Florence Darel

Acteur

Florence Darel is acteur.
Er zijn 24 films gevonden.

Une vie

2005 | Drama

Frankrijk 2005. Drama van Élisabeth Rappeneau. Met o.a. Barbara Schulz, Boris Terral, Catherine Jacob, Wladimir Yordanoff en Florence Darel.

Dankzij de scenario-adaptatie van Colo Tavernier en regie van tv-routinière Élisabeth Rappeneau werd deze visueel verzorgde Guy de Maupassant-verfilming ook inhoudelijk tot bovengemiddelde kijkbuiskost. In het Normandië van 1830 komt de levenslustige aristocrate Jeanne (Schulz) op haar 17de uit het katholieke pensionaat thuis op het familiekasteel. Van de edelman in haar vizier d'amour bevroedt ze helaas niet dat hij een fielt van jewelste is. De aan Madame Bovary herinnerende treurzang geeft een weinig florissant, maar realistisch tijdsbeeld wat de positie van de vrouw betreft. Eerder verfilmd in 1947 en 1958.

La classe du brevet

2004 | Drama

Frankrijk 2004. Drama van Edwin Baily. Met o.a. Bernadette Lafont, Vincent Rottiers en Florence Darel.

Dankzij de scenario-adaptatie van Colo Tavernier en regie van tv-routinière Élisabeth Rappeneau werd deze visueel verzorgde Guy de Maupassant-verfilming ook inhoudelijk tot bovengemiddelde kijkbuiskost. In het Normandië van 1830 komt de levenslustige aristocrate Jeanne (Schulz) op haar 17de uit het katholieke pensionaat thuis op het familiekasteel. Van de edelman in haar vizier d'amour bevroedt ze helaas niet dat hij een fielt van jewelste is. De aan Madame Bovary herinnerende treurzang geeft een weinig florissant, maar realistisch tijdsbeeld wat de positie van de vrouw betreft. Eerder verfilmd in 1947 en 1958.

Napoléon

2002 | Drama, Avonturenfilm, Oorlogsfilm, Historische film

Duitsland/Italië/Canada/Frankrijk/Verenigde Staten/Verenigd Koninkrijk 2002. Drama van Yves Simoneau. Met o.a. Christian Clavier, Isabella Rossellini, Gérard Depardieu, John Malkovich en Heino Ferch.

Serie over het leven van Napoleon. Voor het eerst wordt hij afgebeeld als een man van vlees en bloed, een soldaat, politicus en idealist tegelijk. Hij plaatste zichzelf boven andere mensen en transfomeerde zichzelf in een mythe. De kijker ziet hoe hij omging met macht, vrouwen en zijn veeleisende Corsicaanse familie.

Les moissons de l`oc[KA1]ean : Meurtre aux urgences (1)

1998 | Drama, Avonturenfilm

Frankrijk 1998. Drama van François Luciani. Met o.a. Olivier Sitruk, Dominique Guillo, Florence Darel, Julie-Anne Roth en Roger Souza.

Eerste aflevering van sociaal zeemansdrama is gesitueerd in Saint-Jean-de-Luz in de jaren 1960. Manu (Sitruk) is jonge, arme maar ambitieuze tonijnvisser, die van eigen vissersboot droomt. Zijn grote liefde is Violette Levasseur (Darel), dochter van de baas van de lokale conservenfabriek. Met veel moeite kan Manu een boot kopen, die hij Violette noemt, maar gaat spoedig onder schulden gebukt. Wanneer hem aangeboden wordt alcohol te smokkelen naar Afrika, hapt hij toe, maar hij loopt in de val. Zijn ondernemingszin is nu eenmaal een doorn in het oog van de grote vissersbazen. Storend aan dit begin van romanesk fresco zijn de banale dialogen. Gelukkig zijn de decors tot in de puntjes verzorgd en de beelden erg mooi. Scenario van Laure Bonin en Claude d'Anna.

Les moissons de l`oc[KA1]ean : La Reine m[KA2]ere (3)

1998 | Drama, Avonturenfilm

Frankrijk 1998. Drama van François Luciani. Met o.a. Olivier Sitruk, Dominique Guillo, Florence Darel, Julie-Anne Roth en Alain Doutey.

Manu (Sitruk) en Violette (Darel) ontmoeten elkaar na al die jaren uiteraard opnieuw en zijn beiden van streek. Violette verneemt dat haar vader destijds verantwoordelijk was voor valstrik waardoor Manu in Afrika gearresteerd werd voor alcohol- smokkel. Ook in conflict met vissers laat de conservenfabriek- baas zich van zijn minst fraaie kant zien: hij tracht staking te breken door tonijn uit het Noorden via de weg over te brengen. Manu en Violette willen er samen vandoor gaan. Manu had intussen ook een nieuw liefje, Gracienne (Roth) en wanneer die verneemt dat haar 'rivale' Violette zwanger is, maakt zij Manu wijs dat ook zij van hem zwanger is. Manu trouwt met haar, maar laat haar meteen in de steek wanneer hij verneemt dat zij hem in de maling heeft genomen. Sombere derde episode met melodramatische ondertoon is alles behalve overtuigend. Jammer, want de acteurs doen ontzettend hun best.

Les moissons de l`oc[KA1]ean : L`Africain (2)

1998 | Drama, Avonturenfilm

Frankrijk 1998. Drama van François Luciani. Met o.a. Olivier Sitruk, Dominique Guillo, Florence Darel, Julie-Anne Roth en Roger Souza.

Manu (Sitruk) werd gesnapt met smokkel-alcohol en veroordeeld tot tien jaar dwangarbeid in Afrika. Na vier jaar kan hij ontsnappen. Terug in Frankrijk verneemt hij dat zijn ouwe vlam Violette (Darel) op punt staat te trouwen met zijn broer Nico (Guillo) die werkt voor de baas van conservenfabriek. Manu besluit zijn geluk te beproeven in Afrikaanse diamantmijn. Na twee jaar hard labeur vindt hij twee enorme diamanten. Met de opbrengst er-van koopt hij nieuwe boot, de Violette II, en vaart ermee naar Saint-Jean-de-Luz waar niemand echt onder de indruk is van zijn terugkeer. Violette (Darel), die dacht dat haar geliefde Manu dood was, trouwde intussen met Nicolas (Guillo). Tweede deel tekent raak mentaliteits-verandering van vissers in de jaren 1960 en legt raak nadruk op antagonismen tussen de twee broers Manu en Nicolas.

Les moissons de l`oc[KA1]ean : Deuxi[KA2]eme Baptiste (4)

1998 | Drama, Avonturenfilm

Frankrijk 1998. Drama van François Luciani. Met o.a. Olivier Sitruk, Dominique Guillo, Florence Darel, Julie-Anne Roth en Roger Souza.

Violette (Darel) schenk het leven aan kindje dat zij Baptiste noemt, naar haar vader, nochtans de grote boosdoener, die na een hartaanval tetraplo[KA3]ide is. Een Manu (Sitruk)? Jawel, de vis wordt duur betaald, maar hij keert terug van Senegal met zevenduizend ton tonijn aan boord... Bijzonder theatrale epiloog, de eerste twee tamelijk interessante afleveringen onwaardig. De confrontatie tussen de twee broers Manu en Nicolas wordt tot het paroxisme gedreven. Wat positief overblijft zijn de mooie beelden, het spel van de acteurs en de degelijke regie.

Les moissons de l'océan

1998 |

Frankrijk 1998. François Luciani. Met o.a. Florence Darel, Dominique Guillo en Olivier Sitruk.

Violette (Darel) schenk het leven aan kindje dat zij Baptiste noemt, naar haar vader, nochtans de grote boosdoener, die na een hartaanval tetraplo[KA3]ide is. Een Manu (Sitruk)? Jawel, de vis wordt duur betaald, maar hij keert terug van Senegal met zevenduizend ton tonijn aan boord... Bijzonder theatrale epiloog, de eerste twee tamelijk interessante afleveringen onwaardig. De confrontatie tussen de twee broers Manu en Nicolas wordt tot het paroxisme gedreven. Wat positief overblijft zijn de mooie beelden, het spel van de acteurs en de degelijke regie.

Le comte de Monte-Cristo

1998 | Avonturenfilm, Actiefilm, Historische film

Frankrijk 1998. Avonturenfilm van Josée Dayan. Met o.a. Gérard Depardieu, Ornella Muti, Jean Rochefort, Pierre Arditi en Sergio Rubini.

Groots opgezette verfilming in vier delen naar het heldenepos van Alexandre Dumas dat in 1845 verschenen is. De Franse tv- kijker heeft er kennelijk na een aantal bioscoopverfilmingen nog niet genoeg van en wil telkens weer de helden uit de 19e eeuwse (Franse) literatuur zien herleven. De drang naar macho-helden, avontuurlijke ondernemingen en nobele gevoelens, die de gerechtigheid laten zegevieren tegen valsheid en gekonkel, lijkt onverzadigbaar. G[KA1]erard Depardieu wilde al twee decennia lang gestalte geven aan zijn Graaf van Monte-Cristo, alias Edmond Dant[KA2]es, Abb[KA1]e Busoni, Lord Wilmore en Vader Dant[KA2]es. Er kwam een gigantisch budget (miljoenen Euro`s), er werd een prestigieuze rolverdeling ingehuurd, men zorgde voor oogverblindende locaties (24 in totaal, waaronder de Franse volksvertegenwoordiging, het Gr[KA1]evin-museum, de kastelen van Nandy en Saussay, de opera van San Carlo in Napels en het eiland Malta, waar de vroeg-19e eeuwse haven van Marseille werd nagebouwd. Men liet vijfduizend kostuums maken en plaatste de miniserie van bijna zeven uur in 26 landen om de kosten weer terug te halen. De bezielende kracht van G[KA1]erard Depardieu moest de film dragen en tegelijkertijd leert de kijker de Depardieu-clan verder kennen: dochter Julie als Valentine de Villefort en zoon Guillaume als de jonge Edmond Dant[KA2]es. In het begin zien we Dant[KA2]es als de jonge kapitein ter zee, die ten onrechte wordt ingesloten in een fort op een eilandje, Ch[KA4]ateau d`If. Na twintig jaar in de kerker hebben zitten verkommeren, kan hij op miraculeuze wijze ontsnappen. Hij vindt een grote schat, vermomt zich als Monte-Cristo en gaat systematisch zijn vijanden opsporen, ontmaskeren en vernietigen. In Parijs rekent hij af met Baron Danglars (Aumont), Fernand De Morcef (Rochefort) en officier van justitie Villefort (Arditi). Ook op het amoureuze vlak laat Monte-Cristo zich niet onbetuigd. Italiaanse actrice Muti speelt zijn onfortuinlijke verloofde Mercedes, die hij later terugvindt. Franse coryfee[KA3]en maken hun opwachting: de zanger Moustaki als abb[KA1]e Faria in de kerker, 76-jarige Presle als Madame de Saint Meran en good-old- Brialy als vader Morrel. Het scenario is van Didier Decoin, een Prix-Goncourt-winnaar en voormalig hoofd drama van staatszender France 2. De handeling komt traag op gang met een aanvankelijk te gespannen Depardieu. Het zijn de schoften, Arditi en Rochefort, die vaak de show stelen. Halverwege krijgt men het beste gedeelte: het is ritmisch, hartstochtelijk, magisch met een Monte-Cristo die aarzelt tussen haat voor zijn vijanden, medelijden voor de onschuldigen en zijn liefde voor Mercedes. In het slot zien we bij de wedergeboorte van Dant[KA2]es de triomf van de liefde, zijn vergevingsgezindheid en zijn menselijkheid. Hoewel deze vierdelige film lang genoeg is om bijfiguren te ontwikkelen, komen ze te weinig uit de verf. De alom aanwezige en dominerende Depardieu moet het qua vertolking wel degelijk afleggen tegen zijn Monte-Cristo voorgangers Louis Jourdan (1961), Jean Marais (1954) en zelfs Robert Donat (1934) en... Richard Chamberlain uit de tv-film anno 1975. Of de Franse kijker het hiermede eens zal zijn, valt ten zeerste te betwijfelen, want toen de serie werd uitgezonden in het najaar van 1998 was het 's avonds stil in de straten en onmogelijk om mensen bijeen te krijgen voor bijeenkomsten en vergaderingen.

J'aimerais pas crever un dimanche

1998 | Komedie

Frankrijk 1998. Komedie van Didier Le Pêcheur. Met o.a. Élodie Bouchez, Jean-Marc Barr, Martin Petitguyot, Patrick Catalifo en Gérard Loussine.

Het lijkenhuis van de stad fungeert als bordeel en een debatingclub. De levenloze, voor dood verklaarde, T[KA1]er[KA1]esa (Bouchez) wordt binnengebracht na een overdosis aan ecstasy op een rave party. Ben (Barr), een der employees met vreemde seksuele voorkeuren, is weg van haar prachtige naakte lichaam, waardoor hij aan zijn drang om de liefde te bedrijven moet toegeven en het ongelooflijke gebeurt: T[KA1]er[KA1]esa wordt tot leven gewekt. Ze is zo dankbaar hiervoor, dat ze er niet over piekert om een aanklacht wegens verkrachting tegen Ben in te dienen. Ze wil meer van Ben weten en hem leren kennen, maar hij is niet gemakkelijk te benaderen, want hij zit erg in over het lot van zijn vriend Nico (F[KA4]ete), AIDS-pati[KA3]ent, die zijn laatste dagen op aarde in een huisje aan een idyllisch meer wil slijten. Om Ben te benaderen moet ze hem volgen naar SM-clubs en meedoen met de subcultuur van het sekswereldje (latex, tepelklemmen, vernederingen, enz.). Het scenario van regisseur Le Pêcheur dat hij met hulp van Arnold Arcandes, Lou Inglebert en Artus de Penguern schreef, is ongemotiveerd hoogdravend, nietszeggend en dodelijk vervelend. De film is onerotisch en het spel van Barr is afstotend. Bouchez die over talent beschikt, is hier verspild. Het camerawerk van Denis Rouden is OK en de technische uitvoering is goed. CineStereo/Dolby Digital.

Les héritiers

1997 | Drama, Misdaad, Historische film

Frankrijk 1997. Drama van Josée Dayan. Met o.a. Richard Anconina, Christopher Thompson, Anna Falchi, Florence Darel en Stéphane Guerin-Tillie.

Epos in drie delen, gesitueerd in Marseille. In 1945, kort na de Bevrijding, zijn Nic Savona (Anconina) en Vito Montese (Thompson) zonen van twee onderwereld-figuren die v[KA1]o[KA1]or de oorlog de stad in hun greep hadden. Nu zijn Nic en Vito allebei wees en berooid, maar vastbesloten te slagen in het leven, zoals dat heet. Zij nemen een club over van de gangster Baldoni (Solli) en zijn beiden verliefd op de mooie Sophie (Falchi), die echter trouw blijft aan haar studentje G[KA1]erard (Guerin-Tillie), maar die door ons duo naar Vreemdelingenlegioen wordt versast. Volgt een clan-oorlog tussen enerzijds Nic en Vito en anderzijds de bende van Guerucci (Oumansky). Nic en Vito trekken aan kortste eind, moeten naar Itali[KA3]e uitwijken, waar ze geholpen worden door Don Salvatore (Fiorentini), een ex-vriend van Nic`s vader. In Itali[KA3]e worden onze vrienden opgejaagd door drugsbaron Armando (Sbragia), die zich ook meester tracht te maken van Sophie. Tenslotte keren Nic en Vito, die halfbroers blijken te zijn, naar Marseille en hun bende terug. Zij worden er gearresteerd door politiecommissaris Bonnard (Brialy), die hen al jaren op de hielen zit. Hij biedt hen een transactie aan: in ruil voor hun vrijheid moeten zij Guerucci elimineren. Mooi in beeld gebracht tijdsbeeld in de vorm van een mengsel van gevechten- emoties- afrekeningen. Scenario van Sergio Donati bevat aardig wat zwakke momenten, de lotgevallen van ons trio (Nic, Vito en Sophie) met Napoliteinse mafia zijn chaotisch en ongeloofwaardig, haast karikaturaal. Tandem Anconina-Thompson functioneert daarentegen perfect. Schrandere muziek van Bruno Coulais.

Les filles du maître de chai

1997 | Familiefilm, Romantiek, Historische film

Frankrijk/België 1997. Familiefilm van François Luciani. Met o.a. Sophie De la Roche Foucauld, Olivia Bonamy, Frédéric Deban, Henri Marteau en Jacques Spiesser.

We zijn in de jaren 1920 in de M[KA1]edoc-streek. Als kind reeds hebben Jean Burton (Deban), zoon van de kasteelheer van Saint-Esp[KA1]erit, en Maddy Vernay (De la Roche Foucauld), dochter van de wijnhuismeester, elkaar eeuwige trouw gezworen. Nadat Maddy`s vader L[KA1]eon (Marteau) zijn dochter met Jean betrapt heeft in de schuur wordt de jongen naar Engeland gezonden. Zes jaar later keert hij terug. Hij valt voor de charme van Maddy`s zuster Juliette (Bonamy), maar liever dan Maddy te verraden emigreert hij naar Australië. Maddy blijft bij haar familie en wil in de voetsporen volgen van haar vader. Dan blijkt Juliette zwanger te zijn van Jean en Léon jaagt haar het huis uit. De kroniek van de families Burton en Vernay van 1923 tot 1949, ingedeeld in drie episodes. Na de jaren 1920 in deel een, komen we in deel twee terecht in 1931 op het ogenblik dat Jean terugkeert met vrouw en kind, terwijl deel drie de oorlog en de naweeën ervan brengt. Een boeiend verhaal dat een gedetailleerd beeld schetst van de evolutie van de wijnstreek in deze belangrijke dertig jaar. De acteurs leven zich goed in hun personages in, maar het scenario van Carlos Saboga en Jacqueline Cauët, naar een verhaal van Cauët, is niet vrij te pleiten van langdradigheden. Achter de camera werd plaatsgenomen door André Néaud. Oorspronkelijk uitgezonden in drie delen. Stereo.

Les liens du c[KA21]ur

1996 | Historische film, Drama

Frankrijk 1996. Historische film van Josée Dayan. Met o.a. Tchéky Karyo, Florence Darel, Christopher Thompson, Caterine Wilkening en Julie Depardieu.

Het Britse plattelandsdorpje St.Martin in de 19e eeuw. De handwever Silas Marner (Karyo) wordt ten onrechte beschuldigd van diefstal en uit het dorp verbannen. Hij vindt onderkomen op een van de landerijen van Baron Godfroy (Thompson). Hier ontdekt hij dat Godfroy de vader is van de zesjarige Eppie (Serre), het onechtelijk kind van Melanie (Wickering). Het meisje aanbidt Silas alsof hij haar vader was. Een Franse bewerking van een typisch Britse literaire klassieker. Ondanks het feit dat Karyo een knap staaltje acteertalent weergeeft kunnen de Fransen toch onmogelijk die Britse Victoriaanse sfeer recreëren die uit de roman straalt. Je kan beter de Engelse versie uit 1985 met Ben Kingsley in de titelrol bekijken. Bernard Revon, Juliette Weiler en Eric & Christian Watton bewerkten de roman Silas Marner van George Eliot. Mooie fotografie van Romain Winding. Een prestige product dat niet aflevert wat het belooft.

Les filles du maître de chai

1996 | Romantiek, Drama, Familiefilm

Frankrijk/België 1996. Romantiek van François Luciani. Met o.a. Sophie de La Rochefoucauld, Olivia Bonamy, Frederic Deban, Henri Marteau en Geneviève Mnich.

Driedelige Belgisch-Franse tv-film, gesitueerd in de wijngaarden rond Bordeaux. De amoureuze en lichtjes avontuurlijke lotgevallen van Jean (Deban), zoon van kasteelheer, en Maddy (de La Rochefoucauld), dochter van wijnhuismeester, tussen 1929 en 1949. Gescheiden door maatschappelijke en sociale barrières, slachtoffers van W.O.II, maar herenigd door hun passie voor wijngaarden, zullen Maddy en Jean erin slagen hun liefde te doen triomferen. Scenario van Carlos Saboga en Jacqueline Cauët legt, naast de vertrouwde melodramatische elementen, de nadruk op wijncultuur en moeilijkheden van vrouwen om evenveel rechten als mannen op te eisen. Verzorgde miniserie.

L'enfant du secret

1996 | Drama

Frankrijk 1996. Drama van Josée Dayan. Met o.a. Caroline Silhol, Richard Berry, Jacqueline Danno, Florence Darel en Pedro Mourao.

Sociaal-assistente Blanche Pr[KA1]evost (Sihol) houdt zich in Marseille met verwaarloosde kinderen bezig. Op straat leert zij gekneveld jongetje I-Yau (Mourao) kennen. Zij hecht zich aan het knaapje, dat niet geestelijk zwak is (zoals haar entourage denkt) maar gewoon gehoorgestoord. Een en ander geraakt in een stroom- versnelling wanneer twee moordenaars het knaapje willen doden. Melodrama wordt pas oerdom wanneer Blanche zich wendt tot een zekere Christian Merlu (Verley), politiek kandidaat bij de lokale verkiezingen die op I-Yau lijkt... Franse nonsens op zijn smalst ondanks aanwezigheid van bekende Franse soap-acteurs.

Lise ou l'affabulatrice

1994 | Komedie, Romantiek, Oorlogsfilm

Frankrijk 1994. Komedie van Marcel Bluwal. Met o.a. Florence Darel, Danièle Lebrun, Gisèle Casadesus, Eric Dufay en Sophie Artur.

Wenen 1938. Lise (Darel) is achttien jaar en heeft joodse grootouders. Kort voor de Anschluss gaat ze naar Parijs, waar ze werk vindt als verkoopster in een kledingzaak. Om zich te beschermen tegen toenaderingspogingen van mannen uit haar omgeving verzint ze een fictieve minnaar, een luchtmachtkapitein. Wat begint als een leugentje om bestwil, heeft weldra een verregaande invloed op haar leven. Een lieve, sympathieke, sentimentele dramatische komedie met een schitterende rol van Darel, die moeiteloos de hele film domineert. Mooie decors, fraaie kleding en een sterke sfeer. Het scenario is van regisseur Bluwal en Béatrice Rubinstein naar haar autobiografie. Het camerawerk is van Jean Monsigny. 16/9.

Le boeuf clandestin

1993 | Drama

Frankrijk 1993. Drama van Lazare Iglésis. Met o.a. Daniel Ceccaldi, Florence Darel, Danièle Lebrun, Jacques Sereys en Stéphane Jobert.

Dit is de verfilming van een roman van Marcel Aym[KA1]e over vader Berthaud (Ceccaldi) die alom gerespecteerd wordt door zijn gezin maar van zijn voetstuk valt als hij een menselijke zwakheid blijkt te bezitten. Zijn dochter Claire (Darel) weigert daarop met een (oudere) heer van stand (Sereys) te trouwen en neemt in plaats daarvan de meest kleurloze figuur van het kantoor, waar ze werkt, tot echtgenoot. Wat was er aan de hand? Vader is directeur van een bank in de Franse provincie en deed zich voor als een gedisciplineerde vegetariër, die door zijn dochter betrapt wordt als hij een sappige, redelijke rauwe biefstuk in de braadpan klaar maakt. Ze zwijgt erover, maar haar gedrag spreekt boekdelen. Romanschrijver Aymé heeft het verval van de bourgeoisie willen symboliseren. Reeds eerder verfilmd en beter gedaan. Scenario van François Olivier Rousseau en regisseur Iglésis. Het onopvallende camerawerk is van Henri Decomps.

Der grüne Heinrich

1993 | Drama

Duitsland/Zwitserland/Frankrijk/Oostenrijk 1993. Drama van Thomas Koerfer. Met o.a. Thibault de Montalembert, Florence Darel, Assumpta Serna, Mathias Gnädinger en Arno Chevrier.

Tijdens het carnaval in M[KA3]unchen (rond 1875) krijgt Heinrich (De Montalembert), een jonge Zwitserse schilder, ruzie met zijn vriend Lys (Chevrier) die zijn verloofde Agnes (Uhl) schaamteloos bedriegt. Het komt tot een duel: Heinrich wil haar eer verdedigen. Vlak voor het duel mijmert hij - in flashbacks die bijna de gehele film duren - over zijn jeugd en studententijd.

Aux marches du palais: Le juge est une femme

1993 | Misdaad, Drama

Frankrijk 1993. Misdaad van Serge Leroy. Met o.a. Florence Pernel, Anthony Delon, Florence Darel, François Perrot en Pascale Roberts.

Pernel werd zojuist benoemd tot onderzoeksrechter. Haar eerste belangrijke zaak betreft chirurg Delon, die van dood door nalatigheid wordt beschuldigd. Darel, tweelingzus van het slachtoffer helpt rechter Pernel de ingewikkelde kluwen van intriges en leugens rond haar zus te ontrafelen. Onderhoudende, klassiek opgebouwde psychologische thriller, die voortkabbelt zonder ooit echt spannend te worden, maar evenmin verveelt. Delon levert een prestatie als de verdachte chirurg waarop vader Delon echt trots kan zijn.

Solo per dirti addio

1992 | Mysterie

Frankrijk/Italië 1992. Mysterie van Sergio Sollima. Met o.a. Giovanna Ralli, Fabio Testi, Florence Darel, Stéphane Ferrara en Giuditta Saltarini.

De dood van een jongeman, verkeersleider op het vliegveld bij Trieste, wordt afgedaan als zelfmoord. Zijn moeder (Ralli) weet wel beter. Met behulp van Fabio Testi, de vriend van haar zoon, begint ze een onderzoek. Ze komt meer aan de weet over het leven van haar zoon als ze op het spoor komt van een aristocratisch meisje, dat heen en weer pendelt tussen Mantova en Parijs. De moeder vraagt de Italiaanse autoriteiten het onderzoek te heropenen. Ze zoekt en ondervraagt mensen, die haar pleidooi kunnen ondersteunen. Dan ontdekt ze dat Fabio Testi een geheim agent is. De zaak wordt hoe langer hoe ingewikkelder en gevaarlijker.

Il ladro di bambini

1992 | Drama

Italië/Frankrijk/Zwitserland/Duitsland 1992. Drama van Gianni Amelio. Met o.a. Enrico Lo Verso, Valentina Scalici, Giuseppe Ieracitano, Florence Darel en Marina Golovine.

Een bijna volmaakte film in de stijl van het naoorlogse neorealisme. Een jongetje (Ieracitano) weet dat Rosetta, zijn zusje van elf (Scalici), door hun moeder al jaren tot prostitutie wordt gedwongen. Hij gaat naar de politie en een jonge carabiniere (Lo Verso) krijgt opdracht de kinderen naar een weeshuis in Bologna te brengen. Als ze daar niet geaccepteerd worden, ziet Lo Verso zich gedwongen de kinderen ergens anders onder te brengen. De drie sluiten vriendschap op hun tocht, die een strijd wordt tussen mensen-van-goede-wil en kille, harteloze instanties.

Fausto

1992 |

Frankrijk 1992. Rémi Duchemin. Met o.a. Jean Yanne, Ken Higelin, Arthur H., Marianne Groves en François Hautesserre.

Duchemin, de vroegere assistent van Ferreri en Pinoteau, heeft een bitterzoete kroniek gekozen als onderwerp voor zijn eerste lange speelfilm. Rond 1960 wordt Fausto, een wees van Italiaanse komaf, aangenomen als leerling bij een norse maar ruimhartige joodse kleermaker Mietek (Yanne), die hem het vak leert. Fausto (Higelin) blijkt een getalenteerde modeontwerper. De kleermaker vindt in hem de zoon die hij nooit heeft gehad. Een verrukkelijk verhaal, vol mooie sentimenten, knipogen naar het leven en lichte humor, geschikter voor tv dan voor het witte doek. Yanne is groots als de kleermaker. Tevens veelbelovend jong talent, zoals de zoons van de zanger Higelin (Ken en Arthur H.). Scenario van regisseur Duchemin en Richard Morgiève naar de roman van de laatstgenoemde. Camerawerk van Yves Lafaye.

Conte de printemps

1990 | Drama

Frankrijk 1990. Drama van Eric Rohmer. Met o.a. Anne Teyssèdre, Hugues Quester, Florence Darel, Eloïse Bennett en Sophie Robin.

Met deze 'lentevertelling' startte Rohmer zijn 'Contes des quatre saisons', een lichtvoetig vierluik waarin hij - zoals overigens ook in veel van zijn eerdere werk - hedendaagse zeden en normen onderzoekt. Zijn hoofdpersonages zijn bijna zonder uitzondering jonge romantici die langdurig piekeren en lustig filosoferen over de liefde. Dit eerste, komische deel verhaalt van een pianostudente die een filosofiestudente uitnodigt bij haar in te trekken in het appartement dat ze met haar vader deelt. Ze blijkt zo haar bijbedoelingen te hebben: ze wil deze nieuwe vriendin namelijk graag koppelen aan haar vader, aan wiens geliefde ze een hekel heeft.

Le bÏuf clandestin

-1 |

. Lazare Iglésis. Met o.a. Danièle Lebrun, Florence Darel en Daniel Ceccaldi.

Bankdirecteur Jacques Berthaud lijkt een gedisciplineerde vegetariër te zijn, maar op een dag ziet zijn dochter dat hij een steak in een pan gooit, waarna ze hem geen blik meer waardig keurt

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Florence Darel op televisie komt.

Reageer