zo goed is in ons land.’

Vluchtelingen voelen zich eenzaam en hebben het zwaar in een land waar ze geen sociaal netwerk hebben. ‘Als ik een probleem heb, dan bel ik mijn vader. Maar als zij ergens mee zitten, dan bellen ze niet naar Syrië’, vertelt Van Voorst.

Odai Krede (25) vluchtte met een boot naar Griekenland. Hij was al jong geïnteresseerd in fotografie en toen in Syrië de revolutie uitbrak, ging hij documentaires maken. Zijn camera heeft hij achtergelaten, uit angst dat de boot omsloeg. ‘Dat was een zwaar offer.’

Voetbalwedstrijd

Ondanks dat Krede onze maatschappij fantastisch noemt, herkent hij de bevindingen van Van Voorst wel. ‘Ik wilde een voetbalwedstrijd organiseren, maar niemand kwam opdagen.’ Nu zegt hij met een glimlach dat hij toen de taal nog niet goed genoeg sprak.

Voor het project Veilig/Onveilig vroeg Van Voorst vluchtelingen en militairen om foto’s te maken van hun veiligheidsbeleving. De eenzaamheid onder veteranen bij terugkomst van vredesmissies naar conflictgebieden was de antropoloog onbekend. ‘We nemen veel te gemakkelijk aan dat Nederland een prettig land is om te wonen.’

Haar recent verschenen boek Lief van je is gebaseerd op de verhalen die militairen haar vertelden en gaat over kameraadschap tijdens de oorlog en de angst voor het onbekende bij terugkomst. De tentoonstelling met foto’s van vluchtelingen zoals Krede wordt donderdag 15 februari geopend in The Student Hotel in Amsterdam.

advertentie