Philip Glass

Acteur, Componist

Philip Glass is acteur en componist.
Er zijn 37 films gevonden.

Fantastic Four

2015 | Sciencefiction, Actiefilm

Verenigde Staten/Duitsland 2015. Sciencefiction van Josh Trank. Met o.a. Miles Teller, Kate Mara, Michael B. Jordan, Jamie Bell en Toby Kebbell.

Na twee teleurstellende films uit 2005 en 2007 besloot 20th Century Fox de filmcarrière van Marvels geliefde superheldenkwartet weer nieuw leven in te blazen. De reboot onderscheidt zich door een serieuze, donkere aanpak (superkrachten zijn zo leuk nog niet), een geheel nieuwe verhaallijn en een voortreffelijke casting. Vooral Teller (Whiplash) is aangenaam verfrissend als de elastische Mr. Fantastic. Maar regisseur Trank (Chronicle) vergeet zijn publiek te vermaken, en komt na een ellenlange opbouw met de meest ontluisterende slotakte uit het genre op de proppen.

O Apóstolo

2012 | Animatie, Horror

Spanje 2012. Animatie van Fernando Cortizo.

Op zoek naar een verborgen schat belandt ontsnapte gevangene Ramón in een afgelegen bergdorpje in Noord-Spanje, waar geen groen blad schijnt te groeien en de kapelaan sprekend op de vampier uit de Duitse horrorklassieker Nosferatu (1922) lijkt. Kortom: het is niet pluis in het Gallische gehucht, maar Ramón heeft enkel oog voor alles wat glinstert en blinkt. Prachtig vormgegeven stop-motionsprookje, maar de plot kabbelt wel heel gezapig voort. De gebruikte poppen werden ontworpen door het Nederlandse Pedri Animation (Nijntje).

Elena

2011 | Drama

Rusland 2011. Drama van Andrey Zvyagintsev. Met o.a. Elena Lyadova, Nadezhda Markina en Aleksey Rozin.

De Rus Zvyagintsev (The Return, The Banishment) is om zijn trage, poëtische stijl en voorliefde voor existentiële thema’s en symboliek regelmatig vergeleken met landgenoot Tarkovski. Elena zal daarin geen verandering brengen, al is Hitchcock ditmaal ook dichtbij. Elena is een zorgzame oudere vrouw die in een luxe appartement samenwoont met de gepensioneerde, afstandelijke Vladimir. Hoe die twee zich precies tot elkaar verhouden, wordt langzaam en zorgvuldig onthuld. Prachtig camerawerk, pregnante muziek van Philip Glass, voldoende stof ter overweging.

Mr. Nice

2010 | Biografie, Drama, Komedie

Verenigd Koninkrijk 2010. Biografie van Bernard Rose. Met o.a. Rhys Ifans, Chloë Sevigny, David Thewlis, Elsa Pataky en Crispin Glover.

Welshman Howard Marks (1945) bestierde in de jaren zeventig en tachtig zo'n tien procent van de wereldwijde marihuanahandel. Na een onvermijdelijke gevangenisstraf pende de jofele titelgebruiker/handelaar een autobiografie en het was in 2010 aan acteur Rhys Ifans om de man op het grote doek te vereeuwigen. Marks' relaas blijkt een appetijtelijk internationaal kwajongensavontuur, waarin de man in het zadel wordt gehouden door Britse en Amerikaanse geheime diensten. Hoe het ook zij, het naadloze samenspel van Rhys Ifans, Chloë Sevigny (zijn vrouw) en vooral David Thewlis als een IRA-leider is een onverdeeld kijkgenoegen.

Transcendent Man

2009 | Documentaire

Verenigde Staten 2009. Documentaire van Robert Barry Ptolemy.

Futurist Ray Kurzweil wil de rest van de mensheid overtuigen van zijn ideeën over de nabije toekomst. Daarin worden ziekte en dood uitgebannen en komen Olympische sprinttijden voor iedereen binnen handbereik. De grenzen tussen mens en machine vervagen, en daarmee verschuiven de machtsverhoudingen. Want de artificiële intelligentie zal zich in de toekomst net zo makkelijk van ons ontdoen als wij nu een vlieg of mier vermorzelen. Intrigerend en verontrustend.

Les regrets

2009 | Drama, Romantiek

Frankrijk 2009. Drama van Cédric Kahn. Met o.a. Yvan Attal, Valeria Bruni Tedeschi, Arly Jover, François Négret en Vincent Berger.

De Parijse architect Mathieu (Attal) komt, terug in zijn geboorteplaats voor de begrafenis van zijn moeder, een oude liefde tegen. Met Maya (Bruni Tedeschi) was het vijftien jaar geleden plotseling uit. Nu storten de veertigers zich in een onstuimige buitenechtelijke romance. Regisseur Kahn (Roberto Succo) weet de gekte die passie en lust kunnen teweegbrengen, mooi te verbeelden, met los camerawerk, snelle montage en de ongedurige muziek van Philip Glass. De hoofdrolspelers zijn allebei prima, hoewel Attal ook voor hysterische, wat irritante, momenten zorgt.

No Reservations

2007 | Romantisch drama

Verenigde Staten/Australië 2007. Romantisch drama van Scott Hicks. Met o.a. Catherine Zeta-Jones, Aaron Eckhart, Abigail Breslin en Bob Balaban.

Het stringente leven van een succesvolle kokkin (Zeta-Jones) wordt op z'n kop gezet wanneer ze plots voogd wordt van haar tienjarige nichtje en tegelijk wordt opgezadeld met een nieuwe collega (Eckhart) die in alles haar tegenpool lijkt. No Reservations kopieert de personages en gebeurtenissen uit de charmante Duitse film Bella Martha vrijwel ongewijzigd, maar is geen uitzondering op de regel dat Hollywood-remakes steevast minder zijn dan Europese originelen. Evengoed: voor liefhebbers een fijn romantisch drama met goede, aantrekkelijke acteurs.

Cassandra's Dream

2007 | Misdaad, Drama, Thriller

Verenigde Staten/Verenigd Koninkrijk/Frankrijk 2007. Misdaad van Woody Allen. Met o.a. Ewan McGregor, Colin Farrell, Tom Wilkinson, Hayley Atwell en Peter-Hugo Daly.

Na Match Point en Scoop maakte de New Yorkse regisseur zijn derde film in Engeland, een wrange morele vertelling over twee broers die zich op het criminele pad wagen. Op verzoek van hun oom (Wilkinson), maar belangrijker: omdat ze dringend geld nodig hebben. Prima acteurs McGregor en Farrell spelen met Cockney-accent een restaurantbaas en een automonteur die zich ernstig verslikken in hun droom op een beter leven. Niet Allens sterkste film, maar zelfs zijn mindere werk is beslist onderhoudend. De muziek is van Philip Glass.

The Illusionist

2006 | Drama, Fantasy, Romantiek

Verenigde Staten/Tsjechië 2006. Drama van Neil Burger. Met o.a. Edward Norton, Jessica Biel, Paul Giamatti, Rufus Sewell en Eddie Marsan.

Een jonge gravin wordt in het Wenen van begin twintigste eeuw verliefd op een jonge goochelaar, maar hij is van lage komaf: ze mogen elkaar niet meer zien. Jaren later gaat ze, inmiddels verloofd met de kroonprins, naar een voorstelling van de beroemde magiër Eisenheim, waar ze deelneemt aan een enigszins macabere illusie. De kracht van Neil Burgers regie zit niet alleen in speciale effecten en charmante verlakkerij. Deze intrigerende, dubbelzinnige film behaagt vanwege de zorgvuldigheid, die op alle niveaus van smaak getuigt. Oscarnominatie voor de mooie en sfeervolle fotografie.

Notes on a Scandal

2006 | Thriller, Drama

Verenigd Koninkrijk 2006. Thriller van Richard Eyre. Met o.a. Judi Dench, Cate Blanchett, Bill Nighy, Tom Georgeson en Michael Maloney.

Barbara (Dench) werkt op een Britse middelbare school. Ze is al wat ouder en een beetje eenzaam; ze zit 's avonds alleen thuis met haar kat. Dan krijgt ze een nieuwe collega. Hoewel Barbara de andere leraren veracht vanwege hun bewondering voor de flamboyante Sheba (Blanchett) hunkert ze zelf ook naar haar vriendschap. En dan ontdekt ze dat Sheba een geheim koestert. Sterke thriller met fantastisch spel van de twee hoofdrolspeelsters, die allebei werden genomineerd voor een Oscar. Mooie bijrol van de altijd sterke Bill Nighy als Sheba's echtgenoot. Naar de roman van Zoë Heller.

Neverwas

2005 | Drama, Fantasy

Verenigde Staten/Canada 2005. Drama van Joshua Michael Stern. Met o.a. Aaron Eckhart, Ian McKellen, William Hurt, Brittany Murphy en Nick Nolte.

Zakdoekenalarmfase rood bij bezichtiging van dit met prominente man en muis vergaande drama der valse sentimenten. Eckhart speelt psychiater Zach Riley, die onder supervisie van dokter Hurt een vacature gaat vervullen in de luxueuze Millwood-kliniek. Achterliggende reden is dat deze zoon van een verknipte fantasyschrijver (Nick Nolte) niet kan loskomen van het treurige feit dat zijn pa in Millwood heeft gezeten en uiteindelijk zelfmoord pleegde. Riley komt van alles en nog wat tegen op zijn pad naar verwerking, van aimabele geesteszieke McKellen tot love interest Brittany Murphy. Opgenomen in British Columbia, en dat hielp ook niks.

La moustache

2005 | Drama, Mysterie, Thriller

Frankrijk 2005. Drama van Emmanuel Carrère. Met o.a. Vincent Lindon, Emmanuelle Devos, Mathieu Amalric en Hippolyte Girardot.

'Hoe zou je het vinden als ik m'n snor afschoor?' vraagt Marc (Lindon), gemoedelijk badderend, achteloos aan echtgenote Agnès (Devos). 'Geen idee,' antwoordt ze, 'ik ken je niet zonder.' Wanneer hij de daad bij het woord heeft gevoegd, neemt Agnès noch iemand anders het waar. Gaandeweg verliezen Marc én de kijker in deze intrigerende, existentialistische vertelling over (verlies van) identiteit iedere houvast. Fijnzinnig laveert regisseur Carrère, met zijn roman uit 1986 als bron, tussen Kafka-vervreemding en poëtische Marcel Aymé-fantastiek. Begenadigd karakteruitdieper Lindon is op zijn best.

Undertow

2004 | Drama, Thriller

Verenigde Staten 2004. Drama van David Gordon Green. Met o.a. Jamie Bell, Josh Lucas, Kristen Stewart, Shiri Appleby en Devon Alan.

In de films van David Gordon Green draait alles om sfeer. Na de vrijwel plotloze prenten George Washington en All the Real Girls vertelt de jonge Amerikaanse indieregisseur in Undertow een verhaal met kop en staart - over twee broertjes in het Amerikaanse zuiden die vluchten voor een gewelddadige oom -, maar het blijven de dromerige beelden, dialogen en muziek (van Philip Glass) die de kijkervaring bepalen. Geïnspireerd door Mark Twain, de gebroeders Grimm en leermeester Terrence Malick (die de film produceerde) creëerde Green een onvergetelijk gotisch Amerikaans sprookje.

Taking Lives

2004 | Thriller, Drama, Actiefilm

Verenigde Staten/Canada/Australië 2004. Thriller van D.J. Caruso. Met o.a. Angelina Jolie, Ethan Hawke, Kiefer Sutherland, Gena Rowlands en Olivier Martinez.

Voordat rechercheur Illeana Scott (Jolie) haar onderzoek begint gaat ze eerst eens in het graf van een slachtoffer liggen. Om te kijken hoe dat voelt. Brrr. De makers van Taking Lives, een aardige dertien-in-het-dozijn seriemoordenaarthriller, houden van dit soort obligate effecten. Jolie speelt een Amerikaanse agent die haar Canadese collega's komt helpen bij de speurtocht naar een moordenaar die de identiteit van zijn slachtoffers aanneemt. Gaandeweg raakt ze gefascineerd door een kunsthandelaar (Hawke), een cruciale getuige in het onderzoek. Binnen het subgenre nauwelijks origineel te noemen, maar best onderhoudend. Philip Glass verzorgde de muziek.

Secret Window

2004 | Thriller, Mysterie

Verenigde Staten 2004. Thriller van David Koepp. Met o.a. Johnny Depp, John Turturro, Maria Bello, Timothy Hutton en Charles S. Dutton.

Op een dag staat een in het zwart gekleed type (Turturro) op de veranda van de door liefdesverdriet verslonsde schrijver Morton Rainey (Depp). 'Ik weet wat je gedaan hebt, en ik stop niet tot het is rechtgezet,' zegt de intimiderende vreemdeling. De beschuldiging: Morton zou plagiaat hebben gepleegd met een moordmysterie. Uiterlijk kabbelt Secret Window verleidelijk door; de camera spiedt door spiegels en ramen, Turturro's ogen vlammen, Bello is knap en Depp's tics zijn intrigerend. Inhoudelijk blijkt de adaptatie van Stephen King's verhaal een Murder, She Wrote niet te overstijgen. 'Lots of Depp but very little depth' werd terecht opgemerkt.

The Fog of War

2003 | Documentaire, Oorlogsfilm

Verenigde Staten 2003. Documentaire van Errol Morris.

Fascinerende documentaire waarin wijlen republikein ­Robert S. McNamara (minister van Defensie tijdens de Vietnamoorlog) aan de hand van elf zelfgeformuleerde tegelwijsheden (‘Begrijp je vijand’, ‘Om goed te doen moet je soms slecht zijn’) de motivatie voor zijn controversiële - want dodelijke - beslissingen uit de doeken doet. Interviewer Morris kreeg de geslepen staatsman zover om zichzelf neer te zetten als oorlogsmisdadiger in WO II (‘als we hadden verloren’) maar over Amerika’s hoofdpijndossier Vietnam blijven zijn opmerkingen ontwijkend (‘de president is verantwoordelijk’). Na afloop beklijft het akelige beeld van een hoogbegaafde lakei met een aangeboren stenen hart. Oscar voor de beste documentaire.

The Hours

2002 | Drama

Verenigde Staten/Verenigd Koninkrijk 2002. Drama van Stephen Daldry. Met o.a. Nicole Kidman, Meryl Streep, Julianne Moore, Stephen Dillane en Miranda Richardson.

Ode aan Virginia Woolf met drie personages die verbonden zijn met Woolfs roman 'Mrs. Dalloway'. Kidman speelt Woolf zelf, die in de jaren twintig tijdens het schrijven geteisterd wordt door depressie. Moore speelt huisvrouw Laura, die zich in de jaren vijftig gewurgd voelt door het maatschappelijke keurslijf en zich herkent in Woolfs boek. En Streep speelt Clarissa Vaughn; zij is direct geënt op Clarissa Dalloway, die twijfelt aan haar levenskeuzes. De constructies en verwijzingen mogen gecompliceerd lijken, toch brengt The Hours diepe menselijkheid schijnbaar simpel boven.

Naqoyqatsi

2002 | Documentaire, Experimenteel

Verenigde Staten 2002. Documentaire van Godfrey Reggio.

Koyaanisqatsi, de eerste 'qatsi'-film van Reggio, betekende 'leven uit balans' in de Hopi-taal. In de tweede, Powaqqatsi, was het leven in transformatie. Beeld en geluid vormden iets alarmerends, maar er was hoop. Naqoyqatsi, de laatste in de trilogie, slaat die hoop de bodem in: het betekent leven als oorlog. De film toont een wereld zonder natuur, met louter technologie, waarin het leven iedere dag oorlog is. Toch kan Reggio's audiovisuele montage-essay niet eenduidig geplaatst worden. Daarvoor is het te wonderlijk associatief en mooi. Neem de onaardse tonen van Philip Glass en Yo-Yo Ma. En wat doet Elton John daar opeens?

The Eden Myth

1998 |

Verenigde Staten 1998. Mark Edlitz. Met o.a. Zohra Lampert, Justin Kirk, Julia Dion, Todd Weeks en Jenna Stern.

Koyaanisqatsi, de eerste 'qatsi'-film van Reggio, betekende 'leven uit balans' in de Hopi-taal. In de tweede, Powaqqatsi, was het leven in transformatie. Beeld en geluid vormden iets alarmerends, maar er was hoop. Naqoyqatsi, de laatste in de trilogie, slaat die hoop de bodem in: het betekent leven als oorlog. De film toont een wereld zonder natuur, met louter technologie, waarin het leven iedere dag oorlog is. Toch kan Reggio's audiovisuele montage-essay niet eenduidig geplaatst worden. Daarvoor is het te wonderlijk associatief en mooi. Neem de onaardse tonen van Philip Glass en Yo-Yo Ma. En wat doet Elton John daar opeens?

Lou Reed: Rock And Roll Heart

1997 | Documentaire, Biografie, Muziek

Verenigde Staten 1997. Documentaire van Timothy Greenfield-Sanders. Met o.a. Lou Reed, Paul Auster, David Bowie, John Cale en Joe Dallesandro.

Lou Reed was vanaf het prille begin een individualist. In de rockgeschiedenis neemt hij een aparte plaats in. Hij is de man die rock `n` roll in de avant-garde bracht. Lou begon vlak na 1960 in bands als The Shades en The Intimates, die in het kielzog voeren van de populaire popzangers uit die tijd. Een ontmoeting met John Cale rond 1965 was beslissend voor het verdere verloop van zijn carri[KA2]ere. Ze experimenteerden met rockmuziek en vormden samen met Maureen Tucker en Sterling Morrison The Velvet Underground. Aanvankelijk hadden ze weinig succes totdat underground-goeroe Andy Warhol hen serieus nam. The Velvet Underground (al of niet aangevuld met Nico) niet zo verschrikkelijk populair, maar ze werden tenslotte levende legendes. Ze brachten vier LP's uit en daarna ging Reed solo. Zijn personality bezorgde hem al vlug een hele schare trouwe fans, die hem zelfs zijn uitstapjes in de heavy metal vergaven. Deze documentaire geeft een uitstekend beeld van niet alleen Reed, maar van de hele underground-beweging en welke vernieuwingen ze veroorzaakten binnen de pop-cultuur. De makers laten ook heel wat mensen aan het woord die met Reed gewerkt hebben en dit alles wordt geïllustreerd met fragmenten tientallen songs van Reed. Een film die ook niet-fans van de zanger zullen weten te waarderen. Jed Parker stond in voor de montage, terwijl regisseur Greenfield-Sanders scenario en fotografie voor zijn rekening nam. Stereo.

Kundun

1997 | Biografie, Drama, Historische film

Verenigde Staten 1997. Biografie van Martin Scorsese. Met o.a. Tenzin Thuthob Tsarong, Gyurme Tethong, Tulku Jamyang Kunga Tenzin, Thencho Gyalpo en Robert Lin.

Poëtisch portret van de peuter die in 1937 als de nieuwe Dalai Lama werd ontdekt en op vierjarige leeftijd begon aan zijn vorming tot spiritueel leider. In 1959 vluchtte hij vanwege de Chinese bezetting halsoverkop naar India. In beelden van adembenemende schoonheid, gemaakt door cameraman Roger Deakins, kijken we naar de wereld via de ogen van een jongen die zijn hele leven is vertroeteld en beschermd en tegelijk als uitverkorene met een enorme verantwoordelijkheid is belast. Kundun is een ongrijpbare film die emotioneel op afstand blijft maar die andermaal Scorsese's reputatie bevestigt van een van de meest begaafde visuele verhalenvertellers van deze tijd.

Classic Albums: Graceland - Paul Simon

1997 | Documentaire, Muziek, Biografie

Nederland/Verenigd Koninkrijk/Verenigde Staten 1997. Documentaire van Jeremy Marre. Met o.a. Paul Simon, Ray Phiri, Roy Halee, Philip Glass en Barney Rachabane.

Na de elpee [KL]Hearts And Bones[KLE] en de re[KA3]unie- concerten met Art Garfunkle, voelde Paul Simon dat het tijd was om een heel andere weg in te slaan. Via een vriend kreeg hij een cassette met Zuid-Afrikaanse muziek en deze maakte een grote indruk op hem. Zonder veel voorbereiding trok hij in 1985 naar de Ovation Studios in Johannesburg. Hij omringde zich met enkele uitstekende plaatselijke muzikanten en nam het album [KL]Graceland[KLE] op, met veel improvisatie en een groot gevoel voor de muziek en de mensen van Zuid-Afrika. Het was zijn bedoeling om zowel het geweld in het land als de levenslust van de bewoners muzikaal te vertalen. Zowel het kwaad als de oneindige schoonheid van Zuid-Afrika moest alomtegenwoordig zijn op het album. Hij werd tegengewerkt voor de leiders van (toen nog) het Apartheidsregime en de bazen van zijn platenfirma geloofden niet erg in het project, maar toen bleek dat het album een van de bestverkochte platen werd van de jaren 1980 zongen ze natuurlijk een ander liedje. Gesprekken met Simon over de verschillende songs en met mensen die meewerkten aan de opname van het album ronden het geheel af. Mike Coles en Jeffrey Victor tekenden voor de fotografie. Stereo.

Bent

1997 | Oorlogsfilm, Drama

Verenigd Koninkrijk 1997. Oorlogsfilm van Sean Mathias. Met o.a. Clive Owen, Lothaire Bluteau, Brian Webber, Ian McKellen en Mick Jagger.

Het gelijknamige toneelstuk van Martin Sherman, die tevens het scenario schreef, liep lang in de schouwburgen. Het was een krachtig stuk dat bepaalde kijkers aansprak en kwam op de planken sterk over. Als debuterend filmregisseur moet Mathias nog heel wat van het filmvak leren ondanks de fatsoenlijke hoofdrollen van Owen als Max en Bluteau als Horst. De nazi`s hebben rond 1936 de jacht geopend op homo`s. Max (Owen) en zijn schandknaapje Rudy (Webber) worden in Berlijn opgepakt en ge[KA3]interneerd in het eerste concentratiekamp van de nazi`s op een voormalig fabrieksterrein in een schilderachtig plaatsje bij M[KA3]unchen, Dachau. Max ontmoet hier Horst (Bluteau) en er ontstaat een relatie onder penibele omstandigheden van lijfstraffen en, nog erger, medische experimenten van doktoren zonder geweten. De montage rammelt omdat scenarist Sherman de schouwburg in zijn hoofd had en dat is heel jammer, want deze rolprent heeft best een boodschap: de kippenslachter van Schrobenhausen (een stadje dat ook niet ver van München is) Heinrich Himmler, hoofd van de SS, heeft behalve joden en zigeuners ook alle homo's van de kaart willen vegen en dat mag niet vergeten worden. Mick Jagger is te zien in een kleine rol als travestiet in een Berlijns cabaret, en zingt Streets of Berlin. Het camerawerk is van Yorgos Arvanitis.

The Secret Agent

1996 | Drama, Thriller

Verenigd Koninkrijk/Verenigde Staten 1996. Drama van Christopher Hampton. Met o.a. Christian Bale, Patricia Arquette, Peter Vaughan, Bob Hoskins en Robin Williams.

Joseph Conrad's 'The secret agent' bleek moeilijk te verfilmen. Door Hampton (Carrington) tenminste. Londen wordt gepast claustrofobisch in beeld gebracht, maar de film is niet spannend of dramatisch genoeg. Gezien de capabele acteurs op de lijst wil dat wat zeggen over de plot. Meneer Verloc (Bob Hoskins) is een Russische contraspion in Londen anno 1890. Om de Russische anarchisten in diskrediet te brengen moet Verloc een bomaanslag plegen. (IdH/VPRO Gids)

Joseph Conrad's The Secret Agent

1996 | Historische film

Verenigd Koninkrijk 1996. Historische film van Christopher Hampton. Met o.a. Bob Hoskins, Patricia Arquette, Gérard Depardieu, George Spelvin en Jim Broadbent.

In 1886 drijft Verloc (Hoskins) in Soho in Londen een pornowinkeltje; een gewaagde ondernemiming in Victoriaanse tijden. In werkelijkheid is dit slechts een fa[KA10]cade en is de zaak een ontmoetingsplaats voor Russische anarchisten. Verloc is een agent provocateur die de anarchisten in de gaten houdt voor de lange arm van de geheime politie van de tsaar. Verlocs jongere vrouw Winnie (Arquette, lucky him!) weet helemaal niets van zijn dubbele leven en lucratieve verraderlijke zaken, die hij niet alleen voor de ambassade uitvoert, maar ook voor Chief Inspector Heat van Scotland Yard. Op de ambassade komt een nieuwe man, Vladimir (Izzard). Hij eist van Verloc gewaagde incidenten met veel slachtoffers, waardoor de blaam moet vallen op de in exil levende Russen. Hij wil dat er een aanslag wordt gepleegd op het koninklijke observatorium in Greenwich (van de bekende nulmeridiaan). Verloc zadelt de geestelijk gehandicapte broer van Winnie, Stevie (Bale), voor wie zij heel liefderijk zorgt, letterlijk op met een bom, die prompt voortijdig afgaat als de onhandige Stevie in het park struikelt. Stevie overleeft de klap niet. Smeris Heat moet de zaak onderzoeken en het wordt voor Verloc en Winnie een persoonlijke tragedie. In het scenario naar een roman van Joseph Conrad die zich inspireerde op een ware gebeurtenis in 1894, heeft regisseur Hampton diens bedoeling van het zelfbedrog van een gedreven terrorist die het slachtoffer van verkeerde ideeën is geworden, redelijk uit de verf laten komen. Hampton heeft echter vergeten tempo te maken en de kijker raakt niet betrokken bij de hoofdpersoon. Als je denkt dat de film is afgelopen, gaat hij nog ruim een kwartiertje door met de personages, waarvan je in het begin niks verwachtte of de indruk kreeg dat zij geen rol speelden in het verhaal. Depardieu is geloofwaardig als Ossipon en past goed in het geheel. Hoskins was uitvoerend producent en eigenlijk was het de bedoeling dat de film zijn regiedebuut zou zijn. Hoskins speelt zijn hoofdrol met verve, maar door het verkeerde regie-uitgangspunt dat door Hampton werd ingevuld en opgevangen, is de film fataal geworden. Het camerawerk van Denis Lenoir is somber en is niet direct uitnodigend. De score van Philip Glass is niet slecht en Robin Williams die op de credits vermeld staat als George Spelvin speelt een geschifte bommenmaker, bijgenaamd de professor, en verkoopt zijn maaksels aan iedereen die iets wil laten ontploffen. Technicolor, Dolby.

The Cask of Amontillado

1995 | Horror, Actiefilm

Verenigde Staten 1995. Horror van Joyce Chopra. Met o.a. John Heard en Rene Auberjonois.

Veneti[KA3]e rond 1780. Het is carnaval en de stad is in volle feestvreugde. Enkel Montresor (Heard) is alleen. Hij wordt verteerd door woede. De zakenman Fortunato (Auberjonois) heeft hem tot in het diepste van zijn ziel vernederd en hij wil zich wreken. Hij zoekt Fortunato op en lokt hem mee in zijn kelder met het verzoek de amontillado die hij zonet gekocht heeft te proeven, want Fortunato staat bekend als een uitstekend wijnkenner. Een haast letterlijke verfilming van het korte verhaal van Edgar Allan Poe, met een Heard die zich duidelijk niet op zijn plaats voelt. Auberjonois op zijn beurt voelt zich best in zijn rol en de kijker krijgt naar het einde toe zelfs medelijden met de geweteloze man. Knappe decors en een vlugge montage, maar toch mist het de sfeer van fatalisme die uit Poe's verhaal springt. Chopra schreef zelf het scenario. Schitterende muziek van Philip Glass. Achter de camera stond James Glennon.

Jenipapo

1995 | Thriller, Drama

Australië/Canada 1995. Thriller van Graig Monahan en Monique Gardenberg. Met o.a. Paul Sonkkila, Michael Caton, Aaron Jeffery, Tony Martin en Hugo Weaving.

Rechercheurs John Steele (Martin) en Wayne Prior (Jeffrey) breken met grof geweld in bij Eddie Flemming (Weaving - de opperstadswacht uit The matrix) en onderwerpen de ongelukkige aan een bruut verhoor op het bureau. Terwijl de rechercheurs wanhopig op zoek zijn naar de waarheid achter een serie moorden doet Flemming er alles aan om zijn onschuld te bewijzen. Een tergend spannende en in eigen land rijk gelauwerde thriller met talloze verrassingen volgens de The usual suspects-methodiek.

Candyman: Farewell to the Flesh

1995 | Horror, Thriller

Verenigde Staten 1995. Horror van Bill Condon. Met o.a. Tony Todd, Kelly Rowan, Bill Nunn, Fay Hauser en William O'Leary.

De Candyman, een geest met een haak als hand, slaat aan het moorden in New Orleans. Hij heeft het voorzien op lerares Annie Tarrant (Rowan) en iedereen in haar omgeving. Bloederige, overbodige sequel die weinig nieuws toevoegt aan het origineel, dat stukken sterker was en waaraan bovendien een sociaal motief ten grondslag lag.

La mort de Molière

1994 | Drama, Experimenteel

Frankrijk 1994. Drama van Robert Wilson. Met o.a. Robert Wilson, Bulle Ogier, Isabelle Chemin, Cléonus Shannon en Francis Bouc.

Een statisch-po[KA3]etisch essay over de doodstrijd van de Franse schrijver Moli[KA2]ere, wiens echte naam Jean-Baptiste Poquelin (1622-1673) was. Ooit schreef hij [KL]Le malade imaginaire[KLE] maar nu ligt Moli[KA2]ere (Wilson) zelf op sterven. Hij wordt bezocht door zijn eigen creaties en door personen uit de realiteit zoals de Franse koning, Racine en zijn geliefde Madeleine B[KA1]ejart (Ogier). Ze dansen voor hem, halen citaten aan uit zijn werk en kijken toe hoe hij met veel pijn de dood tegemoet treedt. Visueel erg knap gemaakt en voorzien van een uitzonderlijke muzikale omlijsting door Philip Glass, maar dramatisch totaal onbegrijpelijk. De cineast springt kris-kras door leven en werk van de schrijver en wie niet met dit oeuvre vertrouwd is loopt al vlug hopeloos verloren. Bovendien stikt het scenario van Wilson, Philippe Chemin en Jan Linders van holle symbolen. De teksten van Heiner Muller worden gelezen door Bulle Ogier, Sami Frey en Jeanne Chemin. Adembenemend mooie fotografie van Renato Berta.

Candyman

1992 | Thriller, Horror

Verenigde Staten 1992. Thriller van Bernard Rose. Met o.a. Virginia Madsen, Tony Todd, Xander Berkeley, Kasi Lemmons en DeJuan Guy.

Op het korte verhaal The Forbidden van horrorgrootmeester Clive Barker gebaseerde bovennatuurlijke horror-thriller rond Todd in de titelrol als een mythische seriemoordenaar die het in de verpauperde wijken van Chicago vooral op de zwarte bevolking gemunt heeft. Hij verschijnt wanneer zijn naam vijf keer voor een spiegel wordt uitgesproken en hij rijt zijn slachtoffers met een vleeshaak open. Madsen is de knappe en bewonderenswaardige heldin, die aan de universiteit bezig is haar doctoraal te behalen en een thesis maakt over de mythologie van de grote stad. Zij zal Candyman uiteraard ontmaskeren. Vernuftig, bloederig, efficiënt gebruik van de decors, aandachtige karaktertekening.

La chiesa

1989 | Horror

Italië 1989. Horror van Michele Soavi. Met o.a. Tomas Arena, Barbara Cupisti, Asia Argento, Feodor Chaliapin jr en Hugh Quarshie.

Een Duits dorp wordt in het jaar 1100 geplaagd door de pest. De alchimist en architect die de kathedraal heeft gebouwd, wist af van de boze kracht die er huist. Hij is echter vermoord en heeft het geheim mee in zijn graf genomen. Na eeuwenlang te hebben gerust, komt de demonische geest weer tot leven en stort zich op de kerkgangers van nu. De make-up is slecht, het verhaal zwak, het bloot overvloedig en het talent afwezig. Gebaseerd op een verhaal van Dario Argento.

The Thin Blue Line

1988 | Documentaire

Verenigde Staten 1988. Documentaire van Errol Morris. Met o.a. David Harris en Randall Adams.

Opmerkelijke, misschien zelfs unieke, documentaire waarin Morris bewijst dat een veroordeelde lifter niet schuldig was aan de dood van een politieagent in Dallas in 1976, en dat de moord gepleegd was door de zwerver die hem had aangegeven (en die ter dood werd veroordeeld voor een andere moord). Zeer subjectief maar volledig overtuigend, zo overtuigend dat de zaak na de première van de film werd heropend. Het vonnis werd herroepen en de lifter werd in ere hersteld. De muziek van Philip Glass draagt bij tot het hypnotische effect.

Powaqqatsi

1987 | Documentaire, Experimenteel

Verenigde Staten 1987. Documentaire van Godfrey Reggio.

Na KOYAANISQATSI het tweede deel van wat een trilogie over de verhouding mens/natuur moet worden. In deze film, waarvan de titel 'leven ten koste van anderen' betekent, toont Reggio zeer contrasterende opnamen van Manhattan en India, Parijs en Zuid- Amerika, Berlijn en West-Afrika. Uit deze sterk op emoties gerichte beelden moet blijken hoe de beschaafde wereld zich verrijkte door derde-wereldlanden uit te zuigen. Reggio's fotografen Graham Berry en Leonidas Zourdoumis gebruiken technieken als slow- en stopmotion, luchtfotografie en steadycam om hun boodschap over te brengen. De muziek van Philip Glass is opnieuw de belangrijkste schakel in de sfeeropbouw van dit indrukwekkend filmwerk, waarvan de impact minder sterk is dan van het vorige deel. Komt alleen in de bioscoop volledig tot zijn recht.

Hamburger Hill

1987 | Oorlogsfilm

Verenigde Staten 1987. Oorlogsfilm van John Irvin. Met o.a. Anthony Barrile, Don Cheadle, Michael Dolan, Don James en M.A. Nickles.

Koele, klinische en soms wat prekerige reconstructie van een slachtpartij in Vietnam in 1969. Troepen van de 101e Airborne Divisie leveren een strijd op leven en dood met de vijand om de heuvel (zie titel). Authentiek, met vakkundig gemaakte gevechtsscènes, maar weinig emotie. Scenario van Jim Carabatsos.

Mishima: a Life in Four Chapters

1985 |

Verenigde Staten 1985. Paul Schrader. Met o.a. Tachihara Shigeto, Fukuda Junya, Hiroshi Mikami, Shionoya Masayuki en Ogata Ken.

Koele, klinische en soms wat prekerige reconstructie van een slachtpartij in Vietnam in 1969. Troepen van de 101e Airborne Divisie leveren een strijd op leven en dood met de vijand om de heuvel (zie titel). Authentiek, met vakkundig gemaakte gevechtsscènes, maar weinig emotie. Scenario van Jim Carabatsos.

Mishima

1984 | Biografie, Drama, Experimenteel

Verenigde Staten 1984. Biografie van Paul Schrader. Met o.a. Ken Ogata, Kenji Sawada, Bando Toshiyuki, Masayuki Shionoya en Hisako Manda.

De 45-jarige Yukio Mishima (Ogata), getrouwd en vader van twee kinderen, maar homoseksueel geaard, beleeft het hoogtepunt van zijn roem als schrijver. Hij wordt beschouwd als een van de meest controversiële persoonlijkheden van Japan. Op 25 november 1970 voert hij zijn laatste coup-de-théâtre op: hij gijzelt een generaal en doet een oproep tot grotere paraatheid van het leger. Vervolgens pleegt hij met veel vertoon harakiri. Intelligente, maar emotieloze biografische film, een visueel verbluffend huzarenstukje dat echter zo afstandelijk is weergegeven dat je er niet bij betrokken raakt. Knap spel van de volledig Japanse bezetting. Het scenario is van Paul & Leonard Schrader en Jun Shiragi. Prachtige fotografie van John Bailey en een bevreemdende score van Philip Glass. Ook bekend als MISHIMA - A LIFE IN FOUR CHAPTERS.

Koyaanisqatsi

1983 | Documentaire, Drama, Experimenteel

Verenigde Staten 1983. Documentaire van Godfrey Reggio.

Aan de hand van een beeldenreeks, gemonteerd op de tonen van de muziek van Philip Glass, toont de regisseur ons het verval van de natuur, te wijten aan menselijke interventie. Een experiment met licht, snelheid, geluid en kleur, dit alles op het cursorische muziekthema. Een hallucinerend kijk- en luisterspel, zonder één woord dialoog of uitleg. De titel werd ontleend aan de taal der Hopi-Indianen en betekent zoveel als 'Het leven uit de balans'. De magistrale fotografie was in handen van Ron Fricke, die ook aan het scenario meewerkte, samen met Godfrey Reggio, Michael Hoenig en Alton Walpole. Een film die slechts in de bioscoop op een zo groot mogelijk scherm tot zijn recht kan komen. Gevolgd door: POWAQQATSI.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Philip Glass op televisie komt.

Reageer