Pierre Vaneck

Acteur

Pierre Vaneck is acteur.
Er zijn 40 films gevonden.

The Science of Sleep

2006 | Drama, Fantasy, Komedie

Frankrijk/Italië 2006. Drama van Michel Gondry. Met o.a. Gael García Bernal, Charlotte Gainsbourg, Miou-Miou, Alain Chabat en Pierre Vaneck.

Grafisch vormgever/uitvinder Stéphane (Bernal) leidt overdag een saai bestaan, maar ’s nachts, in zijn dromen, is hij de welbespraakte presentator van zijn eigen show. Hij is verkikkerd op zijn ook al zo creatieve buurvrouw Stéphanie (Gainsbourg). Nadat hij haar een machine geeft waarmee ze één seconde terug in de tijd kan reizen krijgen ze een relatie, al heeft ook Stéphanie soms wat moeite met Stéphanes merkwaardige manier van doen. Regisseur Gondry (Eternal Sunshine of the Spotless Mind), als geen ander in staat om fantasieën tot leven te wekken, maakte een even rare als schattige film, vol flauwe grapjes en mooie vondsten.

Kein Himmel über Afrika

2005 | Drama, Romantiek, Avonturenfilm

Duitsland/Frankrijk/België 2005. Drama van Roland Suso Richter. Met o.a. Veronica Ferres, Jean-Hugues Anglade, Enrico Mutti, Nikolai Kinski en Katharina Meinecke.

Catherine (Ferres) en Roberto (Mutti) wonen op een farm in Tanzania, waar Roberto toeristen begeleidt tijdens de jacht op groot wild in de rimboe. Hij verwaarloost Catherine. Als Roberto gewond raakt door een roofdier, brengt junglevlieger Gordon Coburn (Anglade) hem naar een ziekenhuis. Tussen Gordon en Catherine slaat de vonk over, waarop Catherine gaat scheiden en met Gordon trouwt. Ze begint bloemen te kweken en raakt in verwachting. Als het kind geboren wordt, gaat Gordon drinken. Aanvankelijk begrijpt zij niet waarom, maar dan ontdekt zij dat Gordon depressief is geworden omdat hij bij een nachtelijke landing in de wildernis twee kinderen per ongeluk heeft gedood. Catherine's leven gaat voor een tweede maal de verkeerde kant uit. Het scenario naar de autobiografie van Kerstin Cameron gaat over romance, intrige, verraad en gerechtigheid. De rolverdeling met de aantrekkelijke Ferres voorop doet zijn best en genreliefhebbers komen volledig aan hun trekken. Wordt meestal in twee delen uitgezonden.

Imperium: Nerone

2004 | Historische film

Duitsland/Verenigd Koninkrijk/Italië/Spanje 2004. Historische film van Paul Marcus. Met o.a. Hans Matheson, Laura Morante, Rike Schmid, Matthias Habich en Ian Richardson.

In een vlaag van waanzin doodt de Romeinse keizer Caligula (Simm) zijn zwager omdat hij een complot vermoedt. Hij verbant de weduwe, zijn zuster, Agrippina (Morante) uit Rome. Haar kind, de acht-jarige Nero (eerst Bentley, later Matheson) wordt opgevoed door slaven. Na Caligula`s dood, wordt Claudius (Dapporto) keizer en laat Agrippina uit haar verbannigsoord terugkeren. Zij heeft maar [KA1]e[KA1]en ambitie: Nero moet keizer worden. Met gekonkel, afpersing en gevlei wordt Nero in het jaar 54 tegen zijn zin in de absolute heerser van het Romeinse keizerrijk. Aanvankelijk liet Nero zich leiden door zijn leermeester Seneca (Habich) en Burrus (Donadoni) en waren de eerste vijf jaar van Nero`s keizersschap voorspoedig. Daarna kreeg Tigellinus (Opinato) steeds meer invloed op hem en spoorde Nero aan tot meest dwaze dingen. Hoewel Nero de geschiedenis is ingegaan als de decadente tiran, die Rome in het jaar 54 in brand stak om een vreugdevuur te zien, is het niet zeker of hij wel de aanstichter is. Toen in de daarop volgende jaren de grond Nero te heet onder de voeten werd omdat Galba zich in Spanje tot keizer uitriep en er zowel in Rome als in Galli[KA3]e een opstand uitbrak, liet hij zich in 68 door een slaaf doden toen hij meende dat zijn positie onhoudbaar was. In het scenario van Paul Billing en Francesco Contaldo is een gedoemde liefdesgeschiedenis verwerkt om deze in Tunesi[KA3]e gedraaide tv-film enigszins smeu[KA3]ig te maken: Nero hield van Acte (Schmid), maar Agrippina maakte een eind aan de verhouding, om haar ambities voor haar zoon te vervullen. Tweede aflevering van een zestal na IMPERIUM: AUGUSTUS (2003) van Roger Young. Volgen nog een mini over Julius Caesar, Titus, Constantinus en de ondergang van het Romeinse rijk. Wordt meestal in twee of vier delen uitgezonden en ziet er mooi uit.

Là-bas... mon pays

2000 | Drama

Frankrijk 2000. Drama van Alexandre Arcady. Met o.a. Antoine de Caunes, Nozha Khouadra, Samy Naceri, Saïd Amadis en Mathilda May.

Pierre Nivel (De Caunes), eind veertig, presenteert het nieuws van dertien uur op de tv. In Frankrijk is hij een personality. Niemand weet dat hij in 1962 op zeventien-jarige leeftijd uit Algerije kwam en een z.g. pied-noir is. Dat zijn Fransen, die in allerijl het land verlaten moesten, omdat Algerije onafhankelijk werd. Een oudere Algerijn wacht hem op en geeft hem een boodschap van Le[KA3]ila (in flashbacks Khouadra), zijn sweetheart toen hij op het lyc[KA1]ee in Algiers zat. Ze smeekt hem naar Algerije te komen omdat haar dochter Amina (wederom Khouadra) uitgehuwelijkt dreigt te worden aan een revolutionaire fundamentalist. Zij wil niet dat de geschiedenis zich herhaalt. Zijn baan riskerend vertrekt Pierre naar Algiers, waar hij zich onder een voorwendsel bij de autoriteiten heeft aangekondigd. Hij wordt afgehaald door Nader Mansour (Amadis) van het ministerie. Hij vraagt Mansour te stoppen bij het appartementsgebouw, waar hij vroeger gewoond heeft en waar Le[KA3]ila nog steeds woont. Hij ontsnapt aan het toezicht van Mansour en belooft Le[KA3]ila te helpen. Amina is niet van plan zich te laten dwingen door de zeden en gewoontes van haar land (of in plat Hollands: ze wil zich niet laten naaien). Zo raakt Pierre betrokken in een familievete, een kidnapping en problemen met zijn offici[KA3]ele gastheren. Het onderwerp Algerije is in Frankrijk nog steeds taboe en wie de waarheid spreekt, zoals een eenogige generaal b.d. onlangs deed in een boek over schandelijke folteringen van het Franse leger, verliest zijn rang, ook al loop je tegen de negentig. Verwacht dus geen film, die voor de Fransen een eye-opener is in de stijl van grote drama`s zoals THE DEER HUNTER (1978) van Michael Cimino of APOCALYPSE NOW (1979) van Francis Ford Coppola. Avontuur, romantiek en nostalgie is het beste wat je hopen mag. Toch 'vertelt' Arcady uit eerste hand, want hij verliet zijn geboorteland als dertien-jarige. Het scenario van Antoine Lacomblez, regisseur Arcady en Benjamin Stora naar de roman Grande vacance van René Bonnell wordt boeiend gebracht en het spel van de hoofdrollen is heel goed. In Frankrijk liep het geen storm bij de bioscoop: bijna een kwart miljoen bioscoopbezoekers, maar van een succes is pas sprake als er tien keer zoveel mensen komen kijken. Met de stemmen van Nadia Samir, Kahina Aït Younes, Daniel Saint- Hamont en Richard Berry. Het camerawerk is van Robert Alazraki.

Furia

2000 | Komedie, Sciencefiction, Romantiek

Frankrijk 2000. Komedie van Alexandre Aja. Met o.a. Stanislas Merhar, Marion Cotillard, Wadeck Stanczak, Pierre Vaneck en Carlo Brandt.

Het scenario van de twintig-jarige regisseur Aja en Gregory Levasseur naar een kort verhaal [KL]Graffiti[KLE] van Julio Cort[KA1]azar, verwijst naar toestanden in Argentini[KA3]e. In Aja`s film is het verpakt als een romantische geschiedenis, die in de nabije toekomst speelt. Na een taaie strijd van bijna dertien jaar is een stad in een woestijn ingenomen, en de autoriteiten hebben bepaald dat het geschreven woord verboden is. De twintig-jarige Th[KA1]eo is kunstenaar en maakt `s nachts kleurrijke beeldverhalen als muurkranten, die door de overheid met man en macht weer verwijderd worden. Zo ontmoet The[KA1]o op een van zijn escapades Elia (Cotillard), die ook muurschilderingen maakt om de bevolking wakker te schudden tegen de dictatuur. Naar Th[KA1]eo wordt gezocht, maar hij weet telkens aan een arrestatie te ontsnappen. Elia wordt gefolterd en als Th[KA1]eo dit hoort, laat hij zich oppakken om bij haar te zijn. In het subplot maken we kennis met Th[KA1]eo`s vader Aaron (Vaneck) die een groezelige bar uitbaat nadat de overheid hem blind had gemaakt voor kleuren, hij ziet nu in zwart-wit, zodat het voor hem geen zin meer had om verder te werken als kunstenaar. Verder wordt Th[KA1]eo ge[KA3]inspireerd tot zijn schepping via versleutelde boodschappen, die hij meent te horen op de radio ondanks de stoorzenders. Th[KA1]eo`s broer Laurence (Stanczak) zit bij de rechterlijke macht en steunt de dictatuur. Hoofdrol Merhar is goed en regisseur Ajar laat zien dat hij over talent beschikt. Het camerawerk is van Gerry Fisher, die op locatie in Marokko draaide. Soms valt op dat het budget van deze pamflettistische film heel bescheiden was.

Retour à Fonteyne

1999 | Drama

Frankrijk 1999. Drama van Philomène Espositio en Philomène Esposito. Met o.a. Wadeck Stanczak, Boris Terral, Pierre Vaneck en Wadeck.

Het scenario van de twintig-jarige regisseur Aja en Gregory Levasseur naar een kort verhaal [KL]Graffiti[KLE] van Julio Cort[KA1]azar, verwijst naar toestanden in Argentini[KA3]e. In Aja`s film is het verpakt als een romantische geschiedenis, die in de nabije toekomst speelt. Na een taaie strijd van bijna dertien jaar is een stad in een woestijn ingenomen, en de autoriteiten hebben bepaald dat het geschreven woord verboden is. De twintig-jarige Th[KA1]eo is kunstenaar en maakt `s nachts kleurrijke beeldverhalen als muurkranten, die door de overheid met man en macht weer verwijderd worden. Zo ontmoet The[KA1]o op een van zijn escapades Elia (Cotillard), die ook muurschilderingen maakt om de bevolking wakker te schudden tegen de dictatuur. Naar Th[KA1]eo wordt gezocht, maar hij weet telkens aan een arrestatie te ontsnappen. Elia wordt gefolterd en als Th[KA1]eo dit hoort, laat hij zich oppakken om bij haar te zijn. In het subplot maken we kennis met Th[KA1]eo`s vader Aaron (Vaneck) die een groezelige bar uitbaat nadat de overheid hem blind had gemaakt voor kleuren, hij ziet nu in zwart-wit, zodat het voor hem geen zin meer had om verder te werken als kunstenaar. Verder wordt Th[KA1]eo ge[KA3]inspireerd tot zijn schepping via versleutelde boodschappen, die hij meent te horen op de radio ondanks de stoorzenders. Th[KA1]eo`s broer Laurence (Stanczak) zit bij de rechterlijke macht en steunt de dictatuur. Hoofdrol Merhar is goed en regisseur Ajar laat zien dat hij over talent beschikt. Het camerawerk is van Gerry Fisher, die op locatie in Marokko draaide. Soms valt op dat het budget van deze pamflettistische film heel bescheiden was.

La serre aux truffes

1997 | Komedie

Frankrijk 1997. Komedie van Jacques Audoir. Met o.a. Pierre Vaneck, Jean-Michel Fête, Stéphanie Braunschweig, Raoul Billerey en Christian Barbier.

In het Franse departement Dr[KA4]ome worden een rijke truffelgrond en een goede truffelhond erg naar waarde geschat door de boeren. De familie Sigliat was jaren geleden in het bezit van zulk een stuk land, maar hun overgrootvader speelde dit destijds kwijt. Stamvader Pierre-Simon (Vaneck) droomt er al lang van de fel begeerde truffelgrond te recupereren. Deze is nu in het bezit van de familie Manier en die willen van geen wijken weten. Overbodige boerenoorlog die zelfs niet gered kan worden door een uitstekende Vaneck. Het probleem raakt ons niet en de manier waarop het uitgewerkt werd kan ons er niet bij betrekken. Pierre Fabre en regisseur Audoir (die bovendien ook nog de rol van pastoor speelt) bewerkten de roman van Pierre Sogno. François Kuhnel was verantwoordelijk voor de fotografie.

Madame le Consul : Le piège à rêves

1996 | Drama

Frankrijk/Canada 1996. Drama van Jean-Claude Sussfeld. Met o.a. Véronique Jannot, Pierre Vaneck, Nicole Jamet, Eric Métayer en Sophie Vaslot.

Alice Beaulieu (Jannot) is momenteel gestationeerd als consul van Frankrijk in Canada. Tijdens een bezoek aan een indianenreservaat ontmoet ze een zestiger, wiens indringende blik haar in de war brengt. Terug op het consulaat ontdekt ze dat deze man niemand minder is dan Fran[KA10]cois Mailliant (Vaneck), een bekend industriëel, die er publiekelijk van beschuldigd wordt om overheidssubsidies, bestemd voor milieubeschermende maatregelen, achterover gedrukt te hebben. Madame de Consul moet een aartsmoeilijke handschoen opnemen tegen instellingen die het niet zo nauw nemen met de pollutie. Alle goede bedoelingen ten spijt werd het een oppervlakkige film die ongetwijfeld op niet veel steun moet rekenen van milieu-organisaties. Het einde van de film doet zelfs een vermoeden ontstaan van hypocrisie. Het scenario werd geschreven door Nicole Jamet, Marie-Anne Lepezennec en Bertrand Van Effenterre. Achter de camera stond Serge Ladouceur. Stereo.

Othello

1995 | Drama

Verenigd Koninkrijk/Verenigde Staten 1995. Drama van Oliver Parker. Met o.a. Laurence Fishburne, Irène Jacob, Kenneth Branagh, Nathaniel Parker en Michael Maloney.

Venetië rond 1600. De zwarte Moor Othello gaat er vandoor met de mooie Desdemona tot grote ergernis van haar nobele vader Brabantio en van Iago. In een garnizoen van een eiland in de Middellandse zee vindt Iago een bondgenoot: Roderigo, de afgewezen minnaar van Desdemona.

L'enfant des rues

1994 | Drama

Sri Lanka/Frankrijk 1994. Drama van François Luciani. Met o.a. Véronique Jannot, Pierre Vaneck, Janita Govinden, Zia Mohyeddin en Ravindra Randeniya.

De jonge, ambitieuze Jannot wordt naar Madras in India uitgezonden om te onderzoeken of er commerciële kansen voor een belangrijke transportfirma zijn. Gelijk bij aankomst wordt ze geconfronteerd met de uiterst lage levensstandaard. Ze wordt vooral getroffen door de situatie waarin kinderen moeten opgroeien. Ze sluit vriendschap met de jonge Govinden, een straatmadelief die haar wilde bestelen. Zo ontdekt ze wat corruptie en prostitutie betekenen. Ze komt erachter dat haar werkgever betrekkingen onderhoudt met de lokale mafiabaas. De film geeft een beeld van het schandalige lot van duizenden door hun ouders in de steek gelaten Indiase kinderen, die groot moeten worden in de asfaltjungle van een metropool. Het scenario van Laurent Benegui is oppervlakkig en mist vooral overtuigingskracht. Echter behoorlijk vertolkt, vooral door de kinderen. Mooi gefotografeerd door Mario Barroso.

Vent d'Est

1993 | Historische film

Duitsland/Verenigd Koninkrijk/Frankrijk 1993. Historische film van Robert Enrico. Met o.a. Malcolm McDowell, Pierre Vaneck, Jean-François Balmer, Wojtek Pszoniak en Ludmila Mikaël.

Enrico doorloopt zonder veel inspiratie enkele bladzijden Onbekende Geschiedenis over het einde van WO II. Een Finse generaal gaat met wat over is van zijn leger, dat onder Duitse vlag het bolsjewisme heeft bestreden, de grens van Liechtenstein over om een goed heenkomen te zoeken. Enrico raakt helemaal de draad kwijt in deze zielloze co-produktie, springt zonder overtuigingskracht van het ene personage naar het andere en verliest onderweg stukken scenario. Vaneck, Balmer en McDowell weten er nog wat van te maken, maar Pszoniak, als kolonel van het rode leger, heeft meer weg van een potsierlijke trekpop. Waar deze bladzijde uit de geschiedenis niet zonder belang is, is de film dat dus wel. Het camerawerk is van Michel Abramowicz.

Les enfants du vent

1991 | Oorlogsfilm, Komedie, Familiefilm

Frankrijk/Polen 1991. Oorlogsfilm van Krzysztof Rogulski. Met o.a. Jacques Bonnafé, Thérèse Liotard, Marie Dubois, Pierre Vaneck en Brigitte Roüan.

Tijdens WO II zorgen een ouderpaar, dat in het verzet zit, ervoor dat hun kinderen op het platteland in veiligheid worden gebracht. De kinderen, die onwetend zijn over feit dat hun ouders meedoen met de ondergrondse beweging, doen een mislukte poging hen te vinden. Daarna vermaken zij zich en de dorpsbewoners met satirische toneelopvoeringen, die niet direkt als vleiend kunnen worden uitgelegd jegens de bezetter. Met een zeker gevaar voor eigen leven en dat van de dorpelingen beleven zij een petite histoire in een grote oorlog. Trage film, zelfs voor geduldige kinderen. Scenario van Agnès Poullin en regisseur Rogulski. De plaatjes van Gilles Moison en Jacek Piusluski springen er uit door hun rijkdom aan details en schoonheid, maar dat maakt nog geen boeiend geheel.

Les enfants de la guerre

1991 | Drama, Oorlogsfilm

Frankrijk/Polen 1991. Drama van Krzysztof Rogulski. Met o.a. Jacques Bonnaffé, Thérèse Liotard, Marie Dubois, Pierre Vaneck en Brigitte Roüan.

Drie jonge broers groeien op als Polen is bezet door nazi- Duitsland (1939-45). Hun vader (Bouillon), een dokter, zit in het verzet. De situatie in de grote steden wordt steeds nijpender en gevaarlijker. De ouders besluiten om de kinderen veilig onder te brengen in een dorpje in de bergen. De vrouw (Dubois) van de burgemeester (Vaneck) beschouwt hen als vreemde eenden in de bijt en laat geen gelegenheid voorbij gaan om de kinderen zwart te maken. De eerste burger is te laf om in te grijpen en de bevooroordeelde inwoners gedragen zich onverschillig. De oudste probeert tevergeefs in contact te komen met zijn ouders. Daarop besluiten ze op hun eigen manier aan de strijd deel te nemen: samen met drie andere kinderen bedenken ze een satirische toneelklucht, dat ze met ge[KA3]improviseerde rekwisieten opvoeren. De dorpelingen komen niet meer bij van het lachen. Een originele invalshoek om de oorlog te laten zien door de ogen van kinderen. Het is geen JEUX INTERDITS (1952) van René Clément, maar een boeiende film, wel wat lang, over het verkeren in uitzonderlijke omstandigheden. Sterk spel van de kinderen. Het scenario is van Rogulski en Agnès Poullin. Het camerawerk is van Gilles Moizon en Jacek Prosinski. Dolby Stereo. Ook bekend als LES ENFANTS DU VENT.

Adieu Marin

1991 | Thriller, Misdaad

Frankrijk/Zwitserland 1991. Thriller van Alain Schwarzstein. Met o.a. Jean-Philippe Écoffey, Pierre Vaneck, Jessica Forde, Cathérine Alcover en Marisa Pavan.

Officier van een Frans koopvaardijschip Escoffey komt, op weg van huis terug naar zijn schip, een knappe vrouw tegen die pech heeft met haar auto. Hij biedt haar een lift aan naar een hotel. De vrouw is duidelijk bang. Na een etentje gaat hij met haar mee naar de kamer. De volgende ochtend vertrekt hij vroeg, maar plotseling staat de politie voor zijn neus. De vrouw is vermoord en hij is de enige verdachte. Klassiek opgebouwde thriller waarbij de toeschouwer zelf niet weet of de officier schuldig is of niet. De film zit vol met ongure typen en goede plotwendingen houden de aandacht vast. Het scenario dat Schwazstein en Patrick Laurent baseerden op de roman Murder On Room 13 van Marvin Albert levert geen grote filmkunst op, wel aangename spanning. Gefilmd door Eddy van der Enden.

La face de l'ogre

1990 | Drama, Mysterie

Frankrijk 1990. Drama van Bernard Giraudeau. Met o.a. Anny Duperey, Pierre Vaneck, Catherine Frot, Jacques Denis en Jean-Claude Bouillaud.

Bewerking van een roman van Simone Desmaison met een symbolische titel, die verwijst naar een berg met een gevaarlijke beklimming. Het verhaal speelt zich af in een afgelegen hotelletje aan de voet van die berg. De hotelgasten, waaronder een raadselachtige vrouw die alleen is, volgen met een verrekijker het traject dat de bergbeklimmers afleggen. Giraudeau, die zich plotseling opwerpt als televisieregisseur zonder een rol voor zichzelf te reserveren, wekt meer belangstelling met zijn zeer gedetailleerde schildering van de personages dan met zijn regie, die nogal eens in herhaling valt.

Le hérisson

1989 | Komedie

Frankrijk 1989. Komedie van Robert Enrico. Met o.a. Gisele Casadessus, Pierre Vaneck, Anouk Ferjac, Marie Bunel en Paul Crauchet.

De amoureuze avonturen van een zeventigjarige vrouw die, naar het lijkt, actief en gelukkig is. De verveling, de generatieconflicten en de eenzaamheid knagen echter, ondanks de huwelijksaanzoeken van fortuinjagers. Enrico's pogingen om er een bioscoopfilm van te maken mislukten. Hij vond geld bij de tv.

La femme au collier de velours

1989 | Misdaad

Frankrijk 1989. Misdaad van Jean Sagols. Met o.a. Pierre Vaneck, Rebecca Pauly, Didier Sauvegrain en Corinne Dacla.

Een tv-regisseur neemt een film op over de laatste dagen van Marie-Antoinette in het kasteel van een verdorven en rijke edelman. Zijn vrouw is bezweken voor de avances van de regisseur. De liefdesrelatie wordt gadeslagen door de secretaris van de landjonker, die het plan opvat wraak te nemen. De verschillende ingredi[KA3]enten (film in een film, historische aspecten, documentaire, drama en zelfs misdaad) gaan maar moeizaam samen; allemaal aangenaam vertier. Vaneck is in de rol van enge kasteelheer de leukste.

Les Pyramides bleues

1988 | Drama

Mexico/Frankrijk 1988. Drama van Arielle Dombasle. Met o.a. Omar Sharif, Pedro Armendáriz jr, Hippolyte Girardot, Pascal Greggory en Pierre Vaneck.

Dombasle, actrice (voor Eric Rohmer) en regisseuse (CHASSE- CROISE, op een hele onnozele manier vertrouwelijk ), verfilmde in Mexico de geschiedenis van een hele rijke man die het niet kan verdragen dat zijn dochter, waar hij zeer veel van houdt, hem verlaat om non te worden. Bijna krankzinnig geworden probeert hij op alle mogelijke manieren om haar terug te krijgen. Uiteraard treft men invallen en vondsten aan in een even angstwekkende als surrealistische barokstijl maar de maakster slaagt er niet in zich te bevrijden van de overweldigende invloed van Buñuel. En wat te verwachten van een dergelijke 'casting'? Een erg ambitieuze film, die veel te moeilijk was voor degene die hem heeft bedacht. Ook bekend als PARADISE CALLING.

La Piovra 3

1987 | Misdaad

Italië 1987. Misdaad van Luigi Perelli. Met o.a. Michele Placido, Giuliana de Sio, Alain Cuny, Francisco Rabal en Marie Laforêt.

Deze tv-film gaat over de strijd van commissaris Cattani met de georganiseerde misdaad in Milaan. De thema's zijn in dit derde deel wapensmokkel en witte- boordencriminaliteit. Goed spel en snelle actie maken de film de moeite van het zien waard. Engelse titel: THE OCTOPUS 3.

L'année des méduses

1984 | Drama, Thriller, Romantiek

Frankrijk 1984. Drama van Christopher Frank. Met o.a. Bernard Giraudeau, Valérie Kaprisky, Caroline Cellier, Jacques Perrin en Pierre Vaneck.

Christopher Frank maakte deze film naar zijn gelijknamige roman en het gaat over burgerlijke wereldje van Saint Tropez, dat bezaaid is stereotypes en zeer irritante lieden.

Erendira

1983 | Drama

Frankrijk/Duitsland/Mexico 1983. Drama van Ruy Guerra. Met o.a. Irene Papas, Claudia Ohana, Oliver Wehe, Rufus en Pierre Vaneck.

Een veertien-jarig meisje heeft in onnadenkendheid het landgoed van haar autoritaire grootmoeder in vlammen laten opgaan, en wordt door haar genoodzaakt om zich te prostitueren om zo haar schuld af te betalen. Ze wordt de prot[KA1]eg[KA1]ee van een senator, maar zet een jonge Hollander (die verliefd op haar is) aan tot moord op de grootmoeder. Ondanks het feit dat Nobelprijs-winnaar Gabriel Carcia Marquez zijn roman zelf tot scenario bewerkte, gaat de sociaal-politieke aanklacht verloren in een kleurrijk en bizar prentenboek, dat als zodanig zeer bezienswaardig is en waarin met animo wordt geacteerd vooral door Papas als de monsterlijke grootmoeder. Het camerawerk is van Denys Clerval.

Je, tue, il,

1982 | Thriller

Frankrijk 1982. Thriller van Pierre Boutron. Met o.a. Pierre Vaneck, Nelly Borgeaud, Magali Renoir, François Perrot en Françoise Dorner.

Charles Courville (Vaneck) is een beroemde schrijver, die zowel bij het publiek als in de pers lof oogst. Hij bereidt zich voor op de publikatie van een nieuwe roman, die zijn carri[KA2]ere moet bekronen, maar dan doet zich een reeks even onverklaarbare als ongewone en verontrustende gebeurtenissen voor, waardoor hij gaat geloven dat er een raadsel speelt in zijn bestaan. Met de hulp van zijn vrouw gaat hij op zoek naar de waarheid, die een mens soms beter niet kan achterhalen! De regisseur heeft zich altijd al beziggehouden met de (zeldzame) creatieve tv-genres. Duistere en angstaanjagende sfeer, tweeslachtige personages, en een raadsel dat met zorg intact gehouden wordt tot aan de verrassende finale.

Le Soleil en face

1979 | Drama

Portugal/Frankrijk 1979. Drama van Pierre Kast. Met o.a. Jean-Pierre Cassel, Stéphane Audran, Alexandra Stewart, Pierre Vaneck en Françoise Prévost.

Een succesvolle schrijver in een inspiratie-crisis heeft zich met vrouw en kennissen teruggetrokken in een Portugees vissersdorp. Zijn omgeving probeert zijn ongeneeslijke kanker voor hem te verzwijgen en zijn laatste dagen zo aangenaam mogelijk te maken. Hij komt tenslotte toch achter de waarheid en wacht berustend zijn dood af. Dit boeiende gegeven - geïnspireerd op de persoonlijkheid en de dood van de met de regisseur bevriende auteur Roger Vailland - kreeg sterke en innemende spelprestaties, maar vervalt soms door de situering in een dorpje, in al te oppervlakkige folklore, waarbij de welgesteldheid en het intellectualisme van de personages op den duur irritant gaan werken.

L' Ironie du sort

1974 | Drama, Oorlogsfilm

Frankrijk 1974. Drama van Edouard Molinaro. Met o.a. Pierre Clémenti, Marie-Hélène Breilat, Jacques Spiesser, Claude Rich en Jean Desailly.

Molinaro werd vooral bekend om zijn komedies, maar zijn dramatische films zijn eigenlijk veel beter zoals deze variaties op het thema 'wat zou er gebeuren als...'. Een jongeman uit een verzetsgroep staat op het punt om een Feldwebel te liquideren en overweegt wat er zal gebeuren met hem, zijn meisje, zijn vriend en andere betrokkenen als hij wel of niet zal schieten. De parallelle mogelijkheden worden in kleur en zwartwit naast elkaar getoond.

Le Seuil du vide

1971 | Horror, Mysterie

Frankrijk 1971. Horror van Jean-François Davy. Met o.a. Dominique Erlanger, Jean Servais, Pierre Vaneck, Odette Duc en Michel Lemoine.

De geliefde van een overgeplaatst politicus huurt via een bevriende arts een kamer bij een oude Parijse dame, die haar toegang tot één bepaald vertrek verbiedt. Ze gaat toch naar binnen, ziet vreemde verschijningen en verschijnselen en ontdekt dat de arts haar lichaam wil gebruiken voor de verjonging van de oude hospita. Interessante poging tot een eigentijdse Franse horrorfilm, die door middel van dubbelzinnige details de alledaagse werkelijkheid verontrustend weet te tekenen, maar in de vormgeving van de fantasie beroep doet op overbekende effecten. Niettemin een veelbelovend debuut dat nooit bioscooproulatie kreeg, zodat de regisseur zich moest omscholen voor pornofilms om faillissement te ontlopen.

Maldonne

1968 | Thriller

Frankrijk/Italië 1968. Thriller van Sergio Gobbi. Met o.a. Pierre Vaneck, Elsa Martinelli, Robert Hossein, Jean Topart en Roger Coggio.

Een berooide pianist laat zich strikken om door te gaan voor de overleden echtgenoot van een vrouw die anders een erfenis misloopt. In werkelijkheid leeft de man nog, een ex-nazi die door Israëli's gezocht wordt. Deze misdaadintrige met vele dubbele bodems van het duo Boileau-Narcejac kreeg een troebele verfilming, met overmatige aandacht voor sadistische elementen.

L' Etrangère

1967 | Drama, Thriller, Erotiek

Frankrijk 1967. Drama van Sergio Gobbi. Met o.a. Marie-France Boyer, Pierre Vaneck, Pierre Massimi, Colette Castel en Philippe Ogouz.

Een voortvluchtige jonge vrouw dringt zich op aan een schrijver die ondanks haar bizarre gedrag en haar tegenstrijdige verhalen verliefd op haar wordt. Ze blijkt te zijn ontsnapt uit een psychiatrische inrichting en haar kind te hebben gedood. De poging tot het maken van een psycho-thriller blijft vooral steken in de uitvoerige ontkledingsscènes van Boyer: de uitdrukkelijk esthetische vormgeving laat echter óók op erotisch terrein weinig spanning toe.

Paris brûle-t-il?

1965 | Oorlogsfilm, Experimenteel

Frankrijk 1965. Oorlogsfilm van René Clément. Met o.a. Jean-Paul Belmondo, Charles Boyer, Leslie Caron, Jean-Pierre Cassel en George Ghakiris.

Terwijl de geallieerden in augustus 1944 Parijs naderen, geeft Hitler opdracht aan generaal Von Choltitz voor een vernietigingsplan als de stad mocht worden bevrijd. Vertegenwoordigers in Frankrijk van De Gaulle komen erachter en nemen tegenmaatregelen. Ondanks de spectaculaire aanpak is de regie er niet in geslaagd met de historische reconstructie dramatische spanning te wekken, te meer omdat de bij voorbaat bekende goede afloop hieraan afbreuk doet. De vaak alleen als veredelde figuratie gebruikte sterbezetting ondermijnt de authenticiteit, maar geeft een cinefiel heel wat te herkennen.

Les îles enchantées

1965 | Historische film, Romantiek

Frankrijk/Portugal 1965. Historische film van Carlos Vilardobo. Met o.a. Pierre Vaneck, Amalia Rodrigues, Pierre Clémenti, Joao Guedes en Jorge de Susa Costa.

Door windstilte is een Portugese driemaster rond 1800 bij een archipel in de Stille Oceaan geblokkeerd. De luitenant doet vergeefse pogingen om de verveling bij de bemanning te verdrijven. Dan maakt een signaal van een ander eilandje hen attent op de aanwezigheid van een man en een vrouw; zij worden aan boord gehaald en vertellen hun wederwaardigheden. Deze bewerking van een boek van Herman Melville ontspoort in de te trage mooifilmerij; het maakt wel nieuwsgierig naar het orginele verhaal!

Vacances portugaises

1963 | Drama, Komedie

Frankrijk 1963. Drama van Pierre Kast. Met o.a. Françoise Arnoul, Michel Auclair, Jean-Pierre Aumont, Jean-Marc Bory en Françoise Brion.

Een Frans echtpaar nodigt kennissen uit voor een weekend in hun villa bij Lissabon om de huwelijksverveling te doorbreken. De logeerpartij heeft een beslissende invloed op de amoureuze relaties van de gasten en na hun vertrek zijn gastvrouw en gastheer ook weer wat meer tevreden met de eigen situatie. Dit elegante en intelligente stratego van de liefde wordt afstandelijk geobserveerd, waarbij de architectuur van de woning een beslissende rol speelt bij het ontwijken en ontmoeten van de verschillende partners. Het spel wordt voornamelijk op dialoogniveau gespeeld, maar de uitgelezen rolbezetting en de contrasten in toonaard zorgen ervoor dat de film geen moment dor is.

Mourir à Madrid

1962 | Documentaire, Oorlogsfilm

Frankrijk 1962. Documentaire van Frédéric Rossif. Met o.a. Suzanne Flon, Germaine Montero, Pierre Vaneck, Roger Mollien en Jean Vilar.

De tweede historische montagefilm van deze regisseur (1922- 1990), die dit genre weliswaar goed beheerst maar niet altijd even objectief is. Dit toonbeeld van knip- en plakwerk vertelt op knappe wijze (tekst van Madeleine Chapsal) over de Spaanse burgeroorlog (1936-1939), die een omwenteling in de wereldgeschiedenis aanduidde en de tragedie van Guernica, het optreden van de 'Vijfde Colonne', systematische moordpartijen en een hevige botsing tussen de verschillende ideologieën met zich meebracht. Een zeer sterke tekst, even sterke beelden en indrukwekkende momenten. Werd een klassieker binnen het filmgenre.

Un nommé la Rocca

1961 | Misdaad, Drama

Italië/Frankrijk 1961. Misdaad van Jean Becker. Met o.a. Jean-Paul Belmondo, Christine Kauffmann, Pierre Vaneck, Béatrice Altariba en Michel Constantin.

Een Marseillaanse gangster probeert zijn makker steeds uit de nood te helpen met een gewoonlijk averechts tragisch resultaat, maar de vriendschap blijft intact tot bij een nieuwe coup de op de held verliefde zuster van de vriend om het leven komt. De zoon van de begaafde regisseur kon dankzij zijn voetbalvriendschap met Belmondo zijn filmdebuut maken, maar heeft weinig greep op de structuur en de individuele sc[KA2]enes, waardoor alleen de fotografie van Ghislain Cloquet een suggestieve werking geeft. De geromantiseerde onderwereldvriendschap kwam uit de roman van Jose Giovanni, die z[KA1]o ontevreden was met het resultaat dat hij het als regisseur z[KA2]elf elf jaar later overdeed in LA SCOUMOUNE (met Belmondo in dezelfde rol en Constantin in de plaats van Vaneck).

Un nomme La Rocca

1961 | Thriller

Verenigde Staten/Frankrijk 1961. Thriller van Jean Becker. Met o.a. Christine Kaufmann, Pierre Vaneck en Jean-Paul Belmondo.

La Rocca is een ex-gevange die een eerlijk leven probeert te leiden. Wanneer hij een vriend helpt, die zijdelings wel in de misdaad zit, belanden ze allebei in de gevangenis. Na deze gevangenis-straf probeert La Rocca weer op het rechte pad te blijven, maar dat lijkt toch wel erg moeilijk te zijn.

Les amours célèbres

1961 | Romantiek

Frankrijk 1961. Romantiek van Michel Boisrond. Met o.a. Brigitte Bardot, Alain Delon, Jean-Claude Brialy, Pierre Brasseur en Suzanne Flon.

Deze luxueuze verfilming van romantische stripverhalen biedt gelegenheid tot 'sterren kijken'. Twee van de vier episoden brengen een overbekende pikanterie: een hertog snoept Lodewijk XIV een favoriete af; rivaliteit tussen actrices om roem en rijke aanbidders betekent een kans voor een slimme debutante. Bardot en Delon als tragische Agnès Bernauer en haar prins zijn onbedoeld veel komischer. De acteer-intensiteit van Signoret als de ouder wordende courtisane, die haar geliefde aan zich wil binden door hem met vitriool blind te maken, is een betere film waardig. Scenario van France Roche.

Une Balle dans le canon

1958 | Misdaad, Drama

Frankrijk 1958. Misdaad van Michel Deville en Charles Gérard. Met o.a. Pierre Vaneck, Roger Hanin, Mijanou Bardot, Paul Frankeur en Colette Duval.

Enkele paratroepers uit Indo-China laten zich bij hun demobilisatie overhalen tot geldsmokkel en gebruiken dat geld om een nachtclub op Pigalle te kopen. Het geringe succes van de club en het terugeisen van de buit door hun oude opdrachtgever noodzaken hen tot een inbraak waarbij een medeplichtige hen weer bedriegt. Dit onderwereld-drama onderscheidt zich alleen door een overmaat aan onwaarschijnlijke complicaties, maar is curieus als jeugdwerk van later beroemde mensen voor en achter de camera. (B.B.'s zusje Mijanou heet in haar rol Brigitte)

Thérèse Etienne

1957 | Drama

Frankrijk 1957. Drama van Denys de La Patellière. Met o.a. Françoise Arnoul, James Robertson Justice, Pierre Vaneck, Georges Chamarat en Guy Decomble.

Een weesmeisje trouwt noodgedwongen met een hereboer en leert op hun huwelijksdag haar volwassen stiefzoon kennen, met wie ze een verhouding krijgt. Ze vergiftigt haar echtgenoot, en haar minnaar neemt de schuld op zich. Het overbekend melodrama-gegeven - naar een roman van John Knittel - wordt door de nogal kille en vlakke vormgeving binnen de aannemelijke perken gehouden en kreeg een fraaie landschapsfotografie. De anders zo gemoedelijke Brit Robertson-Justice speelt verrasssend overtuigend een driftige Fransman.

Pardonnez nos offenses

1956 | Film noir

Frankrijk 1956. Film noir van Robert Hossein. Met o.a. Marina Vlady, Pierre Vaneck, Giani Esposito, Béatrice Altariba en Mireille Granelli.

Een jeugdbende droomt van ontsnapping uit het naargeestige wereldje van alledag in de buitenwijken en legt zich `s nachts toe op het smokkelen van whisky. Zigeuners ontdekken bij toeval hun geheime bergplaats en maken zich meester van de inhoud, waarop drie van de jongens uit woede een jonge zigeunerin verkrachten. De zigeuners verkrachten dan D[KA1]ed[KA1]ee (Vlady). Uiteindelijk komen de twee groepen erachter wie de ware schuldige is, die ze vervolgens flink te pakken nemen. Als wraak doodt hij dan Dédée, die op het punt stond met een zigeuner elders het geluk te gaan zoeken. De producent was kennenlijk hevig ontsteld door deze trieste greep uit het leven: hij gooide de montage volledig door elkaar en schrapte scènes. Niettemin, en ondanks de gezwollenheid waaraan regisseur Hossein zich vaker schuldig maakt, zijn er enkele goede scènes overgebleven. Tijdens de wereldpremière was Eddie Constantine de enige uit het geschokte publiek die durfde te applaudisseren. De enige film waarin deze filmer zelf geen rol speelt. De film is ook bekend onder de titel L'HIRONDELLE DU FAUBOURG en werd in België uitgebracht als JEUNESSE DES RUES.

Celui qui doit mourir

1956 | Drama

Frankrijk 1956. Drama van Jules Dassin. Met o.a. Jean Servais, Melina Mercouri, Pierre Vaneck, Nicole Berger en Grégoire Aslain.

Terwijl een Grieks dorpje zich voorbereidt op de opvoering van een passiespel, maakt de komst van dakloze vluchtelingen tragisch duidelijk dat intolerantie van alle tijden is. De eerste in Griekenland gesitueerde film van Dassin heeft opmerkelijke landschapsfotografie van Kreta en een boeiend onderwerp, ontleend aan het boek Christus wordt weer gekruisigd van Nikos Kazantzakis. Hoewel de aandacht voortdurend geboeid blijft, is de film toch niet overtuigend. Misschien omdat de Frans-Duitse rolbezetting niet het geschikte temperament heeft om aannemelijke Grieken te spelen.

Marianne de ma jeunesse

1954 | Romantiek

Duitsland/Frankrijk 1954. Romantiek van Julien Duvivier. Met o.a. Pierre Vaneck, Marianne Hold, Isabelle Pia, Gil Vidal en Jean Yonnel.

Rijke kinderen die door hun ouders naar een kostschool zijn gestuurd, zijn in twee kampen verdeeld. Een in Argentinië opgegroeide jongeling weet zich met zijn verhalen tot aanvoerder te maken en gaat op onderzoek naar een landgoed aan de overkant van het meer, waar hij verliefd wordt op een geheimzinnig meisje dat angstvallig bewaakt wordt. Deze symbolische film probeert de droomwereld van jongeren in sfeervolle en mysterieuze beelden te vangen en slaagt daar grotendeels in, hoewel het 'dromerig acteren' van de jeugdige spelers op den duur gaat irriteren. Gelijktijdig werd de Duitse versie, MARIANNE MEINE JUGENDLIEBE, opgenomen, met Horst Buchholz en Udo Vioff in rollen van Vaneck en Vidal.

Les coeurs brûlés

-1 |

Frankrijk. Jean Sagols. Met o.a. Pierre Vaneck, Michel Duchaussoy en Mireille Darc.

Rijke kinderen die door hun ouders naar een kostschool zijn gestuurd, zijn in twee kampen verdeeld. Een in Argentinië opgegroeide jongeling weet zich met zijn verhalen tot aanvoerder te maken en gaat op onderzoek naar een landgoed aan de overkant van het meer, waar hij verliefd wordt op een geheimzinnig meisje dat angstvallig bewaakt wordt. Deze symbolische film probeert de droomwereld van jongeren in sfeervolle en mysterieuze beelden te vangen en slaagt daar grotendeels in, hoewel het 'dromerig acteren' van de jeugdige spelers op den duur gaat irriteren. Gelijktijdig werd de Duitse versie, MARIANNE MEINE JUGENDLIEBE, opgenomen, met Horst Buchholz en Udo Vioff in rollen van Vaneck en Vidal.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Pierre Vaneck op televisie komt.

Reageer