Iguala is geen plek waar je voor je plezier naartoe gaat.

Op 26 september 2014 verdwenen hier 43 studenten nadat ze door de federale politie aan vermoedelijk de drugsmaffia zijn overgedragen. Er is nooit meer iets van ze teruggevonden. Deze bekende vermissingszaak is nog maar het topje van de ijsberg. De regering spreekt van 27.000 vermisten maar Volga de Pina, onderzoekster bij het Mexicaans instituut van mensenrechten en democratie, denkt eerder aan 40.000 mensen.

Elke zondag komen familieleden van verdwenen Mexicanen samen om te zoeken naar één, twee, drie of soms wel vier naasten. Ze zijn niet perse op zoek naar de 43 studenten, maar naar hun eigen familie die al eerder verdween. Sinds de tragedie met de studenten durven de mensen nu ook over hun eigen verhaal te beginnen.

De familie is zich bewust van het gevaar dat hun zoekacties met zich meebrengt. 'Wat we nu doen, kan ons het leven kosten. Maar het maakt ons niks meer uit', zegt Mario die elke zondag meezoekt. 'We hebben in die 14 maanden dat we op zoek zijn al 150 lichamen gevonden in illegale graven hier in de omgeving. Dit land is een groot massagraf. Er is hier een genocide aan de hand. Maar de Mexicaanse regering doet er niks aan.'

Collega Edwin Koopman zoekt een dag mee naar vermiste familieleden. Met schoppen en houwelen vertrekken ze richting de bergen. Ze zijn niet alleen. De politie volgt de groep als een soort rambo’s met kogelvrije vesten en bivakmutsen. Dat klinkt misschien veilig. Maar niets is minder waar. Iguala is een van de gevaarlijkste deelstaten van Mexico. De omgeving wordt beheerst door het drugskartel en de politie werkt nauw met ze samen.

En het is raak. Ze vinden botten. Bij elke schep komt er weer een bot naar boven. 'Je wordt hier vanzelf een forensisch expert doordat je naar je familie op zoek bent'. Beluister hieronder de reportage van Edwin Koopman.