Fanny Ardant

1949 Regisseur, Acteur, Scenarist

Fanny Ardant (1949) is regisseur, acteur en scenarist.
Er zijn 53 films gevonden.

Les beaux jours

2013 | Drama, Komedie

Frankrijk 2013. Drama van Marion Vernoux. Met o.a. Fanny Ardant, Laurent Lafitte en Patrick Chesnais.

Feelgood-seniorenfilm met de Franse filmdiva Fanny Ardant, die routineus vertrouwt op haar mysterieuze glimlach. Ze speelt de zestigjarige Caroline, die op de plaatselijke seniorenclub de kwart eeuw jongere charmeur Julien (Laurent Lafitte) ontmoet, die leiding geeft aan de computerklas. Voor ze het weet vindt Caroline zichzelf zoenend terug in zijn auto. Nogal oppervlakkig verhaal dat levenslust propageert, maar overtuigingskracht mist door steeds krampachtig de nadruk op leeftijd te leggen.

Nos retrouvailles

2012 | Drama

Frankrijk 2012. Drama van Josée Dayan. Met o.a. Fanny Ardant, Jean-Pierre Marielle, Laurent Grévill, Charles Berling en Claire Nebout.

Architecte Elisabeth (Ardant) leeft genoegzaam samen met haar man en twee tienerkinderen in een appartementencomplex in Bordeaux. Maar als haar oude jeugdliefde Philippe (Berling) plots in hetzelfde gebouw zijn intrek neemt dringen oude gevoelens zich toch weer op, en begint ze een affaire. Voor televisie geproduceerd drama dat weliswaar nergens naar de strot grijpt, maar toch behaagt dankzij het gelaagde spel van Ardant en de subtiele regie van Dayan. Philippe Besson, vooral bekend als romancier, tekende voor het scenario.

Miroir mon amour

2012 | Drama

Frankrijk 2012. Drama van Siegrid Alnoy. Met o.a. Judith Chemla, Fanny Ardant en Carlo Brandt.

Sneeuwwitje heeft het moordcomplot van haar koningin-moeder overleefd. Jaren later staat ze op het punt haar prins te huwen wanneer de traumatische rancune jegens mooie mama zich roert. Tijd voor vereffening der schoonheidsrekeningen in dit post-postmoderne, lege, onzegbaar irritante kunstfilmsprookje dat kennelijk iets wil zeggen over, ja, over wat exact? Ardant is de verleidster-op-jaren die, met kroontje en wezenloze glimlach, tijdens de aftiteling bovendien een nouveau-jazznummertje zingzegt. Eind goed, al slecht: een belediging voor de gebroeders Grimm en een gotspe voor de kijker.

Visage

2009 | Drama

Frankrijk/Taiwan/België/Nederland 2009. Drama van Tsai Ming-liang. Met o.a. Lee Kang-sheng, Jean-Pierre Léaud, Laetitia Casta, Fanny Ardant en Lu Yi-Ching.

Meester-cineast Tsai stelt teleur met dit op uitnodiging van het Parijse Louvre gemaakte drama. Museumfilm of niet, ergens tussen de verdwaalde edelherten, talloze acteurscameo's, musicalnummers en onopzettelijke zelfparodieën gaat het Bijbelse verhaal van Herodes en Salomé schuil - met Tsais vaste hoofdrolspeler Lee Kang-sheng als de Taiwanese regisseur die het in Frankrijk verfilmen wil. Het ziet er allemaal prachtig uit, en sommige scènes zouden als video-installatie in een museum inderdaad niet misstaan. Maar als speelfilm is Visage zware kost.

Cendres et sang

2009 | Drama

Frankrijk/Roemenië/Portugal 2009. Drama van Fanny Ardant. Met o.a. Ronit Elkabetz, Marc Ruchmann, Claire Bouanich en Abraham Belaga.

‘As en bloed’ is het voortsjokkende regiedebuut van actrice-icoon Ardant. Waarin Judith (Elkabetz), Oost-Europese bannelinge in Marseille, met haar kinderen een zomer lang doorbrengt in de afgelegen geboortestreek van haar niet met name genoemde vaderland. Aldaar belandt ze in oude clanvetes die haar echtgenoot al het leven kostte. Helaas kunnen zelfs de kamerbrede prachtplaatjes van Gérard de Battista de kijker niet uit de snurk houden. Naar Eschyle ou le grand perdant uit 1985 van de Albanese romancier Ismail Kadare en opgenomen in de Transsylvanische regio van Roemenië.

Hello Goodbye

2008 |

Frankrijk/Israël/Italië 2008. Graham Guit. Met o.a. Fanny Ardant, Gérard Depardieu en Sasson Gabai.

Na hun vakantie in Tel Aviv stelt de tot het jodendom bekeerde Gisèle haar echtgenoot Alain voor de keus: Een nieuw begin in Israël of een scheiding. De emigratie valt echter goed tegen.

Roman de gare

2007 | Thriller

Frankrijk 2007. Thriller van Claude Lelouch. Met o.a. Dominique Pinon en Fanny Ardant.

Na hun vakantie in Tel Aviv stelt de tot het jodendom bekeerde Gisèle haar echtgenoot Alain voor de keus: Een nieuw begin in Israël of een scheiding. De emigratie valt echter goed tegen.

Nathalie

2003 | Drama, Erotiek

Frankrijk/Spanje 2003. Drama van Anne Fontaine. Met o.a. Fanny Ardant, Emmanuelle Béart, Gérard Depardieu, Judith Magre en Wladimir Yordanoff.

Gecompliceerd Frans relatiedrama: gyneacologe Catherine (Ardant) vraagt prostituee Marlène (Béart) om tegen betaling contact te leggen met haar vreemdgaande man Bernard (Depardieu). Na afloop moet Marlène - die zich voor deze gelegenheid Nathalie laat noemen - verslag doen van de manier waarop Bernard avances maakt. Het scenario bevat naast de hoer en de bedrogen echtgenote nog enkele andere vrouwen. Maar die staalkaart van vrouwenrollen blijft geconstrueerd en staat een meeslepend verloop in de weg. De verrassend bedoelde ontknoping, die zich snel en gemakkelijk laat raden, helpt ook niet.

8 femmes

2002 | Misdaad, Drama, Thriller, Komedie, Muziek

Frankrijk/Italië 2002. Misdaad van François Ozon. Met o.a. Catherine Deneuve, Isabelle Huppert, Emmanuelle Béart, Fanny Ardant en Virginie Ledoyen.

Nee maar, wat een groot voorrecht om Franse diva's van drie generaties tezamen aan het werk te zien! En dat is niet het enige magnifieke dat scenarist-regisseur Ozon (Sous le sable) ons biedt. Zijn film is een whodunnit-soap die de jaren vijftig terughaalt met opzettelijke nepsneeuw en oogverblindende neonkleuren. Hoe Ozon het flikt is een raadsel, maar zelfs de liedjes die de personages zingen krijgen een min of meer logische plaats op zijn wonderbaarlijke toneel. Een moord op de enige man in de film moet daar opgelost worden. Is de koele Gaby (Deneuve) de dader, of haar maffe zus (Huppert), of toch de arrogante dienstmeid (Béart)?

Sin noticias de Dios

2001 | Komedie

Spanje/Italië/Frankrijk/Mexico 2001. Komedie van Agustín Díaz Yanes. Met o.a. Victoria Abril, Penélope Cruz, Fanny Ardant, Demián Bichir en Gael García Bernal.

Hemelse Spaanse komedie met gevierde actrice Victoria Abril als een engel die naar de aarde wordt gestuurd (door diva Fanny Ardant) om de ziel van een bokser te oogsten zodat de strijd tussen hemel en hel ((Frankrijk en Amerika?) kan worden beslecht. Ondertussen wordt helleveeg Carmen (Penélope Cruz), een serveerster in de hel, door haar baas (Gael García Bernal) bevolen om dezelfde ziel te kapen. Sin noticias de Dios is een intelligente, goddelijke komedie die het bestaan, voor en na de dood, afschildert als een wedstrijd waarin goed en kwaad continu met elkaar overhoop liggen. Internationaal bekend als Don't Tempt Me.

Le fils du français

2000 | Komedie, Avonturenfilm

Frankrijk 2000. Komedie van Gérard Lauzier. Met o.a. Josiane Balasko, Fanny Ardant, Thierry Frémont, David-Alexandre Parquier en Luca Barbareschi.

Benjamin (Parquier) heeft geen moeder meer, zijn vader (Boucher) zoekt naar goud in de jungle van Brazili[KA3]e en hij woont daarom afwisselend een week bij de ene oma en dan weer bij de andere. Oma Anne (Ardant) is een charmante vrouw uit een goed milieu, die spraaklessen geeft, en zich gelukkig voelt te midden van haar antiek. Oma Suzanne (Balasko) is conci[KA3]erge in een volkswijk, speelt vals bij het kaarten, en pikt uit principe in winkels, omdat ze vindt dat de eigenaren toch al rijk genoeg zijn. Ze leert Benjamin enige vingervlugheid. Het ligt voor de hand dat beide oma`s elkaar niet kunnen luchten of zien. Dan komt het grote nieuws: Benjamin moet onverwijld naar Brazili[KA3]e om zich bij zijn vader te voegen en beide oma`s gaan mee. Bij aankomst is Christian (zo heet vader) er niet, maar wel zijn slinkse compagnon Jean (Fr[KA1]emont), een rauwe en onbetrouwbare vent. Voordat Benjamin en zijn oma`s het beseffen zijn ze verzeild geraakt in de hachelijkste avonturen met kidnapping, wilde stammen (het stamhoofd wil beide oma's als bruid) en roofdieren. In de finale komt alles natuurlijk weer op zijn pootjes terecht. Het eerste half uur van de film is tamelijk grappig als de twee oma's tegenover elkaar worden uitgemeten en Balasko komt er in het scenario van regisseur Lauzier het gunstigst vanaf. In het tweede en grootste gedeelte, waarin dus veel meer moet gebeuren, heeft de rolprent alle vaart verloren en zich bediend van alle bekende clichés uit het boek, terwijl het einde onbevredigend is. Een tegenhanger van de in Frankrijk redelijk succesvolle UN INDIEN DANS LA VILLE is het niet geworden. De waardering geldt voor Balasko en Ardant, al spelen zij op afgezaagde wijze rollen, die zo langzamerhand gelijk staan met het blijvende beeld dat ze van zichzelf hebben opgebouwd. Het camerawerk is van Robert Alazraki. DTS/Dolby Digital.

Le Libertin

2000 | Komedie, Historische film

Frankrijk 2000. Komedie van Gabriel Aghion. Met o.a. Fanny Ardant, Josiane Balasko, Michel Serrault, Arielle Dombasle en Christian Charmetant.

Ten tijde van de Verlichting in de 18de eeuw, die zich later zou vertakken in de idealen van de Franse Revolutie van 1789, wilde Denis Diderot (Perez) zijn encyclopedie uitbrengen. Toen de Franse koning ervan hoorde, werd hem geadviseerd de publicatie tegen te houden. De geschiedenis heeft ons geleerd dat de censuur niet mogelijk is geweest en het bannen van de uitgave evenmin. Niettemin was het schrijven en de productie een groot avontuur. Diderot werd gesteund door de baron d`Holbach (Lalande) en zijn frivole gemalin (Balasko), die hem en zijn vrouw (L[KA1]epine) en dochter Ang[KA1]elique (Giocante) op hun kasteel onderdak boden en in de ondergrondse kapel een zetterij en drukpersen hadden staan. De Verlichting bracht ook de vrijmoedige seks, waarvan Diderot, de baronesse en Ang[KA1]elique veelvuldig proefden, snoepten en zich uitleefden, terwijl Diderots vrouw kuis en wantrouwig was. Als de kunstenares Madame Therbouche (Ardant) komt om zijn portret te schilderen - ze had Voltaire al gedaan - is Diderot aan haar verkocht en heeft hij de allergrootste moeite om een artikel over het begrip moraal voor de encyclopedie te schrijven. De koning zendt de kardinaal (Serrault) naar het kasteel om te onderzoeken of er soms een illegale drukpers draait, maar de hoge geestelijke wordt bezig gehouden met een niet aflatende stroom van pittige biechten, die hem rode koontjes en oortjes bezorgen. Wie van fraai uitgedoste Franse kostuumkluchten houdt, kan zich vermaken, vooral met de eetpartijen, seks, het gefilosofeer, en nog meer seks. De hoofdrollen zijn uitstekend en Diderot (Perez) is hilarisch als hij in zijn nakie rond het kasteel rent. Balasko en Serrault hebben zich prachtig ingeleefd in hun rollen en geven onvergetelijke nummers weg. Het scenario is van regisseur Aghion, Eric-Emmanuel Schmitt naar het succesvolle toneelstuk Le Libertin van Schmitt uit 1996. Het camerawerk is van Jean- Marie Dreujou. Voor liefhebbers niet te versmaden, alleen de technomuziek van Bruno Coulais is dissonant en zal lang niet naar ieders smaak zijn.

La débandade

1999 | Komedie, Erotiek

Frankrijk 1999. Komedie van Claude Berri. Met o.a. Claude Berri, Fanny Ardant, Alain Chabat, Claude Brasseur en Danièle Lebrun.

Het moest er van komen: een film over Viagra. Berri en Ardant spelen een al jaren gelukkig getrouwd paar dat in de problemen komt wanneer de man zich tot het potentieverhogende wondermiddel wil wenden. De komedie met prima acteurs, van de regisseur van onder andere het tweeluik Jean de Florette en Manon des sources, wil maar niet echt geestig worden. (RdL/VPRO Gids)

Balzac

1999 | Drama, Historische film

Frankrijk/Duitsland/Italië 1999. Drama van Josée Dayan. Met o.a. Gérard Depardieu, Jeanne Moreau, Fanny Ardant, Virna Lisi en Katja Riemann.

Prestigieuze en door de Académie Balzac hemelhooggeprezen biopic van Balzac concentreert zich vooral op zijn literaire activiteiten en de vrouwen in zijn leven. De schrijver van 'Eugénie Grandet', 'Le Père Goriot' en 'Le Colonel Chabert' die is begonnen als een mislukte zakenman, houdt van het leven, van luxe, van mooie kleren, en vooral van vrouwen. De 'lastigste' vrouw in zijn leven, is zijn moeder Charlotte-Laure (Jeanne Moreau). Zij beschouwt haar zoon als een nietsnut, een dromer en een mislukkeling. Balzacs eerste liefde, in 1820, is Madame de Berny (gespeeld door de Italiaanse actrice Virna Lisa), die 20 jaar ouder is dan hij. Zij is een soort moederfiguur die hem volop steunt in zijn literaire ambities. Balzac flirt ondertussen ook met de jonge Laure d'Abrantès (Katja Riemann). Maar zijn grote liefde was de getrouwde Poolse gravin Evelyne Hanska (Fanny Ardant). Het scenario van Balzac werd geschreven door Didier Decoin, die eerder tekende voor Le Comte de Monte Cristo en Les Misérables, tv-series waarin hoofdrolspeler Gérard Depardieu ook acte de présence gaf.

La Cena

1998 | Komedie

Italië/Frankrijk 1998. Komedie van Ettore Scola. Met o.a. Fanny Ardant, Vittorio Gassman, Stefania Sandrelli, Lea Gramsdorff en Eros Pagni.

Scola`s film LA TERRAZZA uit 1980 was een verrassing om een deel van de maatschappij uit te beelden op een party in Rome. In 1983 deed hij dit idee nog eens over met een minder resultaat in LE BAL. Deze film is in wezen niet anders. In Arturo Al Portico, een familierestaurant, een trattoria op zijn Italiaans, bevinden zich veertien tafels, waaraan Flora (Ardant) bedient, de vrouw van de eigenaar. Rond iedere tafel, waaraan in totaal zo`n veertig verschillende personen komen te zitten om te dineren, speelt een afzonderlijke geschiedenis, die dan weer representatief is voor de kaleidoscoop van de (Italiaanse) maatschappij. Er zitten boeiende en minder boeiende stukken bij. Wat er op tafel komt, lijkt op nouvelle cuisine, en is licht verteerbaar, maar zonder substantie. Het scenario van regisseur Scola, Furio Scarpelli, Silvia Scola en Giacomo Scarpelli naar een idee van Scola heeft te lang op het fornuis gestaan en heeft daardoor toch wel veel van zijn smaak verloren. Op het spel van de hoofdrollen valt weinig aan te merken, behalve dat Scola het met de veteranen op safe heeft gespeeld. De vormgeving ziet er mooi, maar onwerkelijk uit. Fans van de regisseur vinden de film wellicht overdreven en onwerkelijk, maar wijzen er toch op dat je twee uur wordt beziggehouden met afwisselende spijzen, en dat sommige menus fantasierijke, maar vooral lekkere recepten bevatten. Zij zullen dit festijn beslist hoger waarderen. Het camerawerk is van Franco Di Giacomo. Ook bekend als TAVOLE APPARECCHIATE E CHIARIMENTI.

Elizabeth

1998 | Historische film, Drama, Biografie

Verenigd Koninkrijk 1998. Historische film van Shekhar Kapur. Met o.a. Cate Blanchett, Joseph Fiennes, Geoffrey Rush, Richard Attenborough en Fanny Ardant.

De eerste koningin Elizabeth van Engeland begon haar leidinggevende baan onzeker als 25-jarige in een bankroet land, met levensgevaarlijke intriganten om iedere hoek, en eindigde 45 jaar later gepokt en gemazeld. De Indiase regisseur Kapur laat de luxe van de beelden afspatten. De duistere kanten van het rijk worden het mooist gepersonifieerd door Eccleston, die de vuige hertog van Norfolk speelt. Blanchett in de titelrol blinkt eveneens uit. Beide acteurs werden genomineerd voor een Oscar. In 2007 verscheen het iets minder sterke vervolg Elizabeth: The Golden Age.

Ridicule

1996 | Historische film, Drama, Romantiek

Frankrijk 1996. Historische film van Patrice Leconte. Met o.a. Charles Berling, Jean Rochefort, Fanny Ardant, Judith Godrèche en Urbain Cancelier.

Frankrijk 1780. De landjonker Grégoire Ponceludon de Malavoy (Berling) reist naar het Versailles van koning Louis XVI (Cancelier) om te pleiten voor de drooglegging van de moerassen in de buurt van Lyon. Hij vindt als provinciaaltje echter geen enkel begrip voor de arme boeren uit zijn streek. Hij laat zich echter niet ontmoedigen en krijgt hulp van een oude dokter (Rochefort) en een weduwe (Ardant). Leuke kijk op de intriges en corruptie aan het hof van Louis XVI, kort voor de Franse Revolutie. Winnaar van vier Césars en de BAFTA voor beste niet-Engelstalige film.

Pédale douce

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Gabriel Aghion. Met o.a. Patrick Timsit, Fanny Ardant en Richard Berry.

De homoseksuele Adrien stelt zijn vriendin Eva op zijn werk voor als zijn verloofde. Zijn baas Alexandre wordt verliefd op Eva en de twee krijgen een verhouding. De relatie loopt stuk en Alexandre weet niet dat Eva zwanger is. Na jaren komt hij erachter dat Eva en Adrien samen het kind opvoeden.

Désiré

1996 | Komedie, Drama

Frankrijk 1996. Komedie van Bernard Murat. Met o.a. Jean-Paul Belmondo, Fanny Ardant, Claude Rich, Béatrice Dalle en Dominique Lavant.

D[KA1]esir[KA1]e (Belmondo) is een grijzende butler, die zich bij zijn vorige baan uit de voeten had moeten maken omdat hij buiten zijn boekje gegaan was door een relatie aan te gaan met zijn aantrekkelijke ma[KA4]itresse. Hij wordt in dienst genomen door Monsieur Montignac (Rich), minister van de posterijen, telefoon en telegrafie en zweert zijn nieuwe meester heilig nooit meer in een dergelijke fout te vervallen. Montignac wil voor de zomer naar de chique Normandische badplaats Deauville met zijn ma[KA4]itresse, Odette (Ardant). Eenmaal ter plekke begint bijna iedereen last te krijgen van erotische dromen en mompelt Odette in haar slaap de naam van D[KA1]esir[KA1]e tot grote ontsteltenis en ergernis van Montignac. Als Montignac wegens een regeringscrisis naar Parijs geroepen wordt, wordt de verleiding om woord te houden voor D[KA1]esi[KA1]e wel heel groot - om erger te voorkomen, smeert hij hem. Door Daniel Toscan du Plantier (wiens vrouw onder mysterieuze, nimmer opgehelderde omstandigheden in Ierland vermoord werd) mooi geproduceerde herverfilming naar de gelijknamige film van Sacha Guitry uit 1937 (met Guitry in de hoofdrol). Regisseur Murat bewerkte Guitry's oorspronkelijke scenario naar een eigentijdse versie, hetgeen heel goed gelukt is. De oorspronkelijke film is eigenlijk een toneelstuk en deze versie steunt daarom ook enorm op dialoog, wat voor flamboyante hoofdrol Belmondo en medehoofdrol Ardant, die beiden op een ruime toneelervaringen kunnen bogen, geen enkele hinderpaal is. De fotografie van Ricardo Aronvich is optimaal en doet de kijker af en toe vergeten dat hij met een toneelmatige film te maken heeft. Dalle als het dienstmeisje is enigszins asynchroon, maar lekker sexy in haar grofheid. De zeer fraaie kostuums van Dominique Borg verdienen een speciale vermelding. Zou op de persoonlijke complexen van Guitry geënt zijn, wat voor zijn tijd heel aannemelijk is. Voor liefhebbers.

Sabrina

1995 | Romantische komedie

Verenigde Staten/Duitsland 1995. Romantische komedie van Sydney Pollack. Met o.a. Julia Ormond, Harrison Ford, Greg Kinnear, John Wood en Nancy Marchand.

De dochter van de chauffeur van de stinkend rijke familie Larrabee wordt verliefd op playboy David Larrabee, woont een tijd in Parijs, komt terug als aantrekkelijke dame, en moet uiteindelijk kiezen tussen David en diens verantwoordelijke oudere broer Linus. In 1954 was Sabrina, naar een toneelstuk van Samuel A. Taylor, wél leuk, voornamelijk vanwege de hoofdrol van Audrey Hepburn en de ironische toon die het My Fair Lady-achtige sprookje wat stekeltjes gaf. Deze remake voegt er niets aan toe, sprankelt met Ormond veel minder in plaats van Hepburn en verwart liefdesgeluk met rijkdom.

Al di là delle nuvole

1995 | Drama, Romantiek

Italië/Frankrijk/Duitsland 1995. Drama van Michelangelo Antonioni en Wim Wenders. Met o.a. Jeanne Moreau, Marcello Mastroianni, Jean Reno, Vincent Perez en Chiara Caselli.

De bundeling van krachten door surrealisme-grootmeesters Antonioni (L´avventura) - sinds zijn hersenbloeding in 1985 inactief - en Wenders (Der Himmel über Berlin) leverde weliswaar geen klassieker op, toch is Par-delà les nuages door zijn vorm een interessant werk. In deze vorm zijn beeld, gevoel en associatie belangrijker dan karakter en verhaal. De film is een vierluik. De gemene deler wordt gevormd door het personage van Malkovich, een regisseur die op zoek is naar materiaal voor zijn film. In vier verhalen zien we de potentiële kandidaten voor de film. Telkens gaat het om een geïdealiseerde, afstandelijke jonge vrouw en een gedesillusioneerde man die de liefde samen niet goed kunnen vinden. Veel onrealistisch gedrag en uit het raam staren van gevestigde acteurs die hun kans grepen om (nog) eens met Antonioni te werken.

Les cent et une nuits de Simon Cinéma

1994 |

Verenigd Koninkrijk/Frankrijk 1994. Agnès Varda. Met o.a. Michel Piccoli, Marcello Mastroianni, Henri Garcin, Julie Gayet en Mathieu Demy.

Ter gelegenheid van Honderd Jaar Film maakte Varda een compilatie in combinatie met een filmverhaal met gastoptredens. Piccoli is de honderd jaar oude monsieur Simon Cin[KA1]ema, die een eenzaam bestaan voert in zijn kasteel. Hij is aan zijn rolstoel gekluisterd. Jonge schoonheid Gayet, studente aan de filmacademie wordt door hem ingehuurd om gedurende 101 dagen, telkens een dagje te besteden aan zijn herinneringen en bespiegelingen. Ze wordt overrompeld door alles wat met film te maken heeft: posters, memorabilia, (korte en lange) filmfragmenten (w.o. L`AGE D`OR, LADRI DI BICICLETTI, THE THIEF OF BAGDAD, ORPH[KA1]EE, UN CHIEN ANDALOU, THE WIND uit 1928, etc. etc.). Zijn vriend is Mastroianni, Garcin is zijn butler, Demy (de zoon van Varda en Jacques Demy) een produktie-assistent, die een romance beleeft met Gayet. Tot en met de naam op de credits van Schygulla langere optredens van de `acteur of actrice van de dag` en erna (vanaf Azema tot en met Toscan Du Plantier) cameo's, de z.g. 'steelse en stralende verschijningen'. Muziek van o.a. Max Steiner, Bernard Herrmann, Maurice Jarre, Michel Legrand, George Delarue, Francis Lai en Henri Mancini. Varda heeft in de prent al haar passie voor- en al haar ervaring met het filmvak gestopt van de laatste veertig jaar. Haar keuze is typisch continentaal Europees en zal bij haar eigen landgenoten de hartstochten het meeste doen oplaaien, al kan geen enkele cinefiel om dit eerbetoon aan de Tiende Muze heen. Camerawerk van Eric Gautier.

Le colonel Chabert

1994 | Drama, Romantiek, Oorlogsfilm

Frankrijk 1994. Drama van Yves Angelo. Met o.a. Gérard Depardieu, Fanny Ardent, Fabrice Luchini, André Dussollier en Daniel Prévost.

Gesitueerd begin 1800. De titelpersonage komt uit een tehuis voor vondelingen in Parijs, neemt dienst in het leger van de Republiek, huwt met een jonge vrouw, verdient zijn strepen aan het front, wordt kolonel en blijft voor dood liggen tijdens de slag van Eylau. Hij ontwaakt tussen de lijken, is zijn geheugen kwijt, wordt door boeren opgevangen en door een arts verzorgd, en krijgt langzamerhand zijn geheugen terug.

Rien que des mensonges

1991 | Drama

Frankrijk/Zwitserland 1991. Drama van Paule Muret. Met o.a. Fanny Ardant, Alain Bashung, Jacques Perrin, Stanislas Carré de Malberg en Alexandra Kazan.

Ardant is de verveelde vrouw van een rijke uitgever (een respectabel beroep dat kennelijk altijd in is) en houdt er een minnaar op na. Ze voelt zich schuldig over haar levensstijl en probeert er (tevergeefs) verandering in te brengen. Een lege, tamelijk plotloze film met Ardant als een levenloze aan- en uitkleedpop. Scenario van Jean-Fran[KA10]cois Goyet en regisseur Muret. Camerawerk van Renato Berta. Gemaakt met geld van de Zwisterse (Franstalige) tv.

Afraid of the Dark

1991 | Thriller

Verenigd Koninkrijk/Frankrijk 1991. Thriller van Mark Peploe. Met o.a. James Fox, Fanny Ardant, Paul McGann, Clare Holman en Robert Stephens.

Leden van een Londense blindensoci[KA3]eteit worden belaagd door een messentrekker. Het elf-jarig zoontje van een blinde moeder (Ardant) en een inspecteur van politie (Fox) prikt de onverlaat een breinaald door z'n oog en in z'n hersens. Deze traumatische ervaring plus de wetenschap dat hij zelf blind zal worden brengt hem tot vreemde daden. Er wordt heel wat diepgang gesuggereerd in dit quasi-psychologisch melodrama met thriller- elementen, dat aan ons voorbijtrekt met de snelheid van dikke poep door een dun trechtertje. De acteurs zien het ook niet zo zitten. Scriptschrijver Peploe moet maar liever niet regisseren. Scenario van Frederick Seidel en Mark Peploe. Camerawerk van Bruno de Keyzer.

François Truffaut

1990 | Biografie

Frankrijk 1990. Biografie van Thierry Beccaro. Met o.a. Jean-Piere Aumont, Claude Jade, Jean-Pierre Léaud, Eva Truffaut en Fanny Ardant.

Tegelijk een eerbetoon, een herinnering en een portret van deze voortijdig overleden regisseur (1932-1984), gemaakt door zijn dochter Eva en acteurs die veel met hem hebben samengewerkt. Ieder treft wel iets van zijn gading aan in dit soort projecten.

Pleure pas my love

1989 | Komedie, Drama, Erotiek

Frankrijk 1989. Komedie van Tony Gatlif. Met o.a. Fanny Ardant, Rémi Martin en Jean-Pierre Sentier.

Gatlif is van oorsprong geen Noordafrikaan, zoals nogal eens wordt verondersteld, maar zigeuner! Met deze film stapt hij af van de beschrijving van randfiguren. Het gaat in wezen om een weinig bizonder gegeven, hoewel het hier een merkwaardige draai kreeg. Er zijn drie personages. De zoon brengt geleidelijk aan de maîtresse van zijn vader in vervoering. Wat langdradig en zo nu en dan ongeïnspireerd maar er zijn ook innmende scènes en ontroerende psychologische portretten.

Australia

1989 | Drama

Zwitserland/België/Frankrijk 1989. Drama van Jean-Jacques Andrien. Met o.a. Fanny Ardant, Jeremy Irons, Tchéky Karyo, Agnès Soral en Hélène Surgère.

België omstreeks 1955. De gegoede burgerij van Verviers dankt zijn macht aan de wol-industrie. Zoals de titel al aangeeft komt de wol uit Australië, waar een verschrikkelijke crisis ontstaat. Tegelijkertijd beleeft een jong paar een hartstochtelijke liefde. Andrien staat bekend als een ambitieus cineast maar hij had misschien beter niet op deze manier een tijdperk kunnen behandelen dat hij niet heeft gekend. Het resultaat is een wat aarzelende film met niet altijd even overtuigende dialogen, als het gaat om het verband waarin ze gezien moeten worden. Wat rest is een werk dat de cineast zich niet eigen heeft kunnen maken en dat niet af is. Maar bij wijze van troost zijn er wel enkele flitsende en poëtische scènes tussengevoegd. Scenario van Jean Gruault, Jacques Audiard en J.J. Andrien. Camerawerk van Yorgos Arvanitis.

Piazza Navona

1988 | Drama

Frankrijk/Italië 1988. Drama van Francesco Lazotti, Roberto Giannarelli en Fabrizio Giordani. Met o.a. Marcello Mastroianni, Fanny Ardant, Alessandro Haber, Mariangela Melato en Vendela Maria Kirsebom.

Deze film, geproduceerd door Ettore Scola, bestaat uit zes hedendaagse verhalen. Elke regisseur heeft zijn eigen episode; naast de genoemde regisseurs zijn dat Daniele Costantini, Ricky Tognazzi en Roger Guillot. De verhalen komen op het volgende neer: ontmoeting na jaren met een vriend; een uit elkaar gegaan echtpaar komt elkaar weer tegen en verder bitterheid, strijd en liefde.

Paura e amore

1988 | Drama

Italië/Duitsland/Frankrijk 1988. Drama van Margarethe von Trotta. Met o.a. Fanny Ardant, Greta Scacchi, Valeria Golino, Sergio Castellitto en Paolo Hendel.

Een film over de relaties tussen vrouwen en de wereld waarin zij leven, die anders is dan de mannenwereld. Von Trotta had van haar gemoderniseerde versie van Anton Tsjechovs toneelstuk Drie zusters iets beters kunnen maken.

Love and Fear

1988 |

Italië/Duitsland/Frankrijk 1988. Margarethe von Trotta. Met o.a. Fanny Ardant, Greta Scacchi, Valeria Golino, Peter Simonischek en Sergio Castellitto.

Een meeslepend, hoewel soms melodramatisch relaas van de levens en liefdes van drie zusters: de oudste (Ardant) is een intellectueel en zich zeer bewust van de voorbijglijdende tijd en naderende ouderdom; de middelste (Scacchi) heeft geen bepaald beroep en leeft sterk emotioneel; de jongste (Golino) is een gepassioneerde, idealistische studente. Vol met ideeën en observeringen over hoe het leven in constante beweging is; lichtelijk gebaseerd op Tsjechovs Drie Zusters.

La grande cabriole

1988 | Drama, Historische film

Duitsland/Frankrijk/Italië 1988. Drama van Nina Companéez. Met o.a. Fanny Ardant, Bernard Giraudeau, Francis Huster, Robin Renucci en Ludmila Mikaël.

Gravin Laure Ad[KA1]ela[KA3]ide de Chabrillant (Ardant) heeft al tien jaar een stormachtige verhouding met gewone burger Armand Gallois (Huster). Als Armand haar voor de zoveelste keer ontrouw is, besluit zij hun relatie te verbreken. Ondertussen wordt koning Lodewijk de Zestiende geguillotineerd en verklaart Frankrijk de oorlog aan Engeland en Spanje. Armand, in het oorlogsgebeuren meegesleurd, wil Laure Ad[KA1]ela[KA3]ide weer ontmoeten maar zij is naar Itali[KA3]e gegaan met een nieuwe minnaar, een violist. Armand smeekt haar om bij hem te blijven, maar Madame de Chabrillant kiest voor het onbekende en het avontuur. In Itali[KA3]e ontdekt zij dat de musicus getrouwd is, en er bovendien een tweede huishouden op nahoudt. Volledig op zichzelf aangewezen gaat zij Franse les geven aan de Venetiaanse bourgeoisie, maar daarmee wordt zij niet gelukkig. Groots opgezet historisch drama met de Franse revolutie (1789) als historisch decor voor een opwindend verhaal met Ardant en Huster als het hartstochtelijk, maar subtiele liefdespaar. Het scenario is van regisseuse Companéez. Deze mini werd oorspronkelijk uitgezonden in vier delen.

Fürchten und lieben

1988 | Drama, Romantiek

Italië/Frankrijk/Duitsland 1988. Drama van Margarethe von Trotta. Met o.a. Greta Scacchi, Fanny Ardant, Valeria Golino, Peter Simonischek en Sergio Castellitto.

Wederom zijn zussen de protagonisten in deze film van Margarethe von Trotta, vrij naar het stuk De Drie gezusters van Tsjechow. Ze vertelt het verhaal van drie jonge Italiaanse vrouwen, die alledrie verliefd zijn op dezelfde professor. Voor geen van drieën kan deze liefde vervulling brengen. Scenario van regisseur von Trotta en Dacia Maraini. Camerawerk van Guiseppe Lanci.

Médecins des hommes: le Biafra

1987 | Oorlogsfilm

Frankrijk 1987. Oorlogsfilm van Laurent Heynemann. Met o.a. Fanny Ardant, Bruno Cremer, Jacques Perrin, László Szabó en Jean-Pol Dubois.

Reconstructie, gebaseerd op de exacte omstandigheden waaronder de Franse tegenhanger van 'Artsen zonder grenzen' is ontstaan. Marc, Julien en Nathalie trekken zich niets aan van de aanwijzingen van het Rode Kruis en toen was deze organisatie er ineens. Zij stonden tot aan het eind toe de Biafraanse bevolking bij, door een meedogenloze voedselblokkade getroffen, nadat de Nigeriaanse troepen hen de toegang naar zee had ontzegd. Een regie die de ware gebeurtenissen nauwgezet volgt alsmede sober spel.

La Famiglia

1987 | Komedie

Italië/Frankrijk 1987. Komedie van Ettore Scola. Met o.a. Vittorio Gassman, Emanuele Lamaro, Andrea Occhipinti, Stefania Sandrelli en Cecilia Dazzi.

Een familiekroniek die bijna de gehele 20e eeuw omvat. Ter gelegenheid van de tachtigste verjaardag van grootvader, komt de familie bijeen. De film is origineel omdat het verhaal zich geheel afspeelt in een groot huis, waarvan de muren de geschiedenis lijken buiten te sluiten. Scola weet op een minutieuze en gevoelige manier een periode weer te geven, waarin gedrag en mentaliteit evolueren naarmate de tijd vordert. Bovendien bevat de film een subtiele hoeveelheid humor en emotie. Echter toch niet geheel geslaagd omdat er zoveel personages in de film voorkomen, dat velen nauwelijks meer dan een silhouet blijven. Scenario van Ruggero Macari, Furio Scarpelli, Graziano Diana en Scola. Camerawerk van Ricardo Aronovich.

Mélo

1986 | Drama, Romantiek

Frankrijk 1986. Drama van Alain Resnais. Met o.a. André Dussollier, Pierre Arditi, Fanny Ardant, Sabine Azéma en Jacques Dacqmine.

Publieksgeroezemoes. Een hand slaat de bladzijden van een theaterprogramma om. 'Montrouge, juni 1926.' Dan: doek op voor Henri Bernsteins drieakter over de verwoestende kracht van de liefde. In Resnais' bewerking van het boulevardmelodrama over twee bevriende violisten en de vrouw die alles verandert vloeit op sublieme wijze theater in film over. Het fantastische acteurstrio, de sprankeldialogen, Jacques Saulniers Art Déco-sets, de subtiele belichting en fotografie van Charles Van Damme - ziehier het summum van tijdloze elegantie in cinema. Dussoliers monoloog in de eerste akte is adembenemend.

Le Paltoquet

1986 | Thriller, Misdaad

Frankrijk 1986. Thriller van Michel Deville. Met o.a. Thuy An Luu, Fanny Ardant, Daniel Auteuil, Richard Bohringer en Philippe Léotard.

Er is een misdaad gepleegd en zeven verdachten worden ondervraagd door een treurige inspecteur in een sinister caf[KA1]e precies als in het hier verfilmde boek [KL]On a tu[KA1]e pendant l`escale[KLE] van Franz-Rudolph Falk (1945). Een beklemmende film met een opmerkelijke acteursregie, maar met helaas een magere intrige. Deville gaat wel erg ver in het analyseren van de karakters en hun gedrag waardoor de film af en toe irriteert. Het camerawerk is van Max Pantera.

L`altro enigma (Affabulazione)

1986 | Drama

Italië 1986. Drama van Vittorio Gassman en Carlo Tuzii. Met o.a. Vittorio Gassman, Annie Girardot, Fanny Ardant, Alessandro Gassman en Giusi Cataldo.

Loodzwaar, duister drama met Vittorio Gassman (ook mede- verantwoordelijk voor script en regie) in de rol van een man van middelbare leeftijd, die ten prooi is aan een morbide doodsdrang. In dromen en visioenen wordt hij gekweld door herinneringen met een symbolische achtergrond. Het is de droeve toestand van een man, die niet kan accepteren dat hij ouder wordt. Daarom doet hij ook pogingen om de viriliteit van zijn zoon te vernietigen. Er wordt goed gespeeld, maar het verhaal in deze langdradige film is te onsamenhangend. Wellicht zou het beter geschikt zijn voor het toneel. Nu gaat het allemaal erg traag toe in dit allerminst vrolijke verhaal.

Conseil de famille

1986 | Komedie, Misdaad

Frankrijk 1986. Komedie van Costa-Gavras. Met o.a. Johnny Hallyday, Fanny Ardant, Guy Marchand, Laurent Romor en Rémi Martin.

Dit is een nauwkeurige bewerking van Francis Ryck`s thriller. Verrassend is het komische element van een dievenfamilie. Beide kinderen (uitzonderlijk knap gespeeld) zitten op een christelijke school en de familie doet haar 'werk' onder het stichtelijke geluid van gregoriaanse muziek. De regisseur schreef het scenario, en Robert Alazraki schoot de plaatjes.

Un amour de Swann

1984 |

Frankrijk/Duitsland 1984. Volker Schlöndorff. Met o.a. Jeremy Irons, Ornella Muti, Alain Delon, Marie-Christine Barrault en Fanny Ardant.

Charles Swann, tot het katholicisme bekeerde dandy van Joodse afkomst, ontmoet in de salons van de gefortuneerde Parijse beau monde de raadselachtige schone Odette de Crécy. Deze 'tot leven gekomen Botticelli' zal Swanns grote liefde worden, met alle gevolgen van dien. Indertijd onbegrijpelijk lauw ontvangen Proust-adaptatie, waarin de belezen Schlöndorff trouw blijft aan de oorspronkelijke dialogen, is een vergeten diamant. Met een bescheiden budget, literaire sensibiliteit, fantastische acteursregie en aankleding komt de verzonken belle époque-wereld tot sprankelend filmleven.

Les Enragés

1984 | Drama

Frankrijk 1984. Drama van Pierre-William Glenn. Met o.a. Fanny Ardant, François Cluzet, Jean-Roger Milo, Marie-Christine Rousseau en François Lauzon.

Twee boeven, Marc en Laurent, dringen een huis binnen en komen er achter dat de eigenares niemand minder is dan Jessica Melrose waarvan Marc een grote fan is. Zij dwingen haar om een liefdesspel met Marc te spelen. Zij stemt uiteindelijk, na een mislukte vluchtpoging, toe. Zij speelt haar rol zo goed dat het haar uiteindelijk lukt om de twee mannen te verslaan. Dit is de eerste film van deze cameraman; het is een auteursfilm waarin diverse kwaliteiten schuil gaan (bespottelijkheid, overdrijvingen, complexe en verwarde karaktertypes) evenals diverse minpunten (het scenario van Gérard Brach is banaal en er zijn wat melodramatische overdrijvingen)

L'amour à mort

1984 | Drama

Frankrijk 1984. Drama van Alain Resnais. Met o.a. Sabine Azéma, Pierre Arditi, Fanny Ardant, André Dussollier en Jean Dasté.

Simon (Arditi) bezwijkt plotseling en wordt dood verklaard. Maar even later staat hij toch weer op. Sterker, deze ervaring maakt hem levenslustiger dan voorheen. Zijn geliefde, Elisabeth (Azéma), staat voor raadselen, en een bevriend stel probeert het incident religieus te duiden. Stylist Alain Resnais (Hiroshima mon amour) maakte een wat sombere, naar binnen gekeerde verhandeling over liefde en dood, waarbij de muziek van Hans Werner Henze grotendeels de sfeer bepaalt. In eigen land genomineerd voor vijf Césars, waaronder voor beste film en het camerawerk van Sacha Vierny.

L' Eté prochain

1984 | Komedie

Frankrijk 1984. Komedie van Nadine Trintignant. Met o.a. Philippe Noiret, Claudia Cardinale, Jean-Louis Trintignant, Fanny Ardant en Marie Trintignant.

Analyse van gevoelens en emotionele en psychologische geschillen tussen enkele echtparen die verblijven in een chalet in de zuidelijke Franse Alpen. De film straalt een huiselijke sfeer uit en is typisch een familiefilm. Het draait om een deftig gezelschap waarbij niemand naar enige fianciële zorgen heeft. Een traditionele film die geheel naar het beeld van het werk van Nadine Trintignant is gemaakt, dat wil zeggen elegant, schitterend verzorgd...en volkomen nutteloos.

Desiderio

1984 | Drama

Italië 1984. Drama van Anna Maria Tatò. Met o.a. Fanny Ardant, Francesca de Sapio en Leonardo Treviglio.

Een journaliste mist de veerboot naar Griekenland, en dat geeft haar de gelegenheid om in haar geboorteplaats Apulia haar moeder en grootmoeder op te zoeken. Ze denkt terug aan haar ongelukkige jeugd, toen ze geslagen en misbruikt werd. In haar dromen spookt ook een verkrachter rond. Haar grootmoeder neemt haar als het ware in analyse, waardoor ze haar ellendige verleden kan verwerken. Ze vindt gemoedsrust en vertrekt opgelucht naar Griekenland. Traag, maar goed gespeeld.

Campeuses violées

1984 | Erotiek

Frankrijk 1984. Erotiek van J.C. Williams. Met o.a. Fanny Ardant, Jacky Arnal en André Kay.

Onder het mom van het bijhouden van haar intieme dagboek over haar vakantieliefdes op Kreta, beleeft een jonge vrouw opnieuw haar vrijpartijtjes. Dit is een waardeloze pornofilm.

Vivement dimanche!

1983 | Mysterie, Thriller, Misdaad

Frankrijk 1983. Mysterie van François Truffaut. Met o.a. Fanny Ardant, Jean-Louis Trintignant, Philippe Laudenbach, Jean-Pierre Kalfon en Philippe Morier-Genoud.

Truffaut nam de Amerikaanse roman 'The Long Saturday Night' van Charles Williams en situeerde het verhaal waarin de lijken zich opstapelen in een charmant Zuid-Frans dorpje. Zo verenigt de regisseur zijn grote liefde voor Hitchcock met het romantisch realisme dat hij zo bewonderde aan Jean Renoir, in een van de laatste films die hij maakte voor zijn dood in 1984. Trintignant is een makelaar die wordt verdacht van moord op zijn echtgenote. Zijn devote secretaresse (Ardant) probeert zijn onschuld te bewijzen. Prettige, zwarte komedie werd in sfeervol zwart-wit gedraaid door Néstor Almendros.

La Vie est un roman

1983 | Komedie, Musical, Romantiek

Frankrijk 1983. Komedie van Alain Resnais. Met o.a. Vittorio Gassman, Ruggero Raimondo, Geraldine Chaplin, Fanny Ardant en Pierre Arditi.

Een excentrieke graaf bouwt rond WO I een barok sprookjeskasteel om er een mystieke sekte in te herbergen. In het heden is het kasteel een kostschool, waar jaarlijks een symposium van utopisten wordt gehouden. Hun onderling strategisch spel - ook op amoureus terrein - leidt tot onvoorziene uitkomsten. Deze bizarre maar genoeglijke Resnais-film combineert romantische kitsch (als in de vroege seriefilm) met musical-, boulevardklucht- en sprookjeselementen. Ondanks de lichte toon van de 'spielerei' is de strekking pessimistisch : elke 'nieuwe mens-utopie' leidt onvermijdelijk tot repressie. Met humor geacteerd, vooral door de minder bekende namen in de rolbezetting.

Benvenuta

1983 | Drama, Mysterie

België/Frankrijk/Italië 1983. Drama van André Delvaux. Met o.a. Vittorio Gassman, Fanny Ardant, Françoise Fabian, Mathieu Carrière en Claire Wauthion.

Een filmer wil van een schrijfster de achtergrond weten van haar roman over de gedoemde passie tussen een concertpianiste en een Italiaanse magistraat van middelbare leeftijd. Ze houdt vol dat het pure fictie is, maar haar tragische heldin bestaat wel degelijk. Door de stijlvolle aanpak van Delvaux en de opmerkelijke spelprestaties een boeiende film, al maakt de raamvertelling het liefdesverhaal eerder triviaal dan dat het er dubbele bodems aan geeft. Niettemin is Delvaux de meest eigenzinnige en begaafde filmer van zijn land, die ook internationaal zijn eigen plaats meer dan verdient.

Les uns et les autres

1981 | Musical, Drama, Komedie

Frankrijk 1981. Musical van Claude Lelouch. Met o.a. Robert Hossein, Nicole Garcia, James Caan, Geraldine Chaplin en Daniel Olbrychski.

Vier muzikale families, uit Frankrijk (vari[KA1]et[KA1]e), Amerika (jazz), Duitsland (klassiek) en Rusland (ballet), worden gevolgd van 1936 tot in 1980 als de diverse wegen en ontwikkelingen zich kruisen op een UNICEF-gala. Deze epische film neemt een hink-stap-sprong door de geschiedenis en maakt gebruik van bekende en onbekende ware incidenten. De pretenties worden lang niet allemaal waargemaakt en de overzichtelijkheid is met acteurs die zowel eerste als tweede generatie spelen vaak ver te zoeken. Muziek als bindmiddel en filmische lef van Lelouch heffen bedenkingen op zolang de film duurt. De finale toont Maurice Béjarts choreografie van Ravels Boléro.

La femme d'à côté

1981 | Drama, Thriller, Romantiek

Frankrijk 1981. Drama van François Truffaut. Met o.a. Gérard Depardieu, Fanny Ardant, Véronique Silver, Henri Garcin en Michèle Baumgartner.

Hitchcockiaans drama over echtelijke ontrouw. Twee voormalige geliefden (fraaie rollen van Depardieu en Ardant), nu beiden getrouwd, komen per toeval naast elkaar te wonen en pakken in het geheim hun verhouding weer op. Wanneer de schuldgevoelens beginnen op te spelen, komt het overspel uit. Regisseur Truffaut (Jules et Jim) had zijn carrière lang iets met verstoorde en gestoorde liefde, en in La femme d'à côté (vrij vertaald: De buuv) laat hij in rustige, afgemeten kaders in detail zien hoe een dierlijke, fysieke aantrekkingskracht langzaam maar heel zeker uit de hand kan lopen.

La chute de la maison Usher

1980 | Horror

Frankrijk/Mexico 1980. Horror van Alexandre Astruc. Met o.a. Fanny Ardant, Mathieu Carrière, Pierre Clémenti, Jacques Dacqmine en Fernand Guiot.

In volle paniek klopt de jonge Allan Stillwood (Cl[KA1]ementi) aan bij Dr. Hawthorne (Dacqmine). Hij was te gast op het kasteel van zijn jeugd- en studievriend Roderick Usher (Carri[KA2]ere) en diens zuster Madeleine (Ardant). Roderick werd gek van het gebouw en Madeleine was ziek. Roderick vroeg Allan om Madeleine met zich mee te nemen alvorens ze reddeloos verloren zou zijn. Het was echter al te laat. De ochtend na zijn aankomst stierf Madeleine. De dagen na haar dood brokkelde het verstand van Roderick verder af. Hij werd er meer en meer van overtuigd dat ze Madeleine levend begraven hadden. Allan smeekt Dr. Hawthorne om mee te komen. Trage, literaire en erg stylistische bewerking van het verhaal van Edgar Allan Poe, gezien door de visuele camera van Astruc. De decors en costuums zijn schitterend en voor de eerste maal wordt ook de incestueuze relatie tussen Roderick en Madeleine uitgewerkt, maar toch doet het geheel erg koel en afstandelijk aan, mede door het feit dat het grootste deel van de film in flash back verteld wordt door Allan. De climax is niet helemaal onverwacht, maar werkt toch schokkend. Pierre Pélégri bewerkte het verhaal en voegde er elementen aan toe uit andere verhalen van Poe. Prachtige fotografie van Jean-Jacques Rochut.

Les chiens

1978 | Thriller, Drama

Frankrijk 1978. Thriller van Alain Jessua. Met o.a. Gérard Depardieu, Victor Lanoux, Nicole Calfan, Pierre Vernier en Gérard Séty.

De eigenaar van een kennel traint bloeddorstige, agressieve honden die hij verkoopt aan mensen die bang zijn voor gewelddelicten. De terreur van de honden wordt erger dan het te bestrijden euvel, zodat een nieuw geïnstalleerde huisarts geleidelijk aan steeds meer in verzet tegen de trainer komt. De film begint als sociale thriller, maar wordt dan een symbolische griezelfilm met steeds onduidelijker strekking. Ondanks individueel sterke scènes en rollen is de totaal-indruk onbevredigend en niet overtuigend. Scenario van André Ruellan naar een idee van regisseur Jessua. Camerawerk van Etienne Becker.

Sarah

-1 |

Frankrijk. Bernard Murat. Met o.a. Robert Hirsch en Fanny Ardant.

De eigenaar van een kennel traint bloeddorstige, agressieve honden die hij verkoopt aan mensen die bang zijn voor gewelddelicten. De terreur van de honden wordt erger dan het te bestrijden euvel, zodat een nieuw geïnstalleerde huisarts geleidelijk aan steeds meer in verzet tegen de trainer komt. De film begint als sociale thriller, maar wordt dan een symbolische griezelfilm met steeds onduidelijker strekking. Ondanks individueel sterke scènes en rollen is de totaal-indruk onbevredigend en niet overtuigend. Scenario van André Ruellan naar een idee van regisseur Jessua. Camerawerk van Etienne Becker.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Fanny Ardant op televisie komt.

Reageer