Roberto Citran

1955 Acteur

Roberto Citran (1955) is acteur.
Er zijn 20 films gevonden.

Io sono Li

2011 | Drama

Italië/Frankrijk 2011. Drama van Andrea Segre. Met o.a. Zhao Tao, Rade Serbedzija, Marco Paolini, Giuseppe Battiston en Roberto Citran.

Shun Li wordt door mensensmokkelaars naar een klein eiland in de Lagune van Venetië gestuurd. Als bardame van de plaatselijke 'osteria; ontmoet ze weduwnaar Bepi, bijgenaamd 'de poëet'. Verwante zielen blijken ze te zijn, ontheemde romantici, maar de vriendschap die ontstaat wordt met xenofobe argusogen aanschouwd door zowel Bepi's vrienden als de gangsters die over Shun Li's lot beslissen. Prachtrol van Zhao Tao, de muze van regisseur Jia Zhangke (Still Life), als baken van optimisme en levensvreugde.

Il papa buono

2003 | Biografie, Drama

Italië 2003. Biografie van Ricky Tognazzi. Met o.a. Bob Hoskins, Roberto Citran, Carlo Cecchi, Fabrizio Vidale en John Light.

Deze miniserie, die meestal in twee delen wordt uitgezonden, begint als paus Johannes de drie[KA3]entwintigste (Hoskins), bekend als de glimlachende paus, in 1963 op zijn sterfbed ligt en de menigte op het Sint Pietersplein voor hem bidt. Hij kijkt terug op zijn jeugd in Sotto il Monte, waar hij in 1881 als Angelo Roncalli werd geboren als zoon van eenvoudige boeren. In de plaats Bergamo, in het Italiaanse Tirol vlakbij de grens met Oostenrijk, studeerde hij theologie en daarna maakte hij carri[KA3]ere in de rooms-katholieke kerk. Toen hij patriarch en kardinaal van Veneti[KA3]e was, werd hij na de dood van Pius de twaalfde in 1958 tot paus gekozen. Het waren turbulente tijden, de Koude Oorlog woedde hevig (twee jaar voor zijn dood werd de Berlijnse Muur opgericht) en de Sovjet-Unie probeerde bij het Vaticaan invloed te krijgen. Paus Johannes spande zich in voor de saamhorigheid der christelijke kerken en verhoogde het aantal kardinalen van zeventig naar 75 - veertig jaar later zou dit aantal bijna verdubbeld zijn. Deze gemoedelijke dikkerd reisde naar Bulgarije en Frankrijk en hield er een bijzondere relatie op na met monseigneur Radini Tedeschi (gespeeld door regisseur Tognazzi). Deze paus onderscheidde zich door zijn bezoeken aan gevangenen en zieken; hij sprak vertroostende woorden tot een zwaar ziek meisje; en had geprobeerd toen hij nog geen paus was in gesprekken met Franz von Papen (Josephson), de man die Adolf Hitler op het paard had geholpen, joden te redden van de vervolging door de nazi`s. Hij distantieerde zich openlijk van de kwalijke houding van zijn voorganger Pius de twaalfde, die de bestrijding van het communisme belangrijker vond dan de zes miljoen joden die in de concentratiekampen werden vermoord. Hoewel hij slechts vijf jaar aan het hoofd van de kerk stond, heeft Johannes een diepe indruk achtergelaten. Hoskins is geknipt voor de rol van Johannes. Wie ge[KA3]interesseerd is in een biopic over deze paus krijgt met deze rolprent een gedetailleerd verhaal voorgeschoteld, dat van vergelijkbaar kaliber is als PAPA GIOVANNI - IOANNES XXIII (2002) van de in Parijs geboren Giorgio Capitani. Het scenario is van regisseur Tognazzi, Marco Roncalli, Simona Izzo en Fabrizio Bettelli.

Avere o leggere?

1998 |

Italië 1998. Carlo Sarti. Met o.a. Umberto Bortolani, Patrizia Piccinini, Enzo Iacchetti en Roberto Citran.

Deze miniserie, die meestal in twee delen wordt uitgezonden, begint als paus Johannes de drie[KA3]entwintigste (Hoskins), bekend als de glimlachende paus, in 1963 op zijn sterfbed ligt en de menigte op het Sint Pietersplein voor hem bidt. Hij kijkt terug op zijn jeugd in Sotto il Monte, waar hij in 1881 als Angelo Roncalli werd geboren als zoon van eenvoudige boeren. In de plaats Bergamo, in het Italiaanse Tirol vlakbij de grens met Oostenrijk, studeerde hij theologie en daarna maakte hij carri[KA3]ere in de rooms-katholieke kerk. Toen hij patriarch en kardinaal van Veneti[KA3]e was, werd hij na de dood van Pius de twaalfde in 1958 tot paus gekozen. Het waren turbulente tijden, de Koude Oorlog woedde hevig (twee jaar voor zijn dood werd de Berlijnse Muur opgericht) en de Sovjet-Unie probeerde bij het Vaticaan invloed te krijgen. Paus Johannes spande zich in voor de saamhorigheid der christelijke kerken en verhoogde het aantal kardinalen van zeventig naar 75 - veertig jaar later zou dit aantal bijna verdubbeld zijn. Deze gemoedelijke dikkerd reisde naar Bulgarije en Frankrijk en hield er een bijzondere relatie op na met monseigneur Radini Tedeschi (gespeeld door regisseur Tognazzi). Deze paus onderscheidde zich door zijn bezoeken aan gevangenen en zieken; hij sprak vertroostende woorden tot een zwaar ziek meisje; en had geprobeerd toen hij nog geen paus was in gesprekken met Franz von Papen (Josephson), de man die Adolf Hitler op het paard had geholpen, joden te redden van de vervolging door de nazi`s. Hij distantieerde zich openlijk van de kwalijke houding van zijn voorganger Pius de twaalfde, die de bestrijding van het communisme belangrijker vond dan de zes miljoen joden die in de concentratiekampen werden vermoord. Hoewel hij slechts vijf jaar aan het hoofd van de kerk stond, heeft Johannes een diepe indruk achtergelaten. Hoskins is geknipt voor de rol van Johannes. Wie ge[KA3]interesseerd is in een biopic over deze paus krijgt met deze rolprent een gedetailleerd verhaal voorgeschoteld, dat van vergelijkbaar kaliber is als PAPA GIOVANNI - IOANNES XXIII (2002) van de in Parijs geboren Giorgio Capitani. Het scenario is van regisseur Tognazzi, Marco Roncalli, Simona Izzo en Fabrizio Bettelli.

Le acrobate

1997 | Drama

Zwitserland/Italië 1997. Drama van Silvio Soldini. Met o.a. Valeria Golino, Licia Maglietta, Mira Sardoe, Angela Marraffa en Fabrizio Bentivoglio.

Derde deel van trilogie, in 1990 begonnen met L`ARIA SERENA DELL`OVEST en in 1993 gevolgd door UN`ANIMA DIVISA IN DUE rond personages uit de jaren 1990 die hun leven trachten te veranderen. Centraal in dit drama staat Elena (Maglietta), apothekeres met comfortabel, welgesteld leven. Zij is in de veertig en leeft ergens in Noord-Itali[KA3]e. Zij maakt kennis met oudere, armere vrouw Anita (Sardoc) en zij worden vriendinnen. Maar dan sterft Anita en Elena is weer alleen. Als zij de spullen van Anita opruimt vindt Elena fotootje van klein meisje, ergens in Zuid-Itali[KA3]e. Zij vermoedt dat het kind familie is van Anita en reist naar Taranto. Daar ontmoet Elena Maria (Golino) die in een supermarkt werkt, een gewelddadige echtgenoot heeft en dromerige dochter. Elena en Maria worden tot elkaar aangetrokken en samen reizen zij met Maria's dochter naar de Mont Blanc. Voor de twee vrouwen een ontdekkingsreis naar hun eigen persoonlijkheid. Herinnert wat aan Michelangelo Antonioni maar Soldini's stijl is ijskoud en cerebraal. Ouderwets klinkende, vaak irriterende avant-garde muziek van Giovanni Venosta. Titel verwijst naar standbeeld van drie vrouwelijke acrobates in museum van Taranto.

La tregua

1997 | Drama, Oorlogsfilm, Historische film

Italië/Frankrijk/Duitsland/Zwitserland 1997. Drama van Francesco Rosi. Met o.a. John Turturro, Rade Serbedzija, Massimo Ghini, Agnieszka Wagner en Stefano Dionisi.

Chemicus Primo Levi gaf zijn vak na 1945 op, om verslag te doen van zijn ervaringen in Auschwitz en van de tijd vlak erna. La tregua is de verfilming van zijn tweede boek, met Turturro in de rol van Levi. In 1945 wordt Levi door Russische soldaten bevrijd uit het concentratiekamp. Hier begint een lange reis vol ontberingen naar zijn geboortestad Turijn. Levi worstelt met schuldgevoelens tegenover alle overledenen en heeft moeite met het herwinnen van de wil om te leven. In de episch gekadreerde landschappen van veeltalig Oost-Europa lijkt hij hopeloos verloren: 'God kan niet bestaan als Auschwitz bestaat.'

Don Milani - Il priore di Barbiana

1997 | Drama, Biografie

Italië 1997. Drama van Andrea Frazzi en Antonio Frazzi. Met o.a. Sergio Castellitto, Arturo Paglia, Gianna Giachetti, Roberto Citran en Ilaria Occhini.

Midden jaren 1950. Daar hij in opstand komt tegen het feit dat kinderen verplicht worden om in de fabrieken te werken wordt de jonge priester Lorenzo Milani (Castellitto) van San Donato overgeplaatst naar Barbiana, een godvergeten gat in de bergen van Toscani[KA3]e. Hij komt hier terecht in een vervallen kerk en de dorpsbewoners staan vijandig t.o.v. hem en de kerk die hij vertegenwoordigd. Hij wordt getroffen door de armoede van de mensen en is vastbesloten iets te doen tegen de sociale onrechtvaardigheid, de ongeletterdheid en de goddeloosheid in het bergdorpje. Hij neemt de opvoeding op zich van het karakter gestoorde weesjongetje Michele (later als tiener gespeeld door Paglia). Lorenzo verzet zich tegen het onderwijssysteem en wil een eigen school oprichten en de kinderen verplichten de lessen te volgen. Ondanks de tegenwerking die hij ondervindt kan hij school toch starten met zes leerlingen. Zijn broer Adriano (Citran), een arts, staat hem terzijde, evenals zijn moeder (Occhini). Dan stelt Adriano vast dat Lorenzo aan kanker lijdt. Dit is toch niet voldoende om zijn strijdlust te breken, integendeel. Hij klaagt de bisschop aan wegens verwaarlozing van de armen. De bekende advocaat Gatti (Valgoi) stelt zich aan de zijde van de priester. Sterk vertolkte, maar conventioneel gemaakte, biografische film van de 'linkse' priester Don Milani, die zich van 1953 tot aan zijn dood begin jaren 1960 ingezet heeft voor de minderbedeelden. In Toscanië groeide hij uit tot een ware volksheld en de gelijkenissen met de Belgische film DAENS zijn dan ook niet toevallig. Castellitto zet een kwetsbaar, maar vastberaden personage neer dat de kijker niet zo vlug zal vergeten. Sandro Petraglia en Stefano Rulli baseerden het scenario op een verhaal van Maurizia Narducci. Fotografie is van Franco Lecca. Wordt uitgezonden in twee delen. Dolby Stereo.

Uno di noi

1996 | Drama

Duitsland/Italië/Frankrijk 1996. Drama van Fabrizio Costa. Met o.a. Gioele Dix, Heio von Stetten, Virna Lisi, Glauco Onorato en Ciro Esposito.

Twaalfdelige melodramatische reeks met Dix als Ettore de Lavelle, een gereputeerd architect die door samenloop van omstandigheden, zoals dat heet, de nieuwe directeur wordt van een weeshuis in Rome, waar hij zelf als kind destijds verbleef vooraleer geadopteerd te worden. Hij beseft dat, ondanks de inzet en de goede zorgen van de opvoeders, de levensomstandigheden voor de kinderen er allesbehalve rooskleurig zijn. Good old Lisi speelt in deze tranerige Europudding de vrij welstellende adoptiemoeder van de Lavelle, die bereid is financieel over de brug te komen om het weeshuis op te smukken. De Lavelle tracht ook radicaal de verouderde opvoedingsmethoden te veranderen. Van meet af aan wordt hij geconfronteerd met Vito (von Stetten), de kinderpsycholoog en onderdirecteur, zijn jeugdkameraad in het weeshuis, die het hem nooit vergeven heeft geen teken van leven te hebben gelaten nadat hij geadopteerd werd. De lotgevallen van de kinderen, die snel in een liefdeloze wereld terechtkomen, worden eindeloos lang in twaalf afleveringen uitgesponnen. Geconfronteerd met de harde realiteit der volwassenen verliezen zij vaak hun identiteit en kinderzieltjes. Zwaar op de hand liggende toestanden, soms met enige tederheid, hier en daar met een vleugje humor in beeld gebracht. Kinderen moeten uiteraard de show stelen in de scenario's van Massimo en Simone de Rita, geassisteerd door Luisa Montagnana. Stroperige muziek van Lucio Dalla en Beppe d'Onghia.

Erotic Tales: Sweeties...

1995 | Komedie, Fantasy, Korte film

Duitsland/Italië 1995. Komedie van Cinzia Th. Torrini en Cinzia Th. Torrini. Met o.a. Stefania Sandrelli, Roberto Citran, Gea Martire, Pina Ammendola en Enzo Garramone.

De roodharige, flamboyante Ana (Sandrelli) is een vrouw van middelbare leeftijd. De passie van haar man is gedoofd en zijn onge[KA3]interesseerde houding kan ze maar moeilijk verkroppen. Iedere poging tot tederheid of toenadering wordt door hem cru afgewezen. Ze compenseert haar frustratie door overmatig bonbons te snoepen, maar ze is vastbesloten om hem te verleiden. Ze doet een drastische vermageringskuur, kleedt zich sexy, maar ze bereikt haar doel niet. Ten einde raad gaat ze naar een waarzegster Olga (Martire) die haar liefdesdrankjes en andere wondermiddelen aansmeert. Een humoristische kijk op het huwelijk als de hartstocht plaatsmaakt voor de sleur omdat de aantrekkingskracht eraf is. Het originele einde is erg leuk. De nog altijd mooie Sandrelli draagt moeiteloos de film. Het scenario is van regisseuse Torrini. Het camerawerk is van Alessio Gelsini. Dolby Stereo S.R.

Il Toro

1994 | Komedie

Italië 1994. Komedie van Carlo Mazzacurati. Met o.a. Diego Abatantuono, Roberto Citran, Marco Messeri, Marco Paolini en Paolo Veronica.

Twee boerenlullen, Abatantuono en Citran, trekken met een gestolen, prijswinnende dekstier naar Hongarije, in de hoop er daar wat mee te kunnen verdienen. Het wordt een lange, af en toe leuke reis, met onverwachte situatiehumor maar ook wat te veel pathos. Goed voor een (gedeelde) Zilveren Leeuw op het Filmfestival van Veneti[KA3]e 1994 en voor een Coppa Volpi (beste mannelijke bijrol) voor Citran. Scenario van Mazzacurati, Umberto Contarello, Stefano Rulli en Sandro Petraglia. Fraaie fotografie van Alessandro Pesci. Lekker klinkende score van Ivano Fossati. Braaf schelmenverhaal met behoorlijk spel (ook van de bijrollen) werd in Dolby-geluid gedraaid.

Il grande cocomero

1993 | Familiefilm, Drama

Frankrijk/Italië/Nederland 1993. Familiefilm van Francesca Archibugi. Met o.a. Sergio Castellitto, Anna Galiena, Alessia Fugardi, Silvios Vannucci en Alessandra Panelli.

Pippi (Fugardi) is elf jaar oud, heeft twee moeilijke ouders, een geheel eigen wereldje en misschien epilepsie. Arturo (Castellitto) nadert de veertig en heeft geen vrouw. Hij moet de eigenzinnige, intelligente en gevoelige Pippi behandelen en genezen. Daarnaast moet hij elke dag het gevecht aangaan met de neuropsychiatrische kinderafdeling waar hij werkt, vijandige artsen, opstandige verpleegsters en andere zieke kinderen. Iedereen heeft zo zijn redenen voor zijn of haar gedrag. Een inspirerende, roerende film, die van tijd tot tijd grappig is. Goede vertolking van de cast. Scenario van de regisseur. Camerawerk van Paolo Carnera. Ook bekend als THE BIG PUMPKIN.

Quattro figli unici

1992 | Drama, Familiefilm

Italië 1992. Drama van Fulvio Wetzl. Met o.a. Roberto Citran, Mariella Valentini, Ivano Marescotti, Valentina Holtkamp en Fabio Iellini.

Een typisch gezin uit de jaren 1990, ongeorganiseerd en zonder traditionele waarden. Moeder is journaliste en dochter is een computermaniac met een gefrustreerde directeur als vrijer. Dan is er nog een puberaal jongetje. De man is ex. Hij woont dan ook niet bij zijn gezinsleden, die niet zo best met elkaar kunnen opschieten en die nauwelijks met elkaar praten. Als het joch verdwijnt merkt de moeder dat pas drie dagen later. Ze begint een wanhopige zoektocht. De jongen is weggelopen in een poging wat aandacht en liefde te krijgen. Dit voorval is dan ook aanleiding om de onderlinge verhoudingen eens grondig te herzien.

Per non dimenticare

1992 | Drama

Italië 1992. Drama van Massimo Martelli. Met o.a. Giuseppe Cederna, Roberto Citran, Massimo Dapporto, Giuliana de Sio en Angela Finocchiaro.

De herinnering aan de explosie die op 2 augustus 1980 op het station van Bologna plaatsvond, doet de Italianen nog steeds zeer. Het bloedbad dat hierdoor werd aangericht, laat veel vragen onbeantwoord. In deze film denkt Roberto (Cederna) aan deze gebeurtenis terug. Opnieuw beleeft hij de momenten voordat de bom ontploft. Hij hoort stemmen en flarden van gesprekken en ziet gezichten en coupés met mensen die in- of uitstappen. Reizigers komen aan en vertrekken. Mensen ontmoeten elkaar en nemen afscheid. Kortom: individuele drama's, als het leven zelf. Dan ontploft de bom. Vele mensenlevens worden in één seconde vernietigd. Roberto is een van de velen die zijn aanwezigheid bij dit drama ontkent. Hij wil niet weten waarom en zoekt niet naar gerechtigheid of de waarheid. Hij loopt weg voor zichzelf, maar is niet in staat om te vergeten. Deze stimulerende en ontroerende film stelt veel vragen en zoekt naar antwoorden.

Ambrogio

1992 | Experimenteel

Italië 1992. Experimenteel van Wilma Labate. Met o.a. Francesca Antonelli, Roberto Citran, Marco Galli, Fabio Poggiali en Enrico Brignani.

Subtiel verhaal dat zich rond 1960 afspeelt. Een tienermeisje is vastbesloten in de mannenwereld van de zeelui binnen te dringen. Dit verhaal speelt zich af tegen de achtergrond van, in cultureel opzicht, een woelig decennium, met veel veranderingen. Anna-Ambrogio (Antonelli), die van haar vader (Graziosi) de liefde voor de zee heeft geërfd, meldt zich op advies van zeeman Citran bij een school voor matrozen aan. Nadat ze het gevecht om te worden aangenomen heeft gewonnen, moet ze het opnemen tegen haar klasgenoten en de leraren, die haar niet serieus nemen. Dankzij haar vastberadenheid behaalt ze uiteindelijk het diploma. Daarna gaat ze naar Lissabon om een baan als matroos te zoeken. Nadat ze een paar keer is afgewezen, arriveert Citran om haar te helpen. Een bewonderenswaardig speelfilmdebuut van regisseur Labate met goed en ongedwongen acteerwerk en met prima deuntjes van de Italiaanse blues musicus Roberto Ciotti.

Condominio

1991 | Drama

Italië 1991. Drama van Felice Farina. Met o.a. Carlo delle Piane, Ottavia Piccolo, Ciccio Ingrassia, Roberto Citran en Leda Lojodice.

Een film over uiteenlopende alledaagse lieden, hun persoonlijke problemen en hun diverse maatschappelijke achtergronden. Allen wonen in hetzelfde flatgebouw. Een gepensioneerde politieagent helpt een manager met zijn administratie en legale verplichtingen, een werknemer van Alitalia wordt door zijn vrouw verlaten, een vrouw zonder echtgenoot met twee kinderen waarvan de oudste omgaat met jeudige drugsdealers, een vrijgezel die zijn buren bespioneert, een veertigjarige vrouw die de juiste man nog niet gevonden heeft en vele anderen, teveel om op te noemen. Deze film blinkt uit in menselijke observatie, maar er zijn er te veel personages zodat je in 100m geen enkele kunt uitdiepen.

Chiedi la luna

1991 | Romantiek, Komedie

Italië 1991. Romantiek van Giuseppe Piccioni en Giuseppe Picciotti. Met o.a. Margherita Buy, Giulio Scarpati, Roberto Citran en Sergio Rubini.

Een tamelijk goede romantische road-movie, waarin prima geacteerd wordt. Het verhaal gaat over een jonge vrouw en een jongeman die van stad tot stad reizen op zoek naar een verdwenen iemand. Tijdens deze avontuurlijke reis bloeit er een liefde op tussen de twee hoofdpersonen. De vermiste persoon is de broer van de jongeman, die Verona verlaten heeft in een luxueuze limousine met een hoop geld op zak. Onderweg komen ze de meest uiteenlopende personages tegen, die volop leven in de brouwerij brengen. Een interessante rolprent.

Les P'tits vélos

1990 | Komedie

Duitsland/Frankrijk/Italië 1990. Komedie van Carlo Mazzacurati. Met o.a. David Torsello, Massimo Santella, Roberto Citran, Jessica Forde en Adriana Asti.

De oude stad Vicenza in 1939, de tijd dat de eerste voortekenen van de oorlog zich aandienen. De wereld der volwassenen dringt het dagelijkse bestaan van twee min of meer in de steek gelaten jochies van een jaar of twaalf binnen. Hoewel ze wel eens stelen en brutaal zijn, zijn ze diep van binnen wanhopig. Een realistisch verhaal - maar nooit t[KA2]e - voorzien van een niet te opdringerige tijdsreconstructie en een scenario (Franco Bernini), dat niet zeer grondig werd voorbereid. Geloofwaardige dialogen in deze sympatieke en warme film, die de ontdekking van een nieuwe filmer met zich meebrengt.

Piccoli equivoci

1989 | Drama

Italië 1989. Drama van Ricky Tognazzi. Met o.a. Sergio Castallitto, Lina Sastri, Nancy Brilli, Roberto Citran en Nicola Pistola.

Banale en saaie filmversie van een toneelstuk van Claudio Bigagli over de strijd om het bestaan van een groep acteurs met hun persoonlijke problemen, hun liefdes en hun verschillende persoonlijkheden. Eén van hen is een werkeloze acteur die nog steeds bij zijn ex-vriendin woont en jaloers op haar is, omdat zij een kleine rol in een toneelstuk en een nieuwe vriend heeft. Ondertussen heeft hij een nieuwe vriendin, die eenvoudig en lief is, maar hij gebruikt haar alleen maar om zijn ex jaloers te maken. Bovendien zijn er nog anderen bij deze zaak betrokken. Saai stel.

Io, Peter Pan

1989 | Drama

Italië 1989. Drama van Enzo De Caro. Met o.a. Roberto Citran, Mariella Valentini en Carlo Cartier.

Een fijnzinnige film, met liefde gemaakt, over een man van 29, die niet volwassen wil worden en die het leven en de wereld om hem heen bekijkt met de ogen van een kind. Zijn vrouw is zwanger, maar hij is bang voor de realiteit. Hij droomt van een laatste avontuur. Maar het gaat hier niet om het verhaal; de film laat zien dat je het leven kunt bekijken op een manier die de meeste volwassenen vergeten zijn. Prachtig spel van Roberto Citran.

Il prete bello

1989 | Drama

Italië/Frankrijk 1989. Drama van Carlo Mazzacurati. Met o.a. Massimo Santelia, Davide Torsello, Roberto Citran, Jessica Forde en Adriana Asti.

Deze film, naar een boek van Goffredo Parise, is een hommage aan vriendschap en de gouden kinderjaren. Het verhaal speelt in het noord-Italiaanse Vincenza, in de periode 1930-1940. Held is de elf-jarige Sergio, wiens beste vriend leider is van en jeugdbende. De parochie krijgt een neiuwe pastoor, die Sergio betrekt bij een gedichtenavond met gemene rijkeluiskinderen. Een oude vrijster wordt verliefd op de pastoor, een jonge hoer gaat met hem naar bed. Aardige situaties aaneengebreid tot een goede film.

Corsa di primavera

1989 | Familiefilm

Italië 1989. Familiefilm van Giacomo Campiotti. Met o.a. Alessandro Borrelli, Giusi Cataldo, Roberto Citran, Massimo Filimberti en Federico Campiotti.

Een film rond drie acht-jarige jongens in een Italiaans stadje. Het verhaal begint als een van de jongens in het stadje komt wonen met zijn moeder, die gescheiden is. Hij sluit vriendschap met twee andere jongens. Een eerlijke film zonder pretenties, met directe en gevoelige observatie van het gedrag van de jongens. Mooi in beeld gebracht en geredigeerd met natuurlijke, onbedorven charme.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Roberto Citran op televisie komt.

Reageer