Sami Frey

1937 Acteur

Sami Frey (1937) is acteur.
Er zijn 62 films gevonden.

Pipermint... das Leben, möglicherweise

2005 | Drama

Duitsland 2005. Drama van Nicole-Nadine Deppé. Met o.a. Luisa-Soi Kaiser, Marek Harloff, David Zohlen, Sami Frey en Meret Becker.

De zestien-jarige Zo[KA1]e Mint (Kaiser) gaat voor een lang weekend met haar twintig-jarige broer Theo (Harloff) en de zes- jarige Artur (Zohlen) naar een eilandje in de Adriatische zee, voor de Kroatische kust. Ze nemen hun intrek in de vervallen villa van de zwijgzame, maar minzame schrijver Mendel (Frey), die hen met een zekere geamuseerdheid observeert. Zo[KA1]e en Theo komen uit een gebroken gezin en Zo[KA1]e fixeert zich op Artur en Theo, alsof Theo haar minnaar is en Artur haar kind. Alles gaat redelijk goed in deze schijnwereld totdat Theo verkikkerd raakt op Sanja (Becker). Het tamelijk onwerkelijke scenario van debuterend regisseuse Deppé bevat taaie kost, die maar moeizaam vooruit komt. Het spel is slecht met als uitschieter Frey, die poogt het kwartet te manipuleren. Het deuntje dat de film begeleidt, werd gecomponeerd door Becker. Het camerawerk is van Carsten Thiele.

Anthony Zimmer

2005 | Actiefilm, Thriller

Frankrijk 2005. Actiefilm van Jérôme Salle. Met o.a. Yvan Attal, Sophie Marceau, Sami Frey en Daniel Olbrychski.

De Parijse politie maakt jacht op Anthony Zimmer, een grote vis in de internationale witwashandel. Maar sinds zijn verregaande plastische chirurgie is hij onherkenbaar. In de TGV naar het zuiden valt ondertussen gewone man François (Attal) voor de charmes van een fatale vrouw (Marceau) en blijkt even later het middelpunt van oorverdovende actie. Vlotte actiefilm met enthousiaste acteurs, goed geënsceneerde achtervolgingen en glamourlocaties aan de Franse Rivièra kijkt lekker weg. Debutant Salle kreeg in eigen land dan ook een Césarnominatie in de categorie beste eerste film.

Les Acteurs

1999 | Drama

Verenigde Staten 1999. Drama van Bertrand Blier. Met o.a. Pierre Arditi, Josiane Balasko, Jean-Paul Belmondo, François Berléand en Dominique Blanc.

In deze bijna plotloze film die aaneengeregen is met min of meer in elkaar overgaande episoden krijgen een keur van Franse acteurs en actrices de kans zichzelf te spelen, te parodiëren of andere te imiteren in scène's uit bekende of beroemde films. Wie niet op de hoogte is met de Franse cinema, ontgaat veel. Wie denkt dat hij flink wat af te lachen krijgt, wordt teleurgesteld omdat de spelers eindeloos lang over hun vak, hun angsten voor de toekomst en andere zaken praten. Sommige fragmenten duren veel te lang en herhalen zich. Toch moet gesteld worden dat de rolverdeling zijn uiterste best gedaan heeft, waardoor er hele boeiende stukken in de film zitten. Soms staat de fijnzinnige humor op een hoog niveau. Kortom een film voor echte cinefielen met een gedegen kennis van de Franse film. Het scenario is van regisseur Blier. Het camerawerk is van François Catonné. Hoe je het wendt of keert, het resultaat is een originele en verbluffende Blier.

Les menteurs

1996 | Romantiek, Komedie

Frankrijk/Zuid-Afrika 1996. Romantiek van Elie Chouraqui. Met o.a. Lorraine Bracco, Julie Gayet, Christian Charmetant, Marc Lavoine en Marie Guillard.

Zac Marny (Anglade) is een beroemd regisseur. Hij leeft samen met actrice H[KA1]el[KA2]ene Miller (Bracco). Op een avond is Zac verdwenen en zijn producent en vriend Marcus Doumer (Frey) vindt hem acht maanden later volledig verpauperd terug als clochard in een dure wijk van de Franse hoofdstad. Marcus wil hem helpen en verkoopt het plan voor een productie aan louche geldschieters, die naar later blijkt, behoren tot de Russische maffia en de film gebruiken om geld wit te wassen, maar dan moet er natuurlijk ook verdiend worden. Zac gaat een scenario voor de film schrijven en krijgt assistentie van Daisy (Bruni-Tedeschi), een schone blom van twintig, met de ambities om het te maken op het witte doek. Het scenario vlot niet, iedereen liegt en bedriegt, geeft zich uit voor wat hij niet is en de financiers worden ongedurig. Ze verplichten de crew om ergens in Zuid-Afrika te gaan draaien en met resultaten terug te komen. Het scenario van Antoine Lacomblez en Chouraqui, die het vak leerde bij Claude Lelouch, grenst aan het ongeloofwaardige en heeft weinig ruimte geschapen voor de rol van Bracco. De enthousiaste en vaardige spelprestaties in de overigens zevende film van de regisseur compenseren dit echter voldoende. Een rolprent over het filmvak die in het rijtje thuishoort van OPENING NIGHT van John Cassavetes, OTTO E MEZZO van Federico Fellini of ALL ABOUT EVE van Joseph Mankiewicz, maar dan tot de lichtere soort behoort. Camerawerk van François Catonné.

L'amour conjugal

1995 | Romantiek, Historische film, Drama

Frankrijk 1995. Romantiek van Benoît Barbier. Met o.a. Sami Frey, Caroline Silhol, Pierre Richard, Mathieu Carrière en François Marthouret.

In 1629 raakt ridder Nathan Le Cerf (Frey) vrouw en kinderen kwijt door de builenpest. In de buurt van Toulouse sluit hij zich aan bij graaf Anchire (Carri[KA2]ere) om aan diens zijde tegen Italiaanse rijkjes en steden te vechten. Anchire is verslingerd aan het kaartspel, maar een slechte verliezer. Als hij een geringe som kwijtraakt, geeft hij Nathan opdracht zijn overwinnaar uit te dagen voor een duel en hem te doden, terwijl hij donders goed weet dat de Franse koning Lodewijk de Dertiende duelleren verboden heeft en wie er zich schuldig aan maakt, laat onthoofden. Nathan doet zijn werk (maar laat zijn slachtoffer met een verwonding echter lopen) en de verraderlijke edelman Anchire geeft hem aan, maar Nathan ontsnapt. Op zijn omzwervingen verbergt hij zich eerst bij een jeugdvriend (Richard) en leert daarna de op zwart zaad zittende jonkvrouwe Marthe De Lairac (Sihol) kennen. Tussen hen beiden ontwikkelt zich een hartstochtelijke liefdesrelatie. Nathan trouwt haar en bereidt zich voor op een zoete wraak (die hij ook neemt) op de adderachtige Anchire. Het regiedebuut van ex-cameraman en setfotograaf Barbier is geslaagd dankzij het uitstekend spel van de hoofdrollen (inclusief een verrassende Richard, die nu niet eens de nar uithangt), de fraaie opnamen van Eduardo Serra en de passende muziek van Sonia Wieder Atherton, waardoor je het trage tempo van de film op de koop toe neemt. Het scenario is van Pascal Quignard, die zijn eigen novelle Tous les matins du monde bewerkte. Gefilmd in Aveyron en Parijs.

La fille de d'Artagnan

1994 | Avonturenfilm, Actiefilm, Historische film

Frankrijk 1994. Avonturenfilm van Bertrand Tavernier. Met o.a. Sophie Marceau, Sami Frey, Jean-Luc Bideau, Raoul Billerey en Claude Rich.

De drie musketiers, de rechtschapen zeventiende-eeuwse helden van auteur Alexandre Dumas, keren terug in deze kleurrijke avonturenfilm. De dochter van de vierde musketier, D'Artagnan (Noiret), is opgegroeid in een klooster maar vindt nu haar roeping aan de zij van de inmiddels wat stramme, maar nog immer goedgemutste heren. De energieke Marceau in de titelrol heeft leuke schermscènes - én een nadrukkelijk uitgelicht decolleté - maar wordt toch een beetje overschaduwd door de veteranen. De muziek van Philippe Sarde werd genomineerd voor een César.

En compagnie d'Antonin Artaud

1993 | Drama, Biografie

Frankrijk 1993. Drama van Gérard Mordillat. Met o.a. Sami Frey, Marc Barbé, Julie Jézéquel, Valérie Jeannet en Clothilde De Bayser.

In mei 1946 wordt Antonin Artaud vrijgelaten uit het tehuis van Rodez, waar hij negen jaar opgesloten heeft gezeten. Hij keert terug naar Parijs. De jonge dichter Jacques Prevel besluit Artaud te volgen in zijn omzwervingen door het na-oorlogse Parijs en zijn lot wordt onverbrekelijk verbonden met dat van het onbereikbare genie. Prevel is de enige vriend die Artaud nog had tot zijn dood twee jaar later. Op basis van de kroniek die Prevel over hun vriendschap schreef, hebben scenarioschrijvers Mordillat en Jérôme Prieur een intimistisch-literair essay geschreven dat enige inspanning vraagt van de kijker, maar dat zeker de moeite loont. Frey is een sublieme Artaud. Hij werd voor zijn prestatie beloond met de Gouden Fifa voor de beste mannelijke acteur. Als Prevel is Barbé een fantastische tegenspeler. Prachtige zwartwit-fotografie van François Catonné.

La voix

1992 | Drama

Frankrijk 1992. Drama van Pierre Granier-Deferre. Met o.a. Nathalie Baye, Sami Frey, Laura Morante, Jean-Claude Dreyfus en George Claisee.

Lorraine en Gilles zijn verliefd op elkaar en willen hun leven samen delen. Ze bevinden zich in Rome op het terras van een restaurant, wanneer plotseling een stem opklinkt, afkomstig uit het verleden van Gilles, uit een vroegere hartstocht, die hun tête-à-tête komt verstoren. Jaloezie. Dubbelzinnigheid. Granier-Deferre, die zijn liefde voor de psychologie weer opneemt, maar dan met veel minder lef dan vroeger, maakt van zijn film een theatrale gebeurtenis. Door het trage tempo en de voorspelbare liefdesstrategieën, wordt de film al gauw saai. De enige die deze brave mise-en-scène doorbreekt is Dreyfus, die een voortreffelijke ober neerzet. Scenario van Christine Miller en regisseur Granier-Deferre. Het camerawerk is van Pascal Lebeque.

Hors saison

1992 |

Zwitserland/Frankrijk/Duitsland 1992. Daniel Schmid. Met o.a. Sami Frey, Carlos Devesa, Ingrid Caven, Dieter Meier en Ulli Lommel.

Frey keert terug naar een groot hotel in de Zwitserse Alpen, dat ooit door zijn grootouders werd gebouwd en dat binnenkort gesloopt zal worden. Via flashbacks die verteld worden door zijn grootmoeder Fellini (de zestig-jarige zuster van Federico in haar tweede rol) haalt hij herinneringen op en passeren allerlei gebeurtenissen de revue: Russische anarchiste Chaplin, die er ooit een volksvijand vermoordde, schrijfster Sarah Bernhardt (gespeeld door Paredes), die zijn grootvader verleidde en goochelaar Lommel, die zijn publiek hypnotiseerde. Schmid`s boeiende film vertoont verwantschap met Fellini`s werk door o.a. de bonte verzameling van uitgesproken karakterspelers. Het is zo aanstekelijk gedaan, dat men zin krijgt om in een dergelijk hotel te logeren. Caven en Meier zetten de film muzikale luister bij met hun liederen en Devesa speelt de jonge Frey. Scenario van Martin Suter en regisseur Schmid. Fraai camerawerk Renato Berta. Gefilmd op allerlei locaties... in Portugal (!). Geproduceerd met participatie van de Duitse (ZDF) en Zwitserse tv.

Die Rückkehr

1990 | Romantiek, Drama

Duitsland/Italië/Frankrijk 1990. Romantiek van Margarethe von Trotta, Valentina Lainati en Jean paul Biczycki. Met o.a. Barbara Sukowa, Stefania Sandrelli, Sami Frey, Jan Biczycki en Valentina Lainati.

Een vrouwelijke arts keert van Afrika terug naar Parijs en ontdekt opnieuw de oorzaken van een onopgeloste crisis, die begon toen haar man verliefd werd op haar beste vriendin en die tot gevolg had dat zij naar Afrika vertrok. Ze komt terug om haar vriendin te helpen, die aan kanker lijdt, en geleidelijk verdwijnt de vijandigheid tussen de twee vrouwen. Ondanks het goede acteerwerk is de film over deze driehoeksverhouding traag en banaal. Het scenario is van Von Trotta en de fotografie werd verzorgd door Tonino Delli Colli. Ook bekend als: THE RETURN en L'AFRICAINE.

Les Deux Fragonards

1989 | Biografie, Drama

Frankrijk 1989. Biografie van Philippe Le Guay. Met o.a. Joaquim de Almeida, Robin Renucci, Philippine Leroy-Beaulieu, Sami Frey en Jean-Louis Richard.

Pas sinds 1984 is bekend dat de beroemde 18e eeuwse Franse schilder Honoré Fragonard een broer had. Cyprien oefende het naargeestige beroep van anatoom-patholoog uit. Rond dit gegeven hebben Le Guay en Jérôme Tonnerre een scenario bedacht, gewijd aan de dualiteit van eind 18e eeuw. Het was de tijd van losbandigheid en de aristocraten die in de ban verkeerden van hun eigen nabije dood ten behoeve van de goede zaak. Het kost enige moeite beide tegenstrijdige thema's met elkaar in verband te brengen. Het gaat hier dan ook om een eigenaardige film die zowel innemend als afstotend is. Ook zit er iets theatraals en dromerigs in, en dat is zeldzaam in de hedendaagse Franse cinema.

La bête dans la jungle

1989 | Drama

Frankrijk 1989. Drama van Benoît Jacquot. Met o.a. Sami Frey en Delphine Seyrig.

Het gaat om het stuk van Henry James - wiens romans veel beroemder zijn - dat in een Engels kasteel speelt. Een man en een vrouw ontmoeten elkaar daar en komen erachter dat ze elkaar tien jaar eerder in India al eens hebben ontmoet. Een moeilijk, veeleisend, subtiel en sober werk dat zich uiteindelijk laat samenvatten als een lange dialoog voor twee stemmen. Jacquot houdt zich hier geheel aan de toneelregie van Alfred Arias en levert dus een weinig persoonlijk werk af. Ondanks dat komen de twee voortreffelijke acteurs goed tot hun recht dankzij de vakkundige montage.

La Barbe Bleue

1989 | Misdaad, Romantiek

Frankrijk 1989. Misdaad van Alain Ferrari. Met o.a. Sami Frey, Sabine Haudepin, Anne-Marie Philipe en Philippe Lebas.

De zoveelste bewerking van het bekende Blauwbaard-verhaal. De regisseur had slechts een beperkt budget tot zijn beschikking en dat is te zien. Frey in de titelrol is zeer matig, maar de aantrekkelijke Haudepin maakt het geheel nog enigszins verteerbaar.

J'ai oublié de vivre

1989 | Biografie, Experimenteel, Documentaire

Frankrijk 1989. Biografie van Christian Vidalie. Met o.a. Michel Piccoli, Claude Sautet, Yves Montand, Jean-Claude Brialy en Jean-Louis Trintignant.

Herinnering aan de grote actrice Romy Schneider ter gelegenheid van de zevende gedenkdag van haar overlijden. Daar deze film, naast de exclusieve interviews waarin ieder z'n zegje doet en weer uit beeld verdwijnt, ook opname-scènes en filmfragmenten bevat, wordt het allemaal wat teveel van het goede. Niettemin kan de toeschouwer zich een aardig beeld vormen van de mens en actrice Romy Schneider. Ook bekend als Romy Schneider.

War and Remembrance

1988 | Oorlogsfilm

Verenigde Staten 1988. Oorlogsfilm van Dan Curtis. Met o.a. Robert Mitcheum, Jane Seymour, Hart Bochner, Victoria Tennant en Polly Bergen.

Minder succesvol, maar toch indrukwekkend vervolg op een miniserie uit 1983, WINDS OF WAR, naar de in 1978 gepubliceerde bestseller van Herman Wouk. Meestal uitgezonden in zeven lange afleveringen, die honderd miljoen dollar kostten. Mitchum kreeg opnieuw de rol van peetvader Pug Henry aangeboden. Hij weigerde eerst, maar stemde toch toe toen George C. Scott voor de rol van Pug in aanmerking kwam. Het verhaal pikt de draad weer op een week na Pearl Harbour, met Mitchum`s twee zonen, Bochner (die Jan-Michael Vincent vervangt) als officier op een onderzee[KA3]er, en Woods (die Ben Murphy vervangt) als piloot bij de marine in de Stille Oceaan waar hun vader met alles en iedereen overhoop ligt. Mitchum`s vrouw, Bergen, knoopt intussen thuis weinig overtuigende verhoudingen aan met allerlei mannen, terwijl hun dochter (nu Hope) nauwelijks in beeld komt. Stone is de vrouw van Woods en zij bewijst dat zij meer in haar mars heeft als actrice dan als fotomodel: een glimp is al merkbaar van de ijskoude feeks die zij in 1992 werd in BASIC INSTINCT. Mitchum`s geliefde Tennant blijft over de hele wereld opduiken in het gezelschap van haar vader, de BBC-oorlogscorrespondent Morley. Seymour (in de plaats van Ali McGraw), als de joodse vrouw van Bochner, verkiest in Itali[KA3]e te blijven aan de zijde van haar Amerikaanse oom, de joodse filosoof Gielgud (in de plaats van John Houseman). Zij belanden, wanneer de oorlog enige tijd voortgeschreden is in een Duits concentratiekamp. De voornaamste tegenspeler is Wallis, een nazi en ex-student van Gielgud. Auschwitz, de Battle of Midway, Hitler en zijn generaals, Duitse SS-officieren in donkere straten en zwarte limousines, Britten die in Singapore tijdens cocktailparty`s de oorlog vergeten, het wordt door de scenarioschrijvers Earl W. Wallace, regisseur Curtis en Herman Wouk zelf, weinig subtiel weergegeven. Mitchum is nooit echt een acteur geweest en hij strompelde nooit eerder sto[KA3]icijnser dan hier over een filmset. Seymour daarentegen steelt met haar trieste grandeur de show, Gielgud is (zoals meestal) gedenkwaardig, Berkoff is Hitler, Topol en Rhys-Davies zijn de enige min of meer geloofwaardige krijgsgevangenen en Bellamy een traditionele president F.D. Roosevelt. Het camerawerk van Dietrich Lohman is uitstekend. Hij maakte dankbaar gebruik van een aantal indrukwekkende massataferelen op zee, bij de Parijse opera, in Leningrad, in concentratiekampen (Theresienstadt, het 'joodse paradijs' in Tsjechoslowakije, werd in Joegoslavië voor de film heropgebouwd) en bij de oorlog in Noord-Afrika. Aan dit alles werkten duizenden figuranten mee en om het geheel een authentiek tintje te geven zorgde Curtis voor oorlogsjournaals en andere filmfragmenten uit die periode.

La confession d'un enfant du siècle

1988 | Drama

Frankrijk 1988. Drama van Claude Santelli. Met o.a. Sami Frey, Marie-Christine Barrault en Michael Lonsdale.

Alfred de Musset verwerkte in dit werk zijn mislukte relatie met Georges Sand en smeerde hem alle fouten aan (1836). Laatstgenoemde nam echter wraak met [KL]Lui et elle[KLE] (1859). Genoeg daarover. Afgezien van het (bewerkte) verhaal over deze beroemde relatie is het vooral interessant in deze film een zeer scherpzinnige beschrijving van het levensleed van een romantische generatie te ontdekken. Slimme tv-versie zonder grote verdiensten als het gaat om het herscheppen van het betreffende tijdperk maar wel met veel uitstekend acteerwerk.

La bête dans la jungle

1988 | Romantiek, Drama, Experimenteel

Frankrijk 1988. Romantiek van Alfredo Arias. Met o.a. Sami Frey en Delphine Seyrig.

De bewerking van de roman van Henry James (1843-1916), die zich afspeelt in een kasteel en een symbolische titel heeft. Door een verschrikkelijk noodlot vindt John Marcher als `Une b[KA4]ete tapie dans la jungle` de dood. James in een nieuw jasje, met angstaanjagende fantasie[KA3]en, dromen en geheimzinnigheid. Zijn flamboyante, barokke stijl heeft Arias op prima wijze verwerkt in een emotionele, heftige filmstijl, die hoewel hij een man van het toneel is, ook al voor de zinsbegoochelende bioscoopfilm FUEGOS (1987) verantwoordelijk was. Hier brengt hij de droefgeestige angelsaksische romantiek weer helemaal tot leven. Zij daaraan toegevoegd dat twee acteurs het tamelijk gedreven spel geheel voor hun rekening nemen. Een verfrissende versie vergeleken met de trouwens behoorlijk goede bewerking voor het toneel van James Lord en Marguerite Duras.

L'oevre au noir

1988 | Drama

Frankrijk/België 1988. Drama van André Delvaux. Met o.a. Gian Maria Volonté, Sami Frey, Anna Karina, Philippe Léotard en Marie-France Pisier.

Vlaanderen, zestiende eeuw, Spaanse heerschappij. Na dertig jaar omzwervingen door Europa keert Zénon Ligre, alchemist-chirurgijn en humanist-filosoof, terug naar zijn geboorteplaats Brugge. Onder een schuilnaam, want vanwege zijn ketterse geschriften staat hij op de dodenlijst van de Inquisitie. Wat rest Zénon nog? Delvaux nam de onmogelijke taak op zich om het literaire meesterwerk van Marguerite Yourcenar naar cinema te transporteren. Weliswaar ontbreken de diepzinnigheid en eruditie, de sfeer van de wrede overgangstijd is fascinerend, en Volontè excelleert. Stemmige visuelen van Charles Van Damme.

De sable et de sang

1988 | Drama, Erotiek

Frankrijk 1988. Drama van Jeanne Labrune. Met o.a. André Dussollier, Sami Frey, Clémentine Celarié, María Casares en Catherine Rouvel.

Eerste bioscoopfilm van een televisieregisseuse die hiervoor eveneens het scenario schreef. Speelt zich af in het milieu van de stieregevechten en de torero's. De haat-liefde verhouding van een torero en een radiologe. De hoofdpersonen achtervolgen en ontvluchten elkaar beurtelings, van de benauwende ring van de arena tot in de afgelegen moerassen van de Camargue, wat het leidmotief vormt. Eindigt allemaal op bloedige wijze want de heldhaftigheid en de dromen laten zich moeilijk verenigen met een dergelijke werkelijkheid. De regisseusse wordt zichtbaar gefascineerd door de stieregevechten die zij krachtig weergeeft. Dit ten koste van de intieme scènes die veel onevenwichtiger zijn. Hetzelfde geldt voor het min of meer overtuigende spel.

Laputa

1987 | Romantiek, Drama

Duitsland 1987. Romantiek van Helma Sanders-Brahms. Met o.a. Sami Frey, Krystyna Janda en Rüdiger Vogler.

Er is maar weinig ruimte voor de liefde tussen een Franse architekt en een Poolse fotografe: zij ontmoeten elkaar af en toe op een eiland tussen oost en west - in Berlijn. Zij zoeken naar een mogelijkheid tot een gemeenschappelijk leven, maar uiteindelijk is hun relatie tot mislukken gedoemd. Een indrukwekkend, en dankzij de acteerprestaties van de twee hoofdrollen, overtuigend portret van een liefdesrelatie.

Black Widow

1987 | Thriller

Verenigde Staten 1987. Thriller van Bob Rafelson. Met o.a. Debra Winger, Theresa Russell, Sami Frey, Dennis Hopper en Nicol Williamson.

Winger is een medewerkster van justitie die een verband vermoedt tussen de dood van enige rijke mannen. Ze gaat zelf op onderzoek en komt op het spoor van Russell die als de gelijknamige spin omgaat met rijke vrijgezellen. Behalve enige plotwendingen aan het eind en het acteerduel van Winger en Russell, is het een weinig opwindende film. Bekende sterren als Hopper en Williamson hebben korte rolletjes als slachtoffer van de zwarte weduwe. Camerawerk van Conrad Hall. Toepasselijke muziek van Michael Small.

État de grâce

1986 | Drama

Frankrijk 1986. Drama van Jacques Rouffio. Met o.a. Nicole Garcia, Sami Frey, Pierre Arditi, Philippe Léotard en Dominique Labourier.

Langdradige geschiedenis over de problematische liefdes van een staatssecretaris, een vrouwelijke president-directeur en een bankier. Zij vinden elkaar weer, verlaten elkaar, vinden elkaar weer, enz. De regisseur heeft een dergelijk thema in een modern jasje willen steken door het in een sociaal-politieke context te plaatsen. Maar de personages en de situaties zijn zo stereotiep dat het geheel nauwelijks geloofwaardig aandoet. De acteurs doen alles om er wat van te maken, maar het wordt maar niet aannemelijk. ETAT DE GRACE laat de kijker onverschillig; van Rouffip zijn we beter gewend.

Sauve-toi Lola

1986 | Drama

Canada/Frankrijk 1986. Drama van Michel Drach. Met o.a. Carole Laure, Sami Frey, Jeanne Moreau, Dominique Labourier en Robert Charlebois.

Een serieus onderwerp want het gaat om het van dag tot dag bijgehouden verslag van een behandeling die acht vrouwen in het ziekenhuis tegen kanker krijgen: sommigen sterven, anderen niet. Een moeilijk onderwerp dat Drach correct heeft aangepakt, ook al vallen enkele tussengevoegde komische momenten - zonder twijfel om de sfeer wat minder sinister te laten zijn - teveel uit de toon, met betrekking tot waar het om gaat in de film. Deze scènes lijken duidelijk achteraf toegevoegd terwijl het spel eerder wat wisselvallig van kwaliteit is. Het totaal komt niettemin sympathiek over.

L'été provisaire

1986 | Drama

België 1986. Drama van Samy Pavel. Met o.a. Sami Frey, Adinda Pauvels, Dora van der Groen en Roger Van Hool.

De filmmaker Thomas heeft zich, ter voorbereiding van zijn nieuwe film, teruggetrokken op het platteland. Samen met de scenario-schrijver en hun vriendinnen hebben zij een weekendhuisje gehuurd. Het script vlot niet en bovendien lopen alle persoonlijke relaties vast.

L'état de grâce

1986 | Drama, Romantiek

Frankrijk 1986. Drama van Jacques Rouffio. Met o.a. Nicole Garcia, Sami Frey, Pierre Arditi en Dominique Labourier.

De man is weinig productief en zijn oeuvre prettig ongrijpbaar, maar Jacques Rouffio (Violette & François) weet altijd het maximum uit zijn sterke rolbezettingen te halen. Zo ook in deze, min of meer tussen de genres opererende liefdesgeschiedenis. Daarin zet de stiekeme affaire tussen een socialistische minister en een gehuwde succesonderneemster hun levens op scherp. De film, een soms ietwat soaperige middenmoter, heeft last van typisch Frans salonsocialisme. Casting van het iets-te-mooie-mensenkoppel Garcia/Frey doet natuurlijk aan hun spel niets af. Warme composities van Philippe Sarde.

L' Unique

1986 | Experimenteel

Frankrijk 1986. Experimenteel van Jérôme Diamant-Berger. Met o.a. Julia Mingenes-Johnson, Sami Frey, Charles Denner en Tchéky Karyo.

Een technisch en artistiek experiment met video-opnames, twee-en driedimensionale effecten, klinische prentenverzamelingen en digitale beeldverwerking op een traditionele film. Uit technisch oogpunt een grote vernieuwing. Het scenario is echter dunnetjes (een zangeres krijgt bonje met haar producent), de regie heeft weinig diepgang en de vertolking is moeizaam. De fans van deze zangeres zullen echter, dankzij de vele concertopnames, goed aan hun trekken komen.

The Little Drummer Girl

1984 | Thriller

Verenigde Staten 1984. Thriller van George Roy Hill. Met o.a. Diane Keaton, Yorgo Voyagis, Klaus Kinski, Sami Frey en Michael Cristofer.

Keaton is tweederangsactrice met pro-Palestijnse sympathieën. Op een dag wordt ze door de Israëlische contra-spionage benaderd met het verzoek als lokeend te dienen voor de internationale Palestijnse terrorist Frey, zodat hij geliquideerd kan worden. Ze gaat helemaal op in haar nieuwe rol, tot ze walgt van de onmenselijkheid van beide partijen. Soms een verwarrende en wat trage plot, waarmee de kijker uiteindelijk wat moeite kan hebben. Er zitten uitstekende momenten in de film, maar het geheel is wat aan de magere kant. Het scenario van Loring Mandel is gebaseerd op een roman van John Le Carré. Wolfgang Treu was verantwoordelijk voor het camerawerk en Dave Grusin voor de muziek. Keaton speelt goed en dat maakt het voor velen de moeite waard.

La Vie de famille

1984 | Mysterie

Frankrijk 1984. Mysterie van Jacques Doillon. Met o.a. Sami Frey, Mara Goyet, Juliet Berto, Juliette Binoche en Aïna Walle.

Zoals gebruikelijk bij Doillon zien we hier een verhaal - in de vorm van video-opnames - over volwassenen en kinderen die de generatiekloof proberen te overbruggen door veel met elkaar te praten. Dit tegen de achtergrond van een villa in de Provence waarvan de dimensie door de producer buitengewoon goed gebruikt is. Ook werden opnamen in een hotelkamer in Madrid gemaakt. De hoofdpersonen, vader en dochter, zijn omringd door de andere familieleden en de onderlinge relaties worden ook belicht. Uiteindelijk volgt een verrassende hereniging van de twee die goed in elkaar zit. Het milieu waarin het verhaal zich afspeelt is echter te conventioneel: rijke mensen in de dure Provence, zodat het geheel niet voor iedereen geloofwaardig is.

Mortelle randonnée

1983 | Thriller, Drama

Frankrijk 1983. Thriller van Claude Miller. Met o.a. Michel Serrault, Isabelle Adjani, Guy Marchand, Stéphane Audran en Macha Méril.

L'Oeil, zoals privé-detective Beauvoir (Serrault) door collega's wordt genoemd, schaduwt een seriemoordenares in wie hij zijn eigen dochter herkent, of meent te herkennen. Eigenlijk zou hij haar moeten arresteren, maar in feite beschermt hij haar. Is die criminele dame (Adjani) echt zijn dochter, de kleine Catherine die hij alleen van een klassenfoto kent. Na een 'mortelle randonnée', een dodelijke zwerftocht die voert van Brussel naar Baden-Baden, van Monte Carlo naar Rome, en van Biarritz naar Bobigny, komt de akelige waarheid aan het licht. Een briljante bewerking van Eye of the beholder van Marc Behm door Michel Audiard. In deze bewerking wordt de actie van twintig tot anderhalf jaar gecomprimeerd en het verhaal wint daarmee aan helderheid.

Le garde du corps

1983 | Komedie, Thriller, Drama

Frankrijk 1983. Komedie van François Leterrier en Francois Leterrier. Met o.a. Jane Birkin, Sami Frey, Gérard Jugnot, Nicole Jamet en Didier Kaminka.

Een employ[KA1]e op een huwelijksbureau wordt verliefd op een journaliste, die echter een aantrekkelijke weduwnaar verkiest boven hem. Hij ontdekt dat de eerdere vrouwen van zijn rivaal op verdachte wijze omkwamen met nalating van forse levensverzekeringen, en volgt zijn aangebedene op haar huwelijksreis naar Marokko om haar te beschermen. De thriller- komedie heeft een aardig scenario (Didier Kaminka en de regisseur), maar is met onvoldoende flair geregisseerd, terwijl Birkin en Jugnot de zoveelste varianten op overbekende typeringen brengen. Onderhoudend, maar nauwelijks verrassend, op Frey's rol als charmeur-killer na.

Le voleur d'enfants

1981 | Komedie

Frankrijk 1981. Komedie van François Leterrier. Met o.a. Sami Frey, Catherine Rouvel, Jean Bouise en Eleonore Hirt.

Een kolonel en zijn vrouw, die in ballingschap leven in Parijs, zijn kinderloos gebleven. Omdat ze toch stinkend rijk zijn, stichten ze een gezin door andermans kinderen te ontvoeren. Deze film is niet zo tragisch als het lijkt, maar men vraagt zich af waarom een dergelijk onderwerp, dat toch zeer actueel (en in werkelijkheid vaak veel ernstiger) is, zo geneutraliseerd wordt door het verhaal te situeren rond 1900. Hoe dan ook, het verhaal blijft geloofwaardig en er wordt tegelijkertijd levendig en overtuigend geacteerd. Het zou echter een stommiteit zijn om een dergelijke film om middernacht uit te zenden, want hij is ook geschikt voor jeugdige kijkers!

Écoute voir...

1980 | Misdaad, Thriller

Frankrijk 1980. Misdaad van Hugo Santiago. Met o.a. Catherine Deneuve, Sami Frey, Anne Parillaud, Florence Delay en Antoine Vitez.

Een genrecinefielencuriosum, zowel in de Franse cinema als in Deneuves filmografie, dit fraai gefotografeerde mysterie met surreëel en semi-fantastiek Fantômas-samenzweerdersfeertje. In het onderzoek naar zonderlinge indringers op een groot particulier domein stuit privédetective Claude Alphand (Deneuve) op de sekte Église du Renouveau Final. Haar intelligentie, koelheid, vechtkunst en Smith & Wesson-revolver komen daarbij goed van pas. Het acteericoon beschouwt haar spel in dit avontuur als 'te serieus', maar had de ervaring van 'zo'n mannelijke rol' niet willen missen. Spannende zoenscène met Deneuve en Anne 'Nikita' Parillaud.

Une page d'amour

1977 | Mysterie

België 1977. Mysterie van Maurice Rabinowicz. Met o.a. Geraldine Chaplin, Sami Frey, Marcel Dalio, Éve Bonfanti en Quentin Milo.

Fran[KA10]cois (Frey), een man zonder verleden, is vanuit zijn raam getuige van de hardhandige opsluiting van een onbekende in een naburig psychiatrisch ziekenhuis. Er ontstaat een mysterieus contact met de gevangene, die zijn baas, directeur van een wapenfabriek, heeft gedood. Eenzelfde soort contact verbindt hem met een militant theatergezelschap, dat voor de bevrijding van de ingeslotene ijvert, maar vooral met Lise (Chaplin), wier geliefde hij wordt. Een interessant en origineel thema, verknald door de zware en eentonige regie en het niet als te vlotte tempo. Mooie beelden (Jean-Jacques Mathy) van een grijsgroen en schemerig Brussel. Deels gered door de Franse acteurs en Chaplin, die een raadselachtig personage neerzet.

Une leçon d'amour

1977 | Drama

Frankrijk/België 1977. Drama van Maurice Rabinowicz. Met o.a. Geraldine Chaplin, Sami Frey, Quentin Milo, Guy Pion en Monette Loza.

Een langdradig en slaapverwekkend verhaal over een Brusselse advokaat die de dood vindt, nadat hij een in een kliniek opgesloten crimineel heeft vrijgekregen. Met bovendien enige ver gezochte verwikkelingen op het sentimentele vlak. Een samenraapsel dat meer dan eens tot melodrama vervalt. Slecht uitgewerkte situaties, die we al honderd keer eerder zagen. Bovendien zijn de acteurs praktisch aan zichzelf overgeleverd en laten zij gemakzuchtig spel zien. Hoe moeten we dan in deze geschiedenis geloven?

Pourquoi pas!

1977 | Komedie, Experimenteel

Frankrijk 1977. Komedie van Coline Serreau. Met o.a. Sami Frey, Mario Gonzalez, Christine Murillo, Nicole Jamet en Michel Aumont.

Een trio (waarom niet!) [KA2]a la JULES ET JIM (waarvan de vrouw het geld verdient!) wordt een quartet en ze weten nog lang en gelukkig te leven. Een sterke film, die je niet snel vergeet over de vrije liefde. Scenario van regisseuse Serreau. Camerawerk van Jean-François Robin.

Guerres civiles en France

1977 | Oorlogsfilm, Historische film

Frankrijk 1977. Oorlogsfilm van Vincent Nordon, François Barat en Joël Farges. Met o.a. Sami Frey, Nicole Hiss, Philippe Colin, Romain en Brigitte Fossey.

Een drieluik over de weergave van de geschiedenis op het filmdoek. 1. Babeuf où le journal parlé. Frey declameert teksten van de revolutionair. Na Godard is dat ook niet echt origineel meer. 2. Le Premier Empire speelt zich feitelijk in het heden af, maar toont op een min of meer overtuigende wijze de effecten van de Code Napoléon op het gedrag van twee jonge mensen. 3. La semaine sanglante gaat over de onderdrukking van de Commune van 21 tot 28 mei 1871. Het is een waar bloedbad, maar zeer gestileerd. Dit derde deel is zeer hard, maar plastisch, met name wat betreft de kleuren. Het is een nachtmerrie en tegelijk een overpeinzing over de woestheid van burgeroorlogen. Vanwege dit deel de moeite waard.

Néa

1976 | Drama, Erotiek

Frankrijk/Duitsland 1976. Drama van Nelly Kaplan. Met o.a. Sami Frey, Ann Zaccharias, Micheline Presle, Françoise Brion en Ingrid Caven.

Een zestienjarige wil uit rebellie tegen haar bourgeois milieu, onder een pseudoniem een erotische roman schrijven, en vraagt de uitgever haar te ontmaagden, zodat ze weet, waarover ze schrijft. Ondanks het succes van het boek wil hij daarna de relatie weer zakelijk maken, maar zij klaagt hem aan wegens aanranding, en zij verstoort de gezinsverhoudingen thuis door een lesbische relatie van haar moeder met haar tante aan te moedigen. Het verhaal van de EMMANUELLE-schrijfster werd verfilmd door Kaplan die het zelf óók als auteur beter kan. Ondanks de bekwame vormgeving, goed spel en een vage feministische invalshoek, blijft het effect van de film beneden zijn eigen niveau en intelligentie.

Le Jeu du solitaire

1976 | Drama

Frankrijk 1976. Drama van Jean-François Adam. Met o.a. Sami Frey, Alida Valli, Tanya Lopert, Romain Tagli en Emmanuel Ullmo.

Schuldgevoel over de zelfmoord van een patiënt drijft een psychiater naar zijn zoon uit een mislukt huwelijk die een verwaarloosd pleegbroertje blijkt te hebben. Die jongen vermoordt uit jaloezie zijn bevoorrechte leeftijdsgenoot, maar de zich in ieder opzicht mislukt voelende psychiater neemt de schuld op zich. Deze tweede film van de jonggestorven regisseur is opnieuw een variant op de onmogelijkheid het geluk van weleer en de jeugd te heroveren, waarbij emoties ingehouden spel en vormgeving krijgen die een beroep doen op de welwillende aandacht van de toeschouwer.

Sweet Movie

1974 | Erotiek, Experimenteel

Duitsland/Canada/Frankrijk 1974. Erotiek van Dusan Makavejev. Met o.a. Carole Laure, Pierre Clémenti, Sami Frey, John Vernon en Anna Prucnal.

Miss World 1984 wordt tot bruid gekozen door Mr. Kapital, maar schrikt zo van diens kolossale geslachtsdeel dat ze in een koffer wordt getransporteerd naar Europa, waar haar andere verschrikkingen wachten, o.a. een poep- pies- en braaktherapie, tot ze tenslotte verdrinkt in chocoladepasta. Ondertussen vaart een marxistische zeeman door de Amsterdamse grachten, die zijn vriendin kleine jongetjes laat verleiden, die vervolgens worden vermoord. Deze zowel tijdens de opnamen als de premi[KA2]ere met schandalen omgeven film start veelbelovend met ongebreidelde humor in collage-stijl, maar ontspoort steeds meer - met een stuitend gebruik van journaalopnamen van opgegraven concentratiekampslachtoffers - zodat de beoogde (?) bevrijdende werking eerst ergerlijk wordt en dan letterlijk strontvervelend.

Le Jardin qui bascule

1974 | Drama, Romantiek

Frankrijk 1974. Drama van Guy Gilles. Met o.a. Delphine Seyrig, Patrick Jouané, Sami Frey, Anouk Ferjac en Guy Bedos.

Een jonge [KL]killer[KLE] krijgt de opdracht om een rijke vrouw te vermoorden en weet zich met zijn vriend aan haar en haar kring van kennissen en aanbidders op te dringen. Hij wordt verliefd op haar en vergeet zijn contract, maar als zij hem na enige dagen de bons geeft, doodt hij haar toch en vervolgens zichzelf. Deze nieuwe variant van Gilles op de (homo-erotische) romantische mythologie van de destructieve en zelfdestructieve jongeling en de al wat verlepte femme fatale wordt geholpen door de loyale inzet van de acteurs - een gratis gastrol van Moreau als zingende bistrohoudster - maar krijgt nergens echte overtuigingskracht of vitaliteit, omdat iedereen in de elegante camerabewegingen alleen contrasterend decoratief blijft.

Paulina 1880

1972 | Historische film, Romantiek

Italië/Frankrijk 1972. Historische film van Jean-Louis Bertucelli. Met o.a. Olga Karlatos, Maximilian Schell, Sami Frey, Michel Bouquet en Romolo Valli.

Een mooie Milanese burgervrouw wordt al vanaf de puberteit verdeeld tussen haar vurig godsbesef en wereldser passies en verbergt dat achter een hoogmoedig optreden. Tijdens haar debutantenbal wordt ze verliefd op een getrouwde graaf. De roman van Jean-Pierre Jouve werd een esthetisch prentenboek zonder emoties waardoor de romantische dramatiek inhoudsloos blijft en belachelijk wordt. Karlatos is als de film: mooi en zonder bezieling.

César et Rosalie

1972 | Drama, Komedie, Romantiek

Frankrijk/Italië/Duitsland 1972. Drama van Claude Sautet. Met o.a. Romy Schneider, Yves Montand, Sami Frey, Umberto Orsini en Bernard LeCocq.

Romy Schneider speelt een sterke vrouw, die niet kan kiezen tussen twee mannen, ook niet wíl kiezen, en liever beiden verlaat, of - vanuit de optiek van de mannen - min of meer ongewild wordt buitengesloten. De mannen in kwestie worden na een periode van rivaliteit vette maatjes. Dus wat heb je als vrouw zijnde dan nog bij die twee te zoeken? Romy Schneider en Yves Montand waren na de opnames van César et Rosalie dik tevreden. Ze konden zichzelf kwijt in het verhaal, moesten vooral zichzelf spelen en werden daarbij krachtig gecoached door acteursregisseur pur sang Sautet.

Rak

1971 | Drama

Frankrijk 1971. Drama van Charles Belmont. Met o.a. Sami Frey, Lila Kedrova, Anne Deleuze, Maurice Garrel en Philippe Léotard.

Een musicus verneemt dat zijn moeder kanker heeft en nog maar enkele maanden zal leven. Hij verzwijgt de waarheid voor haar en praat meer over haar toekomstplannen na haar herstel, tot de ernst van haar toestand niet meer te loochenen valt. Een sobere en niet met nobele sentimenten afgezwakte film over een aftakelingsproces die de onpersoonlijke aanpak van de moderne medische wetenschap aanvalt. Goed gespeeld door Frey en Kedrova (wier rol vooruitloopt op TELL ME A RIDDLE).

Les mariés de l'an II

1971 | Komedie, Avonturenfilm, Romantiek

Frankrijk/Italië/Roemenië 1971. Komedie van Jean-Paul Rappeneau. Met o.a. Jean-Paul Belmondo, Marlène Jobert, Laura Antonelli, Michel Auclair en Julien Guiomar.

De naar Amerika uitgeweken Nicolas (Belmondo) keert na de Franse Revolutie terug naar het vaderland om van zijn vrouw te scheiden. Hij moet wel want een voorgenomen tweede huwelijk met een rijke Amerikaanse erfgename liep al spaak tijdens de kerkelijke inzegening. Een jaloerse concurrent beschuldigde hem van bigamie waarop een vechtpartij - de eerste uit een lange reeks - volgde. Deze uitbundige en sierlijke avonturenkomedie wordt gecombineerd met een temperamentvol liefdesverhaal. Belmondo doet wat van hem verwacht kan worden, veel knokken en verbaasd kijken, alsof hij er eigenlijk niet bij wil horen.

M... comme Mathieu

1970 | Drama

Frankrijk 1970. Drama van Jean-François Adam. Met o.a. Sami Frey, Brigitte Fossey, Bulle Ogier, Roland Dubillard en Laurent Douieb.

Een man komt na een depressie uit een psychiatrische inrichting en betrekt een flat, zonder vrouw en kind. In zijn verbeelding is er een nieuwe geliefde, die niemand anders is dan zijn echtgenote in de beginperiode van hun liefde. Zijn vrouw gaat mee met zijn fantasie[KA3]en, maar slaagt er niet in zijn isolement te doorbreken. Deze opmerkelijke persoonlijke debuutfilm van een toneelregisseur (die na nog twee films zelfmoord zou plegen) toont een vervreemding van de werkelijkheid zonder de realiteit uit de film te bannen of aan te tasten. De acteurs geven de broze rollen overtuigingskracht, vooral Fossey (ex-mevrouw Adam).

La Chasse royale

1969 | Drama

Servië en Montenegro/Frankrijk 1969. Drama van François Leterrier. Met o.a. Sami Frey, Claude Brasseur, Ludmila Mikaël, Suzanne Flon en Jean Champion.

Een jongeman laat zich door zijn vriend van zijn liefdesverdriet afleiden door met hem op jacht te gaan. Een jonge vrouw die in een kasteel in de bossen woont, verwijt hem wreedheid jegens de dieren, waarna er conflicten in het jachtgezelschap ontstaan en er een gewapend treffen met stropers komt. Tenslotte vertrekt hij samen met het meisje. Deze symbolische fabel, waarin de jacht vergeleken wordt met de veroveringsdrang in de liefde, en de prooi verwisselbaar is (stropers i.p.v. wild), kreeg een curieuze, tegendraadse vormgeving, met een dynamische handeling, statische fotografie en enscenering. Ook daardoor is de film wel interessant maar nauwelijks meeslepend.

Mister Freedom

1968 | Sciencefiction, Komedie

Frankrijk 1968. Sciencefiction van William Klein. Met o.a. John Abbey, Jean-Claude Drouot, Sami Frey, Serge Gainsbourg en Yves Montand.

Een anti-communistische Amerikaanse organisatie stuurt een agent naar Frankrijk om de natie politiek te hervormen. De pogingen mislukken en de agent komt met een tegenstander overeen het land in twee delen op te splitsen. Guerrilla's lokken hem door middel van een prostituée in de val en een oorlog breekt uit waarvan Mr. Freedom de enige overlevende zal zijn. Deze politieke satire werd in beeld gebracht als comic strip met inmiddels gedateerde op- en pop-art vondsten. De wijdlopige en niet al te spitse dialoog ondermijnt en vertraagt de visuele humor, maar de acteurs storten zich met overgave in de karikatuur.

Manon 70

1968 | Drama, Erotiek

Italië/Duitsland/Frankrijk 1968. Drama van Jean Aurel. Met o.a. Catherine Deneuve, Jean-Claude Brialy, Sami Frey, Paul Hubschmidt en Elsa Martinelli.

Een jonge vrouw verkiest onder invloed van haar broer steeds rijke minnaars boven de radioreporter op wie ze echt verliefd is, tot ze hem aan een nieuwe rijkaard voorstelt als haar broer. De dramatische roman van Abbé Prevost kreeg een eigentijdse bewerking vol modieuze sjiek en enige humor. Zonder alle tragische passie wordt het verhaal echter uiterst wezenloos, zodat men zich alleen kan vergapen aan Deneuve en haar garderobe.

L' Ecume des jours

1968 | Komedie

Frankrijk 1968. Komedie van Charles Belmont. Met o.a. Jacques Perrin, Marie-France Pisier, Sami Frey, Alexandra Stewart en Annie Buron.

Een jonge uitvinder wordt verliefd op de vriendin van zijn beste vriend, maar houdt zich helemaal op de achtergrond. Hij begint zijn ongecompliceerde leventje uitermate vervelend te vinden tot hij de verantwoordelijkheid voor een weesmeisje op zich neemt. Surrealistische cultus-roman van Boris Vian uit de tijd van het existentialisme - de personages zijn volgelingen van filosoof 'Jean-Sol Partre' - kreeg een liefdevolle verfilming van de als regisseur debuterende acteur Belmont, die er helaas niet in slaagt de gevoeligheid van de hoofdpersonen effectief te laten contrasteren met de hardheid van de buitenwereld, zodat de poëzie nogal wezenloos wordt en de frisheid van de acteurs in vacuüm blijft hangen.

Qui êtes-vous, Polly Magoo?

1966 |

Frankrijk 1966. William Klein. Met o.a. Dorothy McGowan, Sami Frey, Philippe Noiret, Jean Rochefort en Grayson Hall.

Een succesvolle mannequin, wordt onderwerp van een tv- documentaire, waarin zij als mythe wordt onttroond. Zij wordt bemind door een kroonprins en bedreigd door de koningin-moeder. Ze moet gezicht geven aan een nieuwe, futuristische modelijn. Fotograaf-documentarist Klein wil een satirisch portret geven van de hem welbekende modewereld, maar zoekt het in een stilering en in een effectbejag die even modieus en inhoudsloos zijn als het onderwerp dat hij wil aanpakken. De opzettelijk aangebrachte lelijkheid schiet zijn doel voorbij, zodat enige verademing alleen komt van Noiret en Rochefort als geslaagde karikaturen van tv-makers. Scenario van regisseur Klein. Camerawerk van Jean Boffety.

Une Balle au coeur

1965 | Misdaad, Drama

Frankrijk 1965. Misdaad van Jean-Daniel Pollet. Met o.a. Sami Frey, Françoise Hardy, Jenny Karezi, Spiros Focás en Vassili Diamandopoulos.

Een jonge Siciliaanse markies wordt belaagd en beroofd door beruchte maffialeden. Hij moet vluchten naar Griekenland, waar hij zijn wraak voorbereidt; zelfs de op hem verliefde vrouwen offert hij daaraan op. Curieuze maar niet geslaagde poging van een marginale nouvelle vague-regisseur om het wraakthema uit de western te gebruiken in een Zuideuropese situering. Frey is geen actieheld en zangeres Françoise Hardy kan niet acteren. Het camerawerk daarentegen is opmerkelijk.

Angélique et le Roi

1965 | Avonturenfilm, Romantiek, Actiefilm

Frankrijk/Duitsland/Italië 1965. Avonturenfilm van Bernard Borderie. Met o.a. Robert Hossein, Sami Frey, Jean Rochefort, Jacques Toja en Fred Williams.

Voor de tweede maal weduwe geworden wordt Angélique door de koning naar de Perzische ambassadeur gezonden en zij kwetst diens ijdelheid zo dat hij haar gevangen zet. Ze wordt de inzet voor een verbond tussen Frankrijk en Perzië en geraakt in steeds meer moeilijkheden, als ze gered wordt door haar doodgewaande eerste man die onmiddellijk weer verdwijnt. In deel drie uit de succesreeks is Merciers expressieloosheid in alle omstandigheden overgeslagen op tegenspelers Frey en Williams die ook alleen decoratief blijven wat hun veronderstelde passies nogal komisch maakt. Alain Decaux, Bernard Borderie en Francis Cosne bewerkten de roman van Anne en Serge Golon tot scenario.

La costanza della ragione

1964 | Drama

Italië 1964. Drama van Pasquale Festa Campanile. Met o.a. Catherine Deneuve, Sami Frey, Enrico Maria Salerno en Andrea Checchi.

De film gaat over de emotionele en politieke volwassenwording van Bruno Santini (Frey). Eigenlijk een trieste zaak. De invloed van een communistische vriend en de tragische verhouding met een meisje brengen hem ertoe, zij het met tegenzin, een baantje te nemen in een fabriek. Naar de roman van Vasco Pratolini over sociale en politieke bewustwording. Het resultaat is matig, ook al is er sprake van een uitzonderlijke rolbezetting.

Bande à part

1964 | Komedie, Misdaad, Experimenteel, Drama, Thriller

Frankrijk 1964. Komedie van Jean-Luc Godard. Met o.a. Louisa Colpeyn, Danièle Girard, Anna Karina, Sami Frey en Claude Brasseur.

Een jong drietal wil aan een kleurloos bestaan ontsnappen door belastingfraudegeld te stelen en naar Zuid-Amerika te reizen. Amoureuze rivaliteit tussen de twee mannen en onhandigheid hebben zowel komische als tragische gevolgen. Deze misdaadintrige is voor Godard niet meer dan een aanleiding voor een reeks van briljante of melancholieke scènes die beter geslaagd zijn dan in sommige van zijn pretentieuze films.

L' Appartement des filles

1963 | Komedie, Misdaad

Frankrijk/Italië/Duitsland 1963. Komedie van Michel Deville. Met o.a. Mylène Demongeot, Sylva Koscina, Renate Ewert, Sami Frey en Jean-François Calvé.

Goudsmokkelaar moet voor clandestien transport gunsten van stewardess winnen. Op derde van drie collega's die flat delen wordt hij echt verliefd en hij wil van de zaak afzien, maar dan zet zij door. Romantische komedie neemt overhand op misdaadintrige en geeft vooral alle kansen aan komisch talent van Démongeot.

Thérèse Desqueyroux

1962 | Mysterie, Misdaad, Drama

Frankrijk 1962. Mysterie van Georges Franju. Met o.a. Edith Scob, Sami Frey, Renée Devillers, Philippe Noiret en Lucien Nat.

Thérèse (Riva) heeft uit wanhoop over haar sleurbestaan geprobeerd haar man supersaaie Bernard (Noiret) te vergiftigen. Nadat ze is vrij gesproken wil Bernard de familie- eer redden en sluit haar op in een kamer; ook hoopt hij haar motieven te ontdekken, maar vergeefs. Deze sobere aan de roman van François Mauriac zeer getrouwe verfilming krijgt vooral een beklemmende werking door de hoofdrolspelers, waarbij onbegrip en verbetenheid van de echtgenoot verrassend contrasteren met het gemoedelijk voorkomen van Noiret. Riva kreeg de Volpi als Beste Actrice op het festival van Venetië. Het scenario is van Claude Mauriac en regisseur Franju. Het camerawerk is van Raymond Heil en Christian Matras. Mono.

Les sept péchés capitaux

1962 | Komedie

Frankrijk 1962. Komedie van Sylvain d' Homme, Jacques Demy, Philippe de Broca, Claude Chabrol en Edouard Molinaro. Met o.a. Jean-Pierre Aumont, Claude Brasseur, Jean-Claude Brialy, Jean-Pierre Cassel en Eddie Constantine.

Het nouvelle vague-antwoord op het onder dezelfde titel gemaakte zevenluik van de gearriveerde regisseurs uit de jaren vijftig geeft door het beperkt bestek de beroemde regisseurs, acteurs en schrijvers weinig speelruimte, waardoor het resultaat vlak en nauwelijks onderhoudend is. Een aardige sketch van Godard met Constantine, die zelfs te lui is om op de avances van een starlet in te gaan, en zowaar een uitschieter van Vadim, die een overspelrelatie laat stuk lopen op de verongelijkte hoogmoed van de gelieven ten aanzien van hun huwelijkspartners. Een gaaf klein verhaal dat de barokke ontsporingen van zijn lange films mist.

Il Disordine

1962 | Drama

Italië/Frankrijk 1962. Drama van Franco Brusati. Met o.a. Renato Salvatori, Sami Frey, Louis Jourdan, Curd Jürgens en Antonella Lualdi.

Provinciaal die werk zoekt in Milaan wordt geconfronteerd met verschillende vormen van morele verwarring in gezin, huwelijk, homoseksualiteit, religie. Episodische film wordt voorspelbaar door opeenhoping van relatietreurnis en toeschouwer is minder naïef dan de hoofdpersoon zodat men het allemaal eerder door heeft dan hij. Grootste probleem is multinationale rolbezetting die geen eenheid van acteren weet te bereiken en ieder voor zich vervalt in zelfparodie.

Gioventù di notte

1961 | Misdaad, Drama

Frankrijk/Italië 1961. Misdaad van Mario Sequi. Met o.a. Sami Frey, Tod Windsor, Christina Gaioni, Nadia Gray en Magali Noël.

Een nietsnut beraamt met een viertal vrienden een overval op een bioscoopeigenaar, die daarbij per ongeluk om het leven komt. Vier van de vijf worden gearresteerd, maar de vijfde geeft zich uit gewetensnood zelf aan. Dit vlot gemaakte melodrama legt meer accent op het amoureuze wel en wee van de jonge inbrekers dan op de misdaadintrige. De uitgebreide en sterke rolbezetting maakt de clichématigheid van de situaties en personages toch nog tamelijk bezienswaardig.

La vérité

1960 | Drama

Frankrijk 1960. Drama van Henri-Georges Clouzot. Met o.a. Brigitte Bardot, Charles Vanel, Sami Frey, Paul Meurisse en Marie-José Nat.

Dominique (BB) staat terecht voor de moord op haar echtgenoot, een ambitieuze jonge dirigent. Stelde ...et Dieu créa la femme Bardots godinnenlijf ten toon, La vérité openbaart haar talent als rauwe actrice met fiks dramaregister. Op briljante wijze gebruikt Clouzot het ongeleide projectiel BB als scharnierfiguur in de strijd tussen de mores van het stoffige oude Frankrijk en de waarden van de generatie die mei '68 zal vormgeven. Het proces, en daarmee de film, is een puzzel van getuigenissen en ellipsen, gekruid met soms overstuurde emotionaliteit. Krachttoercinema à la Clouzot, koortsachtig jagend op de perfectie in mise en scène.

Le Travail c'est la liberté

1959 | Komedie

Frankrijk 1959. Komedie van Louis Grospierre. Met o.a. Raymond Devos, Gérard Séty, Sami Frey, Jacques Dufilho en Judith Magre.

Vanwege een staking van Parijse vuilnismannen moet het afval worden opgehaald door een drietal gevangenen die van hun tijdelijke vrijheid profiteren om orde op zaken in hun privé-leven te stellen. Dit pakt voor de bigamist onder hen nogal gecompliceerd uit. Het aardige is de betere regie, hoewel theaterkomiek Devos in een van zijn zeldzame filmische uitstapjes een dwarse humor demonstreert.

La Nuit des traqués

1959 | Misdaad, Thriller

Frankrijk/België 1959. Misdaad van Bernard Roland. Met o.a. Juliette Mayniel, Sami Frey, Claude Titre, Folco Lulli en Philippe Clay.

Een jongeman met een slappe mentaliteit is in de Antwerpse onderwereld beland en doodt per ongeluk een bendeleider. Pogingen om zich met zijn zuster en haar verloofde van het lijk te ontdoen maakt hen het doelwit voor chantage door een smokkelaar. De merkwaardige moraal dat het ongestraft liquideren van misdadigers een happy end verdient, krijgt door de ondermaatse regie geen enkele overtuigingskracht. De beginnende acteurs doen hun best, maar het mag niet baten.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Sami Frey op televisie komt.

Reageer