Wolfgang Amadeus Mozart

Componist

Wolfgang Amadeus Mozart is componist.
Er zijn 30 films gevonden.

Pupendo

2003 | Komedie, Drama, Familiefilm

Tsjechië 2003. Komedie van Jan Hrebejk. Met o.a. Bolek Polívka, Jaroslav Dusek, Vilma Cibulková, Jirí Pecha en Pavel Liska.

Tsjechiës vooraanstaande regisseur Hrebejk gaat systematisch de moderne geschiedenis van zijn land af. Hij behandelde de Tweede Wereldoorlog, de Praagse Lente, meest recent het post-communistische tijdperk en in Pupendo de 'normalisatie-periode' begin jaren tachtig. De retro-hype bleek de film commercieel geen windeieren te leggen. Na het Sovjet-ingrijpen in 1968 is de kunstenaar Baedrich Mara slechts een marginale plek toebedeeld in de Praagse kunstwereld. Zijn vrouw fabriceert keramische biggetjes voor massaverkoop. Zijn oud-studente Magda en haar man hebben hun zaakjes beter voor mekaar omdat ze achter de communistische partij staan. Magda zal een rol spelen in de come-back van Baedrich. Er wordt professioneel geacteerd en prachtig gefilmd, maar de onderkoelde zwartgalligheid laat weinig ruimte voor emotioneel inleven. Wellicht moet je een Tsjech zijn die de jaren tachtig heeft meegemaakt, om het drama volledig te appreciëren. Alleen de titel al: pupendo is een Tsjechisch spelletje dat kinderen spelen, waarbij na de belofte op iets fijns een munt op de blote buik van 'het slachtoffer' wordt geslagen. Een curieuze metafoor voor het mislukte communisme.

Maestro, Maestro! : Herbert von Karajan

1999 | Documentaire, Biografie, Muziek

Duitsland/Zwitserland/Frankrijk/Oostenrijk/Australië/Nederland 1999. Documentaire van Patricia Plattner. Met o.a. Peter Boeckmann, Ines Clouzot, Fritz Dolezal, Dietrich Gerhard en Michel Glotz.

Een goed gestoffeerd portret van de omstreden dirigent Herbert von Karajan (1908-1989), die zowel aanbeden als verafschuwd werd door muziekliefhebbers. Hij was amper vier en een half toen hij voor de eerste keer publiek optrad. Hij studeerde muziek in Wenen waar zijn talent als dirigent werd opgemerkt. Toen hij 18 was debuteerde hij als dirigent van een symfonisch orkest. We leren hem in deze documentaire kennen uit fragmenten uit diverse interviews die hij gaf, evenals door getuigenissen van mensen die hem kenden. Het portret is zeker niet steeds flatterend. Hij was een geniaal kunstenaar, maar tevens erg hooghartig met dictatoriale trekjes. Hij kende de kunst van de marketing zoals weinig andere kunstenaars. Zijn betwiste oorlogsverleden wordt evenmin uit de weg gegaan. Von Karajan dirigeerde in nazi-uniform, maar beweerde nadien steeds dat hij nooit nazist geweest is. Een verhelderend document dat geïllustreerd wordt met fragmenten door de maestro gedirigeerde muziek. Claire Alby schreef het scenario. Loredana Cristelli stond in voor de montage. Fotografie is van Sven Kiesche.

Zirkus am Zauberflöte

1998 | Komedie, Muziek

Duitsland 1998. Komedie van Percy Adlon. Met o.a. Andreas Kohn, Lynton Atkinson, Diane Gilchrist, Martina Rüping en André Eisermann.

Een filmische impressie van de opvoering van Die Zauberflöte van Mozart door het Circus Roncalli in Berlijn in 1998, geënsceneerd door George Tabori. Hiermee wordt de opera teruggebracht naar de door Mozart beoogde bevolkingsgroep: gewone mensen en niet de opgetutte dames en heren die het publiek vormen van een gemiddelde operazaal. Clown, trapèze-kunstenaars, dompteurs, jongleurs en acrobaten beelden de beroemde personages uit. De fans van het vroegere schlagerzangeresje Gitte zullen hun idool met plezier terugzien in de rol van Papagena. Adlon doorsnijndt regelmatig de beelden van wat zich in de manège afspeelt met beelden van het hedendaagse Berlijn. Een geslaagde vastlegging van de uitvoering van een opera in een niet alledaagse omgeving, ook al zullen fervente operaliefhebbers het niet helemaal kunnen smaken. Adlon schreef het scenario en stond tevens zelf achter de camera. De muzikale leiding was in handen van Christoph Hagel. Ila von Hasperg was verantwoordelijk voor de montage. Dolby Stereo.

Sour Grapes

1998 | Komedie

Verenigde Staten 1998. Komedie van Larry David. Met o.a. Steven Weber, Craig Bierko, Matt Keeslar, Karen Sillas en Robyn Peterman.

Evan Maxwell (Weber) is een welvarende briljante jonge hersenchirurg. Hij gaat met zijn nebbisj neef Richie Maxwell (Bierko) gokken in Atlantic City. Richie ontwerpt schoenzolen. Ze nemen ieder hun vriendinnen, resp. Joan (Sillas) en Roberta (Peterman) mee. Aan de goktafel verliezen ze binnen een mum van tijd al het geld, dat ze hadden meegenomen. Met hun laatste munten gaan ze aan de eenarmige bandieten zitten. Als Richie nog maar 25 dollarcent heeft, vraagt hij aan Evan twee kwartjes om in de machine te gooien. Dan wint hij de jackpot van vierhonderdduizend dollar. Evan zegt niets, maar denkt minstens recht te hebben op tweederde van het bedrag. Ook de helft is goed. Richie voelt wel dat hij Evan iets moet geven voor zijn bijdrage. Hij schrijft spontaan een cheque uit van duizend dollar, die Evan in duizend stukjes scheurt. Ze huren een limousine met chauffeur om de 'overwinning' te vieren met een luxueus diner, maar de sfeer blijft om te snijden tussen de anders zo superieure Evan en de gebruikelijke underdog Richie. Ook drie procent van het bedrag is niet goed genoeg. Joan wil dat er niet langer over het geld gezeurd wordt. Eenmaal terug benut Richie de gelegenheid om zijn baas eens hartgrondig de waarheid te vertellen, maar hoe lijmt hij nu de situatie met zijn geliefde neef. De film is de schepping van David, die aan de wieg stond van de immens populaire, wereldberoemde sitcom Seinfeld. Deze lachfilm is wellicht één grote sitcom over hebzucht, gierigheid en gulheid. Hij is verschrikkelijk leuk, al zijn de situaties soms best wat geijkt en gaan sommige subplots geheel en al de mist in. De rolverdeling is leuk, Bierko is het best, maar Harris als Selma Maxwell is een veel te stereotiepe jiddische memme. Het humoristische scenario is van regisseur David. Het camerawerk van Victor Hammer is onberispelijk, maar de film flopte verschrikkelijk aan de Amerikaanse kassa: met 277.510 dollar was het schluss en in Europa kwam er maar 17.650 bij. Een veel te hard gelag; het is onverdiend.

Julia Varady ou Le chant possédé

1998 | Documentaire, Biografie, Muziek

Duitsland/Frankrijk 1998. Documentaire van Bruno Monsaingeon. Met o.a. Julia Varady, Dietrich Fischer-Dieskau en Viktoria Postnikova.

Geboren in Roemenië uit Hongaarse ouders tijdens WOII als Julia Tözser. Al op jonge leeftijd viel haar zangtalent op, maar ze voelde zich benauwd in het keurslijf van de communistische staatsvorm. Dankzij een partijfunctionaris die haar bewonderde slaagde ze erin om naar West-Duitsland uit te wijken om te studeren. Als Julia Varady groeide ze uit tot een van de grootste soprano's van de tweede helft van de 20e eeuw. Ze trad overal ter wereld op, maar de opera van Frankfurt blijft haar thuisbasis. We zien haar aan het werk tijdens repetities en optredens, afgewisseld met een lang interview waarin ze haar manier verklaart om een rol te benaderen. Voor liefhebbers van prachtige vrouwenstemmen is het ongetwijfeld een must, daar de makers heel wat aandacht besteed hebben aan haar performances. Monsaingeon schreef het scenario en Charlotte Tourrès stond in voor de montage. De camera was in handen van Eric Guichard, Claude Garnier, Martial Barrault, Christophe Michelet en Raphaël O'Byrne.

Cousin Bette

1998 | Drama, Komedie, Historische film

Verenigde Staten/Verenigd Koninkrijk 1998. Drama van Des McAnuff. Met o.a. Jessica Lange, Geraldine Chaplin, Hugh Laurie, Toby Stephens en Kelly Macdonald.

Toneelregisseur McAnuff presenteert Balzac's grote roman op moderne wijze. De kostuums en setting (rond Bordeaux) ogen authentiek, maar de dialogen en het camerawerk van Andrzej Sekula (Pulp Fiction) zijn eigentijds vlot. Ze maken Cousin Bette tot een gezond exemplaar in het historische anti-hebzucht genre. Lange (Tootsie) is in hele goeie vorm in de rol van Bette, een zwaar manipulatieve ouwe vrijster. Als onderdeel en tegelijk beul van de decadente elite (rond revolutiejaar 1848) zint zij voortdurend op wraak. Vooral op baron Hulot (Laurie), die haar te veel negeerde, en op zijn maîtresse (Shue), een showbiz-ster.

Critical Care

1997 | Drama, Komedie

Australië/Verenigde Staten 1997. Drama van Sidney Lumet. Met o.a. James Spader, Kyra Sedgwick, Albert Brooks, Helen Mirren en Anne Bancroft.

De oude, steenrijke Potter is na een infarct in een onomkeerbaar coma beland en ligt in de intensive care unit van het Memorial Hospital. De verpleegkosten zijn ruim honderdduizend dollar per maand. Zijn dochter Felicia (Sedgwick) wil dat de stekker eruit wordt getrokken, maar haar gelovige zus Connie (Martindale) is ertegen. Zolang er betaald wordt, heeft het ziekenhuis er belang bij de pati[KA3]ent in leven te houden. Felicia, belust op de erfenis, gaat heel ver en probeert de behandelende arts van het ziekenhuis Dr. Werner Ernst (Spader) met al haar charme te verleiden. De domoor valt voor haar. Felicia heeft hun herdersuurtjes opgenomen en wil hem zo onder druk zetten, terwijl Ernst ook naar de belangen van zijn werkgever moet kijken en zich moet houden aan de door hem afgelegde eed van Hippocrates. Boeiende materie voor een snedige satire in de stijl van Lumet's met Oscars bekroonde NETWORK uit 1976, gesierd door Paddy Chayefsky's krachtige scenario dat een felle aanklacht tegen de macht van de media was. Helaas is dit hier totaal niet het geval en zijn de spelprestaties in het algemeen beneden het kunnen van de getalenteerde rolverdeling. Het scenario van Steven S. Schwartz naar de roman van Richard Dooling is niet spiritueel. Het camerawerk van David Watkin werd geheel in een studio opgenomen en Lumet laat de toon gelijk zetten door de ijzige sfeer - dit is omstreden, want hij laat je niet warm lopen voor een film die in het algemeen aan bloedarmoede lijdt en weinig prikkelend is.

Rokoko

1996 | Romantiek, Drama, Historische film

Duitsland 1996. Romantiek van Ulrike Pfeiffer. Met o.a. Antonia zu Knyphausen, Coraly von le Fort, Franz von Lucke, Frank Behnke en Benedict Ladanyi.

We zijn in 1753. Het knappe jonge naaistertje Octavia (Fort) heeft twee hardnekkige aanbidders. De ene is de bijzonder vervelende markies de La Tour du Pin, die steeds in geldnood zit, maar erg op zijn strepen staat. En dan is er de arrogante en onbeschofte Graaf von Muckenheim, een hovaardig man die denkt dat iedereen te zijner dienste staat. Op een dag arriveert de fiere Ridder van Grunsfeld in haar atelier, die een nieuw kostuum wil laten maken. Octavia wordt op slag op hem verliefd, maar slaagt er niet in hem te verleiden. Een trage, overdadig versierde romantische komedie die niet eenvoudig te volgen is. Studente fotografie Pfeiffer kleedt haar productie prachtig aan met schitterende decors en smaakvolle kostuums, maar als kijker krijg je geen contact met de personages, een afstandelijkheid die velen zal doen afhaken nog voor de film in de helft is. Ze liet zich voor haar scenario inspireren door 'La Locandiera' van Carlo Goldoni. Mooie, maar uiterst statische fotografie van Philipp von Lucke.

Die Zauberflöte

1995 | Animatie, Fantasy, Muziek, Familiefilm

Italië/Oostenrijk 1995. Animatie van Giulio Gianini en Emanuele Luzzati.

Een zeer persoonlijke bewerking van de sprookjes-opera van Wolfgang Amadeus Mozart, vereenvoudigd maar zeker niet gevulgariseerd. De schitterende liederen worden gebracht tegen een achtergrond van simplistische tekeningen, soms kinderlijk naïef, maar onderdompeld in een schitterende kleurenpracht, met kaleidoscopische effecten. Een niet te versmaden introductie voor jongeren om met deze toegankelijke opera kennis te maken. De verschillende bedrijven worden op ludieke wijze ingeleid door Marcello Bartoli als Papageno, die in het kort vertelt wat er gaat gebeuren. Kunstzinnig ingestelde kinderen zullen zich probleemloos kunnen identificeren met de personages. Voor volwassenen is er uiteraard de prachtig uitgevoerde muziek, maar ook van de surrealistisch aandoende tekenpracht zullen deze kunnen genieten. Gianini en Luzzati schreven het scenario samen met T. Conte, terwijl Gianini samen met M. Bernardo voor de fotografie tekenden. De muziek wordt uitgevoerd door de Berliner Philharmonika en het Rias-Kammerchor, o.l.v. Karl Böhm en de zangers zijn: Franz Crass, Roberta Peters, Evelyn Lear, Fritz Wunderlich, Dietrich Fischer-Deskau, Lisa Otto, Hans Hotter, James King en Martti Talvela. Italiaanse co-productietitel: IL FLAUTO MAGICO.

Le colonel Chabert

1994 | Drama, Romantiek, Oorlogsfilm

Frankrijk 1994. Drama van Yves Angelo. Met o.a. Gérard Depardieu, Fanny Ardent, Fabrice Luchini, André Dussollier en Daniel Prévost.

Gesitueerd begin 1800. De titelpersonage komt uit een tehuis voor vondelingen in Parijs, neemt dienst in het leger van de Republiek, huwt met een jonge vrouw, verdient zijn strepen aan het front, wordt kolonel en blijft voor dood liggen tijdens de slag van Eylau. Hij ontwaakt tussen de lijken, is zijn geheugen kwijt, wordt door boeren opgevangen en door een arts verzorgd, en krijgt langzamerhand zijn geheugen terug.

Trillertrine

1991 | Familiefilm, Musical, Fantasy

Duitsland 1991. Familiefilm van Karl Heinz Lotz en Karl-Heinz Lotz. Met o.a. Maria Ferrens, Peter Raasch, Rolf Schill, Klaus Pönitz en Werner Godemann.

Het Mozartjaar (vanwege de tweehonderdste sterfdag van de componist) moest ook zijn jeugdfilm hebben! Daar zorgde deze regisseur voor, afkomstig uit het vroegere DDR, bekend van verschillende films voor jongeren, w.o. R[KA3]UCKW[KA3]ARTSLAUFEN KANN ICH AUCH (1989) en JUNGE LEUTE IN DER STADT (1985). De film speelt in het dorp Hartau, in de buurt van het slot K[KA3]onigstein in Saksen. In het weeshuis van de pastoor maken kinderen veel muziek en zij gaan een weddenschap aan met de keurvorst, dat zij beter spelen dan de Staats- en Hofkapel van Dresden. Zij willen een stuk van Mozart spelen, maar een deel van de muziek ontbreekt. De pittige Trine gaat op zoek naar Mozart en beleeft daarbij heel wat avonturen. Een verrassende, fantastische, muzikale film voor de jonge (Mozart- )muziekliefhebber. Wolf Müller schreef samen met regisseur Lotz het scenario. Het camerawerk is van Claus Neumann.

Allemagne année 90 neuf zéro

1991 | Thriller, Experimenteel

Frankrijk 1991. Thriller van Jean-Luc Godard. Met o.a. Eddie Constantine, Hanns Zischler, Claudia Michelsen, Robert Wittmers en André S. Labarthe.

Lemmy Caution (Constantine) is een vergeten spion die na het vallen van de Muur van Berlijn in de ex-DDR ronddoolt. Hij wil naar zijn vaderland in het Westen terugkeren, maar weet niet waar hij thuishoort. Hij komt allerlei vreemde lieden tegen. w.o. Don Quixote (Wittmers). Een Duitse filosoof, graaf Zelten (Zischler), komt ondertussen Caution op het spoor. Een film van Godard, die nu eens voor de gewone kijker heel toegankelijk is. Het is zijn ironische en cynische kijk op het herenigde Duitsland, wat iedereen 45 jaar lang voor onmogelijk en een utopie gehouden had. Godard schrijf zijn eigen scenario. Het camerawerk is van Stephan Brenda, Andreas Erben en Christophe Pollock. Meer een geschiedkundige kunstfilm dan iets anders, ondanks de verhelderende aanwezigheid van Constantine met zijn pokdalige gezicht vol vouwen en plooien. Bekroond op het festival van Venetië, maar dat zegt niets.

Szkola kochankow czyli Cosi fan tutte

1988 | Muziek

Polen 1988. Muziek van Krzysztof Tchorzewski. Met o.a. Agnieszka Kurowska, Beata Morawska, Adam Kruszewski, Jacek Parol en Marek Stolowski.

Een ambiteuze maar niet geheel geslaagde poging om Mozarts Cosi fan tutte in een Poolse omgeving te plaatsen. De erotische kanten van Da Pontes libretto worden te zwaar benadrukt. In het Pools gezongen.

Le maître de musique

1987 | Muziek, Drama

België 1987. Muziek van Gérard Corbiau. Met o.a. José Van Dam, Anne Roussel, Philippe Volter, Sylvie Fennec en Patrick Bauchau.

Begin 1900. Een gevierd zanger verklaart plotseling tot ontsteltenis van zijn publiek, dat hij de scène verlaat. Hij trekt zich terug in zijn kasteel en wil zich wijden aan de opleiding van een jong talent. Ook bekend als THE MUSIC TEACHER.

Vertiges

1985 | Muziek, Musical, Experimenteel

Frankrijk 1985. Muziek van Christine Laurent. Met o.a. Magali Noël, Krystina Janda, Paulo Autran, Hélène Lapiower en Henri Serre.

Dit zijn slechts de repetities voor de [KL]Bruiloft van Figaro[KLE] van W.A. Mozart, die gehouden worden in een Portugees theater. Alweer een variatie op het thema `de komiek en zijn evenbeeld` dat sinds de Franse schrijver en samensteller van een universele encyclopedie Denis Diderot (1713-84) velen bezighoudt. Een overpeinzing over werkelijkheid en bedrog evenals over theater op film. Spiegeleffecten met spel en werkelijkheid, dankzij de subtiele stijl van de regisseuse en de boeiende vertolking. Het scenario is van regisseuse Laurent. Het camerawerk is van Acácio de Almeida.

Ehrengard

1982 | Drama, Romantiek

Italië 1982. Drama van Emidio Greco. Met o.a. Jean-Pierre Cassel, Audrey Matson, Lea Padovani, Alessandro Haber en Caterina Boratco.

Een hofschilder en rokkenjager laat in de 18de eeuw zijn blik vallen op een ge[KA3]emancipeerde hofdame. Zij weerstaat zijn avances maar weet hem op h[KA1]a[KA1]ar termen te winnen en ondertussen ook de eer te redden van haar prinses (die in het geheim moet bevallen van een bastaardzoon). De novelle van Karen Blixen kreeg een stijlvolle maar langzame verfilming, die soms overmatig op de literaire dialoog steunt. In de sterke rolbezetting is de titelrol van Audrey Matson een openbaring.

Don Giovanni

1979 | Muziek

Italië/Frankrijk/Duitsland 1979. Muziek van Joseph Losey. Met o.a. Ruggero Raimondo, José van Dam, Kiri Te Kanawa, Edda Moser en Teresa Berganza.

Ambitieuze verfilming van de opera van Mozart kreeg van Losey een interessante, maar door kenners aangevochten, dramatische interpretatie en blijft toch een verbasterde onderneming. De solisten doen hun uitvoering op de geluidsband in `playback` onder leiding van dirigent Lorin Maazel. Doch het egale geluidsniveau botst met hun afstand tot de camera en de meesten hebben een ontoereikend acteervermogen en noch de leeftijd, noch het voorkomen voor hun rollen (met Raimondi in titelrol als positieve uitzondering). Om lange aria's niet te statisch te maken, leggen ze ondertussen eindeloze en doelloze wandelingen af door schitterende Venetiaanse locaties. De muzikale topbezetting is de voornaamste attractie.

Zoo Zéro

1978 | Experimenteel

Frankrijk 1978. Experimenteel van Alain Fleischer. Met o.a. Catherine Jourdan, Klaus Kinski, Pierre Clémenti, Alida Valli en Rufus.

Een nachtclubzangeres gaat door een uitgestorven ru[KA3]inestad naar een bos waar ze haar familie terugvindt en haar vader ontmoet, een dierentuindirecteur. Samen met hem laat ze alle beesten vrij die op de klanken van [KL]Die Zauberfl[KA3]ote[KLE] hun terrein op de mensen terugveroveren. Deze experimentele symbolische film irriteert door zinloze pretenties - niemand van de personages heeft een normale spreekstem, maar zingt, stottert, spreekt buik of is stom - maar boeit door de uitzonderlijke kwaliteit van de beelden (van cameraman Bruno Nuytten).

Mozart - Aufzeichnungen einer Jugend

1976 | Drama, Muziek

Duitsland 1976. Drama van Klaus Kirschner. Met o.a. Pavlos Bekiaris, Diego Crovetti, Santiago Ziesmer, Karl Maria Schley en Ingeborg Schroeder.

Een Mozart-biografie volgens het oude recept. Je houdt het niet voor mogelijk na alles wat bekend werd over Mozarts vrolijke seksuele escapades en na Schroeters en Straubs afrekeningen met componistenfilms volgens Hollywoodrecept.

Les Noces de Figaro

1976 | Muziek

Frankrijk/Duitsland 1976. Muziek van Jean-Pierre Ponnelle. Met o.a. Hermann Prey, Mirella Freni, Dietrich Fischer-Dieskau, Kiri Te Kanawa en Maria Ewing.

Deze verfilming van Mozarts opera, gemaakt voor de Franse televisie, lag negen jaar op de plank voor de eerste vertoning (in een bioscoop). Ondanks enkele fouten is deze film redelijk geslaagd. Een goede vertolking, hoewel de playback goed zichtbaar is en dirigent Karl Böhm treuzelt op plaatsen waar meer tempo vereist is.

Trollflöjten

1975 | Muziek

Zweden 1975. Muziek van Ingmar Bergman. Met o.a. Josef Köstlinger, Irma Urrila, Hakan Hagegard, Elisabeth Erikson en Ulrik Gold.

Bergman doet bij deze operaverfilming geen geforceerde pogingen om de begrenzingen van het genre te doorbreken, maar blijft binnen de theatervoorstelling met zichtbaar bordpapieren decors en ironische kijkjes in coulissen en kleedkamer. Inhoudelijk relativeert hij de vrijmetselarij-elementen in dit sprookje over een ontvoerde prinses. De Zweedse vertaling van de tekst is even wennen, maar de zangers zien er bij uitzondering niet alleen uit als hun personages, maar kunnen ook nog acteren. Een feestelijk spektakel, niet uitsluitend voor liefhebbers. Doorgaans wordt de film DIE ZAUBERFLÖTE genoemd. Scenario van regisseur Bergman. Camerawerk van Sven Nykvist. Ook bekend als THE MAGIC FLUTE.

La gueule ouverte

1974 | Drama

Frankrijk 1974. Drama van Maurice Pialat. Met o.a. Hubert Deschamps, Monique Mélinand, Philippe Léotard, Nathalie Baye en Jacques Villeret.

Door een langdurig ziekbed van een kankerpatiënte worden de echtgenoot en de zoon geconfronteerd met hun eigen leefsituatie, die hen wanhopig doen zoeken naar hun vitaliteit, waarbij de zorg om de zieke ogenschijnlijk op de achtergrond raakt. Deze autobiografische film van de regisseur ziet af van iedere sentimentaliteit, maar benadert het sterven klinisch en de reacties van de nabestaanden met minutieuze observatie. Deze indringende film liep in de bioscoop stuk op de afweerreacties van het publiek, maar kreeg een tweede leven op de tv.

Lamiel

1967 | Romantiek, Erotiek

Frankrijk 1967. Romantiek van Jean Aurel. Met o.a. Anna Karina, Michel Bouquet, Jean-Claude Brialy, Robert Hossein en Claude Dauphin.

Een mooi boerenmeisje (Karina) wordt de prot[KA1]eg[KA1]ee van een arts (Bouquet) die haar bij de Parijse aristocratie introduceert. Door het geraffineerd tegen elkaar uitspelen van vele minnaars weet ze het tot de adelstand en een huwelijk te brengen. Liefde en bevrediging kent ze pas in de armen van een bandiet (Hossein) voor wie ze haar leven geeft. Het scenario naar een onvoltooide roman van Henri Stendhal heeft zoveel romantische en pikante intriges in kort bestek dat het resultaat - ondanks literaire ambities en zeer goed spel - een oppervlakkig prentenboek werd, dat vooral aan vroegere Martince Carol-vehikels herinnert.

Un Chien dans un jeu de quilles

1962 | Komedie

Frankrijk/Italië 1962. Komedie van Fabien Collin. Met o.a. Christian Marquand, Elke Sommer, Danièle Evenou, Madeleine Barbulée en Roland Armontel.

Een excentrieke plattelandsfamilie wordt in beroering gebracht door de komst van een geheimzinnige jongeman, die zegt een aristocraat te zijn. Men vermoedt echter dat hij de gentleman-inbreker is die de villa's in de omgeving onveilig maakt. Niettemin worden alle dochters van het gezin verliefd op hem, wat hij zich met welwillende charme laat welgevallen. Deze weinig geslaagde poging tot een elegante komedie doet naast veel flauwiteiten pogingen tot poëtische stylering die vooral pretentieus zijn. Zwak spel, al geeft Marquand zijn standaardpersonage van 'homme fatale' enige welkome ironie mee.

Un condamné à mort s'est échappé

1956 | Oorlogsfilm, Drama

Frankrijk 1956. Oorlogsfilm van Robert Bresson. Met o.a. François Leterrier, Charles Le Clainche, Maurice Beerblock en Roland Monod.

Een verzetsman (Leterrier) wordt door de Gestapo gearresteerd en ter dood veroordeeld. Hij wacht op zijn executie in een cel in een gevangenis in Lyon. Hij maakt plannen voor zijn ontsnapping, die gecompliceerd worden door de vraag of hij een nieuwe medegevangene kan vertrouwen. Uitstekende film van Bresson moet het niet hebben van opsmuk en sensatie, maar biedt minutieuze detaillering, kalme montage en sterk spel van Leterrier - door Bresson van de filosofiefaculteit van de Sorbonne geplukt - en de andere amateur-acteurs. Gebaseerd op de memoires van verzetsman André Devigny.

Reich mir die Hand, mein Leben

1955 | Biografie

Oostenrijk 1955. Biografie van Karl Hartl. Met o.a. Oskar Werner, Johanna Matz, Nadja Tiller, Gertrud Kückelmann en Annie Rosar.

Verfilmde biografie van Mozart met veel muziek en met Werner in een te zwaar aangezette rol.

Don Giovanni

1954 | Muziek, Drama, Komedie

Verenigd Koninkrijk 1954. Muziek van Paul Czinner en Alfred Travers. Met o.a. Otto Edelmann, Elisabeth Grummer, Cesare Siepi en Dezsõ Ernster.

Registratie van de bekende opera van Wolfgang Amadeus Mozart.

Jocelyn

1951 | Drama, Historische film, Romantiek

Frankrijk 1951. Drama van Jacques de Casembroot. Met o.a. Jean Desailly, Simone Valère, Jean Vilar, Jean Debucourt en Alexandre Rignault.

Een Franse seminarist moet tijdens de Revolutie de bergen in vluchten, waar hij vriendschap sluit met een andere onderduiker, die later een meisje in mannenkleren blijkt te zijn. Deze hoogst romantische film - naar een verhalend gedicht van Lamartine - met zijn onhandige scenario-constructie, wordt in de trage regie geen moment overtuigend; gelukkig wordt er goed gespeeld door vooraanstaande toneelacteurs.

Figaros Hochzeit

1951 | Muziek

Duitsland 1951. Muziek van Georg Wildhagen. Met o.a. Angelika Hauff, Willi Domgraf-Fassbaender en Sabine Peters.

In Mozarts opera Le nozze di Figaro heeft het heel wat voeten in de aarde voordat Figaro met Susanna kan trouwen. Op enkele filmische accenten na is dit een regelrechte reproduktie van een goede opvoering, met de beroemde Mozart-vertolker Willi Domgraf-Fassbaender in de hoofdrol.

Wen die Götter lieben

1942 | Biografie, Muziek

Duitsland 1942. Biografie van Karl Hartl. Met o.a. Hans Holt, René Deltgen, Winnie Markus, Curd Jürgens en Irene von Meyendorff.

Het verfilmde leven van Mozart door producent Hartl zelf geregisseerd. Hartl maakte later een nieuwe Mozartversie: REICH MIR DIE HAND, MEIN LEBEN die nog populairder werd. Gedraaid in Oostenrijk, dat door de Anschlu[KL29] (1938-1945) Duits geworden was.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Wolfgang Amadeus Mozart op televisie komt.

Reageer