Atom Egoyan

Regisseur, Acteur, Scenarist, Producer, Cameraman, Editor

Atom Egoyan is regisseur, acteur, scenarist, producer, cameraman en editor.
Er zijn 24 films gevonden.

Remember

2015 | Drama, Thriller

Canada/Duitsland 2015. Drama van Atom Egoyan. Met o.a. Christopher Plummer, Dean Norris, Martin Landau, Bruno Ganz en Jürgen Prochnow.

Thriller over het hoogbejaarde, dementerende kampslachtoffer Zev (Plummer), die voor hij zijn verstand helemaal kwijt is op zoek gaat naar de nazibeul die zijn familie zeventig jaar eerder heeft uitgemoord. Remember is vooral spannend op de momenten dat Zev vergeten is wat hij ook alweer wilde doen, maar verder is het een niet altijd even geloofwaardige film van de Canadees Egoyan, wiens beste werk al weer jaren achter hem ligt (Exotica, 1994 en The Sweet Hereafter, 1997). Daarentegen is de 86-jarige hoofdrolspeler Christopher Plummer (wereldster sinds The Sound of Music in 1965) nog steeds in topvorm.

Devil's Knot

2013 | Misdaad, Drama, Biografie

Verenigde Staten 2013. Misdaad van Atom Egoyan. Met o.a. Reese Witherspoon, Colin Firth, Dane DeHaan en Mireille Enos.

De gruwelijke moord in 1993 op drie achtjarige vriendjes uit het gehucht West Memphis, Arkansas, was eerder al onderwerp van een half dozijn boeken, talloze tv-reportages en vier diepgravende documentaires. Omdat die moorden gepleegd zouden zijn door drie gothic-tieners. Nu is er ook een speelfilm. Van regisseur Egoyan (The Sweet Hereafter), die in Devil's Knot onderzoekt welke effecten de gruwelijke moorden op de gemeenschap hebben, en hoe makkelijk de waarheid dan in het gedrang kan komen. Vakwerk, degelijk, maar de film overstijgt het onderwerp nooit.

Captives

2014 |

Canada 2014. Atom Egoyan. Met o.a. Ryan Reynolds, Scott Speedman en Rosario Dawson.

Een vader (Ryan Reynolds) probeert zijn ontvoerde dochter terug te vinden. Egoyan ontving al vijf Gouden Palm-nominaties: voor Exotica (1994), The Sweet Hereafter (1997), Felicia’s Journey (1999), Where the Truth Lies (2005) en Adoration (2008).

Barney's Version

2010 | Drama

Canada/Italië 2010. Drama van Richard J. Lewis. Met o.a. Paul Giamatti, Macha Grenon, Paul Gross, Atom Egoyan en Mark Camacho.

Een vader (Ryan Reynolds) probeert zijn ontvoerde dochter terug te vinden. Egoyan ontving al vijf Gouden Palm-nominaties: voor Exotica (1994), The Sweet Hereafter (1997), Felicia’s Journey (1999), Where the Truth Lies (2005) en Adoration (2008).

Chloe

2009 | Drama, Thriller

Verenigde Staten/Canada/Frankrijk 2009. Drama van Atom Egoyan. Met o.a. Julianne Moore, Liam Neeson, Amanda Seyfried en Max Thieriot.

De Canadese Egoyan (Exotica, The Sweet Hereafter) tracteert zijn publiek graag op psychologisch complexe verhalen. Zo ook met deze bewerking van de Franse film Nathalie. Catherine (Moore) vertrouwt haar echtgenoot (Neeson) niet en betaalt callgirl Chloe (Seyfried) om hem seksueel te testen. Chloe’s verslagen van de ontmoetingen verwarren Catherine meer dan ze had voorzien. Mooi hoe Moore midlife-onzekerheden en hunkering naar intimiteit laat zien, terwijl Seyfried een vrouw speelt die slechts ogenschijnlijk volledige macht over haar leven heeft. Op het einde valt het een en ander aan te merken.

Adoration

2008 | Drama

Canada 2008. Drama van Atom Egoyan. Met o.a. Scott Speedman, Rachel Blanchard, Kenneth Welsh, Aaron Poole en Katie Boland.

In de klas vertelt Simon het verhaal van hoe zijn vader zijn zwangere moeder met een bom een vliegtuig naar het Midden-Oosten in liet stappen. Ze werd gearresteerd, waardoor de baby uiteindelijk toch geboren kon worden. Het is niet waar, zijn lerares Frans laat hem het verhaal vertellen als een acteeroefening, maar natuurlijk gaat de gruwelijke geschiedenis een eigen leven leiden. In een gekunstelde, allengs ongeloofwaardiger film wil regisseur Egoyan geen enkel heikel onderwerp onbesproken laten – van vreemdelingenhaat en het wezen van identiteit tot terrorisme, de rol van de media en het waarheidsgehalte van de informatie op het internet.

Chacun son cinema

2007 | Komedie, Drama

Frankrijk 2007. Komedie van Theodoros Angelopoulos, Olivier Assayas, Bille August, Jane Campion en Youssef Chahine.

Verzamelkunstwerk van 33 regisseurs uit alle werelddelen over de magie van een bioscoopervaring.

Where the Truth Lies

2005 | Thriller, Mysterie

Canada/Verenigd Koninkrijk 2005. Thriller van Atom Egoyan. Met o.a. Kevin Bacon, Colin Firth, Alison Lohman en David Hayman.

Bacon en Firth spelen een entertainersduo in de jaren vijftig, losjes gebaseerd op Dean Martin en Jerry Lewis, dat zich achter de schermen beduidend minder joviaal gedraagt dan ervoor. Een geheimzinnige moordzaak maakt een eind aan hun gezamenlijke carrière, ook al wordt hun betrokkenheid nooit bewezen. Vijftien jaar later duikt een jonge journaliste (Lohman) nog eens in het duistere verleden. Stijlvolle film noir is enigszins berucht om de expliciete seks, maar heeft meer te bieden, zoals een fijne cast en David Lynch-achtig surrealisme. Veel gevoel roept het ingewikkeld vertelde verhaal alleen niet op.

Ararat

2002 | Drama

Canada/Frankrijk 2002. Drama van Atom Egoyan. Met o.a. Christopher Plummer, David Alpay en Charles Aznavour.

Het centrale verhaal in deze film gaat over hoe mensen historische en gehistoriseerde gebeurtenissen benaderen, en vooral over hoe ze deze willen herinneren. Tijdens het filmen van een documentaire wordt een jonge filmmaker geconfronteerd met de veranderingen die het maken van de film over de Armeense genocide zijn leven hebben beïnvloedt.

Krapp's Last Tape

2000 | Drama, Korte film

Ierland 2000. Drama van Atom Egoyan.

Het toneelstuk van Samuel Beckett, waarvoor hij het scenario schreef is een uitdaging voor iedere filmer. Er is weinig of geen actie, terwijl de dialogen simplistisch en minimalistisch zijn. Niettemin is Egoyan, met een formidable rol van Hurt als Krapp uit de titel, erin geslaagd Beckett's werk naar het bioscoopscherm te vertalen. De rolprent is en blijft beperkt tot toneelliefhebbers, die niet in de gelegenheid zijn Beckett in de schouwburg te gaan zien. Veel beter dan de kortere Franse tv-film BECKETT DIRECTS BECKETT: KRAPP'S LAST TAPE BY SAMUEL BECKETT uit 1988. Het camerawerk is van Paul Sarossy. Dolby.

Felicia's Journey

1999 | Thriller, Drama

Canada/Verenigd Koninkrijk 1999. Thriller van Atom Egoyan. Met o.a. Bob Hoskins, Elaine Cassidy, Arsinée Khanjian, Peter McDonald en Gerard McSorley.

De 17-jarige Ierse Felicia (Cassidy) loopt in industrieel Birmingham de oudere Hilditch (Hoskins) tegen het lijf, een obsessieve kok die haar helpt zoeken naar haar vriendje. In terugblikken wordt duidelijk dat Hilditch' behulpzaamheid een verknipte geest maskeert en dat Felicia's leven gevaar loopt. De Armeense regisseur Atom Egoyan (Caïro, 1960), bekend van onder meer Exotica en The Sweet Hereafter, dirigeerde de acteurs met fluwelen hand door een psychologisch gelaagd liefdesverhaal dat uitpakt als een ijzingwekkende thriller.

Babyface

1998 |

Canada 1998. Jack Blum. Met o.a. Lenore Zann, Elysabeth Rosen, Shawn Doyle, James Gallanders en William Dunlop.

VV.

The Sweet Hereafter

1997 | Drama

Canada 1997. Drama van Atom Egoyan. Met o.a. Ian Holm, Sarah Polley, Bruce Greenwood, Tom McCamus en Arsinée Khanjian.

Klein opgezet maar aangrijpend drama speelt zich af in een ingesneeuwd Canadees dorpje waar een ongeluk met een schoolbus heeft plaatsgevonden. Advocaat (Holm) benadert nabestaanden voor een mogelijke schadeclaim, maar tobt ook met eigen sores. Integere studie van verlies en rouw werd gebaseerd op een boek van Russell Banks (te zien als Dr. Robeson), ook auteur van het eveneens verfilmde 'Affliction'. Opmerkelijke rol van Polley als een jong meisje dat blijvend invalide is geraakt. (RdL/VPRO Gids)

The Stupids

1996 | Komedie, Familiefilm

Verenigde Staten/Verenigd Koninkrijk 1996. Komedie van John Landis. Met o.a. Christopher Lee, Tom Arnold, Jessica Lundy, Bug Hall en Alex McKenna.

Deze rolprent valt in de categorie van DUMB AND DUMBER, maar is nog veel dommer, nauwelijks leuk en uitsluitend geschikt voor kijkers die films over de [KL]Brady Family[KLE] meesterwerken vonden. De blunderende familie Stupid, vader Stanley (Arnold), moeder Joan (Lundy) en hun kinderen Buster (Hall) en Petunia (McKenna) wonen ergens in een Amerikaanse voorstad en hebben de onhebbelijke gewoonte alles letterlijk te nemen. Dat vormt de kern van hun problemen met de naaste omgeving. Zo denken ze dat hun vuilnis gestolen wordt en dat er daarom een complot tegen hen wordt gesmeed. Met die samenzwering heeft het leger te maken, Stanley`s oude vijand Evil Sender (Lee) en buitenaardse krachten. Het hoogtepunt wordt beleefd in een tv-studio. Aan de film zijn alleen de cameo`s aardig: Cronenberg als de chef van de euvele Sender, Costa-Gravas als pompbediende, Egoyan als bewaker bij de tv-studio, Jewison als tv-regisseur, Wise als buurman en voor hele diepe insiders Pontecorvo (in het dagelijkse leven de organisator van het filmfestival van Veneti[KA3]e) als gast in een praatprogramma. Regisseur Landis draaide in het verleden hele aardige komedies, w.o. KENTUCKY FRIED MOVIE in 1977, BLUES BROTHERS in 1980, of TRADING PLACES in 1983. Hij heeft met deze klucht echter behoorlijk misgegrepen. Dit is niet alleen te danken aan het scenario van Brent Forrester naar de in Amerika zeer populaire personages uit de kinderboeken van James Marshall en Harry Allard, dat een soort Emmentaler kaas met heel grote (plot)gaten is en moeilijk te vertalen grappen en bakken met baarden bevat, maar ook aan het ongeïnspireerde spel van de rolverdeling met uitzondering van Arnold die verschrikkelijk zijn best heeft gedaan om grappig te doen. Toch kreeg voornoemde Arnold een Razzie Award als Slechtste Acteur, terwijl de film genomineerd was voor de Slechtste Regie, Slechtste Film en Slechtste Scenario, maar die Razzies misliep - dus zo erg is het toch ook weer niet. Het camerawerk is van Manfred Guthe.

A Portrait of Arshile

1995 | Korte film, Experimenteel

Canada 1995. Korte film van Atom Egoyan. Met o.a. Arsinée Khanjian en Atom Egoyan.

Deze rolprent valt in de categorie van DUMB AND DUMBER, maar is nog veel dommer, nauwelijks leuk en uitsluitend geschikt voor kijkers die films over de [KL]Brady Family[KLE] meesterwerken vonden. De blunderende familie Stupid, vader Stanley (Arnold), moeder Joan (Lundy) en hun kinderen Buster (Hall) en Petunia (McKenna) wonen ergens in een Amerikaanse voorstad en hebben de onhebbelijke gewoonte alles letterlijk te nemen. Dat vormt de kern van hun problemen met de naaste omgeving. Zo denken ze dat hun vuilnis gestolen wordt en dat er daarom een complot tegen hen wordt gesmeed. Met die samenzwering heeft het leger te maken, Stanley`s oude vijand Evil Sender (Lee) en buitenaardse krachten. Het hoogtepunt wordt beleefd in een tv-studio. Aan de film zijn alleen de cameo`s aardig: Cronenberg als de chef van de euvele Sender, Costa-Gravas als pompbediende, Egoyan als bewaker bij de tv-studio, Jewison als tv-regisseur, Wise als buurman en voor hele diepe insiders Pontecorvo (in het dagelijkse leven de organisator van het filmfestival van Veneti[KA3]e) als gast in een praatprogramma. Regisseur Landis draaide in het verleden hele aardige komedies, w.o. KENTUCKY FRIED MOVIE in 1977, BLUES BROTHERS in 1980, of TRADING PLACES in 1983. Hij heeft met deze klucht echter behoorlijk misgegrepen. Dit is niet alleen te danken aan het scenario van Brent Forrester naar de in Amerika zeer populaire personages uit de kinderboeken van James Marshall en Harry Allard, dat een soort Emmentaler kaas met heel grote (plot)gaten is en moeilijk te vertalen grappen en bakken met baarden bevat, maar ook aan het ongeïnspireerde spel van de rolverdeling met uitzondering van Arnold die verschrikkelijk zijn best heeft gedaan om grappig te doen. Toch kreeg voornoemde Arnold een Razzie Award als Slechtste Acteur, terwijl de film genomineerd was voor de Slechtste Regie, Slechtste Film en Slechtste Scenario, maar die Razzies misliep - dus zo erg is het toch ook weer niet. Het camerawerk is van Manfred Guthe.

Exotica

1994 | Drama, Experimenteel, Thriller

Canada 1994. Drama van Atom Egoyan. Met o.a. Bruce Greenwood, Mia Kirshner, Don McKellar, Arsinée Khanjian en Elias Koteas.

Exotica is een nachtclub, waar de jonge meisjes zich uitkleden in het bijzijn van hun klant onder het wakend oog van Eric (Koteas), de impulsieve en jaloerse discjockey. Vaste klant Francis (Greenwood) komt iedere avond speciaal voor Christina (Kirshner). Op een avond wil hij haar aanraken. Eric gooit hem eruit en hij komt de Exotica niet meer in. Via Thomas (McKellar), een andere vaste klant, komt hij weer met Christina in contact, en hij verklaart zijn belangstelling voor haar: zij was de vriendin van zijn dochter, die werd vermoord door een maniak. De mysterieuze verhoudingen tussen de personages onderling worden stukje bij beetje duidelijk, in een sfeer die doet denken aan de films van David Lynch. De film, briljant geregisseerd en met betoverende muziek, werkt als een letterlijke ontkleding van de personages, en vooral van een man die wordt opgejaagd door zijn verleden. Het scenario is van de regisseur. Het camerawerk is van Paul Sarossy.

Camilla

1994 | Drama

Canada/Verenigd Koninkrijk 1994. Drama van Deepa Metha en Deepa Mehta. Met o.a. Jessica Tandy, Bridget Fonda, Elias Koteas, Maury Chaykin en Graham Greene.

Freda (Fonda) en Vincent Lopez (Koteas) uit Toronto brengen hun vakantie door in Georgia. Freda componeert muziek voor de kost en Vincent is ontwerper op een reclamebureau. Freda hoort als zij een statig huis passeert de prachtige klanken van een viool. Haar nieuwsgierigheid wordt gewekt, en zij gaat kijken. Het is de inmiddels op leeftijd gekomen Cara Camilla (Tandy), een soliste, die het moeilijke vioolconcert van Johannes Brahms instudeert voor een optreden in de Winter Gardens in Toronto. De vrouwen maken kennis en vinden elkaar sympathiek. Cara`s zoon Harold (Chaykin) zit aan de onderkant van de filmbusiness als producent en heeft werk voor Vincent om zijn posters vorm te geven. Vincent gaat onmiddellijk terug naar huis om aan de slag te gaan. Cara en Freda besluiten per auto naar Toronto te reizen en het wordt min of meer een avontuurlijke tocht, waarbij de vrouwen elkaar beter leren kennen. Het scenario van Paul Quarrington naar een weinig originele novelle van Ali Jennings stelt eigenlijk niets voor en de regie van tv-regisseur Metha (een aflevering van THE YOUNG INDIANA JONES CHRONICLES) is niet sterk of inspirerend. Het camerawerk van Guy Dufaux is niet meer dan standaardkwaliteit, maar de waardering is voor beide topactrices, die ieder een ster verdienden met hun uitstekende spel. Laatste speelfilm van veterane Tandy, die een half jaar voor de première aan kanker overleed. Begaafd regisseur Egoyan heeft een kleine rol als... regisseur!

The Adjuster

1991 | Drama, Komedie

Canada 1991. Drama van Atom Egoyan. Met o.a. Elias Koteas, Arisinée Khanjian, Maury Chayki, Gabrielle Rose en Jennifer Dale.

Regisseur Egoyan schreef zijn eigen scenario voor deze film over een medewerker bij een verzekeringsmaatschappij, die met hulp van een wetenschappelijke methode de persoonlijke schade en het leed bij de slachtoffers van brand vaststelt. Zijn vrouw Khanjian werkt bij de filmcensuur, waar de sfeer door de strenge regels en de ingehouden gevoelens explosief is. Zij bewaart echter heimelijk het gecoupeerde materiaal. Deze beelden en die van de passies van een rondborstige actrice tijdens haar herdersuurtje met een topspeler van het football maken de film tot een zeer interessant geheel over de vraag wat nu eigenlijk normaal en abnormaal is. Het camerawerk is van Paul Sarossy. Gedraaid in CinemaScope.

Calendar

1991 | Drama, Experimenteel, Komedie

Canada/Duitsland/Armenië 1991. Drama van Atom Egoyan. Met o.a. Arisnée Khanjian, Ashot Adamian, Atom Egoyan en Arsinée Khanjian.

Kleine, maar intelligente film met Egoyan als Canadees fotograaf van Armeense afkomst, die in zijn geboorteland twaalf kalenderplaten met kerken moet schieten. Zijn vrouw Khanjian, die de taal nog machtig is, wordt verliefd op hun gids Adamian en keert niet meer met hem terug. Ondanks het feit dat hij zich thuis best vermaakt, begint hij zijn vrouw te missen en gaat liefdesbrieven aan haar schrijven. De fraaie fotografie is van Noryr Kasper. Bekroond met een internationale prijs.

A Fortified City

1990 |

Nederland 1990. Paul de Nooijer. Met o.a. Patricia Rozema, Jerry Musser, Bruce MacDonald, Pierre Hébèrt en Piers Handling.

Kleine, maar intelligente film met Egoyan als Canadees fotograaf van Armeense afkomst, die in zijn geboorteland twaalf kalenderplaten met kerken moet schieten. Zijn vrouw Khanjian, die de taal nog machtig is, wordt verliefd op hun gids Adamian en keert niet meer met hem terug. Ondanks het feit dat hij zich thuis best vermaakt, begint hij zijn vrouw te missen en gaat liefdesbrieven aan haar schrijven. De fraaie fotografie is van Noryr Kasper. Bekroond met een internationale prijs.

Speaking Parts

1989 | Drama, Romantiek

Canada 1989. Drama van Atom Egoyan. Met o.a. Michael McManus, Arsinée Khanjian, Gabrielle Rose, Tony Nardi en David Hemblen.

Het fascinerende verslag van een door video-apparatuur bezeten wasserijmedewerkster (Khanjian) en haar obsessie voor een man die er naar streeft acteur te worden (McManus) en die op zijn beurt een zeer opmerkelijke verhouding begint met een derde (Rose). Een scherpe waarneming van de manier waarop technologie het moderne leven beheerst, hoewel het resultaat af en toe net iets te gladjes is. De regisseur schreef tevens het scenario.

Friday's Curse

1987 | Horror

Verenigde Staten 1987. Horror van William Fruet en Atom Egoyan. Met o.a. John D. LeMay, Christopher Wiggins en Robey.

Eerste van drie afleveringen rond een luguber antiekzaakje dat na de dood van eigenaar Wiggins wordt ge[KA3]erfd door diens verre neefje LeMay en nicht Robey (bekend als fotomodel en zangeres). Zij ontdekken snel dat de antiquiteiten behekst zijn. De twee verhaaltjes, THE INHERITANCE en CUPID'S QUIVER zijn resp. geschreven en geregisseerd door William Taub en Fruet en door Stephen Katz en Egoyan. Gevolgd door FRIDAY'S CURSE II en FRIDAY'S CURSE III.

Family Viewing

1987 | Drama

Canada 1987. Drama van Atom Egoyan. Met o.a. David Hemblen, Gabrielle Rose, Arsinée Khanjian, Aidan Tierney en Selma Keklikian.

Een internationaal bekroonde kleine Canadese film, die een indringend beeld schept van een familie, waarbinnen de verhoudingen totaal verstoord zijn, waarvan de ouders hun kinderen geen liefde geven (moeder heeft het huis verlaten, vader heeft een vriendin en belt de sekslijn), en waar de tv de rol van het gesprek heeft overgenomen. Regisseur Egoyam schreef zelf het script.

Next of Kin

1984 |

Canada 1984. Atom Egoyan. Met o.a. Patrick Tierney, Berge Fazlian, Sirvat Fazlian en Arsinée Khanjian.

Tierney, die problemen heeft met zijn ouders, ondergaat met hen videotherapie. Als hij in het kader daarvan een cassette bekijkt met een case-history over een Armeense immigrantenfamilie die lijdt onder de wroeging dat zij ooit hun zoon ter adoptie hebben afgestaan, besluit Tierney hen op te zoeken en zich te manifesteren als hun verloren zoon, al gaat iedere fysieke gelijkenis met de Armeniërs volkomen mank. Haarscherpe, ironische observaties, gekruid met explosieve humor. Scenario van regisseur Egoyan, hier in zijn debuut. Het camerawerk is van Peter Mettler.

op televisie
1 uitzending

Chloe (2009) is deze week eenmaal op televisie. Log in om een abonnement aan te maken

Datum
Zender
Tijd
vrijdag 24 november
ARD
23:30 - 00:55

Reageer