Jacques Perrin

Regisseur, Acteur, Scenarist, Producer

Jacques Perrin is regisseur, acteur, scenarist en producer.
Er zijn 110 films gevonden.

Les saisons

2015 | Documentaire

Frankrijk/Duitsland 2015. Documentaire van Jacques Perrin en Jacques Cluzaud.

Nadat ze op vleugels rond de wereld vlogen en met walvissen en manta’s over oceanen surften, keren natuurfilmers Jacques Perrin en Jacques Cluzaud terug naar bekender terrein. Ze nemen de kijker mee op reis door de geschiedenis van de Europese wildernis.

Richelieu, la pourpre et le sang

2014 | Historische film, Drama

Frankrijk 2014. Historische film van Henri Helman. Met o.a. Jacques Perrin, Pierre Boulanger, Hélène Seuzaret, Stephan Guérin-Tillie en Cecile Bois.

In het Franse koninkrijk van 1640 ziet de oude, met zijn gestel kwakkelende kardinaal de Richelieu, machtig man onder Lodewijk XIII, zich geconfronteerd met intriges van zijn gedoodverfde opvolger, de markies de Cinq-Mars. Een moordcomplot, verzorgde dialogen, fraaie locatieopnamen (onder andere in de immer fotogenieke Roquetailladeburcht in de Gironde) en de welbekende Franse kostuumperfectie. Toch voorkomen ook die merites niet dat deze telefilm aanvoelt als solide eikenhout. Wie de sluwe roman-Richelieu uit Dumas' De drie musketiers verwacht, zal zeker op zijn neus kijken.

Louis XI, le pouvoir fracassé

2011 | Historische film, Drama

Frankrijk 2011. Historische film van Henri Helman. Met o.a. Jacques Perrin, Florence Pernel en Gaëlle Bona.

Deze met panache geregisseerde tv-film schreef Helman samen met Pierre Moustiers alias Pierre Rossi, in 1924 geboren Frans veteraan van de historische roman. Als onderwerp diende het moordcomplot dat de graaf van Orléans in 1483 smeedde tegen de fysiek en mentaal kwakkelende koning Lodewijk XI. Laatstgenoemde verneemt van een boodschapper dat hij nog dezelfde dag zal worden omgebracht. Als hoofddecor voor dit ouderwetse Franse vakwerk vol aristocratenintriges diende het Château du Plessis-Bourré nabij Angers, waar Lodewijk XI nooit resideerde, maar wel logeerde op een bedevaart.

Oceans

2009 | Documentaire, Drama

Frankrijk/Zwitserland/Spanje/Verenigde Staten/Verenigde Arabische Emiraten 2009. Documentaire van Jacques Perrin en Jacques Cluzaud.

Imposante zeefilm voor jong en oud, met van alles en nog wat op, langs en vooral onder Het Grote Blauw. Gemaakt op alle uithoeken van het ruime sop, onder aanvoering van de lieden van onder andere Microcosmos en Winged Migration. Met onder meer zeeleguanen, sardientjes, Kaapse jan-van-genten, een opa, zeehonden, marineschepen, zeeleeuwen, sleepboten, wier, een klok op elf over zeven 's ochtends, ('s avonds?), zeeschildpadden, drijfvuil, orka's (waarvan er eentje naar verluidt een camera heeft ingeslikt), witte haaien, een kleinzoon, zeilschepen, krill, anemonen, een winkelwagentje, dolfijnen, duikers met bellen, een vuurtoren, duikers zonder bellen, en andere ziltige zaken.

Modern Love

2008 | Romantische komedie

Frankrijk 2008. Romantische komedie van Stéphane Kazandjian. Met o.a. Alexandra Lamy, Stéphane Rousseau, Bérénice Béjo, Pierre-François Martin-Laval en Clotilde Courau.

Eric heeft nog gevoelens voor zijn ex, Elsa wil alleen een relatie met de ideale man, en Vincent en Marianne lijken niets met elkaar gemeen te hebben. Ziedaar de premisse voor een ongecompliceerde, tamelijk pretentieloze romantische komedie waarin personages af en toe roepen: 'Ik haat romantische komedies!' En toch lijkt het leven soms een film. Niet onaardige cast houdt de boel bij elkaar, maar misverstanden over homoseksualiteit en grapjes over spermadonatie zijn nogal duf. Regisseur Kazandjian maakte eerder de komedie Sexy Boys.

Faubourg 36

2008 | Drama, Muziek, Romantiek

Frankrijk/Duitsland/Tsjechië 2008. Drama van Christophe Barratier. Met o.a. Gérard Jugnot, Clovis Cornillac, Kad Merad, Pierre Richard en Bernard-Pierre Donnadieu.

Het Parijs van de jaren dertig van de vorige eeuw ligt al tientallen jaren in Praag. Althans, voor de filmindustrie. Ook Faubourg 36 werd daar gedraaid, een musicaldrama tegen de achtergrond van massale werkloosheid en het oprukkende fascisme in een buitenwijk van Parijs. Jugnot speelt de hondstrouwe toneelmeester van het lokale theater en hij probeert samen met gelijkgezinden de boel draaiende te houden, in weerwil van de tijdgeest. Regisseur Barratier koos voor vertier in plaats van diepgang of spektakel en het eindproduct - hoewel visueel aangenaam - werd daardoor ietwat slaapverwekkend.

Le piano oublié

2007 | Drama, Mysterie, Familiefilm

Frankrijk 2007. Drama van Henri Helman. Met o.a. Corantin Martel, Jacques Perrin, Jean-Michel Noirey en Isabelle Renauld.

In het jaar 1961 ontdekt de muzikale 11-jarige Julien (Martel) in een oud herderskot een vergeten Steinway-vleugel en maakt kennis met grijze eigenaar Benjamin Rosenbaum (Perrin). Juliens pa heeft geen boodschap aan de concertpianistambities van zoonlief en wil dat hij het familiebedrijf, een drukkerij, overneemt. In de stemmige Franse tv-film Le piano oublié wordt het klassieke vader-zoonconflict van de middenstand uitgevochten, maar het scenario heeft nog een tweede laag in petto: via Benjamin, die Julien pianoles geeft en hem ook over WO II vertelt, komt de jongen in aanraking met een naargeestig familiegeheim.

Les Choristes

2004 | Drama, Muziek, Romantiek, Komedie

Frankrijk/Zwitserland/Duitsland 2004. Drama van Christophe Barratier. Met o.a. Gérard Jugnot, François Berléand, Jean-Baptiste Maunier, Jacques Perrin en Kad Merad.

Razend populaire film - in en buiten productieland Frankrijk - over een muziekleraar die eind jaren 40 van de voorbije eeuw 'lastige' jongens van een kostschool probeert te interesseren in muziek. Acteur Gérard Jugnot speelt de ogenschijnlijk stijve leraar die ontdekt dat de harde aanpak op school averechts werkt. Koormuziek blijkt de sleutel naar de harten van de jongens, kinderen die hunkeren naar orde, regelmaat en vertrouwen. Les choristes deed talloze internationale festivals aan en viel meermaals in de prijzen voor onder meer de muziek, de regie en de productie. Filmproducent en musicus Christophe Barratier baseerde zijn regiedebuut op de film La cage aux rossignols (1945).

Electrochoc

2004 | Thriller

Frankrijk 2004. Thriller van Gérard Marx. Met o.a. Jacques Perrin, Isabel Otero, Sandrine Le Berre, Guillaume Canet en Sylvie Granotier.

Castelain (Mottet), een van de leiders van de Franse neo- nazi`s, verklaart tijdens een grote bijeenkomst van sympatisanten dat de gaskamers een verzinsel zijn. Een groep anti-fascisten valt binnen en begint alles kort en klein te slaan. Fran[KA10]cois Leconte (Perrin) verneemt tot zijn verbazing dat zijn zoon Manu (Canet) tijdens deze rellen gewond werd. Aanvankelijk vermoedt hij dat Manu door een gezonde nieuwsgierigheid is gaan luisteren, maar dan verneemt hij dat de jongen een naaste medewerker is van Castelain. Fran[KA10]cois weet niet hoe hij hierop moet reageren, maar dan vraagt zijn ex- vrouw Sylvie (Granotier) om hun zoon in huis te nemen want hij is in gevaar. Een vader die in het reine moet komen met een zwaar dilemma. Perrin speelt zijn rol schitterend. Zijn vertwijfeling en zijn poging om zijn zoon te begrijpen weet hij zeer gevoelig uit te beelden. Het scenario van Eric Kristy is echter wat te naïef om echt aan te slaan. Er wordt weinig motivatie gegeven en je kan niet begrijpen dat ook maar iemand met een beetje intelligentie in die recht-extremistische slogans kan trappen. De werkelijkheid is veel minder eenvoudig. Fotografie van Jimmy Glasberg.

Frank Riva

2003 | Misdaad, Thriller

Frankrijk 2003. Misdaad van Patrick Jamain. Met o.a. Alain Delon, Mireille Darc, Cédric Chevalme, Jacques Perrin en Sophie von Kessel.

TASHet scenario is van Philippe Setbon. Het camerawerk is van Willy Stassen.

11'09''01 - September 11

2002 | Drama, Documentaire

Frankrijk/Verenigd Koninkrijk/Israël/Japan/Verenigde Staten/Ethiopië/Mexico/Iran 2002. Drama van Youssef Chahine, Alejandro González Iñárritu, Shohei Imamura, Claude Lelouch en Ken Loach. Met o.a. Maryam Karimi, Emmanuelle Laborit, Jérôme Horry, Nour El-Sherif en Ahmed Seif Eldine.

Elf regisseurs uit verschillende landen en culturen, onder wie Ken Loach, Sean Penn, Samira Makhmalbaf, Alejandro Gonzálex Iñárritu en Danis Tanovic, geven hun visie op de aanslagen in New York. Ze hadden volledige artistieke vrijheid; alleen de symbolische lengte van elke bijdrage stond vast: elf minuten, negen seconden en één frame (11''09''01). Niet alle bijdragen zijn even sterk, maar dat doet er eigenlijk niet toe. Samen laten de elf filmpjes zien op hoeveel verschillende manieren filmmakers kunnen reageren en reflecteren op de wereld om hen heen.

Le peuple migrateur

2001 | Documentaire

Zwitserland/Spanje/Duitsland/Italië/Frankrijk 2001. Documentaire van Jacques Perrin, Jacques Cluzaud en Michel Debats.

Gedurende het hele jaar trekken overal ter wereld miljoenen vogels door het luchtruim. Het zijn allerlei verschillende soorten, van zwaluwen tot reusachtige albatrossen, van ganzen tot pelikanen en van ooievaars tot kleine zangvogels. Ze volgen oude, vaste routes, steken oceanen, woestijnen en bergen over en voltooien onvoorstelbare zwerftochten. Deze reizen markeren al sinds mensenheugenis de opeenvolging van seizoenen. Ze geven ritme aan de voortschrijdende tijd en zelfs aan het leven van de mens zelf, beneden op de grond. Volgen van vogels, het beter leren kennen en begrijpen van de wetten en regels die ten grondslag aan de duizelingwekkende trektochten van de vliegende wezens. Dat is de eeuwenoude droom die een groep groep cineasten en ornithologen wilde realiseren. Jaren van voorbereiding en geduld, het gebruik van de modernste technologie, veel wilskracht en bovenal een jeugdige geest waren nodig voor deze unieke zoektocht naar het 'trekkersvolk'.

Le pacte des loups

2001 | Mysterie, Horror, Historische film, Thriller, Actiefilm

Frankrijk 2001. Mysterie van Christophe Gans. Met o.a. Samuel Le Bihan, Mark Dacascos, Émilie Dequenne, Vincent Cassel en Monica Bellucci.

Halverwege de achttiende eeuw was de Auvergne in Frankrijk in de ban van een monsterlijk dier dat uiteindelijk zo'n honderd slachtoffers maakte. 'La bête de Gévaudan', was het een wolf? Christophe Gans maakte een lekker vet, fraai ogend horrormysterie met martial arts elementen, waarin Grégoire de Fronsac (Samuel Le Bihan) koninklijke opdracht krijgt het beest op te sporen. Hij wordt vergezeld door een zwijgende Canadese Indiaan (martial arts kampioen Mark Dacascos). Veel mist, bevallige boezems en snelle gevechten. Vincent Cassel speelt een lokale bewoner met één arm die met zilveren kogels schiet. Let op een bijrol van Johan Leysen.

Scènes de crimes

2000 | Misdaad, Thriller

Frankrijk 2000. Misdaad van Frédéric Schoendoerffer. Met o.a. Charles Berling, Ludovic Schoendorffer, Pierre Mottet, Eva Darlan en Camille Japy.

De sfeer waarin Fabian (Berling) en Gomez (Dussolier) een seriemoordenaar zoeken is niet alleen morbide maar ook cynisch. Het lijkt erop dat de hele wereld pervers en duister is, dus welk heil moeten we verwachten van twee rechercheurs, die het zelf al niet zo nauw nemen met de moraal en niet eens de weg kunnen vinden? In zijn debuut zet Schoendoerffer een beklemmende atmosfeer neer, waarin Frankrijks moderne grootheden Berling (Les destinées sentimentales) en Dussolier (On connaît la chanson) zich met gemak begeven. (IdH/VPRO Gids)

Un enfant, un secret

1999 | Drama

Frankrijk/België 1999. Drama van Paolo Barzman. Met o.a. Jacques Perrin, Micheline Presle, Gautier Kusnierek, Anaïs Giraud en Pascaline Ponti.

Een jaar geleden werd het leven van Pierre Ancelin (Perrin) ontwricht toen zijn vrouw bij een ongeluk om het leven kwam. Sindsdien staat hij alleen voor de opvoeding van hun twee kinderen, de dertienjarige Julien (Kusnierek) en de achtjarige Clara (Giraud). Geen van de drie hebben de dood van hun vrouw en moeder kunnen verwerken. Vooral met puber Julien heeft Pierre het moeilijk. De jongen richt niets meer uit, thuis niet en op school al evenmin. Pierre is ervan overtuigd van Julien zijn leven opzettelijk zuur wil maken. Dit doet hem terugdenken aan zijn eigen moeilijke jeugd en als hij op een dag zijn zelfbeheersing verliest en Julien een pak slaag geeft, wordt hij beschuldigd van kindermishandeling. Een prangend psychologisch drama over de onderlinge verhouding tussen een vader en zijn opgroeiende zoon. De film toont aan dat kindermishandeling dikwijls het gevolg is van een onverwerkt jeugdtrauma van een van de ouders. De film balanceert doorlopend op het randje van het melodramatische, maar dank zij de knappe vertolking van Perrin wordt hij nergens goedkoop. Een film die als aanleiding kan dienen voor een debat op school. Pierre Billon, Alain Robillard en Philippe Lauro- Baranes schreven het scenario. Fotografie is van Michel Van Laer. Dolby Surround.

Nana

1999 |

1999. Alberto Negrin. Met o.a. Jacques Perrin, Bernard Giraudeau en Francesca Dellera.

Een jaar geleden werd het leven van Pierre Ancelin (Perrin) ontwricht toen zijn vrouw bij een ongeluk om het leven kwam. Sindsdien staat hij alleen voor de opvoeding van hun twee kinderen, de dertienjarige Julien (Kusnierek) en de achtjarige Clara (Giraud). Geen van de drie hebben de dood van hun vrouw en moeder kunnen verwerken. Vooral met puber Julien heeft Pierre het moeilijk. De jongen richt niets meer uit, thuis niet en op school al evenmin. Pierre is ervan overtuigd van Julien zijn leven opzettelijk zuur wil maken. Dit doet hem terugdenken aan zijn eigen moeilijke jeugd en als hij op een dag zijn zelfbeheersing verliest en Julien een pak slaag geeft, wordt hij beschuldigd van kindermishandeling. Een prangend psychologisch drama over de onderlinge verhouding tussen een vader en zijn opgroeiende zoon. De film toont aan dat kindermishandeling dikwijls het gevolg is van een onverwerkt jeugdtrauma van een van de ouders. De film balanceert doorlopend op het randje van het melodramatische, maar dank zij de knappe vertolking van Perrin wordt hij nergens goedkoop. Een film die als aanleiding kan dienen voor een debat op school. Pierre Billon, Alain Robillard en Philippe Lauro- Baranes schreven het scenario. Fotografie is van Michel Van Laer. Dolby Surround.

L'écran témoin : Un enfant, un secret

1999 |

1999. Paolo Barzman. Met o.a. Anaïs Geraud, Gautier Kusnierek en Jacques Perrin.

Een jaar geleden werd het leven van Pierre Ancelin (Perrin) ontwricht toen zijn vrouw bij een ongeluk om het leven kwam. Sindsdien staat hij alleen voor de opvoeding van hun twee kinderen, de dertienjarige Julien (Kusnierek) en de achtjarige Clara (Giraud). Geen van de drie hebben de dood van hun vrouw en moeder kunnen verwerken. Vooral met puber Julien heeft Pierre het moeilijk. De jongen richt niets meer uit, thuis niet en op school al evenmin. Pierre is ervan overtuigd van Julien zijn leven opzettelijk zuur wil maken. Dit doet hem terugdenken aan zijn eigen moeilijke jeugd en als hij op een dag zijn zelfbeheersing verliest en Julien een pak slaag geeft, wordt hij beschuldigd van kindermishandeling. Een prangend psychologisch drama over de onderlinge verhouding tussen een vader en zijn opgroeiende zoon. De film toont aan dat kindermishandeling dikwijls het gevolg is van een onverwerkt jeugdtrauma van een van de ouders. De film balanceert doorlopend op het randje van het melodramatische, maar dank zij de knappe vertolking van Perrin wordt hij nergens goedkoop. Een film die als aanleiding kan dienen voor een debat op school. Pierre Billon, Alain Robillard en Philippe Lauro- Baranes schreven het scenario. Fotografie is van Michel Van Laer. Dolby Surround.

Himalaya - l'enfance d'un chef

1999 | Drama, Avonturenfilm

Frankrijk/Verenigd Koninkrijk/Zwitserland/Nepal 1999. Drama van Eric Valli. Met o.a. Thilen Lhondup, Gurgon Kyap, Lhakpa Tsamchoe, Karma Tensing en Karma Wangel.

De gerenommeerde Franse fotograaf Eric Valli geldt als een kenner van de Himalaya. Daar situeerde hij zijn eerste speelfilm. De oude Tinle leidde voorheen de yak karavaan die zout naar zijn bergdorp en vervolgens voor handel naar de dichtstbijzijnde markt vervoert. Wanneer hij hoort dat zijn zoon, die deze taak zou overnemen, dood is, komt Tinle in een lastig parket: hij wil het werk binnen de familie houden. Valli heeft duidelijk evenveel belangstelling voor het schitterende woeste landschap als voor de mensen: in alle kalmte brengt hij ze in beeld en geeft al doende een onsentimentele kijk op een voor westerlingen onvoorstelbaar universum.

Chasseurs d'écume

1999 |

Frankrijk 1999. Denys Granier-Deferre. Met o.a. Stéphane Metzger, Aurore Clément, Jacques Perrin en Alexia Stresi.

De gerenommeerde Franse fotograaf Eric Valli geldt als een kenner van de Himalaya. Daar situeerde hij zijn eerste speelfilm. De oude Tinle leidde voorheen de yak karavaan die zout naar zijn bergdorp en vervolgens voor handel naar de dichtstbijzijnde markt vervoert. Wanneer hij hoort dat zijn zoon, die deze taak zou overnemen, dood is, komt Tinle in een lastig parket: hij wil het werk binnen de familie houden. Valli heeft duidelijk evenveel belangstelling voor het schitterende woeste landschap als voor de mensen: in alle kalmte brengt hij ze in beeld en geeft al doende een onsentimentele kijk op een voor westerlingen onvoorstelbaar universum.

C'est pas ma faute

1999 | Komedie, Familiefilm, Drama

Frankrijk 1999. Komedie van Jacques Monnet en Jacques Monet. Met o.a. Gautier Kusnierek, Jérôme Hardelay, Giulia Demont, Eugénie Gendron en Arielle Dombasle.

Martin (Kusnierek) mag ook dit jaar wee mee met de ouders van zijn vriend Vincent (Hardelay) op vakantie aan zee. Het vast honk is hotel Nautilus. In de buurt staat een oude boom met een hut erin, waar zij heel wat aangename avonturen beleefd hebben met andere kinderen die er ook altijd tijdens de zomer zijn. Dit jaar ontdekken Vincent en Martin dat kinderen uit een naburig vakantiekamp 'hun' boomhut hebben bezet. Ze bedenken een plan om de kinderen die er niet horen te verdrijven, maar daarbij komt Martin tussen de wal en het schip terecht. Bovendien wil de eigenaar van het hotel de boom laten kappen. De vakantie dreigt bijna in het water te vallen, maar het loopt gelukkig nog goed af. Vrolijke film, die voor de gehele familie bedoeld is, maar door het tamelijk kinderachtige scenario van Jean-Patrick Benes en Laurent Molinaro eigenlijk alleen maar de hele prille jeugd kan bekoren. Lhermitte was een der producenten, en Frankrijks belangrijkste commerciële omroep TF1 de belangrijkste financier in ruil voor uitzendrechten. Was nog even in de bioscoop te zien binnen de landsgrenzen. Het camerawerk van Bruno de Keyser is dik in orde, beter dan de regie en het spel. Veel moeite voor weinig. Dolby Digital.

Victor Schoelcher, l'abolition

1998 |

Frankrijk 1998. Paul Vecchiali. Met o.a. François Marthouret, Ludmila Mikaël en Jacques Perrin.

Martin (Kusnierek) mag ook dit jaar wee mee met de ouders van zijn vriend Vincent (Hardelay) op vakantie aan zee. Het vast honk is hotel Nautilus. In de buurt staat een oude boom met een hut erin, waar zij heel wat aangename avonturen beleefd hebben met andere kinderen die er ook altijd tijdens de zomer zijn. Dit jaar ontdekken Vincent en Martin dat kinderen uit een naburig vakantiekamp 'hun' boomhut hebben bezet. Ze bedenken een plan om de kinderen die er niet horen te verdrijven, maar daarbij komt Martin tussen de wal en het schip terecht. Bovendien wil de eigenaar van het hotel de boom laten kappen. De vakantie dreigt bijna in het water te vallen, maar het loopt gelukkig nog goed af. Vrolijke film, die voor de gehele familie bedoeld is, maar door het tamelijk kinderachtige scenario van Jean-Patrick Benes en Laurent Molinaro eigenlijk alleen maar de hele prille jeugd kan bekoren. Lhermitte was een der producenten, en Frankrijks belangrijkste commerciële omroep TF1 de belangrijkste financier in ruil voor uitzendrechten. Was nog even in de bioscoop te zien binnen de landsgrenzen. Het camerawerk van Bruno de Keyser is dik in orde, beter dan de regie en het spel. Veel moeite voor weinig. Dolby Digital.

Nora

1998 | Drama

Frankrijk/Duitsland 1998. Drama van Edouard Molinaro. Met o.a. Jean-Michel Dupuis, Leslie Malton, Julia Maraval, Jacques Perrin en Andreas Elsholz.

Sinds de dood van zijn echtgenote leeft de veertig-jarige leraar Antoine (Dupuis) alleen. Hij heeft een latrelatie met Charlotte (Malton), maar wil zich nog niet binden. Op een dag komt een man die van hem een kamer huurt zijn hulp inroepen. Het appartementsgebouw waar hij met zijn dertienjarige dochter Nora (Maraval) woont is onteigend en hij weet niet waar naartoe. Antoine kan de man niet helpen. Eens buiten pleegt deze zelfmoord. Antoine voelt wroeging en besluit Nora in huis te nemen. Het meisje, dat opgegroeid is in een marginaal milieu, maakt hem het leven niet gemakkelijk en het lijkt alsof hij geen vat op haar krijgt. Opmerkelijk menselijk drama over een man van middelbare leeftijd die eensklaps de verantwoordelijkheid krijgt over een tienermeisje dat zich niet naar zijn wensen wil plooien en dat bovendien elke gelegenheid te baat neemt om hem te pesten. De jonge Maraval leeft zich uitstekend in haar moeilijke rol in en alleen reeds voor haar prestatie is de film de moeite waard. Molinaro en Nicolas Bréhal baseerden hun scenario op de roman Watch And Ward van Henry James. Fotografie is van Michael Epp.

L'elefante bianco

1998 | Avonturenfilm, Misdaad

Frankrijk/Duitsland/Italië 1998. Avonturenfilm van Gianfranco Albano. Met o.a. Mathieu Carrière, Jennifer Nitsch, Remo Girone, Axelle Grelet en Vincent Lecoeur.

Rond 1890 probeert Rudde (Carri[KA2]ere), een Hollander zonder geweten, het kleine Siamese koninkrijkje Jarma om te bouwen in [KA1]e[KA1]en grote opiumplantage, waarmee hij gigantische winsten hoopt te behalen. Hij arrangeert een ongeluk, waarbij de kroonprins om het leven komt. Zo kan hij zijn wurggreep op het staatje versterken. De koning (Girone) is Rudde echter een stap voor: Maia (Grelet), de tweelingzus van de kroonprins, neemt de identiteit van haar omgekomen broer aan, waardoor de druk even van de ketel af is over de troonopvolging. Het rijkje heeft echter hoge schulden opgelopen en de koning raakt verslaafd aan de opium. De zoon van een Franse handelaar, Gabriel (Lecoeur) die met de koningskinderen was opgegroeid, is zeer bedroefd over het verlies van Maia. Als zijn vader door toedoen van Rudde om het leven komt, wordt hij ingewijd in de oosterse vechtsporten en vanaf dat moment zint hij op wraak. Hij ontmoet een Italiaanse avonturier Max (Quinn) die hem tweemaal het leven redt en Marianna (Nitsch), een jonge arts; het duo helpt hem in de strijd tegen Rudde, die erin geslaagd was Maia te ontmaskeren, waardoor zij in de gevangenis belandde en gedood moet worden om haar relatie met Gabriel, die haar in Hong Kong had ontmoet, waar zij voor staatszaken was. Dan sterft de witte olifant, het symbool van de onafhankelijkheid van Jarma. Alles kan nog gered worden als er tijdig een nieuwe olifant in het koninkrijk komt. Gabriel trekt de jungle in en Rudde probeert hem op alle mogelijke manieren de voet dwars te zetten. Na een spannende race tegen de klok, kan Gabriel zijn geliefde definitief in de armen sluiten... Het scenario, waarin van dik hout planken wordt gezaagd, is van Andrea Porporati, Filipo Gentili en Alessandro Sermoneta, naar de roman van Emilio Salgari La città del re lebbroso. Het camerawerk is van Romano Albani. Een ouderwets avontuur zonder al te grote verrassingen dat aardig oogt en behoorlijk gespeeld wordt.

Love in Ambush

1997 | Drama

Frankrijk/Australië/Verenigde Staten 1997. Drama van Carl Schultz. Met o.a. Grant Piro, Sigrid Thornton, Jacques Perrin, Jonathan Schultz en James Tolkan.

Gebaseerd op een roman van Loup Durand. Shelley (Thornton) hoort dat haar broer verdwenen is op het strijdtoneel in Vietnam. Samen met haar ex-man en fotograaf vliegt ze naar Phnom Penh om hem te zoeken. Ingetogen film, geschoten op locatie op de Filippijnen en in Australië. (VM/VPRO Gids)

In fondo al cuore

1997 | Misdaad, Thriller

Italië 1997. Misdaad van Luigi Perelli. Met o.a. Barbara De Rossi, Günther Maria Halmer, Sonja Kirchberger, Christine Boisson en Anita Zagaria.

Deze tv-film die meestal in twee delen wordt uitgezonden, begint met de vondst van twee slachtoffertjes van een lustmoordenaar. Het zijn de zestien-jarige Roberta en de viertien-jarige Anna (Minella). Roberta is vermoord, maar Anna heeft het overleefd. Anna is totaal niet meer aanspreekbaar. Commissaris Gennari (Halmer) wil Anna toch verhoren en ontdekt dat ze ooit behandeld werd voor anorexia na de scheiding van haar ouders door psychologe Laura (De Rossi). Aanvankelijk wil Laura niet meewerken, omdat ze haar vak na de zelfmoord van een patiënt heeft opgegeven. Uiteraard doet ze het en er ontstaat een band tussen haar en Gennari. Uiteindelijk zal Laura het spoor naar de ware moordenaar vinden en de sterke arm schiet haar op het juiste moment te hulp. Het scenario van Giorgio Mariuzzo en Francesco Scardamaglia is zo voorspelbaar als het maar kan ondanks modieuze subplots als een internetsite met een foto van de slachtoffers. De film grenst aan soapachtige suspense, maar de hoofdrollen zijn best aantrekkelijk, het verhaal gemakkelijk verteerbaar zodat het geheel te genieten valt. Typisch kijkvoer voor de massa, die voor tv-buis zit. Je bent het zo weer vergeten en dan kun je een paar later weer opnieuw kijken. Het camerawerk is van Sandro Grossi.

Microcosmos

1996 | Documentaire

Frankrijk/Italië/Zwitserland 1996. Documentaire van Marie Pérennou en Claude Nuridsany.

Een lieveheersbeestje dat een hapje verschalkt, een parade van rupsen, een spin die een slachtoffer in kleverige draden wikkelt, parende slakken, ontelbare ijverige mieren die samen een hoop creëren... Zet een camera op een grasveld en je blijft kijken naar al die kleine beestjes die we doorgaans negeren of maar lastig vinden. De Franse makers van Microcosmos hadden jaren nodig om de juiste apparatuur te ontwikkelen waarmee ze de wondere wereld van insecten van heel dichtbij konden observeren. Het resultaat, zonder tekst maar wel met geluidseffecten en muziek, is verbluffend en adembenemend.

Le silence des fusils

1996 | Western

Frankrijk/Canada 1996. Western van Arthur Lamothe en Arthur Lamothe. Met o.a. Jacques Perrin, Michèle Audette, Marco Bacon, Réginald Vollant en Gabriel Gascon.

De Franse marinebioloog Jean-Pierre Lafond (Perrin) bezoekt in 1984 het Maliotenam reservaat om het walvissengedrag te bestuderen. Het reservaat wordt bevolkt door Canadese Indianen, die Montagnais genoemd worden, De Montagnais Indianen zijn gepassioneerde zalmvissers, die zich niets aantrekken van de wetgeving, die een vergunning vereist. Het ontzielde, bebloede lichaam van Salomon Ishpatau wordt gevonden. Een verdrinkingsdood, meent de politie. Roxane (Audette), die als secretaresse werkt van de gemeenschap der Indianen maakt zich buitengewoon bezorgd: de Indianen menen dat Ishpatau's lichaam kogelgaten vertoonde en haar broer Ulysse die voor het laatst in het gezelschap van Ishpatu gezien was, is verdwenen. De autoriteiten schijnen zich niet erg druk te maken. Roxane gaat met Lafond zelf op onderzoek uit en een paar dagen later stuiten zij op het strand op het aangespoelde lichaam van Ulysse, dat eveneens bebloed is en waarover al heel rap geconcludeerd wordt dat ook hij verdronken is. Roxane en Lafond, tussen wie zich een romantische relatie ontwikkelt, menen dat er toch wel iets anders aan de hand moet zijn. Lamothe, die sedert 1953 in Canada woont en werkt is afkomstig uit het Zuid-Westen van Frankrijk en heeft zich bezig gehouden met het maken van films over minderheden. In deze film heeft hij er zich toch wat te gemakkelijk vanaf gemaakt door alles veel te zwart-wit en te ongenuanceerd voor te stellen; de personages zijn niet uitgediept en de blanken komen er te belachelijk vanaf, wat de film te ongeloofwaardig maakt. Het scenario dat gebaseerd is op een waar gebeurd voorval in de jaren 1970, is van Jean Beaudry en regisseur Lamothe. Het camerawerk is van Roger Moride.

En danger de vie

1996 | Familiefilm

Frankrijk 1996. Familiefilm van Bruno Gantillon. Met o.a. Fanny Cottençon, Frédéric Andrau, Aurélien Recoing, Voledia Serre en Alexandre Arbatt.

Jacqueline Ricard (Cotten[KA10]con) is een toegewijde en liefhebbende moeder die alles in het werk stelt om haar verslaafde zoon, Jean-Luc (Andrau) van de drugs af te helpen. Hij is al twee jaar aan het spul en terroriseert de hele familie. Vader Paul (Recoing) is een vriendelijke man, maar het wordt hem teveel en hij pakt zijn biezen. Jacqueline staat nu alleen ervoor. Ze is radeloos en zou Jean-Luc wel willen vermoorden. (Gelukkig) lukt dat niet, maar dan is ze zo vertwijfeld da ze zich voor de m[KA1]etro wil gooien. Zij wordt op het nippertje gered door Guillaume (Serre). Hij is erg onder de indruk en wil Jacqueline en Jean-Luc helpen voor het definitief te laat is. Drama over de desastreuze invloed die verslaafde heeft op zijn directe omgeving, en vooral op het gezin waartoe hij behoort. Cotten[KA10]con en Serre zetten geloofwaardige personages neer. Het uit het leven gegrepen (naar een ware gebeurtenis) scenario is van Pierre Billon, Jean-Pierre Carasso, Louis Feyrabend en Gantillon. Fotografie van Houshang Baharlou. Zeer geschikt als discussie-onderwerp op de middelbare school.

Une page d'amour

1995 | Drama, Historische film

Frankrijk 1995. Drama van Serge Moati. Met o.a. Miou-Miou, Jacques Perrin, Félicité Chaton, Grace de Capitani en François Berléand.

Rond 1865 woont de weduwe H[KA1]el[KA2]ene (Miou-Miou) met haar dochter Jeanne (Chaton), die elf is, in een bescheiden etagewoning. Jeanne hangt aan haar moeder en zou er niet aan moeten denken dat iemand anders, in casu een man, te veel aandacht aan haar zou besteden. Als H[KA1]el[KA2]ene `s nachts last krijgt van hevige buikkrampen wordt hun buurman Docteur Derberle (Perrin) erbij geroepen. Hij verstoort de betrekkelijke rust van het tweetal en van hun teruggetrokken bestaan. Een vrij getrouwe, bekorte bewerking van de roman van Emile Zola over een hartstochtige driehoeksverhouding, waarin een tiener de eerste viool speelt. Het spel is sereen en de aankleding van de film (decors en kostuums) is schitterend, maar het scenario van Pierre Dumayet is oppervlakkig en gaat niet in op de sociale context van Zola. Het camerawerk van André Néau is mooi. 16:9.

Un amour aveugle

1995 | Thriller, Drama

Frankrijk 1995. Thriller van Michaëla Watteaux. Met o.a. Deborah Epstein, Arnaud Giovaninetti, Jacques Perrin, Véronique Silver en Clara Bellar.

Een veertien-jarig vrijgevochten meisje (Epstein) brengt haar vakantie door bij haar grootmoeder op een afgelegen landgoed. De enige buurman is een wereldvreemde ornitholoog die zijn verrekijker echter voor andere dingen gebruikt dan de bestudering van vogels. Een doorzichtige en voorspelbare psychologische thriller over een jong meisje en een psychopaat. Je voelt de enge gebeurtenissen al heel lang van te voren aankomen. De redelijke spelprestaties van de hoofdrollen zijn onvoldoende om de forse tekortkomingen in het scenario van regisseuse Watteaux en Guy- Patrick Sainderichin te camoufleren. Het camerawerk is van Elisabeth Prouvost.

Une petite fille particulière

1994 | Drama

Canada/Frankrijk 1994. Drama van Jean-Pierre Prévost. Met o.a. Alexandra Vandernoot, Jacques Perrin, Monique Spaziani, Geneviève Morin-Dupont en André Melançon.

Vandernoot is een jonge Française die in Montréal woont. Op een dag verandert haar hele leven. Eerst hoort ze dat het vliegtuig waarin haar moeder naar Canada kwam in volle vlucht is neergestort. Later blijkt dat het loterij-briefje dat zij van haar moeder kreeg voor haar vertrek, de hoofdprijs gewonnen heeft: zestig miljoen Franse frank. Maar dit nieuwe fortuin heeft voor haar een bijzonder bittere bijsmaak. Overtrokken drama dat filosofeert over de zin van het leven en de plaats van het geluk. De uitmuntende vertolking van de Belgische actrice Vandernoot redt het niet bepaald overtuigende scenario van Pierre Billon van de complete ondergang. In beeld gebracht door Daniel Jobin.

Montparnasse-Pondichéry

1994 | Komedie, Romantiek

Frankrijk 1994. Komedie van Yves Robert. Met o.a. Miou-Miou, Yves Robert, André Dussollier, Jacques Perrin en Maxime Leroux.

Aangemoedigd door een nieuwe wet laat de veertig-jarige ongehuwde moeder en behangontwerpster Miou-Miou zich inschrijven aan de universiteit, om alsnog een diploma te halen. De studie wordt een flop en na een ruzie laat ze haar vriend zitten. Ontmoedigd zwerft ze door de straten. Ze komt terecht in metrostation Montparnasse. Hier ontmoet ze de zeventig-jarige ex- musicus Robert. Samen beleven ze de crisis in hun leven, en er bloeit een romantische relatie op. Poëtische liefdesgeschiedenis verteld met een grote dosis relativerende humor. Uit elke situatie, hoe uitzichtloos ook, kan iets nieuws, iets fascinerends groeien. Uitstekend spel van Miou-Miou en regisseur Robert. De laatste schreef het scenario, samen met Frédéric Lasaygues. Robert Alazraki stond in voor het camerawerk.

Les hirondelles ne meurent pas à Jerusalem

1994 |

Frankrijk/Tunesië 1994. Ridha Behi. Met o.a. Jacques Perrin, Ben Gazzara, Laurence Massliah, Selim Dhaou en Tim Turkhi.

Aan de vooravond van de ondertekening van het akkoord van Oslo tussen de Palestijnen en Isra[KA3]el wordt Richard (Perrin) een Franse journalist naar Jerusalem gestuurd om een reportage te maken over de stemming onder de Palestijnen en de Isra[KA3]eli[KA3]ers. Richard profiteert tegelijkertijd van het feit dat deze gelegenheid hem de mogelijkheid biedt om een vriendin van vroeger Esther (Massliah) op te zoeken, die voor haar oude vader Moshe (Gazzara) zorgt, een overlevende van de holocaust. Ter plekke huurt hij een taxichauffeur in als gids. Het is Hammoudi (Dhaou), die bekend staat als Local Radio en op zoek is naar zijn grootmoeder die bij de uittocht der Palestijnen in 1948 verdwenen is. Hammoudi`s zuster Zeinab (Turkhi), een moderne westers geori[KA3]enteerde vrouw, moet zuchten onder de terreur van haar echtgenoot Riadh (Khalil); hij is door zijn exil in Jordani[KA3]e tot fundamentalistisch heethoofd gemaakt. Als Richard een tv-ploeg uit Parijs laat overkomen om de story van Hammoudi in beeld te brengen, vallen zij in handen van terroristen, die dreigen Hammoudi voor hun ogen neer te schieten. Aan de hand van deze hoofd- en bijfiguren wordt het Palestijns- Isra[KA3]elische conflict uiteengezet. Behi`s bekroonde film is boeiend en uitdagend; hij is rijk aan details en zonder overdrijving gemaakt - niet iedereen (afhankelijk van het kamp, waarin hij zich bevindt) zal hem positief beoordelen, maar de rolprent laat zien dat de intifada aan beide kanten slachtoffers heeft gemaakt en mensen angst aanjaagt. De film is onderhoudend en een buitenstaander krijgt een interessant en verdienstelijk beeld van de onderlinge verhoudingen en de onderhuidse spanningen. De spelprestaties met uitzondering van een zwakke Gazzara, zijn goed. Het scenario is van regisseur Behi, Didier Decoi en Tijani Zalila. Het camerawerk van Nederlander Theo van de Sande is uitmuntend en draagt in hoge mate bij aan het positieve resultaat.

Le trajet de la foudre

1994 | Misdaad

België/Frankrijk 1994. Misdaad van Jacques Bourton. Met o.a. Jacques Perrin, Elisabeth Bourgine, Béatrice Agenin, Lionel Bourguet en Christian Crahay.

Perrin is in Brugge voor de restauratie van een schilderij. Hij maakt van de gelegenheid gebruik om Agenin op te zoeken, een vriendin die een recital geeft in het casino van Knokke. Op een feestje in haar villa leert Perrin Agenins vrienden kennen: haar cynische impresario, haar pianist Depauw, die verliefd op haar is, de mooie Bourgine, en Bourguet, Agenins invalide zoon. Onder de gasten heerst een gespannen sfeer, die nog grimmiger wordt wanneer Agenin aankondigt dat zij wil stoppen met zingen. Het is duidelijk dat sommigen nog wat rekeningen te vereffenen hebben met anderen... Naar de roman van Stanislas-André Steeman, een sfeervolle politiefilm, helemaal in België opgenomen. Calros Saboga bewerkte het tot scenario.

Le château des oliviers

1993 | Drama

Frankrijk 1993. Drama van Nicolas Gessner. Met o.a. Brigitte Fossey, Eva Darlan, Jacques Perrin, Louis Velle en Georges Coraface.

Tweedelige Franse tv-film op basis van gelijknamige achtdelige serie uit 1993 met centraal Estelle Laborie (Fossey), een Parisienne, die vastbesloten is in verval geraakt kasteel en landerijen van haar familie van wijnbouwers en olijftelers nieuw leven in te blazen. Met haar twee jonge volwassen zonen en dochter, haar ex (Velle), de burgemeesteresse van Ch[KA4]ateauneuf-du-Pape (Darlan) en een machtig zakenman (Parrin) die in de buurt huizencomplex wil bouwen en hiermee het domein bedreigt, krijgt Estelle aardig wat melodramatische toestanden te verwerken. Scenarist Frédérique Hébrard, zelf afkomstig uit die streek, beheerst met sterk verhaal het recept van dit soort roman-feuilleton. Mooi kader en acteurs die men niets kan verwijten. Minder diepgaand dan de serie, oppervlakkiger in karakteropbouw maar wel sneller.

Il lungo silenzio

1993 | Drama

Italië/Frankrijk/Duitsland 1993. Drama van Margarethe von Trotta. Met o.a. Carla Gravina, Jacques Perrin, Alida Valli, Ottavia Piccolo en Paolo Graziosi.

Een drama gebaseerd op het hedendaagse Italiaanse politieke web dat besmeurd is met corruptie, onbetrouwbaarheid en zwijgen. Een rechter wordt vermoord en zijn vrouw zet het onderzoek voort waaraan haar overleden echtgenoot werkte. Zij komt erachter dat haar man werd vermoord omdat hij de connectie en het netwerk tussen de politiek, de maffia en de Masonic Lodge onderzocht. Zij weigert op te geven en probeert door de muur van stilte heen te breken, die al veel te lang voortduurt en het in de openbaarheid te brengen. Gravina is uitstekend als de weduwe, maar de film is te zwaar op de hand voor de gemiddelde kijker. Het scenario is van Felice Laudadio. Het camerawerk is van Mario Sperduti.

I Delitti privati

1993 | Mysterie, Misdaad

Italië 1993. Mysterie van Sergio Martino. Met o.a. Edwige Fenech, Ray Lovelock, Cinzia De Ponti, Manuel Bandera en Victoria Vera.

Nicole Venturi (Fenech) is een journaliste uit Frankrijk, die in het Italiaanse Lucca werkt en daar met haar dochter Sandra (Belvedere) woont. Op een dag wordt het vredige leven in Lucca door een tragisch gebeuren opgeschrikt. Een bekende confectie- ondernemer, behorende tot een zeer hoogstaande Toscaanse familie, wordt vermoord. Nicole, die tot de moord uitsluitend kleine berichten deed, Avanzano (Lovelock) en landsadvocaat Angela Castelli (Cinzia De Ponti) gaan zich ermee bezighouden. Nicole krijgt van een grote Romeinse krant de opdracht het onderzoek te volgen. Een prima produktie, wisselvallige acteerprestaties en een cast met vele welbekende Europese acteurs. Maar het ontbreekt de film aan suspense en het tempo is wat traag.

Missus

1992 | Thriller, Drama

Frankrijk/Italië/SU/Duitsland 1992. Thriller van Alberto Negrin. Met o.a. Iain Glen, Catherine Wilkening, Helmut Griem, Wadeck Stanczak en Jacques Perrin.

De jezu[KA3]ieten pater Pietro Salviati Missus (Glen) wordt in 1982 door het Vaticaan naar de Sovjet-Unie gestuurd om er achter te komen wie de KGB als spion in de kerk van Rome heeft laten infiltreren. Zijn contactman blijkt de KGB-kolonel Tadigov (Adorf) te zijn, voor wie Missus acht jaar eerder op de vlucht moest. Tadigov wordt echter vermoord en nu wordt er jacht gemaakt op Missus en de knappe CIA-agente Olga Astrova (Wilkening). Olga slaagt erin uit Leningrad te vluchten, maar in de Finse vijfmijlszone wordt zij onder vuur genomen. Missus blaast na dit incident de hele operatie af en wil in Litauen (toen ook nog de Sovjet-Unie) een nieuw leven beginnen. De KGB laat hem echter niet met rust. Zij sturen zijn ex-minnares (Dobrovolskaja) op hem af, die hem niet alleen opspoort, maar hem óók onthult dat hij de vader van haar dochtertje is. Een spionagefilm met de clerus als held, die ook over menselijke zwakheden blijkt te beschikken. Er zit te weinig vaart in deze film en het slot is te melodramatisch en ongeloofwaardig ondanks de aantrekkelijke rolverdeling. Het scenario is van Franco Bernini en Angelo Pasquini. Deze lange tv-film wordt meestal in twee delen uitgezonden.

Les eaux dormantes

1992 | Thriller, Mysterie, Komedie

Frankrijk/Portugal 1992. Thriller van Jacques Tréfouel. Met o.a. Philippe Caroit, Marie Adam, Danièle Delorme, Michel Galabru en Ludmila Mikaël.

Caroit is arts. Na een verblijf van drie jaar in Cambodja, keert hij terug naar het ouderlijk huis in de Franse provincie. Hij was ooit vertrokken om Mika[KA3]el te vergeten, want zijn ouders waren er tegen dat hij met haar omging. Op anomieme wijze wordt hij erop attent gemaakt dat zijn vader onder geheimzinnige omstandigheden is verdwenen. Zijn moeder met wie hij een niet al te beste verhouding heeft, zwijgt in alle talen en van zijn mentaal gehandicapte zuster wordt hij ook al niet wijzer. Het oudere echtpaar dat de huishouding regelt, doet alsof zij van niets weten. In een bedrukte stemming zoekt hij Mika[KA3]el toch weer op zonder dat hij beseft dat zijn visite haar fataal wordt. Ook de bediende, Galabru legt het loodje. Langzaam maar zeker krijgt Caroit door wie de dader is, maar dan zit hij in de val. Komische mysteriefilm, die mank gaat aan een gebrek aan actie en een overdosis aan dialoog (van Jacques Santamaria). Het scenario van Yves Ellena en Jacques Santamaria is gebaseerd op de roman van het beroemde schrijversduo Pierre Boileau en Thomas Narcejac. Het camerawerk is van Elso Roque.

La corsa dell'innocente

1992 | Drama, Thriller

Frankrijk/Italië 1992. Drama van Carlo Carlei. Met o.a. Manuel Colao, Federico Pacifici, Nicola Di Pinto, Francesca Neri en Sal Borgese.

Een prachtige debuutfilm van regisseur Carlei. Deze nachtmerrie-achtige, gewelddadige film met als thema kindermishandeling is de laatste van producent Franco Cristaldi, die vlak daarna stierf. De kleine Vito (Colao) is een dromerige, slimme jongen uit Aspromonte, het kidnap-centrum in het Zuiden van Italië. Zijn familie legt het loodje in een bende- oorlog, maar Vito weet te ontsnappen. Hij trekt naar het Noorden, omdat hij zo graag het losgeld wil teruggeven aan Neri en Perrin, de ouders van een meisje dat door zijn familie was ontvoerd. Erg realistisch is het script niet, maar de film is boeiend genoeg vanwege de spanning en de snelle montage. Het spel van Colao is bijzonder geloofwaardig.

La corsa dell' innocente

1992 |

Italië 1992. Carlo Carlei. Met o.a. Federico Pacifici, Manuel Colao en Jacques Perrin.

Ergens in Zuid-Italië. Het jongetje Vito schrikt wakker door geweerschoten: de maffia is zijn familie aan het vermoorden als wraakactie voor Vito's vader; die tot een rivaliserende bende behoort. Door zich te verstoppen weet Vito te overleven; maar de moordenaars zoeken hem; om ook de laatste getuige uit de weg te ruimen. Vito's vader was betrokken bij de ontvoering van een miljonairszoontje en zijn tegenstanders zijn naarstig op zoek naar het losgeld. Ook al weet Vito naar Rome te vluchten; toch is hij daar nog niet veilig voor zijn achtervolgers.

L'ombre

1992 | Thriller

Zwitserland/Frankrijk/Duitsland 1992. Thriller van Claude Goretta. Met o.a. Pierre Arditi, Jacques Perrin, Maurice Garrel, Gudrun Landgrebe en Julie Jézéquel.

Goretta verdiepte zich in de weinig glorieuze hedendaagse realiteit van Zwitserland, en had een vechtfilm op het oog. Het resultaat staat ver af van de hooggestemde verwachtingen van de kijker. Het scenario trapt onvermijdelijke open deuren in omtrent corruptie en macht en ontbreekt het in het bijzonder aan fijnzinnigheid. De kijker steekt niets op van dit verhaal over een prominent journalist en een brave documentaliste, die geconfronteerd worden met een gewelddadige werkelijkheid. Ondanks hun talent als acteurs, lijken Arditi en Perrin in deze armoedige politieke en maatschappelijke beschouwing op marionetten, die niet in staat zijn tot genuanceerd denken. Scenario van regisseur Goretta, Muriel Teodori en Efrem Camerin.

Chi tocca muore

1992 | Thriller

Zwitserland/Duitsland/Frankrijk/Italië/Verenigde Staten 1992. Thriller van Pier Nico Solinas. Met o.a. Martin Sheen, Franco Nero, Véronique Jannot, Jacques Perrin en Renée Estevez.

Frank Magenta (Sheen), een Amerikaans journalist in Rome, onderzoekt een serie geheimzinnige moorden, die een ding gemeen hebben: van alle slachtoffers zijn de handen afgehakt. Hij ontdekt dat de moorden verband houden met de smokkel van kernmateriaal van en naar Europa, de VS en Afrika. Hij ontmoet een Italiaans geheim agent die de smokkelaars op het spoor is. Tenslotte belandt hij met inspectrice Jannot van een Europees Bureau voor Kernenergie in Afrika. Ondanks gevaar en intriges ontdekken zij dat ook hooggeplaatste politici betrokken zijn bij de illegale handel. Bijzonder spannend! Renee is de dochter van Martin. Scenario van Solinas en John Howlett.

Touch And Die

1991 | Actiefilm, Thriller

Duitsland/Frankrijk/Italië/Verenigd Koninkrijk/Verenigde Staten 1991. Actiefilm van Piernico Solinas. Met o.a. Martin Sheen, Véronique Jannot, Horst Buchholz, Renée Estevez en Luca Venantini.

De Amerikaanse journalist Sheen wordt naar Rome gestuurd om in het verleden te snuffelen van een presidentskandidaat van Italiaanse origine. Hij raakt echter gefascineerd door de moord op een zeeman, waarvan beide handen werden afgehakt. Diens compagnon werd zwaar gewond naar het ziekenhuis overgebracht. Sheen hoort van hem dat het slachtoffer besmet werd met een radio-actieve stof. Dit brengt hem op het spoor van een groots opgezette nucleaire smokkelzaak. Interessante spionagethriller die te lang duurt om te blijven boeien. De internationale acteurs zijn uitstekend op elkaar ingespeeld. Het scenario van John Howlett en Solinas is niet altijd even goed te volgen, maar dat wordt goed gemaakt door de opbouw van de spanning. Cameraman Michel Carré haalt alles uit zijn internationale locaties. Van deze tv-film bestaat ook een bioscoopversie van 108 minuten die helemaal onbegrijpelijk is.

Solo

1991 | Drama

Italië 1991. Drama van Sandro Bolchi. Met o.a. Daniela Poggi, Jacques Perrin, Ray Lovelock, Daniele Panichi en Gioietta Gentile.

Het verhaal gaat over Nico, een Romeins jongetje van tien. Vader is openbaar aanklager en moeder is publiciste. Hij is dikwijls alleen maar hij kan het goed vinden met de toegewijde Spaanse huishoudster, die later sterft. Nico kijkt graag naar het tv-programma van atoomfysicus Massara, die toevallig een huisvriend is. Het verdriet over de dood van de huishoudster, de verhouding die zijn moeder heeft met Massara en zijn vader, die niet langer optreedt tegen de mafia, doen Nico besluiten weg te lopen en troost te zoeken bij een vriendin, Paolina.

Rien que des mensonges

1991 | Drama

Frankrijk/Zwitserland 1991. Drama van Paule Muret. Met o.a. Fanny Ardant, Alain Bashung, Jacques Perrin, Stanislas Carré de Malberg en Alexandra Kazan.

Ardant is de verveelde vrouw van een rijke uitgever (een respectabel beroep dat kennelijk altijd in is) en houdt er een minnaar op na. Ze voelt zich schuldig over haar levensstijl en probeert er (tevergeefs) verandering in te brengen. Een lege, tamelijk plotloze film met Ardant als een levenloze aan- en uitkleedpop. Scenario van Jean-Fran[KA10]cois Goyet en regisseur Muret. Camerawerk van Renato Berta. Gemaakt met geld van de Zwisterse (Franstalige) tv.

Légende

1991 | Thriller

Zwitserland/Canada/Frankrijk 1991. Thriller van François Luciani. Met o.a. Jacques Perrin, Patrick Catafilo, Corinne Dacla, Edward Meeks en Edith Scob.

Een befaamd ornitholoog, Perrin, probeert een evenwicht te vinden tussen zijn gezin en de studie naar een zeldzame vogel, de stern van Dougall. De komst van Catalifo, fotograaf van een wetenschappelijk tijdschrift waaraan Perrin regelmatig zijn medewerking verleent, verstoort zijn eenzame rust. Bevreemdende thriller die zijn internationaal karakter eer aandoet. Goed spel van Perrin geeft de algemene sfeer een macaber tintje. Het scenario van Luciani en Didier Cohen bereikt echter niet het niveau van de uiterst mysterieuze roman Shadowcase van Martin Blank, waarop hij gebaseerd is. Daarvoor blijven de personages te oppervlakkig. Mooi fotografisch werk van Jean-Paul Schwartz.

La femme de l'amant

1991 | Drama

Duitsland/Frankrijk 1991. Drama van Christopher Frank. Met o.a. Nicole Garcia, Jacques Perrin, Florence Pernel, Didier Flamand en Christine Pascal.

Garcia, veertig en nog steeds aantrekkelijk, is assistente van een bekende tv-presentator. Ondanks haar drukke bezigheden besteedt ze zoveel mogelijk aandacht aan haar twintig-jarige dochter Pernel, zodat tussen beiden een hechte band bestaat. Tot op de dag dat dochterlief haar moeder bekent dat ze verliefd is op haar baas. Die is 43 en bovendien gehuwd. Een tedere liefdesfilm, die alle stellen zouden moeten zien. In zijn visuele stijl vertelt Frank, die deze keer het scenario-schrijven overliet aan Danièle Thompson, het verhaal van passie en jaloezie. Je kijkt ernaar en laat je moeiteloos meeslepen. Schitterend spel. Uitstekend camerawerk van Michael Epp.

La Contre-Allée

1991 | Komedie

Frankrijk 1991. Komedie van Isabel Sebastien. Met o.a. Jennifer Covillault, Caroline Cellier, Jacqueline Maillan, Jacques Perrin en Massimo Ghini.

De twaalf-jarige Marie (Covillault) voelt zich niet thuis in het enorme appartement aan de Avenue Foch, dat haar ouders zojuist hebben betrokken. Gelukkig dat een vriendin van haar leeftijd en een vriend van haar vader haar met het wereldje van de buurt laten kennismaken. Eigenlijk geen wereldje, want de Avenue Foch is het symbool zelve van de negen grote avenues die naar de Arc-de-Triomphe leiden. Het gaat dus om de duurste vierkante meters van Parijs; de woonomgeving van de miljardairs. Geen zedenstudie maar een reeks clich[KA1]e`s en wat inhoudsloos gebabbel. Het acteerwerk varieert van boeiend (Covillault) tot hinderlijk (Maillan), via de rol die de kijker totaal onverschillig laat (Perrin). Kortom, veel chique gedoe zonder inhoud.

In nome del popolo sovrano

1991 | Historische film, Drama

Italië 1991. Historische film van Luigi Magni. Met o.a. Luca Barbareschi, Serena Grandi, Nino Manfredi, Jacques Perrin en Elena Sofia Ricci.

Deze film speelt zich af in 1849, toen de Republiek Rome ten val werd gebracht door de Franse troepen, die ingehuurd waren door de paus, die weigerde zijn macht over Rome op te geven. In feite gaat het dus om de strijd van het volk tegen de pauselijke macht en de bourgeoisie. De film is een mengeling van historische personages, zoals dat van Ugo Bassi, een priester die door het Vaticaan ter dood werd veroordeeld wegens zijn steun aan de republikeinse zaak, en verzonnen personages, zoals dat van een praktisch ingestelde vrouw die een relatie begint met een officier van Garibaldi.

Vanille fraise

1990 | Komedie, Actiefilm

Frankrijk/Italië 1990. Komedie van Gérard Oury. Met o.a. Pierre Arditi, Jacques Perrin, Riccardo Cucciolla, Giuseppe Cederna en Pino Quartullo.

Een rustig en tevreden stelletje, dat een kleine porceleinfabriek beheert, krijgt een gevaarlijke opdracht toevertrouwd, gericht tegen een bende terroristen. Ze moeten een schip - THE MALTESE FALCON (!) - dat geladen is met raketten, laten zinken. Zoals altijd komt G[KA1]erard Oury met een boertige klucht maar hij gaat deze keer de mist in met de bijzaken. Een ongeloofwaardig scenario (van hemzelf en Danièle Thompson) met een mengsel van potsierlijkheid en geweld als een parodie op de stijl van James Bond en vrijzinnige variaties op de eeuwige driehoeksrelatie. Het einde van het liedje is een smakeloze film van weinig niveau. Het is jammer dat er zulke prima acteurs meedoen. Achter de camera stond Luciano Tovoli.

Mer de Chine : le pays pour mémoire

1990 | Documentaire

Frankrijk 1990. Documentaire van Jacques Perrin. Met o.a. Jane Birkin, Samuel Fuller, Jean-François Balmer en Jacques Perrin.

Maakt deel uit van de serie Médecins des hommes, deze keer gewijd aan het drama van de Boat People, die ronddolen in de Chinese Zee. Met de gebruikelijke kwaliteiten van een realistische documentaire over mensen, maar er zijn ook zwakke punten, zoals dat altijd hetzelfde uitgangspunt wordt genomen, overgebracht van de ene plaats naar de andere. Gelukkig is er de overtuigende aanwezigheid van Birkin, en ook de meer onverwachtse van de Amerikaanse cineast Fuller. Naar het boek Les remparts du silence van Pierre Fyot.

Mafia rouge

1990 |

Frankrijk 1990. Michel Sibra. Met o.a. Fanny Bastien, Jacques Perrin, Féodor Atkine, Boris Bergman en Eric Marion.

Bij voorbaat origineel omdat het de eerste fictiefilm is die een vervolg vormt op een documentaire met dezelfde naam. De film werpt licht op een nauwkeurig onderzoek naar de reportage van een Franse journaliste van Russische afkomst (Bastien) over de mafia in de Sovjet-Unie. Behalve de mafia van de onderwereld ontdekt ze de economische mafia op plaatselijk niveau en de politiek- economische mafia die in de hele Sovjet-Unie opereert. Ze krijgt hulp van drie personages: een duistere zakenman (Atkine), een komische en aandoenlijke taxichauffeur (Bergman) en een zeer goed ingelichte rechter (Ianakiev). Uitstekend acteerwerk.

Haute tension: Pour cent millions

1990 | Misdaad, Thriller

Frankrijk 1990. Misdaad van Brigitte Sauriol. Met o.a. Marthe Turgeon, Jacques Perrin, Jean-Pierre Bergeron, François Cartier en Claude Blanchard.

Een verfilming van de detective van Jean-Michel Guenassia. Het scenario doet vrij ingewikkeld en weinig geloofwaardig aan. Het is de geschiedenis van een advocaat (Perrin) die als op de paardenrenbaan herkende dubbelganger van een veroordeelde, die er door zijn ex-compagnon bijgelapt was, diens plaats in de gevangenis inneemt (!), zodat de bajesklant de kans krijgt zijn onschuld te bewijzen, enzovoort. De regie is verstoken van iedere persoonlijkheid. Het is niet gelukt iets van deze film te maken en de acteurs vervelen zich net zo dood als de tv-kijker.

Fuga dal paradiso

1990 | Sciencefiction, Avonturenfilm, Actiefilm

Italië 1990. Sciencefiction van Ettore Pasculli. Met o.a. Fabrice Josso, Ines Sastre, Horst Buchholz, Aurore Clément en Jacques Perrin.

In een grimmige toekomst, wanneer de ecologische vernietiging van de aarde een feit is, leeft tienerheld Teo met zijn ouders in een grot. Hij is verliefd op de jonge Beatrice, met wie hij de onderaardse stad ontvlucht naar de wereld boven de grond. Thor en zijn mannen krijgen de opdracht hen terug te halen. In een stad die uit louter ruïnesbestaat, stuiten ze op mutanten, die door de achtervolgers in de pan worden gehakt. Teo voert ten slotte de overlevende mutanten aan om ze op een oud schip helpen te vluchten. Veel bloederig geweld, een onsamenhangend scenario en, met uitzondering van Buchholz, slecht acteerwerk.

Toussaint Louverture ou la révolution d'un général africain devenu général de la République

1989 | Biografie, Historische film

Frankrijk 1989. Biografie van Claude Moreau. Met o.a. Gérard Essomba, Jacques Perrin en Jean-Claude Brialy.

Moet een `spektakel in dichtvorm` voorstellen, gewijd aan het zeer avontuurlijke leven van deze Ha[KA3]itiaanse politicus (1743-1803), die tevergeefs een zwarte republiek tracht te stichten, alvorens zijn leven te be[KA3]eindigen in de gevangenis. Soms sterk, dankzij het acteerwerk van Essomba (bij wie vergeleken de Franse acteurs een zwak figuur slaan), maar ook statisch. Wekt de indruk of te kort of te lang te zijn. In ieder geval verwarrend.

Manon Roland

1989 | Biografie, Historische film

Frankrijk 1989. Biografie van Edouard Molinaro. Met o.a. Sabine Haudepin, Jacques Perrin, Christine Citti, Niels Arestrup en Francis Lax.

Ze wordt ook wel Madame Roland (1754-1793) genoemd en beleeft haar laatste momenten in de Parijse gevangenis La Conciergerie, alvorens onder de guillotine te moeten sterven. Zij denkt terug aan haar verleden. In feite een bewerking van haar Memoires en Lettres, die het dagelijks bestaan van de hogere burgerij aan het einde van de XVIIIe eeuw beschrijven. Een knappe en overtuigende alhoewel tamelijk schoolse en onpersoonlijke regie. Sabine Haudepin speelt op uitstekende wijze een grote heldin die indruk maakt door de waardige wijze waarop zij het aanstaande vertrek afwacht.

Il Ricatto

1989 | Misdaad

Italië 1989. Misdaad van Tonino Vallerii en Ruggero Deodato. Met o.a. Massimo Ranieri, Fernando Rey, Carole Bouquet, Jacques Perrin en Leo Gullotta.

Miniserie over een politiecommissaris in Napels die zijn best doet de van misdaad vergeven stad schoon te vegen. Het gegeven doet ons denken aan PIOVRA, maar de overeenkomsten houden op zodra de film begint. Deze commissaris is geen harde individualist, zoals de held van PIOVRA. Het verhaal bevat heel wat subplots en begint wanneer de broer van de commissaris door de Camorra vermoord wordt en er een onderzoek ingesteld wordt. De corruptie en de misdaad in Napels vormen het thema van de film. Het camerawerk is goed, maar het scenario is aan de zwakke kant.

Nuovo cinema Paradiso

1988 | Drama

Italië/Frankrijk 1988. Drama van Giuseppe Tornatore. Met o.a. Philippe Noiret, Jacques Perrin, Salvatore Cascio, Marco Leonardi en Agnese Nano.

Een Oscar en de Juryprijs van Cannes waren slechts twee van de vele onderscheidingen die deze warme ode aan de cinema kreeg. Noiret speelt een oudere filmoperateur die in naoorlogs Sicilië zijn filmliefde onwillekeurig overdraagt op een kleine jongen die, nieuwsgierig naar de techniek en magie van film, in de projectiecabine doordringt. Tevens de plek waar films op aanwijzingen van de lokale priester van hun zoenscènes worden ontdaan. Tornatore maakte een nostalgische, tikje sentimentele, cinefiele terugblik op de tijd dat films, op groot doek vertoond, een venster op de wereld vormden voor een breed, volks en luidruchtig publiek.

Nessuno torna indietro

1987 | Drama

Italië/Duitsland/Hongarije/Frankrijk 1987. Drama van Franco Giraldi. Met o.a. Federica Moro, Anne Parillaud, Jacques Perrin, Ricky Tognazzi en Bettina Giovannini.

De film speelt in het najaar van 1935 en schildert de lotgevallen van een groep studentes die in een pension in Rome woont. Een van de studentes heeft een dochtertje van vier van haar eerste liefde, die door een vliegtuigongeval is omgekomen. De film toont de invloed van de fascistische periode op de hoofdfiguren en is gebaseerd op het debuut van romancier Alba De Cèspedes. De algehele produktie stelt niet veel voor.

Médecins des hommes: le Biafra

1987 | Oorlogsfilm

Frankrijk 1987. Oorlogsfilm van Laurent Heynemann. Met o.a. Fanny Ardant, Bruno Cremer, Jacques Perrin, László Szabó en Jean-Pol Dubois.

Reconstructie, gebaseerd op de exacte omstandigheden waaronder de Franse tegenhanger van 'Artsen zonder grenzen' is ontstaan. Marc, Julien en Nathalie trekken zich niets aan van de aanwijzingen van het Rode Kruis en toen was deze organisatie er ineens. Zij stonden tot aan het eind toe de Biafraanse bevolking bij, door een meedogenloze voedselblokkade getroffen, nadat de Nigeriaanse troepen hen de toegang naar zee had ontzegd. Een regie die de ware gebeurtenissen nauwgezet volgt alsmede sober spel.

Il Generale

1987 | Biografie, Drama

Frankrijk/Italië/Spanje/Duitsland 1987. Biografie van Luigi Magni. Met o.a. Franco Nero, Erland Josephson, Jacques Perrin, Philippe Leroy en Ángela Molina.

Dit zeer goed gefilmde werk gaat over generaal Garibaldi en speelt van de septemberdag in 1860 waarop hij Napels binnenkwam tot zijn streven naar de eerste zetel in het piepjonge Italiaanse parlement in het voorjaar van 1861. Franco Nero zet een overtuigende Garibaldi neer (de militaire held die Italië's eenwording bewerkstelligde), de bijrollen zijn prima en het camerawerk is schitterend; desondanks is de film hier en daar wat traag en langdradig.

Love Songs

1986 | Drama

Canada/Frankrijk 1986. Drama van Elie Chouraqui. Met o.a. Catherine Deneuve, Richard Anconina, Christopher Lambert, Jacques Perrin en Nick Mancuso.

Een magere, voorspelbare [KL]soap opera[KLE] over de liefdes en ambities van een stel jonge rockzangers (Anconina, Lambert), in het bijzonder over Lamberts relatie met een oudere vrouw (Deneuve). Het is bedoeld als roerend en bitterzoet, maar het klinkt allemaal een beetje vals.

Parole de flic

1985 | Actiefilm, Thriller

Frankrijk 1985. Actiefilm van José Pinheiro. Met o.a. Alain Delon, Fiona Gélin, Jacques Perrin, Jean-François Stévenin en Vincent Lindon.

Ex-rechercheur Daniel Pratt (Delon), sinds zijn afzwaaien tien jaar woonachtig in Congo, verneemt dat zijn dochter in Lyon is vermoord. Hij gaat zelf op onderzoek uit en komt een raadselachtige groep op het spoor die criminelen liquideert. Herlancering van Keizer Charisma als actiefilmster levert niet zijn meest fijnzinnige anderhalf uur cinema op, maar knalt er ouderwets op los. Witte-knokkels-scenario vol wraakmotieven herinnert sterk aan dat van Magnum Force, de tweede Dirty Harry-film. Bijrollen van Jean-François Stévenin en latere karakterspeler Vincent Lindon. In 1985 versloeg deze kassakraker 007.

Paroles et musique

1984 | Komedie

Canada/Frankrijk 1984. Komedie van Elie Chouraqui. Met o.a. Catherine Deneuve, Richard Anconina, Jacques Perrin, Nick Mancuso en Dominique Lavanant.

Twee vrienden (Lambert en Anconina) willen carri[KA2]ere maken in de muziek. Dat lukt met hulp van de veertig-jarige impressario Deneuve, een vrouw die in zaken geslaagd is, maar gekweld wordt door priv[KA1]e-problemen. Hun wegen scheiden zich als een van hen (Lambert) verliefd wordt op Deneuve, wiens echtgenoot vertrokken is naar Canada. Na diverse verwikkelingen vinden ze elkaar weer en pakken de draad weer op. Chouraqui is een van de assistenten van Lelouch, maar zijn werk is duidelijk niet van hetzelfde kaliber. Oppervlakkig zoals een beeldroman, en te mooi om waar te zijn. Ondanks zijn onbetwistbare liefde voor het filmen heeft de maker hier niets nieuws te melden. De verzorgde muziek van Legrand werkt niet echt in een verhaal over de pop-wereld.

Le juge

1984 | Misdaad

Frankrijk 1984. Misdaad van Philippe Lefebvre. Met o.a. Jacques Perrin, Richard Bohringer, Daniel Duval, Andréa Ferréol en Michael Lonsdale.

De film berust op een waargebeurde zaak uit 1981, waarbij onderzoeksrechter Michel uit Marseille op klaarlichte dag doodgeschoten werd door schurken uit het drugsmilieu. Commissaris Bohringer arresteert drugskingpin Duval. Perrin speelt rechter Muller, die via het gangsterliefje van Duval, Ferréol en een jonge gangster Duval achter de tralies probeert te houden. Bohringer wordt echter vermoord en Duval's gluiperige advocaat Benguigui weet hem vrij te krijgen wegens zijn zwakke gezondheid. Rechter Perrin stelt vast dat zijn onderzoek muurvast zit. Niet zozeer een actiefilm, maar vooral een felle aanklacht tegen corruptie en politieke bescherming met overtuigend spel van de hoofdrollen.

L'année des méduses

1984 | Drama, Thriller, Romantiek

Frankrijk 1984. Drama van Christopher Frank. Met o.a. Bernard Giraudeau, Valérie Kaprisky, Caroline Cellier, Jacques Perrin en Pierre Vaneck.

Christopher Frank maakte deze film naar zijn gelijknamige roman en het gaat over burgerlijke wereldje van Saint Tropez, dat bezaaid is stereotypes en zeer irritante lieden.

Les Quarantièmes rugissants

1982 | Avonturenfilm, Drama

Duitsland/Frankrijk 1982. Avonturenfilm van Christian de Chalonge. Met o.a. Jacques Perrin, Julie Christie, Michel Serrault, Gila von Weitershausen en Heinz Weiss.

Een specialist in elektronische scheepsapparatuur slaagt er niet in zijn materiaal te slijten aan de favoriet voor een reis om de wereld. Hij besluit dan om zelf aan de race deel te nemen ondanks bedenkingen van zijn vrouw, met steun van een reclameman die in de outsider mogelijkheden ziet voor een publiciteitsstunt. De opmerkelijke zeefotografie weegt niet op tegen het gebrek aan spanning in deze veel te lange film.Producent-hoofdrolspeler Perrin slaagt er niet in zijn solorol voldoende bezetenheid mee te geven, terwijl de incidentele rollen te land van Julie Christie en Michel Serrault vlakke clichés blijven in deze kostbare, ambitieuze flop.

L'honneur d'un capitaine

1982 | Drama, Oorlogsfilm

Frankrijk 1982. Drama van Pierre Schöndörffer. Met o.a. Nicole Garcia, Jacques Perrin, Charles Denner, Claude Jade en Georges Marchal.

In een tv-uitzending over twintig jaar Algerijnse onafhankelijkheid wordt een Franse officier beschuldigd van oorlogsmisdaden. Zijn weduwe begint een proces wegens smaad, wat leidt tot een reconstructie van het Algerijnse drama, waarvan ze alleen incidenteel tijdens verloven van haar man iets had vernomen. De werking van deze boeiende en genuanceerde oorlogsfilm-in-retrospectief wordt ondermijnd door de conventionele en ietwat onhandige flash-backstructuur. Het juridische steekspel biedt de acteurs in de rechtszaal flamboyante mogelijkheden.

Le Sang du Flamboyant

1981 | Drama, Avonturenfilm

Frankrijk 1981. Drama van François Migeat. Met o.a. Sanvi Panou, Emilie Benoît, Jacques Perrin, Jean-Marc Henchoz en Bertrand Migeat.

Geregisseerd naar aanleiding van een gebeurtenis die zich omstreeks 1945 op Martinique heeft afgespeeld. Een wegens een zedenmisdrijf ter dood veroordeelde `kastanjebruine neger` (hij is met de vrouw van zijn baas naar bed geweest en heeft deze laatste geslagen!) die aan al zijn achtervolgers ontsnapt, daarbij gebruikmakend van medeplichtigen onder de bevolking. In feite heeft de regisseur het raciale en politieke aspect zorgvuldig verdoezeld: het is de ongeluksvogel tegen de gendarmerie. Wat rest is een geslaagde schelmenwestern, waar de prachtige fotografie van Michel Humeau toe bijdraagt. Deze ware gebeurtenis heeft onlangs ook een (slechte) tekenfilm opgeleverd.

Une robe noire pour un tueur

1980 | Drama, Misdaad, Thriller

Frankrijk 1980. Drama van José Giovanni. Met o.a. Annie Girardot, Claude Brasseur, Jacques Perrin, Renaud Verley en Didier Sauvegrain.

Een advocate slaagt er niet in haar cliënt van de doodstraf te redden. Hij ontsnapt uit de gevangenis en zij verbergt hem bij een vriend, terwijl ze alsnog bewijzen voor zijn onschuld probeert te vinden. Dit pleidooi tegen de doodstraf wordt vertroebeld door een overmaat van melodramatische toevalligheden en nevenintriges. De acteurs doen hun best in rollen die ze al te vaak hebben gespeeld, waardoor ze clichés van zichzelf blijven. De overtuigingskracht van de regisseur redt in al zijn naïviteit de film toch van de vlakke middelmaat. Scenario van regisseur Giovanni en Monique Lange. Camerawerk van Jean-Paul Schwartz.

La Légion saute sur Kolwezi

1979 | Oorlogsfilm

Frankrijk 1979. Oorlogsfilm van Raoul Coutard. Met o.a. Giuliano Gemma, Bruno Cremer, Mimsy Farmer, Laurent Mallet en Jacques Perrin.

Europeanen in Za[KA3]ire worden gegijzeld door rebellen uit Zambia en Angola. Vanuit Kinshasa en Parijs worden bevrijdingsacties gedirigeerd. Cameraman Coutard maakte ruim een jaar na de gebeurtenissen deze film die politiek te voorzichtig blijft en daardoor bedenkelijk overkomt en als zuivere actiefilm ook te wensen overlaat. (Jean Seberg pleegde tijdens de opnamen zelfmoord en werd vervangen door Farmer).

L'adoption

1979 | Drama, Actiefilm

Frankrijk 1979. Drama van Marc Grunebaum. Met o.a. Geraldine Chaplin, Jacques Perrin, Patrick Norbert, Gérard Lorin en Monique Delaroche.

Een jonge epilepticus wordt geadopteerd door het echtpaar Chaplin-Perrin dat hem alleen gebruikt om hun eigen frustraties op te vullen. Als de jongen zich dat bewust wordt, neemt hij gewelddadig wraak. De psychologie van het scenario overtuigt lang niet altijd, maar de debuterende acteur Norbert heeft als de jongeman de vereiste gekwelde en bedreigende aanwezigheid.

La part du feu

1978 | Drama, Thriller

Frankrijk 1978. Drama van Etienne Périer. Met o.a. Michel Piccoli, Claudia Cardinale, Jacques Perrin, Rufus en Roland Bertin.

Michel Piccoli werkte samen met Hitchcock, Godard, Buñuel en Malle en is een van Frankrijks grootste filmsterren. Claudia Cardinale was oorspronkelijk Italië's antwoord op Brigitte Bardot en acteerde onder meer voor Visconti en Fellini. In La part du feu is Piccoli een ambitieuze aannemer die ontdekt dat zijn vrouw (Cardinale) vreemd gaat met zijn assistent (Perrin). Piccoli laat de relatie toe en gebruikt de situatie om de medewerker te manipuleren. Prachtig gespeeld allemaal, maar het scenario is wat onder de maat vergeleken met het niveau van de cast. De camera betrapt Cardinale voortdurend bij het aan- of uitkleden.

Le Crabe-Tambour

1977 | Drama, Avonturenfilm

Frankrijk 1977. Drama van Pierre Schoendoerffer. Met o.a. Odile Versois, Jacques Dufilho, Jean Rochefort, Claude Rich en Jacques Perrin.

Een scheepskapitein, een arts en een machinist halen aan boord herinneringen op aan avonturen met een raadselachtige vriend in verschillende perioden, in Algerije en Indo-China. Deze uit tegenstrijdige flashbacks opgebouwde film geeft een boeiend beeld van mannenvriendschappen in woelige tijden met meer accent op de psychologie dan op het spektakel. Schoendoerffer verfilmde zijn eigen gelijknamige roman op een échte varende boot. De film werd genomineerd voor zes Césars, waarvan er drie werden verzilverd, voor beste hoofd- en bijrol en beste camerawerk.

Section spéciale

1975 | Oorlogsfilm, Historische film, Drama, Thriller

Frankrijk/Italië/Duitsland 1975. Oorlogsfilm van Costa-Gavras. Met o.a. Louis Seigner, Michael Lonsdale, Roland Bertin, Heinz Bennent en Bruno Cremer.

Op 21 augustus 1941 liquideert de communistische verzetsstrijder 'colonel Fabien' in de Parijse metro een Duitse marinier. Teneinde repressailles te voorkomen, besluit Pétain een wet te ontwerpen die het mogelijk maakt om ongewenste elementen zonder proces te elimineren. De eerste zes slachtoffers van deze section spéciale in de jurisprudentie van het Vichy-regime zijn al aangewezen. Sombere politieke thriller-in-oorlogstijd reconstrueert het hellende vlak van collaboratie: de hele film is doortrokken van een sfeer van langzame morele verstikking.

Il Deserto dei Tartari

1975 | Avonturenfilm, Drama, Historische film

Italië/Frankrijk/Duitsland 1975. Avonturenfilm van Valerio Zurlini en Christian de Chalonge. Met o.a. Vittorio Gassman, Giuliano Gemma, Helmut Griem, Philippe Noiret en Jacques Perrin.

Een jonge luitenant wordt geplaatst in een woestijnfort waar soldaten en officieren een mogelijk nieuwe aanval van de Tartaren afwachten. Jaren verstrijken zonder dat die gevreesde of gehoopte aanval plaatsvindt, zodat het wachten voor alle militairen de enige bestaansreden wordt. Na vergeefse pogingen van vele regisseurs zette acteur-producent Perrin de filmversie door van de symbolische roman van Dino Buzzatti. Locaties in Iran geven een onwezenlijke sfeer, internationale acteurs maken `niet- gebeuren` onderhoudend, maar het resultaat is meer respectabel dan echt geslaagd. (Zurlini regisseerde de spelscènes, De Chalonge het buitengebeuren.)

Home, sweet home

1973 | Komedie

België 1973. Komedie van Benoit Lamy. Met o.a. Marcel Josz, Claude Jade, Jacques Perrin en Ann Petersen.

Op een dag doet Flore, een nieuwe kostganger, haar intrede in Sinte-Margriet, een rusthuis voor ouden van dagen. Die frisse wind zorgt ervoor dat Juul streken begint uit te halen en ook de overige bejaarden zijn duidelijk in voor een geintje. Al snel kan de directrice de orde niet meer handhaven en ze besluit de overheid in te schakelen...

Home Sweet Home

1973 |

Frankrijk/België 1973. Benoit Lamy. Met o.a. Marcel Josz, Elise Mertens, Jane Meurisse, Anna Petersen en Claude Jade.

Een verrukkelijke satire op de bevoogdende toestanden in een verzorgingstehuis, waar - uiterst goed geregisseerde - bejaarden een opstand beramen. De documentair observerende camera (van Michel Baudoir) geeft de film de juiste toets. Een voorbeeldige Belgische komedie.

Blanche

1971 | Drama, Historische film

Frankrijk 1971. Drama van Walerian Borowczyk. Met o.a. Michel Simon, Ligia Branice, Lawrence Trimble, Jacques Perrin en Georges Wilson.

Bejaarde slotheer is getrouwd met een deugdzame jonge vrouw die ook wordt bemind door een zoon uit een eerder huwelijk. Bij een bezoek van de koning en zijn page worden beiden verliefd op haar, maar de jaloerse aandacht van de zoon redt haar eer. Niettemin is de jaloezie van de slotheer gewekt en dit leidt ondanks de onschuld van de vrouw tot een tragedie. Poolse ex- tekenfilmer geeft door minitieuze aandacht voor decor, aankleding, visuele details een voortdurend verrassende en beklemmende sfeer en geeft blijk van talent dat zijn latere opgaan in pretentieuze porno des te sterker doet betreuren. Hoewel acteurs als zetstukken in een middeleeuws schaakspel worden gebruikt is Simon ontroerend èn angstaanjagend.

Peau d'âne

1970 | Fantasy, Jeugdfilm, Musical, Familiefilm, Romantiek

Frankrijk 1970. Fantasy van Jacques Demy. Met o.a. Catherine Deneuve, Jean Marais, Jacques Perrin, Micheline Presle en Delphine Seyrig.

Wanneer in het Blauwe Koninkrijk de beeldschone koningin sterft, zweert de koning (Marais) dat hij niet met iemand zal trouwen die minder knap is; de enige die in aanmerking komt is zijn dochter. Peau d'âne (Ezelsvel) is een van de minder bekende sprookjes van Charles Perrault, de 17de-eeuwse auteur van 'Sprookjes van moeder de gans'. Regisseur Demy (Les parapluies de Cherbourg) maakte binnen de nouvelle vague films vol verbeelding en spektakel. Zijn Peau d'âne werd een fraaie en bontgekleurde sprookjesmusical, met een dubbelrol voor een zingende Deneuve als koningin én haar dochter.

L' Etrangleur

1970 | Drama, Misdaad

Frankrijk 1970. Drama van Paul Vecchiali. Met o.a. Jacques Perrin, Eva Simonet, Julien Guiomar, Paul Barge en Nicole Courcel.

Een man die als kind een lustmoord heeft gezien, wurgt als volwassene vrouwen om hen uit hun lijden te verlossen, maar wordt gevolgd door een misdadiger die de slachtoffers berooft. Hij neemt telefonisch contact op met de inspecteur om zijn naam te zuiveren. Een jonge lerares biedt zich bij de politie aan om als lokvogel voor de moordenaar te dienen en verstoort daarmee de gegroeide vertrouwensrelatie. Deze tegendraadse verfilming van een misdaadscenario offert suspense bewust op aan de schildering van een tragisch nachtuniversum en is vooral aanleiding voor een reeks boeiende vrouwenportretten, hoewel Perrin de aandoenlijkheid van de wurger wat al te zeer aandikt.

Goya

1970 | Biografie, Drama

Spanje 1970. Biografie van Nino Quevedo. Met o.a. Francisco Rabal, Irina Demick, Jacques Perrin, Hugo Blanco en José María Prada.

De geschiedenis van de laatste jaren uit het leven van de grote Spaanse schilder Goya en zijn platonische liefdesverhouding met de hertogin de Alba. Een belangrijke film, die vreemd genoeg onopgemerkt bleef. De figuur van Goya werd er op een curieuze en werkelijk gedenkwaardige manier in benaderd en het camerawerk van Luis Cadrado is bovendien opmerkelijk.

Z

1969 | Misdaad, Historische film, Drama

Algerije/Frankrijk 1969. Misdaad van Costa-Gavras. Met o.a. Yves Montand, Irene Papas, Jean-Louis Trintignant, Jacques Perrin en François Périer.

Z van de Griekse, in politieke thrillers gespecialiseerde regisseur Costa-Gavras verhaalt over de moord in 1963 op het linkse parlementslid Grigoris Lambrakis, een van de moordaanslagen die de weg effenden voor de machtsovername van het Griekse kolonelsregime. Costa-Gavras werd na de release van de film beschuldigd van politieke manipulatie en linkse sympathieën. 'Ik heb geleerd om iedere ideologie die gepresenteerd wordt als alleenzaligmakend te wantrouwen,' riposteerde hij in een interview. Bekroond met twee Oscars (montage en beste buitenlandse film) en de juryprijs van het filmfestival van Cannes.

L'invitata

1969 | Drama

Italië/Frankrijk 1969. Drama van Vittorio de Seta. Met o.a. Joanna Shimkus, Michel Piccoli, Paul Barge, Lorna Heilbron en Albert Dagnant.

In het holst van de nacht wordt Anne geconfronteerd met de thuiskomst van haar echtgenoot - in gezelschap van een jongedame die, zo meldt hij, vanaf nu bij hen zal inwonen. Anne, onthutst en bedroefd, neemt daarop de uitnodiging aan van haar baas om hem naar het Zuid-Frankrijk te begeleiden. Vrije bewerking van Simone de Beauvoirs semi-autobioroman uit 1943 door fameuze documaker past, terugblikkend, perfect in zijn premièrejaar. Doorvoeld op-de-millimeter-spel van Shimkus en Piccoli vangt precies het onbestemde van de impromptu reis. Fraaie sfeertekening van meestercameraman Luciano Tovoli.

L'américain

1969 | Drama

Frankrijk 1969. Drama van Marcel Bozzuffi. Met o.a. Simone Signoret, Jean-Louis Trintignant, Marcel Bozzuffi, Jean Bouise en Françoise Fabian.

Man keert na vijftien jaar in VS terug in Rouen met bedoeling zich er opnieuw te vestigen. Alle vrienden van weleer zijn inmiddels mislukt, verburgerlijkt of verbitterd. Alleen bij moederlijke caféhoudster is het onveranderd en kan hij herinneringen aan vroeger - de Algerijnse oorlog - ophalen. Hij vertrekt zonder afscheid te nemen. Regiedebuut van acteur Bozzuffi is genuanceerd portret van generatie van veertigers die door sterke acteurs treffend wordt gespeeld. Ontbreken van echte dramatiek gaf film in bioscoop iets kabbelends, maar werkt op tv waarschijnlijk beter.

L' Invitata

1969 | Drama

Frankrijk/Italië 1969. Drama van Vittorio De Sica. Met o.a. Joanna Shimkus, Michel Piccoli, Jacques Perrin, Lorna Heilbron en Clotilde Joano.

Een bioloog komt van een buitenlands werkbezoek terug met een jonge logée. Zijn vrouw vermoedt een verhouding en verlaat het huis. Tijdens een reis met haar werkgever naar de Côte d'Azur laat ze zich door hem verleiden, maar beseft in een confrontatie met diens echtgenote zelf in een situatie als die van de logée te zijn geraakt. De scenariobewerking doet de psychologische subtiliteit van de roman van Simone de Beauvoir onvoldoende recht, zodat een simpel verhaaltje overblijft dat door regie en acteurs genuanceerd is ingevuld. De 'Reis- documentaire' vult de ontwikkeling van de gevoelens visueel goed aan.

L' Ecume des jours

1968 | Komedie

Frankrijk 1968. Komedie van Charles Belmont. Met o.a. Jacques Perrin, Marie-France Pisier, Sami Frey, Alexandra Stewart en Annie Buron.

Een jonge uitvinder wordt verliefd op de vriendin van zijn beste vriend, maar houdt zich helemaal op de achtergrond. Hij begint zijn ongecompliceerde leventje uitermate vervelend te vinden tot hij de verantwoordelijkheid voor een weesmeisje op zich neemt. Surrealistische cultus-roman van Boris Vian uit de tijd van het existentialisme - de personages zijn volgelingen van filosoof 'Jean-Sol Partre' - kreeg een liefdevolle verfilming van de als regisseur debuterende acteur Belmont, die er helaas niet in slaagt de gevoeligheid van de hoofdpersonen effectief te laten contrasteren met de hardheid van de buitenwereld, zodat de poëzie nogal wezenloos wordt en de frisheid van de acteurs in vacuüm blijft hangen.

Un homme de trop

1967 | Drama, Oorlogsfilm

Frankrijk 1967. Drama van Costa-Gavras. Met o.a. Jean-Claude Brialy, Michel Piccoli, Charles Vanel, Bruno Cremer en Gérard Blain.

Een verzetsgroep bevrijdt twaalf ter dood veroordeelden uit de gevangenis, maar er blijkt er één méér te zijn die misschien wel een verrader is die zo in de ondergrondse wil infiltreren. Deze spannende oorlogsthriller met een topbezetting snijdt een aantal morele vraagstukken aan, zonder aan die discussie zijn spectaculaire karakter te offeren.

Les demoiselles de Rochefort

1967 | Musical, Komedie

Frankrijk 1967. Musical van Jacques Demy en Agnès Varda. Met o.a. Catherine Deneuve, Françoise Dorléac, Danielle Darrieux, George Chakiris en Gene Kelly.

Swingende lofzang op Hollywood-musicals. Deneuve en haar real life zus Françoise Dorléac zijn een tweeling in Rochefort-aan-zee, die verlangen naar het grotestadsleven. De meiden en hun caféhoudende moeder lopen hun voorbestemde liefdes tijdens de jaarmarkt steeds mis, maar de onvermijdelijke ontmoetingen blijven niet uit. Demy verwijst veelvuldig naar Hollywood-musicals als West Side Story, An American in Paris en Gentlemen Prefer Blondes, maar de vindingrijke vormgeving en de voorbijdansende Michel Piccoli en Jacques Perrin laten er geen twijfel over bestaan: dit is een Franse productie. Muziek: Michel Legrand.

Le Grand dadais

1967 | Drama, Erotiek

Duitsland/Frankrijk 1967. Drama van Pierre Granier-Deferre. Met o.a. Jacques Perrin, Eva Renzi, Danièle Gaubert, Harald Leipnitz en Yves Rénier.

Een student wordt verliefd op een Duits fotomodel, maar tijdens een vakantie in Saint Tropez maken ontmoetingen met haar minnaar en zijn ex-verloofde hem besluiteloos. Zijn keuze voor een vlucht per auto resulteert in een verkeersongeluk, waarna hij de andere chauffeur molesteert en wordt gearresteerd. Het verhaal wordt verteld in flash backs tijdens het, proces wat het resultaat niet boeiender maakt, óók omdat Perrin de verdeeldheid van de hoofdpersoon geen enkel temperament meegeeft, waardoor zijn fatale uitbarsting ongeloofwaardig wordt. Renzi, Gaubert en 'St. Trop' zijn fotogeniek, maar dat wisten we al uit andere films.

La Petite vertu

1967 | Komedie, Misdaad

Frankrijk 1967. Komedie van Serge Korber. Met o.a. Dany Carrel, Jacques Perrin, Robert Hossein, Pierre Brasseur en Raymond Gérôme.

Een fotograaf wordt verliefd op een jonge vrouw die zegt dat ze een model is. In werkelijkheid tippelt ze voor een jaloerse minnaar die ook nog een dief is. De fotograaf probeert haar tot respectabeler levenswijze te brengen. De roman van Hadley Chase kreeg een sentimentele en pittoreske Franse filmbewerking waarbij vooral de charme van Carrel alle aandacht kreeg. Perrin is een kleurloze en al te naïeve held. Scenario van Claude Sautet en Serge Korber.

L' Horizon

1967 | Drama

Frankrijk 1967. Drama van Jacques Rouffio. Met o.a. Jacques Perrin, Macha Méril, René Dary, Monique Mélinand en Steve Gadler.

Een zwaargewonde soldaat keert in 1917 terug naar de boerderij van zijn ouders, en hoewel het ernaar uitziet dat de oorlog afgelopen zal zijn voor hij hersteld is, wordt hij geleidelijk aan steeds depressiever. Een oorlogsweduwe op wie hij verliefd wordt, probeert hem tot haar pacifisme, waar hij geen vertrouwen in heeft, te bekeren, hoewel de voorstanders van de oorlog heel andere dan patriottistische motieven blijken te hebben. Dit boeiende debuut naar LES HONNEURS DE LA GUERRE van Georges Conchon gebruikt een historische situering om de nog altijd actuele thematiek kritisch door te lichten. Niet zo best geacteerd door Perrin, wel door zijn tegenspelers.

Un uomo a metà

1966 | Drama

Italië 1966. Drama van Vittorio de Seta.

Een zwaargewonde soldaat keert in 1917 terug naar de boerderij van zijn ouders, en hoewel het ernaar uitziet dat de oorlog afgelopen zal zijn voor hij hersteld is, wordt hij geleidelijk aan steeds depressiever. Een oorlogsweduwe op wie hij verliefd wordt, probeert hem tot haar pacifisme, waar hij geen vertrouwen in heeft, te bekeren, hoewel de voorstanders van de oorlog heel andere dan patriottistische motieven blijken te hebben. Dit boeiende debuut naar LES HONNEURS DE LA GUERRE van Georges Conchon gebruikt een historische situering om de nog altijd actuele thematiek kritisch door te lichten. Niet zo best geacteerd door Perrin, wel door zijn tegenspelers.

Rose rosse per Angelica

1966 | Avonturenfilm, Historische film, Romantiek

Italië/Frankrijk/Spanje 1966. Avonturenfilm van Steno. Met o.a. Jacques Perrin, Raffaella Carrà, Michèle Girardon, Carlos Estrada en Jacques Castelot.

Een aristocraat wiens enige interesse het kweken van rozen is, wordt door zijn verliefdheid op een volksmeisje een tweede Robin Hood die aan het hoofd van een bende rechtvaardigheid voor minder bedeelden zoekt en rijke edelen berooft. Zijn belangrijkste opponent is het hoofd van de politie met wiens dochter hij ooit verloofd was. Deze romantische avonturenfilm heeft kraak noch smaak, werd zonder vaart gefilmd en er werd zonder overtuigingskracht geacteerd, waardoor de poging om het Italiaans succesgenre uit de jaren vijftig nieuw leven in te blazen zonder gevolg bleef.

La Ligne de démarcation

1966 | Drama, Oorlogsfilm

Frankrijk 1966. Drama van Claude Chabrol. Met o.a. Jean Seberg, Maurice Ronet, Daniel Gélin, Stéphane Audran en Jacques Perrin.

De demarcatielijn loopt over een brug die een bezet dorp in de Jura van de vrije zone scheidt. Een aantal dorpelingen onderneemt verzetsacties door stiekeme overtochten. Onder hen is de Britse vrouw van een kasteelheer die zelf in de nederlaag berust en zich afzijdig houdt tot de wreedheden van de Duitsers hem ook bij het verzet doen aansluiten. Een `broodfilm` voor Chabrol in een succesloze periode die zich meer plichtsgetrouw dan ge[KA3]inspireerd van zijn opdracht kwijt, maar toch nog ironische kanttekeningen bij heldendom en patriottisme plaatst. De memoires van een kolonel (Colonel Rémy) waarvan het scenario is afgeleid, zijn later bewerkt tot een tv-serie.

La Corruzione

1966 | Drama

Frankrijk/Italië 1966. Drama van Mauro Bolognini. Met o.a. Rosanna Schiaffino, Jacques Perrin, Alain Cuny, Isa Miranda en Filippo Scelzo.

Romantische jongeling is in verzet tegen milieu en weigert bij uitgeverij van vader te gaan werken. Deze schakelt opportunistische jonge vrouw in die tijdens gezamenlijke bootvakantie van zijn zoon 'een man moet maken'. Hoewel de psychologie van de film te voor de hand ligt, weet regisseur sensuele spanning tijdens boottocht suggestief waar te maken.

La Busca

1966 | Drama

Spanje 1966. Drama van Angelino Fons. Met o.a. Jacques Perrin, Emma Penella, Sara Lezana, Daniel Martín en Hugo Blanco.

De film vertelt de wederwaardigheden van een jonge man uit de provincie in het Madrid van 1900. Een oprechte film maar enorm traag en met een zeer middelmatige bezetting. De eerste produktie van Angelino Fons naar de roman van Pío Baroja.

La 317e Section

1965 | Oorlogsfilm

Frankrijk 1965. Oorlogsfilm van Pierre Schoendoerffer. Met o.a. Bruno Cremer, Jacques Perrin, Pierre Fabre en Manuel Zarzo.

In de nadagen van de strijd om Dien Bien Phu krijgt een sectie van het Franse leger de order zich terug te trekken door de jungle, een tocht waarbij door uitputting en de onzichtbare vijand, steeds meer mannen sterven, maar die onder leiding van een veteraan-adjudant toch wordt doorgezet. Zowel regisseur Schoendoerffer als cameraman Raoul Coutard waren zelf als oorlogsreporter in Vietnam en samen maakten ze in documentaire aanpak de volstrekt overtuigende reconstructie zonder effectbejag of vals heldendom en met rake psychologie van de handvol rollen.

Compartiment-tueurs

1965 | Thriller, Misdaad

Frankrijk 1965. Thriller van Costa-Gavras. Met o.a. Michel Piccoli, Yves Montand, Simone Signoret, Catherine Allégret en Jacques Perrin.

Bij aankomst van de slaaptrein van Marseille naar Parijs blijkt een van de passagiers vermoord. In de wagon waren slechts vijf andere passagiers, voor de permanent verkouden inspecteur Grazziani (Montand) moet het dus een peulenschil zijn de zaak op te lossen. Maar dan wordt een van de vijf verdachten ook vermoord. En daarna nog een. Dit debuut van Costa-Gavras is een behoorlijk spannende thriller met een absolute topcast, maar haalt het niet bij zijn latere politiek geladen films als Z (1969), État de siège (1972) en Missing (1982). Naar het boek van Sébastien Japrisot.

La chance et l'amour

1964 | Komedie, Erotiek

Frankrijk/Italië 1964. Komedie van Bertrand Tavernier, Eric Schlumberger, Charles Bitsch en Claude Berri. Met o.a. Michel Auclair, Bernard Blier, Iran Eory, Bob Morel en Gérard Tichy.

Een episodenfilm, waarmee een kwartet van jonge regisseurs hun bioscoopdebuut maakte. I (Tavernier): Een killer is door zijn opdrachtgever met vals geld betaald, maar wreekt zich tijdens het pokeren. II (Schlumberger): Een jong stel lijkt halfbroer en halfzuster te zijn, maar niet alleen de vader, maar [KA1]o[KA1]ok de moeder heeft destijds een slippertje gemaakt. III (Bitsch): Een journalist wint onder pseudoniem de loterij van zijn eigen krant, maar kan de prijs niet incasseren zonder zich bloot te geven. IV (Berri): Smoesjes van soldaten over hun nalatigheid komen uit, maar het Duitse leger dient zich aan vóór de disciplinaire straf. Het kort bestek geeft de debutanten niet veel kans om hun talent te etaleren - zeker niet als schrijvers - maar het spel van Blier en Piccoli tillen de episodes van Tavernier en Bitsch boven de beperkingen uit.

La 317eme Section

1964 | Oorlogsfilm

Frankrijk 1964. Oorlogsfilm van Pierre Schoendoerffer. Met o.a. Pierre Fabre, Jacques Perrin en Bruno Cremer.

Een episodenfilm, waarmee een kwartet van jonge regisseurs hun bioscoopdebuut maakte. I (Tavernier): Een killer is door zijn opdrachtgever met vals geld betaald, maar wreekt zich tijdens het pokeren. II (Schlumberger): Een jong stel lijkt halfbroer en halfzuster te zijn, maar niet alleen de vader, maar [KA1]o[KA1]ok de moeder heeft destijds een slippertje gemaakt. III (Bitsch): Een journalist wint onder pseudoniem de loterij van zijn eigen krant, maar kan de prijs niet incasseren zonder zich bloot te geven. IV (Berri): Smoesjes van soldaten over hun nalatigheid komen uit, maar het Duitse leger dient zich aan vóór de disciplinaire straf. Het kort bestek geeft de debutanten niet veel kans om hun talent te etaleren - zeker niet als schrijvers - maar het spel van Blier en Piccoli tillen de episodes van Tavernier en Bitsch boven de beperkingen uit.

II Fornaretto di Venezia

1963 | Misdaad, Romantiek

Frankrijk/Italië 1963. Misdaad van Duccio Tessari. Met o.a. Michèle Morgan, Jacques Perrin, Enrico Maria Salerno, Stefania Sandrelli en Sylva Koscina.

Een Venetiaans bakkersknechtje in de tijd van de Dogen vindt het lijk van een edelman en wordt van moord beschuldigd. De graaf die tijdens het proces zijn verdediging op zich neemt heeft zèlf de man uit jaloezie gedood. Omdat alle veroveringen van het slachtoffer die aan het daglicht treden ook de jongen een grondige reden tot wraak lijken te geven, lukt het hem niet de verdachte vrij te pleiten zonder zelf te bekennen. De curieuze combinatie vam romantisch melodrama en detectivefilm kreeg door de kostuums en historische paleizen een oogstrelende verpakking.

Et Satan conduit le bal

1962 | Drama, Erotiek

Frankrijk 1962. Drama van Grisha Dabat. Met o.a. Françoise Brion, Catherine Deneuve, Bernadette Lafont, Jacques Perrin en Henri-Jacques Huet.

De prille liefde van een jong stel dreigt verziekt te worden door het cynisme en de partnerwisseling van libertijnse, andere paren in de filmwereld. Door Roger Vadim geschreven en geproduceerde film moest Deneuve lanceren als 'nieuwe Bardot', maar ondanks de aan ET DIEU CREA LA FEMME ontleende identieke ontkledingsscènes en situaties blijft Deneuve nergens tegenover het raffinement van Brion en de spontaniteit van Lafont in overigens net zo wezenloze rollen. De debutant Dabat kon met het holle scenario geen kant meer op en heeft nooit meer een film gemaakt.

Cronaca familiare

1962 | Drama

Italië/Frankrijk 1962. Drama van Valerio Zurlini. Met o.a. Marcello Mastroianni, Jacques Perrin, Valeria Ciangottini, Sylvie en Salvo Randone.

Twee broers zijn na de dood van hun ouders gescheiden van elkaar en in verschillende sociale omstandigheden opgevoed, maar vinden de genegenheid voor elkaar terug bij de gezamenlijke bezoeken aan hun grootmoeder. De maatschappelijk meest geslaagde wordt ongeneeslijk ziek en inspanningen van zijn oudere broer om medische zorg kunnen hem niet redden. Ingetogen psychologische film laat ontwikkelingen zien tegen de achtergrond van het Italië voor, tijdens en vlak na WO II en laat met name de stad Florence een wezenlijke rol meespelen. Treffend spel over de hele linie, al is het engelachtig voorkomen van Perrin wat te opgelegd pandoer voor de rol van slachtoffer. De film werd bekroond met de Gouden Leeuw op het filmfestival van Venetië. Het scenario is van Mario Missiroli en regisseur Zurlini, die de roman van Vasco Pratolini bewerkten. Camerawerk van Giuseppe Rotunno. Technicolor, Mono.

Le Soleil dans l'oeil

1961 | Drama

Frankrijk 1961. Drama van Jacques Bourdon. Met o.a. Anna Karina, Georges Descrières, Jacques Perrin, Nadine Alari en Charles Blavette.

Een vertaalster is voor een werkvakantie in een Corsicaans vissersplaatsje, waar een vrijblijvende flirt met een middelbare scholier ver strekkende consequenties heeft, tot haar Parijse minnaar arriveert. De jaloezie-uitbarstingen van de adolescent leiden tot conflicten en dreigende drama's. De fotogenieke locaties en de inzet van Karina in haar rol zijn de voornaamste kwaliteiten van dit dunne psychologische dramaatje, dat ook al niet interessanter wordt omdat de heldin moet kiezen tussen een pedante snob en een hysterische puber.

La ragazza con la valigia

1961 | Drama, Komedie

Frankrijk/Italië 1961. Drama van Valerio Zurlini. Met o.a. Claudia Cardinale, Jacques Perrin, Renato Baldini, Corrado Pani en Gian Maria Volonté.

Een maar matig succesvolle nachtclubdanseres laat zich door tegenslagen in haar werk en de liefde niet uit het veld slaan. Om de financiële nood te lenigen begint ze een verhouding met de puberbroer van haar zoveelste ex-minnaar. Ze laat zich zijn verliefdheid aanleunen en begint die zelfs te beantwoorden. Er komt een einde aan de relatie als een priester stelt dat ze een nadelige invloed op de jongen heeft; ze gaat vervolgens weer haar eigen weg. De attente regie en sobere vormgeving laten smartlappigheid in dit simpele verhaal niet toe en geven deze ongelijksoortige romance échte aandoenlijkheid, waarbinnen Cardinale al aan het begin van haar carrière mag demonstreren dat ze niet alleen maar mooi is. Het scenario is van regisseur Zurlini. Het camerawerk is van Tino Santoni.

Les Nymphettes

1960 | Drama, Erotiek

Frankrijk 1960. Drama van Henri Zaphiratos. Met o.a. Christian Pezey, Colette Descombes, Claude Arnold en Jacques Perrin.

Een onervaren student - verbitterd door de ontrouw van zijn meisje - wordt verleid door een lid van een losbandig clubje. Zij keert dat milieu echter de rug toe, als ze van zijn oprechtheid overtuigd is geraakt. Met muf en dubbelhartig moralisme en op een ach en wee-toon worden de losbandigheden breed uitgemeten. De omslag naar een deugdzaam einde is onwaarschijnlijk. De jonge acteurs verdienen beter, maar zijn kansloos in de lamlendige regie.

La Verte moisson

1959 | Drama, Oorlogsfilm

Frankrijk 1959. Drama van François Villiers. Met o.a. Pierre Dux, Claude Brasseur, Jacques Perrin, Dany Saval en Marie-France Boyer.

Oudere leerlingen van een provinciaal lyceum nemen het initiatief om in 1943 de Kommandantur op te blazen. De Gestapo neemt mensen in gijzeling die de leerlingen met gestolen wapens proberen te bevrijden waarna ze zelf gearresteerd worden. Deze op authentieke feiten uit het scholierenverzet geïnspireerde film werd in de uitwerking een nogal oppervlakkig heldhaftig oorlogsavontuur, ook omdat de meeste jonge acteurs niet echt tegen de eisen van hun rollen blijken opgewassen.

La Peau de l'ours

1957 | Komedie, Thriller

Frankrijk 1957. Komedie van Claude Boissol. Met o.a. Jean Richard, Nicole Courcel, Denise Grey, Sophie Daumier en Junie Astor.

Een politiecommissaris is een ingebeelde zieke en constateert vergiftigingsverschijnselen bij zichzelf, waarna hij zijn hele familie gaat verdenken, zijn aantrekkelijke en veel jongere vrouw in de eerste plaats. Zij gaan op hun beurt aan zijn geestesvermogens twijfelen, tot alles - uiteraard - een misverstand blijkt. Ondanks de voorspelbare afloop en de weinig vlotte regie levert het wantrouwen van Richard een aantal vermakelijke scènes op en weren ook de andere acteurs zich met verve.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Jacques Perrin op televisie komt.

Reageer