nieuwe site?

Recensie: Popoz

Zinloze knokpartijen en slap gelul

Jelle Schot ,

De eerste aflevering van Comedy Centrals schunnige politieserie Popoz, in korte tijd uitgegroeid tot een kleine culthit, werd pas zo'n twee jaar geleden uitgezonden. En toch durfden bedenkers Martijn Smits en Erwin van den Eshof het nu al aan om met een filmversie op de proppen te komen.

Het is op zijn zachtst gezegd een gewaagde zet, zeker omdat het origineel uit ultrakorte, losse sketches bestaat, waarin vrijwel altijd hetzelfde gebeurt. Rechercheurs Randy (Sergio Hasselbaink) en Ivo (Huub Smit) vervelen zich te pletter in hun dienstwagen, waarna ze of in een groteske schietpartij of achtervolging belanden, of in een bar/striptent/mortuarium vol naakte vrouwen.

De eeuwige herhaling, het is een geliefd stijlfiguur binnen komedieseries van pak 'm beet 22 minuten. Maar van een bioscoopfilm wordt natuurlijk meer oorspronkelijkheid verwacht. Veel hebben Smits en Van den Eshof voor hun 85 minuten durende filmversie echter niet gesleuteld aan hun formule van cartoonesk geweld, grove mannenhumor en een hoop slap gelul. Sterker nog: een aanzienlijk deel van de scènes in de film werd vrij letterlijk uit de serie overgenomen, inclusief de op internet razend populair geworden stripact van lijkschouwer Leo (Ancilla Tilia).

Het verhaaltje dat alle grappen en grollen met elkaar verbindt heeft ook weinig om het lijf: Randy en Ivo vervelen zich nogmaals te pletter, helpen per ongeluk een nationaal icoon om zeep, blazen een gebouw op en belanden zodoende zelf in de gevangenis. Waar ze vervolgens per ongeluk een drugsbende op het spoor komen, geleid door een monsterlijke bajesklant.

De parade aan blote tieten, zinloze knokpartijen en bloederige executies die daaruit voortvloeit is soms vermakelijk, met name in de scènes met een gedeeltelijk kaalgeschoren Pierre Bokma, die de schurk van dienst speelt. Maar veel vaker is Popoz futloos en uitgekauwd, zeker voor de fans van de serie. En laat dat nu net de voornaamste doelgroep zijn.