Claire Denis

Regisseur, Acteur, Scenarist

Claire Denis is regisseur, acteur en scenarist.
Er zijn 18 films gevonden.

Un beau soleil intérieur

2017 | Komedie, Drama, Romantiek

Frankrijk/België 2017. Komedie van Claire Denis. Met o.a. Juliette Binoche, Xavier Beauvois, Philippe Katerine, Josiane Balasko en Sandrine Dumas.

De Parijse kunstenaar Isabelle (Binoche), vijftigplus en single, is een minnares op zoek naar de Ware. Haar verlangen leidt tot een absurde oefening in aantrekken en afhouden, langs een reeks op verovering gerichte mannen, afgewisseld met teleurstellingen en huilbuien. Een verfrissend atypische tragi-romcom van Claire Denis (White Material) en de aan het scenario meeschrijvende romancier Christine Angot. In plaats van verliefdheid te idealiseren, ontleden zij haar als een toestand van hardnekkige emotionele verwarring en instabiliteit. Theatraal en ontwapenend, maar ook wat repetitief.

Les salauds

2013 | Drama

Frankrijk/Duitsland 2013. Drama van Claire Denis. Met o.a. Vincent Lindon, Chiara Mastroianni, Lola Créton, Julie Bataille en Michel Subor.

Wanneer zwijgzame schipper Marco hoort dat zijn zwager dood is en zijn nichtje een zenuwinzinking heeft gehad, komt hij aan land om achter de verantwoordelijke aan te gaan. Zoals altijd in de films van Claire Denis (35 rhums, White Material) zijn er prachtige beelden, sterke acteurs en gevoelige muziek. Het verhaal is ditmaal echter minder gelaagd dan anders, en bovendien nodeloos complex. Denis creëert een sfeervolle puzzel, gespeend van emotionele diepgang en spanning. Een onbevredigende toevoeging aan haar oeuvre.

White Material

2009 | Drama

Frankrijk/Kameroen 2009. Drama van Claire Denis. Met o.a. Isabelle Huppert, Isaach de Bankolé, Christopher Lambert, Nicolas Duvauchelle en William Nadylam.

De koppige Franse plantage-eigenares Maria (Huppert) weigert te capituleren voor een oprukkend rebellenleger met kindsoldaten in een niet met name genoemd Afrikaans land. Eerst moet de koffieoogst binnengehaald worden, dat hoeft maar een paar dagen te duren. De in Afrika geboren Denis (35 rhums) weeft allerlei gebeurtenissen tot een groots drama. Goed spel, natuurlijk van Huppert, maar ook van De Bankolé als rebellenleider Le Boxeur, en zelfs van Lambert als de ex-echtgenoot die de plantage probeert te verkopen. De beelden van kindsoldaten gaan door merg en been.

35 rhums

2008 | Drama

Frankrijk/Duitsland 2008. Drama van Claire Denis. Met o.a. Alex Descas, Mati Diop, Nicole Dogue en Grégoire Colin.

Fans van Claire Denis' intens romantische werk (onder andere Nénette et Boni, Beau travail, Trouble Every Day) waren zielsgelukkig toen Denis in 2008 opnieuw liet zien dat ze als geen ander inhoud en sfeer kan laten samensmelten tot een weemoedige film, die beroert en beklijft zonder te deprimeren. In 35 rhums (35 glaasjes rum) verkent Denis de innige vader-dochterrelatie tussen een oudere treinbestuurder (Descas) en zijn studerende dochter (Diop) in een Parijse buitenwijk, met eenzaamheid en relaties als centrale thema's. Denis' favoriete Britse formatie Tindersticks leverde de muziek.

L'intrus

2004 | Drama

Frankrijk 2004. Drama van Claire Denis. Met o.a. Michel Subor, Grégoire Colin, Yekaterina Golubeva, Béatrice Dalle en Bambou.

Vervreemding en het ondefinieerbare staan centraal in dit drama naar motieven uit een kort autobiografisch werk van filosoof Jean-Luc Nancy. Na een illegale harttransplantatie wijzigt de bijna-70-jarige mysterieman Louis (Subor) zijn levenskoers. Hij verlaat zijn mensenschuwe bestaan in de Jura voor de zoektocht naar een zoon in Polynesië. Met hem verlaat durfal Denis vastberaden het traditioneel plotmechanisch narratief voor een karaktergerichte omzwerving, sfeerrijk in 'Scope gefotografeerd door Agnès Godard. De intrigerende nevenrollen van onder meer Béatrice Dalle, Bambou, Florence Loiret Caille en Lolita Chammah vormen een reis op zich.

Vendredi soir

2002 | Drama, Experimenteel

Frankrijk 2002. Drama van Claire Denis. Met o.a. Valérie Lemercier, Vincent Lindon, Hélène Fillières, Florence Loiret Caille en Grégoire Colin.

Claire Denis is als weinig andere Franse cineasten in staat om lyriek te 'mengen' met moderne, harde realiteit. Zie Vendredi soir, waarin Laure (Lemercier), die op weg is naar een etentje, vast komt te zitten in een forse Parijse file. Als een voetganger (Lindon) haar vraagt of hij naast haar mag komen zitten, begint de lyriek. Met mooie onderbelichte close-ups van zijn kraag, van sigarettenrook, van lome blikken; op de achtergrond stadse dramatafereeltjes die vanuit de comfortabele autozetel te volgen zijn. De kijker wordt meegenomen in deze grote mijmering. Er wordt wel gesproken, maar niet veel. De camera heerst, de sfeer vertelt.

Trouble Every Day

2001 | Horror, Experimenteel, Fantasy

Japan/Duitsland/Frankrijk 2001. Horror van Claire Denis. Met o.a. Vincent Gallo, Tricia Vassey, Béatrice Dalle, Alex Descas en Florence Loiret Caille.

Als de film begint zien we hoe de lonkende Cor[KA1]e (Dalle) een trucker aanhoudt langs de weg en met hem voor een vluggertje de bosjes induikt. We zijn er getuige van hoe zij haar slachtoffer openscheurt en opeet tijdens het bedrijven van de liefde. Als het kwaad geschied is en Cor[KA1]e onder het bloed zit, komt haar man L[KA1]eo op de motor. Hij neemt haar mee en sluit haar op in hun huis in de voorstad van Parijs. Tegelijkertijd zien we hoe Shane (Gallo), een medewerker van een Amerikaans farmaceutisch bedrijf, met zijn vrouw June (Vessey), op huwelijksreis gaat naar Parijs. Ondertussen wordt er bij Coré ingebroken door twee jonge mannen, die door haar te grazen worden genomen. Shane blijkt op zoek te zijn naar Léo, maar als hij in het laboratorium komt waar hij zou moeten werken, begrijpt Shane dat Léo is ontslagen wegens ongeoorloofd experimenteren. We weten inmiddels dat Léo thuis zijn werk voortzet. Het wordt duidelijk dat Léo indertijd geëxperimenteerd heeft met het opwekken van de libido en daarbij de hersenen beschadigd heeft van zijn proefkonijnen, Coré en Shane. Nu wil Shane de notities van Léo te pakken krijgen om van zijn kwaal te genezen. June weet van niets en in het chique hotel, waar zij verblijven, loopt niet alleen zij gevaar, maar ook het kamermeisje. Een soort pretentieuze vampierenfilm, die graaf Dracula verlegen zou maken, want het bloed vloeit rijkelijk. Het scenario van regisseuse Denis en Jean-Pol Fargeau bevat eigenlijk weinig verhaal en het was de bedoeling van Denis om een soort sequel van haar lichaamsverheerlijkende film BEAU REGARD over seks te brengen, maar het bloederige kannibalisme, de onerotische seksscènes en de afwezigheid van dialoog verstommen deze doelstelling, onbegrepen door gewone kijkers. Het camerawerk van Agnès Godard is indrukwekkend. De rolprent zorgde voor schandaal op het filmfestival van Cannes, waar hij in première ging. Vooral voor kijkers met een sterke maag, die dit inhoudsloze geprovoceer zeer goed kunnen verteren. Geen genrefilm in de ware zin des woords.

Beau travail

1999 | Drama, Experimenteel

Frankrijk 1999. Drama van Claire Denis. Met o.a. Denis Lavant, Michel Subor, Grégoire Colin, Richard Courcet en Marta Tafesse Kassa.

Er bestaan veel mooie films, maar weinig films die puur over schoonheid gaan. Dit is zo'n film over schoonheid. Telkens vraag je je af wat er nu mooi is: de strijkende, zwemmende en marcherende mannen van het vreemdelingenlegioen, of de manier waarop regisseuse Denis die heeft vastgelegd. Als contrast dient slechts één gezicht, dat van Denis Lavant. Hij heeft een kop die je naar adem doet happen. Soms is de vormgeving zo overdreven gestileerd dat je erom moet lachen. Vaker lukt het haar je in trance te brengen. Het legioen wordt als mythisch leger en als harem geportretteerd; de omgeving van Djibouti niet als land maar als landschap. Er wordt niet gevochten, alleen geoefend. De plot is geleend van Melville's Billy Budd, waardoor Beau travail ook gaat over de oude tweeëenheid schoonheid en goedheid, die slechts ten koste van veel weemoed van elkaar zijn gescheiden. Denis doet soms met een handvol soldaten wat Riefenstahl met honderden partijleden en atleten deed. Is de bewondering voor groepen lichamen hetzelfde gebleven? Veel dingen die Hitler mooi vond, vinden veel mensen nog steeds mooi. Denis heeft Beau travail majesteitelijk dubbelzinnig gemaakt. Elementen die in de meeste films met elkaar samenwerken, werken elkaar hier tegen. Het geluid zegt bijvoorbeeld iets anders dan het beeld. Seksualiteit is geen onderdeel van de plot, maar een element dat alle beelden laadt. Volgens Denis is film in het algemeen zowel vulgair als verheven. Als ze Sneeuwwitje zou verfilmen, zou ze er opnieuw een meesterwerk van maken.

Nénette et Boni

1996 | Drama

Frankrijk 1996. Drama van Claire Denis. Met o.a. Alice Houri, Vincent Gallo, Jacques Nolot, Alex Descas en Jamila Farah.

Na de dood van zijn moeder woont pizzabakker Boni in haar huisje. Zijn bestaan is naargeestig en biedt geen enkel vooruitzicht. Hij dagdroomt over de sexy vrouw van zijn baas (Bruni-Tedeschi), een leeghoofdig stuk zoals in de finale blijkt. Op een dag klimt een jong meisje met een heerlijke, weelderige haardos over de muur. Het is N[KA1]enette (Houri), Boni's vijftien-jarige zusje, dat hun nietsnuttende vader is ontvlucht. Zij hebben elkaar al heel lang niet meer gezien. Er ontwikkelt zich een band. Het blijkt dat Nénette zwanger is en broerlief moet haar nu helpen. De film waarvoor regisseuse Denis en Jean-Pol Fargeau het scenario schreven, is vrijelijk geïnspireerd op een verhaal van Jean-Cocteau, Les enfants terribles, maar het is zeer beslist niet incestueus. De rolprent werkt als een literaire roman die je aandachtig moet lezen, maar dan ontdek je dat alle elementen zorgvuldig overwogen en aanwezig zijn. Niet verwonderlijk dat dit werk op het festival van Locarno meervoudig bekroond werd, al is het zeer beslist niet iets voor het grote publiek. Het camerawerk van Agnès Godard brengt het geheel zeer passend in beeld.

En avoir (ou pas)

1995 | Drama

Frankrijk 1995. Drama van Laetitia Masson. Met o.a. Sandrine Kiberlain, Arnaud Giovaninetti, Roschdy Zem, Didier Flamand en Claire Denis.

Sympathiek filmdebuut (regie + scenario) van Laetitia Masson. In een tv-interview zei Masson over haar 'portret van de moderne Franse jeugd': Als je een baan hebt, word je op een andere manier verliefd dan wanneer je zonder werk zit; als je arm bent, reageer je vlakker dan met voldoende geld op zak. Nogal logisch dat haar hoofdpersoon de 26-jarige Alice (Sandrine Kiberlain) hevig van streek raakt als ze haar baantje in een Noord-Franse visfabriek kwijtraakt. Verhuizen (naar Lyon) biedt aanvankelijk ook geen soelaas. Haar kersverse vriend Bruno (Arnaud Giovaninetti, de Franse Johnny Depp) is 'maar arbeider', te gecompliceerd bovendien, te arm ook. 'Waarop kunnen we dan nog hopen.´ Maar het is niet allemaal treurnis bij Alice. Ze is per dag minstens 30 seconden gelukkig. Op een mensenleeftijd geeft dat geen onaardige score, stelt ze tevreden vast.

U.S. Go Home

1994 | Familiefilm, Komedie, Drama

Frankrijk 1994. Familiefilm van Claire Denis. Met o.a. Alice Houri, Jessica Tharaud, Grégoire Colin, Vincent Gallo en Claire Laroche.

Het is 1965. De vijftien-jarige Tharaud en de veertien- jarige Houri zijn vriendinnen, die beiden in een nieuwe wijk van Parijs wonen. Tharaud heeft reeds sexuele ervaringen, Houri niet en dat beïnvloedt hun vriendschap. Houri spiegelt zich graag aan haar vriendin en dus is ze erop uit om met een jongen het bed te delen. Op een avond, na het bezoek aan een surprise-party, stoppen ze voor een lifter, een G.I. van een nabijgelegen Amerikaanse basis. Het seksuele ontwaken van twee sympathieke meisjes in hun puberteit, de een al wat rijper dan de ander. Een luchtig scenario, van Denis en Anne Wiazemski, met toch een dramatische ondertoon. De soundtrack bestaat uit succesnummers uit die periode. Achter de camera stond Agnès Godard.

J'ai pas sommeil

1994 | Drama, Film noir

Frankrijk 1994. Drama van Claire Denis. Met o.a. Katherina Golubeva, Richard Courcet, Line Renaud, Alex Descas en Béatrice Dalle.

Parijs, 1987. Een jonge Litouwse, Da[KA3]iga (Golubeva), arriveert in het XVIIIe arrondissement, dat op dat moment in de ban is van een reeks moorden op oude vrouwen. Antilliaan Th[KA1]eo (Descas) wil met zijn verloofde Mona (Dalle) terugkeren naar zijn vaderland. Zijn broer Camille (Courcet) is een homoseksueel die de nachtclubs afloopt. Hij ruimt oudjes op alsof het om lege sigarettenpakjes gaat.

Figaro Stories

1991 |

1991. Kaizo Hayashi, Claire Denis en Alejandro Agresti. Met o.a. Xiu Jian, Masako Dono, Michael James, Jim Stark en Edwin J. Rodriguez.

Parijs, 1987. Een jonge Litouwse, Da[KA3]iga (Golubeva), arriveert in het XVIIIe arrondissement, dat op dat moment in de ban is van een reeks moorden op oude vrouwen. Antilliaan Th[KA1]eo (Descas) wil met zijn verloofde Mona (Dalle) terugkeren naar zijn vaderland. Zijn broer Camille (Courcet) is een homoseksueel die de nachtclubs afloopt. Hij ruimt oudjes op alsof het om lege sigarettenpakjes gaat.

jacques Rivette

1990 | Biografie, Documentaire

Frankrijk 1990. Biografie van Claire Denis.

Een haarfijn uitgewerkt en vrij origineel portret van een cineast met een nog veel origineler, soberder, veeleisender en moeilijker oeuvre, dat ten onrechte weinig bekendheid geniet. Voor hem bestaat film op zich en zijn de werkelijke thema's tegelijkertijd de acteurs en de lengte, zoals Claire Denis hier aantoont met een zeer zorgvuldige selectie van verscheidene scènes uit verschillende films. Dit portret is vooral een persoonlijk experiment dat het soms nauwelijks begrijpelijke van het werk van Rivette goed weet weer te geven.

S'en fout la mort

1990 | Drama, Thriller

Frankrijk/Duitsland 1990. Drama van Claire Denis. Met o.a. Alex Descas, Jean-Claude Brialy, Solveig Dommartin, Christopher Buchholz en Gilbert Felmar.

Zwarte gelukszoekers De Bankolé en Descas uit de Caraïben worden uitgebuit door hun blanke Franse gastheer, nachtclubeigenaar Brialy. Ze moeten voor een hanengevecht zorgen, maar als het publiek flink is toegstroomd, vindt Brialy het niet bloedig genoeg. Een confrontatie op leven en dood is het gevolg. Een geslaagde film over de botsing van twee totaal verschillende culturen. Scenario van Jean-Pol Fargeau en regisseuse Denis. Camerawerk van Pascal Marti.

Jacques Rivette - Le veilleur

1990 | Documentaire

1990. Documentaire van Claire Denis.

Zwarte gelukszoekers De Bankolé en Descas uit de Caraïben worden uitgebuit door hun blanke Franse gastheer, nachtclubeigenaar Brialy. Ze moeten voor een hanengevecht zorgen, maar als het publiek flink is toegstroomd, vindt Brialy het niet bloedig genoeg. Een confrontatie op leven en dood is het gevolg. Een geslaagde film over de botsing van twee totaal verschillende culturen. Scenario van Jean-Pol Fargeau en regisseuse Denis. Camerawerk van Pascal Marti.

Man no run

1989 | Muziek

Kameroen/Frankrijk 1989. Muziek van Claire Denis.

Ze behoren tot het Béti-stam hetgeen zich laat vertalen met 'De Heren uit het Bos'. Ze brengen hun muziek in een bar in Yaoundé ten gehore en oogsten daarmee veel succes met als gevolg een hectisch bestaan. In 1988 vertrokken ze voor de eerste keer vanuit Kameroen om een toernee door Frankrijk te maken. Een kleurrijke, sympathieke film die soms grappig is maar ook onbeholpen aandoet en waaraan een hecht gestructureerd scenario ontbreekt.

Chocolat

1988 | Drama

Frankrijk/Duitsland/Kameroen 1988. Drama van Claire Denis. Met o.a. Mireille Perrier, Isaach de Bankolé, Giulia Boschi, François Cluzet en Cécile Ducasse.

Een jonge Française keert terug naar de plek in Kameroen waar ze als klein meisje woonde en een band opbouwde met de huisbediende, Protée. In flashbacks zien we wat er zich destijds afspeelde tussen haar moeder en de man, in een tijdperk waarin rassenscheiding pijnlijk vanzelfsprekend was. Claire Denis, de latere internationaal gewaardeerde maakster van films als Beau Travail en Vendredi Soir, creëert in haar gevoelige regiedebuut een liefdevolle blik op het land waar ze zelf opgroeide. Ze kreeg er een Gouden Palmnominatie voor.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Claire Denis op televisie komt.

Reageer