componist

Koen en Kika duiken in het werk en oeuvre van George Gershwin. Zijn composities, vaak geschreven samen met zijn broer Ira, vormden de basis voor talloze jazz standards. Nummers als The Man I Love en I Got Rhythm groeiden uit tot onmisbaar repertoire, waarbij vooral die laatste met zijn beroemde ‘rhythm changes’ een fundament werd voor generaties jazzmuzikanten.

Koen en Kika gaan op ontdekkingstocht door het eigenzinnige universum van Thelonious Monk — misschien wel de meest ongrijpbare figuur uit de jazzgeschiedenis. Monk is een muzikale buitenstaander die juist het hart van de jazz heeft gevormd. Met zijn hoekige spel, onverwachte stiltes en onnavolgbare composities zette hij de piano volledig naar zijn hand. In zijn tijd werd hij vaak niet begrepen, maar nu geldt hij als een van de grote vernieuwers van de bebop en moderne jazz.

De harmonieuze samenwerking tussen regisseur Joe Wright en componist Dario Marianelli komt ter sprake, en daarmee ook de film Atonement en Pride & Prejudice. De pianomuziek staat centraal

Hij staat met maar liefst 22 nummers in de Filmmuziek Top 200, werd 12 keer genomineerd voor een Oscar en won er twee: Hans Zimmer. In deze SoundTrek bespreken Anne-Maartje en Noa de veelzijdigheid van deze drukbezette filmcomponist

Hoe kan iemand zo’n zachtaardig lied schrijven voor zo’n bloeddorstig monster? Rodrigo Amarante schreef een bloedmooie song voor de hitserie Narcos.

Somewhere, Maria en Tonight – wie is er niet mee opgegroeid? Anne-Maartje en Noa in ieder geval wel. De muziek van Leonard Bernstein voor West Side Story staat nog steeds als een huis.

‘Competities zijn voor paarden, niet voor artiesten’ zei componist Béla Bartók. Een quote die ik graag en vaak aanhaal en volmondig beaam. Maar soms is het wel erg lucratief om toch een gooi naar een prijs te wagen: omwille van de bijkomende naamsbekendheid of, omdat de prijs inhoudelijk ongelooflijk waardevol is. En dat is het geval bij een van de oudste kunstprijzen die we kennen: Prix de Rome.

Noa is groot fan van Downton Abbey en de Schotse componist John Lunn, die voor zowel de serie als de films de muziek schreef. Zó groot fan dat Lunn onderdeel was van haar bevalling. Anne-Maartje heeft alleen de tweede film gezien, die haar terugbracht naar een traumatische poging om stille film pianist te worden. Iets met het Canadese volkslied?

Componist en vrijdenker Hermeto Pascoal is niet meer. Pascoal had de bijnaam de tovenaar, omdat hij muziek wist te maken met bijna letterlijk alles. Niet voor niets noemde jazzlegende Miles Davis hem ooit "the most impressive musician in the world".

In deze aflevering ontvangen Noa en Anne-Maartje een Gouden Kalf-winnaar: de Zwitsers-Nederlandse filmcomponist Ella van der Woude. Ze groeide op in Zwitserland, met uitzicht op de Alpen. Daarom vormt de alpenhoorn in haar score voor de film Alpha een mooi aanknopingspunt voor Noa en Anne-Maartje om meer te weten te komen over deze succesvolle filmcomponist.

Anne-Maartje en Noa buigen zich deze keer over de soundtrack van Le Fabuleux Destin d'Amélie Poulain, gecomponeerd door Yann Tiersen. Deze muziek klinkt op menig stationspiano en staat op het repertoire van zo’n beetje iedereen die piano leert spelen. Wat schuilt er achter de muziek? En waarom klinkt het eigenlijk best wel lekker?

Twee noten. Meer had John Williams niet nodig om iedereen de stuipen op het lijf te jagen. Maar hoe origineel zijn die beruchte Jaws-akkoorden eigenlijk?
Noa Johannes en Anne-Maartje Lemereis duiken in de muziek van Jaws en leren we meer over de muziekvoorkeur van haaien

Het Beethoven-Haus in Bonn, het Casa Puccini te Lucca: ruimten waar het hart sneller gaat kloppen, omdat de componist er zijn werken schreef. Melchior Huurdeman onderzoekt in De componistenkamer hoe de componist anno nu zijn werk doet.