Marcello Mastroianni

1924 -1996 Acteur

Marcello Mastroianni (1924-1996) is acteur.
Er zijn 155 films gevonden.

Meine Schwester Maria

2003 | Documentaire, Biografie

Zwitserland/Duitsland/Oostenrijk 2003. Documentaire van Maximilian Schell. Met o.a. Maria Schell, Maximilian Schell, Falko Skrabal, Gerhard Hannak en Harry Stuhlhofer.

Maria Schell werd in 1926 in Wenen (Oostenrijk) geboren en verhuisde op jeugdige leeftijd met haar familie naar Zwitserland. Haar vader was schrijver en haar moeder actrice. Haar broer is de beroemde acteur Maximilian, die in 1984 een onvergetelijk portret van Marlene Dietrich draaide. Toen Maria zestien jaar was stond ze voor het eerst voor de camera in een belangrijke bijrol in de Zwitserse film STEIBRUCH van Sigfrit Steiner, die in Schwyzerd[KA3]uts gedraaid werd. Haar internationale doorbraak kwam in 1954 met de film DIE LETZTE BR[KA3]UCKE van Helmut K[KA3]autner toen zij op het filmfestival van Cannes in 1954 de speciale prijs ontving. De aanbiedingen kwamen van alle kanten en zo zat zij in 1956 in GERVAISE van Ren[KA1]e Cl[KA1]ement, waarvoor zij in Veneti[KA3]e de Volpi bokaal in ontvangst mocht nemen. Ze speelde in legendarische films met de grote sterren van Hollywood: Gary Cooper, Yul Brunner enz. en werd zij door beroemde mensen geregisseerd: Robert Siodmak, Richard Brooks, enz. Maximilian laat de kijker eerst fragmenten uit de films zien, waaronder THE BROTHERS KARAMAZOV (1958), THE HANGING TREE (1959), THE VOYAGE OF THE DAMNED (1976), SUPERMAN (1978), LA PASSANTE DU SANS-SOUCI (1982) enz. en je hoort hem vragen stellen en haar antwoorden. Pas later komt ze in beeld en zie je dat ze in een rolstoel zit. Er wordt gepraat met haar dokter en de kijker begrijpt dat ze een probleem moet hebben met de hersenschors (wat precies, wordt niet duidelijk), waardoor ze haar zelfstandigheid kwijt is. Ze is verslingerd aan tv. In haar huis, de familieboerderij in het Oostenrijkse K[KA3]arnten, staan elf tv-toestellen. Uit het gesprek begrijpt de kijker dat ze geen besef van geld heeft en dat ze zich diep in de schulden heeft gewerkt. Maximilian probeert haar uit de klauwen van deurwaarders te houden en is bereid zijn schilderijencollectie te veilen. Een fascinerend, aandoenlijk, liefdevol, wonderlijk en uniek portret van een grote actrice, die drie jaar nadat deze film was gemaakt, stierf aan de complicaties van een longontsteking op 79-jarige leeftijd. Maria speelde vanaf het midden der jaren 1960 regelmatig in tv-films en haar laatste rol was die van een moeder-overste in TATORT - HEILIG BLUT (1996), een kleine, maar onvergetelijke rol, die zij met verve deed. De commentaarstem is van Maximilian Schell, die ook het scenario schreef met Gero von Boehm naar de tekst van Brief an Maria van Natasha Schell, Maximilians echtgenote. Het camerawerk is van Piotr Jaxa.

Viagem ao principio do mundo

1997 | Drama

Frankrijk/Portugal 1997. Drama van Manoel de Oliveira. Met o.a. Marcello Mastroianni, Jean-Yves Gautier, Leonor Silveira, Diogo Dória en Isabel De Castro.

Semi-autobiografische film van de Oliveira, met Mastroianni in zijn laatste rol. Hij speelt de filmregisseur Manoel, op locatie aan het filmen ergens in Portugal. Een van zijn acteurs, een Fransman met een Portugese vader, wil op zoek naar de geboorteplaats van zijn vader. De filmploeg gaat naar het geboortedorpje van de man, dit doet Manoel terugdenken aan zijn eigen jeugd. Manoel de Oliveira kreeg de FIPRESCI-award bij de uitreiking van de Europese film-awards.

Marcello Mastroianni : mi ricordo, sì, io mi ricordo

1997 | Documentaire, Biografie

Italië 1997. Documentaire van Anna Maria Tatò.

Regisseuse Tat[KA2]o deelde tot aan Marcello`s dood 22 jaar van haar leven met de `mooiste en benijdenswaardigste jongen van het witte doek`, die ooit door de Italiaanse cinema werd voortgebracht. Ze produceerde zes uur materiaal, maar de hier besproken festivalversie die voor een beperkte bioscoopdistributie bedoeld is, duurt `slechts` ruim anderhalf uur. Op de tv zal het portret van de `latin lover` een dikke twee uur duren. Tat[KA2]o en Mastroianni zouden gelijke hand in de inhoud van de film gehad hebben. Toch is het niet zeker wie wat besliste. Zo komt de kijker bijvoorbeeld weinig over het persoonlijke leven van Mastroianni te weten, en ook niet over de `vrouwen` uit zijn filmcarri[KA2]ere, w.o. Faye Dunaway, Catherine Deneuve (met wie hij een dochter had) en zijn eerste vrouw Flora, wan wie hij officieel niet kon scheiden, omdat Italië een katholiek land is en de paus in die zaken nu eenmaal zeggenschap heeft. Zelfs Sophia Loren is uitsluitend aanwezig via een foto. De kijker krijgt een goede indruk van Marcello's bewondering voor Luchino Visconti, Vittorio De Sica en Marco Ferreri. Mastroianni werd internationaal bekend door LA DOLCE VITA van Federico Fellini, maar de samenwerking tussen beide mannen ging niet van harte; hij was gebaseerd op wederzijds respect. We krijgen de indruk dat Marcello in de omgang een prettig mens was en dat hij bereid was bijna iedere rol te spelen die hem werd voorgelegd. Waarschijnlijk heeft zijn levensgezellin Tatò hem een beetje gedomineerd en is zij verantwoordelijk voor dit hele selectieve portret, waaruit veel is weggelaten. Niettemin boeiend genoeg en zeker verplichte kost voor filmstudenten. Het camerawerk is van Giuseppe Rotunno.

Trois vies & une seule mort

1996 | Komedie, Misdaad

Frankrijk/Portugal 1996. Komedie van Raoul Ruiz. Met o.a. Marcello Mastroianni, Anna Galiena, Marisa Paredes, Melvil Poupaud en Chiara Mastroianni.

Alsof hij wist dat dit een van de laatste films was die hij zou maken speelt Marcello Mastroianni gelijk maar vier rollen. In zijn eerste rol vermoordt hij de man van zijn ex. In de tweede rol is hij een professor die zijn vak opgeeft om bedelaar te worden. Daarna speelt hij een griezelige butler in wiens kasteel een jong koppel is uitgenodigd door een weldoener. Tenslotte speelt hij een gestresste industrieel. Aan het einde blijkt dat de rollen meer met elkaar van doen hebben dan op het eerste oog leek. Sfeervol, intrigerend psycho-drama.

Sostiene Pereira

1995 | Drama

Frankrijk/Portugal/Italië 1995. Drama van Roberto Faenza. Met o.a. Marcello Mastroianni, Stefano Dionisi, Nicoletta Braschi, Daniel Auteuil en Joaquim de Almeida.

Lissabon 1935. Vele Italiaanse anti-fascisten vestigden zich hier. Onder hen Pereira (Mastroianni), die, sinds het overlijden van zijn vrouw, door de dood geobsedeerd wordt. Hij is cultureel redacteur van een belangrijke krant en op een dag ontmoet hij een jonge aspirant-journalist, Dionisi, die bruist van het leven. De jongen stelt zich echter op als een rebel en hij hekelt het fascisme, wat niet strookt met de onafhankelijke instelling van de krant. Diverse ontmoetingen doen Pereira inzien dat je niet steeds onafhankelijk kunt blijven, temeer daar ook in Portugal het fascisme de kop begint op te steken. Schitterend geacteerd drama van een uitgebluste journalist die door contact met een jonge rebel zelf ook terug opstandig wordt. Prachtig tijdsbeeld waarin we stelselmatig de druk van het fascisme voelen groeien. Het einde van de film is onvergetelijk. Knap gestructureerd scenario van Faenza, Sergio Vecchio en Antonio Tabucchi, wiens roman aan de basis ligt van de film. Nostalgisch ogende fotografie van Blasco Giurato. Dolby Stereo S.R.

Fare un film é per me vivere

1995 | Documentaire, Biografie

Frankrijk/Duitsland/Italië 1995. Documentaire van Enrica Antonioni. Met o.a. Michelangelo Antonioni, Tonino Guerra, Wim Wenders, Inès Sastre en John Malkovich.

Een reportage over het draaien van PAR DELA LES NUAGES, de eerste film van Michelangelo Antonioni in dertien jaar. Ziekte plaatste hem op non-actief, maar door zijn wilskracht was hij er toch in geslaagd dit project rond te krijgen. Hij regisseert de film in nauwe samenwerking met Wim Wenders. Praten kan hij haast niet meer, dus gebruikt hij gebarentaal. Verschillende van de medewerkers aan de film getuigen over hun samenwerking met de oude, maar nog steeds erg actieve, grootmeester van de zevende kunst. Een documentaire die duidelijk met veel liefde gemaakt werd door zijn echtgenote Enrica. Het is in elk geval indrukwekkend hoe deze man, gehandicapt als hij is, toch nog zijn persoonlijkheid doet uitstralen over de set. Roberto Missiroli was verantwoordelijk voor de montage. Opgenomen tijdens de draaidagen in Ferrara door Agnès Godard en Thomas Balmès.

Al di là delle nuvole

1995 | Drama, Romantiek

Italië/Frankrijk/Duitsland 1995. Drama van Michelangelo Antonioni en Wim Wenders. Met o.a. Jeanne Moreau, Marcello Mastroianni, Jean Reno, Vincent Perez en Chiara Caselli.

De bundeling van krachten door surrealisme-grootmeesters Antonioni (L´avventura) - sinds zijn hersenbloeding in 1985 inactief - en Wenders (Der Himmel über Berlin) leverde weliswaar geen klassieker op, toch is Par-delà les nuages door zijn vorm een interessant werk. In deze vorm zijn beeld, gevoel en associatie belangrijker dan karakter en verhaal. De film is een vierluik. De gemene deler wordt gevormd door het personage van Malkovich, een regisseur die op zoek is naar materiaal voor zijn film. In vier verhalen zien we de potentiële kandidaten voor de film. Telkens gaat het om een geïdealiseerde, afstandelijke jonge vrouw en een gedesillusioneerde man die de liefde samen niet goed kunnen vinden. Veel onrealistisch gedrag en uit het raam staren van gevestigde acteurs die hun kans grepen om (nog) eens met Antonioni te werken.

Prêt-à-Porter

1994 | Komedie, Drama

Verenigde Staten 1994. Komedie van Robert Altman. Met o.a. Tim Robbins, Julia Roberts, Kim Basinger, Marcello Mastroianni en Sophia Loren.

Tijdens de presentaties in Parijs van de nieuwe modecollecties wordt de topman van een belangrijk modehuis vermoord. Sportverslaggever Joe (Robbins) en journaliste Anne (Roberts) moeten erover berichten, maar al snel hebben ze meer aandacht voor elkaar dan voor hun werk. Het is slechts een van de talloze verhaallijnen in deze wat rommelige mozaïekfilm van Altman, waarin de modewereld flink op de hak wordt genomen. Leuk: Sophia Loren voert 31 jaar na Vittorio De Sica's Ieri, oggi, domani wederom een striptease op voor Marcello Mastroianni. La Loren is nog steeds bloedmooi.

Les cent et une nuits de Simon Cinéma

1994 |

Verenigd Koninkrijk/Frankrijk 1994. Agnès Varda. Met o.a. Michel Piccoli, Marcello Mastroianni, Henri Garcin, Julie Gayet en Mathieu Demy.

Ter gelegenheid van Honderd Jaar Film maakte Varda een compilatie in combinatie met een filmverhaal met gastoptredens. Piccoli is de honderd jaar oude monsieur Simon Cin[KA1]ema, die een eenzaam bestaan voert in zijn kasteel. Hij is aan zijn rolstoel gekluisterd. Jonge schoonheid Gayet, studente aan de filmacademie wordt door hem ingehuurd om gedurende 101 dagen, telkens een dagje te besteden aan zijn herinneringen en bespiegelingen. Ze wordt overrompeld door alles wat met film te maken heeft: posters, memorabilia, (korte en lange) filmfragmenten (w.o. L`AGE D`OR, LADRI DI BICICLETTI, THE THIEF OF BAGDAD, ORPH[KA1]EE, UN CHIEN ANDALOU, THE WIND uit 1928, etc. etc.). Zijn vriend is Mastroianni, Garcin is zijn butler, Demy (de zoon van Varda en Jacques Demy) een produktie-assistent, die een romance beleeft met Gayet. Tot en met de naam op de credits van Schygulla langere optredens van de `acteur of actrice van de dag` en erna (vanaf Azema tot en met Toscan Du Plantier) cameo's, de z.g. 'steelse en stralende verschijningen'. Muziek van o.a. Max Steiner, Bernard Herrmann, Maurice Jarre, Michel Legrand, George Delarue, Francis Lai en Henri Mancini. Varda heeft in de prent al haar passie voor- en al haar ervaring met het filmvak gestopt van de laatste veertig jaar. Haar keuze is typisch continentaal Europees en zal bij haar eigen landgenoten de hartstochten het meeste doen oplaaien, al kan geen enkele cinefiel om dit eerbetoon aan de Tiende Muze heen. Camerawerk van Eric Gautier.

Un, deux, trois soleil

1993 | Drama

Frankrijk 1993. Drama van Bertrand Blier. Met o.a. Anouk Grinberg, Marcello Mastroianni, Myriam Boyer, Olivier Martinez en Jean-Michel Noirey.

Regisseur en scenarist Bertrand Blier (Merci la vie) filmde in de straten van multiraciaal Marseille een surreële schets van het innerlijk behang van tiener Victorine (Grinberg) met wijlen Mastroianni als sympathieke vader. Grinberg haalde alles uit de kast om schijnbaar leeftijdsloos haar bevindingen met liefde, seks en dood te verbeelden. Bliers experimentele werk werd rijkelijk bekroond met vele Europese filmprijzen waaronder de Grand Prize of the European Academy in Venetië. De Algerijnse raï-goeroe Khaled kreeg een César en, eveneens in Venetië, een Gouden Osella voor zijn originele filmmuziek

Di questo non si parla

1993 | Drama

Argentinië/Italië 1993. Drama van Maria Luisa Bemberg. Met o.a. Marcello Mastroianni, Luisina Brando, Alejandra Podesta, Betiana Blum en Roberto Carnaghi.

Een hartstochtelijk, excentriek en ongeloofwaardig liefdesverhaal, dat zich afspeelt in een kleine Argentijnse stad in de jaren 1920-30. Charlotte (Brando) is intelligent en gecultiveerd maar ze heeft een groeistoornis. Haar moeder is een weduwe die weigert de realiteit van het lichamelijke gebrek van haar dochter te aanvaarden. Ze voedt haar op in een ogenschijnlijk normale omgeving. Als anderen Charlotte's lengte aankaarten, snoert ze hen de mond met haar vastbesloten houding en dreigende toon. In deze beschermde sfeer kan Charlotte ongestoord volwassen worden. Ze wordt zelfs verliefd op een rijpere man van Italiaans-Argentijnse komaf, een gaucho met een geheimzinnig verleden. Hun romance is evenmin bespreekbaar; rond deze oprechte liefde houdt de bourgeois-hypocrisie stand. Een lief verhaaltje, voorzien van een slecht scenario en ondermaats geregisseerd. Naar een verhaal van Julio Llinas door Bemberg en Jorge Goldenberg tot scenario bewerkt. Camerawerk van Felix Monti.

A che punto e la notte

1993 | Thriller, Drama

Frankrijk/Duitsland/Oostenrijk/Verenigd Koninkrijk/Italië/Zwitserland 1993. Thriller van Nanni Loy. Met o.a. Marcello Mastroianni, Angela Finocchiaro, Marie Laforêt, Emmanuelle Riva en Max von Sydow.

Een priester sterft bij de explosie van een kaars in Turijn. Commissaris Mastroianni moet onderzoeken wie baat had bij de dood van deze radicale priester. Velen hadden een motief, want heel wat mensen hadden redenen te over om de man te vrezen. Een aanslag van de maffia kan echter ook niet uitgesloten worden, zeker niet wanneer wat later een politieman vermoord wordt. In zijn doodstrijd kon hij nog het woord TOPOS op het windscherm van de auto schrijven. Wat is de betekenis van dat woord en zijn beide moorden met elkaar verbonden? Redelijk goed uitgewerkte thriller die zich zowel in de maffiawereld als in religieuze kringen beweegt. Mits een serieuze inkorting had het zelfs een uitstekende politiefilm kunnen worden. Loy, Franco Marotta en Laura Toscano baseerden hun scenario op een boek van het duo Fruttero/Lucentini, in Duitsland verschenen als Wie weit ist der Nacht. Fotografie van Claudio Cirillo. Wordt vertoond in twee delen.

Used People

1992 | Komedie, Drama

Verenigde Staten 1992. Komedie van Beeban Kidron. Met o.a. Shirley MacLaine, Kathy Bates, Jessica Tandy, Marcello Mastroianni en Marcia Gay Harden.

De oude Mastroianni is in 1969 in New York en hij is al 23 jaar heimelijk verliefd op MacLaine. Nu haar man dood is, ziet hij zijn kans schoon om haar openlijk het hof te maken. De Britse regisseuse Kidron voert twee families (een joodse, die van MacLaine, en een Italiaanse, die van Mastroianni) en vier generaties vrouwen ten tonele om een bitterzoet verhaal (naar The Grandma Plays) te vertellen over oud worden, gemiste en nieuwe kansen, ontgoochelingen, gezinsproblemen. Het enige personage dat beklijft is dat van Mastroianni als de oude, verliefde meneer met zijn dichterlijke neigingen. Niet meteen een film voor tieners maar wat oudere lui kunnen genieten van de af en toe dramatische, soms wat karikaturale situaties en de aanvallen van joodse humor zijn vaak onweerstaanbaar. Scenario van Todd Graff, die zijn eigen toneelstuk bewerkte. Camerawerk van David Watkin.

Le voleur d'enfants

1992 | Fantasy

Italië/Frankrijk/Spanje 1992. Fantasy van Christian de Chalonge. Met o.a. Marcello Mastroianni, Ángela Molina, Michel Piccoli, Daniel Martin en Virginie Ledoyen.

Fijn spel van de hoofdrollen wordt bedorven door een zwak en verward scenario van Dominique Garnier en regisseur De Chalonge die het boek van Jules Supervielle bewerkten. Het verhaal gaat over de kinderloze Argentijnse kolonel b.d. Mastroianni en zijn vrouw Molina die omstreeks 1925 in Parijs ongelukkige jongetjes van de straat oppikken en ze in huis halen en ze een leven laten leiden als prinsen: ze worden goed gevoed en gekleed, waardoor ze geen reden hebben om te vluchten. Algauw wordt het een tiental. De oudste is wat opstandig; er ontstaat het gevoel dat er een prinsesje moet worden geadopteerd. De prent is doorwrocht met fantastische elementen zoals olifanten in de straten en een magiër, die op een gegeven moment zijn oog laat vallen op de leuke 'dochter' van de kolonel. Zeer traag, zonder duidelijk plot. Camerawerk van Bernard Zitzermann. Er werd zowel een Spaanstalige als een Franstalige versie geproduceerd.

To meteaora vima tou pelargou

1991 | Drama

Frankrijk/Italië/Griekenland/Zwitserland 1991. Drama van Theodoros Angelopoulos. Met o.a. Marcello Mastroianni, Jeanne Moreau, Gregory Karr, Dora Chrysikou en Ilias Logothetis.

Tv-verslaggever Karr reist naar de Grieks-Turkse grens om een reportage te maken over asielzoekers, die zich aan de poorten van West-Europa verzameld hebben. In een oude spoorwagon meent hij tussen de bonte verzameling van Albaniërs, Iraniërs, Koerden en Turken de onder mysterieuze omstandigheden verdwenen Griekse minister Mastroianni en zijn vrouw Moreau te herkennen. De reporter vraagt zich af of de voormalige minister soms uit vrije wil een nieuw bestaan heeft gezocht; een vraagstuk dat in deze intellectualistische film over nieuwe culturele verschillen met de landsgrens als de symbolische scheiding, onbeantwoord blijft. De titel slaat op de precaire balans, die kan doorslaan voordat men het beseft. De regisseur schreef samen met Tonino Guerra, Petros Markaris en Thanassis Valtinos het scenario. Het camerawerk is van Yorgos Arvanitis en Andreas Sinanos.

Cin Cin

1991 | Romantiek, Komedie

Frankrijk/Verenigd Koninkrijk/Italië/Verenigde Staten 1991. Romantiek van Gene Saks. Met o.a. Julie Andrews, Marcello Mastroianni, Jonathan Cecil, Ian Fitzgibbon en Jean-Pierre Castaldi.

Langdradige film met een vermoeide Mastroianni en Andrews. Hij speelt een Italiaanse civiele ingenieur die door zijn vrouw verlaten werd en zij een pedante Engelse die door haar echtgenoot, een dokter, in de steek gelaten werd. De twee besluiten pogingen te ondernemen om hun echtgenoten terug te krijgen. Mastroianni jammert over het verlies van zijn Amerikaanse vrouw, maar wil best iets met de koele Andrews beginnen. Zij is eerst afkerig van zijn avances en zijn gênante dronkenschap, maar begint gek genoeg zijn goede kwaliteiten te zien. Het spel is oppervlakkig en niet overtuigend, de dialoog is vlak en de romantische komedie komt nooit tot bloei. Kijkers zullen zich noch voor de personages noch voor de film interesseren. Scenario van Ronald Harwood. Camerawerk van Franco Di Giacomo. In Amerika uitgebracht als A FINE ROMANCE ingekort tot 83m. Dolby Stereo.

Verso sera

1990 | Drama, Komedie

Frankrijk/Italië 1990. Drama van Francesca Archibugi. Met o.a. Marcello Mastroianni, Sandrine Bonnaire, Lara Pranzoni, Zoe Incrocci en Giorgio Tirabassi.

Mastroianni speelt de op leeftijd komende weduwnaar professor Bruschi, die Russisch doceert aan de universiteit van Rome. Hij is een aristocratische communist, die zijn vier jaar oude kleindochtertje manieren weet te leren. Daarnaast is de moeder van het kind, een ruw hippie-meisje. Het verhaal, dat zich afspeelt in 1977, draait om generatieconflicten. De regisseur heeft een zorgvuldig evenwicht weten te vinden tussen de maatschappelijke en de persoonlijke gevoelens van de personages. De acteurs leveren goed werk af in deze film, die wisselt van komisch tot tragisch tot banaal. Aan het einde gaan de moeder en het kind op weg naar een demonstratie in Bologna, waar ze echter nooit gezien worden. Ook bekend als TOWARDS EVENING.

Eve raconte Sophia Loren

1990 | Biografie, Documentaire

Frankrijk 1990. Biografie van Eve Ruggieri. Met o.a. Sophia Loren, Vittorio De Sica, Nino Manfredi, Vittorio Gassman en Ugo Tognazzi.

Het hele leven en de carri[KA2]ere van deze grote vedette, die trouwens over een uitzonderlijk talent beschikt (wanneer zij geregisseerd wordt door cineasten zoals De Sica, Dino Risi, Ettore Scola en anderen). Er worden fragmenten getoond uit een aantal van de plusminus tachtig films die zij maakte tussen 1950 en 1980! Het is tevens het sprookjesverhaal van de gedaanteverwisseling van het onbekende plattelandsmeisje Sofia Scicolone, dat eerst Sofia Lazzaro en daarna Loren ging heten. Goed gekozen fragmenten getuigen van haar komische en haar dramatische talent. Deze film is tegelijkertijd een retrospectieve van vooral de Italiaanse film uit die tijd.

Stanno tutti bene

1989 | Drama, Komedie

Frankrijk/Italië 1989. Drama van Giuseppe Tornatore. Met o.a. Marcello Mastroianni, Michèle Morgan, Marino Cenna, Roberto Nobile en Valeria Cavalli.

De derde film van Tornatore is een sentimenteel verhaal met Mastroianni als oudere Siciliaan, die door Italië reist om zijn vijf volwassen kinderen te bezoeken. Bij de eerste vangt hij bot - zijn lievelingszoon Alvaro is niet thuis. Hij ziet twee andere zoons in Rome en Florence, maar de ontmoetingen lijken onwerkelijk. Een andere zoon zit zo met het bezoek van zijn vader dat hij de stad uitvlucht en de dochter in Turijn probeert zich zo goed mogelijk voor te doen. Twee zoons biechten op dat Alvaro zelfmoord heeft gepleegd. Verhaal over leugens en doen-alsof. Scenario van regisseur Tornatore en Tonino Guerra. Camerawerk van Blasco Giurato en Claudio Morabito.

Splendor

1989 | Drama, Experimenteel

Italië/Frankrijk 1989. Drama van Ettore Scola. Met o.a. Marcello Mastroianni, Massimo Troisi, Marina Vlady, Paolo Panelli en Pamela Villoresi.

Een tedere en oprechte hommage aan de bioscoop, waarin fantastisch wordt geacteerd tot in de kleinste rol. De bioscoop Splendor staat in de fictieve stad Arpino. De eigenaar (Mastroianni) is door teruglopende bezoekersaantallen gedwongen de zaak te sluiten. Vele jaren werd hij trouw bijgestaan door de operateur (Troisi) en de Franse ouvreuse (Vlady). In nostalgische terugblikken wordt hun geschiedenis getoond en tegelijkertijd het succes en de neergang van de naoorlogse cinema. Het scenario is van de regisseur. Camerawerk van Luciano Tavoli.

Che ora è

1989 | Drama, Experimenteel

Italië/Frankrijk 1989. Drama van Ettore Scola. Met o.a. Marcello Mastroianni, Massimo Troisi, Lou Castel, Anne Parillaud en Renato Moretti.

Een vader (Mastroianni) brengt een dag door met zijn zoon (Troisi), die in dienst is. Vader, van geringe komaf, is een succesvol advocaat en hij wil alle waarden van de middenklasse meegeven aan zijn zoon, die zijn tegendeel is: een letterkundige die liever omgaat met vissers en boeken en die een aardje heeft naar zijn Napolitaanse moeder. Een zondag samen brengt moeilijke gesprekken, spanningen, onbegrip, totdat vader en zoon er eindelijk in slagen met elkaar te communiceren. Prachtig gespeeld door beide hoofdrollen. Scenario van regisseur en Beatrice Ravaglioli. Camerawerk van Luciano Tovoli.

Piazza Navona

1988 | Drama

Frankrijk/Italië 1988. Drama van Francesco Lazotti, Roberto Giannarelli en Fabrizio Giordani. Met o.a. Marcello Mastroianni, Fanny Ardant, Alessandro Haber, Mariangela Melato en Vendela Maria Kirsebom.

Deze film, geproduceerd door Ettore Scola, bestaat uit zes hedendaagse verhalen. Elke regisseur heeft zijn eigen episode; naast de genoemde regisseurs zijn dat Daniele Costantini, Ricky Tognazzi en Roger Guillot. De verhalen komen op het volgende neer: ontmoeting na jaren met een vriend; een uit elkaar gegaan echtpaar komt elkaar weer tegen en verder bitterheid, strijd en liefde.

Miss Arizona

1988 | Drama

Hongarije/Italië 1988. Drama van Pál Sándor. Met o.a. Marcello Mastroianni, Hanna Schygulla, Alessandra Martines, Urbano Barberini en Gabor Reviczki.

Het verhaal, dat begint in Boedapest in 1920, is gebaseerd op de carrières van Mitzi en Sandor, gespeeld door Schygulla en Mastroianni. Mitzi's joodse man wordt vermoord door rechtse elementen, die uit zijn op zijn diamanten. Mitzi en haar zoon worden geholpen door Sandor, een berooide, half-Italiaanse entertainer. Ze vluchten naar Italië en keren in 1930 terug naar Boedapest om de beroemde Arizona Club te gaan leiden. Dan volgen de tragische jodenvervolging en de oorlog. De film laat veel vragen open, maar de acteurs zijn goed.

Oci ciornie

1987 | Drama

Italië/Verenigde Staten/Rusland 1987. Drama van Nikita Mikhalkov. Met o.a. Marcello Mastroianni, Silvana Mangano, Marthe Keller, Elena Sofonova en Vsevolod Larionov.

Romano, een Italiaanse Oblomov die is verworden tot figurant in de entourage van zijn voorname echtgenote, vertelt een Russische aristocrate het verhaal van zijn grote liefde. Scène na scène schittert Mastroianni als aimabele flierefluiter die voor één keer in zijn leven passie voelt en er alles voor opgeeft. Geruggesteund door een rijk scenario vol Russenweemoed en wonderlijkheden steelt deze tragikomische vertelling naar Tsjechov-motieven nog altijd feilloos nieuwe harten. Het warme kleurenpalet dankt Mikhalkov aan cameraman Franco di Giacomo, de titelvertaling luidt 'Donkere ogen'. Silvana Mangano speelt Romano's wederhelft.

Intervista

1987 | Documentaire, Fake documentaire, Komedie

Italië 1987. Documentaire van Federico Fellini. Met o.a. Federico Fellini, Marcello Mastroianni, Sergio Rubini, Maurizio Mein en Lara Wendel.

Deze Fellini-film zal al zijn fans over de hele wereld groot genoegen verschaffen, want het is een grandioze reis langs de persoonlijke herinneringen van de maestro. De film lijkt op een verjaardagsfeest en valt dan ook samen met het 40-jarig jubileum van Cinecittá. Deze documentaire zit vol olifanten en even dikke vrouwen, spectaculaire decors en platvloerse lieden die elkaar schuttingwoorden naar het hoofd slingeren, meestal lief bedoeld. De scène waarin Fellini met Mastroianni op bezoek gaat bij Ekberg is betoverend. Een fascinerende en onderhoudende film. Werd in de V.S. pas in 1992 voor het eerst vertoond. Het camerawerk is van Jean-Claude Giudicelli.

O melissokomos

1986 | Drama, Romantiek

Italië/Frankrijk/Griekenland 1986. Drama van Theodoros Angelopoulos. Met o.a. Marcello Mastroianni, Vassia Panagopoulou, Nadia Mourouzi, Serge Reggiani en Jenny Roussea.

Na tevergeefs te hebben gezocht naar vriendschap, en na een ellendig avontuurtje met een meisje dat hij toevallig had ontmoet, vernielt een eenzame imker van vijftig zijn bijenkorven. Hij komt daarbij om. Een zelfmoord gebracht in een stijl die kenmerkend is voor Angelopoulos, traag, beschouwend, met vele langdradige opnamen en een minutieus uitgewerkt scenario. Op het tweede plan staat het personage, dat verslag doet van de mislukking van zijn gevoels- en gezinsleven. Het diepgevoelige realisme van deze film fascineert de aandachtige kijker, terwijl Mastroianni opvalt in de hoofdrol. Regisseur Guerra heeft aan het scenario meegewerkt. De film is het tweede deel in een trilogie van min of meer op zichzelf staande films en werd bekroond tijdens het filmfestival van Venetië in 1988 met een Zilveren Leeuw.

I soliti ignoti vent'anni dopo

1986 | Komedie

Italië 1986. Komedie van Amanzio Todini. Met o.a. Marcello Mastroianni, Vittorio Gassman, Tiberio Murgia, Gina Rovere en Giorgio Gobbi.

Deze film is een melancholieke terugkeer naar de gouden jaren van de klassieke Italiaanse komedie, doch helaas is het geen waardig vervolg op de oorspronkelijke zwartwit-film uit 1958. Mastroianni speelt wederom zijn oude rol van Tiberio die net voor de tweede keer is vrijgelaten na gevangen te hebben gezeten voor roof. Hij merkt dat het leven niet meer zo mooi is, en omdat hij geen werk kan vinden, doet hij mee met Gassman, als Peppe, met het smokkelen van gestolen geld. Script en regie staan niet in verhouding tot het vertoonde spel.

Ginger e Fred

1986 | Komedie, Avonturenfilm, Drama, Muziek

Frankrijk/Duitsland/Italië 1986. Komedie van Federico Fellini. Met o.a. Giulietta Masina, Marcello Mastroianni, Toto Mignone, Augusto Poderosi en Friedrich von Thun.

In deze Fellini-film wordt de commerciële tv met haar showprogramma's bekritiseerd. De hoofdpersonen zijn twee bejaarde dansers die aan de vergetelheid worden ontrukt voor een show met andere menselijke rariteiten. Het thema dat Fellini tracht over te brengen is de groteske karikatuur van menselijke exploitatie in een op massamedia en consumptie gerichte maatschappij van naar commercie hongerende kijkers. Het bejaarde paar biedt ons in een onvergetelijke finale nog een sprankje hoop. Verbluffende beelden; een gedenkwaardige film. Scenario van regisseur Fellini, Tonino Guerra en Tullio Pinelli. Camerawerk van Tonino Delli Colli et Ennio Guarnieri. Klasse! Ook bekend als GINGER AND FRED.

Maccheroni

1985 | Komedie

Italië 1985. Komedie van Ettore Scola. Met o.a. Marcello Mastroianni, Jack Lemmon, Daria Nicolodi, Maria Luisa Saniella en Isa Danieli.

Amerikaanse topman van McDonnell Douglas Lemmon, die voor zaken in Napels is, krijgt bezoek van een oude kennis uit 1946 (Mastroianni). Het is zijn eerste bezoek sinds het einde van de oorlog en hij begint zich langzamerhand, aanvankelijk met tegenzin omdat hij het te druk heeft, de Napolitaan en diens getrouwde zuster, te herinneren. Met de zuster heeft hij eens een korte romance gehad. Iedereen in de familie lijkt hem te kennen, doordat zijn Napolitaanse vriend regelmatig, maar stiekem naar zijn eigen zuster schrijft en daarbij de naam van de Amerikaan gebruikt. Deze geslaagde en cermakelijke komedie is de moeite waard. Ook bekend als MACARONI.

Le due vite di Mattia Pascal

1985 | Komedie

Italië 1985. Komedie van Mario Monicelli. Met o.a. Marcello Mastroianni, Flavio Bucci, Laura Morante, Laura del Sol en Andréa Ferréol.

Uitstekend artistiek en technisch talent en prachtige locaties aan de Ligurische kust, in Monte Carlo en in Venetië, worden gecombineerd met Marcello Mastroianni's voortdurend boeiende spel en Nicola Piovani's muziek. Al deze aspecten maken de film tot een van de meest onderhoudende en intelligente Italiaanse komedies van dit decennium. Het verhaal is gebaseerd op een roman van Luigi Pirandello over de speurtocht van een man naar zijn identiteit.

Enrico IV

1984 | Drama

Italië 1984. Drama van Marco Bellocchio. Met o.a. Marcello Mastroianni, Claudia Cardinale, Latou Chardons en Luciano Bartoli.

De titel mag dan hetzelfde zijn als die van Shakespeare's klassieker, deze film is een betrekkelijk eigentijds drama over een gek, die ervan overtuigd is dat hij een Duitse keizer uit de 11de eeuw is. Luigi Pirandello schreef het toneelstuk in 1922 en deze vrij bewerkte filmversie is een Pirandelli-achtig raadsel dat de aard van de waarheid, de waanzin, de logica en de werkelijkheid ter discussie stelt. De charismatische Mastroianni speelt de hoofdrol met als tegenspeelster de altijd even voortreffelijke Cardinale, een aristocratische schoonheid die hij liefheeft en verliest. De opmerkelijke muziek van Astor Piazzolla vormt de achtergrond voor de langere passages van deze mooie film, die bedoeld is voor bioscoopbezoekers met geduld. Prachtige decors, oogverblindende kostuums en een nauwgezette regie door Bellocchio maken deze film bijna klassiek. Alleen het tempo ligt wat laag, maar in deze omstandigheden is dat noodzakelijk. Engelse titel Henry IV.

Storia di piera

1983 | Drama, Erotiek

Italië/Duitsland/Frankrijk 1983. Drama van Marco Ferreri. Met o.a. Marcello Mastroianni, Isabelle Huppert, Hanna Schygulla, Tanya Lopert en Angelo Infanti.

Eugenia (Schygulla), de vrouw van professor Lorenzo (Mastroianni), etaleert naar de maatstaven van de Italiaanse provincie in de jaren 1950 een uitdagende seksuele vrijheidsbeleving. Wanneer ze dat niet doet, verblijft ze steeds in psychiatrische inrichtingen. Ze betrekt haar twaalf-jarige dochter Piera (Gr[KA3]uhn) in haar affaires; deze pleegt als een volwassen actrice (Huppert) incest met haar demente vader en troost haar moeder in de kliniek. Door de opmerkelijke rol van Schygulla als de moeder raakt de vraag of zij een positieve of funeste invloed op haar dochter heeft (actrice Pierra degli Esposito wier autobiografie het startpunt was) op de achtergrond. Het slotbeeld van de twee naakte vrouwen aan het strand is Ferreri's handelsmerk, meer dan dat het in dramatisch opzicht iets verduidelijkt of oplost. Het scenario is van regisseur Ferreri, Piera Degli Esposti en Dacia Maraini naar het verhaal van deze laatste twee en bovengenoemde autobiografie. Het camerawerk is van Ennio Guarnieri. Eastmancolor, Mono.

Le général de l'armée morte

1983 | Oorlogsfilm

Italië/Frankrijk 1983. Oorlogsfilm van Luciano Tovoli. Met o.a. Marcello Mastroianni, Michel Piccoli, Anouk Aimée, Gérard Klein en Sergio Castellitto.

Een generaal en een kapelaan krijgen van de regering de opdracht om de stoffelijke resten van duizenden, tien jaar eerder aan het Albanese front gevallen soldaten op te graven. Het doel hiervan is klaarheid te brengen in de mysterieuze verdwijning van een officier. Deze absurde en macabere parabel - naar een roman van de Albanese auteur Ismail Kadare - gaat de mist in door de zwakke regie van de debuterende top-cameraman Tovoli. Deze schiet weliswaar fraaie beelden, maar zijn ervaren acteurs laat hij hopeloos aanmodderen, waarbij vooral de minder geroutineerde Klein - als Duitser met een soortgelijke missie - hevig miskleunt. (Piccoli produceerde, schreef mee aan het scenario en hielp ongecrediteerd met de regie.)

Gabriela

1983 | Drama, Romantiek

Italië/Duitsland/Brazilië 1983. Drama van Bruno Barreto. Met o.a. Sonia Braga, Marcello Mastroianni, Antonio Cantafora, Paulo Goulart en Nelson Xavier.

Brazili[KA3]e, 1925. Op de vlucht voor een voortdurende droogte belandt een groep boeren in de kuststad Ilheus. De sensuele Gabriela (Braga) wordt aangenomen als kokkin door bareigenaar Nacib (Mastroianni), die heimelijk verliefd is op haar. Oorspronkelijk was het een zeer succesvolle 24-delige serie (een soap-opera) op de Braziliaanse televisie, zodat deze filmversie (o.a. ook met Duits kapitaal gemaakt) niet bepaald uitblinkt door helderheid. De talrijke subplots worden zo goed en zo kwaad als mogelijk weggemoffeld, en wat overblijft is een soort Sonia Braga one-woman show. Soms aantrekkelijk, maar meestal niet. Naar het boek van Jorge Amado.

L'armata ritorna

1982 | Drama

Italië/Frankrijk 1982. Drama van Luciano Tovoli. Met o.a. Marcello Mastroianni, Michel Piccoli, Anouk Aimée en Gérard Klein.

Het verhaal, gebaseerd op het boek van de Albanese schrijver Ismail Kadaré, gaat over een Italiaanse generaal die de opdracht heeft de lichamen van duizenden Italiaanse soldaten te zoeken, die gedurende de oorlog in 1943 in Albanië zijn gesneuveld. Een van de weduwen, een gravin, smeekt de generaal de restanten van haar echtgenoot koste wat het kost terug te brengen, maar in de loop van zijn onderzoek ontdekt hij dat haar echtgenoot werd vermoord door de moeder van een jong meisje, dat hij had proberen te verkrachten. Een sombere film rondom de tragiek van de oorlog, voorzien van schitterend spel en een geloofwaardige regie.

Il Nuovo mondo

1982 | Drama, Historische film, Experimenteel

Frankrijk/Italië 1982. Drama van Ettore Scola. Met o.a. Jean-Louis Barrault, Marcello Mastroianni, Hanna Schygulla, Harvey Keitel en Jean-Claude Brialy.

In juni 1791 wil koning Lodewijk XVI naar het buitenland vluchten. De revolutionaire kroniekschrijver Restif de la Bretonne volgt zijn koets in een diligence, waarin leden van de hofhouding, de Amerikaanse rebel Tom Paine en verschillende representanten van de bourgeoisie mede-passagiers zijn en waar onderweg ook de bejaarde Giacomo Casanova instapt. De bedachte geschiedschrijving - wat zou er gebeurd en gezegd zijn als historische personages elkaar ontmoet hadden - gaat gebukt onder een teveel aan losse ideeën en het gemis aan één ondersteunend idee. De teksten van Restif en Casanova zijn boeiend genoeg, maar goed spel van de sterbezetting bewijst alleen hoe slordig en schematisch de talrijke andere personages zijn uitgewerkt.

La Pelle

1981 | Drama, Oorlogsfilm

Italië/Frankrijk 1981. Drama van Liliana Cavani. Met o.a. Marcello Mastroianni, Burt Lancaster, Claudia Cardinale, Ken Marshall en Alexandra King.

Napels wordt in 1943 bevrijd door de geallieerden en krijgt daarmee nieuwe 'bezetters'. De bevolking probeert te overleven via prostitutie, smokkel en zwarte handel, terwijl de intellectueel Malaparte als tolk tussen hen en het Amerikaanse leger fungeert. Cavani - nooit een ingetogen regisseur -verfilmde Curzio Malapartes omstreden roman met in iedere scène maximaal effectbejag, wat een aantal treffende momenten oplevert, maar vaker keert de weerzin zich meer tegen de film zelf dan tegen wat hij wil vertellen.

Fantasma d'amore

1981 | Romantiek, Horror, Mysterie

Italië/Duitsland/Frankrijk 1981. Romantiek van Dino Risi. Met o.a. Marcello Mastroianni en Romy Schneider.

Deze film voor twee acteurs is een melange van liefdes- en spookverhaal. Het rustige leventje van een man wordt volkomen verstoord door het beeld van een oude geliefde dat hij niet kan kwijtraken. Er zijn flashbacks maar het verhaal heeft geen echt slot. De film slaagt er af en toe in een griezelige atmosfeer op te roepen van doden die terugkeren om de levenden te achtervolgen; meedogenloze maar beschaafde satire op de Italiaanse bourgeoisie. Let op het gezicht van Schneider dat van mummykop verandert in jong vrouwengezicht.

La città delle donne

1980 | Drama, Komedie

Italië/Frankrijk 1980. Drama van Federico Fellini. Met o.a. Marcello Mastroianni, Bernice Stegers, Ettore Manni, Donatella Damiani en Anna Prucnal.

Een vijftiger (Mastroianni) laat zich in de trein meelokken door een aantrekkelijke medereizigster en komt terecht op een bizar feministisch congres. Daar ontmoet hij verschillende vrouwelijke archetypen: van agressor, verleidster, moeder, hoer en slachtoffer tot onbereikbaar ideaal om tenslotte weer in de trein te ontwaken. Zeker niet de beste van Fellini, ondanks de sterke hoofdrol van Mastroianni, maar wel leuk als inkijkje op de regisseurs visie op de andere sekse: 'de hoofdpersoon begrijpt niets van vrouwen, daarom projecteert hij zijn fantasieën op ze'.

La Terrazza

1980 | Komedie, Drama

Frankrijk/Italië 1980. Komedie van Ettore Scola. Met o.a. Vittorio Gassman, Marcello Mastroianni, Serge Reggiani, Ugo Tognazzi en Jean-Louis Trintignant.

Het Romeinse soir[KA1]ee-leven verenigt kopstukken uit het culturele en maatschappelijke leven. De steeds wisselende benadering van dezelfde sc[KA2]ene maakt duidelijk hoe zeer ieder van de mannen van zijn oorspronkelijke idealen is vervreemd en aan het eind van hun Latijn is gekomen. De vrouwen hebben daarentegen hun praktische greep op de realiteit behouden, terwijl de jongeren alles met ironische scepsis bekijken. Deze sleutelfilm met zelfkritiek (met schrijvers, filmers, politici in eigen rollen naast de acteurs) heeft een veelkleurige structuur die herhalingen niet geheel vermijdt, maar een ingewikkeld tragi-komisch beeld geeft van een generatie en ondanks alle ontluistering de warmte van in stand gebleven vriendschap overdraagt. Het scenario is van regisseur Scola, Agenore Incorocci als Age en Furio Scarpelli. Het camerawerk is van Pasqualino De Santis. Technicolor. Stereo.

L'ingorgo

1979 | Drama, Romantiek

Italië/Frankrijk/Duitsland/Spanje 1979. Drama van Luigi Comencini. Met o.a. Alberto Sordi, Annie Girardot, Fernando Rey, Patrick Dewaere en Ángela Molina.

Op de autobaan tussen het vliegveld en Rome ontstaat een verkeersopstopping waar na 24 uur - bij het einde van de film - nog steeds geen voortgang in is gekomen. Deze zeer bittere satire laat de 'bewoners' van de verschillende auto's zien als representanten van een gestagneerde maatschappij in al haar lagen. De internationale co-productie noodzaakte de aanwezigheid van een reeks sterren, maar de portretten van door onbekende of amateur-acteurs gespeelde passagiers zijn minstens zo belangrijk, in alle varianten tussen grimmige humor en regelrechte tragedie. Ook qua organisatorische vormgeving van de apocalyps bijna een meesterwerk.

Reve De Singe

1978 | Familiefilm

Frankrijk/Italië 1978. Familiefilm van Marco Ferreri. Met o.a. Mimsy Farmer, James Coco, Gail Lawrence (Abigail Clayton), Marcello Mastroianni en Gérard Depardieu.

Op de autobaan tussen het vliegveld en Rome ontstaat een verkeersopstopping waar na 24 uur - bij het einde van de film - nog steeds geen voortgang in is gekomen. Deze zeer bittere satire laat de 'bewoners' van de verschillende auto's zien als representanten van een gestagneerde maatschappij in al haar lagen. De internationale co-productie noodzaakte de aanwezigheid van een reeks sterren, maar de portretten van door onbekende of amateur-acteurs gespeelde passagiers zijn minstens zo belangrijk, in alle varianten tussen grimmige humor en regelrechte tragedie. Ook qua organisatorische vormgeving van de apocalyps bijna een meesterwerk.

Le Mani sporche

1978 | Drama

Italië 1978. Drama van Elio Petri. Met o.a. Marcello Mastroianni, Giuliana de Sio, Giovanni Visentin, Massimo Foschi en Anna Maria Gherardi.

De leider van een communistische verzetsgroep wil onderhandelen met zijn tegenstanders en moet daarom geliquideerd worden door een jonge idealist die eerst zijn vertrouwen probeert te winnen. Uiteindelijk zal hij hem doden op de onware verdenking van een verhouding met zijn vrouw en worden de verfoeide compromissen als officiële partijprincipes aangenomen. Deze zorgvuldig gemaakte en vooral door Mastroianni als de gedesillusioneerde Hoederer goed geacteerde tv-film naar Sartres Les mains sales, is door het ontbreken van een eigen, inhoudelijke interpretatie gedateerder dan het stuk verdient, maar blijft toch boeien.

Giallo Napoletano

1978 | Thriller, Komedie

Italië 1978. Thriller van Sergio Corbucci. Met o.a. Marcello Mastroianni, Ornella Muti, Michel Piccoli, Renato Pozzetto en Capucine.

Een Napolitaanse mandolinespeler krijgt opdracht te spelen onder het balkon van een man, die prompt daarop zelfmoord pleegt. Dat is de start van een mysterieuze intrige; de slachtoffers hopen zich op en de muzikant moet de schuldige zien te vinden vóór de verdenking van de politie op hem valt. Deze kleurrijke, komische thriller heeft een ingenieus scenario en een briljante rolbezetting. De voornaamste prestatie is dat Corbucci ondanks alle grappen, die niet allemaal even geslaagd zijn - Mastroianni in travestie is bepaald niet leuk -de spanning en de nieuwsgierigheid weet vast te houden. Het scenario is van Corbucci, Giuseppe Catalanos en Elvio Porta. Het camerawerk is van Luigi Kuveiller.

Fatto di sangue fra due uomini per causa di una vedova - si sospettano moventi politici

1978 | Drama

Italië 1978. Drama van Lina Wertmüller. Met o.a. Sophia Loren, Marcello Mastroianni, Giancarlo Giannini, Turi Ferro en Lucio Amelio.

Een siciliaanse die omstreeks 1920 door de maffia tot weduwe is gemaakt, probeert met behulp van een socialistische advocaat haar recht te zoeken. Behalve met hem, krijgt ze ook een verhouding met een uit Amerika teruggekeerde kruimelgangster en ze raakt zwanger zonder te weten van wie. De opkomst van het fascisme maakt een emigratie gedrie[KA3]en naar de Verenigde Staten onmogelijk. Rake historische, politieke en sociale notities gaan vrijwel verloren in een excessief en vulgair melodrama dat met onbeheerste inzet wordt gespeeld door potsierlijk uitgedost stertrio (van wie Loren niettemin indruk weet te maken). Het scenario is van de regisseuse, het camerawerk van Tonino delli Colli. Ook bekend als REVENGE en D'AMOUR ET DE SANG.

Così come sei

1978 | Komedie, Erotiek, Drama

Italië/Spanje 1978. Komedie van Alberto Lattuada. Met o.a. Marcello Mastroianni, Nastassja Kinski, José María Caffarel, Francisco Rabal en Monica Randal.

Een architect van middelbare leeftijd laat zich het hof maken door een vrijgevochten jong meisje, totdat hij hoort dat ze de dochter is van een overleden vriendin en hoogstwaarschijnlijk zijn eigen kind. Voor haar maakt het geen verschil uit, maar uiteindelijk zal ze hem precies zo verlaten als haar moeder eertijds. Het goede spel van Mastroianni gaat ietwat verloren in de al te decoratieve aanpak, waardoor met name de liefdessc[KA2]enes een reeks poses voor pikante foto`s lijken (en zí[KA1]jn, want de foto's kregen een betere verspreiding dan de film zelf). Voor wie Lattuada's fascinatie voor heel jonge meisjes niet deelt, worden alle opnamen van Kinski danig vervelend. Mogelijk incestmotief is niet meer dan een extraatje bij de generatiekloof.

Ciao maschio

1978 | Drama, Experimenteel

Frankrijk/Italië 1978. Drama van Marco Ferreri. Met o.a. Gérard Depardieu, James Coco, Marcello Mastroianni, Geraldine Fitzgerald en Gail Lawrence.

Een Fransman in New York werkt als belichter bij een feministische theatergroep. Daarnaast heeft hij nog een baantje in een wassenbeeldenmuseum, helpt hij de bejaarden in zijn wijk en zorgt hij voor een toevallig gevonden aapje. De dood van het beestje en de zwangerschap van zijn vriendin doen hem in een crisis belanden, waarbij hij later met het museum - symbool van de westerse beschaving - in vlammen opgaat. Ferreri's cultuurpessimisme krijgt hier een extra-dimensie door de achtergrond van de Newyorkse stadsrand aan de Hudson-oever. Daar woont een treffende verzameling verstotelingen die zichzelf hebben overleefd, hoewel de vrouwen wel overlevingsinstinct hebben en wellicht 'de nieuwe mens' zullen baren. Prachtige rollen van Depardieu, Mastroianni en Fitzgerald compenseren de zwartheid van de film met warmte en ontroering. Het scenario is van regisseur Ferreri, Gerard Brach en Rafael Azcona. Het camerawerk is van Philippe Sarde. Ook bekend als BYE BYE MONKEY.

Una giornata particolare

1977 | Drama

Italië/Canada 1977. Drama van Ettore Scola. Met o.a. Sophia Loren, Marcello Mastroianni, John Vernon, Françoise Berd en Patrizia Basso.

Mei 1938. Rome loopt uit om een glimp op te vangen van Hitler die een officieel bezoek brengt aan Mussolini. Antonietta (Loren) blijft noodgedwongen thuis om zich te wijden aan het huishouden. Tegenover haar is nog iemand thuis, Gabriele (Mastroianni), een wegens homoseksualiteit ontslagen radiospreker. Antonietta weet niets van zijn achtergrond maar wanneer de twee elkaar ontmoeten ontstaat een zekere fascinatie die uitloopt in een groot wederzijds respect. Als een onontkoombare stoorzender klinkt gedurende de ontmoetingen de radio van de conciërge die verslag doet van de bombastische parades. Loren en Mastroianni verbeelden een intens teder koppel en zorgen samen met de ingetogen regie voor een bijzonder doeltreffende film die op uiterst simpele wijze de waanzin van het fascisme etaleert. Wrang detail: Antonietta's dochter werd gespeeld door Mussolini's kleindochter Alessandra Mussolini, volksvertegenwoordiger voor de extreemrechtse Alleanza Nazionale in 1992.

Mogliamante

1977 | Komedie, Romantiek, Erotiek, Drama

Italië 1977. Komedie van Marco Vicario. Met o.a. Laura Antonelli, Marcello Mastroianni, Leonard Mann, Gastone Moschin en Olga Karlatos.

Een salonanarchist duikt onder in het huis van zijn buurman en wordt vervolgens doodgewaand. Zijn aan migraine lijdende 'weduwe' moet zijn zaken overnemen en ontdekt zo zijn dubbelleven waardoor ze met name seksueel helemaal opbloeit, tot jaloezie van haar echtgenoot die alles vanuit zijn schuilplaats observeert. Het thema van dubbel voyeurisme -direct en indirect - kreeg een esthetische filmvorm in sepiatinten en decoratieve aankleding anno 1900, maar de regie laat de spelers ook voornamelijk decoratief zijn, terwijl de gedwongen passiviteit Mastroianni weinig dramatische kanten geeft. De talrijke erotische scènes zijn elegant in beeld gebracht.

Doppio delitto

1977 | Thriller

Italië 1977. Thriller van Steno. Met o.a. Marcello Mastroianni, Agostina Belli, Ursula Andress, Jean-Claude Brialy en Peter Ustinov.

De dood van een aristocraat en een elektrici[KA3]en in een oude villa tijdens een hevig onweer lijkt op een noodlottig ongeval. De politie-inspecteur echter vermoedt een dubbele misdaad, waarbij een erfeniskwestie de aanleiding blijkt. Het vernuftige misdaadscenario en de sterke rolbezetting (hoewel stereotiep gebruikt) helpen de middelmatige regisseur zichzelf te overtreffen, al laat hij het in de verrassende ontknopingsscène danig afweten.

Todo modo

1976 |

Italië 1976. Elio Petri. Met o.a. Gian Maria Volonté, Marcello Mastroianni, Mariangela Melato, Michel Piccoli en Renato Salvatori.

Politieke en economische voormannen uit de christen-democratische partij zijn in retraite in afgelegen hotel, waar door een vreemde epidemie en onopgeloste moorden alle deelnemers [KA1]e[KA1]en voor [KA1]e[KA1]en sneuvelen, de president als laatste. Een symbolische, abstracte aanpak van deze satirische thriller maakt de film buiten Itali[KA3]e minder toegankelijk (Volonté is geschminkt als Aldo Moro en heeft diens motoriek) maar maakt de kritische opzet toch wel duidelijk.

Signore e signori, buonanotte

1976 |

Italië 1976. Luigi Comencini, Nanni Loy, Luigi Magni, Mario Monicelli en Ettore Scola. Met o.a. Senta Berger, Adolfo Celi, Andréa Ferréol, Vittorio Gassman en Monica Guerritore.

Een presentator van tv-actualiteiten rebelleert tegen de censuur, hypocrisie en gladde aanpak van het nieuws en gooit in één dag alles om, met handhaving van de vaste en bekende items die de Italiaanse realiteit nu in een ongenadig daglicht laat zien. Deze collectieve aanval van belangeloos meewerkende filmprominenten resulteert in een ongebreidelde satire die buiten Italië minder effectief is omdat een aantal herkenningspunten ontbreekt. De anti-religieuze, anti- militaristische, anti-welvaartsstaatshumor in kortere en langere sketches mist zijn anarchistische werking niet, terwijl de op de hak genomen, gladgestreken keurigheid van omroepers en presentatoren ook buiten Italië aanspreekt. De sterbezetting werpt zich met aanstekelijk animo in het strijdperk.

Culastrice, nobile Veneziano

1976 | Komedie, Mysterie

Italië 1976. Komedie van Flavio Mogherini. Met o.a. Marcello Mastroianni, Claudia Mori, Lino Toffolo, Adriano Celentano en Anna Miserocchi.

Een aristocratische weduwnaar verbeeldt zich dat zijn vrouw nog in leven is en krijgt daardoor last met zijn buren, die hem uit zijn huis willen laten zetten. Een bevriende muzikant helpt hem van zijn waandenkbeeld af door een prostitu[KA1]ee voor de overleden echtgenote te laten spelen, maar deze neemt haar rol al te serieus en wordt een dominerende lastpost. Het wazige scenario maakt de toch al sporadische grappen wezenloos en geeft de acteurs geen kansen. Dit is de enige film waarin Carabella, als de tante van de weduwnaar, samen met haar man (Mastroianni) speelt.

Per le antiche scale

1975 | Drama

Frankrijk/Italië 1975. Drama van Mauro Bolognini. Met o.a. Marcello Mastroianni, Françoise Fabian, Marthe Keller, Lucia Bosé en Adriana Asti.

Een medische staf in een psychiatrisch ziekenhuis leeft geïsoleerd van de buitenwereld waar fascisme in opkomst is. Arts Mastroianni experimenteert met patiënten en heeft seksuele relaties met meerdere stafleden, tot hij zich door de waanzin besmet voelt. De goede acteursprestaties redden de pretentieuze vormgeving, maar de film is veel minder diepzinnig dan de makers geloven.

Lunatics And Lovers

1975 |

1975. Flavio Mogherini. Met o.a. Flora Carabella, Lino Morelli, Claudia Mori en Marcello Mastroianni.

Een medische staf in een psychiatrisch ziekenhuis leeft geïsoleerd van de buitenwereld waar fascisme in opkomst is. Arts Mastroianni experimenteert met patiënten en heeft seksuele relaties met meerdere stafleden, tot hij zich door de waanzin besmet voelt. De goede acteursprestaties redden de pretentieuze vormgeving, maar de film is veel minder diepzinnig dan de makers geloven.

La donna della domenica

1975 | Mysterie, Drama

Frankrijk/Italië 1975. Mysterie van Luigi Comencini. Met o.a. Marcello Mastroianni, Jacqueline Bisset, Jean-Louis Trintignant, Aldo Reggiani en Maria Teresa Albani.

Proletarische politieman moet moord op chanteur in de hogere bourgeoisie van Turijn oplossen waarbij verdenking valt op mondaine schoonheid en haar homoseksuele vertrouweling. Ondanks sterke rolbezetting teleurstellende film van Comencini die wel probeert om maatschappijkritiek in gelikte best-seller onder te brengen, maar er onvoldoende kanten mee uit kan. Reggiani als opofferende minnaar van Trintignant overtreft de sterren.

La Divina creatura

1975 | Misdaad, Drama

Italië 1975. Misdaad van Giuseppe Patroni Griffi en Guiseppe Patroni Griffi. Met o.a. Laura Antonelli, Terence Stamp, Marcello Mastroianni, Michele Placido en Marina Berti.

Een door een aristocraat verleid en verlaten meisje heeft een ontspoord liefdesleven tot de neef van de vroegere verleider verliefd op haar wordt. Zijn jaloezie op het verleden drijft haar opnieuw in de armen van de aristocraat die uiteindelijk zelfmoord zal plegen, terwijl de neef toetreedt tot het leger van Mussolini. Romantisch melodrama uit 1920 kreeg esthetische en ingetogen filmvorm en plaatst het verhaal in een breder maatschappelijk kader met het naderende einde van de aristocratie. Antonelli is opnieuw ideaal als schijnbaar passief lustobject in het begin van de eeuw.

Io, io, io... e gli altri

1975 | Drama, Komedie

Italië 1975. Drama van Alessandro Blasetti. Met o.a. Walter Chiari, Gina Lollobrigida, Silvana Mangano, Marcello Mastroianni en Vittorio de Si.

Een journalist leest op de spiegel van het treintoilet: 'Lang zal ik leven', en besluit twee dagen lang een onderzoek naar egoïsme in de moderne samenleving in te stellen - in politiek, huwelijk, religie, relaties - terwijl een loyale vriend hem van het tegendeel probeert te overtuigen en daarbij het leven laat. Italiaanse sterren van vroeger en nu en een dozijn schrijvers werkten met wisselend resultaat in de talrijke korte episodes belangeloos mee aan deze film van veteraan Blasetti. De regie is meer vermoeid dan venijnig, waardoor de voornaamste aantrekkelijkheid het herkennen van de talrijke gezichten blijft.

Touche pas à la femme blanche

1974 | Western

Italië/Frankrijk 1974. Western van Marco Ferreri. Met o.a. Marcello Mastroianni, Catherine Deneuve, Michel Piccoli, Philippe Noiret en Bertrand Tavernier.

Ferreri liet in een bouwput van de gesloopte Hallen de slag bij Little Big Horn naspelen met Mastroianni als Generaal Custer. Een bijtend commentaar op Amerikaans imperialisme komt door de cartoonachtige benadering niet geheel over, maar de acteurs hebben aanstekelijk plezier in hun absurde rollen. Scenario van Ferreri en Rafaël Azcona. Camerawerk van Etienne Becker.

La Pupa del gangster

1974 | Misdaad, Komedie

Italië 1974. Misdaad van Giorgio Capitani. Met o.a. Sophia Loren, Marcello Mastroianni, Aldo Maccione, Pierre Brice en Dalila di Lazzaro.

Een pooier wordt verliefd op een prostituée die niet voor hem werkt, vanwege haar gelijkenis met Rita Hayworth. Hij maakt haar een ster in zijn nachtclub, maar ontmoet een tweede Hayworth-dubbelgangster die kort daarna wordt vermoord. Het ster- duo doet wanhopig hun best om in deze misdaadkomedie zo uitbundig mogelijk te zijn. Bij gebrek aan betere ideeën komt hierin de zoveelste uitgebreide auto-achtervolging voor. Scenario van Ernesto Gastaldi en Giorgio Capitani. Camerawerk van Alberto Spagnoli.

Allonsanfan

1974 | Drama, Historische film, Experimenteel

Italië 1974. Drama van Paolo Taviani en Vittorio Taviani. Met o.a. Marcello Mastroianni, Lea Massari, Mimsy Farmer, Laura Betti en Claudio Cassinelli.

Oudere, uit aristocratie afkomstige aanhanger van revolutionaire 'carbonari' beseft in 1816 steeds duidelijker wat hij aan persoonlijk leven heeft opgeofferd voor een onbereikbaar politiek ideaal. Tijdens een expeditie naar het Zuiden probeert hij zich van de beweging los te maken en hij verraadt hen zelfs als bandieten aan de bevolking en politie die hen uitmoorden. Fanatiek geloof van de enige overlevende doet hem het rode hemd opnieuw aantrekken, waardoor hij ook doelwit van het leger wordt. Een film die in historische verpakking het failliet van linkse idealen in de jaren 1970-80 belicht. Kreeg meeslepende opera- achtige stilering, waarbij kleurgebruik en muziek de toeschouwer dwingen om - ondanks alles - mee te gaan met het revolutionaire elan.

Salut l'artiste

1973 | Komedie

Frankrijk/Italië 1973. Komedie van Yves Robert. Met o.a. Marcello Mastroianni, Françoise Fabian, Carla Gravina, Jean Rochefort en Evelyn Buyle.

Een tweede-rangsacteur moet zich dagelijks van de ene kleine schnabbel naar de andere haasten, om aan de kost te komen. De weinige resterende tijd moet hij verdelen tussen zijn gezin en zijn vriendin. Een sympathieke film over mensen en aspecten van 'het vak' die nooit aandacht krijgen. Jean Rochefort speelt een collega acteer-sloeber.

Rappresaglia

1973 | Oorlogsfilm, Drama

Italië/Frankrijk 1973. Oorlogsfilm van George P. Cosmatos. Met o.a. Richard Burton, Marcello Mastroianni, Leo McKern, Delia Boccardo en John Steiner.

Op 24 maart 1944 executeerden de nazi's 335 Italiaanse burgers in de steengroeve van Ardeatine even buiten Rome omdat een dag eerder 33 Duitse soldaten waren gedood door het Italiaanse verzet. In Rappresaglia speelt Richard Burton de nazi-bevelhebber die Hitlers bevel uitvoert. Marcello Mastroianni verbeeldt een eigenzinnige priester die zich verzet tegen de nazi's en tegen de apathie van de paus. Rappresaglia combineert actie met ijzingwekkend drama, gepresenteerd door twee van 's werelds beste acteurs. Gebaseerd op het boek Death in Rome van scenarist Robert Katz. Regisseur George P. Cosmatos maakte in 1993 opnieuw naam met de robuuste western Tombstone.

La grande bouffe

1973 | Komedie, Drama

Italië/Frankrijk 1973. Komedie van Marco Ferreri. Met o.a. Marcello Mastroianni, Philippe Noiret, Ugo Tognazzi, Michel Piccoli en Andréa Ferréol.

Vier welgestelde mannen van middelbare leeftijd besluiten zichzelf dood te eten. Ferreri brengt het vreetfestijn nauwgezet in beeld. La grande bouffe was bij zijn première op het festival van Cannes onmiddellijk controversieel. De film werd ofwel beschouwd als de meest walgelijke en decadente film uit de Franse geschiedenis of als een effectieve, brutale en radicale aanval op het establishment. Naar verluidt wilde Catherine Deneuve, nadat ze de film met haar verloofde Mastroianni (een van de hoofdrolspelers) had gezien, weken lang niet meer met hem spreken.

L' Evénément le plus important depuis que l'homme a marché sur la lune

1973 |

Frankrijk/Italië 1973. Jacques Demy. Met o.a. Catherine Deneuve, Micheline Presle, Marcello Mastroianni, Marisa Pavan en Raymond Gérôme.

Rijleraar is getrouwd met kapster en krijgt opeens klachten die na doktersconsult zwangerschapssymptomen blijken te zijn. Hij wordt studieobject voor medische wetenschap en reclame-object voor prenatale industrie tot op moment van bevalling het alleen hysterische schijnzwangerschap blijkt. Gegeven is voor meer films gebruikt en dient vooral als aanleiding voor kleurrijke reacties van buurtbewoners en satire op gretige publiciteit, maar door triviale voorspelbaarheid blijven ook die elementen wat slap. Film lijkt op musical waaruit alle muzikale elementen zijn verwijderd.

Diary Of Forbidden Dreams

1973 | Komedie

Duitsland/Frankrijk/Italië 1973. Komedie van Roman Polanski. Met o.a. Sydne Rome, Roman Polanski, Hugh Griffith, Marcello Mastroianni en Romolo Valli.

De jonge Amerikaanse Nancy is aan de Middelandse Zee op de vlucht geslagen nadat ze bijna aangerand is en klopt aan bij de villa van de rijke Monsieur Noblart. Vanaf het moment dat Nancy haar intrek neemt in één van de kamers raakt ze in de ban van de excentrieke bewoners die het voorzien hebben op het vermogen van de heer des huizes

Roma

1972 | Documentaire, Experimenteel, Komedie, Drama

Frankrijk/Italië 1972. Documentaire van Federico Fellini. Met o.a. Britta Barnes, Peter Gonzales Falcon, Fiona Florence, Pia de Doses en Marne Maitland.

Gereconstrueerde documentaire met impressies van Rome, van Fellini's eerste bezoek als provinciale jongeling tot en met zijn tegenwoordige tijd. De losse scènes zonder onderlinge structurering zijn spectaculair, fantasierijk en virtuoos gefilmd, en ook verrassend, niet door hun gelijkenis met de momenten en beelden uit eerdere Fellini-films. Bovendien wordt geen moment de indruk weggenomen dat het échte Rome mooier, paradoxaler, gekker, chaotischer is dan wat de regisseur in de studio heeft laten nabouwen en -spelen. De hoogst vermoeiende film krijgt dan ook een gepaste afsluiting met Magnani die tegen de camera zegt: Federico, ga asjeblieft slapen. Scenario van regisseur Fellini en Bernardino Zapponi. Camerawerk van Giuseppe Rotunno.

Mordi e fuggi

1972 | Komedie

Italië/Frankrijk 1972. Komedie van Dino Risi en Dino Riso. Met o.a. Marcello Mastroianni, Oliver Reed, Lionel Stander, Carole André en Nicoletta Machiavelli.

Linkse activisten gijzelen om represailles te voorkomen een industrieel en zijn vriendin. Ze krijgen alle media achter zich aan en de familie van de industrieel is helemaal niet willig om hem terug te krijgen. De film pakt de toen al actuele problematiek aan met middelen van een komedie om een groot publiek te bereiken. Reed voldoet verrassend als Italiaan, Mastroianni is de inzet om wie al gauw niemand zich nog bekommert. Het scenario is van Ruggero Maccari, Bernardino Zapponi en regisseur Risi. Het camerawerk is van Luciano Tovoli.

Liza

1972 | Drama

Italië/Frankrijk 1972. Drama van Marco Ferreri. Met o.a. Catherine Deneuve, Marcello Mastroianni, Corinne Marchand, Michel Piccoli en Dominique Marcas.

Een man heeft zich uit de consumptiemaatschappij en het huwelijk teruggetrokken op een onbewoond eiland in de Middellandse Zee met als enig gezelschap zijn hond. Een jonge bourgeoise maakt tijdens een cruise ruzie met haar gezelschap en komt op het eiland overnachten. Geïntrigeerd blijft ze langer en weigert uiteindelijk te vertrekken. Ze doodt de hond en neemt diens slaafse aanhankelijkheid aan om zich onmisbaar te maken. Deze filosofische fabel over de onmogelijkheid om aan de maatschappij te ontsnappen kreeg een opmerkelijke spanning in een bijna rituele strijd om afhankelijkheid en isolement door de hoofdrolspelers, waarbij Deneuve verrassend afstand neemt van haar sjiek en koel imago.

La cagna

1972 | Drama

Frankrijk/Italië 1972. Drama van Marco Ferreri. Met o.a. Marcello Mastroianni en Catherine Deneuve.

Verhaal over een man en een vrouw op een verlaten eiland in de Middellandse Zee, hun afwijzing van de 'beschaafde' wereld en hun zinloze dromen. Zoals altijd bij Ferreri hebben man en vrouw het moeilijk met elkaar. Ze ontwikkelen een wonderlijke verhouding als meester en knecht. Prachtig spel van Mastroianni en Deneuve. Zij houden de aandacht van de kijker vast, in een soort minimal-film die zonder hen oervervelend zou zijn geweest.

Correva l'anno di grazia 1870

1972 | Drama

Italië 1972. Drama van Alfredo Giannetti. Met o.a. Anna Magnani, Mario Carotenuto, Marcello Mastroianni en Vittorio Caprioli.

Speelt zich af gedurende de overgang naar politieke eenheid in het Itali[KA3]e van de 19e eeuw. Onderworpen aan de intolerante macht van de kerk, zit een groep tegenstanders in de gevangenis van Rome. Sommigen verzoeken de Paus om gratie en vergeving, anderen blijven tot aan het einde toe strijden. Een van hen is de man van Teresa (Magnani), een plebeër die de rebellen bij elkaar houdt. Wanneer de overwinnende Piëmontezen Rome binnenkomen, bevrijden Teresa en de andere vrouwen de gevangenen, maar haar echtgenoot sterft in haar armen. Groots spel, maar het talent van regisseur Giannetti is matig.

Che?

1972 | Komedie, Erotiek

Duitsland/Italië 1972. Komedie van Roman Polanski. Met o.a. Sydne Rome, Marcello Mastroianni, Hugh Griffith, Romolo Valli en Roman Polanski.

Een Amerikaanse liftster ontsnapt in Italie aan een aanranding en zoekt haar toevlucht in een villa waar ze als een van de (bizarre) gasten wordt gezien. Na bedreigd en belaagd te zijn, en haar oude gastheer bij de aanblik van haar charmes van genot te hebben laten sterven, ontkomt ze aan haar huisgenoten die haar achtervolgen, door weer te gaan liften. Deze variant op ALICE IN WONDERLAND mist door de zonnige Italiaanse situering en goedmoedig acteren, de verontrustende accenten van Polanski's andere werk, waardoor de film zonder verbindende sfeer chaotisch wordt met meer of minder leuke, losse scènes. Het scenario is van Polanski en Gerard Brach. Het camerawerk is van Marcello Gatti en Giuseppe Ruzzolini.

Ça n'arrive qu'aux autres

1971 | Drama

Frankrijk/Italië 1971. Drama van Nadine Trintignant. Met o.a. Catherine Allégret, Benoît Ferreux, Danièle Lebrun, Dominique Labourier en Serge Marquand.

Na het verlies van hun dochtertje sluit een echtpaar zich op in hun woning en houdt de buitenwereld letterlijk en figuurlijk op afstand om met gesloten ramen en bij kaarslicht geheel in hun verdriet op te gaan. Als het overlevingsinstinct weer boven komt moeten ze het leven dat is doorgegaan, opnieuw ontdekken. De autobiografische elementen in het scenario van de regisseuse -die zelf twee jaar eerder haar negen maanden oude baby verloor -maakt de film niet overtuigender, door een al te decoratieve aanpak. De emotionele inzet van Deneuve week destijds verrassend af van haar onderkoelde imago. (Overigens wordt het dochtertje in de film 'gespeeld' door een jongetje.) Camerawerk van William Lubtchansky.

Scipione detto anche l'Africano

1971 | Komedie, Historische film

Frankrijk/Italië 1971. Komedie van Luigi Magni. Met o.a. Marcello Mastroianni, Vittorio Gassman, Silvana Mangano, Ruggero Mastroianni en Woody Strode.

Een Romeinse volksheld - die door ouderdom en een slecht huwelijk zijn veerkracht heeft verloren - wordt door de koning en de Senaat in diskrediet gebracht, omdat hij de krijgsschuld van de Koning van Assyrië zou hebben ontvreemd. Zijn morele grandeur, ook tijdens zijn verbanning, maakt indruk op zijn voornaamste opponent, maar hij weigert eerherstel. De analogie met de verloren idealen en de corruptie in de huidige Italiaanse republiek blijven ietwat ondoorzichtig door de situering in het oude keizerrijk en de antieke kostumering waarin de sterke acteurs de bekende personages spelen. De film is interessant en onderhoudend, maar nogal decoratief en oppervlakkig.

Permette? Rocco Papaleo

1971 | Komedie, Experimenteel

Italië/Frankrijk 1971. Komedie van Ettore Scola. Met o.a. Marcello Mastroianni, Lauren Hutton, Tom Reed, Margot Novak en André Farwagi.

Een Siciliaan is naar Amerika geëmigreerd in de hoop op een carrière als beroepsbokser. Na de mislukking daarvan moet hij in zijn onderhoud voorzien met allerlei vernederende baantjes. Hij blijft echter onverstoorbaar optimistisch contacten zoeken, waarvan hij keer op keer de dupe blijkt. Pas de minachting van een fotomodel aan wie hij zich verliefd heeft opgedrongen, brengt hem tot verzet tegen zijn situatie. Deze episodische tragikomedie rond de underdog Mastroianni is alleen bij vlagen echt treffend. Het grootste probleem is dat de volledig Italiaans gesproken versie aan de situatie van de buitenlander in Chicago alle overtuigingskracht ontneemt en de essentiële taalbarrière verdoezelt.

Leo the Last

1970 | Komedie

Verenigd Koninkrijk 1970. Komedie van John Boorman. Met o.a. Marcello Mastroianni, Billie Whitelaw, Calvin Lockhart, Louis Gossett jr en Glenna Forster-Jones.

Een niet zo vlot Engels sprekende Mastroianni speelt de gewezen aristocraat Leo, die zich terugtrekt in de Londense villa van zijn vader. De buurt is in de loop der jaren flink achteruitgegaan. Aanvankelijk laat dat Leo koud, maar terwijl hij door zijn telescoop naar buiten loert, krijgt hij steeds meer oog voor het leed van de buren. Als curiosum is deze wonderlijke satire wel een kijkje waard, maar van Boorman (Deliverance, Point Blank) zijn we toch beter werk gewend. Evengoed won hij er in Cannes de prijs voor beste regie mee.

La moglie del prete

1970 | Drama

Italië 1970. Drama van Dino Risi. Met o.a. Sophia Loren, Marcello Mastroianni, Venantino Venantini, Gino Cavalieri en Pippo Starnazza.

Na een depressie over haar verhouding met een getrouwde man komt een zangeres via een telefonische hulpdienst in contact met een priester op wie ze verliefd wordt, maar ze kan hem niet overhalen om uit de kerk te treden. De film is meer een zoveelste vehikel voor het sterduo dan een satirische aanval op de destijds veelbesproken celibaatskwestie. Kritische en serieuze kanttekeningen worden alleen in de marge geplaatst.

I girasoli

1970 | Drama, Experimenteel

SUHH/Italië/Frankrijk 1970. Drama van Vittorio De Sica. Met o.a. Sophia Loren, Marcello Mastroianni, Ludmilla Savelyeva, Germano Longo en Anna Carena.

Een man wordt kort na zijn huwelijk naar een Russisch front gestuurd en komt na de vrede niet terug. Zijn vrouw blijft geloven dat hij leeft en gaat hem na de verbetering van de Oost- West-verhoudingen zoeken in de Sovjetunie en vindt hem hertrouwd met een Russin die zijn leven heeft gered. Deze smartlap rond koppel Loren-Mastroianni hangt van clichés en onwaarschijnlijkheden aan elkaar en wordt zelfs door goed spel niet gered. Alleen de ontmoetingsscènes in het begin hebben enige spontane humor. Op video uitgebracht als SUNFLOWER.

Giocchi particolari

1970 | Drama

Italië/Frankrijk 1970. Drama van Franco Indovina. Met o.a. Marcello Mastroianni, Virna Lisi, Timothy Dalton, John Serret en Aram Stéphan.

Een in Londen woonachtige Italiaan verliest steeds meer het contact met de realiteit, zonder dat zijn vrouw door zijn tegenstrijdige verzinsels weet heen te breken. De aanschaf van een 8 mm-camera laat hem opnieuw, maar met andere interessen, om zich heen kijken en hij begint de werkelijkheid voor zijn filmpjes te ensceneren, waartoe hij zijn vrouw in de armen van een jonge Brit manoeuvreert en deze tot de uitvoerder van zijn gefilmde zelfmoord maakt. Ondanks de sterke rolbezetting en het interessante gegeven een nogal vlakke film, waarin de acteurs lang en mismoedig staren en alleen Dalton een schijn van leven inbrengt.

Dramma della gelosia (...tutti i particolar in cronaca)

1970 | Komedie, Romantiek, Drama

Spanje/Italië 1970. Komedie van Ettore Scola. Met o.a. Marcello Mastroianni, Monica Vitti, Giancarlo Giannini, Marisa Merlini en Hercules Cortes.

Getrouwde bouwvakker Oreste (Mastroianni) verlaat zijn vrouw voor bloemenverkoopstertje Adelaide (Vitti) en stelt haar voor aan pizzabakker Nello (Giannini), die zijn politieke medestander is. Er ontstaat een driehoeksverhouding met jaloerse conflicten, zelfmoordpogingen en zelfs een experimentele m[KA1]enage-[KA2]a- trois. Deze parodie op de kasteelroman-dramatiek gecombineerd met links-politieke (lees: communistische) speldeprikken betekende de doorbraak van regisseur Scola, al werd de film pas internationaal ontdekt en gewaardeerd ná zijn latere successen. Een briljante rol van Mastroianni, die de prijs als Beste Acteur op filmfestival van Cannes ontving, en goed gesecundeerd wordt door Vitti. Het scenario is van Agenore Incorcci, Furio Scarpelli en regisseur Scola. Het camerawerk is van Carlo Di Palma. Technicolor, Mono.

Diamonds for Breakfast

1968 | Komedie

Verenigd Koninkrijk 1968. Komedie van Christopher Morahan. Met o.a. Marcello Mastroianni, Rita Tushingham, Warren Mitchell, Elaine Taylor en Francisca Tu.

De zoon van een Russische edelman probeert de koninklijke diamanten te stelen die zijn vader, in de nacht dat hij geboren werd, heeft vergokt aan de speeltafel. Ongewone inbraak-komedie met fantasy-elementen die net niet werken, steunt zwaar op de charmes van Mastroianni.

Amanti

1968 | Drama, Experimenteel

Italië 1968. Drama van Vittorio De Sica. Met o.a. Marcello Mastroianni, Faye Dunaway, Esmeralda Ruspoli, Enrico Simonetti en Karin Eugh.

Een rijke Amerikaanse die leukemie heeft gaat voor haar laatste vakantie naar Italië waar ze verliefd wordt op een ingenieur, voor wie ze haar ziekte verzwijgt. Als hij achter de waarheid komt, wil ze zelfmoord plegen. Pretentie van de film om méér te zijn dan een smartlap heeft een ridicuul en averechts resultaat. Dunaway lijdt decoratief in stilte tegen de achtergrond van Venetië en Cortina d'Ampezzo totdat haar uitbarstingen van smart even onbeheerst als onoprecht zijn.

Lo Straniero

1967 | Drama

Frankrijk/Italië 1967. Drama van Luchino Visconti. Met o.a. Marcello Mastroianni, Anna Karina, Georges Géret, Bernard Blier en Georges Wilson.

Een Fransman in Algiers in de jaren dertig woont zonder emotie de begrafenis van zijn moeder bij, begint een relatie met een secretaresse, helpt zijn buurman bij problemen met een Arabische vriendin en doodt de broer van dat meisje zonder motief en zonder duidelijke provocatie. Tijdens de rechtzaak worden onverdraagzaamheid en gevoelloosheid tegen hem aangevoerd en hij wordt ter dood veroordeeld. De zorgvuldige tijdsreconstructie en het voelbaar maken van de afstompende hitte nemen niet weg, dat Visconti de sfeer en de filosofie van Albert Camus' roman nergens weet te treffen, wat nog geaccentueerd wordt door letterlijke citaten in dialoog en gedachtencommentaar die los blijven staan van de beelden. Niettemin opmerkelijk spel.

The Poppy is Also a Flower

1966 | Komedie, Thriller

Verenigde Staten/Oostenrijk 1966. Komedie van Terence Young. Met o.a. Senta Berger, Stephen Boyd, E.G. Marshall, Trevor Howard en Eli Wallach.

Ongelooflijk slechte film naar een verhaal over drugsmokkel van Ian Fleming oorspronkelijk bedoeld als VN-project voor tv. Het acteerwerk is soms zonder meer slecht. Alleen het laatste halfuurtje van de film biedt een boeiende achtervolging.

Spara forte, più forte...non capisco!

1966 | Komedie, Thriller

Italië 1966. Komedie van Eduardo De Filippo. Met o.a. Marcello Mastroianni, Raquel Welch, Eduardo De Filippo, Guido Alberti en Leopoldo Trieste.

Een Napolitaanse beeldhouwer kan droom en werkelijkheid niet meer scheiden. Na een ontmoeting met een rijkaard, die bang voor een moordaanslag zegt te zijn, droomt hij dat zijn gehate buren de daders zijn en geeft ze vervolgens aan bij de politie. Deze op een succesvol volksstuk geïnspireerde film van De Filippo mist verve en fantasie in de regie om deze stof aannemelijk te maken. De voor de export ingelaste rol van Welch voegt zowel decoratie toe als overbodige extra-complicaties aan het bizarre verhaal. Het aardigste is nog De Filippo's eigen rol als de met explosieven experimenterende oom van de held, die communiceert via Morse-knallen.

The Man With The Balloons

1965 |

1965. Marco Ferreri.

Een Napolitaanse beeldhouwer kan droom en werkelijkheid niet meer scheiden. Na een ontmoeting met een rijkaard, die bang voor een moordaanslag zegt te zijn, droomt hij dat zijn gehate buren de daders zijn en geeft ze vervolgens aan bij de politie. Deze op een succesvol volksstuk geïnspireerde film van De Filippo mist verve en fantasie in de regie om deze stof aannemelijk te maken. De voor de export ingelaste rol van Welch voegt zowel decoratie toe als overbodige extra-complicaties aan het bizarre verhaal. Het aardigste is nog De Filippo's eigen rol als de met explosieven experimenterende oom van de held, die communiceert via Morse-knallen.

Oggi, domani, dopodomani

1965 |

1965. Eduardo De Filippo en Luciano Salce. Met o.a. Pamela Tiffin, Marcello Mastroianni en Virna Lisa.

Een Napolitaanse beeldhouwer kan droom en werkelijkheid niet meer scheiden. Na een ontmoeting met een rijkaard, die bang voor een moordaanslag zegt te zijn, droomt hij dat zijn gehate buren de daders zijn en geeft ze vervolgens aan bij de politie. Deze op een succesvol volksstuk geïnspireerde film van De Filippo mist verve en fantasie in de regie om deze stof aannemelijk te maken. De voor de export ingelaste rol van Welch voegt zowel decoratie toe als overbodige extra-complicaties aan het bizarre verhaal. Het aardigste is nog De Filippo's eigen rol als de met explosieven experimenterende oom van de held, die communiceert via Morse-knallen.

La Decima vittima

1965 | Sciencefiction

Italië 1965. Sciencefiction van Elio Petri. Met o.a. Marcello Mastroianni, Ursula Andress, Elsa Martinelli, Salvo Randone en Massimo Serato.

In toekomst is oorlog uitgebannen en de agressie gekanaliseerd tot een reeks geselecteerde killers die elkaar onderling mogen uitroeien. Amerikaanse komt naar Rome om haar tiende slachtoffer te scoren en dringt zich als journaliste op aan kampioen-doder die haar onmiddellijk doorheeft, maar niettemin verliefd wordt. SF-satire kreeg visuele uitwerking volgens op-art-mode van jaren zestig die verrassend contrasterend werkt met ruïnes en monumenten van oude Rome. Atletische en expressieloze schoonheid van Andress kreeg hier ideale rol, al blijft het onwaarschijnlijk dat Mastroianni haar verkiest boven levendige Martinelli.

L'uomo dei cinque palloni

1965 | Experimenteel

Italië/Frankrijk 1965. Experimenteel van Marco Ferreri. Met o.a. Marcello Mastroianni, Catherine Spaak, William Berger, Sonia Romanoff en Antonio Attoviti.

Een snoepfabrikant laat als reclamestunt kinderballonnetjes verspreiden. Hij raakt geobsedeerd door de vraag hoever een ballon kan worden opgeblazen zonder te knappen. Niets en niemand biedt een bevredigend antwoord en hij pleegt zelfmoord. Deze bizarre voorstudie van DILLINGER E MORTO - een film waarin onnutte acties tot een indringender ritueel werden gemaakt - moest jaren op distributie wachten en werd tussentijds nog ingekort tot een sketch van OGGI, DOMANI, DOPPODOMANI. Belangwekkend in relatie tot Ferreri's latere films, maar niet echt overtuigend. Scenario van Ferreri en Rafael Ascona. Camerawerk van Aldo Tonti.

Casanova 70

1965 | Komedie, Erotiek

Italië/Frankrijk 1965. Komedie van Mario Monicelli. Met o.a. Marcello Mastroianni, Virna Lisi, Michèle Mercier, Marisa Mell en Margaret Lee.

Een Navo-officier is impotent, behalve wanneer de amoureuze situatie levensgevaarlijke risico's met zich meebrengt. Hij mint een leeuwentemster in de piste, vrouwen van jaloerse echtgenoten en komt tenslotte voor de rechter op beschuldiging van moord. De spottende omkering van de mythe van de 'latin lover' toont het romantische idool Mastroianni niettemin in een serie pikante situaties, die de film onderhoudend, maar slechts bij vlagen echt leuk maken. Het gedeelte met Ferreri als wantrouwende ega van Mell is een hoogtepunt.

Matrimonio all'italiana

1964 | Komedie, Drama, Romantiek, Experimenteel

Italië/Frankrijk 1964. Komedie van Vittorio De Sica. Met o.a. Sophia Loren, Marcello Mastroianni, Aldo Puglisi, Tecla Scarano en Marilù Tolo.

Vlak na WO II begint de Napolitaan Domenico Soriano (Mastroianni) een relatie met prostituee Filumena Marturano (Loren) die 22 jaar zal duren. In de loop van de tijd heeft Filumena een steeds grotere rol gekregen in het leven en de zakelijke beslommeringen van Domenico. Maar dan kondigt hij aan met een jonge werkneemster te trouwen. Filumena wordt ernstig ziek en heeft als laatste wens 'eerzaam gehuwd' te sterven. Onmiddellijk na de trouwplechtigheid herstelt ze wonderbaarlijk. La Loren kon zich helemaal uitleven in deze klucht, die net als haar andere samenwerkingsverbanden met Mastroianni weer zeer geslaagd was.

I Compagni

1964 | Drama

Frankrijk/YU/Italië 1964. Drama van Mario Monicelli. Met o.a. Marcello Mastroianni, Annie Girardot, Renato Salvatori, Bernard Blier en François Périer.

De niet ingewilligde eisen van fabrieksarbeiders in Turijn in 1905 leiden tot een staking, die wordt gebroken door werkelozen van buitenaf. Een socialistische professor zet de arbeiders aan tot de bezetting van de fabriek, waarna het leger ingrijpt en er slachtoffers vallen. Een opmerkelijk sociaal fresco dat ondanks de historische situering nog altijd actueel is (en bleek bij het uitkomen kwa belangstelling van het publiek zelfs zijn tijd vooruit). Treffend getekende en geacteerde personages, vooral Mastroianni als studeerkamer-revolutionair. Scenario van regisseur Monicelli, Agenore Incrocci en Furio Scarpelli.

The Organizer

1963 |

1963. Mario Monicelli. Met o.a. Renato Salvatori, Annie Girardot en Marcello Mastroianni.

De niet ingewilligde eisen van fabrieksarbeiders in Turijn in 1905 leiden tot een staking, die wordt gebroken door werkelozen van buitenaf. Een socialistische professor zet de arbeiders aan tot de bezetting van de fabriek, waarna het leger ingrijpt en er slachtoffers vallen. Een opmerkelijk sociaal fresco dat ondanks de historische situering nog altijd actueel is (en bleek bij het uitkomen kwa belangstelling van het publiek zelfs zijn tijd vooruit). Treffend getekende en geacteerde personages, vooral Mastroianni als studeerkamer-revolutionair. Scenario van regisseur Monicelli, Agenore Incrocci en Furio Scarpelli.

Otto e mezzo

1963 | Drama, Komedie, Experimenteel

Italië 1963. Drama van Federico Fellini. Met o.a. Marcello Mastroianni, Anouk Aimée, Claudia Cardinale, Sandra Milo en Barbara Steele.

Mastroianni is filmregisseur Guido, die net een grote hit achter de rug heeft. Hij trekt zich terug in een rustoord om bij te komen, maar daar komt niets van terecht: niet alleen doet zijn producent alweer een beroep op hem, ook zijn vrouw en minnares eisen zijn aandacht. Terwijl Guido worstelt met zijn 'regisseursblok' verliest hij zich in herinneringen en fantasieën. Zeer persoonlijk werk van grootmeester Fellini die - na zijn eigen internationale succes La dolce vita - de balans van zijn carrière en persoonlijke leven opmaakt en het creatieve proces van het menselijk brein bestudeert. Zo worden beelden van een dansende prostituée op het strand, de overleden ouders van de regisseur, jeugdherinneringen aan een circus en een groep vrouwen die de regisseur met een zweep denkt te temmen, even logisch als onlogisch met elkaar verbonden. Bizar, sensueel vormgegeven drama werd onderscheiden met twee Oscars: voor beste niet-Engelstalige film en voor de kostuums van Piero Gherardi.

Ieri, oggi, domani

1963 | Komedie

Frankrijk/Italië 1963. Komedie van Vittorio De Sica. Met o.a. Sophia Loren, Marcello Mastroianni, Tina Pica, Aldo Giuffrè en Armando Trovajoli.

Napels, Milaan en Rome zijn de fraai in beeld gebrachte plaatsen van handeling in dit lichtvoetige drieluik van de Italiaanse regisseur De Sica. Loren is op d'r best in het laatste deel als de Romeinse prostituee Mara die een week van kuisheid betracht na een korte 'relatie' met een verliefde seminariestudent (Ridolfi). Mara's gefrustreerde minnaar Rusconi (Mastroianni) mag hunkerend toekijken bij een inmiddels fameuze striptease (een scène die nog eens dunnetjes werd overgedaan in Altmans Prêt-à-porter, 1994). Ieri, oggi, domani kreeg Oscar voor de Beste Buitenlandse Film.

Vie privée

1962 | Drama, Biografie

Frankrijk/Italië 1962. Drama van Louis Malle. Met o.a. Brigitte Bardot, Marcello Mastroianni, Dirk Sanders, Gregor von Rezzori en Eléonore Hirt.

Onthullende, sterk biografische film over het fenomeen Brigitte Bardot. In het interviewboek 'Malle on Malle' van Philip French noemt de regisseur zijn film Vie privée een van de twee 'ongelukjes' in zijn filmografie (de andere is de Amerikaanse komedie Crackers). Malle was gewaarschuwd voor de wispelturige Bardot en ze bleek tijdens de opnames inderdaad vol sterallures. Tegenspeler Marcello Mastroianni probeerde een week voor de opnames vergeefs onder zijn contract uit te komen. Het beste deel van de film, gesitueerd in het Italiaanse Spoleto, werd grotendeels geïmproviseerd. In haar autobiografie 'Initialen B.B.', klaagt Bardot dat Vie privée een leven, 'een aaneenschakeling van schandalen', oprakelde dat ze juist achter zich wilde laten.

Cronaca familiare

1962 | Drama

Italië/Frankrijk 1962. Drama van Valerio Zurlini. Met o.a. Marcello Mastroianni, Jacques Perrin, Valeria Ciangottini, Sylvie en Salvo Randone.

Twee broers zijn na de dood van hun ouders gescheiden van elkaar en in verschillende sociale omstandigheden opgevoed, maar vinden de genegenheid voor elkaar terug bij de gezamenlijke bezoeken aan hun grootmoeder. De maatschappelijk meest geslaagde wordt ongeneeslijk ziek en inspanningen van zijn oudere broer om medische zorg kunnen hem niet redden. Ingetogen psychologische film laat ontwikkelingen zien tegen de achtergrond van het Italië voor, tijdens en vlak na WO II en laat met name de stad Florence een wezenlijke rol meespelen. Treffend spel over de hele linie, al is het engelachtig voorkomen van Perrin wat te opgelegd pandoer voor de rol van slachtoffer. De film werd bekroond met de Gouden Leeuw op het filmfestival van Venetië. Het scenario is van Mario Missiroli en regisseur Zurlini, die de roman van Vasco Pratolini bewerkten. Camerawerk van Giuseppe Rotunno. Technicolor, Mono.

La Notte

1961 | Drama, Romantiek, Experimenteel

Frankrijk/Italië 1961. Drama van Michelangelo Antonioni. Met o.a. Jeanne Moreau, Marcello Mastroianni, Monica Vitti, Bernhard Wicki en Rosy Mazzacurati.

De dodelijke ziekte van een huisvriend brengt de vrouw van een schrijver na tien jaar huwelijk in een onbestemde crisis. Tijdens een grote receptie dolen ze onafhankelijk van elkaar rond en hebben tot niets leidende flirts met anderen. In de ochtenduren doen ze een wanhopige poging om de liefde van weleer te doen herleven. Deze beroemde Antonioni-film suggereert in zeer zorgvuldige beelden de vergankelijkheid van emoties, met nauwelijks enige uiterlijke actie en een minimum aan dialogen. De film doet nu enigszins steriel aan, omdat de acteurs ondergeschikt zijn gemaakt aan de fotografische compositie in plaats van hun gevoelens zelf te mogen uitdrukken.

L'assassino

1961 | Drama, Misdaad

Italië/Frankrijk 1961. Drama van Elio Petri. Met o.a. Marcello Mastroianni, Micheline Presle, Christina Gaioni, Salvo Randone en Andrea Checchi.

Maatschappelijk geslaagde antiquair wordt gearresteerd op verdenking van moord op ex-geliefde. Uit onderzoek blijkt hoe hij zijn huidige status heeft bereikt. Politie-intrige is aanleiding voor psychologisch portret van karakterzwakke streber. Zeer goed geacteerd in alle rollen. De officiële debuutfilm van Petri.

Fantasmi a Roma

1961 | Komedie, Horror

Italië 1961. Komedie van Antonio Pietrangeli en Antonioni Pietrangeli. Met o.a. Marcello Mastroianni, Vittorio Gassman, Belinda Lee, Sandra Milo en Eduardo De Filippo.

Een berooide edelman woont in een oud kasteel met de spoken van de libertijnse vroegere bewoners. Na zijn dood voegt hij zich bij hen en weet samen met hen de erfgenaam te helpen om het kasteel te redden van de afbraak. Vermakelijke en zorgvuldig gemaakte komedie geeft de sterke rolbezetting de kans tot uitbundig spel, omdat de spoken in hun commentaar en interventies niet worden gegeneerd door zichtbaarheid. Ook bekend als GHOSTS OF ROME.

Divorzio all'italiana

1961 | Komedie

Italië 1961. Komedie van Pietro Germi. Met o.a. Marcello Mastroianni, Daniela Rocca, Stefania Sandrelli, Leopoldo Trieste en Margherita Girelli.

Toen deze film gemaakt werd was scheiden in Italië nog niet toegestaan. Toch wil de reeds gehuwde Siciliaanse baron Fernando Cefalú (Mastroianni) met zijn mooie zestienjarige nichtje Angela (Sandrelli) trouwen. Hij wil dus van zijn vrouw af. Als zij overspel zou plegen kan hij haar vermoorden en er met een lichte straf vanaf komen, hij moet immers zijn eer verdedigen. Hij zoekt dus een minnaar voor zijn vrouw. Venijnige, af en toe bijzonder geestige satire op de Italiaanse huwelijkswetgeving en dubbele moraal, met een fraaie hoofdrol voor Mastroianni. Oscar voor het scenario.

La dolce vita

1960 | Drama, Romantiek

Italië/Frankrijk 1960. Drama van Federico Fellini. Met o.a. Marcello Mastroianni, Anita Ekberg, Anouk Aimée, Lex Barker en Yvonne Furneaux.

Journalist Marcello Rubini (Mastroianni) holt van de ene primeur naar het volgende schandaal, slaapt in een bordeel, bezoekt een intellectueel, alles te midden van de jetset van Rome. Hij weet zijn cynische afstandelijkheid te bewaren, maar hij ontdekt te laat dat hij van zichzelf en van het 'echte leven' is vervreemd. Een van de beste en in elk geval meest toegankelijke films uit Fellini's oeuvre, met spectaculaire, aangrijpende en vermakelijke episodes, waaronder de beroemde scène van Mastroianni en Ekberg in de Trevifontein. Gouden Palm in Cannes.

Il bell'Antonio

1960 | Drama, Komedie

Italië/Frankrijk 1960. Drama van Mauro Bolognini. Met o.a. Marcello Mastroianni, Claudia Cardinale, Pierre Brasseur, Rina Morelli en Tomas Milian.

Direct na La dolce vita gooide Mastroianni moedig zijn imago van viriele beau overhoop. Als Siciliaan 'Mooie' Antonio gaat hij een gearrangeerde verbintenis aan met notarisdochter Barbara (Cardinale), maar wanneer families, pastoor en dorpsgenoten in de gaten krijgen dat het huwelijk bedtechnisch een fataal slappe vertoning is, zijn de rapen gaar. Door Armando Nannuzzi prachtig gefotografeerd drama uit de gouden jaren van de Italiaanse cinema veegt de vloer aan met naargeestige mores. Scenariobijdragen van Pier Paolo Pasolini.

FernandoI, re di Napoli

1960 | Komedie

Italië 1960. Komedie van Gianni Franciolini. Met o.a. Vittorio De Sica, Aldo Fabrizi en Marcello Mastroianni.

Direct na La dolce vita gooide Mastroianni moedig zijn imago van viriele beau overhoop. Als Siciliaan 'Mooie' Antonio gaat hij een gearrangeerde verbintenis aan met notarisdochter Barbara (Cardinale), maar wanneer families, pastoor en dorpsgenoten in de gaten krijgen dat het huwelijk bedtechnisch een fataal slappe vertoning is, zijn de rapen gaar. Door Armando Nannuzzi prachtig gefotografeerd drama uit de gouden jaren van de Italiaanse cinema veegt de vloer aan met naargeestige mores. Scenariobijdragen van Pier Paolo Pasolini.

Adua e le compagne

1960 | Drama, Komedie

Italië 1960. Drama van Antonio Pietrangeli. Met o.a. Simone Signoret, Sandra Milo, Emmanuelle Riva, Marcello Mastroianni en Gina Rovere.

Vier prostituées zijn uit een bordeel ontsnapt en willen voor zichzelf beginnen, maar verbergen dat achter de exploitatie van een wegrestaurant. De horeca biedt echter zoveel bevrediging en relatieve rust dat ze 'uit het leven' willen stappen. De eisen van hun geldschieter maakt dit onmogelijk. Deze tragikomische variant op vroegere trottoirfilm wordt gedragen door de laconieke en agressieve rol van Signoret en de contrasterende typeringen van haar vriendinnen. Mastroianni heeft een ondergeschikte rol als luie profiteur.

Tutti innamorati

1959 | Komedie

Italië/Frankrijk 1959. Komedie van Giuseppe Orlandini. Met o.a. Jacqueline Sassard, Marcello Mastroianni, Gabriele Ferzetti, Marisa Merlini en Nando Bruno.

De relatie tussen oude schoolvrienden - twee mannen, één vrouw - wordt beslissend beïnvloed door een jong meisje dat haar zinnen heeft gezet op één van de makkers, die dan zijn invloed ook gebruikt om de andere twee na jaren eindelijk bij elkaar te brengen. De innemende komedie - bedacht en gesuperviseerd door de in 'vriendschapsfilms' gespecialiseerde Franco Rossi - heeft treffende rollen van Sassard als de doortastende jongedame en vooral van Merlini als de bijna-oude vrijster wier geduld opraakt. In de weinig doortastende regie zijn Mastroianni en Ferzetti te voorspelbaar in hun eeuwige onvolwassenheid.

The Tailor's Maid

1959 |

1959. Mario Monicelli. Met o.a. Memmo Carotenuto, Fiorella Mari, Marisa Merlini, Marcello Mastroianni en Vittorio De Sica.

De relatie tussen oude schoolvrienden - twee mannen, één vrouw - wordt beslissend beïnvloed door een jong meisje dat haar zinnen heeft gezet op één van de makkers, die dan zijn invloed ook gebruikt om de andere twee na jaren eindelijk bij elkaar te brengen. De innemende komedie - bedacht en gesuperviseerd door de in 'vriendschapsfilms' gespecialiseerde Franco Rossi - heeft treffende rollen van Sassard als de doortastende jongedame en vooral van Merlini als de bijna-oude vrijster wier geduld opraakt. In de weinig doortastende regie zijn Mastroianni en Ferzetti te voorspelbaar in hun eeuwige onvolwassenheid.

Il Nemico di mia moglie

1959 | Komedie

Italië 1959. Komedie van Gianni Puccini. Met o.a. Marcello Mastroianni, Giovanna Ralli, Vittorio De Sica, Luciana Paluzzi en Memmo Carotenuto.

De liefde voor de voetbalsport heeft een scheidsrechter zijn opleiding doen verwaarlozen, zodat zijn echtgenote genoodzaakt is om ook te werken en hem op haar vrije zondagen nooit ziet. De pogingen om zijn leven te beteren worden doorkruist door de avances van een vrouwelijke voetbalfan die hem haar club wil laten bevoordelen, maar als hij door overenthousiaste supporters wordt mishandeld, overwint toch de echtelijke liefde. Een aardig gegeven, maar de goede spelers krijgen te weinig kans in de fantasieloze uitwerking en de al te flauwe grappen.

Ferdinando I, re di Napoli

1959 | Komedie, Historische film

Italië 1959. Komedie van Gianni Franciolini. Met o.a. Peppino De Filippo, Eduardo De Filippo, Titina de Filippo, Aldo Fabrizi en Marcello Mastroianni.

Koning Ferdinand begeeft zich 's avonds als vagebond vermomd in de volkswijken van Napels en ervaart zo hoe er echt over hem wordt gedacht. Zijn verliefdheid op de vrouwelijke ster van een toneelgezelschap doet hem de revolutionaire boodschap van hun stuk eerst niet herkennen, maar later worden de spelers tot de strop veroordeeld totdat Napoleon net op tijd Napels verovert. De kleurrijke kostuumkomedie wil in de eerste plaats de befaamde theaterfamilie De Filippo laten schitteren, maar de hen omringende sterren komen lang niet allemaal tot de gewenste uitbundige speelstijl.

Where The Hot Wind Blows!

1958 |

1958. Jules Dassin. Met o.a. Melina Mercouri, Pierre Brasseur, Gina Lollobrigida, Yves Montand en Marcello Mastroianni.

Koning Ferdinand begeeft zich 's avonds als vagebond vermomd in de volkswijken van Napels en ervaart zo hoe er echt over hem wordt gedacht. Zijn verliefdheid op de vrouwelijke ster van een toneelgezelschap doet hem de revolutionaire boodschap van hun stuk eerst niet herkennen, maar later worden de spelers tot de strop veroordeeld totdat Napoleon net op tijd Napels verovert. De kleurrijke kostuumkomedie wil in de eerste plaats de befaamde theaterfamilie De Filippo laten schitteren, maar de hen omringende sterren komen lang niet allemaal tot de gewenste uitbundige speelstijl.

Un ettaro di cielo

1958 | Komedie

Italië 1958. Komedie van Aglauco Casadio. Met o.a. Marcello Mastroianni en Rosanna Schiaffino.

Severino Balestra (Mastroianni) is een uitgekookte straatventer die lootjes verkoopt met als hoofdprijs een plaatsje in de hemel. Er zijn heel wat naïeve oudjes die erin tuinen. Mastroianni is, als altijd, heel geloofwaardig in zijn rol.

Racconti d'estate

1958 | Komedie

Italië/Frankrijk 1958. Komedie van Gianni Franciolini. Met o.a. Alberto Sordi, Michèle Morgan, Marcello Mastroianni en Franco Fabrizi.

Het verhaal speelt aan de Rivièra, midden in het zomer- en vakantieseizoen. Romantiek en frivole avontuurtjes gaan hand in hand. Weinig opzienbarende maar best amusante sitcom.

La loi

1958 | Drama

Italië/Frankrijk 1958. Drama van Jules Dassin. Met o.a. Gina Lollobrigida, Yves Montand, Pierre Brasseur, Marcello Mastroianni en Melina Mercouri.

Een Italiaans dorpje wordt geregeerd door een rijke bandiet inplaats van de gerespecteerde, maar berooide burgemeester. De komst van een landbouwingenieur doet de conflicten en emoties nog verder oplaaien. De sociale roman van Roger Vailland werd een opgeklopt melodrama met dankbare rollen voor de acteurs - vooral Montand als bandiet. Lollobrigida heeft niet de leeftijd meer voor de uitdagende, maar prille maagd en Mercouri als gefrustreerde burgemeestersvrouw met een zwak voor jongelieden is ronduit belachelijk. Scenario van de regisseur en Françoise Giroud. Ook bekend als WHERE THE HOT WIND BLOWS.

I soliti ignoti

1958 | Komedie, Misdaad

Italië 1958. Komedie van Mario Monicelli. Met o.a. Vittorio Gassman, Marcello Mastroianni, Claudia Cardinale, Renato Salvatori en Totò.

Een groep kruimeldieven plant, geholpen door een oude rot in het vak, een ambitieuze kraak: via een leegstaand huis kunnen ze makkelijk in de kluis komen van het pandjeshuis ernaast. Helaas laten de stoethaspels hun aandacht nogal verstrooien door de zorg voor hun moeder, hun baby, of de eer van hun veel te knappe zus. Klassieke Italiaanse komedie, het startpunt van een genre, maakte voor het eerst gebruik van het komische talent van Gassman en Mastroianni. Grappig, inventief en soms (voor 1958) opmerkelijk hard.

Amore e guai

1958 | Komedie

Italië 1958. Komedie van Angelo Dorigo. Met o.a. Richard Basehart, Valentina Cortese, Marcello Mastroianni, Eloisa Cianni en Maurizio Arena.

Een drieluik: een ober in een treinrestauratie heeft door werktijden zelden de gelegenheid om de kioskverkoopster met wie hij verloofd is, te zien. De jongeman kan het flirten niet laten en begeeft zich op de dag van zijn verloving in een nieuw, kort avontuurtje. De onverbiddelijke optimist blijft, ondanks zijn celstraf en het feit dat zijn geliefde door een shock stom geworden is, op een betere toekomst hopen. De acteurs proberen hun rollen méér mee te geven dan de schetsmatigheid van de korte verhalen toelaat, maar het resultaat is noch aandoenlijk noch interessant.

Le Notti bianche

1957 | Drama

Italië 1957. Drama van Luchino Visconti. Met o.a. Maria Schell, Marcello Mastroianni, Jean Marais, Clara Calamai en Dirk Sanders.

Een jongeman weerhoudt een meisje van zelfmoord dat vergeefs heeft gewacht op een huurder in een familiepension op wie ze een jaar eerder verliefd werd en die niet op de afspraak is verschenen. Hij spant zich in om haar nieuwe levensvreugde te bezorgen en lijkt daar eindelijk in geslaagd als de vroegere minnaar vertraagd tòch op afspraak verschijnt. Deze eigentijdse bewerking van Dostojevski's WITTE NACHTEN kreeg een mysterieuze, meer verstandelijke dan romantische aanpak van Visconti die Mastroianni zijn eerste serieuze rol gaf. Voorzichtige, aarzelende emoties worden boeiend neergezet en met de omgeving gecontrasteerd, al dikt Schell de aandoenlijkheid van de heldin met àl te gekunstelde effecten aan.

La Ragazza della salina

1957 | Drama

YU/Duitsland/Italië 1957. Drama van Frantisek Cáp. Met o.a. Isabelle Corey, Marcello Mastroianni, Peter Carsten, Jester Naefe en Mario Adorf.

Een aantrekkelijk weesmeisje doet hartstocht en rivaliteit in een vissersdorp hoog oplaaien; en ze wordt zelfs van moord verdacht. Een brave visser bewijst haar onschuld en zal haar daarmee definitief veroveren. Alle clichés van de Duitse streekroman zijn verplaatst naar en verhevigd door een zuidelijke situering, in de omgeving van Triëst. Ook bekend als MÄNNER UND MÄDCHEN.

Il momento più bello

1957 | Drama

Frankrijk/Italië 1957. Drama van Luciano Emmer. Met o.a. Marcello Mastroianni, Giovanna Ralli, Marisa Merlini, Riccardo Garrone en Bice Valori.

Een jonge arts is een vurig voorvechter van een methode van pijnloze bevalling, maar loopt stuk op het wantrouwen van collega's en superieuren. Intussen heeft een verliefde verpleegster samen met een bevriende vroedvrouw zijn theorieën met succes in praktijk gebracht en kan zij met geslaagde voorbeelden voor hem pleiten. De arts vraagt haar dankbaar ten huwelijk. Het toendertijd hete hangijzer wordt gepresenteerd in een clichématige dokter- en verpleegsterromantiek die echter door de acteurs met overtuiging wordt gespeeld en een boeiende samenhang krijgt in een documentaire benadering.

II Medico e lo stregone

1957 | Drama, Komedie

Italië 1957. Drama van Mario Monicelli. Met o.a. Marcello Mastroianni, Vittorio De Sica, Alberto Sordi, Marisa Merlini en Lorella de Luca.

Een jonge arts komt in een klein dorpje waar de bevolking altijd een bijgelovig beroep heeft gedaan op een 'genezer' en van de diensten van de jonge arts geen gebruik wil maken. De verliefde huishoudster vraagt een liefdesdrank aan de genezer waardoor de arts bijna vergiftigd wordt, zodat hij de politie erbij haalt. Hoewel deze satire op tradities inmiddels gedateerd is, heeft de film vaart en uitbundige humor die de aandacht nog steeds vasthouden.

Il Bigamo

1956 | Komedie

Italië 1956. Komedie van Luciano Emmer. Met o.a. Marcello Mastroianni, Giovanna Ralli, Vittorio De Sica, Marisa Merlini en Franca Valeri.

Nietsvermoedende huisvader wordt geconfronteerd met tweede echtgenote die zijn terugkeer bij haar eist. Pogingen om onschuld binnen gezin en voor gerecht te bewijzen stranden, tot wederhelft van 'tweede vrouw' opduikt. Komedie was voor Italië in de jaren vijftig pikanter dan daarbuiten, maar heeft amusante typeringen in rumoerig opgebouwde situaties. De Sica grijpt Schmierekansen van rol als breedsprakig advocaat met beide handen aan.

The Island Princess

1955 |

1955. Paolo Moffa. Met o.a. Silvana Pampanini en Marcello Mastroianni.

Nietsvermoedende huisvader wordt geconfronteerd met tweede echtgenote die zijn terugkeer bij haar eist. Pogingen om onschuld binnen gezin en voor gerecht te bewijzen stranden, tot wederhelft van 'tweede vrouw' opduikt. Komedie was voor Italië in de jaren vijftig pikanter dan daarbuiten, maar heeft amusante typeringen in rumoerig opgebouwde situaties. De Sica grijpt Schmierekansen van rol als breedsprakig advocaat met beide handen aan.

Tam-Tam mayumbe

1955 |

Italië/Frankrijk 1955. Gian Gaspare Napolitano. Met o.a. Charles Vanel, Pedro Armendáriz, Kerima, Marcello Mastroianni en Jacques Berthier.

Een met gezondheidszorg belaste ambtenaar in het Congo van 1925 zoekt bewijzen voor alcoholverkoop aan inboorlingen door dranksmokkelaar. Ondertussen is zijn geliefde onderwerp van rivaliteit tussen een jonge arts en politieke vluchteling. Exotische avonturen in het koloniale tijdperk, gefilmd in een periode dat daar nog weinig politieke vraagtekens bij werden geplaatst.

Padri e figli

1955 | Komedie

Italië 1955. Komedie van Mario Monicelli. Met o.a. Vittorio De Sica, Antonella Lualdi, Marcello Mastroianni, Franco Interlenghi en Marisa Merlini.

In vijf gezinnen lopen generatieconflicten en andere problemen met kinderen, hun studie en verliefdheden parallel en beïnvloeden elkaar tot een bevredigende afloop. Het vernuftig geconstrueerd scenario kreeg een temperamentvolle vertolking en een losse en speelse vormgeving.

La fortuna di essere donna

1955 | Komedie

Italië 1955. Komedie van Alessandro Blasetti. Met o.a. Sophia Loren, Charles Boyer, Marcello Mastroianni, Elisa Cegani en Titina de Filippo.

Een volksmeisje wordt door een fotograaf tot cover-girl gemaakt en probeert hem jaloers te maken door een flirt met een adellijke filmmagnaat die haar voorbereidt voor de lancering als ster, tot zijn dominerende echtgenote daar een stokje voor steekt. Niet in staat tot een carrière op eigen kracht keert ze bij de fotograaf terug. Aardige satire wordt gedragen én gesaboteerd door Loren die ideaal voor het personage is, maar als actrice nog te weinig ontwikkeld om óók een dubbele bodem te kunnen spelen. De ironie van Boyer is een geraffineerdere film waardig.

La Bella mugnaia

1955 | Komedie, Historische film

Italië 1955. Komedie van Mario Camerini. Met o.a. Sophia Loren, Vittorio De Sica, Marcello Mastroianni, Yvonne Sanson en Paolo Stoppa.

Aantrekkelijke molenaarsvrouw weet door onschuldige flirts met notabelen, haar echtgenoot te sparen voor zware belastingheffing in 17de-eeuws Italië dat bezet is door Spanje. Een jaloezie-uitbarsting doet de echtgenoot in de gevangenis belanden, waarna de vrouw met raffinement de Spaanse gouveneur in de waan brengt, dat ze hem ter wille is, toch haar eer bewaart en vrijlating van de molenaar bewerkstelligt. Kleurrijke verfilming van Alarcon's roman De driekanten steek geeft Loren temperamentvolle kansen, hoewel de tegenspelers het beste van het spel krijgen en nemen.

Tyrma

1954 | Avonturenfilm

Spanje/Italië 1954. Avonturenfilm van Paolo Moffa. Met o.a. Silvana Pampanini, Gustavo Rojo, Marcello Mastroianni en Elvira Quintillá.

Een Castiliaanse kapitein moet prinses Guyamina redden uit de handen van een arglistig edelman. Een eenvoudig avonturenmelodrama, waarin Mastroianni een van zijn eerste belangrijke rollen heeft gespeeld.

Tempi nostri

1954 | Komedie

Italië/Frankrijk 1954. Komedie van Alessandro Blasetti en Paul Paviot. Met o.a. Memmo Carotenuto, Elisa Cegani, Sophia Loren, Totò en Eduardo De Filippo.

Blasetti die met ALTRI TEMPI de formule van episodefilm een nieuw leven inblies, brengt een reeks schetsen, waarin ondanks armoede en sociale achterstand het optimisme toch steeds wint. Verschillende happy endings zijn meer sympathiek dan overtuigend, maar de film boeit toch, mede door de sterke rolbezetting. Beste schetsen zijn met Mastroianni en Padovani als arm echtpaar dat een baby te vondeling legt en na berouw probeert hem terug te vinden en met De Sica en Cegani als bejaarde filmfiguranten die elkaar nog van vroeger kennen.

Peccato che sia una canaglia

1954 | Komedie

Italië 1954. Komedie van Alessandro Blasetti. Met o.a. Sophia Loren, Vittorio De Sica, Marcello Mastroianni, Walter Bartoletti en Mario Passante.

Een meisje gebruikt haar charme als afleidingsmanoeuvre terwijl haar vader en zijn handlangers stationsdiefstallen plegen. Een jonge taxichauffeur wordt ook het slachtoffer, maar is zo verliefd dat hij hen aan de politie laat ontsnappen. Deze uitbundige komedie - naar een verhaal van Moravia - liet voor het eerst de mogelijkheden van Loren zien als temperamentvol comédienne en koppelde haar - ook voor het eerst - aan Mastroianni. Een verrukkelijke rol van De Sica als stelende vader.

La Valigia dei sogni

1954 | Komedie, Documentaire

Italië 1954. Komedie van Luigi Comencini. Met o.a. Umberto Melnati, Maria Pia Casilio, Elena Makowska, Ludmilla Dubarova en Roberto Risso.

Een ex-acteur redt oude films uit een fabriek waar filmafval wordt verwerkt en geeft daarmee priv[KA1]e-vertoningen. Door een fout van zijn assistente ontstaat er een celluloidbrand, die voor de overheid aanleiding is om een officieel filmarchief op te richten. Dit zinnige pleidooi voor een cinamatheek en filmconservering wordt in een amusant verhaal afgewisseld met oude filmfragmenten (o.a. met Eleanore Duse). Het heeft na 30 jaar helaas niets aan actualiteit verloren: de overheid en de filmindustrie zelf zijn nog steeds onvoldoende overtuigd van de noodzaak tot conservering.

La Schiava del peccato

1954 |

Italië 1954. Raffaello Matarazzo. Met o.a. Silvana Pampanini, Marcello Mastroianni, Franco Fabrizi, Camillo Pilotto en Paul Muller.

Een prostiuée geeft haar werk op om een weesje te kunnen adopteren en ontmoet dan haar vroegere minnaar, die denkt dat het zijn kind is. Door haar verleden moet ze toch van het kind afstand doen en ziet haar pas weer terug als volwassen vrouw. Deze zoveelste film van de specialist van de Italiaanse smartlap over 'verboden moederliefde' wordt zeer gehandicapt door het optreden van Pampanini, die het pathos van haar rol geen enkele overtuigingskracht kan geven.

La Principesse della Canarie

1954 | Avonturenfilm, Historische film

Italië/Spanje 1954. Avonturenfilm van Paolo Moffa. Met o.a. Silvana Pampanini, Marcello Mastroianni, Gustavo Rojo, Jose Maria Lado en Elvira Quintilla.

In de 15de eeuw probeert de Spaanse regering de Canarische Eilanden te koloniseren, als de kroonprinses van Gran Canaria een jonge Spaanse commandant het leven redt. Ze wordt verliefd op hem, zonder dat ze elkaars identiteit kennen. Zowel de oorlogs- als de liefdesconflicten monden uit in een verzoening. Acht schrijvers droegen bij tot dit warrig, romantisch avonturenverhaal, dat in de opgeklopte regie en spelprestaties vaak onbedoeld komisch werkt maar daardoor óók onderhoudend blijft. Mastroianni is te zien in een absurde miscasting

Giorni d'amore

1954 | Komedie

Italië/Frankrijk 1954. Komedie van Leopoldo Savona en Giuseppe de Santis. Met o.a. Marina Vlady, Marcello Mastroianni, Giulio Calì, Pina Gallini en Dora Scarpetta.

De bruiloft van een verloofd stel op het platteland van de Ciociaria wordt steeds uitgesteld omdat de familie geen geld heeft voor de traditionele feestelijkheden. De jongeman besluit dan het meisje met medeweten van iedereen te ontvoeren om een snelle en discrete huwelijksvoltrekking te forceren. De eenvoudige en innemend geacteerde komedie krijgt een ironische lading door traditiegebondenheid enerzijds en de ook tot het platteland doorgedrongen verworvenheden van het moderne leven anderzijds. De legendarische regisseur van BITTERE RIJST weet dramatisch acteren verrassend op afstand te houden. Scenario van Libero de Libero, Elio Petri, Gianni Puccini en de regisseur. Camerawerk van Otello Martelli.

Casa Ricordi

1954 | Historische film, Muziek, Drama

Italië/Frankrijk 1954. Historische film van Carmine Gallone. Met o.a. Roland Alexandre, Elisa Cegani, Andrea Checchi, Gabriele Ferzetti en Marcello Mastroianni.

Geslacht van Milanese muziekuitgevers stimuleert carrière van de operacomponisten Rossini, Donizetti, Verdi en Puccini en is onderwijl actief in Italiaanse onafhankelijkheidsstrijd. Episodische biografie houdt zich aan alle clichés van verfilmde componistenlevens maar heeft niet de tijd om ze breed uit te bouwen, zodat resultaat onderhoudender is dan gewoonlijk. Internationale cast heeft nauwelijks rollen om te acteren, maar film biedt gelegenheid om reeks bekende gezichten in jonger jaren terug te zien.

Non è mai troppa tardi

1953 | Fantasy, Familiefilm

Italië 1953. Fantasy van Filippo Walter Ratti. Met o.a. Paolo Stoppa, Isa Barzizza, Marcello Mastroianni, Giulio Donnini en Leda Gloria.

Een krenterige pandhuishouder weigert een juweel van zijn jeugdliefde in onderpand te nemen en droomt op kerstavond weg in herinneringen over hoe hij door zijn hebzucht zijn leven verknoeide, en krijgt nachtmerries over zijn eenzame toekomst. Hij ontwaakt herboren en zijn liefdadigheid wordt beloond met een gezellige kerst bij zijn familie. De Italiaanse variant op Dickens' Christmas Carol wordt door de modernisering van het verhaal en door de andere nationaliteit van de acteurs niet overtuigender, hoewel Stoppa een goede Scrooge blijkt.

Lulù

1953 | Drama

Italië 1953. Drama van Fernando Cerchio. Met o.a. Valentina Cortese, Jacques Sernas, Marcello Mastroianni, Luigi Cimara en Luigi Pavese.

Een aristocratische student wordt verliefd op een geraffineerde zangeres die hem door middel van een gefingeerde zwangerschap in een huwelijk manoeuvreert, maar hem ook dan ontrouw blijft. Bij een gewapend treffen tussen de echtgenoot en de minnaar komt ze zelf om het leven. De Italiaanse come- back van Cortese, na haar Hollywood-jaren, in een standaard- melodrama dat ze toch enig ironisch raffinement weet te geven. De tegenstrijdige casting van Sernas als goedgelovige echtgenoot en Mastroianni als de perfide minnaar is merkwaardig, maar werkt niet.

Il Viale della speranza

1953 | Komedie, Drama

Italië 1953. Komedie van Dino Risi. Met o.a. Cosetta Greco, Liliana Bonfatti, Maria Pia Casilio, Piera Simoni en Marcello Mastroianni.

Drie gastes van een Romeins pension dromen van filmroem bij Cinecittà. Alleen de enige artistiek gemotiveerde zal carrière maken, terwijl een tweede een rijke producent strikt en de derde toch haar verloofde in de provincie verkiest. Een milde komedie die inhaakt op de toenmalige sterlancering van 'meisjes van de straat' geeft een aardig en kenmerkend beeld van de toenmalige Italiaanse cinema. Mastroianni speelt een cameraman die zijn geliefde bij haar start in het filmwezen helpt.

Gli Eroi della domenica

1953 | Sportfilm

Italië 1953. Sportfilm van Mario Camerini. Met o.a. Raf Vallone, Cosetta Greco, Elena Varzi, Marcello Mastroianni en Franco Interlegghi.

Een voetbalclub rekent op de capaciteiten van zijn midvoor voor de beslissende wedstrijd, maar diens materialistische vriendin oppert het voorstel om tegen forse betaling een verlies te provoceren. Hij geeft haar de bons, maar hun gesprek is afgeluisterd door een supporter, die meent dat zijn slechte conditie tijdens de wedstrijd toch gefingeerd is. Hoewel er in het voetbal sindsdien veel veranderd is en de wedstrijd voor hedendaagse liefhebbers uiterst tam aandoet - ook omdat de acteurs geen echte voetballers zijn en het gebruik van stands-ins nogal doorzichtig is - heeft de film alleen voor de sportfanaten nog iets aantrekkelijks, want de dramatische verhaalslijntjes zijn niet meer dan een magere tijdvulling.

Febbre di vivere

1953 | Drama, Misdaad

Italië 1953. Drama van Claudio Gora. Met o.a. Marina Berti, Massimo Serato, Anna-Maria Ferrero, Marcello Mastroianni en Sandra Milani.

Een jonge nietsnut en kruimelmisdadiger heeft in zijn plaats zijn vriend de gevangenis in laten gaan, die bij zijn vrijlating zí[KA1]jn deel van de poet eist. Hij probeert hem te sussen door hem te koppelen aan zijn ex-verloofde, wordt ondertussen geconfronteerd met de zwangerschap van zijn huidige vriendin en werkt zich, ook door de talrijke vijanden die hij heeft opgelicht, steeds dieper in de nesten. Dit weinig opmerkelijke misdaad-melodrama was niettemin de eerste Italiaanse film die de morele verwording in het kader van de economische welvaartsstijging aan de orde stelde.

Cronache di poveri amanti

1953 | Drama

Italië 1953. Drama van Carlo Lizzani. Met o.a. Anna-Maria Ferrero, Cosetta Greco, Antonella Lualdi, Marcello Mastroianni en Giuliano Montaldo.

Jonge arbeiders in vooroorlogs Florence verzetten zich tegen fascisme en worden gevangen, gemarteld of gedood door geheime politie. Liefdespaar slaagt erin naar Frankrijk te vluchten. Politiek tijdsbeeld in de stijl van neo-realisme is soms al te melodramatisch. Gelegenheid om bekende acteurs aan begin van hun carri[KA2]ere te zien. (Montaldo ging later zelf politieke films regisseren)

Tragico ritorno

1952 | Drama

Italië 1952. Drama van Pier Luigi Faraldo. Met o.a. Doris Duranti, Marcello Mastroianni, Dante Maggio, Franca Marzi en Benedetta Rulli.

Een doodgewaande krijgsgevangene vindt na de bevrijding zijn vrouw hertrouwd met een ander en raakt na een mislukte zelfmoordpoging steeds verder op drift. Een ex-medegevangene betrekt hem bij diefstallen om zijn emigratie te bekostigen en pleegt een roofmoord op de vader van de nieuwe vriendin van zijn makker. Dit barre melodrama verbeeldt de naoorlogse realiteit en verwarring in allerlei ongeloofwaardige verhaalswendingen, die door Mastroianni als een slaapwandelaar worden geacteerd.

Sensualità

1952 | Drama

Italië 1952. Drama van Clemente Fracassi. Met o.a. Eleonora Rossi-Drago, Amedeo Nazzari, Marcello Mastroianni, Francesca Liddi en Corrado Nardi.

Een politiek vluchtelinge wordt tewerkgesteld op de boerderij van twee broers die beiden verliefd op haar worden. Teleurgesteld in de één trouwt ze met de ander, met als resultaat dat ze elkaar naar het leven staan. Een voor de jaren vijftig typerend melodrama met Rossi-Drago als aardse femme fatale in het voetspoor van Lollobrigida en Mangano.

Sensualita

1952 |

1952. Clemente Fracassi. Met o.a. Francesco Liddi, Amedeo Nazzari, Eleonora Rossi-Drago en Marcello Mastroianni.

Een politiek vluchtelinge wordt tewerkgesteld op de boerderij van twee broers die beiden verliefd op haar worden. Teleurgesteld in de één trouwt ze met de ander, met als resultaat dat ze elkaar naar het leven staan. Een voor de jaren vijftig typerend melodrama met Rossi-Drago als aardse femme fatale in het voetspoor van Lollobrigida en Mangano.

Penne nere

1952 | Drama, Oorlogsfilm

Italië 1952. Drama van Oreste Biancoli. Met o.a. Marcello Mastroianni, Marina Vlady, Guido Celano, Vera Carmi en Enzo Staiola.

Een prille liefde van twee dorpsbewoners in de Italiaanse Alpen wordt verstoord door de Tweede Wereldoorlog, als de mannen moeten vluchten voor de Duitse bezetters. Ook na de wapenstilstand blijft de verzetsgeest ongebroken en het meisje overleeft een levensgevaarlijke verwonding. Hun kind wordt na de oorlog grootgebracht in de nagedachtenis van de gevallen helden. Een zeer geromantiseerde verzetsfilm vol folkloristische elementen en met een spectaculaire confrontatie tussen Duitsers en skiënde Italianen, maar innemend door de nog jeugdige hoofdrollen.

Le Ragazze di Piazza di Spagna

1952 | Komedie

Italië 1952. Komedie van Luciano Emmer. Met o.a. Lucia Bosé, Cosetta Greco, Liliana Bonfatti, Marcello Mastroianni en Eduardo De Filippo.

Een drietal naaisters van een Romeins modehuis verstoren de relatie met hun verloofdes, door romantische fantasieën, maar kiezen tenslotte toch met iets meer realiteitszin voor het huwelijk. Deze conformistische komedie die is gemaakt in de stijl van het neo-realisme geeft behalve aan romantische perikelen ook de nodige aandacht aan de toenmalige woningnood, zodat tevens een interessant tijdsbeeld ontstaat.

L' Eterna catena

1952 | Drama

Italië 1952. Drama van Anton Giulio Majano. Met o.a. Gianna Maria Canale, Marcello Mastroianni, Marco Vicario, Leda Gloria en Aldo Niccodemi.

Een aspirant-zangeres wordt zowel bemind door de broer van haar verloofde, een koopvaardijofficier, als door diens werkgever. De verloofde vermoordt uit jaloezie de scheepsmagnaat, zijn broer neemt de schuld op zich en gaat in het Vreemdelingenlegioen. Volks melodrama was typerend voor de Italiaanse cinema de van jaren vijftig, werkt nu eerder op de lachspieren dan traanklieren ondanks de dodelijk serieuze inzet van de acteurs. Vicario zou later regisseur worden en de filmbroer Mastroianni - hier in voor die periode vaste rol als jonge idealist - leiden in MOGLIAMANTE.

Parigi è sempre Parigi

1951 | Komedie

Frankrijk/Italië 1951. Komedie van Luciano Emmer. Met o.a. Aldo Fabrizi, Ave Ninchi, Lucia Bosé, Marcello Mastroianni en Franco Interlenghi.

Italiaanse voetbalsupporters gaan voor een interland naar Parijs, volgens een clichématig verwachtingspatroon, hopend op avonturen: haute couture en schoonheidsverzorging voor de vrouwen, pikante ontmoetingen voor de mannen, maar alles loopt uit op teleurstellingen, behalve voor de jongeman die géén vooropgezette ideeën had. De mild satirische, toeristische komedie krijgt een extra waarde door het gedateerde, maar nu amusante tijdsbeeld. Montand als onderdeel van de couleur locale zingt alleen enkele chansons.

Atto di accusa

1951 | Drama, Thriller

Italië 1951. Drama van Giacomo Gentilomo. Met o.a. Lea Padovani, Andrea Checchi, Marcello Mastroianni, Karl Ludwig Diehl en Marga Celli.

Een advocaat volgt zijn vrouw naar de plaats waar zij haar uit krijgsgevangenschap teruggekeerde jeugdliefde zal ontmoeten en wordt betrapt door de huisnaaister bij wie het rendez-vous thuis plaats zal vinden. Hij doodt haar per ongeluk, waarna de verdenking op de jonge minnaar valt. De pseudo-filosofie - vooral uit de mond van de echtgenoot - maakt deze simpele thriller al te verstandelijk, ondanks de bekwame regie en het toegewijde spel.

Vita da cani

1950 | Komedie, Musical

Italië 1950. Komedie van Mario Monicelli en Steno. Met o.a. Aldo Fabrizi, Gina Lollobrigida, Delia Scala, Tamara Lees en Nyta Dover.

De revuemeisjes van een provinciaal tourneegezelschap hebben weinig succes, maar vinden wel echtgenoten met wie ze al dan niet gelukkig worden. Een soubrette wil uit loyaliteit een kansrijk engagement bij een groot gezelschap afslaan, maar de directeur houdt haar grootmoedig voor dat ze het aanbod moet accepteren. Het treffende beeld van de theaterfauna met daarnaast het nodige particuliere wel en wee (dat soms melodramatisch wordt aangedikt) is óók interessant als jeugdwerk van mensen aan beide zijden van de camera, die sindsdien een grote carrière hebben opgebouwd.

Cyori sul mare

1950 | Avonturenfilm, Drama

Italië 1950. Avonturenfilm van Giorgio Bianchi. Met o.a. Doris Dowling, Jacques Sernas, Charles Vanel, Marcello Mastroianni en Milly Vittale.

Vrienden van de kadettenopleiding worden rivalen door hun verliefdheid op een Amerikaanse actrice. Conflicten doen één van hen aanmonsteren op een Spaans koopvaardijschip dat smokkelwaar blijkt te vervoeren. In de haven van Algiers verschijnt echter ook het marine-opleidingsschip, zodat de kadetten hun oude makker kunnen bevrijden uit handen van de smokkelaars die hem hadden opgesloten. Dit door amoureuze complicaties extra-aangezet zeevaartverhaal wil een pleidooi zijn voor de heilzame werking van militaire discipline, maar laat onbedoeld alle sympathie uitgaan naar de karakterzwakke Mastroianni.

Contro la legge

1950 | Drama, Misdaad

Italië 1950. Drama van Flavio Calzavare. Met o.a. Marcello Mastroianni, Fulvia Mammi, Tino Buazelli, Renato Malavasi en Mario Terribile.

Een deviezensmokkelaar wordt ten onrechte van een moord verdacht en gaat met zijn verloofde op zoek naar de ware schuldige, waarbij hij alleen maar op tegenwerking stuit. Na vele dwaalsporen - waarbij ze zonder het te weten gevolgd worden door de politie - vinden ze de dader. Dit onderhoudende maar voorspelbare misdaaddrama naar een verhaal van Pietro Germi had een eerste hoofdrol van de jonge Mastroianni, die de film in een collectief meeproduceerde.

Domenica d'Agosto

1949 | Komedie

Italië 1949. Komedie van Luciano Emmer. Met o.a. Massimo Serato, Anna Baldini, Franco Interlenghi, Marcello Mastroianni en Evi Lissiak.

Tijdens een zomerse zondag trekt de bevolking van Rome naar het strand van Ostia, maar zij nemen ook hun problemen of conflicten mee. In de verlaten stad denkt inbreker zijn slag te kunnen slaan, maar wordt gearresteerd. Vriendelijk ironisch verhaal naar voorbeeld van klassieker MENSCHEN AM SONNTAG blijft in neo-realistische traditie door gebruik van (toen) onbekende acteurs. Het genre vakantie-perikelen zou tien jaar later herleven als stervehikel. Het scenario is van regisseur Emmer, Sergio Amidei, Franco Brusati, Cesare Zavattini en Giulio Macchi. Het camerawerk is van Domenico Scala, Leonida Barboni en Ubaldo Marelli.

I Miserabili

1948 | Historische film, Drama, Actiefilm

Italië 1948. Historische film van Riccardo Freda. Met o.a. Gino Cervi, Valentina Cortese, Giovanni Hinrich, Aldo Nicodemi en Andreina Pagnani.

Een van de talrijke Victor Hugo-verfilmingen over Jean Valjean die wegens brooddiefstal tot gevangenisstraf en dwangarbeid wordt veroordeeld. Ook in zijn nieuwe, welgestelde leven na zijn ontsnapping wordt hij echter dwarsgezeten door Inspecteur Javert. De epische reikwijdte en het sociale pathos van de stof lenen zich goed voor de Italiaanse aanpak, al is de Parijse situering weinig overtuigend. Cortese speelt zowel de tragische Fantine als haar idealistische dochter Cosette. Een debuutrol van Mastroianni als de jonge revolutionair.

I bambini ci guardano

1943 | Drama, Experimenteel

Italië 1943. Drama van Vittorio De Sica. Met o.a. Isa Pola, Emilio Cigoli, Luciano D'Ambrosis, Adriano Rimoldi en Ione Frigerio.

Een vier-jarig kind betrapt zijn moeder met een minnaar en wordt naar familie op het platteland gestuurd. Weer thuis loopt hij weg als hij de minnaar opnieuw ziet, waardoor zijn vader merkt wat er aan de hand is en zelfmoord pleegt. De eerste film die De Sica`s neo-realistische periode aankondigt (het scenario is van Cesare Zavattini) is niet slechts een overtuigend melodrama, maar bevat ook ongewone kritiek op de bolwerken van het fascisme: het gezin en het mannelijk eerbesef. Een figurantenrol van Marcello Mastroianni.

Una Storia d'amore

1942 | Drama

Italië 1942. Drama van Mario Camerini. Met o.a. Assio Noris, Piero Lulli, Guido Notari en Marcello Mastroianni.

Een meisje met een verleden wordt na haar huwelijk met een degelijke jongeman gechanteerd. Ze schiet haar belager uit zelfverdediging neer en wordt gearresteerd, waarna ze in de gevangenis tijdens de bevalling van haar kind sterft. Aandachtige regie en de boeiende milieutekening - die voor een fascistische regime opmerkelijk weinig rooskleurig is - tillen het simpele verhaal boven de smartlap uit en geven de film een aansprekende innigheid, ondanks de soms wat al te nobele dialogen. (Let op teenager Mastroianni als figurant naast Noris in een lift).

Sostiene Pereira

-1 | Drama

. Drama van

Een meisje met een verleden wordt na haar huwelijk met een degelijke jongeman gechanteerd. Ze schiet haar belager uit zelfverdediging neer en wordt gearresteerd, waarna ze in de gevangenis tijdens de bevalling van haar kind sterft. Aandachtige regie en de boeiende milieutekening - die voor een fascistische regime opmerkelijk weinig rooskleurig is - tillen het simpele verhaal boven de smartlap uit en geven de film een aansprekende innigheid, ondanks de soms wat al te nobele dialogen. (Let op teenager Mastroianni als figurant naast Noris in een lift).

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Marcello Mastroianni op televisie komt.

Reageer