Stanislas Merhar

Acteur

Stanislas Merhar is acteur.
Er zijn 14 films gevonden.

L'ombre des femmes

2015 | Drama, Romantiek

Frankrijk/Zwitserland 2015. Drama van Philippe Garrel. Met o.a. Clotilde Courau, Stanislas Merhar, Vimala Pons, Antoinette Moya en Jean Pommier.

Documentairemaker Pierre (Merhar) begint een affaire met stagiaire Elizabeth (Paugam). Wanneer zij Pierre vertelt dat zijn eigen vrouw Manon (Courau) zelf ook een buitenechtelijke relatie heeft, begint alles te schuiven. Regisseur Garrel (Les amants réguliers) draaide, met een zekere weemoed naar de nouvelle vague, in zwart-wit een typisch Frans drama over jaloezie, overspel en hypocrisie. Zoon Louis Garrel zorgt voor de voice-over die hier en daar het gedrag moet duiden van Pierre, een man die zich met een schok lijkt te realiseren dat hij in de 21ste eeuw leeft.

Left Foot Right Foot

2013 | Drama

Frankrijk/Zwitserland 2013. Drama van Met o.a. Agathe Schlenker, Nahuel Pérez Biscayart, Dimitri Stapfer, Mathilde Bisson en Stanislas Merhar.

Documentairemaker Pierre (Merhar) begint een affaire met stagiaire Elizabeth (Paugam). Wanneer zij Pierre vertelt dat zijn eigen vrouw Manon (Courau) zelf ook een buitenechtelijke relatie heeft, begint alles te schuiven. Regisseur Garrel (Les amants réguliers) draaide, met een zekere weemoed naar de nouvelle vague, in zwart-wit een typisch Frans drama over jaloezie, overspel en hypocrisie. Zoon Louis Garrel zorgt voor de voice-over die hier en daar het gedrag moet duiden van Pierre, een man die zich met een schok lijkt te realiseren dat hij in de 21ste eeuw leeft.

La folie Almayer

2011 | Drama

België/Frankrijk 2011. Drama van Chantal Akerman. Met o.a. Stanislas Merhar en Marc Barbé.

Nina (Marion), dochter van een Maleisische moeder (Oum) en een Franse kolonist (Merhar) wordt als kind naar Europa gestuurd voor een degelijke opleiding. Als volwassene keert ze terug naar haar vader met wie ze een ongemakkelijke band heeft, en lijkt ze zich ergens thuis te voelen. Wat statische bewerking van Joseph Conrads boek Almayer's Folly verplaatst het verhaal van negentiende-eeuws Maleisië naar het heden, een wat geforceerde constructie. Laatste speelfilm van de Belgische regisseuse Akerman, die in 2015 overleed en vooral vereenzelvigd wordt met haar feministische meesterstuk Jeanne Dielman (1975).

En ville

2011 | Drama, Romantiek

Frankrijk 2011. Drama van Valérie Mréjen en Bertrand Schefer. Met o.a. Lola Créton, Stanislas Merhar, Adèle Haenel, Valérie Donzelli en Ferdinand Régent.

In een westelijke havenstad ontmoet de adolescente Iris de veertigjarige Parijse fotograaf Jean. Gaandeweg sluipt in hun louter vriendschappelijke omgang een amoureuze spanning. Het Genootschap ter Appreciatie van de Franse Praatfilm apprecieert dit fijne, op 16mm geschoten co-auteursdebuut dat nagenoeg plotloos meandert door het innerlijk van twee de facto solitaire personages. Créton (hetzelfde jaar te bewonderen in het fantastische Un amour de jeunesse) speelt licht, onvoorspelbaar, dromerig. Deels opgenomen in Saint-Nazaire, tijdens WO II kapotgeschoten zeehaven van een zekere desolaat-industriële rafelschoonheid.

L'héritage

2005 | Drama

Frankrijk/Georgië 2005. Drama van Gela Babluani en Témur Babluani. Met o.a. Olga Legrand, Stanislas Merhar en Sylvie Testud.

In een westelijke havenstad ontmoet de adolescente Iris de veertigjarige Parijse fotograaf Jean. Gaandeweg sluipt in hun louter vriendschappelijke omgang een amoureuze spanning. Het Genootschap ter Appreciatie van de Franse Praatfilm apprecieert dit fijne, op 16mm geschoten co-auteursdebuut dat nagenoeg plotloos meandert door het innerlijk van twee de facto solitaire personages. Créton (hetzelfde jaar te bewonderen in het fantastische Un amour de jeunesse) speelt licht, onvoorspelbaar, dromerig. Deels opgenomen in Saint-Nazaire, tijdens WO II kapotgeschoten zeehaven van een zekere desolaat-industriële rafelschoonheid.

Adolphe

2002 | Drama, Historische film

Frankrijk 2002. Drama van Benoît Jacquot. Met o.a. Isabelle Adjani, Stanislas Merhar, Jean Yanne, Romain Duris en Jean-Louis Richard.

Drama van Jacquot waarin een vrouw (Adjani) verliefd wordt op een jongere man. Zij besluit zelfs haar kinderen voor hem te verlaten.

Zaïde, un petit air de vengeance

2001 | Thriller, Drama, Actiefilm

Frankrijk 2001. Thriller van Josée Dayan. Met o.a. Julie Depardieu, Guillaume Depardieu, Jeanne Moreau, Mathieu Amalric en Denis Podalydès.

Een oudere vrouw (boven de zestig) pleegt een aantal moorden. Hoe heeft het zo ver kunnen komen? Puzzel thriller met mooie hoofdrol van Jeanne Moreau.

The Prince and the Pauper

2000 | Historische film, Familiefilm, Drama

Verenigde Staten/Verenigd Koninkrijk 2000. Historische film van Giles Foster. Met o.a. Aidan Quinn, Alan Bates, Jonathan Hyde, Jonathan Timmins en Robert Timmins.

Tigste bewerking van het beroemde verhaal van Mark Twain. Thomas Canty (Robert Timmins) heeft een hardhandige vader (Redford) die aan de drank verslaafd is. Als hij weer eens voor hem op de vlucht is, verschuilt hij zich op de binnenplaats van het paleis van koning Hendrik de Achtste (Bates). Daar komt hij prins Edward (Jonathan Timmins) tegen die heel veel op hem lijkt. Prins Edward vindt al dat protocol aan het hof verschrikkelijk en hij zou weleens een gewone jongen uit het volk willen zijn. Beide jongens zien elkaars gelijkenis en besluiten de rollen om te draaien om dan te ontdekken dat die verandering minder opwindend was dan ze dachten. Er zit een addertje onder het gras, de rollen weer verwisselen blijkt moeilijker dan ze dachten. De producent van spektakelfilms voor de thuisbuis Hallmark heeft geen slechte versie gebracht. De jonge hoofdrollen zijn overtuigend genoeg, gesteund door bekwame bijrollen: Bates als Hendrik de Achtste en Hyde als de verraderlijke op macht beluste Lord Hertford schitteren. Veel bijzonders heeft deze nieuwe bewerking niet te bieden, die is gesitueerd in de eerste helft van het 16de eeuwse Engeland. Om kosten te besparen werd er gedraaid in Hongarije en vindt men in de kleine rollen een resem van Hongaarse acteurs en actrices.

Les Savates du Bon Dieu

2000 | Drama, Fantasy

Frankrijk 2000. Drama van Jean-Claude Brisseau. Met o.a. Stanislas Merhar, Raphaële Godin, Emile Abossolo M'Bo, Coralie Revel en Paulette Dubost.

Fred (Merhar) kan niet lezen en schrijven, maar hij heeft een aardige job als automonteur. Helaas is hij veel te gemakkelijk met geld en is vrijgevig tot verdriet van zijn jonge vrouw Elodie (Revel). Zij wonen met hun dochtertje in een bescheiden appartement in een woonkazerne, en Elodie moet met niks zien rond te komen. Op de dag dat Fred mot krijgt met zijn baas en ontslagen wordt, neemt Elodie de benen. Fred raakt in geldnood en pleegt een overval op een postkantoortje en smeert hem in een autootje van de post, waarin zich toevallig Sandrine (Godin) bevindt, een jonge vrouw, die hij nog uit zijn jeugd kent. Sandrine heeft nog altijd een oogje op Fred en besluit om zich met Fred in het avontuur te storten. Als ze zich na wat overvalletjes in een school verschuilen, wordt hun pad gekruist door Maguette (Abossolo M'Bo), die zegt een Afrikaanse prins te zijn en als missie het troonherstel van zijn vader heeft. Terwijl Sandrine Fred het alfabet bijbrengt, geeft Maguette zich uit als schoolinspecteur... Het scenario van regisseur Brisseau in zijn achtste film is ongerijmd, de rolprent is nauwelijks te volgen en alles is zo slecht dat het daarom weer goed is. Het spel van Godin is zo stijfjes gedaan, dat het geloofwaardig lijkt. Als in Frankrijk Razzie Awards zouden bestaan, zou deze film zeker in de prijzen vallen. Ons oordeel: verknoei uw tijd niet en laat u niet beïnvloeden door het zogenaamde cult-gedoe. Het is niet de moeite waard. Het camerawerk is van Romain Winding en Laurent Fleutot.

La captive

2000 | Drama

Frankrijk/België 2000. Drama van Chantal Akerman. Met o.a. Stanislas Merhar, Sylvie Testud, Olivia Bonamy, Françoise Bertin en Ellizzette Duvall.

Losjes gebaseerd op La prisonnière (in: A la recherche du temps perdu) van Marcel Proust. Vruchtbaar materiaal voor regisseur Akerman (A couch in New York) die haar werk focust op de complexiteit van seksualiteit. Scribent Simon (Stanislas Merhar) is geobsedeerd door Ariane (Sylvie Testud). Zijn obsessie vertaalt zich in haar virtuele gevangenschap: hij volgt haar overal, fysiek en psychisch. Een tragische vertelling over liefde en verlangen. Rijk doorspekt met evergreens van Rachmaninov en Schubert.

Furia

2000 | Komedie, Sciencefiction, Romantiek

Frankrijk 2000. Komedie van Alexandre Aja. Met o.a. Stanislas Merhar, Marion Cotillard, Wadeck Stanczak, Pierre Vaneck en Carlo Brandt.

Het scenario van de twintig-jarige regisseur Aja en Gregory Levasseur naar een kort verhaal [KL]Graffiti[KLE] van Julio Cort[KA1]azar, verwijst naar toestanden in Argentini[KA3]e. In Aja`s film is het verpakt als een romantische geschiedenis, die in de nabije toekomst speelt. Na een taaie strijd van bijna dertien jaar is een stad in een woestijn ingenomen, en de autoriteiten hebben bepaald dat het geschreven woord verboden is. De twintig-jarige Th[KA1]eo is kunstenaar en maakt `s nachts kleurrijke beeldverhalen als muurkranten, die door de overheid met man en macht weer verwijderd worden. Zo ontmoet The[KA1]o op een van zijn escapades Elia (Cotillard), die ook muurschilderingen maakt om de bevolking wakker te schudden tegen de dictatuur. Naar Th[KA1]eo wordt gezocht, maar hij weet telkens aan een arrestatie te ontsnappen. Elia wordt gefolterd en als Th[KA1]eo dit hoort, laat hij zich oppakken om bij haar te zijn. In het subplot maken we kennis met Th[KA1]eo`s vader Aaron (Vaneck) die een groezelige bar uitbaat nadat de overheid hem blind had gemaakt voor kleuren, hij ziet nu in zwart-wit, zodat het voor hem geen zin meer had om verder te werken als kunstenaar. Verder wordt Th[KA1]eo ge[KA3]inspireerd tot zijn schepping via versleutelde boodschappen, die hij meent te horen op de radio ondanks de stoorzenders. Th[KA1]eo`s broer Laurence (Stanczak) zit bij de rechterlijke macht en steunt de dictatuur. Hoofdrol Merhar is goed en regisseur Ajar laat zien dat hij over talent beschikt. Het camerawerk is van Gerry Fisher, die op locatie in Marokko draaide. Soms valt op dat het budget van deze pamflettistische film heel bescheiden was.

A Carta

1999 | Romantiek, Drama

Spanje/Portugal/Frankrijk 1999. Romantiek van Manoel de Oliveira. Met o.a. Chiara Mastroianni, Pedro Abrunhosa, Antoine Chappey, Leonor Silveira en Françoise Fabian.

Mademoiselle De Chartres (Mastroianni) wordt heen en weer geslingerd tussen romantische liefde en maatschappelijke deugdzaamheid. Haar moeder (Fabian) brengt haar het belang van bescheidenheid en trouw bij, en de angst voor onwaardige, oneerlijke mannen. Een rijke man van vlekkeloze reputatie dient zich aan: Jacques de Clèves (Chappey). In de ogen van moeder De Chartres is hij de ideale kandidaat, en haar dochter trouwt ook met hem, maar ze kan haar ogen niet afhouden van popster Pedro Abrunhosa (gespeeld door echte Portugese popster Pedro Abrunhosa). Net als mevrouw De Lafayette, op wier roman 'La Princesse de Clèves' La lettre gebaseerd is, richt regisseur De Oliveira zich niet primair op emoties, maar op moraal. De roman 'La Princesse de Clèves' dateert van 1678, maar De Oliveira laat zijn film in het nu spelen. Dat de ethiek van die tijd in zijn film anachronistisch is, vond de regisseur alleen maar interessant, zo verklaarde hij. In feite volgt hij daarmee schijfster De Lafayette, die in haar' La Princesse de Clèves' de tijd van een eeuw eerder gebruikte als excuus om haar eigen tijd te onderzoeken.

Le comte de Monte-Cristo

1998 | Avonturenfilm, Actiefilm, Historische film

Frankrijk 1998. Avonturenfilm van Josée Dayan. Met o.a. Gérard Depardieu, Ornella Muti, Jean Rochefort, Pierre Arditi en Sergio Rubini.

Groots opgezette verfilming in vier delen naar het heldenepos van Alexandre Dumas dat in 1845 verschenen is. De Franse tv- kijker heeft er kennelijk na een aantal bioscoopverfilmingen nog niet genoeg van en wil telkens weer de helden uit de 19e eeuwse (Franse) literatuur zien herleven. De drang naar macho-helden, avontuurlijke ondernemingen en nobele gevoelens, die de gerechtigheid laten zegevieren tegen valsheid en gekonkel, lijkt onverzadigbaar. G[KA1]erard Depardieu wilde al twee decennia lang gestalte geven aan zijn Graaf van Monte-Cristo, alias Edmond Dant[KA2]es, Abb[KA1]e Busoni, Lord Wilmore en Vader Dant[KA2]es. Er kwam een gigantisch budget (miljoenen Euro`s), er werd een prestigieuze rolverdeling ingehuurd, men zorgde voor oogverblindende locaties (24 in totaal, waaronder de Franse volksvertegenwoordiging, het Gr[KA1]evin-museum, de kastelen van Nandy en Saussay, de opera van San Carlo in Napels en het eiland Malta, waar de vroeg-19e eeuwse haven van Marseille werd nagebouwd. Men liet vijfduizend kostuums maken en plaatste de miniserie van bijna zeven uur in 26 landen om de kosten weer terug te halen. De bezielende kracht van G[KA1]erard Depardieu moest de film dragen en tegelijkertijd leert de kijker de Depardieu-clan verder kennen: dochter Julie als Valentine de Villefort en zoon Guillaume als de jonge Edmond Dant[KA2]es. In het begin zien we Dant[KA2]es als de jonge kapitein ter zee, die ten onrechte wordt ingesloten in een fort op een eilandje, Ch[KA4]ateau d`If. Na twintig jaar in de kerker hebben zitten verkommeren, kan hij op miraculeuze wijze ontsnappen. Hij vindt een grote schat, vermomt zich als Monte-Cristo en gaat systematisch zijn vijanden opsporen, ontmaskeren en vernietigen. In Parijs rekent hij af met Baron Danglars (Aumont), Fernand De Morcef (Rochefort) en officier van justitie Villefort (Arditi). Ook op het amoureuze vlak laat Monte-Cristo zich niet onbetuigd. Italiaanse actrice Muti speelt zijn onfortuinlijke verloofde Mercedes, die hij later terugvindt. Franse coryfee[KA3]en maken hun opwachting: de zanger Moustaki als abb[KA1]e Faria in de kerker, 76-jarige Presle als Madame de Saint Meran en good-old- Brialy als vader Morrel. Het scenario is van Didier Decoin, een Prix-Goncourt-winnaar en voormalig hoofd drama van staatszender France 2. De handeling komt traag op gang met een aanvankelijk te gespannen Depardieu. Het zijn de schoften, Arditi en Rochefort, die vaak de show stelen. Halverwege krijgt men het beste gedeelte: het is ritmisch, hartstochtelijk, magisch met een Monte-Cristo die aarzelt tussen haat voor zijn vijanden, medelijden voor de onschuldigen en zijn liefde voor Mercedes. In het slot zien we bij de wedergeboorte van Dant[KA2]es de triomf van de liefde, zijn vergevingsgezindheid en zijn menselijkheid. Hoewel deze vierdelige film lang genoeg is om bijfiguren te ontwikkelen, komen ze te weinig uit de verf. De alom aanwezige en dominerende Depardieu moet het qua vertolking wel degelijk afleggen tegen zijn Monte-Cristo voorgangers Louis Jourdan (1961), Jean Marais (1954) en zelfs Robert Donat (1934) en... Richard Chamberlain uit de tv-film anno 1975. Of de Franse kijker het hiermede eens zal zijn, valt ten zeerste te betwijfelen, want toen de serie werd uitgezonden in het najaar van 1998 was het 's avonds stil in de straten en onmogelijk om mensen bijeen te krijgen voor bijeenkomsten en vergaderingen.

Nettoyage à sec

1997 | Drama

Frankrijk/Spanje 1997. Drama van Anne Fontaine. Met o.a. Miou-Miou, Charles Berling, Stanislas Merhar, Mathilde Seigner en Nanou Meister.

Nicole (Miou-Miou) en Jean-Marie (Charles Berling) Kunstler hebben na vijftien jaar samenzijn een uitgebluste relatie. Een erotisch optreden van de 'Koninginnen van de Nacht' Loic (Stanislas Merhar) en Marilyn (Mathilde Seigner) brengt daarin verandering. De vier vatten een vriendschap op en een nieuw soort erotiek ontwaakt voor de Kunstlers. Het spel is meeslepend realistisch en het script won de hoofdprijs in Venetië, maar men moet wel tegen tergende opbouw en spanning kunnen om dit drama te kunnen waarderen.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Stanislas Merhar op televisie komt.

Reageer