Jean-Pierre Castaldi

Acteur

Jean-Pierre Castaldi is acteur.
Er zijn 45 films gevonden.

Travaux, on sait quand ça commence...

2005 | Komedie

Frankrijk/Verenigd Koninkrijk 2005. Komedie van Brigitte Roüan. Met o.a. Carole Bouquet, Jean-Pierre Castaldi, Didier Flamand, Hugh Grant en Françoise Brion.

De Franse komedie Verbouwen, je weet wanneer het begint... (maar niet wanneer het eindigt) is een uitbundige, maatschappijkritische ensemblefilm over de bevlogen en alom geliefde Chantal (Bouquet), een advocate die opkomt voor immigranten. De ongedwongen jolijt begint als Chantal een groep illegalen inhuurt om haar appartement te verbouwen, zonder dat zij en haar twee tienerkinderen vertrekken. De verbouwing verloopt desastreus, mede omdat Chantal niet durft op te treden tegen haar protégés. Travaux is innemend en indrukwekkend omdat de makers kozen voor sentiment en humor in plaats van emotie en ernst. Met gastoptreden van Hugh Grant.

Extreme Ops

2002 | Actiefilm, Thriller, Avonturenfilm, Sportfilm

Verenigd Koninkrijk/Duitsland/Luxemburg 2002. Actiefilm van Christian Duguay. Met o.a. Devon Sawa, Rupert Graves, Rufus Sewell, Heino Ferch en Joe Absolom.

Regisseur Jeffrey gaat met een filmploeg naar de Oostenrijkse Alpen, vlakbij de Joegoslavische grens, om een reclamespot op te nemen. Het idee is om de extreme sporters Chloe, Ian, Will, Silo en Kittie te laten 'achtervolgen' door een lawine om zo de mooiste shots te bewerkstelligen. Geheel onverwachts hebben ze de grote crimineel Pavlov vastgelegd op band, die hier totaal niet blij mee is. Dit resulteert in een angstaanjagend kat-en-muisspel.

Astérix et Obélix contre César

1999 | Komedie, Avonturenfilm

Frankrijk/Duitsland/Italië 1999. Komedie van Claude Zidi. Met o.a. Gérard Depardieu, Christian Clavier, Roberto Benigni, Gottfried John en Michel Galabru.

Belastinginner Incorruptus doet goede zaken in Gallië maar krijgt geen cent los in het dorp van Asterix en Obelix (Christian Clavier en Gérard Depardieu). Hoogste tijd voor Caesar om zelf een kijkje te nemen. Zijn plan is om de druïde en de permanent gedrogeerde Obelix te ontvoeren zodat de Galliërs het zonder toverdrank moeten stellen. De listige Destructivus (Roberto Benigni) staat de veldheer bij. Een zeer vermakelijke film die het bronmateriaal eer aandoet. In 1999 goed voor een verdubbeling van het jaarlijkse bioscoopbezoek in Frankrijk.

Les hommes et les femmes sont fait pour vivre heureux, mais pas ensemble

1997 |

Frankrijk 1997. Philippe de Broca. Met o.a. Jean-Pierre Castaldi, Bernard Le Coq en Fanny Cottençon.

Belastinginner Incorruptus doet goede zaken in Gallië maar krijgt geen cent los in het dorp van Asterix en Obelix (Christian Clavier en Gérard Depardieu). Hoogste tijd voor Caesar om zelf een kijkje te nemen. Zijn plan is om de druïde en de permanent gedrogeerde Obelix te ontvoeren zodat de Galliërs het zonder toverdrank moeten stellen. De listige Destructivus (Roberto Benigni) staat de veldheer bij. Een zeer vermakelijke film die het bronmateriaal eer aandoet. In 1999 goed voor een verdubbeling van het jaarlijkse bioscoopbezoek in Frankrijk.

Arlette

1997 | Komedie

Frankrijk 1997. Komedie van Claude Zidi. Met o.a. Josiane Balasko, Ennio Fantastichini, Jean-Marie Bigard, Martin Lamotte en Armelle.

Franck (Lambert) doet een act met zwaardwalvissen in Las Vegas. Hij heeft torenhoge gokschulden, hetgeen Wise (Allan) goed uitkomt. Assler (Fresco) bezit samen met Wise een hele keten van casino`s. Assler ligt op sterven, en diens aandeel dreigt in handen te geraken van zijn unieke erfgename in Frankrijk, die het gevolg van een avontuurtje was toen Assler voor Uncle Sam moest opkomen en in Ch[KA4]ateauroux moest dienen. Als Franck nu eens die erfgename opzoekt, haar versiert en met haar trouwt, dan kan Franck het nieuw verworven bezit van zijn vrouw als echtgenoot inruilen tegen zijn schulden. Die erfgename is Arlette (Balasko), een plompe, lelijke, vuil gebekte serveerster in een wegrestaurant in de buurt van Clermont-Ferrand. Franck wordt op haar afgestuurd. Ze gaan naar het Zuiden, naar Monaco, waar ze besluiten samen het gespuis te bestrijden, dat Franck gestuurd heeft. Deze klucht is uiterst vervelend, plat en traag en eigenlijk zou de film gewaardeerd moeten worden met een nul, maar vanwege het redelijke begin, het behoorlijke camerawerk van Jean- Jacques Tarbes en de hoofdrollen, die oprecht hun best doen er iets van te maken, toch nog gewaardeerd met één ster. Het basismateriaal zou zich wellicht lenen voor een beter uitgewerkte lachfilm. Het scenario is van regisseur Zidi en Balasko, die vooral voor een heel potig dialoog zorgde. 22ste film van Zidi. Widescreen. Dolby.

Ma femme me quitte

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Didier Kaminka. Met o.a. Michel Boujenah, Miou-Miou, Thierry Lhermitte, Line Renaud en Daniel Russo.

Joanna Martin (Miou-Miou) is presentatrice van het acht uur- journaal bij de regionale tv. Samuel Bousquier (Boujenah) is een succesvol advocaat. Joanna en Samuel leven al vijftien jaar samen, zonder met elkaar getrouwd te zijn. Ze houden veel van elkaar en zijn nog net zo verliefd als op het moment dat ze elkaar voor het eerst zagen. Joanna wordt gevraagd een reportage te maken over huwelijkszwendel, die zijn oorsprong heeft in Mali. Daarvoor moet ze de schijn ophouden met een dubieuze Hongaar, Pavel Kovacs (Lhermitte). De conci[KA3]erge van het gebouw, waar zij met Samuel woont, vraagt haar een stuk op te stellen, waarin ze echtscheiding aanvraagt, net voor het vertrek van haar reportage. `s Avonds leest Samuel de argumenten voor de concept- brief... Een ambtenares van de burgerlijke stand Margot Piquet (Renaud) gelooft niet dat Joanna en Pavel getrouwd zijn; ze achtervolgt het stel en Joanna is gedwongen voornoemde schijn een tandje bij te zetten... Redelijk flauwe komedie der misverstanden naar een oppervlakkig scenario van regisseur Kaminka, bijgestaan door Pierre Aknine, Stéphane Kaminka en Samuel Kaminka. Dit alles is gebaseerd op een idee van de Franse ongekroonde kluchten- koning der gulle lach, Claude Zidi. Onopvallende fotografie van Alain Choquart en Myriam Vinocour. Voor lieden die hun verstand op nul willen zetten en zich door een boulevardkomedie op de thuisbuis willen laten pakken.

Les hommes et les femmes sont faits pour vivre heureux... mais pas ensemble

1996 | Romantiek

Frankrijk/België 1996. Romantiek van Philippe de Broca. Met o.a. Bernard Le Coq, Fanny Cottençon, Florence Pernel, Jean-Pierre Castaldi en Didier Pain.

Uitgever Alfred (Le Coq) is een gelukkig man. Een beetje te gelukkig zelfs. Ondanks zijn professioneel succes verstikt hij in de eentonigheid van zijn priv[KA1]e-leven. Om er afwisseling in te brengen stelt hij zijn levensgezellin Maurane (Cottençon) een bizar spelletje voor: zij zullen hun relatie helemaal opnieuw beginnen, alsof ze elkaar voor de eerste keer ontmoeten. Maurane neemt het voorstel zeer ernstig. Ze pakt haar valiezen en verdwijnt spoorloos, een verbijsterende Alfred alleen achterlatend. Een wat geforceerde romantische komedie die dank zij de routine van een De Broca nog best te smaken valt, maar die niet veel indruk zal nalaten op de kijker. De acteurs zijn speels en overtuigend in hun rol. Philippe Le Dem schreef een niet erg diepgaand scenario met enkele sprankelende dialogen. Petria Payen stond achter de camera.

Les hommes et les femmes sonts faits pour vivre heureux, mais pas ensemble

1995 | Komedie

België/Frankrijk 1995. Komedie van Philippe de Broca. Met o.a. Fanny Cottençon, Bernard Le Coq, Jean-Pierre Castaldi, Florence Pernel en Didier Pain.

Le Coq is een uitgever die zijn succesvol maar eentonig leventje wat wil opvrolijken. Zijn vriendin Cottençon stelt hij een bizar spelletje voor. Zij zullen hun relatie helemaal opnieuw beginnen, alsof zij elkaar de eerste keer ontmoeten. Cottençon neemt het aanbod ernstig en verdwijnt spoorloos, tot verbijstering van Le Coq. Vruchteloos gaat hij op zoek naar haar. Op zekere dag stelt een literair agent hem een hyperbegaafde romanschrijfster voor: Cottençon. Of niet? Een dubbelgangster? Le Coq maakt haar het hof en blijft twijfelen. Tot de echte Cotten[KA10] weer komt opdagen. Le Coq houdt er nu twee vriendinnen op na. Als kijker heb je niet veel nodig om snel te snappen dat Le Coq voor de gek wordt gehouden want zijn twee vriendinnen blijken slechts één en dezelfde Cottençon te zijn. Men kan zich terecht afvragen wat een begaafd cineast als de Broca, destijds gelauwerd als de leukste nouvelle vague-filmer met knappe komedies, bezielt om dit onding te regisseren. Om de huishuur te betalen? Cottençon is wel leuk om te bekijken: als moderne en dynamische vrouw enerzijds, als zachte en romantische vrouw anderzijds. De Vlaamse acteur André speelt de rol van de vader van Cottençon. Scenario van Philippe Le Dem.

Les ténors

1994 | Komedie

Frankrijk 1994. Komedie van Francis De Gueltzl. Met o.a. Claude Brasseur, Martin Lamotte, Valeria Cavalli, Jean-Pierre Castaldi en Daniel Gélin.

Brasseur speelt Henry Pompians, inspecteur der belastingen in ruste. Hij heeft in zijn leven zo veel te maken gehad met de wet dat hij gemakkelijk kan doorgaan voor een advocaat. Als een zekere [KA1]Etienne Chortin het slachtoffer wordt van een oplichterijtje en hij toevallig getuige is, biedt hij zich aan als diens raadsman. Van het een komt het ander; Chortin en Pompians worden compagnons en samen bouwen ze een firma op met een honderdtal medewerkers, die het Justice Pour Tous (Gerechtigheid Voor Iedereen) heet en ze halen heel vaak het gelijk voor een grote schare van klanten. Het huwelijk van Chortin lag in het slop en hij hoopt zijn vrouw te imponeren met het succes zodat hij haar kan heroveren. Dat lijkt te lukken, maar op een dag moet Pompians pleiten voor de rechtbank en hij krijgt een inzinking. Chortin denkt dat hij het kan overnemen en valt door de mand. Als hij in de handboeien bij de rechter van instructie zit en om zijn raadsman Pompians roept, helpt men hem uit de droom: Pompians was nimmer lid van de orde der advocaten. Niemendallerige klucht die aardig gespeeld en gedragen wordt door de ervaren Brasseur. Het scenario is van regisseur De Gueltzl en de beelden zijn van Jean-Bernard Avrouet.

Profil bas

1993 | Misdaad, Thriller

Frankrijk 1993. Misdaad van Claude Zidi. Met o.a. Patrick Bruel, Sandra Speichert, Didier Bezace, Jean Yanne en Jacques Rosny.

Op zijn dertigste is Bruel zijn baan als inspecteur in de voorstad beu. Vooruitzichten op een verdere carrière zijn er niet en zijn ambitie is hij kwijt. Zijn baas geeft hem de opdracht om de gangen na te gaan van een kleine van drugshandel verdachte straatmisdadiger. Hij gaat zonder veel enthousiasme aan de slag. Een vermoeide politieman moet in actie komen. Spanning en romantiek vormen de hoofdingrediënten van deze detective van Zidi, die duidelijk van zijn imago als kluchtenmaker af wil. Geen al te denderend scenario van Zidi, Didier Kaminka en Simon Michael. Fotografie van François Catonné.

Antoine Rives, le juge du terrorisme : L'affaire du DC 10

1993 | Thriller, Misdaad

Frankrijk 1993. Thriller van Philippe Lefebvre. Met o.a. Jacques Weber, Jean-Pierre Bisson, Jean-François Balmer, Michel Galabru en Jean-Pierre Kalfon.

Een DC 10 van de Afrikaanse luchtvaartmaatschappij TAI op weg van Brazzaville naar Parijs stort neer in de T[KA1]en[KA1]er[KA1]e-woestijn. Onderzoeksrechter Rives (Weber) krijgt het dossier op zijn bureau en hij begeeft zich ter plaatse. Van Amerikaanse zijde hoort hij dat dit ongeluk een sterke gelijkenis vertoont met de bomaanslag op een Boeing van Panam boven Schotland. Uit onderzoek blijkt dat Palestijnen mogelijk achter de aanslag zitten, terwijl de bom afkomstig kan zijn uit Iran, Libi[KA3]e of Syri[KA3]e. Weer een spectaculair onderzoek van Antoine Rives, ook dit keer gebaseerd op authentieke feiten: het vliegtuig van de Franse overzeese luchtvaartmaatschij UTA (die inmiddels is opgeheven wegens reorganisatie) dat door de Libi[KA3]ers in opdracht van dictator al-Kadhafi werd opgeblazen, evenals de voornoemde Boeing 747 (van Panam, die inmiddels failliet isgegaan en niet meer bestaat) boven het Schotse Lockerbie. De Libische agenten werden uiteindelijk veroordeeld en moesten een lange tijd doorbrengen in een Noorse gevangenis. De nabestaanden van de slachtoffers werden na lang juridisch touwtrekken en internationale politieke druk door Libië tenslotte gecompenseerd voor het verlies van hun dierbare familieleden. Daarna was al-Kadhafi weer acceptabel, maar zijn reputatie als paria van de internationale politiek heeft hij niet meer van zich kunnen afschudden. Het scenario is van regisseur Lefèbvre, Jean-Gérard Imbar en Norbert Saada. Het is zeer gedetailleerd, waardoor we het onderzoek tot in de details kunnen volgen en zo komen we het een en ander te weten over de problemen, die een onderzoeksrechter voor internationaal terroristen op zijn weg, zelfs in eigen land, kan tegenkomen. De minste of geringste zet kan een internationaal diplomatiek incident veroorzaken. Goed spel van de algehele rolverdeling. Het camerawerk is van François Lartigue. Aflevering 6 van het eerste seizoen, nummer 6 van 6.

Antoine Rives, le juge du terrorisme : L'affaire Kamel Benami

1993 | Thriller

Frankrijk 1993. Thriller van Philippe Lefebvre. Met o.a. Jacques Weber, Jean-Pierre Bisson, Michel Galabru, Jean-Pierre Kalfon en Nathalie Roussel.

Er wordt actief onderhandeld over de ruil van een Iraanse terrorist tegen Franse gijzelaars in Libanon. De onderhandelingen mislukken echter en de uitwisseling gaat niet door. Enkele dagen later ontploft een bom in een winkel aan de Champs-Elys[KA1]ees. Volgens onderzoeksrechter Antoine Rives (Weber) staan beide zaken met elkaar in verband. Een degelijke in elkaar gestoken film over het onderzoek, gebaseerd op ware feiten. Weber legt in zijn titelrol een gevoel van zowel menselijkheid als rechtvaardigheid. Het scenario van Lefèbvre, Yves Ellena en Norbert Saada biedt een onthullende blik achter de schermen van de strijd tegen het terrorisme. Het camerawerk is van François Lartigue. Aflevering 3 van het eerste seizoen, nummer 3 van 6.

Antoine Rives, le juge du terrorisme : L'affaire Akbari

1993 | Thriller, Misdaad

Frankrijk 1993. Thriller van Philippe Lefebvre. Met o.a. Jacques Weber, Jean-Pierre Bisson, Jean-François Balmer, Michel Galabru en Jean-Pierre Kalfon.

Na een moordaanslag in Parijs wordt de Irani[KA3]er Feridoun Akbari (Vergas) gearresteerd door onderzoeksrechter Rives (Weber). Gevolg: in Iran worden Fransen gegijzeld en de diplomatieke druk vanuit Teheran wordt ondraaglijk. Ondanks het protest van anti-terreur rechter Rives wordt Akbari vrijgelaten. Kort daarop wordt in Iran een gegijzelde Fransman vermoord. Commissaris Bellec (Bisson) arresteert een aantal sympathisanten van de Hezbollah zodat geleidelijk een beeld ontstaat van de terroristische aanslag. We zien Rimbaud wederom als de Franse minister van Buitenlandse Zaken en Galabru als lid van de vaste bezetting in de rol van minister van Binnenlandse Zaken. Een interessante tv-film over de gespannen verhouding tussen Parijs en Teheran, terrorisme, geheime onderhandelingen om gijzelaars uit te wisselen en gemanipuleer tot op het hoogste niveau. Een spannende politieke thriller naar een scenario van Lefèbvre, Norbert Saada en Jean-Gérard Imbar, gebaseerd op politieke verwikkelingen die in 1987 de relatie tussen Parijs en Teheran explosief maakte. Het camerwerk is van François Lartigue. De vijfde aflevering uit een reeks van zes. Mono.

Antoine Rives, le juge du terrorisme : Action Rouge

1993 | Thriller, Misdaad

Frankrijk 1993. Thriller van Gilles Béhat. Met o.a. Jacques Weber, Jean-Pierre Bisson, Nathalie Roussel, Bernard Freyd en Alain Rimoux.

Tijdens de obscure oorlog tussen Iran en Irak wordt het embargo tegen Irak meerdere malen geschonden, wat de gemoederen in Iran hoog doet oplopen. In Beiroet wordt een aanslag gepleegd tegen zowel Amerikaanse mariniers als Franse parachutisten. Onderzoeksrechter Antoine Rives (Weber) moet uitzoeken of er een rechtstreeks verband bestaat tussen Iran en de Duitse RAF (Rote Armee Fraktion). Goede politieke thriller die net als de andere films in de ANTOINE RIVES-reeks aantoont dat internationale spionage niet altijd even spectaculair hoeft te zijn als de James Bond-verhalen. Weber speelt de rol van de hoge ambtenaar die niet voor een kleintje vervaard is. Daardoor worden realistische actiescènes afgewisseld met meer persoonlijke momenten van een onderzoeksrechter op zijn kantoor of thuis. Het scenario van Norbert Saada, Yves Ellena en Béhat is uitstekend gedocumenteerd en is weer gebaseerd op een authentiek onderzoek. Het camerawerk is van Roland Bernard. Aflevering 4 van het eerste seizoen, nummer 4 van 6.

The Young Indiana Jones Chronicles: Verdun, September 1916

1992 | Oorlogsfilm, Avonturenfilm

Verenigde Staten 1992. Oorlogsfilm van René Manzor. Met o.a. Sean Patrick Flanery, Ronny Coutteure, George Hall, Bernard Fresson en Jean Rougerie.

In 1916 woedt WO I in alle hevigheid. Indy (Flanery) is als korporaal Henry Defense motorordonnance in het Belgische leger. De arrogante Franse generaal Joffre (Fresson) werpt de Belgen als kanonnenvoer in de strijd bij de slag om Verdun omdat ze `minderwaardige` soldaten zijn. De aanval ontaardt in een ware slachtpartij, waarbij duizenden doden vallen en kolonel Brac (Lalanne) de aftocht moet blazen, wat niet in goede aarde valt bij Joffre. Henry`s vriend R[KA1]emy (Coutteure) raakte gewond en belandt in een veldhospitaal. Omdat hij Duits spreekt, krijgt Henry een gevaarlijke opdracht te vervullen. Hij moet achter de linies spioneren en komt erachter dat de Duitsers twee superkannonen, Dikke Bertha's, gaan inzetten. Een episodische aflevering met de nodige onderwerpen, maar er wordt nergens diep op ingegaan of afgehandeld. De oorlogsscènes werden indrukwekkend in beeld gebracht en de ritten van Indy op de motor van het ene kampement naar het andere zijn wel spannend. Jonathan Hensleigh baseerde het scenario op een verhaal van George Lucas. Fotografie van David Tattersall. Uitgebracht op video met de titel DEMONS OF DECEPTION - 1916, waarin opgenomen het volgende avontuur PARIS, OCTOBER 1916 Dolby Surround.

Nestor Burma : Du Rebecca rue des Rosiers

1992 | Mysterie

Frankrijk/Zwitserland 1992. Mysterie van Maurice Frydland. Met o.a. Guy Marchand, Natacha Lindinger, Pierre Tornade, Patrick Guillemin en Michel Fortin.

Op een nacht wordt een jonge vrouw op straat verwond door messteken. Zij sleept zich naar een flat, ploft neer in een stoel en sterft. De bewoner van het appartement, kunstschilder Bachet (Vilers), doet een beroep op zijn vriend, de priv[KA1]e-detective Nestor Burma (Marchand). Die ontdekt dat het slachtoffer, een joodse vrouw, een oorlogsmisdadiger op het spoor was, die verantwoordelijk is voor de dood van haar grootvader in 1944. Het lijkt allemaal erg dramatisch maar regisseur Frydland trekt de kaart van de humor, zonder zich te bekommeren om de tragiek die erachter steekt. De geloofwaardigheid leidt er vanzelfsprekend onder. Gelukkig is er Marchand als de efficiënte, maar nonchalante speurder. Naar de roman van Léo Malet, scenario en dialogen van Pierre Uytterhoeven en Christian Watton. Fotografie van Francis Junek.

Coup de jeune

1992 | Komedie

Frankrijk 1992. Komedie van Xavier Gélin. Met o.a. Martin Lamotte, Ludmila Mikaël, Jean Carmet, Daniel Gélin en Anémone.

Een 70-jarige geleerde, die al is gelauwerd met onder meer de Nobelprijs, zet zijn pogingen voort het geheim van de eeuwige jeugd te vinden. Op een dag treft hij zichzelf na een manipulatiefout aan in de huid van een jochie van vier. Het scenario loopt al in het eerste shot vast, en Gélin veroorzaakt met deze van elk belang en originaliteit verstoken klucht zeker geen revolutie binnen de cinematografie. De lompe trekpoppen van acteurs maken ook niets goed. Scenario van Philippe Setbon en de regisseur.

Lune froide

1991 | Drama

Frankrijk 1991. Drama van Patrick Bouchitey. Met o.a. Jean-François Stévenin, Patrick Bouchitey, Jean-Pierre Bisson, Laura Favali en Marie Mergey.

Deze vrijwel plotloze film is enerzijds de transformatie van regisseur Bouchitey's korte film COLD MOON in een avondvullende speelfilm en anderzijds de geslaagde bewerking van Charles Bukowski's short-stories Copulating Mermaid of Venice en Trouble With The Battery. Regisseur Bouchetey en Stevenin spelen twee veertigers, die nog last hebben van puberale neigingen. De een is een mislukt musicus en de ander werkt op een visfabriek. Barbezoek, hoerenloperij en necrofilie vormen de bestanddelen van deze cultachtige film. De stemmige zwart-wit fotografie is van Jean-Jacques Bouhon en Nuris is een prachtig lijk. De regisseur schreef samen met Jacky Berroyer het scenario.

Cin Cin

1991 | Romantiek, Komedie

Frankrijk/Verenigd Koninkrijk/Italië/Verenigde Staten 1991. Romantiek van Gene Saks. Met o.a. Julie Andrews, Marcello Mastroianni, Jonathan Cecil, Ian Fitzgibbon en Jean-Pierre Castaldi.

Langdradige film met een vermoeide Mastroianni en Andrews. Hij speelt een Italiaanse civiele ingenieur die door zijn vrouw verlaten werd en zij een pedante Engelse die door haar echtgenoot, een dokter, in de steek gelaten werd. De twee besluiten pogingen te ondernemen om hun echtgenoten terug te krijgen. Mastroianni jammert over het verlies van zijn Amerikaanse vrouw, maar wil best iets met de koele Andrews beginnen. Zij is eerst afkerig van zijn avances en zijn gênante dronkenschap, maar begint gek genoeg zijn goede kwaliteiten te zien. Het spel is oppervlakkig en niet overtuigend, de dialoog is vlak en de romantische komedie komt nooit tot bloei. Kijkers zullen zich noch voor de personages noch voor de film interesseren. Scenario van Ronald Harwood. Camerawerk van Franco Di Giacomo. In Amerika uitgebracht als A FINE ROMANCE ingekort tot 83m. Dolby Stereo.

Ripoux contre ripoux

1990 | Komedie, Misdaad

Frankrijk 1990. Komedie van Claude Zidi. Met o.a. Philippe Noiret, Thierry Lhermitte, Guy Marchand, Line Renaud en Tadie Tuene.

De koning der banale dijenkletsers Zidi heeft nog eens geprobeerd een slaatje te slaan uit zijn onderhoudende Les Ripoux over het omkoopbare politieduo: in dit vervolg worden onze helden door een nog corrupter stel collega's vervangen, die de onderwereld in hun buurt zodanig terroriseren dat onze helden door het getergde gespuis gevraagd worden terug te keren en ze te verlossen van de afpersers. Het is heel begrijpelijk dat Zidi een tweede succesfilm wilde maken, maar het is niet gelukt, want deze prent mist de goede grappen en is onorigineel en behoorlijk langdradig, al is het spel van de hoofdrollen innemend en aanstekelijk. Simon Michael fabriekte met de regisseur het scenario en Jean-Jacques Tarbes zorgde voor de fotografie.

Promotion canapé

1990 | Komedie, Erotiek

Frankrijk 1990. Komedie van Didier Kaminka. Met o.a. Grace De Capitani, Margot Abascal, Thierry Lhermitte, Michel Sardou en Patrick Chesnais.

Deze klucht geeft een uiterst grievend beeld van de (Franse) post en doet geloven dat het elders niet anders is. Dit volledig overtrokken, seksistische portret, waar carri[KA2]ere maken via de rustbank gaat, is evenwel goed voor af en toe een fikse brok leedvermaak. De post is een hele grote werkgever en de cynische makers hebben vast gedacht dat voldoende PTT-ers dom genoeg zouden zijn om zich aan deze banale karikatuur te spiegelen, waardoor de film rendabel zou zijn. Boertig spel, dito regie en scenario (van Didier Kaminka naar een idee van kolder-koning van de lach Claude Zidi - hoe kon het anders!) en alledaagse plaatjes van Claude Agostini.

Paparoff se dédouble

1990 | Misdaad

Frankrijk 1990. Misdaad van Denys de La Patellière. Met o.a. Michel Constantin, Michel Duchaussoy, Pascale Petit, André Pousse en Sonia Vollereaux.

Paparoff raakt in conflict met een meedogenloze, bloeddorstige en racistische ex-dictator uit Centraal Amerika in ballingschap, die bezig is zijn hoofdkwartier in Seine-et-Marne te vestigen. Kuifje in een jaren negentig jasje. Een knappe regie van een oude rot in het vak die eveneens scenario en dialogen verzorgde, hetgeen nu juist iets te veel van het goede is. Oudgedienden die hebben afgegaan op het witte doek trachten dit stripverhaal een schijn van geloofwaardigheid mee te geven.

Paparoff effeuille la marguerite

1990 | Misdaad

Frankrijk 1990. Misdaad van Denys de La Patellière. Met o.a. Michel Constantin, Michel Duchaussoy, Michèle André, Pascale Petit en André Pousse.

Paparoff (Constantin) onderzoekt deze keer de moord op een vrouw die deel uitmaakte van het ministerie van binnenlandse zaken. Juist toen zij een restaurant verliet, dat in handen is van een bekeerde gangster, werd zij getroffen door twee kogels die vanuit een auto op haar werden afgevuurd. Geen erg originele produktie en een dito regie van deze oude rot in het vak, maar wel goed spel. Traag.

La malle sanglante

1990 | Misdaad

Frankrijk 1990. Misdaad van Claude Boissol. Met o.a. Danièle Evenou, Xavier Saint-Macary, Christian Alers, Jean-Pierre Castaldi en Vernon Dobtcheff.

Marie Pervenche leidt het onderzoek rond de zaak van een jonge Amerikaanse die niet ver van het museum Grévin, waar de illusionist Orlando meerdere malen per dag zijn nummer 'De bloedige koffer' opvoert, wordt doodgestoken. Een ultra-klassiek thema dus en niet bijster origineel. Toch spannend en veel grappige situaties ook, die Evenou wel zijn toevertrouwd.

La folle de Maigret

1990 | Misdaad, Mysterie

Frankrijk 1990. Misdaad van Claude Boissol. Met o.a. Jean Richard, François Cadet, J.F. Delvaux, Maurice Gauthier en Hélène Dieudonné.

De verfilming van een novelle van Georges Simenon over een onderzoek van commissaris Maigret. Het uitgangspunt vormt het verhaal dat een oude dame, die door iedereen voor krankzinnig wordt versleten, hem vertelt. Jammer dat de regie zo onpersoonlijk is, want het plot is als altijd even amusant.

La maison dans la dune

1989 | Avonturenfilm, Drama

België/Frankrijk 1989. Avonturenfilm van Michel Mees. Met o.a. Tchéky Karyo, Sylvie Fennec, Jean-Pierre Castaldi, Raoul Billerey en Nathalie Dauchez.

Debuutfilm van Mees naar de debuutroman van Maxence Van der Meersch over ex-bokser Karyo, tussen 1930 en 1940 tabaksmokkelaar aan de Belgisch-Franse grens, die een kat-en-muisspel speelt met douanier Castaldi, een gehaaide, intelligente en meedogenloze jager op smokkelaars. In 1951 in romantische film noir-stijl al verfilmd door Georges Lampin, maar deze tv-film geeft het politieke en sociale klimaat van die periode met zijn werkloosheid, opkomend nazisme (en 'rexisme' in België) beter weer.

Encore vous, Imogène

1989 | Komedie, Mysterie, Misdaad

Frankrijk 1989. Komedie van François Leterrier. Met o.a. Dominique Lavanant, Jean Benguigui, Jean-Pierre Castaldi, Bruno Abraham-Kremer en Fabienne Berthaud.

Het Bretoense stadje Plouguirec staat in rep en roer voor de voetbalmatch Plouguirec-Livarot. Imog[KA2]ene (Lavanant) is vanzelfsprekend van de partij. De wedstrijd verloopt woelig maar zonder incidenten. Tijdens de rust klampt een jongeman Imogène aan en beweert dat er op het Collège Saint Gonzague een moord beraamd wordt. Meer heeft amateur-detective en spionne Imogène niet nodig om weer eens in actie te schieten. Liefhebbers van platte, voorspelbare humor waarbij elke gag tot den treure uitgemolken wordt zullen weer genieten van dit derde deel uit de Imogène-reeks. Originaliteit wordt angstvallig gemeden, terwijl de flauwe grappen legio zijn. Het dunne scenario van Philippe Bruneau werd geïnspireerd door de boeken van Exbrayat. Achter de camera stond Martial Thury. Gevolgd door NOTRE IMOGENE.

Around The World In 80 Days

1989 | Avonturenfilm, Actiefilm

Verenigde Staten/YU/Verenigd Koninkrijk 1989. Avonturenfilm van Buzz Kulik. Met o.a. Christopher Lee, Pierce Brosnan, Eric Idle, Julia Nickson en Peter Ustinov.

De Bank of England wordt van 55.000 pond beroofd. Volgens de om zijn stiptheid bekend staande vrijgezel Phileas Fogg (Brosnan) kan de dader zich inmiddels overal ter wereld bevinden. Hij beweert dat men op tachtig dagen rond de wereld kan reizen. Twee van zijn kaartvrienden Mr. Stuart (Chr. Lee) en Mr. Ralph (MacNee) gaan met hem een weddenschap aan. Phileas vertrekt nog diezelfde avond met zijn kersverse Franse bediende Jean Passepartout (Idle). Bankdirecteur Forbes (Morley) en zijn Amerikaanse partner McBaines (McDowall) zien hierin een schuldbekentenis en sturen de sluwe detective Fix (Ustinov) achter hen aan. Fogg en Passepartout maken van alles mee en redden onderweg Prinses Aouda (Nickson) van de brandstapel. En steeds zit Fix hen op de hielen. Een onderhoudende bewerking van de roman van Jules Verne met meer actie dan de filmversie uit 1956, maar met minder spontane humor. Brosnan is een geloofwaardige Fogg en Idle en Ustinov zijn kostelijk in hun side-kick-rollen. Amusement zonder veel pretentie bevolkt met een groot aantal onvergetelijke typetjes, meestal gespeeld door bekende acteurs. De roman werd voor tv bewerkt door John Gay. Voor de fotografie werd beroep gedaan op Nic Knowland. Oorspronkelijk uitgezonden in zes delen.

Quelques jours avec moi

1988 | Drama, Film noir

Frankrijk 1988. Drama van Claude Sautet. Met o.a. Daniel Auteuil, Sandrine Bonnaire, Danielle Darrieux, Vincent Lindon en Gérard Ismaël.

Martial (Auteuil) heeft een tijdje in een psychiatrische inrichting gezeten vanwege onbeheersbare indolentie. Als hij eruit ontslagen wordt denkt zijn moeder (Darrieux) dat werk hem goed zal doen. Ze stuurt hem naar Limoges om uit te zoeken waarom een filiaal van het familiebedrijf, een supermarktketen, het slecht doet. Daar valt hij als een blok voor het dienstmeisje van de vestigingsdirecteur. De film begint als een vrolijke afrekening met de hypocriete bourgeoisie uit de provincie, maar eindigt in mineur. Sterk spel over de hele linie.

La rumba

1987 | Misdaad, Thriller

Frankrijk 1987. Misdaad van Roger Hanin. Met o.a. Roger Hanin, Michel Piccoli, Niels Arestrup, Guy Marchand en Corinne Touzet.

In het woelige Parijs van 1938 komen de fascistisch geori[KA3]enteerde politie, die lid is van de extreem-rechtse Cagoule en bonzen uit de onderwereld met elkaar in botsing. Deze laatsten nemen het op voor drie figuren die door het regime van Mussolini ter dood zijn veroordeeld. De zaak escaleert en ze moorden elkaar bijna allemaal uit. Regisseur Hanin heeft het fascisme willen laten zien door zijn onderwerp in het verleden te plaatsen maar ook - uiterst actuele (!) - verbanden naar het heden te leggen. En wat dit betreft is zijn film interessant. Het is een kundige reconstructie van die tijd, waarin (ook dankzij de decors van Bernard Evein) de sfeer van toen tot leven wordt gebracht. Het tempo is behoorlijk, evenals het spel. Daarentegen is de rol van het onderwereldje wat te heldhaftig gemaakt, zijn de personages dubbelzinnig (Piccoli en Hanin zelf maken zich de twee positieve rollen zonder problemen eigen...) en in hun gedrag clichématig. Scenario van Roger Hanin en Jean Curtelin.

L'île

1987 | Avonturenfilm, Historische film

Zwitserland/Canada/België/Frankrijk 1987. Avonturenfilm van François Leterrier. Met o.a. Bruno Cremer, Gérard Darrieu, Serge Dupire, Jean-Pierre Castaldi en Karina Lombard.

Een bewerking van de gelijknamige roman van Robert Merle naar een historische gebeurtenis, de bewogen zwerftocht van een van de muiters van de `Bounty`, in 1799. De filmer heeft het gruwelijke verhaal (dat begint met een kapitein die een scheepsjongen doodt omdat deze hem in opspraak bracht, en op zijn beurt wordt gedood door zijn eerste officier, hetgeen uitloopt op een wederzijdse afslachting van muiters en Tahitianen) aanzienlijk afgezwakt: programmatijdstip verplicht! Een degelijk in elkaar zittende televisiefilm, waarin het accent vooral op avontuur ligt, met acteurs die hun best doen om hun personages zo goed mogelijk gestalte te geven.

Helsinki Napoli All Night Long

1987 | Misdaad, Actiefilm

Duitsland/Finland 1987. Misdaad van Mika Kaurismäki. Met o.a. Kari Väänänen, Roberta Manfredi, Jean-Pierre Castaldi, Nino Manfredi en Samuel Fuller.

Finse derde rangshulde aan de B-gangsterfilms van en met Fuller, Constantine e.a. met West-Berlijn als goor decor waarin drugs, sloeries, verraad, nachtkroegen de ingredi[KA3]enten vormen om de gijzeling van een tweeling te omkaderen. Hakkelende gangsterfilm wordt verder bevolkt door Finnen, lawaaierige Italianen (vader en dochter Manfredi!), Fransen, Amerikanen en Duitsers. Je lacht om de beslist niet zo bedoelde onhandigheden en het geheel is onvoorstelbaar irritant banaal.

Sarraounia

1986 | Avonturenfilm, Historische film

Burkina Faso/Frankrijk 1986. Avonturenfilm van Med Hondo. Met o.a. Aï Keïta, Laynn Watts, Jean-Roger Milo, Jean-Pierre Sentier en Féodor Atkine.

Verfilming van de historische roman van Abdoulaye Mamani ([KA1]Editions L`Harmattau, Parijs) die de Franse militaire kolonisatie van Soedan tot Tsjaad (1899) beschrijft. Het is meer een serie massamoorden, bedreven door karikaturale Fransen, met kapitien Milo aan het hoofd. Meer heeft Hondo er niet van gemaakt zodat je je in Cinnecitt[KA2]a waant. De overrompelende militaire overwinningsmacht valt de koningin van de Aznas, Sarraounia (Keïta), aan. Een film met de beste bedoelingen maar men wil veel teveel, het is bovendien te lang zonder eenheid en de film verzandt in verwarrende détails. Blijft over het personnage van de legendarische Sarraounia dat wel interessant is. Maar dat is wel wat mager voor zo'n superproductie van zeventien miljoen Francs, die op locatie gefilmd werd. Gedraaid in CinemaScope.

Palace

1985 | Oorlogsfilm, Romantiek, Komedie

Frankrijk/Duitsland 1985. Oorlogsfilm van Edouard Molinaro. Met o.a. Joachim Hansen, Daniel Auteuil, Claude Brasseur, Gudrun Landgrebe en Jean-Pierre Castaldi.

De film gaat over twee broers, allebei Frans soldaat, die zich in een Duits krijgsgevangenenkamp bevinden. Terwijl de ene zich aan de omstandigheden aanpast en er het beste van probeert te maken blijft de andere een vechter die zich tegen vriendschappelijke betrekkingen met de vijand verzet. Hierdoor komt ook hun onderlinge relatie in het spanningsveld van broederlijke lotsverbondenheid en ideologische strijd terecht. Scenario van Alain Godard en de regisseur. Camerawerk van Michael Epp.

Monsieur de Pourceaugnac

1984 | Komedie

Frankrijk 1984. Komedie van Michel Mitrani. Met o.a. Michel Galabru, Roger Coggio, Fanny Cottençon, Jérôme Anger en Jean-Paul Roussillon.

Deze bewerking van Molières toneelstuk is zeer origineel. Hij gaat diep in op de persoon van Lodewijk XIV die zowel koning is, in al zijn pracht en praal, als bevoorrecht toekijker. Een fundamentele dubbelzinnigheid maakt zodoende het verhaal boeiend, alsmede de bedriegelijke decors en hun overgang tot werkelijke vormen. Van grote klasse, maar de vertolking is niet altijd van hoog niveau, en de Fransen laten weer eens zien hoe chauvinistisch ze kunnen zijn.

Le jumeau

1984 | Komedie, Drama

Frankrijk 1984. Komedie van Yves Robert. Met o.a. Pierre Richard, Carey More, Camilla More, Jean-Pierre Kalfon en Andréa Ferréol.

Richard doet alsof hij een tweelingbroer heeft, zodat hij twee Amerikaanse zusters ongestraft en tegelijk het hof kan maken. Een bewerking van de roman Le jumeau singulier van de Amerikaan Donald Westlake. Geen trouwe bewerking, want de karaktertypes in het boek worden uiterst somber en wreed beschreven. Yves Robert heeft een soort tragikomedie gemaakt met een ietwat verzwakte zwarte humor en een hoofdpersoon die te sentimenteel is vergeleken bij de onheilspellende schoft uit het boek die totaal geen scrupules heeft. Verder een aardige film met goede stukken, maar het had wat méér kunnen zijn. Scenario van regisseur Robert en Elisabeth Rappeneau.

Pour cent briques t'as plus rien

1982 | Misdaad, Komedie

Frankrijk 1982. Misdaad van Edouard Molinaro. Met o.a. Daniel Ateuil, Anémone, Gérard Jugnot, Georges Géret en Darry Cowl.

Een werkloze en zijn kamergenoot zijn toevallige toeschouwers van een bankroof-op-video en besluiten dit voorbeeld te volgen met speelgoed-machinegeweren. Na de eerste schrik sympathiseren de gegijzelden in de bank met de stuntelige rovers en zijn zelfs behulpzaam bij hun ontsnapping, op voorwaarde dat zij in zonniger streken ook van de buit kunnen profiteren. Een parodie op DOG DAY AFTERNOON, in een cafétheater-aanpak die clichématig begint te worden maar ditmaal een wat steviger regie kreeg van routinier Molinaro, en met een leuke rol van Anémone als een door de wol geverfde lokettiste. Scenario van regisseur Molinaro en Didier Kaminka.

Maigret et l'indicateur

1980 | Misdaad

Frankrijk 1980. Misdaad van Yves. Met o.a. Allégret, Jean Richard, Michel Blanc, Caroline Cartier en Jean-Pierre Castaldi.

Een bewerking van een roman uit de Maigret-cyclus van Georges Simenon over het onderzoek rond het lijk van een teruggetrokken gangster, aangetroffen in Montmartre. Aan het einde van zijn carrière had Allégret geen enkele ambitie meer. Wat slechts resteert, is de geroutineerde technniek, die het scenario wat ophaalt.

Le grand bahut

1980 | Drama

Frankrijk 1980. Drama van Maurice Cloche. Met o.a. Dora Doll, Jean Martinelli, Jean-Pierre Castaldi en Yves Maurin.

Het verhaal van een sierplantkweekster die zich exclusief aan de opvoeding van haar twee zoons wijdt wier vader, die militair was, om het leven kwam in de oorlog in Indochina. Een Bouquetreeks-achtige stijl, kenmerkend voor deze maker van een hele hoop muffe flutfilms die cinematografisch niets voorstellen en vandaag de dag niet meer te pruimen zijn. Op gelijksoortige wijze beëindigt hij nu zijn tweede loopbaan op het televisiescherm. Met een hele hoop oudgedienden op hun retour.

Madame le juge: le dossier Françoise Muller

1978 | Mysterie, Misdaad

Frankrijk/Duitsland 1978. Mysterie van Edouard Molinaro. Met o.a. Simone Signoret, Nathalie Delon, Gilles Segal, Jean-Pierre Darras en Jean-Claude Dauphin.

Veelbelovende econoom Rousselet valt voor gangstermeisje Delon, waarop hij bij een mislukte afrekening door ex-minnaar Segal wordt neergeknald en omgelegd. Delon bekent schuld, maar onderzoeksrechter Signoret gelooft er geen barst van en wroet net zolang in het misdaadmilieu rond totdat zij de ware schuldige gevat heeft. De eerste film in een serie van zes, rondom Signoret met een voor haar op maat gemaakt scenario van Alphonsé Boudard naar de karakters van Raymond Thevenin. Literaire tv- persoonlijkheid Pivot is te zien in een klein rolletje. Krimi à la française.

French Connection II

1975 | Misdaad, Thriller

Verenigde Staten 1975. Misdaad van John Frankenheimer. Met o.a. Gene Hackman, Fernando Rey, Bernard Fresson, Jean-Pierre Castaldi en Charles Millot.

Fascinerend kat-en-muisspel tussen inspecteur Popeye Doyle (Hackman) en drugsbaron Charnier (Rey). Geplaatst in Marseille, waar Doyle een buitenstaander is en de taal niet spreekt. Doyle wordt in gevangenschap drugsverslaafd gemaakt, waarna lange afkickscènes volgen. Minder bekend vervolg op klassieker uit '71 maakt het de kijker niet gemakkelijk maar is evenzeer de moeite waard, volgens sommigen zelfs beter dan het eerste deel. De film, naar een deprimerend scenario van Robert & Laurie Dillon, start fantastisch en eindigt met een adembenemende achtervolging. De fotografie is van Claude Renoir.

La Merveilleuse visite

1974 | Fantasy, Drama

Italië/Frankrijk 1974. Fantasy van Marcel Carné. Met o.a. Gilles Kohler, Deborah Berger, Lucien Barjon, Roland Lesaffre en Mary Marquet.

Een van de verdrinking geredde jongeman in een dorp in Bretagne zegt een engel te zijn, die ondanks de afweer van de dorpelingen daarvoor moeilijk weerlegbare bewijzen levert. Alleen een simpele knecht gelooft hem, maar wordt door een misverstand ook teleurgesteld. De woede van de dorpelingen drijft de engel van een hoge kustrots af en een meeuw vliegt weg. Pijnlijk mislukte poging tot een poětisch symbolisme overtuigt in geen enkel opzicht, noch in een naturalistisch realisme van de dorpelingen noch in een wezenloze onschuld van de engel. Een faliekant verkeerde rolbezetting vergroot alle manco's van het scenario en - de grootste teleurstelling bij een ervaren regisseur - de film is ook technisch onder de maat.

Ras le bol

1972 | Drama

België 1972. Drama van Michel Huisman. Met o.a. Xavier Gelin, John Dobrynine, Eve Bonfanti en Jean-Pierre Castaldi.

Een interessante en met veel overtuiging gebrachte anti-militaristische film. Ene Bert, een sympathieke, goedmoedige bemoeial, wordt tijdens zijn militaire dienst vervormd tot een modelsoldaat, die zijn opleiding zo intens beleeft, dat er daadwerkelijk slachtoffers vallen. Deze met bescheiden middelen gemaakte debuutfilm laat door zijn oprechtheid een sterke indruk achter.

Over

1972 | Drama

Frankrijk/België 1972. Drama van Michel Huisman. Met o.a. Xavier Gelin, Eve Bonfanti, John Dobrymne, Jean-Pierre Castaldi en Gilles Segal.

Een bescheiden, met beperkte middelen gemaakt anti-militaristisch drama met Gelin als een jongeman die door de machinerie van het leger psychisch wordt gekraakt. Hoewel een beetje tam in de uitwerking blijft het thema belangwekkend en sterk genoeg om de film boeiend te houden.

Des héros ordinaires: Le frère trahi

-1 |

. Philippe Monnier. Met o.a. Pierre Mondy, Jean-Pierre Bagot en Jean-Pierre Castaldi.

Een bescheiden, met beperkte middelen gemaakt anti-militaristisch drama met Gelin als een jongeman die door de machinerie van het leger psychisch wordt gekraakt. Hoewel een beetje tam in de uitwerking blijft het thema belangwekkend en sterk genoeg om de film boeiend te houden.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Jean-Pierre Castaldi op televisie komt.

Reageer